အခန်း ၅၉၁

အခန်း (၅၉၁) ရွှီလု စတင် လှုပ်ရှားခြင်း (အပိုင်း ၃)

ဝမ်အာဂို တစ်ခဏမျှ မှင်သက်ထုံထိုင်းသွားပြီး အောက်သို့ အလျင်အမြန် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ဘောင်းဘီမှာ တကယ်ပင် ကျွတ်ကျနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

တကယ့်ကို ကြည့်ရဆိုးလွန်းလှသော မြင်ကွင်းပင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဘောင်းဘီကို ပြန်ဆွဲတင်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

"ဘယ်ကောင်လဲ... သတ္တိရှိရင် ထွက်ခဲ့စမ်း"

"ဟား ဟား ဟား"

ရယ်သံမှာ ဆုမို၏ နံဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။ သူ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ငွေအိတ်ကြီး တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဒီခွေးကောင် ကြောင်ကောင်က တော်တော်လေး ချမ်းသာတာပဲ"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူသည် ငွေအိတ်ကို အေးအေးဆေးဆေး ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ငွေတုံးများအပြင် ငွေစက္ကူ လက်မှတ်များလည်း အများအပြား ပါဝင်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါ့ကို ပြန်ပေးစမ်း"

ဝမ်အာဂိုသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုလူငယ်၏ အရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားတော့၏။

ရွှီလု၏ ဒဏ်ရာများမှာ ယခုအခါ လုံးဝ ပျောက်ကင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် 'နတ်ဘုရားခြေရာ လျှို့ဝှက်ကျမ်း' ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ ဝမ်အာဂို၏ လက်သီးလေဟုန်များ မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ ..သူ၏ အရိပ်ကိုပင် မည်သို့ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ပါမည်နည်း။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဝမ်အာဂိုသည် ဒေါသအလွန်ထွက်လာပြီး ရမ်းတမ်းကာ ထိုးကြိတ် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သို့သော် ပို၍ လှုပ်ရှားလေ၊ မည်သူ့ကိုမျှ မဖမ်းမိလေ ဖြစ်နေ၏။

ထို့အစား သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးတွင် အရိပ်များ ဝိုင်းရံနေသကဲ့သို့ ခံစားလာရပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဘောင်းဘီ ပြန်ဆွဲတင်ရန် အောက်သို့ ငုံ့ရသေးသည်။

တကယ့်ကို စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အခြေအနေပင် ဖြစ်တော့၏။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်၌ ဝမ်အာဂိုသည် မြေပြင်ကို ခြေဖြင့် ရုတ်တရက် ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ မြေကြီးများ တုန်ခါသွားပြီး ကြီးမားလှသော အတွင်းအား လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုကို ပေါက်ကွဲထွက်လာစေသည်။

သူ၏ နံဘေးတွင် ပတ်ချာလှည့်နေသော ရွှီလုမှာ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသော အတွင်းအား လှိုင်းလုံးကြီးကြောင့် အလိုအလျောက်ပင် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားရတော့၏။

မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားချိန်တွင် သူသည် လေထဲ၌ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကိုယ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်ကို ညင်သာစွာ ထောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး လေထဲသို့ ပြန်လည် မြောက်တက်သွားကာ စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဌာန် လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ဆုမို၏ နံဘေးသို့ ဆင်းသက်လိုက်လေ၏။

သူသည် တစ်ခဏမျှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီလူ့ရဲ့ အတွင်းအားက တကယ့်ကို ပြင်းထန်တာပဲ"

"ငါ့အစွမ်းကို မင်း သိသွားပြီလား"

ဝမ်အာဂိုက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

"ကိုယ်ဖော့ပညာ သုံးပြီး ထွက်ပြေးနေတာက ဘာသိုင်းပညာလဲကွ... သတ္တိရှိရင် မင်း ဘိုးတော် နဲ့ အချီ သုံးရာလောက် လာယှဉ်တိုက်ကြည့်စမ်းပါလား"

ရွှီလု၏ စွမ်းရည်များ အားလုံးမှာ ကိုယ်ဖော့ပညာ ပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားပြီး လက်သီးနှင့် ခြေကန် သိုင်းကွက်များတွင်မူ အာမခံဌာနရှိ သာမန် သိုင်းသမားများထက်ပင် နိမ့်ကျနေနိုင်သေး၏။

သဘာဝကျကျပင် သူ့အနေဖြင့် အချီ သုံးရာတိုင်အောင် ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်ရဲမည် မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိဘဲ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ရွှီလု၏ မျက်နှာအမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လွှားခနဲ ခုန်ထွက်သွားကာ ဝမ်အာဂို၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားတော့၏။

သူသည် ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤဖမ်းဆုပ်မှုမှာ လုံးဝ ရိုးရှင်းလွန်းလှပြီး မည်သည့် လျှို့ဝှက် အပြောင်းအလဲမျှ ပါဝင်နေခြင်း မရှိပေ။

"သေချင်နေတာပဲ"

