အခန်း ၂၉၈
Vol. 30 Ch. 298
အခန်း (၂၉၈) ကန့်သတ်ထားသော မိုဘိုင်းဖုန်းနံပါတ်
ပြင်ပဆက်ဆံရေး တာဝန်ခံ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ပြောဆိုလာပြီး ကနဦး ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို အဆိုပြုလိုက်၏။ "အကြီးအကဲ... ကျွန်တော်တို့အနေနဲ့ သံတမန်ရေးရာ ဒါမှမဟုတ် စီးပွားရေး လမ်းကြောင်းတွေကနေတစ်ဆင့် တရုတ်နိုင်ငံက ဆက်သွယ်ရေး အော်ပရေတာတွေနဲ့ ချက်ချင်း အရေးပေါ် ဆက်သွယ်ကြည့်လို့ ရပါတယ်..."
"ကျွန်တော်တို့က ကြိုတင်ငွေဖြည့် ဆင်းမ်ကတ်နံပါတ် အမြောက်အမြားကို ဈေးပိုပေးပြီးတော့တောင် လက်ကားဝယ်ယူဖို့ အဆိုပြုနိုင်ပါတယ်... ပြီးရင် အဲ့ဒါတွေကို သီးခြား လမ်းကြောင်းတွေကနေတစ်ဆင့် တရုတ်နိုင်ငံမှာရှိတဲ့ ရွေးချယ်ထားတဲ့ လူပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဒါမှမဟုတ် အဖွဲ့အစည်းတွေဆီ ဖြန့်ဝေပေးလို့ ရပါတယ်..."
"လုံလောက်တဲ့ စီးပွားရေးအရ မက်လုံးတွေ ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် တချို့ အော်ပရေတာတွေက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဆန္ဒရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်..."
ထိုအစီအစဉ်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပုံရသဖြင့် အစည်းအဝေးခန်းထဲရှိ လူအများအပြားက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
သို့သော်လည်း နာရီအနည်းငယ် အကြာတွင်တော့ ကနဦး ကြိုးပမ်းမှု၏ ရလဒ်များ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ထိုအရာက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများကို အောက်ခြေအထိ ထိုးကျသွားစေခဲ့သည်။
ယခင်က အစီအစဉ်ကို အဆိုပြုခဲ့သော အဖွဲ့ဝင်မှာ မျက်နှာပျက်ယွင်းစွာဖြင့် ထပ်မံ အစီရင်ခံလာခဲ့၏။ "အကြီးအကဲ... အခြေအနေက ကျွန်တော်တို့ မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးနေပါတယ်.."
"ကျွန်တော်တို့နဲ့ စီးပွားရေးအရ အဆက်အသွယ်ရှိတဲ့ လမ်းကြောင်း တော်တော်များများကို ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး အများပြည်သူနဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေကိုတောင် ကြိုးစားကြည့်ခဲ့ပါသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကမှ တရုတ်နိုင်ငံက မိုဘိုင်းဖုန်းနံပါတ်တွေ မှတ်ပုံတင်တာနဲ့ စီမံခန့်ခွဲတာတွေကို ထိန်းချုပ်မှု ပိုတင်းကျပ်လိုက်ပုံရတယ်... အထူးသဖြင့် နိုင်ငံခြားသားတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေမှာပေါ့။ ပိုမှန်အောင် ပြောရရင်တော့ မူလကရှိနေတဲ့ ဟာကွက်တွေကို အမြန်ဆုံး ပိတ်ဆို့လိုက်ကြတာပါပဲ.."
သူက နောက်ဆုံးရ ထောက်လှမ်းရေး အကျဉ်းချုပ်ကို ဖွင့်ပြလိုက်ပြန်သည်။ "လက်ရှိမှာတော့ အမည်မှန် အတည်ပြုချက်အတွက် အသုံးပြုလို့ရမယ့် တရုတ်မိုဘိုင်းဖုန်း နံပါတ်တစ်ခုကို တရားဝင် လမ်းကြောင်းတွေကနေတစ်ဆင့် ရယူဖို့ဆိုတာက အခြေခံအားဖြင့် လူနှစ်မျိုးအတွက်ပဲ ကန့်သတ်ထားပါတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ တရုတ်မှတ်ပုံတင် ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ တရုတ်နိုင်ငံသားတွေရယ်.... တရားဝင်ဗီဇာနဲ့ ကျောင်းအပ်နှံထားတဲ့ အထောက်အထား ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ တရုတ်နိုင်ငံက နိုင်ငံတကာ ကျောင်းသားတွေရယ်ပါပဲ.."
