အခန်း ၂၇၁
Vol. 28 Ch. 271
အခန်း (၂၇၁) အရေးပေါ် ကာကွယ်ရေး
၄င်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တန့်နေပြီး ချောမွေ့သော မျက်နှာပြင်မှ အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ရောင်ပြန်ဟပ်နေကာ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်နေပြီး ခေတ်ဟောင်းလက်နက်များ အသုံးပြုနေသည့် စစ်မြေပြင်ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားနေ၏။
ခေတ္တမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အန်းရှီးစစ်သည်များထံမှ ရူးသွပ်မတတ် အောင်ပွဲခံသံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
“ကားပဲ... ဒါရိုက်တာကျန်းရဲ့ ကားပဲဟ”
“ဒါရိုက်တာကျန်း ငါတို့ကို လာကူညီပြန်ပြီဟေ့... ”
“ညီအစ်ကိုတို့... စစ်ကူတွေ ရောက်လာပြီကွ... ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံစစ်တပ်ကြီး ရောက်လာပြီ....”
အန်းရှီးတပ်မတော်မှ စစ်မှုထမ်းဟောင်းများဟာ ဒါရိုက်တာကျန်း၏ မှန်းဆရခက်သော နည်းဗျူဟာများနှင့် သိပ်စိမ်းလှသည်မဟုတ်ချေ။
သူတို့ရှေ့ရှိ ဧရာမယာဉ်ကြီးက ယခင်ကအရာနှင့် ကွဲပြားနေသော်လည်း ရင်းနှီးနေသော အသွင်အပြင်ရှိပြီး ပေါ်လာပုံချင်းလည်း တူညီနေခဲ့သည်။
ဒါက ဒါရိုက်တာကျန်းမဟုတ်လျှင် မည်သူဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
ကြာရှည်စွာ တိုက်ပွဲဝင်ထားရသဖြင့် အနည်းငယ် နွမ်းနယ်နေသော သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက ချက်ချင်းပင် ခွန်အားသစ်များ ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များလည်း မြင့်တက်သွားကြသည်။
စစ်သူကြီးအို၏ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များမှာ ဖြူဖွေးနေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများက အံ့မခန်းအလင်းရောင်များ တောက်ပနေချေသည်။ သူက ဓားဖြင့် ဘတ်စ်ကားဆီသို့ ညွှန်ပြကာ ဘေးနားရှိ စစ်သည်များကို အစွမ်းကုန် အော်ဟစ်လိုက်၏။ “ညီအစ်ကိုတို့... ဒါကို မြင်လား.... နတ်ဘုရားတွေက ငါတို့ကို စွန့်ပစ်မသွားဘူး.... ကောင်းကင်ဘုံက ထန်မင်းဆက်ကို ကောင်းချီးပေးနေပြီကွ... တိဘက်ခွေးတွေကို သတ်ကြ....”
အန်းရှီးတပ်မတော်၏ ဝမ်းသာအားရဖြစ်နေမှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် တိဘက်တပ်မတော်မှာမူ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားရသည်။
တိဘက်စစ်သည်များစွာက ဘယ်ကနေဘယ်လို ပေါ်လာမှန်းမသိသော သံတုံးကြီးကို မှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။
လွန်ခဲ့သောလအနည်းငယ်က ထန်တပ်မတော်တွင် နတ်ဘုရားများက ပေးသနားထားသည်ဟု ဆိုကြသော မိုးကြိုးပေါက်ကွဲမှုဟူသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် လက်နက်တစ်ခုရှိကြောင်း သူတို့ ကြားခဲ့ရ၏။
သို့သော် စစ်သူကြီးများက ထိုအရာက ထန်လူမျိုးများ၏ လှည့်ကွက်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ဟန်ဆောင်မှုတစ်ခုသာဖြစ်ကာ နတ်ဘုရားများ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း သူတို့ကို အမြဲပြောခဲ့လေသည်။
သို့သော် ဤလုံးဝနားလည်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ အသိပညာထက်ကျော်လွန်နေသော မြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ တိဘက်စစ်သည်များစွာ၏ ရင်ထဲရှိ သံသယများက စတင်ယိမ်းယိုင်လာပြီး ကြောက်ရွံ့မှုများက ပေါင်းပင်များကဲ့သို့ ကြီးထွားလာကြသည်။
