အခန်း ၃၀၁
Vol. 31 Ch. 301
အခန်း (၃၀၁) စိတ်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခြင်း
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူတိုင်းဟာ စက်လုံးကြီးက သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သိမ်မွေ့သော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု တည်ဆောက်ပြီးသွားသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။
"ကောင်းပြီ... ချိတ်ဆက်တာ အောင်မြင်သွားပြီ။ အခုကစပြီး ဒီစက်လုံးက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ယာဉ်ပဲ" ကျန်းယဲ့က ဆက်ပြောလိုက်၏။ "အခုကစပြီး ဒါကို လက်နဲ့ ထိန်းချုပ်စရာ မလိုတော့ဘဲ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စိတ်
နဲ့ ထိန်းချုပ်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်..."
သူက လက်တွေ့လုပ်ပြကာ အသေးစိတ် ရှင်းပြလေသည်။ "ကိုယ့်ရဲ့ အာရုံကို စုစည်းပြီး ဒါကို ဘာလုပ်စေချင်လဲဆိုတာကို စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ ဥပမာ ရှေ့ဆက်သွားမယ်... အပေါ်ကို ပျံတက်မယ်.... ဘယ်ဘက်ကို လှည့်မယ် ဒါမှမဟုတ် ရပ်မယ်ဆိုတာမျိုးပေါ့။ စိတ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းထားပါ... အတွေးတွေ ဟိုဒီ လွင့်မနေစေနဲ့။ ဒီလိုမျိုးပေါ့..."
ကျန်းယဲ့၏ စက်လုံးက သူ၏ဆန္ဒအတိုင်း အရှေ့ဘက်သို့ ခပ်တိုတို အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ချောမွေ့စွာ ရွေ့လျားသွားပြီးနောက် နေရာမှာပင် ၃၆၀ ဒီဂရီ လှည့်ပတ်ကာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
"အားလုံးပဲ ဘယ်လို မောင်းနှင်ရမလဲဆိုတာကို ကျွမ်းကျင်သွားအောင် ဒီဘေးကင်းလုံခြုံရေး ဧရိယာထဲမှာ အရင် လေ့ကျင့်ကြည့်ကြပါ။ မလောပါနဲ့.. အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ပါ..."
ခရီးသွားများမှာ သူတို့၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ စတင် စမ်းသပ်ကြည့်ကြတော့သည်။
"ဝါး... ရွေ့သွားပြီ..." ကျန်းလင်းရှီးက အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်ရာ သူမ၏ စက်လုံးလေးမှာ သူမ၏ အတွေးနှင့်အတူ အပေါ်အောက် အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားခဲ့လေသည်။
လေစီ၏ စက်လုံးက သူ၏ဘေးရှိ ကျန်းဟန်၏ စက်လုံးကို ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်မိသွား၏။ စက်လုံးနှစ်ခုက အချင်းချင်း တိုက်မိပြီးနောက် ညင်သာစွာ ပြန်လည် ကန်ထွက်သွားခဲ့ရာ လေစီက "တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ" ဟု ပြင်သစ်ဘာသာစကားဖြင့် အထပ်ထပ် တောင်းပန်နေခဲ့ရသည်။
"ဟားဟား... ဒါက တော်တော် ပျော်ဖို့ကောင်းတာပဲ။ ဂိမ်းဆော့နေရသလိုပဲ..." ရွှီပေကျိုးက သိသာစွာပင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်နေပြီး သူ၏စက်လုံးက မျိုးစုံသော အမိုက်စား ရွေ့လျားမှုများကို စတင် လုပ်ဆောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ဝမ်ရှင်းက သူမ၏ စက်လုံးကို ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်ကာ ဝမ်ဝမ်၏ စက်လုံးအနီးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့ပြီး ထိုနှစ်ယောက်က အချင်းချင်း ပြုံးပြလိုက်ကြ၏။
ယန်ပေါ်ယာမှာ ထူးခြားသော ပါရမီရှိပုံရပြီး လူများစွာ အားကျရလောက်အောင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်သည့် သွက်လက်မှုဖြင့် စက်လုံးကို ထိန်းချုပ်နေခဲ့သည်။ "ဒါက ဘယ်လောက်အမြင့်အထိ ပျံသန်းနိုင်မလဲ မသိဘူးနော်။ မီတာတစ်ထောင်လောက်အထိ ရောက်နိုင်မလား..."
