အခန်း ၂၈၁
Vol. 29 Ch. 281
အခန်း ( ၂၈၁) ခေါင်းဖြတ် စစ်ဆင်ရေး
ကားအပြင်ဘက်မှ နှောင်းပိုင်းချင်းစစ်သည်များကိုကြည့်ကာ ကယ်ဗင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် "ဒါရိုက်တာကျန်း... သူတို့ ကားခေါင်းမိုးပေါ် တက်သွားတာက အန္တရာယ်မရှိနိုင်ဘူးလား.."
ကျန်းယဲ့က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိပ်ပိုင်း တစ်ခုခုက ကားနဲ့ ထိနေသရွေ့ အကြွင်းမဲ့ ကာကွယ်ရေးနယ်ပယ်ထဲ ရှိနေသလို ဖြစ်နေမှာဆိုတော့ အန္တရာယ်မရှိဘူး..."
ဝမ်ကျန့်ချင်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်တို့က အရေးပေါ်ထွက်ပေါက်ကို အမြန်ဖွင့်ကာ တက်သွားကြချိန်၌ ဘတ်စ်ကားအပြင်ဘက်တွင် နှောင်းပိုင်းချင်းစစ်သည်များက ဝိုင်းရံထားကြပြီး ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်၌ ရဲတင်းသည့် မန်ချူးအလံတပ်သားတစ်ယောက်က ဟိန်းဟောက်ကာ ပျက်စီးလွယ်မည်ထင်သည့် ကားပြတင်းပေါက်အား သူ့၏ ဓားကောက်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။
သို့သော် ဓားသွားက ကားကိုယ်ထည်နှင့် တစ်မီတာအကွာကို ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် မထင်မှတ်ထားတာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ထိုပြင်းထန်သည့် ခုတ်ပိုင်းချက်က မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သည့် ဖျက်စီးလို့မရနိုင်သော သံမဏိတံတိုင်းကြီးအား ခုတ်မိလိုက်သကဲ့သို့.....
ချွင်း... ဆိုသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
တစ်ပြိုင်နက် မန်ချူးစစ်သည်ရဲ့ ဓားကောက်က တစ်လက်မမျှပင် ရှေ့ဆက်မတိုးတော့ပဲ ပြင်းထန်လှသည့် တန်ပြန်အားကြောင့် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်းအစစ အဖြစ် ကျိုးကြေသွားချေသည်။
ထိုစစ်သည်ကလည်း သူ့၏ရင်ဘတ်အား ကြီးမားလှသည့် တူကြီးတစ်ခုနှင့် ထုချေခံလိုက်ရသကဲ့သို့ဖြစ်သွားကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လျက် နောက်သို့ လွှင့်စင်သွားကာ လူအုပ်ကြီးထဲသို့ ပြစ်ကျသွားခဲ့သည်။
ထိုနေရာရှိ လူများက နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြရသည်။
ထိုထူးဆန်းသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် အစတည်းက စိုးရိမ်နေကြသည့် မန်းချူးစစ်သည်များက ချက်ချင်း မှင်တက်သွားကြရ၏။ သူတို့ဟာ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အငွေ့သက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် သံသေတ္တာကြီးအား ထိတ်လန့်တကြားကြည့်ကာ ထပ်မံ၍ မချဥ်းကပ်ဝံ့ကြတော့ချေ။
ထိုအခွင့်ရေးအား အသုံးချ၍ ဝမ်ကျန့်ချင်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်က ကားခေါင်မိုးပေါ်သို့ အမြန်တက်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်များ၏ မှန်ပြောင်းများမှတစ်ဆင့် တိုက်ပွဲရလာဒ်အား ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် အဓိက ပစ်မှတ်များအား ရှာဖွေလိုက်ကြလေသည်။
........
ဤအချိန်တွင် ပေကျင်းမြို့ရိုးပေါ်တွင် မြို့စားကြီး ကျန်းဝေ့ရှင်းဟာ အောက်ဘက်ရှိ တိုက်ပွဲအခြေနေအား စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့ရဲ့ မျက်ခုံးများက စိုးရိမ်မှုကြောင့် တွန့်ချိုးနေခဲ့သည်။
သို့သော် ရင်းနှီးနေသည့် ထိုကားက နှောင်းပိုင်းချင်းစစ်သည်များ၏ အနောက်ဘက်၌ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည့်အခါ သူ့၏ မျက်ဝန်းများက စိုရိမ်ထိတ်လန့်မှုအစား ဝမ်းသာအားရမှုများဖြင့် အရောင်လက်သွားရသည်။
"သူတို့ရောက်လားပြီ.... သူတို့ပြန်ရောက်လာပြီဟေ့..."
