အခန်း ၂၇၀
Vol. 27 Ch. 270
အခန်း (၂၇၀) ထန်မင်းဆက်... ငါ လာပြီ
ယခင်က လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ငွေပေါ်လာစေတယ်ဆိုသည့် ကောလာဟလများမှာ အခြေအမြစ်မရှိဟု ပြော၍ရသော်လည်း ယခုလေထဲမှနေ၍ ကားတစ်စီး ပေါ်လာစေခြင်းမှာမူ လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြနိုင်သော အမှန်တရားတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။
အမြင်အာရုံနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရိုက်ခတ်မှုမှာ ယှဉ်စရာမရှိအောင်ပင်။
လူအုပ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်ဆုံး၌ ရပ်နေပြီး အလွှာလိုက် ပိတ်ဆို့နေသော လူများကြောင့် အမြင်အာရုံ ကွယ်နေသူများပင်လျှင် မြေကြီးပေါ်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ငွေရောင် ဧရာမအရာကြီးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ကြ၏။
ဘတ်စ်ကားကြီးမှာ အနောက်ဘက်ရှိ လူများပါ ၎င်း၏ အမိုးနှင့် ကိုယ်ထည်အများစုကို မြင်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားလှလေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးဝကိုက်ညီမှုမရှိသော ခေတ်မီစက်မှုဒီဇိုင်းနှင့် လေဟာနယ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပုံတို့က လူတိုင်းကို ကြေညာနေသကဲ့သို့ပင်။
၎င်းသည် သာမန် ပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် ကောင်းကင်ဘုံမှ အရာတစ်ခုပင်။
မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများက ဘတ်စ်ကားကြီးအပေါ်သို့ စူးစိုက်ကျရောက်နေပြီး ရိုသေမှု၊ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ဖော်ပြ၍မရသော အံ့အားသင့်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေကြသည်။
ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူများ၏ စိတ်အားထက်သန်ပြီး ရိုသေမှုအပြည့်ပါသော အကြည့်များအောက်တွင် ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့က တောက်ပနေသော ငွေရောင်နတ်ဘုရား၏ ရထားလုံးပေါ်သို့ အစီအစဉ်တကျ စတင် တက်ရောက်သွားကြလေသည်။
ခရီးသွားများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုများက ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်သည်။
ကျန်းယဲ့မှာမူ ကားပေါ်သို့ နောက်ဆုံးတက်လာသူပင်။
သူသည် လှေကားထစ်ပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး ကားတံခါးဝတွင် ရပ်ကာ လှည့်၍ လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရင်း ရင်းကျန့်ထံ၌ အတိအကျ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
“အရှင်မင်းကြီး... ဂရုစိုက်ပြီး သတင်းကောင်းကို စောင့်နေပါ...” သူတို့သာလျှင် နားလည်နိုင်မည့် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ပါဝင်သည့် ရှင်းလင်းသော အသံဖြင့် သူက ပြောလိုက်၏။
ပေါ့ပါးပုံရသော်လည်း ကြီးမားသော အလေးချိန် ပါဝင်နေသည့် ဤစကားလုံးများက ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းနှင့် အနာဂတ်အကြောင်း လျှို့ဝှက်သဘောတူညီချက်တစ်ခု၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို သယ်ဆောင်ထားချေသည်။
ရင်းကျန့်က သူ၏အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ကာ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဧကရာဇ်အာဏာစက်ကြားတွင် ရှားရှားပါးပါး နူးညံ့မှုနှင့် သေချာမှုတို့ကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ “ငါ မင်းကို စောင့်နေမယ်...”
