အခန်း ၃၃၀
Vol. 33 Ch. 330
အခန်း (၃၃၀) အဆိပ်မြူ ကျောက်တုံးသစ်တော
လုကျောက်က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ဟွာချမ်းက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ကောင်းပါပြီ ဒါရိုက်တာကျန်း... ကျွန်တော်တို့ကိုသာ လွှဲထားလိုက်ပါ..."
ကျန်းယဲ့က လူများကို နေရာချထားပေးပြီး အဖွဲ့ကို မျက်စိကစား အကဲခတ်နေစဉ် သူ၏ အကြည့်က လူလုံးမပြဘဲ ပုန်းနေရန် ကြိုးစားနေသော ခါမဲဒါအီချီရိုအပေါ်သို့ မတော်တဆ ရောက်ရှိသွားပြီး တစ်စက္ကန့်ခန့်ကြာအောင် ရပ်တန့်သွားရသည်။
ခါမဲဒါအီချီရိုက အကြည့်များကို အလွန်အာရုံခံစားလွယ်ပုံရပြီး ချက်ချင်း သတိထားမိသွားကာ ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်၏။
သူ့ကို ကြည့်နေသူမှာ ကျန်းယဲ့ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် ဖားယားပြီး မျက်နှာချိုသွေးသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မသိစိတ်မှနေ၍ သူ၏ ခါးကို အနည်းငယ် ကိုင်းလိုက်ကာ သူ၏ အန္တရာယ်ကင်းမှုနှင့် နာခံမှုကို အမူအရာဖြင့် ဖော်ပြရန် ကြိုးစားလိုက်၏။
ကျန်းယဲ့က မည်သည့်အမူအရာမှ မပြဘဲ သာမန်ကာလျှံကာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ အကြည့်ကို သဘာဝကျကျ ပြန်လည် ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။
ယင်းကို မြင်သောအခါ ခါမဲဒါအီချီရိုမှာ စိတ်သက်သာရာရသွားသော်လည်း ပို၍ပင် သတိထားလာလေသည်။ သူက ခေါင်းကို အမြန်ငုံ့လိုက်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ မကြည့်ရဲတော့ဘဲ လူအုပ်ထဲတွင် အတတ်နိုင်ဆုံး ကိုယ်ကို ကျုံ့ထားကာ ကိုယ်ပျောက်ချင်စိတ်များပင် ပေါက်လာရတော့သည်။
သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားနှင့် အခြေအနေအရ ဤနေရာတွင် သူ့ကို မကြိုဆိုကြောင်းကို သူ ကောင်းစွာ သိထားသဖြင့် သူက အထူးသတိထားကာ လူလုံးမပြဘဲ နေရုံသာ တတ်နိုင်ချေသည်။
လူများကို နေရာချထားပြီးနောက် ကျန်းယဲ့က ထပ်မံ၍ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ကြမ်းတမ်းပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော ကျောက်တုံးသစ်တောထဲသို့ ဦးဆောင် ဝင်ရောက်သွားလိုက်သည်။
အခြားသူများကလည်း ချက်ချင်း လိုက်သွားကြပြီး ရှည်လျားသော တန်းစီတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးများ၏ အရိပ်နှင့် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းလေးများကို ဂရုတစိုက် ဖြတ်သန်းသွားကြ၏။
အဖွဲ့သားများက ကျောက်တုံးသစ်တောထဲရှိ ကျောက်ခဲလမ်းလေးတစ်လျှောက် ဂရုတစိုက် လျှောက်သွားနေခဲ့ကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးက တိတ်ဆိတ်နေပြီး ကျောက်နံရံများကြားတွင် သူတို့၏ ခြေသံများသာလျှင် တိုးညင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေချေသည်။
အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာအချိန် မကုန်ဆုံးမီမှာပင် မှိန်ပျပျ နို့နှစ်ရောင်မြူခိုးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင် လွှမ်းခြုံလာလေသည်။
"ဟင်... ဘာလို့ မြူတွေ ကျလာတာလဲ..." မော့ကျဲက သူမ၏ လက်ကို လေထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။
မြူခိုးများက မထူထပ်သဖြင့် အမြင်အာရုံက လက်ခံနိုင်လောက်သော အနေအထားတွင် ရှိနေသေးသော်လည်း ၎င်းက လူများကို စိုစွတ်၊ စေးကပ်ပြီး သက်တောင့်သက်သာမရှိသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။
ကျန်းယဲ့၏ အသံက ရှေ့မှ မြူခိုးများကြားမှ ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းကို ထပ်မံ၍ သတိပေးလိုက်ပြန်သည်။ "မြူတွေက နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်။ လူတိုင်း နီးနီးကပ်ကပ်နေကြပြီး မကွဲသွားစေနဲ့..."
လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောသဘာဝကို လုံးဝ မသိနားမလည်သော ခရီးသည်များမှာမူ မြူများက ရုတ်တရက် ကျလာသည်ဟုသာ ထင်မှတ်ပြီး အခြား ထူးခြားချက်ကို မသိမြင်ကြချေ။ သူတို့က တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း ခေါ်ပြောကာ သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးကို နီးကပ်လိုက်ကြသည်။
ဤနေရာကို အဆိပ်မြူကျောက်တုံးသစ်တောဟု ခေါ်ပြီး ဤနေရာရှိ မြူခိုးများက သာမန်ရေငွေ့များ မဟုတ်ဘဲ သာမန်မျက်စိဖြင့် ကြည့်လျှင် မမြင်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်သော အဆိပ်ငွေ့များ ပါဝင်နေပြီး သွေးဆာနေသော ဝိညာဉ်စားပိုးကောင်များ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရောနှောနေသည်ကို သူတို့ လုံးဝ မသိကြချေ။
ဤပိုးကောင်များက လူတစ်ယောက်၏ အရေပြားထဲသို့ တိတ်တဆိတ် တိုးဝင်သွားကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် အသက်စွမ်းအားများကိုပင် စားသုံးပြီး ခံစားရခက်လောက်အောင် နာကျင်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေတတ်လေသည်။
ကျန်းယဲ့က စနစ်မြေပုံမှတစ်ဆင့် မြူခိုးများ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို သိထားသော်လည်း သူက မပြောပြခဲ့ချေ။
ပထမအချက်မှာ - ကိုယ်ပျောက်ဝါးခမောက်၏ စည်းမျဉ်းများက ဤအဆိပ်ရှိသော ပိုးကောင်များကို ဝေးဝေးတွင် ရှိနေစေရန် လုံလောက်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
ဒုတိယအချက်မှာ - သူက ယင်းကို ပြောပြလိုက်လျှင် လူတိုင်းကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားစေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ပင်။
သင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော မြူခိုးများက မရေမတွက်နိုင်အောင် သေးငယ်လှသည့် ပိုးကောင်လေးများ ဖြစ်နေသည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်လိုက်ပါ။ ယင်းက အပေါက်ငယ်လေးများ မြင်လျှင် ကြောက်တတ်သောရောဂါရှိသူတစ်ဦးကို နေရာတွင်ပင် သတိလစ်သွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။
အဆိပ်မြူကျောက်တုံးသစ်တော၏ နာမည်ဆိုးကြောင့်လားမသိ.... ကျင့်ကြံသူအနည်းငယ်သာ ဤနေရာ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ရဲကြသဖြင့် ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သားများမှာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တိုးတက်မှုများစွာ ရရှိခဲ့ကြသည်။
ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းမှ ဗဟုသုတများ၏ အကူအညီဖြင့် သူတို့က ကျောက်တုံးများ၏ အရိပ်ကျနေသော အက်ကွဲကြောင်းများတွင် ပေါက်ရောက်နေသည့် ရှားပါးသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များစွာကို တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး အချို့ ဧရာမကျောက်တုံးကြီးများ၏ အောက်ခြေတွင် ရှားပါးပြီး တလက်လက်တောက်ပနေသည့် သတ္တုရိုင်းအချို့ကိုပင် တွေ့ရှိခဲ့ကြသေး၏။
လူတိုင်းက ပစ္စည်းများကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းရင်း သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်အတွက် အံ့သြချီးကျူးကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေကြချေသည်။
သူတို့ ကျောက်တုံးသစ်တောထဲမှ ထွက်ခွာတော့မည့် အချိန် မြူခိုးများ တဖြည်းဖြည်း ပါးလာသောအခါ ခရီးသည်အများအပြား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နှမြောတသဖြစ်နေသော အမူအရာများ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး နောက်သို့ပြန်လှည့်ကာ ထပ်မံ၍ စူးစမ်းချင်နေကြသေးလေသည်။
သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ရှေ့ဘက်မှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု၏ အသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လက်နက်များ အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်သံများ၊ မန္တန်များ ပေါက်ကွဲသံများ၊ ကျောက်စရစ်ခဲများ လွင့်စင်သံများနှင့် မြက်ပင်သစ်ပင်များ ကျိုးပဲ့သံများကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရပြီး မိန်းကလေးများ၏ အော်ဟစ်သံများနှင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများကလည်း ရောနှောနေခဲ့သည်။
