အခန်း ၂၉၉
Vol. 30 Ch. 299
အခန်း (၂၉၉) ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အလုအယက် ဝယ်ယူမှုကြီး
ရှောင်ကျန်းမှာ အဆူခံလိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။ "ဗျာ..."
ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူက ထူးထူးခြားခြား စိတ်ရှည်စွာဖြင့် ရှင်းပြလာ၏။ "ခေါင်းလေး ဘာလေး သုံးစမ်းပါ။ အခု ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက လူတွေ အလုအယက် ဘာလုပ်နေကြလဲ။ အချိန်နဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ခရီးသွားဖို့ နေရာတစ်ခုကို လုနေကြတာလေ။ ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတော့ ငါတို့ဆီက တိုရင်ပေါ်မှာပေါ့။ အကောင့်ဝင်ဖို့နဲ့ မှတ်ပုံတင်ဖို့အတွက် ဘာကို သုံးရသလဲ။ အသေချာပဲ ပြည်တွင်းသုံး ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခု လိုတယ်လေ..."
သူက ကောင်တာကို လက်ချောင်းဖြင့် အားပါပါ ခေါက်လိုက်သည်။ "ငါတို့အားလုံးက တစ်ဖက်တည်းသားတွေပဲ... လူတစ်ယောက်ကို အများဆုံး နေရာနှစ်ခုပဲ ကိုင်ထားခွင့်ရှိတယ်။ မင်းကိုင်ထားတဲ့ အဲ့ဒီနေရာနှစ်ခုက ဘယ်လောက်တောင် တန်ဖိုးရှိမလဲဆိုတာကို ခန့်မှန်းကြည့်စမ်း။ မင်းက အဲ့ဒီထဲက တစ်ခုကို တခြားလူဆီ ယွမ်ငွေထောင်ဂဏန်းလောက်နဲ့ ရောင်းပစ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာလား။ မင်းမှာ အသိတရားရော ရှိသေးရဲ့လား... သတိလေးထားစမ်းပါ။"
ထိုစကားများက ရှောင်ကျန်းကို မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေပြီး သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျယ်လာကာ နေရာမှာပင် အေးခဲသွားစေခဲ့သည်။
ဟုတ်တာပေါ့.... သူ ဘာလို့ ဒါကို မတွေးမိခဲ့တာလဲ။
သူ့ရဲ့ ဖုန်းနံပါတ်နှစ်ခုက အခုဆိုရင် အဲ့ဒီ မှော်ကမ္ဘာဆီသို့ သွားရာ သော့နှစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေပြီ။
၎င်း၏ တန်ဖိုးကို ယွမ်ထောင်ဂဏန်း အနည်းငယ်ဖြင့် မည်သို့မျှ တိုင်းတာ၍မရနိုင်ပေ။
ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားမှုကို သူ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။ သူက သော့တစ်ချောင်းကို ယွမ်နှစ်ထောင်ဆိုသည့် နည်းပါးလှသော ငွေကြေးဖြင့် ရောင်းချပစ်မိတော့မလို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။
ဒါက တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် တုံးအလွန်းတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူဌေး..." ရှောင်ကျန်းက ရိုးသားစွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။
သူ၏ ယခင်က စိတ်ပျက်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်သက်သာရာရမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ သူက ဆိုင်ထဲမှ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ချက်သာ ရှိနေတော့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ဖုန်းနံပါတ်နှစ်ခုကို လုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းထားရန်နှင့် မည်သူကမျှ လာရောက်လှည့်စား၍ မရနိုင်စေရန် သေချာစေရေးပင်။
အပြင်ဘက်ရှိ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ အခြေအနေများကိုတော့ ကျန်းယဲ့ တစ်ချက်လေးမျှပင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။
ယခု သူလုပ်နေသည်မှာ ဗီဒီယိုတစ်ခု ရိုက်ကူးနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏အိမ်ရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် ရိုက်ကူးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက ကင်မရာကို မျက်နှာမူကာ သွားရောက်မည့်နေရာ၊ ဈေးနှုန်းနှင့် အခြား အရေးကြီးသော အချက်အလက်များကို ရှင်းပြပြီးနောက် မှတ်တမ်းတင်ခြင်းကို ချောမွေ့စွာ အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ၎င်းက လွန်စွာ ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်သော ကြော်ငြာဗီဒီယို တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
"မိတ်ဆွေတို့... နောက်ထပ် ခရီးစဉ်ရက်ကို အတည်ပြုပြီးပါပြီ။ ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော်တို့ သွားမယ့်နေရာကတော့ ဘီတာခေတ် ၅၇၈၈က ဘီလူးကြီးများရဲ့ ဝိုင်းရံမှုကမ္ဘာပဲ ဖြစ်ပါတယ်..."