ပြောနေရင်းနှင့်ပင် သူက ရှုခင်းကြည့် စက်လုံးကို အပေါ်သို့ မောင်းနှင်သွားခဲ့ရာ အမြင့် ၃၃၀ မီတာခန့်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ဆက်လက် မြင့်တက်၍ မရနိုင်တော့ချေ။
သေချာပေါက်ပင် အချို့သူများက အစပိုင်းတွင် အဆင်မပြေဖြစ်နေကြ၏။ ဥပမာအားဖြင့် အစ်မလွီ၏ စက်လုံးမှာ နေရာတွင်သာ အနည်းငယ် တုန်ခါနေသဖြင့် သူမမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် ချွေးများပင် ပြန်လာခဲ့ရသည်။
သို့သော် ကျန်းယဲ့၏ စိတ်ရှည်လက်ရှည် လမ်းညွှန်မှုနှင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ အားပေးမှုတို့ကြောင့် သူမက လှည့်ကွက်ကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားခဲ့ပြီး စက်လုံးမှာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ တည်ငြိမ်စွာ မြင့်တက်လာခဲ့ချေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချိတ်ဆက်ပြီးနောက် သူတို့၏ အသံများက စက်လုံးမှတစ်ဆင့် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ပြီး အချင်းချင်း ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်သွယ်နိုင်ပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို လူတိုင်းက ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြသည်။ ဤသည်က လေ့ကျင့်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်အား အာမေဍိတ်သံများ၊ ရယ်မောသံများနှင့် အချင်းချင်း အားပေးသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့၏။
ခေတ္တမျှ အကြာတွင် လူတိုင်းက အခြေခံအားဖြင့် ထိန်းချုပ်မှုကို ကျွမ်းကျင်သွားကြပြီး စက်လုံးများ ဟိုဒီ ယိမ်းယိုင်နေခြင်း မရှိတော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျန်းယဲ့က ဆက်လက် စကားပြောလိုက်ရာ သူ၏လေသံမှာ ပို၍ လေးနက်လာလေသည်။
"ကောင်းပါပြီ... အားလုံးပဲ အခြေခံကို သဘောပေါက်သွားကြပြီ ထင်ပါတယ်။ အခု ခရီးစဉ်ကို တရားဝင် မစတင်ခင်မှာ အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ သတိပြုစရာ အချက်တစ်ချို့ ရှိပါတယ်... သေချာ မှတ်ထားပေးကြပါ..."
"ပထမနဲ့ အရေးကြီးဆုံးအချက်ကတော့... ခင်ဗျားတို့ ရောက်နေတဲ့ ရှုခင်းကြည့်အခန်းငယ်စက်လုံးက လက်ရှိမှာ တစ်ခုတည်းသော အကြွင်းမဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးဧရိယာပါပဲ။ သူ့မှာ အလွန် ခိုင်မာတဲ့ ကာကွယ်ရေး စွမ်းရည် ရှိပေမယ့် ဘယ်တော့မှ မပျက်စီးနိုင်တာမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး.."
"ဒါက ဒီကမ္ဘာက ဘီလူးကြီးတွေရဲ့ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှု သုံးကြိမ်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိပါတယ်။"
"တကယ်လို့ တိုက်ခိုက်မှု သုံးကြိမ်ထက် ပိုသွားခဲ့ရင် စက်လုံးက အချိန်မရွေး ပျက်စီးသွားနိုင်တဲ့ အန္တရာယ် ရှိပါတယ်။ စက်လုံးသာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရင်..."
ကျန်းယဲ့က ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက် အသံကိုမြှင့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ခင်ဗျားတို့ အားလုံးက ဒီ အန္တရာယ်များတဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပတ်ဝန်းကျင်ထဲကို တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းကို ကံကြမ္မာကပဲ ဆုံးဖြတ်သွားမှာဖြစ်ပြီး စည်းစိမ်နဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကလည်း ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိနေတော့မှာပါ။ ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဒီ သေချာပေါက် ကာကွယ်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးသုံးကြိမ်ကို တန်ဖိုးထားပြီး သတိထား လှုပ်ရှားကြပါ..."
ထိုစကားများက လူတိုင်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေခဲ့ပြီး သူတို့က အပြင်ပန်းတွင် ပျော့ပျောင်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အသက်ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်သည့် သူတို့ ပတ်လည်ရှိ စက်လုံးအကာအကွယ်ကြီးကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မိကြလေသည်။
"ဒုတိယအချက်အနေနဲ့... ရှုခင်းကြည့်အခန်းငယ်မှာ အဆင့်မြင့် အလင်းရောင်ဖုံးကွယ်မှုနဲ့ အချက်ပြပုံဖော်မှု လုပ်ဆောင်ချက်တွေ တပ်ဆင်ထားပါတယ်။ ဒီကမ္ဘာက ဌာနေ သတ္တဝါတွေ.... အထူးသဖြင့် အဲ့ဒီဘီလူးကြီးတွေရဲ့ အာရုံခံစားမှုနဲ့ အမြင်အာရုံထဲမှာ တွဲလောင်းဖြစ်နေတဲ့ ဒီစက်လုံးကြီးတွေက အန္တရာယ်မရှိဘဲ ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်မျောနေတဲ့ တိမ်တိုက်တွေနဲ့ပဲ တူနေမှာပါ..."