ဝမ်အာဂိုက အေးစက်စက် မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။

ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက် တစ်ချက်နှင့်အတူ သူသည် ရွှီလု၏ ဆန့်ထုတ်လာသော လက်ကို ရိုက်ချိုးရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှီလုက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ကိုယ်ကို တစ်ချက် လှည့်လိုက်ရာ သူ၏ အနောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ဝါးက ဝမ်အာဂို၏ ကျောပြင်ရှိ ချွီချီ သွေးကြောကွက် ဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့၏။

လက်ဝါး မကျရောက်မီမှာပင် ဝမ်အာဂိုသည် သူ၏ သွေးကြောကွက် ပေါ်တွင် တဒုတ်ဒုတ် ခုန်နေသော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာ မှာ ရွှီလုနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမျှ မဟုတ်ကြောင်းနှင့် သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ကာကွယ်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ အတွင်းအားများကိုသာ စုစည်းလိုက်တော့သည်။

ဤလူသည် သူ၏ အတွင်းအားဖြင့် တစ်ကြိမ် တွန်းထုတ်ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်ရာ သေချာပေါက် ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာဦးမည်ဟု သူ တွက်ဆထား၏။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရွှီလု၏ လက်ဝါး ကျရောက်သွားချိန်တွင် ဝမ်အာဂိုမှာ မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။ ထို့အစား ရွှီလု၏ ကိုယ်ပိုင် လက်ဝါးသာ ချက်ချင်းပင် နီရဲ နာကျင်သွားရတော့၏။

ကြီးမားလှသော တန်ပြန် အင်အားကြောင့် သူသည် အနောက်သို့ ဆက်တိုက် ဆုတ်ခွာသွားရ၏။

ရွှီလုသည် အလိုအလျောက်ပင် ဆုမိုကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

ဆုမိုက ပြုံးလိုက်၏။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက သတိပြုမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် ညင်သာစွာ လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူသည် အသံလှိုင်းဖြင့် ဆက်သွယ်နေခြင်းပင်။

ရွှီလု တစ်ယောက် တွေဝေနေစဉ်မှာပင် သူ၏ နားထဲသို့ ဆုမို၏ အသံ ဝင်ရောက်လာတော့၏။

'ဘာမှ မကြောက်နဲ့... တည့်တည့်သာ ဝင်ချလိုက်' ဟု သူ့ကို ညွှန်ကြားလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ရွှီလုသည် သတ္တိများကို စုစည်းလိုက်သည်။ မည်သို့ ထိုးနှက်ရမည် ဆိုသည်ကိုလည်း ဆုမိုက လမ်းညွှန်ပေးနေလေ၏။

တစ်ချက်ရှိသည်မှာ၊ ကျောပြင်ရှိ ချွီချီ သွေးကြောကွက်ကို ရိုက်နှက်ရန် ဆိုသည်မှာ ရွှီလု၏ ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုးနှက်ရမည် ဆိုမှတော့ သဘာဝကျကျပင် သွေးကြောကွက်များကို ပစ်မှတ်ထားရမည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ပြိုင်ဘက်၏ အတွင်းအားဖြင့် တန်ပြန်ခံလိုက်ရပြီး အရေးသာမှုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဆုမို၏ အသံက သူ၏ နားထဲသို့ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"သူ့အနားမှာ ပတ်ချာလှည့် မနေနဲ့... သူ့အရှေ့ကို သွားပြီး မျက်နှာကိုသာ ရိုက်ချလိုက်"

ဤစကားများက ရိုးရှင်းလှသော်လည်း ရွှီလုသည် တကယ်ပင် နားထောင်ခဲ့သည်။

သူ၏ အရိပ်က ဝမ်အာဂို၏ အရှေ့သို့ လွှားခနဲ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး ထိုးနှက်ရန် လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ချိန်တွင် ဆုမို၏ အသံကို ထပ်မံ ကြားလိုက်ရပြန်၏။

"ထိုးမယ့်ဟန် လုပ်ပြီး ဘယ်ဘက်ကို ရှောင်လိုက်... သူ့ရဲ့ ဘယ်ဘက် ခြေထောက်ကို သတိထား"

ဤစကားကို အလွန် လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး ရွှီလု ကြားလိုက်ရသည်နှင့် သူ ဆန့်ထုတ်ထားသော လက်ကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူသည် မူလကတည်းက တိုက်ခိုက်မှုတွင် အားနည်းပြီး ခုခံမှုတွင်သာ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရာ၊ သဘာဝကျကျပင် လှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းရာ၌ နှောင့်နှေးမှု ပြဿနာမျိုး မရှိခဲ့ချေ။

စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုတော့ဘဲ သူသည် ဘယ်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ ဝမ်အာဂို၏ လက်သီးချက်က လေခွင်းသံနှင့်အတူ သူ၏ နှာခေါင်းထိပ်ကို ပွတ်တိုက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့၏။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ ရောယှက်သွား၏။

