အခန်း ၃၂၈
Vol. 33 Ch. 328
အခန်း (၃၂၈) ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသော ရေမိစ္ဆာကြီး
ချက်ချင်းပင် ထိုသတ္တဝါကြီး၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ချိုက လင်းလက်သွားပြီး ၎င်း၏ ပတ်လည်ရှိ ကန်ရေများက လှိုင်းထသွားကာ သွက်လက်သော ရေမြွေများနှင့်တူသည့် တုတ်ခိုင်သော ရေတိုင်များအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း စုစည်းသွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် ကျယ်လောင်သော ဝီစီမှုတ်သံကဲ့သို့ အသံကြီးနှင့်အတူ ကမ်းစပ်ရှိ ဝမ်ဟွာချန်နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း သုံးယောက်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။
ဒီအရာအားလုံးက အရမ်းကို မြန်ဆန်လွန်းပြီး ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းလှ၏။
ဝမ်ဟွာချန်နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း သုံးယောက်မှာ ဤရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် လုံးဝ အံ့သြမှင်တက်နေခဲ့ကြသည်။
ပထမအချက် - မိစ္ဆာသားရဲကြီးက ဧရာမ အရွယ်အစားရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရှိသဖြင့် အလွန်တရာ တုန်လှုပ်စရာကောင်းသည့် အမြင်အာရုံ ရိုက်ခတ်မှုကို ဖြစ်စေလေသည်။
ဒုတိယအချက် - အားကောင်းလှသော မိစ္ဆာသားရဲကြီး၏ ဖိနှိပ်ထားသော အငွေ့အသက်က ထိတွေ့ကိုင်တွယ်၍ ရနိုင်သော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသဖြင့် သူတို့၏ ခြေထောက်များကို အားပျော့သွားစေပြီး နှလုံးခုန်ရပ်မတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
တတိယအချက် - တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်က အရမ်း မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် အချိန် လုံးဝ မရှိခြင်းပင်။
သူတို့ လေးယောက်လုံး နေရာတွင်ပင် အေးခဲနေကြပြီး သူငယ်အိမ်များ ကျယ်လာကာ မျက်နှာတွင် သွေးဆုတ်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် လုံးဝဗလာကျင်းသွားလျက် အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုးဝင်လာနေသည့် သေစေနိုင်သော ရေတိုင်များကို အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိကြတော့သည်။
သို့သော်လည်း မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော ရေတိုင်များက ဝမ်ဟွာချန်နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းများကို ဝင်တိုက်တော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာချေသည်။
တိုက်ခိုက်မှုက သူတို့ဆီသို့ ဦးတည်လာသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိရန် နောက်ဆုံး တစ်လက်မအလိုသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် လုံးဝ မမြင်ရသော အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ထို့နောက် ပို၍ပင် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
ထက်မြက်လှသော ရေတိုင်အများအပြားမှာ လာရာလမ်းကြောင်းအတိုင်း ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် မည်သည့် သွေဖည်မှုမျှ မရှိဘဲ နောက်သို့ ပြန်ကန်ထွက်သွားခြင်းပင်။
"ဖန်း... ဖန်း... ဖန်း..."
ပြန်ကန်ထွက်လာသော ရေတိုင်များက ရေနေမိစ္ဆာသားရဲကြီးကို တည့်တည့်မတ်မတ်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားရာ တုံးတိတိအသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏အကြေးခွံများပေါ်မှ ရေစက်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် လွင့်စင်သွားလေသည်။ ၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာလည်း ရေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ယိမ်းထိုးသွားရသည်။
ရေမိစ္ဆာသားရဲကြီး... "......."
၎င်း၏ မီးအိမ်အရွယ်အစားခန့်ရှိသော မျက်လုံးများထဲတွင် ကြီးမားလှသော တွေဝေမှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားပြီး ဘာဖြစ်သွားမှန်း လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။
ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ပြန်ထိတာလဲကွ ......
၎င်း၏ ရိုးရှင်းသော ဦးနှောက်လေးက ပြန်ကန်ထွက်ခြင်းဟူသော သဘာဝလွန် ဖြစ်စဉ်ကို နားမလည်နိုင်သဖြင့် ၎င်း၏ ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုက ဆရာသခင်တစ်ယောက်ရှိရမည်ဟု တွေးလိုက်ခြင်းပင်။
ရေမန္တန်တွေကို တန်းတူကျွမ်းကျင်တဲ့ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဝင်စွက်ဖက်လိုက်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။
"ရွှီး..."
ရန်စခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသော မိစ္ဆာသားရဲကြီးမှာ ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။
၎င်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ခါရမ်းလိုက်ရာ ကပ်နေသော ရေစက်များ လွင့်စင်သွားလေသည်။ ၎င်း၏ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင်သူငယ်အိမ်များက နီရဲသွားပြီး မိစ္ဆာစွမ်းအင်များက အရူးအမူး ထွက်ပေါ်လာကာ ၎င်း၏ ပတ်လည်ရှိ ကန်ရေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဆူပွက်လာစေသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းက ပို၍ အားကောင်းသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်၏။ မရေမတွက်နိုင်သော ရေစီးကြောင်းများက ၎င်း၏ ရှေ့တွင် စုစည်းသိပ်သည်းသွားပြီး ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ထက်မြက်သော ရေခဲမြားတစ်စင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေသည်။
ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းဖြင့် ၎င်းက ကမ်းစပ်ရှိ ကြောက်လန့်နေသော လူသားလေးယောက်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရက်စက်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။
ပြီးတော့...