"ဒါက ရန်လို တိုက်ခိုက်ခံရနိုင်ခြေကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချထားတာပါ..."
"ဒါကြောင့် ကိုယ့်ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် ဘယ်ဌာနေ သတ္တဝါကိုမှ မချဉ်းကပ်ဖို့ ကြိုးစားပါ... ပြီးတော့ မတော်တဆမှုတွေ မဖြစ်ရအောင် သူတို့ သံသယဝင်သွားစေမယ့် ဘယ်လိုလုပ်ရပ်မျိုးကိုမှ မလုပ်ပါနဲ့..."
"တတိယအချက်... အရေးပေါ် အစီအစဉ်တွေပါ.."
"ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့ အန္တရာယ်များတဲ့ အခြေအနေမျိုး ကြုံလာရင် ဒါမှမဟုတ် အရမ်း နေထိုင်မကောင်း ဖြစ်လာတယ်လို့ ခံစားရရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ချက်ချင်း အာရုံစူးစိုက်ကာ အပြန်ခရီးကို စတင်မယ် ဒါမှမဟုတ် ပြန်မယ်ဆိုတဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် ဒါမှမဟုတ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စိတ်ကူးကြည့်လိုက်ပါ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေဖို့အတွက် ရှုခင်းကြည့်အခန်းငယ်က အချိန်နဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားဘတ်စ်ကားပေါ်ကို ချက်ချင်း ပြန်ခေါ်သွားပါလိမ့်မယ်...."
ကျန်းယဲ့က အလေးအနက်ထားကာ ဆက်ပြောလေသည်။ "ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားပေးပါ။ စောစောပြန်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာက ဒီခရီးစဉ်ရဲ့ နောက်ပိုင်း အစီအစဉ်တွေအားလုံးကို အလိုအလျောက် စွန့်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲဖြစ်ပြီး စနစ်ကလည်း ဒါကို အလိုအလျောက် မှတ်တမ်းတင်ထားပါလိမ့်မယ်။ အကျိုးဆက်ကတော့ ခင်ဗျားတို့က နောက်လာမယ့် တစ်နှစ်တာ ကာလအတွင်းမှာ ဘယ်အချိန်နဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ခရီးသွား အဖွဲ့လိုက် ကြိုတင်စာရင်းပေးသွင်းမှုတွေမှာမှ ပါဝင်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
"စတုတ္ထအချက်... အဖွဲ့လိုက် စည်းမျဉ်းများ...."
"ဒီခရီးစဉ်က တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်းပါပဲ။ တကယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေကြောင့် စောစောပြန်သွားတဲ့ ခရီးသွားအရေအတွက်က စုစုပေါင်းအရေအတွက်ရဲ့ တစ်ဝက်ထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ရင် လုံခြုံရေးအကြောင်းပြချက်တွေကြောင့် ဒီခရီးစဉ်ကို စောစောစီးစီး အဆုံးသတ်လိုက်မှာ ဖြစ်ပါတယ်..."
"အန္တရာယ် မကြုံရတဲ့သူတွေ အပါအဝင် အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို အချိန်နဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ဘတ်စ်ကားပေါ် အတင်းအကျပ် ပြန်ခေါ်သွားပါလိမ့်မယ်။ ဒါကိုလည်း စောစောပြန်တာအဖြစ် သတ်မှတ်မှာဖြစ်ပြီး အပေါ်မှာ ပြောခဲ့တဲ့ ပြစ်ဒဏ်စည်းမျဉ်းက သက်ရောက်သွားပါလိမ့်မယ်..."
"ပဉ္စမအချက်... တားမြစ်ထားတဲ့ အပြုအမူများ..."
"ဘယ်ခရီးသွားမဆို လေ့လာရေး အခန်းငယ်စက်လုံးထဲကနေ ထွက်ခွာဖို့ ကြိုးစားတာကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားမြစ်ထားပါတယ်။ ဒီကမ္ဘာမှာ စက်လုံးရဲ့ အကာအကွယ်ကနေ ထွက်သွားတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ..."