"ရှေ့မှာ ရန်ဖြစ်နေကြတယ်..." အဖွဲ့မှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး လူတိုင်းက အသံလာရာဆီသို့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြ၏။
ကျန်းယဲ့က လူတိုင်းကို တိတ်တိတ်နေရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး အဖွဲ့ကို ကျောက်တုံးသစ်တောလမ်း၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းမှ ဂရုတစိုက် ဦးဆောင် ခေါ်ထုတ်သွားလိုက်သည်။
နောက်ခဏ၌ ရှေ့မှမြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းသွားပြီး သစ်တောထဲရှိ အတော်လေး ကျယ်ဝန်းသော ရှင်းလင်းပြင် တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှင်းလင်းပြင်ပေါ်ရှိ လူအုပ်စု နှစ်စုမှာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲနေကြလေသည်။
ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏ လူငါးဆယ့်တစ်ယောက်အဖွဲ့မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆိပ်မြူကျောက်တုံးသစ်တောထဲမှ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်နေသည့် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရပ်တန့်သွားကြပြီး သူတို့ကို အံ့သြတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြခဲ့သည်။
အဆိပ်မြူကျောက်တုံးသစ်တောထဲက ထွက်လာတာလား...
လူကလည်း အများကြီးပဲ...
ပြီးတော့ ကြည့်ရတာ... လုံးဝ ဒဏ်ရာအနာတရ မရထားဘူးပေါ့...
ဒါက လုံးဝ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိဘူး...
ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ကလည်း ကွင်းထဲရှိ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရ၏။
တစ်ဖက်တွင် မီးတောက်နှင့် တိမ်တိုက်ပုံစံများပါသော အဝါရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဖန်ထျန်တောင်ကြားမှ တပည့်ရှစ်ယောက် ရှိနေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် အပြာနုရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရေနက်စံအိမ်မှ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ သုံးဦး ရှိနေသည်။
အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူသုံးဦးမှာ သိသာစွာ အရေးနိမ့်နေကြ၏။ သူတို့အားလုံး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပြီး သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှာ နေရာများစွာတွင် စုတ်ပြဲနေကာ သွေးနှင့် ဖုန်များ စွန်းထင်းနေချေသည်။
သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းများတွင်လည်း တောက်ပသော သွေးနီများ စွန်းထင်းနေပြီး မျက်နှာများမှာ စာရွက်တစ်ရွက်လို ဖြူလျော်နေကာ အသက်ရှူသံများလည်း အားနည်းနေခဲ့သည်။ သူတို့က နောက်ကျောချင်းကပ်ကာ မနည်းရပ်နေရပြီး နောက်ဆုံး ထွက်သက်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
ရေနက်စံအိမ်မှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူဖြစ်သော ရှန်းရှစ်ချင်းက ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အထူးသဖြင့် သူတို့က အဆိပ်မြူကျောက်တုံးသစ်တောထဲမှ ထွက်လာပြီး အရေအတွက် အများကြီး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေး ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားချေသည်။
ထို့နောက် သူမ၏ စိတ်က လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်သွားပြီး ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်၏။ ဒဏ်ရာရနေသော်လည်း သူမက ကျန်းယဲ့နှင့် အခြားသူများအား အလျင်စလို ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ အသံမှာ အားနည်းနေသော်လည်း ရှင်းလင်းပြတ်သားနေခဲ့သည်။
"တာအိုမိတ်ဆွေတို့... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို ကယ်ပါဦး။ ကျွန်မတို့က ရေနက်စံအိမ်က တပည့်တွေပါ... ဖန်ထျန်တောင်ကြားက လူတွေက အရှက်မရှိ ဝိုင်းပြီး တိုက်ခိုက်နေကြတာပါ။ ရှင်တို့ကသာ သဘောထားကြီးကြီးနဲ့ ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ရထားတဲ့ အဆင့်မြင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်သစ်သီးသုံးလုံးရယ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေရယ်ကို ဆုကြေးအနေနဲ့ ပေးပါ့မယ်..."