လူတိုင်းကို ဆွံ့အသွားစေလောက်အောင် တုန်လှုပ်စရာကောင်းသည့် ထိုရယ်စရာကောင်းပြီး ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။
ရေခဲမြားများက ဝမ်ဟွာချန်နှင့် အခြားသူများကို မထိခင်မှာပင် ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ ၎င်းတို့က မိစ္ဆာသားရဲကြီး၏ ဟနေသော ပါးစပ်ကြီးနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာပေါ်သို့ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။
"ဘုန်း..."
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပြန်ကန်အားက အလွန်တရာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးပင် ထွက်ပေါ်လာရသည်။ ၎င်းက မိစ္ဆာသားရဲကြီးကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားသဖြင့် ၎င်း၏ ခေါင်းကြီးမှာ နောက်သို့ လန်ထွက်သွားပြီး ကြီးမားလှသော ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေသည့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာလည်း တစ်ဝက်ခန့် လဲကျသွားလေသည်။
စခန်းချရာ နေရာတွင် ကန်ဘေးမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသံကျယ်ကြီးနှင့် မိစ္ဆာသားရဲကြီး၏ ဟစ်ရှဲသံတို့ကြောင့် လူတိုင်း သတိထားမိသွားကြသည်။
လူတိုင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမ ရေနေမိစ္ဆာသားရဲကြီးက ကန်ရေပြင်မှ ခုန်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အများစုမှာ ကြောက်လန့်တကြား အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး ကောင်မလေးများမှာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံလေးများပင် ထွက်လာကြရသည်။
သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာများက လူတိုင်း၏ အကြောက်တရားများကို အံ့သြမှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေလေသည်။
ဝမ်ဟွာချန်နှင့် အခြား သုံးယောက်ကို ဝင်တိုက်တော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် မိစ္ဆာသားရဲကြီး၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများက လာရာလမ်းကြောင်းအတိုင်း ထူးဆန်းစွာ ပြန်ကန်ထွက်သွားပြီး မိစ္ဆာသားရဲကြီးကို တည့်တည့်မတ်မတ် ဝင်တိုက်သွားသည်ကို သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
တစ်ကြိမ်...
နှစ်ကြိမ်...
အစပိုင်းတွင် ဒေါသထွက်နေသော မိစ္ဆာသားရဲကြီးမှနေ၍ တွေဝေသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားရသည့် ခရီးစဉ်ကြီးမှာ ရယ်စရာကောင်းသော်လည်း ထူးဆန်းသည့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် မောက်မာသော ရေမိစ္ဆာကြီးက မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်မှုနှင့် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်ကာ ကန်ရေပြင်ထဲသို့ ပြန်လည် ငုပ်လျှိုးသွားရာ ကြီးမားသော ရေလုံးကြီးများ လွင့်စင်သွားပြီး ကန်ရေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော လှိုင်းဂယက်များကိုသာ ချန်ထားရစ်ကာ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
စခန်းချရာ နေရာတွင် စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာအောင် သေမတတ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကြိတ်ရယ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ လေးလံနေသော လေထုမှာ ရုတ်တရက် ပြေလျော့သွားစေသည်။
"ဘုရားရေ... ငါ့မှာ လန့်သေတော့မလို့..."
"အဆင်ပြေသွားပြီ... အဆင်ပြေသွားပြီ... မိစ္ဆာသားရဲကြီး ထွက်ပြေးသွားပြီ။ ဒါပေမယ့် သူ ပြေးသွားတဲ့ ပုံစံက အရမ်း ရယ်ရတာပဲ... ဟားဟားဟား..."
"အခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ... မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက သူ့ကို ဘယ်လို ပြန်ထိသွားတာလဲ..."
မကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဘာဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပြီး ရယ်မောလိုက်၏။ "ငါတို့က ဝါးခမောက်တွေ ဆောင်းထားတယ်ဆိုတာ မမေ့ကြနဲ့လေ..."