"နေရာ ၃၀ ရနိုင်ပါတယ်...."
"ထွက်ခွာမယ့်အချိန်ကို ဒီအပတ် တနင်္ဂနွေနေ့ နေ့လယ် ၁၂ နာရီလို့ သတ်မှတ်ထားပါတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း လက်မှတ်ဝယ်ယူဖို့ မိနစ် ၃၀ အချိန်ပေးထားပြီး လက်မှတ်ဈေးနှုန်းကတော့ တစ်ယောက်ကို ယွမ်တစ်သောင်း ဖြစ်ပါတယ်..."
"အော် ဒါနဲ့... ဒီတစ်ခေါက် သွားမယ့်နေရာက နည်းနည်း ထူးခြားပြီး အရင်ကထက် ပိုအန္တရာယ်များတယ်။ ဒါက အန္တရာယ်များတဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် အခြေအနေဖြစ်တာမို့ ကြိုတင်စာရင်း မသွင်းခင် သေချာစဉ်းစားပြီးမှ ရွေးချယ်ကြဖို့ မေတ္တာရပ်ခံချင်ပါတယ်..."
ဗီဒီယိုက ဒါပါပဲ။ အဲ့ဒီလောက်ကို ရိုးရှင်းပြီး ပေါ့ပျက်ပျက် နိုင်လွန်းနေခဲ့လေသည်။
ဗီဒီယိုကို တင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လိုက်များ၊ ကွန်မန့်များနှင့် ရှယ်များမှာ ၉၉+ အထက်သို့ ဒုံးပျံကဲ့သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့တော့သည်။
ကျန်းယဲ့က ကွန်မန့်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး Refresh လုပ်ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အသံထွက် ရယ်မောလိုက်မိလေသည်။
[ အင်တာနက် အသုံးပြုသူ ၁ ] : "အန္တရာယ်များတယ် ဟုတ်လား။ ဒါရိုက်တာကျန်း... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အန္တရာယ်များတယ်လို့ ပြောနေတာလား။ လက်ရှိ ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အန္တရာယ်က လက်မှတ်မရမှာပဲဗျ... "
[ အင်တာနက် အသုံးပြုသူ ၂ ] : "ဟားဟား... ဒါရိုက်တာကျန်းရဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးတဲ့ သတိပေးချက်က အရမ်းကို အစစ်အမှန်ဆန်လွန်းနေတော့ ငါတကယ်ပဲ လုနိုင်တော့မယ့်အတိုင်း ခံစားရအောင်ကို လုပ်နေတာပဲ..."
[ အင်တာနက် အသုံးပြုသူ ၃ ] : "ဘုရားရေ... နိုင်ငံတကာက သူငယ်ချင်းတွေ ဒီလောက်အများကြီးက ကွန်မန့်ထဲကို ဘယ်လိုများ ရောက်လာကြတာလဲ။ အင်္ဂလိပ်၊ ဂျပန်၊ ကိုရီးယား အကုန်လုံး ဒီမှာ ရှိနေကြတာပဲ။ အစ်ကိုတို့ရေ... ငါတို့အိမ်တော့ အဖောက်ခံရပြီဟေ့..."
[ အင်တာနက် အသုံးပြုသူ ၄ ] : "ချီး.. အခုတောင်မှ ငရဲခန်းအဆင့်လောက် ခက်ခဲနေတာကို.. အခုက ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက လူတွေနဲ့ပါ လက်မြန်မှုနဲ့ အင်တာနက်အမြန်နှုန်းကို ယှဉ်ပြိုင်ရတော့မယ်ပေါ့လေ။ ကျေးဇူးပြုပြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး တံတိုင်းကြီးကို ပိုမြင့်အောင် တည်ဆောက်ပေးကြပါဦး...."
[ အင်တာနက် အသုံးပြုသူ ၅ ] : "တွေ့လား... ဒါက ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အလိုရှိမှုရဲ့ စွမ်းအားပဲ။ ဒါရိုက်တာကျန်း... ခင်ဗျားက အခုဆိုရင် ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ဒါရိုက်တာ ဖြစ်နေပြီနော်..."
[ အင်တာနက် အသုံးပြုသူ ၆ ] : "လက်မှတ်မဝယ်ခင်မှာ တရုတ်နိုင်ငံသား မှတ်ပုံတင်အတည်ပြုတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုကို ထည့်သွင်းဖို့ ပလက်ဖောင်းကို အပြင်းအထန် အကြံပြုပါတယ်။ ပြည်တွင်းက ယှဉ်ပြိုင်သူတွေကို ကာကွယ်ပေးပါ..."
[ အမေရိကန် ] : "ချစ်ခင်ရပါသော ဒါရိုက်တာကျန်း... ဒီလိုအခွင့်အရေးအတွက် အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး နေရာအရေအတွက်ကို နည်းနည်းလောက် တိုးပေးလို့ရမလား။ ကျွန်တော်တို့က ဒီ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ခရီးစဉ်မှာ ပါဝင်ဖို့ အရမ်းကို စိတ်အားထက်သန်နေပါတယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...."