မသိနားမလည်သောအရာကို ရိုသေလေးစားမှုနှင့် နတ်ဘုရားများ၏ အပြစ်ပေးမှုကို ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကြောင့် ဓားကိုကိုင်ထားသော သူတို့၏လက်များပင် တုန်ယင်လာရသည်။
တိဘက်စစ်သူကြီးက သူ၏တပ်များကြားရှိ ယိမ်းယိုင်နေသော စိတ်ဓာတ်နှင့် ထိတ်လန့်မှုကို လျင်မြန်စွာ ခံစားသိရှိလိုက်၏။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိတ်လန့်နေသော်လည်း ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို ပို၍ခံစားရလေသည်။
ထို့ကြောင့် တပ်မတော်၏ စိတ်ဓာတ် ပြိုကျသွားခြင်းကို သူ လုံးဝ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ချေ။
“ဘာကို ထိတ်လန့်နေတာလဲကွ... ” တပ်မှူးက တပ်များကို ငြိမ်သက်စေရန် ကြိုးစားရင်း ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ “အဲဒါ ထန်တွေရဲ့ မှော်ပညာ... သံရထား အတုကြီးပဲ.... ဘာနတ်ဘုရားမှ မဟုတ်ဘူး.... မြားပစ်သမားတွေ.... ပစ်.... အဲဒီသတ္တဝါကြီးကို ထိုးဖောက်သွားအောင် ပစ်....”
သူက အလွန်လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။
တိဘက်မြားပစ်သမားအဖွဲ့သည်လည်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသော်လည်း စစ်မိန့်က အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သောကြောင့် အံကြိတ်ကာ လေးကို ဆွဲလိုက်ကြ၏။
“ရွှစ် ရွှစ်...”
စူးရှသော လေခွင်းသံများနှင့်အတူ သိပ်သည်းသော မြားမိုးများက ရပ်တန့်နေသော ငွေဖြူရောင် ဘတ်စ်ကားဆီသို့ ထိုးခွင်းလာကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိဘက်တပ်မှူးက သူ၏ဓားဖြင့် ဘတ်စ်ကားကို ညွှန်ပြကာ တုံ့ဆိုင်းနေသော ဘေးနားရှိ စစ်သည်များကို ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ “အဲဒါ ထန်လူမျိုးတွေ ရုပ်ဖျက်ထားတာ... တိုက်ခိုက်... အဲဒါကို ဖျက်ဆီးပစ်.... အထဲကလူတိုင်းကို သတ်.... သတ္တိကြောင်တဲ့သူတွေကို ခေါင်းဖြတ်ပစ်....”
သေဆုံးရမည့် ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် တပ်မှူးများ၏ တွန်းအားပေးမှုအောက်တွင် ပို၍ရဲရင့်သော တိဘက်စစ်သည်အချို့က သားရဲများကဲ့သို့ အော်ဟစ်ကာ အံကြိတ်ပြီး မြားမိုးများ၏နောက်မှ ဘတ်စ်ကားဆီသို့ ပြေးဝင်သွားလိုက်ကြသည်။
သို့သော် တိဘက်စစ်သည်များစွာက တုံ့ဆိုင်းနေကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ အလိုအလျောက်ပင် နောက်သို့ ခြေတစ်ဝက် ဆုတ်လိုက်ကြလေသည်။
ယခင်တိုက်ပွဲတွင် အန်းရှီးတပ်မတော်ပ သူတို့၏ သာလွန်သော လက်နက်ကိရိယာများနှင့် ယမ်းမှုန့်များကြောင့် အရေးနိမ့်ခဲ့ခြင်းမရှိသည့်အပြင် အနည်းငယ်ပင် အသာစီးရခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသောအရာ ပေါ်လာသောအခါ လူများအနေဖြင့် အံ့ဖွယ်အရာတစ်ခု ဖန်တီးရန် သတ္တိမွေးဖို့ တကယ်ကို ခက်ခဲလှချေသည်။
အချိန်ခရီးသွားခြင်းကို ပြီးစီးကာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခါစဖြစ်သော ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ ထိုင်ခုံများပေါ်မှပင် သတိမပြန်လည်နိုင်သေးချေ။ ငါတို့ ထန်မင်းဆက်ကို ရောက်လာပြီဟု အော်ဟစ်ရန်မဆိုထားနှင့် ကားအပြင်ဘက်ရှိ နားကွဲမတတ် တိုက်ပွဲဝင် အော်ဟစ်သံများ၊ သတ္တုချင်းရိုက်ခတ်သံများနှင့် လွှမ်းမိုးနေသော ရှေးကျပြီး သွေးထွက်သံယိုဖြစ်နေသော စစ်ပွဲလေထုကြီးထဲတွင် လုံးလုံးလျားလျား နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရသည်။
ကားပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် မြင်လိုက်ရသည်မှာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသော ရှေးဟောင်းဝတ်စုံဝတ် တပ်မတော်များ၏ အဆုံးမရှိသော မြင်ကွင်းကျယ်ကြီး၊ သွေးစွန်းနေသော ဓားရှည်များ၊ လွင့်စင်နေသော ပြတ်တောက်နေသည့် ခြေလက်အင်္ဂါများ၊ အဝါရောင်သဲပြင်ကြားရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာများနှင့် သူတို့၏ အသေခံ ထိုးစစ်ဆင်မှုများပင်။
ဤသည်က မည်သည့်ရုပ်ရှင် အထူးပြုလုပ်ချက်များထက်မဆို ပို၍ လက်တွေ့ကျကာ ပို၍ ရက်စက်ပြီး ပို၍ ခမ်းနားလှသည်။
“သောက်ကျိုးနည်း...”
“ဘုရားရေ... ”
“ဒါ...ဒါက တကယ့် ရှေးဟောင်းစစ်မြေပြင်ကြီးလား.... ”
“ငါတို့...ငါတို့ စစ်မြေပြင်အလယ်ကို ကျလာတာလား.....”
ဘတ်စ်ကားအတွင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ခရီးသွားအသစ်များက ထိတ်လန့်မှုကြောင့် မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေပြီး အံ့သြတုန်လှုပ်သံများ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
ကျန်ရွှမ်၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေနေသည်။ “ဒါရိုက်တာကျန်း.... ဒီဓားတွေက မျက်စိမပါဘူးနော် ကျွန်တော်တို့ အခုဆင်းသွားရင် အပေါက်တွေ ဖြစ်မသွားနိုင်ဘူးလား... ကျွန်တော်တို့တော့ သေပြီထင်တယ်ဗျ.... ”
ကျန်ရွှမ် မေးခွန်းမေးရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် ကျန်းယဲ့သည် ဟင်းလင်းပြင်ခရီးသွားစနစ်၏ အေးစက်ပြီး အချိန်ကိုက်ဖြစ်သော အသိပေးချက်ကို ကြားလိုက်ရလေသည်။
【ဒင်... ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလွန်မြင့်မားသော အန္တရာယ်ကို တွေ့ရှိရပါတယ်.... ခရီးသွားဘတ်စ်ကားအတွက် အရေးပေါ်ကာကွယ်ရေးလုပ်ဆောင်ချက်ကို အလိုအလျောက် စတင်လိုက်ပါပြီ.... ယာဉ်ကို ဤနေရာတွင် သော့ခတ်ထားမည်ဖြစ်ပြီး ပြင်ပအန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားခြင်း မရှိမချင်း ပြန်လည်သိမ်းဆည်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ကားအတွင်းရှိ ခရီးသည်များက အမြင့်မားဆုံးသော လုံခြုံရေးအကာအကွယ်ကို ရရှိမည်ဖြစ်ပါတယ်】
ယင်းကို ကြားပြီးနောက် ကျန်းယဲ့ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။
အရေးကြီးသော အချိန်များတွင် စနစ်က အတော်လေး ယုံကြည်စိတ်ချရပြီး အသုံးပြုရလွယ်ကူကြောင်း သက်သေပြခဲ့ခေသည်။
သူက လှည့်ပြီး ထိတ်လန့်နေသော ခရီးသွားအသစ်များ၊ ကျန်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများကို နှစ်သိမ့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အင်မော်တယ်ရာချီမြို့တော်၏ စည်းမျဉ်းအခြေခံ လူသတ်မှုများနှင့် ကမ္ဘာပျက် ဇွန်ဘီ အကျပ်အတည်းတို့ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ဖောက်သည်ဟောင်းများဖြစ်သည့် ဝမ်ကန်း၊ လင်းယီရှင်းနှင့် အခြားသူများက အရင်စကားပြောလာပြီး သူတို့၏ လေသံတွင် လောကကြီးကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသည့် တည်ငြိမ်မှုအရိပ်အယောင်များပင် ပါဝင်နေချေသည်။
“ဘာကို ထိတ်လန့်နေတာလဲ... အေးအေးဆေးဆေးနေ...” ဝမ်ကန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ “အပြင်က ဒီခေတ်ဟောင်းလက်နက်တွေက ငါတို့ကားရဲ့ အမွှေးတစ်ပင်ကိုတောင် ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”