သို့တိုင်အောင် သူသည် ဆုမို၏ စကားများကို မှတ်မိနေသေးပြီး ဝမ်အာဂို၏ ဘယ်ဘက် ခြေထောက်ကို စောင့်ကြည့် အကဲခတ်နေခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ဤလက်သီးချက် အဆုံးတွင် သူ၏ ဘယ်ဘက် ခြေထောက်က တိုက်ခိုက်ရန် အနေအထား တစ်ခုကို သိမ်မွေ့စွာ ပြင်ဆင်လိုက်၏။

လက်သီးလေဟုန် လွဲချော်သွားပြီးနောက် ဘယ်ဘက် ခြေထောက်က လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲ ထွက်လာတော့သည်။

"ခုန်လိုက်"

ရွှီလုသည် ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ ဆုမို၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။

"မျက်နှာကို ထိုးမယ့်ဟန် လုပ်ပြီး တံတောင်ဆစ်ကို ကွေးလိုက်... ပြီးရင် အတွင်းအား သုံးပြီး သူ့ရဲ့ ချွီချီ သွေးကြောကွက်ကို ထိုးနှက်လိုက်... မင်းရဲ့ ဘယ်ဘက်လက်ကိုလည်း အသင့်ပြင်ထား"

ဤစကား နှစ်ခွန်းမှာ သူ့အတွက် အတော်လေး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေသည်။ လက်ရှိ အနေအထားမှနေ၍ ချွီချီ သွေးကြောကွက်ကို မည်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်ထားနိုင်မည်နည်း။

သို့သော် ဆုမို၏ စကားများတွင် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိရမည်ဟု ယုံကြည်ကာ သူသည် အများကြီး တွေးတောမနေတော့ဘဲ ဆုမို ပြောသည့်အတိုင်းသာ လိုက်နာလိုက်တော့၏။

သူ၏ ကိုယ်ဖော့ပညာ မှာ အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင် ပြောင်မြောက်လှသည်။ ဤခုန်ပျံမှုမှာ ဝမ်အာဂို၏ ခြေကန်ချက် အားကုန်သွားပြီး အင်အားသစ် မထုတ်လုပ်နိုင်သေးသည့် အချိန်နှင့် အတိအကျ ကိုက်ညီနေလေ၏။ သူသည် ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရပ်နေသော ဝမ်အာဂိုကို အပေါ်မှနေ၍ မျက်နှာကို ထိုးနှက်ရန် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ဝမ်အာဂိုက သူ၏ လက်မောင်းကို ယှက်ကာ အထက်သို့ ပင့်တင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

အကယ်၍ ဤတိုက်ခိုက်မှုသာ ထိမှန်သွားပါက ရွှီလု၏ သိုင်းပညာ အဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် အပြတ်အသတ် အရေးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှီလုသည် သူ၏ တံတောင်ဆစ်ကို ရုတ်တရက် ကွေးချလိုက်ပြီး ဝမ်အာဂို၏ ချွီချီ သွေးကြောကွက် ကို သူ၏ တံတောင်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်တော့၏။

အတွင်းအားဖြင့် ပံ့ပိုးထားသော ဤတံတောင်ဆစ် လှုပ်ရှားမှု အပြောင်းအလဲမှာ သူ၏ ကိုယ်ခံ အတွင်းအား ကို ချိုးဖျက်ရန် အတိအကျ ရည်ရွယ်ထားခြင်းပင်။

ဝမ်အာဂို ၌ စွမ်းရည်များ မည်မျှပင် ရှိနေပါစေ ထိုမျက်တောင်တစ်ခတ် အချိန်လေးအတွင်း သူ၏ သိုင်းကွက်များကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

တံတောင်ဆစ်၏ ထိုးနှက်မှုမှာ အားပါ ပြင်းထန်လှပြီး အတွင်းအားများ ရိုက်ခတ်မှုကြားတွင် သူ၏ လက်မောင်း တစ်ခုလုံး ကျဉ်တက်ကာ အားနည်းသွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှီလုသည် ဆုမို၏ စကားသံကို ကြားလိုက်ရလေ၏။

"ပါးရိုက်လိုက်စမ်း"

ယခုအခါ ဝမ်အာဂို၏ ညာဘက် လက်မောင်းမှာ ယာယီ ခွန်အား ကင်းမဲ့နေပြီး တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် လုံးဝ ဟင်းလင်းပွင့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီလု၏ ဘယ်ဘက်လက်မှာ အသင့်ပြင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ အတွင်းအားများ အပြည့်အဝ စုစည်းကာ လေခွင်းသံနှင့်အတူ ဝမ်အာဂို၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့၏။

ဖြန်း

ကြည်လင် ပြတ်သားပြီး ပြင်းထန်လှသော ရိုက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဝမ်အာဂို က သွေးတစ်ပွက်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ရာ သွားအချို့ လွင့်စင်ထွက်သွားတော့၏။

ရွှီလုသည် ထိုအရှိန်ကို အသုံးပြုကာ လေထဲမှ အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် မနေနိုင်ဘဲ အားရပါးရ ရယ်လိုက်တော့၏။

"တကယ်ပါပဲ... ခွေးပါးစပ်ကနေ ဆင်စွယ် ထွက်လာမယ် လို့ မျှော်လင့်လို့ မရဘူး ဆိုတာ အမှန်ပဲကွ”

--