အချိန်ခရီးသွားဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် ကျန်းယဲ့ ရှင်းပြခဲ့သော ကိုယ်ပျောက် ဝါးခမောက်အကြောင်းကို လူတိုင်း ချက်ချင်း သတိရသွားကြ၏။
[စည်းမျဉ်း နံပါတ် ၁ - [ကိုယ်ပျောက် ဝါးခမောက်]။ ဤခမောက်က ရွှမ်ဝူတိုက်မှ သတ္တဝါများ၏ ပထမဆုံး စတင်တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးလိမ့်မည်။]
အဲဒီအချိန်တုန်းက ဒါက နည်းနည်း စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး ယုံကြည်ရခက်သလို ဖြစ်နေပေမယ့် ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ဟဒီရိုးရှင်းတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်ပြီး မိုက်သလဲဆိုတာကို သူတို့ သေချာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သဘောပေါက်သွားကြရသည်။
ယခင်က မကြုံဖူးသော လုံခြုံမှုခံစားချက်ကြီးက လူတိုင်းကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားပေသည်။
သူတို့က စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာပြီး တမင်တကာ သေလမ်းမရှာသရွေ့... ဒီထူးဆန်းပြီး အန္တရာယ်များတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကြီးထဲမှာ သူတို့က လုံးဝကို ဘေးကင်းလုံခြုံနေခြင်းပင်။
"ဒါရိုက်တာကျန်း ပြောတာ မှန်တယ်..."
"ဒီ လက်မှတ်ခက တကယ်ကို ပေးရကျိုးနပ်တာပဲ..."
လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြန့်နှံ့သွား၏။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အန္တရာယ်များနှင့် ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်နေခဲ့သူများမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လုံခြုံမှုခံစားချက်နှင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို စူးစမ်းလိုသော ဆန္ဒများဖြင့် အစားထိုးသွားလေတော့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသော အခြားကြည့်ရှုသူအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လည်း ရှိနေကြောင်းကိုမူ သူတို့ မသိခဲ့ကြချေ။
ကန်ဘေး စခန်းချရာနေရာနှင့် သိပ်မဝေးလှသော ထူထပ်သည့် သစ်တော၏ အရိပ်ထဲတွင် ဖန်ထျန်တောင်ကြား၏ မီးတောက်ပုံစံပါသော အဝါရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် တပည့်နှစ်ဦးက အသက်အောင့်ကာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသည်။
သူတို့က ဤနေရာကို စူးစမ်းလေ့လာနေစဉ်တွင် ဤကြီးမားပြီး တူညီသောဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမည်မသိအဖွဲ့ကို မတော်တဆ တွေ့ရှိသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယင်းက သူတို့ကို အံ့သြသွားစေကာ အကြောက်တရားများကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ဒီလူတွေက ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ လူတွေကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်အောင် စုစည်းနိုင်ခဲ့တာပဲ။
သူတို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေးရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် ကန်အောက်ခြေရှိ ရေမိစ္ဆာကြီး၏ ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံခံမိသွားကြ၏။
ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးက စိတ်ပြောင်းသွားပြီး ပုန်းအောင်းနေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
တစ်ဖက်တွင် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူအုပ်စု၏ အင်အားက တကယ်ပဲ ဘယ်လောက် အားကောင်းသလဲဆိုတာကို သူတို့ သိချင်နေခဲ့ကြသည်။ နောက်တစ်ဖက်တွင်မူ ခရုနဲ့ ဒေါင်း ရန်ဖြစ်ရင် တံငါသည် အမြတ်ထွက်တယ်ဟူသော အကြံအစည်လည်း ပါဝင်နေလေသည်။
သို့သော် ၎င်းနောက် သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အရာက သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားစေပြီး ချွေးအေးများပင် ပြန်လာစေခဲ့သည်။
ကန်ဘေးတွင် ရေခပ်နေသော လူလေးယောက်မှာ မိစ္ဆာသားရဲကြီးကြောင့် ကြောက်လန့်ပြီး နေရာတွင်ပင် အေးခဲနေကာ အသတ်ခံရတော့မည့် သိုးပေါက်လေးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။
သို့သော် ရေမိစ္ဆာကြီး၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများက ရှင်းပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် အားလုံးက ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ရေမိစ္ဆာကြီးမှာ မူးဝေ မျက်စိလည်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ရသည်။
ဒါက သူတို့ရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် လုံးဝကို ကျော်လွန်နေချေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးက အသံကိုနှိမ့်ကာ သံသယနှင့် မသေချာမှုများဖြင့် ပြောလိုက်ကြ၏။
"အစ်ကိုကြီး... ခင်ဗျား... ခင်ဗျား သေချာ မြင်လိုက်လား။ ဒါက ဘယ်လို နည်းစနစ်မျိုးလဲ..." အသက်ပိုငယ်သော တပည့်၏ အသံက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။
အစ်ကိုကြီးဖြစ်သူက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ သေချာ မမြင်လိုက်ရဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒါက သေချာပေါက် ဟိုလူလေးယောက်ရဲ့ စွမ်းရည်တော့ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူတို့ရဲ့ အမူအရာတွေကို ဖုံးကွယ်ထားလို့မှ မရတာ... သူတို့ တကယ် ကြောက်နေခဲ့ကြတာပဲ..."
"ဒီအဖွဲ့ထဲမှာ တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားနေတဲ့ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ယောက်များ ရှိနေတာလား..." ညီငယ်ဖြစ်သူက မှန်းဆလိုက်၏။ ဤသည်ကသာ သူတို့၏ သံသယများကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည့် ရှင်းပြချက်ပင်။
အခန်း ၃၂၈ပြီး၏။