ကျန်းယဲ့က ဘာမျှထပ်မပြောတော့ဘဲ ကားထဲဝင်ရန် လှည့်လိုက်၏။
ထို့နောက် လေးလံသော ကားတံခါးများက ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်သွားပြီး အတွင်းနှင့် အပြင်ကို ကမ္ဘာနှစ်ခုအဖြစ် ခွဲခြားလိုက်လေသည်။
နောက်ခဏ၌ ဘတ်စ်ကားတံခါးပိတ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် တောက်ပပြီး စင်ကြယ်သောအဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ မည်သည့်သတိပေးချက်မျှမရှိဘဲ ဆင်းသက်လာပြီး တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဘတ်စ်ကားတစ်စီးလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
အလင်းရောင်မှာ အလွန် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် လူတိုင်းက သူတို့၏ မျက်လုံးများကို အလိုအလျောက် မှေးလိုက်ရသလို လက်များမြှောက်၍ မျက်လုံးများကို ကာကွယ်လိုက်ရ၏။
သို့သော် အလင်းရောင်က ခဏတာသာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
အလင်းရောင်နှင့်အတူ ငွေရောင်ဘတ်စ်ကားကြီးနှင့် အတွင်း၌ရှိသော ကောင်းကင်ဘုံမှလူများအားလုံးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။
ထိုမျှ ကြီးမားသော ကားကြီး ရပ်နားခဲ့ဖူးသည့် ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးမှာ ယခုအခါ ဘာမျှမဖြစ်ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ လုံးဝ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားချေပြီ။
ရှန်းယန်မြို့ပြင်မှ မရေမတွက်နိုင်သော လူများက ဤအံ့ဖွယ်နတ်ဘုရားများ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်သွားသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ဤမြင်ကွင်း၏ တုန်လှုပ်မှုက ယခင် လေထဲမှ ကားပေါ်လာသည့် မြင်ကွင်းထက် များစွာ ပိုပေသည်။
မြင်ကွင်းမှာ ထပ်မံ၍ သေလုမတတ် တိတ်ဆိတ်သွားရပြန်သည်။ လူတိုင်းက ဤစိတ်ကူးနှင့်ပင် ပုံဖော်၍မရသော မြင်ကွင်းကြောင့် အလွန် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော နေရာလွတ်ကြီးကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေနိုင်ကြတော့သည်။
အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အကြာတွင် လူအုပ်ထဲမှ လေးစားခံရပုံပေါ်သော ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များ ဖြူနေသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးက ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုမှ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် သတိဝင်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူဟာ ဘတ်စ်ကား ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ဦးတည်ချက်သို့ ဒူးထောက်လိုက်ကာ “နတ်ဘုရားကို လေးစားစွာ လိုက်ပို့ နှုတ်ဆက်ပါတယ်...” ဟု အစွမ်းကုန် အော်ဟစ်လိုက်၏။
ဤအော်သံက တိတ်ဆိတ်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည့် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ လူတိုင်းကို ချက်ချင်း လန့်နိုးသွားစေခဲ့သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် လေတိုက်၍ ယိမ်းနွဲ့နေသော ဂျုံခင်းကြီးများကဲ့သို့ မှောင်မည်းနေသော လူအုပ်ကြီးဟာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး ယောကျ်ား၊ မိန်းမ၊ ကလေး၊ လူကြီး အားလုံးက ရိုသေစွာ ခေါင်းငုံ့ကာ ရိုးသားပြီး စိတ်အားထက်သန်သော အသံများဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။
“နတ်ဘုရားကို လေးစားစွာ လိုက်ပို့ နှုတ်ဆက်ပါတယ်...”
“နတ်ဘုရားကို လေးစားစွာ လိုက်ပို့ နှုတ်ဆက်ပါတယ်...”
အသံလှိုင်းများမှာ နားကန်းမတတ် ကျယ်လောင်ပြီး ကောင်းကင်ယံအထိ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားလေသည်။
လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောနေသော ရှန်ယွီမှာမူ ကြက်သေသေနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။
ဘေးတွင်ရပ်နေသော ရှန်လျန်မှာမူ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှု၊ တုန်လှုပ်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူသည် တူဖြစ်သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲလိုက်ပြီး သူနှင့်အတူ အတင်း ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်ချေသည်။
ရှန်ယွီမှာ လူအုပ်ထဲတွင် ဒူးထောက်လိုက်ရသော်လည်း သူ၏နားထဲတွင်မူ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ ရိုးသားပြီး စိတ်အားထက်သန်သော အော်ဟစ်သံများသာ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
၎င်းအသံမှာ လေးလံသော တူကြီးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ သူ၏ယုံကြည်ချက်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ထုနှက်နေခဲ့သည်။
မာနကြီးပြီး ထောင်လွှားသော ရှန်ယွီသည် သူ အရိုးစွဲအောင် မုန်းတီးပြီး ရက်စက်သော အာဏာရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည့် ရင်းကျန့်မှာ တကယ်ပင် ကောင်းကင်ဘုံက ရွေးချယ်ခံရသူ ဖြစ်သည်ဆိုသည်ကို လက်မခံနိုင်ချေ။
‘ဘာလို့ ကောင်းကင်ဘုံက ရက်စက်တဲ့ အုပ်ချုပ်သူဘက်မှာ ရပ်တည်နေရတာလဲ...’