မြို့စားကြီး ကျန်းဝေ့ရှင်းဟာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မြို့ရိုးအား ရိုက်လိုက်ပြီး သူယုံကြည်ရသည့် လက်ထောက်ဖြစ်သူအား လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ " မြန်မြန်.... အခုချက်ချင်း မြို့ရိုးပေါ်ကဆင်းပြီး အရှင်မင်းကြီးဆီ သတင်းသွားပို့ချေ.... ဒါရိုက်တာကျန်းနဲ့ တစ်ခြားသူတွေပြန်လာပြီလ်ု့ လျောက်တင်လိုက်.... ဟားးးဟားး ... ငါတို့မင်မင်းဆက်ကို နတ်ဘုရားတွေက စွန့်မပြစ်သေးဘူးကွ... "
လက်ထောက်ဖြစ်သူက ဒါရိုက်တာကျန်းဆိုသည့် နာမည်အား မရင်းနှီသော်ငြားလည်း အမြဲတည်ငြိမ်နေတတ်သည့် မြို့စားကြီးက ထိုမျှစိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရာ အင်အားကြီး စစ်ကူများ ရောက်လာပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်၏။ ထို့ကြောင့် သူက မတုံ့ဆိုင်းရဲဘဲ မြို့ရိုးပေါ်မှဆင်းကာ အမြန်ထွက်သွားချေသည်။
အစက စစ်ပွဲအခြေနေနှင့် မြို့တော်အား ဝိုင်းရံထားမှုတို့ကြောင့် စိုးရိမ်နေခဲ့ရသည့် မြို့စားကြီးကျန်းဝေ့ရှင်းဟာ တွန့်ချိုးနေသည့် မျက်ခုံးများအား ဖြေလျော့လိုက်ပြီး မြို့အောက်ရှိ နှောင်းပိုင်းချင်းစစ်သည်များအား ကြည့်ကာ သူ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်နှင့် ခပ်သဲ့သဲ့ အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာခဲ့သည်။
မြို့ကို ကာကွယ်နေသည့် စစ်သည်များက မြို့စားကြီး၏ မျက်နှာအမူရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတာကို သတိထားမိလိုက်ကြ၏။ ၎င်းက ခက်ခဲသည့်အခြေနေမှ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် ယုံကြည်ချက်ရှိသွားသည့် အမူရာမျိုးပင်။
ထို့ကြောင့် မြို့စောင့်တပ်မှူးတစ်ယောက်က အရဲစွန့်ကာ မြိုးစားကြီးနားသို့ လာကာ မေးလိုက်၏။
"မြို့စားကြီး...မြို့အောက်က ရုတ်တရက်ပေါ်လာတဲ့ သံသေတ္တာလိုဟာကြီးတွေက ဘာလဲခင်ဗျာ....ပြီးတော့ ဒါက ကောင်းတာလား ဆိုးတာလား...တာတာတွေတောင် အဲ့တာကို ကြောက်နေကြသလိုပဲ...."
ယင်းစကားကြောင့် မြို့စားကြီးက နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ့၏လေသံ၌ ယုံကြည်မှုနှင့် ကျေနပ်နေမှုတို့ဖြင့် " ကောင်းတာလား ဆိုးတာလားဆိုရင်.....ဟက်.... ငါတို့မင်မင်းဆက်အတွက်တော့ ဒါက ကြီးမားတဲ့ ကောင်းချီးတစ်ခုဆိုပေမဲ့ အဲ့ဒီလူရိုင်းတာတာတွေအတွက်က သေမင်းတမန်ပဲ.... ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုပဲ..."
နောက်ခဏ၌ သူရဲ့ စကားများကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည့်အလား....
.........
ဘတ်စ်ကားခေါင်မိုးပေါ်တွင်....
ဝမ်ကျန့်ချင်၊ ဝမ်ကန်းနှင့် ကျန်းမင်ဟွေ့တို့က စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်များကို အမြန်တပ်ဆင်ကာ နေရာကောင်းကို ယူထားပြီး ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် မှန်ပြောင်းများမှတစ်ဆင့် ထောင်သောင်းချီသည့် စစ်သည်များကြားမှ အမိန့်ပေး ညွှန်ကြားနေသည့် သပ်ရပ်သည့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာအားဝတ်ဆင်ထားသည့် နှောင်းပိုင်းချင်းစစ်သူကြီးအား ချိန်ရွယ်လိုက်ကြ၏။
နောက်ခဏ၌.....