"ဘယ် ဌာနေသတ္တဝါကိုမဆို တိုက်ခိုက်တာကို လုံးဝ တားမြစ်ထားပါတယ်။ ငါတို့က အချိန်နဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ခရီးသွားတွေပါ.... စွက်ဖက်သူတွေ ဒါမှမဟုတ် သိမ်းပိုက်သူတွေမဟုတ်ပါဘူး။ ဘယ်လို ရန်စတဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးကမဆို ဆိုးရွားတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါတယ်..."
"ဒါတွေက ခင်ဗျားတို့ လိုက်နာဖို့ လိုအပ်တဲ့ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ သတိပြုစရာတွေပါပဲ..."
ကျန်းယဲ့က သူ၏လေသံကို လျှော့ချလိုက်ပြီး "ဒီခရီးစဉ်က အမြင်ကျယ်စေပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ပြန်လာနိုင်ဖို့အတွက် အားလုံးပဲ စည်းမျဉ်းတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လိုက်နာကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."
သူကိုယ်တိုင် ပိုင်ဆိုင်ထားသော ခရီးသွားများထက် များစွာ သာလွန်သည့် ပိုမိုမြင့်မားသော အကာအကွယ်ပေးမှု၊ အရေးပေါ်အခြေအနေများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့်နှင့် ကန့်သတ်ထားသော တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် မောင်းထုတ်ခြင်း အစရှိသော လမ်းပြ အခွင့်အရေးများနှင့် ပတ်သက်၍မူ...
ကျန်းယဲ့က တစ်စွန်းတစ်စမျှ ထုတ်မပြောခဲ့ချေ။
ဤအရာများက သူ၏ လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်များနှင့် အကာအကွယ်များဖြစ်ပြီး သူ ကိုယ်တိုင် သိရှိထားလျှင် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်၏။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သာ သိသွားခဲ့လျှင် လူအချို့က သူတို့တွင် အရန်အစီအစဉ်ရှိနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ကိုယ့်အသက်ကိုယ် တန်ဖိုးမထားဘဲ မဆင်မခြင် ပြုမူလာကြမည်ကို သူ စိုးရိမ်သောကြောင့်ပင်။
ကျန်းယဲ့က သတိပြုစရာ အချက်များ အားလုံးကို ရှင်းပြပြီးနောက် စနစ်မှ ညွှန်ပြထားသော လမ်းကြောင်းဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး လူတိုင်းကို "သွားကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျန်းယဲ့ရှိနေသော စက်လုံးမှာ အရှေ့ဘက်သို့ တည်ငြိမ်စွာ စတင် ရွေ့လျားသွားခဲ့၏။
ကျန်ရှိနေသော စက်လုံး သုံးဆယ်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြပြီး စက်လုံး သုံးဆယ့်တစ်လုံးမှာ ကြီးမားသော တိမ်တိုက်ကြီးများနှင့် ဆင်တူကာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲနိုင်သော အတန်းလိုက် ပုံစံဖြင့် အဝေးရှိ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ လွင့်မျောသွားကြသည်။
သူတို့က ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လွင့်မျောနေရင်း အောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြ၏။
မျက်စိရှေ့တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ လွန်စွာ ခြောက်သွေ့နေပြီး မီးခိုးရောင်သန်းနေသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုပင်။ အက်ကွဲနေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် သစ်ပင်များက လုံးဝနီးပါး ကင်းမဲ့နေပြီး ချွန်ထက်နေသော ကျောက်ဆောင်များနှင့် ခန်းခြောက်နေသော မြစ်ကြောင်းများသာ ရှိနေသည်။
ပို၍ ဝေးကွာသော နေရာတွင်တော့ ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် တောင်များက ရုတ်တရက် ထိုးထွက်နေပြီး ကောင်းကင်ယံ၏ မှုန်ဝါးဝါး အလင်းရောင်အောက်တွင် ၎င်းတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်များက အထူးသဖြင့် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းနေချေသည်။
"ဟိုဘက်က တောင်တွေကို ကြည့်ပါဦး..." ယဲ့ယွန်းက အဝေးသို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်၏။ "အဲ့ဒါတွေက အရမ်းကို ထူးဆန်းနေတာပဲ..."
"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်... အဲ့ဒါတွေက ကောက်ကွေ့နေပြီး ပုံမှန်တောင်တွေနဲ့ မတူသလို ဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ..." ဝမ်ရှင်းက အသေးစိတ်ကို သေချာ မြင်ရစေရန် မျက်လုံးများ မှေးကာ ကြည့်လိုက်လေသည်။
...
အခန်း ၃၀၁ပြီး၏။