အခြားနိုင်ငံများမှ မှူးမတ်ဟောင်းများဟာလည်း ကမောက်ကမဖြစ်ပြီး လုံးဝကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြ၏။
သူတို့က မယုံချင်ကြသော်လည်း အံ့ဖွယ်အမှုမှာ သူတို့မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ဖြစ်ပျက်သွားသည်မို့ မယုံဘဲ နေ၍မရတော့ချေ။ ထို့အပြင် သူတို့ကိုယ်သူတို့ လှည့်စားရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပင် ရှာမတွေ့တော့ပေ။
ပြည်သူများ၏ ပိုမိုစိတ်အားထက်သန်လာသော အော်ဟစ်သံများက နိုင်ငံခြောက်ခု၏ အကြွင်းအကျန်များကိုသာ ရိုက်ခတ်သွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အစကတည်းက ချင်မင်းဆက်နှင့် ပူးပေါင်းရန် မလိုလားသော သူဌေးကုန်သည်ကြီးများကိုပါ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။
နေရာအနှံ့ ခရီးသွားလာဖူးပြီး သတင်းအချက်အလက် ကြွယ်ဝသော ဤကုန်သည်ကြီးများက ပြည်သူများ၏ ဒူးထောက်ရှိခိုးမှုကို ခံယူရင်း မားမားမတ်မတ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ရပ်နေသော တစ်ဦးတည်းသော ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ကြည့်ကာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာပေသည်။
‘ကြီးမြတ်တဲ့ ချင်မင်းဆက်က တကယ်ပဲ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းချီးပေးခံရပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမိန့်တော်ကို ရရှိထားတာပဲ....’
ဘက်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ကစားပြီး အကောင်းဆုံး ကမ်းလှမ်းမှုကို စောင့်မည်ဆိုသော သူတို့၏ မူလ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။
နိုင်ငံခြောက်ခု ပြန်လည်ထကြွလာပါက ချင်မင်းဆက်တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည်များအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားမည်ဆိုသော အစောပိုင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံက ရင်းကျန့် ဘက်တွင် ရှိနေမှတော့ သူတို့ ဘာကို တွေးနေစရာ လိုသေးသည်နည်း။
ဘာကို တွေဝေနေစရာ လိုသေးသည်နည်း။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမိန့်တော်ကို ရရှိထားသူဆိုသည့် ရင်းကျန့်၏ ပုံရိပ်က ဤထူးခြားသော နှုတ်ဆက်ပွဲအတွင်း ရှိနေသူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲသို့ ယုံနိုင်စရာမရှိလောက်အောင် အစွမ်းထက်သော နည်းလမ်းဖြင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရိုက်နှိပ်ခံလိုက်ရလေသည်။
..........
