← Chapters

အခန်း ၃၂၀

Vol. 32 Ch. 320

အခန်း ၃၂၀

Vol. 32 Ch. 320

အခန်း (၃၂၀) ကြိုတင်ပြင်ဆင်လဲ အသုံးမဝင်ပါ

​ကျန်းယဲ့ကို တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော သူဌေးကြီးများအားလုံးက ဤနည်းလမ်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို မကြာမီမှာပင် သိရှိသွားကြသည်။

​နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဖုန်းနံပါတ်ကို ရှာဖွေဆက်သွယ်ခြင်းဖြစ်စေ၊ လူမှုကွန်ရက်ပေါ်တွင် စာပို့ရန် သို့မဟုတ် အီးမေးလ် ပေးပို့ရန် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်စေ၊ မည်သည့် ကြိုးပမ်းမှုမှ တုံ့ပြန်မှု မရရှိခဲ့ချေ။ ကျန်းယဲ့မှာ မမြင်နိုင်သော အကာအကွယ်တစ်ခုဖြင့် ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် လုံးလုံးလျားလျား အဆက်အသွယ် ဖြတ်ထားသည့်အလား ဖြစ်နေချေသည်။

​အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် သူတို့က လှည့်ကွက်တစ်ခုကို စတင်သုံးလာကြပြီး အချိန်ခရီးသွားခြင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသော ဖောက်သည်ဟောင်းများထံသို့ အာရုံပြောင်းလာကြ၏။ ဤလူများအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များမှာ ထိပ်တန်း အထက်တန်းလွှာများ၏ သီးသန့် ကွန်ရက်များအတွင်းတွင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်လေသည်။

​ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိသော ဥရောပ ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင် မိသားစုမှ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးက အဆက်အသွယ် အဆင့်ဆင့်မှတစ်ဆင့် နောက်ဆုံးတွင် မဒမ်လင်ရူနှင့် အဆက်အသွယ် ရသွားခဲ့သည်။

​ဆွစ်ဇာလန်မှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိချိန်တွင် မဒမ်လင်ရူမှာ နေ့လယ်ခင်း လက်ဖက်ရည် သောက်နေလေသည်။

​ဖုန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းမှ ဩဇာပါသောအသံနှင့် ပြင်သစ်လေသံ လေးလေးကြီးပါသည့် သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ့ကိုယ်သူ ဥရောပရှေးဟောင်း ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင် မိသားစု၏ အိမ်တော်ထိန်းအဖြစ် မိတ်ဆက်ခဲ့၏။

​"မဒမ်လင်ရူ... နှောင့်ယှက်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ မစ္စတာကျန်းယဲ့ရဲ့ ထူးခြားဆန်းကြယ်တဲ့ ခရီးစဉ်မှာ ပါဝင်ခွင့်ရခဲ့တဲ့ မင်းရဲ့ အခွင့်ထူးကို ကျွန်တော်တို့ သိရှိထားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုက လာမယ့် ရွှမ်ဝူတိုက်ကြီးခရီးစဉ်ကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားပါတယ်။ မင်းကနေတစ်ဆင့် မစ္စတာကျန်းယဲ့ကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်ရင်းမှန်ကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ ယွမ် သန်း ၁၀၀ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး နေရာတစ်နေရာ ဝယ်ယူခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဈေးနှုန်းကို ထပ်ပြီး ညှိနှိုင်းလို့ ရပါသေးတယ်..."

​မဒမ်လင်ရူမှာ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြားသောအခါ အံ့သြမသွားခဲ့ချေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့က ပထမဆုံး ဆက်သွယ်လာသူများ မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

​ဒါက အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်းလေ။

​အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ မသေနိုင်သော အသက်ကို ရရှိခြင်းပင်။ မသေနိုင်သည့် အသက်၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မည်သူကများ တွန်းလှန်နိုင်ပါမည်နည်း။

​မဒမ်လင်ရူက ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ရှင် ဆိုလိုတာကို ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ ဒါရိုက်တာကျန်းဆီကို သတင်းစကားပါးပေးဖို့ ကျွန်မ ကြိုးစားကြည့်လို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ သဘောတူမတူ ဒါမှမဟုတ် နေရာကို လွှဲပြောင်းပေးလို့ ရမရဆိုတာကိုတော့ ကျွန်မ အာမမခံနိုင်ပါဘူး။ အားလုံးက ဒါရိုက်တာကျန်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်..."