"အရင်တုန်းက လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး မသမာတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေကနေတစ်ဆင့် နံပါတ်တွေကို အမြောက်အမြား လက်ကားဝယ်ယူတဲ့ လုပ်ရပ်က အခုဆိုရင် လုံးဝနီးပါးကို မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး.."
"ဒါက ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံတည်း မဟုတ်ပါဘူး.... ထောက်လှမ်းရေး သတင်း မျှဝေမှုတွေအရ အမေရိကန်က တရားဝင်နဲ့ အစိုးရမဟုတ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေကလည်း ဒီလို ပြဿနာမျိုးကိုပဲ ရင်ဆိုင်နေရပြီး သူတို့ရဲ့ နိုင်ငံသားတွေအတွက် ဖုန်းနံပါတ်တွေ ရဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ ကြိုးစားနေကြပါတယ်..."
ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ ဤလက်မှတ်ကို ရရှိရန် လမ်းကြောင်းမှာ သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပို၍ ကျဉ်းမြောင်းနေခဲ့လေသည်။
ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အခြားတစ်ယောက်က အကြံဉာဏ်သစ်တစ်ခုကို အဆိုပြုလာသည်။ "ပုံမှန်အတိုင်း အမြောက်အမြား ဝယ်ယူဖို့က ခက်ခဲနေမှတော့ ကျွန်တော်တို့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို စမ်းကြည့်ကြမလား..."
"ဥပမာပြောရရင် ပြည်သူလူထု အင်အားကို စုစည်းတာမျိုးပေါ့.."
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နိုင်ငံသားတွေ... အထူးသဖြင့် တရုတ်နိုင်ငံမှာ ပညာသင်ကြားနေတဲ့ နိုင်ငံတကာ ကျောင်းသားတွေ ဒါမှမဟုတ် တရုတ်မှာ အဆက်အသွယ်ရှိတဲ့ စီးပွားရေးသမားတွေကို တရားဝင်မဟုတ်တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေကနေတစ်ဆင့် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်နာမည်တွေနဲ့ မိုဘိုင်းဖုန်းနံပါတ်တွေ လျှောက်ထားဖို့ အားပေးနိုင်တယ်... ဒါမှမဟုတ် ရန်ပုံငွေတောင် ထုတ်ပေးနိုင်တယ်။ ပြီးရင် တရုတ်ပြည်တွင်းမှာ လိုအပ်နေတဲ့ လူတွေဆီကို အဲ့ဒီနံပါတ်တွေကို မျှဝေဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပြန်ရောင်းဖို့ လုပ်ခိုင်းလို့ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဘက်ကလည်း ရက်ရက်ရောရော လျော်ကြေးငွေ ပေးလို့ရတာပဲလေ..."