[ ဂျပန် ] : "မစ္စတာကျန်း... တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က ခရီးသွားအဖွဲ့ရဲ့ စည်းမျဉ်းအားလုံးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လိုက်နာပါ့မယ်... အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
[ ဗြိတိန် ] : "မင်္ဂလာပါ မစ္စတာကျန်း။ ဒါက တကယ့်ကို အံ့မခန်းခရီးစဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ တကယ်ကို လေးစားအားကျမိပါတယ်။ နိုင်ငံခြား ခရီးသွားတွေအတွက် ချန်နယ်လေးတစ်ခုလောက် ဖွင့်ပေးဖို့များ ဖြစ်နိုင်မလား.... အရမ်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
[ ပြင်သစ် ] : "လေးစားရပါသော ဒါရိုက်တာကျန်း... ဟား တကယ့်ကို လက်ခုပ်တီးချင်စရာပဲ။ ဒါက အံ့မခန်းပါပဲ... ကျွန်တော်တို့က အမြင့်ဆုံးသော လေးစားမှုတွေနဲ့ လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး ပါဝင်ခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."
[ တောင်ကိုရီးယား ] : "ဒါရိုက်တာကျန်း... ကျွန်တော်တို့က အရမ်းကို အမူအကျင့်ကောင်းတဲ့ ခရီးသွားတွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် လိမ္မာပါ့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားပေးပါ..."
[ အိန္ဒိယ ] : "မင်္ဂလာပါ ဒါရိုက်တာကျန်း။ အိန္ဒိယက ထိပ်တန်း ပရိုဂရမ်မာတွေနဲ့ အမြန်ဆုံး အင်တာနက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း IT အင်အားကြီး နိုင်ငံတစ်ခုပါ။ နေရာတစ်နေရာ ရဖို့ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ကိတ်မုန့်တစ်ပွဲ စားရသလိုပဲ လွယ်ကူပါတယ်။ ကမ္ဘာကြီးက အိန္ဒိယရဲ့ ဉာဏ်ပညာကို လိုအပ်နေတာမို့ ကျွန်တော်တို့ကို နေရာတွေ ပိုပြီး ခွဲဝေပေးပါ။"
[ ရုရှား ] : "မစ္စတာကျန်း... ကျွန်တော်တို့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားနိုင်ငံကို အခွင့်အရေးတစ်ခုလောက် ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့က အန္တရာယ်ကို မကြောက်ပါဘူး... ပြီးတော့ ဘီလူးကြီးတွေကို တွေ့ဖို့ အရမ်း စိတ်အားထက်သန်နေပါတယ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
...
တနင်္ဂနွေနေ့၊ နံနက် ၁၁:၅၉ နာရီ။
ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ရေတွက်၍မရနိုင်သော မျက်လုံးများစွာက မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မလင်းလာသေးသည့် ဝယ်ယူရန်ခလုတ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး လက်ချောင်းများက လေထဲတွင် တန်းလန်းဖြစ်နေကာ အသက်ရှူသံများပင် ရပ်တန့်နေကြသည်။
၁၂:၀၀:၀၀ တိတိ....
မသိသေးသော ကမ္ဘာဆီသို့ သွားရာလမ်းကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုသည့် မီးခိုးရောင်လင့်ခ်မှာ ရုတ်တရက်ပင် နှိပ်၍ရသော အရောင်တောက်ပသည့် အနေအထားသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ တရားဝင် တရုတ်တိုရင်အက်ကို ထည့်သွင်းထားပြီး တရားဝင် အကောင့်ရှိနေကြသော လက်ချောင်းတိုင်းက မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် မျက်နှာပြင်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ကြသည်။
၁၂:၀၀:၀၁ ။
လင့်ခ်မှာ သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ မီးခိုးရောင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ၎င်းအထက်တွင် စာသားသေးသေးလေးတစ်ကြောင်းက အေးစက်စွာ ပေါ်လာခဲ့ချေသည်။ [ ဤကုန်ပစ္စည်းမှာ ရောင်းထွက်သွားပါပြီ ]
"တောက်... ဘယ်သူတွေလဲကွ... ဒီလောက်တောင် မြန်ရတာလား..."
"အား... ငါ မရလိုက်ပြန်ဘူးကွာ..."
"မဖြစ်နိုင်လိုက်တာ... တစ်စက္ကန့်လေးအတွင်း ပျောက်သွားတာလား..."
"ချီးပဲ... ငါ့နေရာကို ဘယ်ခွေးကောင် လုသွားတာလဲ..."
ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးရှိ မတူညီသော ဘာသာစကားများနှင့် အချိန်ဇုန်များရှိ အခန်းများအတွင်း၌ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများနှင့် မယုံနိုင်စွာ ကျိန်ဆဲသံများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော လက်တံရှည် ဆိုက်ဘာဘီလူးကြီးများကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချလိုက်ကြလေသည်။
ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ မကျေနပ်မှုကြီးက မျက်နှာပြင်မှတစ်ဆင့် လျှံကျလာတော့မည့် အချိန်မှာပင်...
တရုတ်နိုင်ငံအတွင်းရှိ မြို့အသီးသီး၏ ထောင့်အမျိုးမျိုးတွင် ကြိုတင်သတိပေးချက် တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ညင်သာပြီး သန့်စင်သော အဖြူရောင် အလင်းတန်း သုံးဆယ် ရုတ်တရက် လင်းလက်လာခဲ့ပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဖြတ်ပြေးသွားသော နတ်ဘုရားများ၏ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနှင့် တူနေခဲ့ချေသည်။
အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားချိန်၌ လူများ ရပ်နေခဲ့သော နေရာများမှာ ယခုအခါ လုံးဝ ဗလာကျင်းသွားခဲ့၏။
မှောင်မိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ဖြစ်နေသော အချိန်ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းထဲတွင် ငွေရောင်စပ်အဖြူရောင် ဘတ်စ်ကားတစ်စီးက ချောမွေ့စွာ ရွေ့လျားသွားနေခဲ့သည်။
ကျန်းယဲ့က ကားခန်း၏ အရှေ့ဘက်တွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး ညင်သာသော အဖြူရောင်အလင်းတန်း သုံးဆယ်က လွတ်နေသော နေရာများကို လင်းလက်သွားစေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။ အလင်းများ မှေးမှိန်သွားချိန်တွင်တော့ ကွဲပြားသော မျက်နှာအမူအရာ အသီးသီးနှင့် မရင်းနှီးသော မျက်နှာ သုံးဆယ် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။
သူ၏ အကြည့်များက လူအုပ်ကြီးထံသို့ အမြန်ဝေ့ဝဲသွားသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ တရုတ်လူမျိုးများ ဖြစ်ကြသော်လည်း မျက်နှာနှစ်ခုကတော့ သိသာစွာ ကွဲထွက်နေခဲ့၏။
တစ်ယောက်မှာ နှာတံစင်းစင်း၊ မျက်လုံးပြာပြာနှင့် ဥရောပတိုက်သားတို့၏ သိသာထင်ရှားသော အသွင်အပြင်များရှိသည့် နိုင်ငံခြားသား အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
အခြားတစ်ယောက်မှာတော့ ချိုင့်ဝင်နေသော မျက်လုံးများ၊ စင်းလုံးချော နှာတံနှင့် ထူးခြားလှသော နိုင်ငံရပ်ခြား အလှတရားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးပင်။
ခဏတာ အချိန်ခရီးသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ခေါင်းမူးမိုက်မှုများ အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကားခန်းထဲတွင် အာမေဍိတ်သံများနှင့် အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။
"အို... ဘုရားသခင်... အို... ဘုရားသခင်။ ဒါက တကယ် မဟုတ်ဘူး။" မျက်လုံးပြာပြာနှင့် နိုင်ငံခြားသား အမျိုးသားမှာ အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် ကြက်ခြေခတ် အခါခါ ပြုလုပ်ကာ အာမေဍိတ်သံများ ရေရွတ်နေခဲ့လေသည်။
နိုင်ငံရပ်ခြား အသွင်အပြင်နှင့် အမျိုးသမီးကတော့ များစွာ ပို၍ တည်ငြိမ်နေပုံရသည်။ သူမက အနာဂတ်ဆန်လှသော ကားခန်းအား စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပတ်လည်ကြည့်ရှုနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကားရှေ့ခန်းရှိ ကျန်းယဲ့ထံသို့ အကြည့်များ ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။ ထို့နောက် အနောက်မြောက်ပိုင်း လေယူလေသိမ်း အနည်းငယ်ပါသော သွက်လက်လှသည့် မန်ဒရင်း ဘာသာစကားဖြင့် "ဝါး... ငါတို့ တကယ် ရောက်လာတာပဲ။ အံ့သြစရာကြီး" ဟု အံ့အားသင့်စွာ ကြွေးကြော်လိုက်ချေသည်။
သူမ၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်များက ဆွဲဆောင်မှုရှိလှပြီး ပြုံးလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ မျက်ဝန်းများက တောက်ပသွားကာ ရှင်းကျန်း နံရံဆေးရေး ပန်းချီကားထဲမှ ထွက်လာသည့် နတ်သမီးလေး တစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေပေသည်။
အခန်း ၂၉၉ပြီး၏။