​ဟန်ကျိုးမြို့ရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုအတွင်း ကျန်းဟွိုင်မင်သည် သူ၏ ရုံးခန်းတွင် ထိပ်တန်း ဆီလီကွန်တောင်ကြား ဥပဒေကုမ္ပဏီတစ်ခုမှ အစုစပ်ရှယ်ယာရှင်တစ်ဦးထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ဖုန်းခေါ်ဆိုသူက အမည်မဖော်လိုသော နည်းပညာကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခု၏ တည်ထောင်သူကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။

​"မစ္စတာကျန်း... ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှုသည်က ကျင့်ကြံခြင်းခရီးစဉ်ကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားနေပါတယ်။ ရွှမ်ဝူတိုက်ကြီးကို သွားမယ့် နေရာတစ်နေရာအတွက် သူက အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၁၅၀ ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

​"မစ္စတာကျန်းယဲ့နဲ့ ဆယ်မိနစ်လောက် သီးသန့်တွေ့ဆုံခွင့်ရအောင် စီစဉ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ ခင်ဗျားရဲ့ကုမ္ပဏီမှာ ဒေါ်လာ တစ်ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ကျွန်တော့်အမှုသည်က ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

​မုန်တိုင်းများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ကျန်းဟွိုင်မင်ပင်လျှင် ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် အံ့သြသွားခဲ့ရ၏။ ဒေါ်လာ တစ်ဘီလီယံဆိုသည်မှာ သူ၏ ကုမ္ပဏီအတွက် ကြီးမားသော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်က သေချာလှသည်။

​သို့သော်လည်း သူက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားလေသည်။

​မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာများဆီသို့ ဦးတည်နေသည့် ကျန်းယဲ့၏ လမ်းကြောင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ဒေါ်လာ တစ်ဘီလီယံဆိုသည်မှာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသော်လည်းဟပမာဏသေးငယ်လွန်းကြောင်း သူက မည်သူ့ထက်မဆို ပိုသိချေသည်။

​သူက ယဉ်ကျေးသော်လည်း ပြတ်သားစွာပင် ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းဆိုလိုက်၏။ "အရမ်း ဝမ်းနည်းပါတယ်။ ဒါရိုက်တာကျန်းက ရိုးရှင်းပြီး အေးချမ်းတဲ့ ဘဝမျိုးကို ပိုနှစ်သက်တယ်။ ဒီလို လောကီရေးရာ ကိစ္စတွေနဲ့ နှောင့်ယှက်ခံရတာကို မကြိုက်ဘူး။ ဒါကြောင့် တွေ့ဆုံဖို့ စီစဉ်ရတာက ပိုတောင် ခက်ခဲပါသေးတယ်။ ကျွန်တော် သတင်းစကား ပါးပေးဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပေးပါ့မယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့ အခက်အခဲကိုလည်း နားလည်ပေးပါ..."

​ဖုန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းတွင် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူ၏ အသံတွင် အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသော်လည်း အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုတော့ဘဲ လေသံက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

​"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ဒါဆိုလည်း... နေရာတစ်ခုရအောင် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပေးဖို့ မစ္စတာကျန်းကိုပဲ ကျွန်တော် အကူအညီ တောင်းပါရစေ။ ဈေးနှုန်းက ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။ နောက်ဆုံးမှာ အောင်မြင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အစောက ပြောခဲ့တဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက အကျုံးဝင်နေဆဲပါပဲ..."

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရှေ့အလယ်ပိုင်း နိုင်ငံတစ်ခုရှိ တော်ဝင်ရုံးခန်းမှာလည်း လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

​ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မင်းသားအတော်များများက ခရီးစဉ်တွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသော ကျိုးရှင်းကျီနှင့် ချောင်ရန်ကျိတို့ထံသို့ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ခဲ့ကြ၏။

​ကျိုးရှင်းကျီထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမှာ တိုက်ရိုက်ဆန်ပြီး ပွင့်လင်းလှသည်။

​"မစ္စတာကျိုး... အရှင်မင်းသားက ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာကို သွားမယ့် နေရာတွေကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားနေပါတယ်။ သန်း ၁၀၀ ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပြီး ပြောပေးပါ..."

​တစ်ဖက်လူက ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်ပြီး ငွေကြေးအမျိုးအစားကို ရှင်းလင်းစွာ ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်လေသည်။

​"အမေရိကန်ဒေါ်လာပါ။ တစ်နေရာပဲ ရနိုင်ပါတယ်..."