အေဒီ ၇၈၉ ခုနှစ်၊ ဆောင်းဦးရာသီ၊ အန်းရှီး စောင့်ရှောက်ရေးနယ်မြေ... ခူချာ မြို့ပြင်။
ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော စစ်ခရာသံများက နားကန်းမတတ် စစ်ပွဲအော်ဟစ်သံများနှင့် ရောနှောနေပြီး အဝါရောင် သဲမှုန်များကို လွင့်ပျံစေခဲ့သည်။
တိဘက်စစ်တပ်က အန်းရှီးတပ်ဖွဲ့၏ ခံစစ်လိုင်းကို ဒီရေလှိုင်းကြီးကဲ့သို့ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နေပြီး တိုက်ပွဲမှာ အလွန် ပြင်းထန်နေလေသည်။
ဗိုလ်ချုပ်ကော၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် အန်းရှီးတပ်ဖွဲ့က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုခံနေခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ လူဦးရေမှာ တိဘက်များထက် အများကြီး နည်းပါးသော်လည်း သူတို့၏ လက်နက်ခဲယမ်းများကမူ အများကြီး သာလွန်နေ၏။
အထူးသဖြင့် တပ်ဖွဲ့ဝင်များထံမှ ရံဖန်ရံခါ ပစ်ပေါက်လိုက်သော မိုးကြိုးများက ကျယ်လောင်သော ဒိုင်းဟူသည့် အသံနှင့်အတူ သိပ်သည်းနေသော တိဘက်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကြားတွင် မီးတောက်များနှင့် မီးခိုးမည်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပြတ်တောက်သွားသော ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားစေလေသည်။
၎င်းက တိဘက်စစ်တပ်၏ ထိုးစစ်ကို အများကြီး ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ ခံစစ်လိုင်းကို မပြိုကွဲအောင် ခဲယဉ်းစွာ ထိန်းထားနိုင်စေခဲ့သည်။
တိဘက်များက ဤအရင်က မကြုံဖူးသော လက်နက်များကို သိသိသာသာ ကြောက်ရွံ့နေကြပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများတွင် တုံ့ဆိုင်းကာ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။
သို့သော် သူတို့တွင် လူအင်အား အားသာချက်ရှိပြီး သူတို့၏ သာလွန်သောအင်အားကို အားကိုးကာ အန်းရှီး တပ်ဖွဲ့၏ ခံနိုင်ရည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးမိုးကြိုးများကို ကုန်ခမ်းသွားစေရန် ကြိုးစားရင်း ဆက်တိုက်ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။
စစ်မြေပြင်တွင်မူ ဓားများ တလက်လက် တောက်ပနေပြီး သွေးနှင့် အသားများ နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်နေသည်။
ဆံပင်ဖြူနေသော အန်းရှီးတပ်ဖွဲ့မှ စစ်မှုထမ်းဟောင်းများက လူငယ်စစ်သားများနှင့် ပခုံးချင်းယှဉ် တိုက်ပွဲဝင်နေကြပြီး သူတို့၏ ဓားများတွင် သွေးများ ပေကျံနေကာ ခြေလှမ်းတိုင်းက အလောင်းများနှင့် ရွှံ့နွံများကို နင်းဖြတ်သွားနေကြလေသည်။
တိဘက်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက အဆုံးမရှိနိုင်သော ပြင်းထန်သည့် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
နှစ်ဖက်စလုံး၏ တိုက်ပွဲ အကြမ်းတမ်းဆုံး အခိုက်အတန့်သို့ ရောက်ရှိနေချိန်မှာပင်။
ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
စစ်မြေပြင်၏ အလယ်ဗဟို၊ ရန်သူနှင့် ကိုယ့်တပ်ဖွဲ့များ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသော နေရာတွင် ကြီးမားပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုက မည်သည့်သတိပေးချက်မျှမရှိဘဲ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။
အလင်းရောင်က ဆောင်းဦးရာသီ၏ နေမင်းကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားပြီး သွေးထွက်သံယို ဖြစ်နေသော စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြူရောင်အလင်းဖြင့် လင်းထိန်သွားစေကာ ထိုအခိုက်အတန့်၌ အချိန်ကိုယ်တိုင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင်။
အသေအလဲတိုက်ခိုက်နေကြသော နှစ်ဖက်စလုံးမှ စစ်သားများက ရုတ်တရက်အလင်းရောင်ကြောင့် လန့်သွားကြပြီး သူတို့ လုပ်နေသည်များကို ရပ်လိုက်ကြ၏။
သူတို့က အလိုအလျောက် သူတို့၏ မျက်လုံးများကို လက်များဖြင့် ကာလိုက်ကြသည် သို့မဟုတ် အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာသော နေရာကို ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် မှေးကြည့်လိုက်ကြလေသည်။
တိုက်ခိုက်သံများ၊ ပေါက်ကွဲသံများ၊ အော်ဟစ်သံများ... အားလုံး ခေတ္တရပ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခု စစ်မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။
အဖြူရောင်အလင်းတန်းက အလျင်အမြန်လာပြီး အလျင်အမြန်ပင် ပျောက်သွား၏။
ရုတ်တရက် ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင် အလင်းရောင်က ရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားချေသည်။
သို့သော် အလင်းရောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်တွင်မူ ယခင်က ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော စစ်မြေပြင်ပေါ်၌ ကြီးမားပြီး ချောမွေ့သေသပ်ကာ တောက်ပနေသော ငွေရောင်သံမဏိသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်က ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။
အခန်း ၂၇၀ပြီး၏။