အဆင့်မြင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်သစ်သီး... ဤနာမည်ကို ကြားသောအခါ ခရီးသည်အများအပြား၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားကြရသည်။
ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းမှ ဗဟုသုတများက သူတို့ကို ပြောပြထားသည်မှာ... ဤအရာက ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေနိုင်ပြီး အခြေခံကို ခိုင်မာစေနိုင်သည့် ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းပင်။
တစ်ဖက်လူများက စိတ်ဝင်စားပုံရသော်လည်း ချက်ချင်း မတုံ့ပြန်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်းရှစ်ချင်းက အလျင်အမြန် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်၏။ "ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆုကြေးကလည်း လူတိုင်းကို သေချာပေါက် ကျေနပ်စေရပါမယ်။ တာအိုမိတ်ဆွေတို့က ကျွန်မတို့ အသက်ကို ကယ်ပေးဖို့ပဲ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်..."
ခရီးသည် မည်သူမှ စကားမပြောကြသော်လည်း သူတို့၏ အကြည့်များအားလုံးက တန်းစီ၏ ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိသော ကျန်းယဲ့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။
ရှန်းရှစ်ချင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးက ဤထူးခြားသော လူငယ်လေးမှာ သူတို့အဖွဲ့၏ အဓိက ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြ၏။
ယင်းကို မြင်သောအခါ ဖန်ထျန်တောင်ကြားအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေသော တပည့် ဟွမ်လွေ့ကျဲ၏ မျက်နှာက မှုန်ကုပ်သွားပြီး ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။
"တစ်ဖက်က မိတ်ဆွေတို့... ကျွန်တော်က ဖန်ထျန်တောင်ကြားက ဟွမ်လွေ့ကျဲပါ။ ဒီကိစ္စက ခင်ဗျားတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး... ဝင်မစွက်ဖက်ဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်..."
"ခင်ဗျားတို့က အခုချိန်မှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ဘေးကနေ ရပ်ကြည့်နေပေးမယ်ဆိုရင်... ကျွန်တော်တို့ ဒီမိန်းမ သုံးယောက်ကို ရှင်းလင်းပြီးသွားရင် သူတို့ဆီက ရတနာတွေအားလုံးကို ခင်ဗျားတို့နဲ့ ခွဲယူပါ့မယ်။ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်သစ်သီးလည်း အပါအဝင်ပေါ့..."
"ဘာအားစိုက်ထုတ်မှုမှ မလိုဘဲ အကျိုးအမြတ်တွေ အလကားရမှာဆိုတော့... သိပ်မတန်လွန်းဘူးလား..."
သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဝမ့်ကျွင်းကျဲအမည်ရှိ တပည့်ကလည်း ဖြားယောင်းသွေးဆောင်သည့် လေသံဖြင့် အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်၏။
"ဟုတ်တယ်... မိတ်ဆွေတို့... မိတ်ဆွေများလေ ရွေးချယ်စရာ များလေပဲလေ။ ကိုယ်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်တဲ့ ရေနက်စံအိမ်က တပည့်တွေအတွက်နဲ့ ဖန်ထျန်တောင်ကြားကို ရန်စတာက ပညာရှိရာ မကျပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ သူငယ်ချင်းဖွဲ့ပြီး အကျိုးအမြတ်ကို ယူလိုက်တာ ဘယ်လိုလဲ... အဲဒီအခါကျရင် အားလုံး အေးအေးချမ်းချမ်း နေလို့ရတာပေါ့..."
နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကမ်းလှမ်းသော အခြေအနေများကို သူတို့ရှေ့တွင် ချပြထားလေပြီ။ တစ်ဖက်က အကူအညီနှင့် ဆုကြေးကို ကမ်းလှမ်းပြီး နောက်တစ်ဖက်ကမူ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် သွေးဆောင်မှုများကို ကမ်းလှမ်းနေခဲ့သည်။
မျက်လုံးများအားလုံးက ကျန်းယဲ့ထံသို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။
ရှင်းလင်းပြင်ထဲရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် သိမ်မွေ့ပြီး တင်းမာလာလေတော့သည်။
အခန်း ၃၃၀ပြီး၏။