​"အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ တဲ့လား..."

​ဖုန်း၏ တစ်ဖက်စွန်းမှ ကျိုးရှင်းကျီမှာ အသက်ရှူမှားသွားရသည်။

​သူက ခုန်ပေါက်နေသော နှလုံးခုန်နှုန်းကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

​"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် သတင်းစကား ပါးပေးပါ့မယ်။ ဒါပေမယ့် အဆင်ပြေမပြေဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် တကယ် အာမမခံနိုင်ဘူး..."

​တစ်ဖက်လူက သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကျေနပ်သွားပုံရပြီး လေသံ ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့သည်။

​"သေချာတာပေါ့။ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီကို အရှင်မင်းသားက မေ့ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီကျေးဇူးကို ကျွန်တော်တို့ မှတ်ထားပါမယ်။ နောက်ပိုင်း စွမ်းအင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေမှာ မစ္စတာကျိုးရဲ့ ကုမ္ပဏီကို ကျွန်တော်တို့ ဦးစားပေး စဉ်းစားပေးပါ့မယ်..."

​ချောင်ရန်ကျိ၏ ကိုယ်စားလှယ်နှင့် နောက်ထပ် ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုတွင်လည်း ယွမ် သန်း ၂၀၀ ဖြင့် ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြသည်။

​ချောင်ရန်ကျိမှာလည်း ထိုပမာဏကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း ယင်းက အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားရလေသည်။

​သူက ကျိုးရှင်းကျီနှင့် မဒမ်လင်ရူတို့နည်းတူ တုံ့ပြန်လိုက်၏။

​သတင်းစကား ပါးပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အာမတော့ မခံနိုင်ပါဘူး...

​ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် တစ်ချိန်က ကံကောင်းခဲ့သော ဤဖောက်သည်ဟောင်းများမှာ သာမန်ကမ္ဘာနှင့် ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အခွင့်အရေးများကို ချိတ်ဆက်ပေးသည့် အချက်အချာနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့ ထိပ်တန်းအာဏာပိုင်များထံမှ တောင်းဆိုမှုများနှင့် အံ့သြဖွယ် ကမ်းလှမ်းမှုများဖြင့် ဝိုင်းရံခံလိုက်ရတော့သည်။

​သူတို့က ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်သလို ခံစားရသလို ဖိအားများကိုလည်း ခံစားနေရလေသည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ကျန်းယဲ့၏ တန်ဖိုးနှင့် သူ ကိုယ်စားပြုသော အချိန်ခရီးသွားခြင်း၏ တန်ဖိုးမှာ လောကီရေးရာ ဓနဥစ္စာများဖြင့် တိုင်းတာ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ တစ်ဖန် သိမြင်လိုက်ရခြင်းပင်။

​ကျန်းယဲ့၏ ဖုန်းက အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေလေသည်။ သူက ကောက်ကိုင်လိုက်ရာ ကျန်းဟွိုင်မင်၊ မဒမ်လင်ရူ၊ ကျိုးရှင်းကျီနှင့် အခြားသူများထံမှ မက်ဆေ့ချ်များကို တွေ့လိုက်ရ၏။

​စာများအားလုံးမှာ အတူတူပင်။ နေရာများကို ဈေးကြီးကြီးပေး၍ ဝယ်ယူလိုသော ထိုထိပ်တန်းသူဌေးကြီးများ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ဖော်ပြထားခဲ့ကြသည်။ သူတို့က သတင်းစကား ပါးပေးရုံသာဖြစ်ပြီး သူ့ကို နှောင့်ယှက်မည် မဟုတ်ကြောင်း... သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်းသာ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း စာနာ နားလည်စွာဖြင့် ဖော်ပြထားကြသည်။

​အချက်အလက်များထဲမှ ပိုမို၍ ပုံကြီးချဲ့လာသော ဂဏန်းများကို ကြည့်လိုက်ရင်း...

​ယွမ် သန်း ၁၀၀၊ အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀၊ ယွမ် သန်း ၂၀၀...