ဤအဆိုပြုချက်က ချက်ချင်းပင် ဆွေးနွေးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။
မကြာမီမှာပင် ညွှန်ကြားချက်များက အဆင့်ဆင့် ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ရော တိတ်တဆိတ်ပါ လမ်းကြောင်းပေါင်းစုံက စတင် လည်ပတ်လာခဲ့ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ နိုင်ငံတကာ ကျောင်းသားများ၏ ချက်ဂရုများ၊ နိုင်ငံတကာ ဖိုရမ်များနှင့် ကိုယ်ပိုင်လူမှုအသိုက်အဝန်းများအတွင်း၌ ရေစီးကြောင်းတစ်ခုက စတင် လှုပ်ရှားလာသည်။
ဂျပန်၊ အမေရိကန်၊ ဗြိတိန် သို့မဟုတ် အခြားနိုင်ငံများမှဖြစ်စေ၊ တရုတ်နိုင်ငံတွင် ပညာသင်ကြားနေသော ရေတွက်၍မရနိုင်သည့် ကျောင်းသားများစွာက သူတို့၏ မိခင်နိုင်ငံရှိ ဆွေမျိုးများ သို့မဟုတ် သူစိမ်းများထံမှ နိုင်ငံတကာ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများနှင့် မက်ဆေ့ချ်များကို လက်ခံရရှိခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ အဓိက အကြောင်းအရာများမှာ သိသာထင်ရှားစွာပင် တစ်ထပ်တည်း ကျနေခဲ့ကြ၏။
"ကောင်လေး / သူငယ်ချင်း... ငါ့ကို တရုတ်ဆင်းမ်ကတ်တစ်ခုလောက် ရအောင် ကူညီပေးလို့ရမလား။ ဈေးဘယ်လောက်ဖြစ်ဖြစ် ငါပေးပါ့မယ်။ ငါ အရေးတကြီး လိုအပ်နေလို့ပါ...."
ထိုအချိန်မှာပင် ယာမာမိုတိုအမည်ရှိ ဂျပန် ဖလှယ်ရေး ကျောင်းသားတစ်ဦးက ဆက်သွယ်ရေး စတိုးဆိုင်တစ်ခုထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်သွားပြီး ကောင်တာပေါ်ရှိ မိုဘိုင်းဖုန်းတစ်လုံးကို လက်ညှိုးထိုးကာ လေယူလေသိမ်းဝဲသော တရုတ်စကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "နံပါတ်အသစ်တစ်ခု ရဖို့အတွက် ကျွန်တော် ဒါကို လိုချင်တယ်..."
အရောင်းစာရေးက ပြုံးကာ သူ၏ပတ်စပို့စ်ကို ယူ၍ ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ဆောင်ပေးလိုက်၏။ "ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့်... ကျေးဇူးပြုပြီး သင့်ရဲ့ ကျောင်းသား နေထိုင်ခွင့်လက်မှတ် ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းအပ်နှံထားတဲ့ အထောက်အထားကို ပြပေးပါ။ ကျွန်မတို့ စစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်လို့ပါ..."
ယာမာမိုတိုက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ ကျောင်းသားကတ်နှင့် ကျောင်းမှ ထုတ်ပေးထားသော အထောက်အထား လက်မှတ်တစ်ခုကို စာရွက်စာတမ်းအိတ်ထဲမှ ထုတ်ကာ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။
သတင်းအချက်အလက်များကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးပြီးနောက် အရောင်းစာရေးမလေးက သူ၏ ပတ်စပို့စ် အချက်အလက်များကို စနစ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။
ခေတ္တမျှ အကြာတွင် သူမ၏အပြုံးက အနည်းငယ် တောင်းပန်သည့်ဟန်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်တာသို့ လျှောက်လာကာ တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် သိမ်မွေ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "လူကြီးမင်း... တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စနစ်ထဲမှာ ရှင့်ရဲ့ နာမည်နဲ့ မှတ်ပုံတင်ထားတဲ့ မိုဘိုင်းဖုန်းနံပါတ်တစ်ခု ရှိနေပြီးသားလို့ ပြနေပါတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးထုတ် စည်းမျဉ်းတွေအရ ရှင်က ဆင်းမ်ကတ်အသစ်တစ်ခု လျှောက်ထားလို့ မရတော့ပါဘူးရှင့်..."
"ဘာ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။" ယာမာမိုတိုက ရုတ်တရက် အသံမြှင့်လိုက်သဖြင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ အကြည့်များကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။ "ငါ့မှာ နံပါတ်တစ်ခုတည်း ရှိတာလေ... ဘာလို့ အခုမှ ယူလို့မရတော့တာလဲ။ အရင်က သူငယ်ချင်းတွေအတွက် ယူပေးတုန်းကတောင် အမြဲတမ်း အဆင်ပြေခဲ့တာပဲ။ ဒါက ဘယ်လို စည်းမျဉ်းအသစ်မျိုးလဲ..."