ရွှီး....
စစ်မြေပြင်မှ ဆူညံနေသည့် အသံများကြောင့် ဖုံးကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် သေနတ်သံထွက်ပေါ်လာပြီး အသံထက်မြန်သည့် ကျည်ဆံတစ်တောင့်က လေကိုခွင်းကာ ကစဥ့်ကလျားဖြစ်နေသည့် စစ်မြေပြင်အား ဖြတ်ကျော်ကာ အမိန့်ပေးညွှန်ကြားနေသည့် နှောင်းပိုင်းချင်းစစ်သူကြီး၏ နှဖူးတည့်တည့်အား ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။
ထိုစစ်သူကြီး၏ အမူရာက ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တင်းသွားကာ မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားသည်။
"စစ်သူကြီး.... " ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကိုယ်ရံတော်များဟာ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။
သို့သော် ၎င်းက အစသာဖြစ်သေးမှန်း သူတို့မသိခဲ့ကြချေ။
ထိုအခြေနေကိုမြင်သည့် အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ယောက်က အခြေနေကို ထိန်းရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာရန် ပြင်လိုက်၏။
ရွှီး....
တိုးညှင်းလှသည့် လေခွင်းသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
နောက်ခဏ၌ ထိုအရာရှိဟာ ဘာဖြစ်နေသလဲဆိုသည်အား မတွေးနိုင်ခင်မှာပင် ရင်ဘတ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ အသံတစ်ချက်မှ မထွက်နိုင်တော့ပဲ နေရာမှာပင် သေဆုံးသွားရသည်။
"တစ္ဆေတွေ.... တစ္ဆေတွေပဲ.... "
"လျှို့ဝှက်လက်နက်ဟေ့......."
" မဟုတ်ဘူး.... အဲ့တာက မီးသေနတ်တွေပဲ...."
အဆင့်မြင့် စစ်သူကြီးများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရှင်းပြ၍မရအောင် လုပ်ကြံခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ သေဆုံးတဲ့ပုံစံက ဆန်းကြယ်ကာ ကာကွယ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် မူလက သေသပ်ကာ စည်းကမ်းကြီးလှသည့် နှောင်းပိုင်းချင်းတပ်မတော်က စတင်၍ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လာကြသည်။
ခေါင်းဆောင်မရှိတော့သဖြင့် စစ်သည်များဟာ သူတို့၏ ကျောရိုးများတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရပြီး နောက်တစ်ကြိမ်၌ သူတို့အား ပြစ်မှတ်ထားလာမည်ကို တွေးကာ ကြောက်လန့်သွားကြရသည်။
ဝမ်ကျန့်ချင်က မှန်ပြောင်းမှတစ်ဆင့် အဓိက ပြစ်မှတ်များအား တည်ငြိမ်စွာ ဆက်၍ ရှာဖွေနေလေသည်။ ထို့နောက် သူ့၏ အကြည့်က လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသည့် နှောင်းပိုင်းချင်းအလံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ရွှီး....
နောက်ခဏ၌ ကျည်ဆံက အလံတိုင်၏ အားအနည်းဆုံးနေရာအားထိမှန်သွားပြီး ဂျွတ်ဆိုသည့်အသံနှင့်အတူ မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကြသွား၏။
၎င်းအလံက မန်ချုးတို့၏ အာဏာနှင့် စိတ်ဓာတ်အား ကိုယ်စားပြုရာ အလံပြုတ်ကြသွားသည်နှင့် နှောင်းပိုင်းချင်းတပ်မတော်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအား အကြီးကျယ် ထိခိုက်သွားစေပြီး ကျောရိုးကျိုးသွားသည့် မြင်းကဲ့သို့ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
"အ... အလံပြုတ်ကျသွားပြီ..."
"စစ်သေနာပတိချုပ်လဲ သေသွားပြီး.... ပြေးကြ..."