​ကျန်းယဲ့မှာ အံ့သြမှင်တက်ကာ အသက်ရှူမှားသွားမိသည်။

​"ဘုရားရေ... ဒီလူတွေက ပိုက်ဆံကို တကယ်ကို တန်ဖိုးမထားကြတာပဲ..." သူက အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိလေသည်။

​နေရာများကိုသာ ပြန်လည်ရောင်းချခွင့်ရှိမည်ဆိုလျှင် နေရာတစ်ခု ရရှိသွားသူမှာ ချက်ချင်းပင် ဘဏ္ဍာရေးအရ လွတ်လပ်သူ ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

​သေချာတာကတော့ အဲဒါက စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

​သူက ကျန်းဟွိုင်မင်နှင့် အခြားသူများထံသို့ တိုတောင်းရှင်းလင်းသော အကြောင်းအရာဖြင့် တူညီသော စာတစ်စောင်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်ပို့လိုက်သည်။

​[စည်းမျဉ်းတွေက အရင်အတိုင်းပဲလို့ သူတို့ကို ပြောလိုက်ပါ။ တနင်္ဂနွေနေ့ နေ့လယ် တိုရင်ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာ ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ကိုယ် လုယူရမှာပဲ။ ကြိုတင် စီစဥ်ထားတာတွေ၊ နောက်ပေါက်ကနေ ဝင်ခွင့်တွေ လုံးဝ မရှိဘူး]

​အကြောင်းပြန်စာကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ကျန်းဟွိုင်မင်နှင့် အခြားသူများက ကျန်းယဲ့၏ သတင်းစကားကို တစ်လုံးမကျန် ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြောပြလိုက်ကြ၏။

​ဤပြတ်သားသော အကြောင်းပြန်စာကို ရရှိပြီးနောက် ထိုရှေးဟောင်း ဥရောပမိသားစုများနှင့် အရှေ့အလယ်ပိုင်း တော်ဝင်မိသားစုများမှာ စိတ်ပျက်သွားကြသော်လည်း မည်သည့်စကားမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

​သူတို့အဆင့်ရှိ လူများက အချို့သော စည်းမျဉ်းများ၏ ချိုးဖောက်၍ မရနိုင်မှုကို ကောင်းစွာ သိရှိကြလေသည်။ အထူးသဖြင့် တစ်ဖက်လူက အကြွင်းမဲ့ အခွင့်အာဏာကို ကိုင်စွဲထားချိန်မျိုးတွင် ပို၍ပင် သတိထားရ၏။

​သို့သော်လည်း လမ်းတစ်လမ်း ပိတ်သွားသောအခါ သူတို့က အခြားလမ်းတစ်လမ်းကို ချက်ချင်း တွေးမိသွားကြပြန်သည်။

​ဥရောပရှိ ရှေးဟောင်းရဲတိုက်တစ်ခု၏ စာကြည့်ခန်းတွင် မိသားစုခေါင်းဆောင်က မျက်လုံးကို မှေးကာ ဘေးတွင် ရပ်နေသော အိမ်တော်ထိန်းကို ညွှန်ကြားလိုက်၏။

​"ငါတို့ ကြိုပြီး နေရာ မရနိုင်ဘူးဆိုမှတော့... နောက်တစ်နည်း ကြိုးစားကြည့်ရတာပေါ့..."

​"သတင်းဖြန့်လိုက်... အဲဒီ ရွှမ်ဝူတိုက်ကနေ အသက်ရှည်ခြင်း ဒါမှမဟုတ် သက်တမ်းတိုးခြင်းနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အထူးအာနိသင်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးလုံး၊ ဝိညာဉ်အပင် ဒါမှမဟုတ် တခြားရတနာတစ်မျိုးမျိုးကို ပြန်ယူလာနိုင်တဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဈေးကြီးကြီးပေးပြီး ဝယ်ယူဖို့ ငါတို့ ဆန္ဒရှိတယ်လို့..."

​"ကနဦး ဈေးနှုန်းကို... ယူရို သန်း ၁၀၀ကနေ စမယ်။ တိကျတဲ့ ဈေးနှုန်းက ပစ္စည်းရဲ့ တန်ဖိုးပေါ်မှာ မူတည်ပြီး အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် မရှိဘူး..."

​"ဟုတ်ကဲ့ပါသခင်..."

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမေရိကန် အနောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်းရှိ နည်းပညာကုမ္ပဏီကြီးများနှင့် သဲကန္တာရရှိ ဇိမ်ခံနန်းတော်များ နှင့် အာရှသူဌေးကြီးအချို့၏ အမြင့်ဆုံးထပ်ရှိ ရုံးခန်းများမှလည်း အလားတူ ညွှန်ကြားချက်များ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

အခန်း ၃၂၀ပြီး၏။

All Chapters