အရောင်းစာရေးက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အပြုံးတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း သူမ၏ လေသံကတော့ ပြတ်သားနေခဲ့၏။ "တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်ရှင့်။ ဒါက ကျွန်မတို့ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေနဲ့ ကုမ္ပဏီကနေ ချမှတ်ထားတဲ့ နောက်ဆုံးထုတ် စည်းမျဉ်းပါ။ ကျွန်မတို့က စည်းမျဉ်းအတိုင်းပဲ လိုက်နာလုပ်ဆောင်ရတာမို့ ကျွန်မတို့ဘက်က တကယ်ကို ဘာမှလုပ်ပေးလို့ မရပါဘူးရှင့်..."
ယာမာမိုတိုမှာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်လာပြီး သူမအား ဖိအားပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ငါ ဒီဖုန်းကို မယူတော့ဘူး။ ဆင်းမ်ကတ်တစ်ခုမှ မရနိုင်ရင် ဖုန်းဝယ်တော့ရော ဘာထူးမှာလဲ..."
ထိုသို့လုပ်လိုက်ခြင်းက တစ်ဖက်လူကို အလျှော့ပေးသွားစေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့လေသည်။
အံ့သြစရာကောင်းလှစွာပင် အရောင်းစာရေးက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အသင့်အနေအထားဖြင့် ပြောလာ၏။ "ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့်... တကယ်လို့ လူကြီးမင်းက ဖုန်းကို မဝယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်ဆိုရင် ကျွန်မ အခုချက်ချင်း ငွေပြန်အမ်းပေးပါ့မယ်..."
ယာမာမိုတိုမှာ မှင်တက်သွားရချေသည်။ အရောင်းစာရေး၏ အလျှော့မပေးသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဤချဉ်းကပ်မှုက အလုပ်မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်းကို သူ သိလိုက်၏။
သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ သက်သေခံကတ်ပြားကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်သွားလေတော့သည်။
နောက်တစ်မွန်းလွဲလုံးလုံး မြို့လယ်ခေါင်ရှိ အခြားသော အော်ပရေတာ စတိုးဆိုင်အသီးသီးသို့ သူ သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း အကြိမ်တိုင်း၌ တူညီသော အဖြေကိုသာ ရရှိခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းလောက်မှာပင် ရှောင်ကျန်းအမည်ရှိသော တရုတ်လူငယ်လေးတစ်ဦးကလည်း ပြဿနာတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်။
ပြည်ပရောက် ဂိမ်းသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်၏ အထပ်ထပ် တောင်းဆိုမှုနှင့် ရက်ရောသော ဆုကြေးငွေတို့ကြောင့် သူက ကိုယ်ပိုင် မှတ်ပုံတင်ကို အသုံးပြုကာ နောက်ထပ် ဆင်းမ်ကတ်တစ်ခု လျှောက်ထားရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူ၏အိမ်အနီးရှိ ဝန်ဆောင်မှုစင်တာသို့ သွားခဲ့သည်။
"လုပ်လို့မရပါဘူး.." စာရေးဖြစ်သူက စနစ်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။ "ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်နဲ့ ဖုန်းနံပါတ် နှစ်ခု ရှိနေပြီးသားပါ။ စည်းမျဉ်းတွေအရ ခင်ဗျားက တတိယတစ်ခုကို လျှောက်ထားလို့ မရတော့ပါဘူး..."
"ဘာလို့လဲဗျ။ ကျွန်တော် အရင်က မေးကြည့်တုန်းက ရတယ်လို့ ပြောခဲ့တာပဲ။ ကျွန်တော် အရေးတကြီး လိုအပ်နေလို့ပါ..." ရှောင်ကျန်းက မကျေမနပ်ဖြင့် ငြင်းခုံလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက အရမ်း တင်းကျပ်လွန်းနေတယ်။ ကျွန်တော် တိုင်စာပို့မယ်..."
အရောင်းစာရေးက တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ဖြစ်ပြီး ကောင်တာပေါ်ရှိ တိုင်ကြားရေး ဟော့လိုင်း ဆိုင်းဘုတ်ကိုပင် လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သေး၏။ "ဟုတ်ကဲ့... အဲ့ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ အခွင့်အရေးပါ။ တိုင်ကြားရေး ဟော့လိုင်းက ဒီမှာပါ... ဒါမှမဟုတ် ရုံးချုပ်ရဲ့ ဖောက်သည်ဝန်ဆောင်မှု ဟော့လိုင်းကို ဖုန်းခေါ်ပြီးတော့လည်း အကြံပြုချက် ပေးနိုင်ပါတယ်..."