“ဒါပေါ့... စောင့်သာ ကြည့်နေလိုက်” လင်းယီရှင်းက ဝင်ပြောလိုက်ပြီး လူသစ်များ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အံ့သြမှင်သက်နေသော အမူအရာများကို မြင်တွေ့ရရန်ပင် အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေလေသည်။
နောက်ခဏ၌ သူတို့၏ စကားများကို သက်သေပြသည့်အလား ထိုအချိန်မှာပင် သိပ်သည်းလှသော တိဘက်မြားမိုးများ ဝင်ရောက်လာခေသည်။
ထက်မြက်သော မြားများက ကားပြတင်းပေါက်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ယာဉ်အတွင်းသို့ စိုက်ဝင်လုနီးပါး ဖြစ်လာသောအခါ ခရီးသွားအသစ်များအားလုံး ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြရသည်။
သို့သော် မျှော်လင့်ထားသော ရိုက်ခတ်သံနှင့် ကွဲကြေသွားသံများ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။
ဘတ်စ်ကားနှင့် တစ်မီတာခန့်အကွာရှိ မြားများက မမြင်ရသော်လည်း ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော နံရံတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ရုတ်တရက် ရွေ့လျားမှုစွမ်းအင်အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီး လေထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ရပ်တန့့သွာကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နူးညံ့သော်လည်း ခံနိုင်ရည်ရှိသော ရွှေရောင်အလင်းဝန်းတစ်ခုက ဘတ်စ်ကားတစ်စီးလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လုံးဝ အကာအကွယ်ပေးထားခဲ့သည်။
“ဘုရားရေ....” ရှီမော့က ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်ရင်း အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်၏။
လူသစ်များက ဤအံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရရန် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ထားကြလေသည်။
ရေခဲနေသော မိုးပေါက်များကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော မြားများက ရွှေရောင်အလင်းတန်း အတားအဆီးအပြင်ဘက်တွင် သိပ်သည်းစွာ ရပ်တန့်နေပြီး ရှေ့သို့ ဆက်မတိုးနိုင်တော့ချေ။
ယခုအခါ ယာဉ်အတွင်းရှိ ခရီးသွားအသစ်များသာမက အပြင်ဘက်ရှိ တိဘက်စစ်သည်များကပါ အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။
သူတို့ ပစ်ခတ်လိုက်တဲ့ မြားတွေကို သံတုံးပတ်လည်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းက တားဆီးထားသည်လော။
‘လေထဲမှာ ရပ်တန့်နေတုန်းပဲလား....’
“အင်မော်တယ်... အင်မော်တယ် မှော်ပညာ... သူက တကယ်ပဲ အင်မော်တယ်တစ်ပါးပဲ...”
“နတ်ဘုရား... ဒါ နတ်ဘုရားရဲ့ စွမ်းအားပဲ...”
“စစ်သူကြီးက ငါတို့ကို လိမ်နေတာ.... အဲဒါ ထန်တွေရဲ့ လှည့်ကွက် မဟုတ်ဘူး... ”
တစ်ဝက်ယုံ တစ်ဝက်သံသယဖြစ်နေပြီး ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော တိဘက်စစ်သည်များဟာ ယခုအခါ သူတို့၏ ယုံကြည်မှုများ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဤသည်က လူသားတို့၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်ထက် သာလွန်လွန်းနေချေသည်။
စစ်သူကြီးများ၏ ယခင်က လှည့်စားမှုနှင့် လှုံ့ဆော်မှုများက ထိုကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်အရာ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြူဖျော့ကာ အားနည်းနေပြီး ရယ်စရာကောင်းလှလေသည်။
အခန်း ၂၇၁ပြီး၏။