ထိုသို့အော်ဟစ်သံများကြောင့် ထိုးစစ်အားအနိုင်နိုင် ထိန်းနေရသည့် နှောင်ပိုင်းကျင်းစစ်သည်များဟာ နကျယ်ကောင်အုပ်ကြီးကဲ့သို့ ပရမ်းပတာဖြစ်ကာ စတင်ထွက်ပြေးလိုက်ကြ၏။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် တပ်ခွဲမှူးနှင့် တပ်ရင်းမှူးအသီးသီးက ပုန်ကန်မှုအား နှိမ့်နှင်းရန်နှင့် တပ်ဖွဲ့အား ပြည်လည်ဖွဲ့စည်းရန် ကြိုးစားလိုက်ကြလေသည်။
သို့သော်ငြားလည်း လေကိုခွင်းကာ ရောက်ရှိလာသည့် ကျည်ဆန်များက သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ ခပ်တိုးတိုးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတိုင်း အခြေနေအား ထိန်းချုပ်ရန် ရှေ့ထွက်လာသည့် အရာရှိတိုင်းအား ဇီဝိန်ချွေသွားခဲ့သည်။
တိကျပြီး ကြောက်စရာကောင်းသည့် စနိုက်ပါပစ်ခေတ်မှုက တပ်မတော်တစ်ခုလုံး၏ အခြေနေအား ရစရာမရှိအောင် နင်းခြေပြစ်လိုက်၏။
ခေါင်းဆောင်မရှိပါက ကြမ်းတမ်းလှသည့် ဝံပုလွေအုပ်သည်ပင် စည်းကမ်းမဲ့သည့် အုပ်စုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတတ်သည်မဟုတ်ပါလော။
ဝိုင်းရံထားသည့် ထိုးစစ်က လုံးဝပြိုလဲသွားပြီဖြစ်ရာ နှောင်းပိုင်းချင်းတပ်မတော်ဟာ ကစဥ်ကလျားဖြစ်ကာ မည်သည့်အရာမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။
မြို့ရိုးပေါ်ရှိ မြို့စားကြီးကျန်းဝေ့ရှင်းနှင့် မင်စစ်သည်များက အောက်ဘက်ရှိ ဖြစ်ပေ့်နေသည့် မြင်ကွင်းအား မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။
တစ်ချိန်က အနိုင်ယူလို့မရနိုင်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည့် နှောင်းပိုင်းချင်းတပ်မတော်က အချိန်တိုအတွင်းမှာ ဤကဲ့သို့ အလွယ်တကူပြိုလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရာ အိမ်မက်မက်နေသလို ခံစားလိုက်ကြရသည်။
ယခု၌ သူတို့ဟာ ကျန်းယဲ့နှင့် ထိုလူများအပေါ် ရိုသေလေးစားမှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုတို့က အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။
မြို့စားကြီးကျန်းဝေ့ရှင်းက ယခင်အကြိမ်မှ ကျန်းယဲ့ ချန်ထားခဲ့သည့် အဆင့်မြင့်မှန်ပြောင်းကိုအသုံးပြုကာ ဝမ်ကျန့်ရှန်းနှင့် အခြားနှစ်ယောက်တို့ ကားခေါင်မိုးပေါ်သည်ကို ဝပ်နေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့၏ လက်ထဲမှ အေးစက်ကာ သတ္တုရောင်လက်နေသည့် ထူးဆန်းသည့် သေနတ်များကိုလည်းကောင်း မှန်ပြောင်းမှတစ်ဆင့် ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေခဲ့ရသည်။
၎င်းက ကျန်းယဲ့ ယခင်တစ်ကြိမ်က ပြသခဲ့သည့် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ဖြစ်ကြောင်း သူတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မှတ်မိသွားလေသည်။
"တကယ်ကို... တကယ်ကို နတ်ဘုရားအဆင့်လက်နက်ပဲ... " မြို့စားကြီးဟာ မနေနိုင်တော့ပဲ တိုးညင်းစွာ ချီးကျူးလိုက်၏။
မှန်ပြောင်းမှတစ်ဆင့် အဝေးမှ နှောင်းပိုင်းချင်းစစ်သူကြီးများအား ဇီဝိန်ခြွေလိုက်သည်အား သူသေချာမြင်လိုက်ရသည်။
ဤမျှ ဝေးကွာသည့် အကွာဝေးမှတောင် ထိုမျှတိကျနေရာ သူတို့လက်ရှိအသုံးပြုနေသည့် အကွာဝေးတိုကာ တိကျမှုကလည်း စုတ်ပြတ်သတ်နေသည့် သေနတ်များထက် အဆပေါင်းများစွာ အစွမ်းထက်နေချေသည်။
၎င်းက အိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုအား နှိုက်ယူလိုက်သကဲ့သို့ ထောင်သောင်းချီသည့် စစ်သည်များကြားမှ စစ်သူကြီးများအား လွယ်ကူစွာ ဇီဝိန်ခြွေနိုင်ခြင်းပင်။
ကျန်းဝေ့ရှင်းဟာ တုန်လှုပ်မှုနှင့် မနာလိုမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရ၏။
အခန်း ၂၈၁ပြီး၏။