အလျှော့မပေးဘဲ အလုပ်သဘောဆန်လွန်းလှသော ဤအမူအရာကြောင့် ရှောင်ကျန်းမှာ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားခဲ့ချေသည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ နိုင်ငံခြားသား သူငယ်ချင်းကို မည်သို့ ရှင်းပြရမည်နည်းဟု စဉ်းစားရင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လှည့်ထွက်လာခဲ့ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။
ရှောင်ကျန်းက စီးပွားရေးခန်းမထဲမှ ထွက်လာချိန်၌ သူ၏ရင်ထဲတွင် ပြင်းပြသော ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဆုကြေးငွေ ယွမ်နှစ်ထောင်ဆိုသည်က သူ့ကို မြှူဆွယ်နေသော ငါးမျှားချိတ်တစ်ခုနှင့် တူနေသည် မဟုတ်ပါလော။
အရှုံးမပေးချင်သဖြင့် သူက ဆက်သွယ်ရေးပစ္စည်း ပြုပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် မိုဘိုင်းဖုန်း ဆက်စပ်ပစ္စည်းများဟု ရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်များချိတ်ဆွဲထားသည့် မြို့ထောင့်များရှိ သိပ်မထင်ရှားသော ပုဂ္ဂလိက ဆိုင်လေးများဘက်သို့ လှည့်ပတ်ရှာဖွေလိုက်လေသည်။
သူက ဆီဂျီးများ ပေကျံနေသော ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ခု၏ မှန်တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ တံခါးပေါ်ရှိ လေခေါင်းလောင်းလေးများထံမှ ချလင်ဆိုသည့်အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
ဆိုင်ထဲတွင် ဒေတာကေဘယ်ကြိုး အမျိုးမျိုးနှင့် ဖုန်းဟောင်းများကို အပုံလိုက် စုပုံထားပြီး လူလတ်ပိုင်းအရွယ်ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူမှာ မားသားဘုတ်တစ်ခုကို အာရုံစိုက် ပြုပြင်နေခဲ့သည်။
ရှောင်ကျန်းက သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ "သူဌေး... ကျွန်တော် ဆင်းမ်ကတ်အသစ် တစ်ခုလောက် လိုချင်လို့ပါ..."
ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူက မော့ပင်မကြည့်ဘဲ ဂရုမစိုက်သော လေသံဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် ဖြတ်ပြောလိုက်၏။ "မင်းနာမည်နဲ့ အကောင့်နှစ်ခု ရှိနေပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား..."
ရှောင်ကျန်းမှာ မှင်တက်သွားရလေသည်။ "ခင်ဗျားက ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ..."
ထိုအခါမှ ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူက တန်ဆာပလာများကို ချထားလိုက်ပြီး သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဒေသယန္တရ လေယူလေသိမ်း အနည်းငယ်ပါသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုအခြေအနေမျိုးနဲ့ နေ့တိုင်းလာတဲ့ ဆယ်ယောက်မှာ ရှစ်ယောက်က မင်းလိုပုံစံတွေချည်းပဲ။ အဲ့ဒါက လုပ်လို့မရဘူးလေ။ စနစ်က လော့ခ်ကျနေတယ်... ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတယ်... ဘယ်သူမှလည်း ကူညီပေးလို့ မရဘူး။"
ရှောင်ကျန်းက မနေနိုင်ဘဲ ညည်းတွားလိုက်၏။ "ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက်တောင် တင်းကျပ်သွားရတာလဲ။ အရင်တုန်းကကျတော့ လုပ်ရတာ ဒီလောက် လွယ်ကူနေခဲ့တာကို..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူက ရယ်စရာတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ့အား အထက်အောက် အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းက တုံးအလှချည်လား ကောင်လေးရာ..."
အခန်း ၂၉၈ပြီး၏။