အခန်း ၅၉၄

အခန်း (၅၉၄) မင်းက ငါ့လက်ထဲ သေဖို့တောင် မထိုက်တန်ဘူး (အပိုင်း ၃)

ယန်ရှောင်ယွင် တစ်ယောက် မှင်သက်ထုံထိုင်းသွား၏။

"ဒါပေမဲ့...ဒါက အပြင်ပန်း အခြေအနေ သက်သက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား... တကယ်တမ်းကျတော့..."

သူမ စကားကို အဆုံးမသတ်လိုက်သော်ငြား လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ရင်ခုန်စရာ ဘာမှ မကျန်တော့ကြောင်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ကောင်းစွာ သိရှိထားကြ၏။ ရပ်တည်ချက် သဘောတရားများအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ကျန့်ယူဝမ်၏ ဤလုပ်ရပ်က ဝူတောက်ယို နှင့် ဟွာချန်ယွီ တို့အတွက် အကျိုးရှိစေမည့် အကွက်ပင်။

သို့သော် ပြဿနာက ဝူတောက်ယို နှင့် ဟွာချန်ယွီ တို့သည် ဝေရူဟန်၏ လူများ ဖြစ်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ မဟုတ်ပါလော။ ယခုအခါ လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးမှာ တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်း ဖြစ်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ ဤအခြေအနေတွင် သူ၏ လုပ်ရပ်က လုံးဝ ရယ်စရာ ကောင်းမနေဘူးလား။

ဆုမိုက သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ညင်သာစွာ လှည့်လည် ကစားလိုက်သည်။

"ဒါက ဝေရူဟန် ရဲ့ စစ်တုရင်ပွဲပဲ... တကယ်တော့ အရင်ကတည်းက ကျွန်တော် အမြဲတမ်း သိချင်နေခဲ့တာ... ဝေရူဟန် မှာ ကြီးမားတဲ့ အသာစီးရမှုတွေ ရှိနေရက်နဲ့ ဘာလို့ အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်ထားရတာလဲ ဆိုတာကိုပေါ့... တင်းမာတဲ့ အခြေအနေ တစ်ခုကို တမင် ဖန်တီးနေခဲ့တာလေ... အခုမှပဲ ကျွန်တော် သဘောပေါက်တော့တယ်... သူ ဖမ်းချင်နေတဲ့ ငါး က ဒီလော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ ထဲမှာပဲ ရှိနေတာကိုး..."

"ဒီငါးက အရမ်းကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပုန်းကွယ်နေပြီး ပြဿနာတွေ ဖန်တီးကာ ဝေရူဟန်ကို အမြဲ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်စေခဲ့တယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ဝေချီဖုန်း ဟာ ဟန်မြစ်ကမ်းဘေးမှာ အသေဆိုးနဲ့ သေဆုံးခဲ့ရပြီး၊ ဝေချီရှုံး ကလည်း မိုင်တစ်သောင်း ရေခဲပြင်ကြီး ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်... ကြက်ဥနင်ပြီး သေသွားတဲ့ တတိယမြောက် သား အပါအဝင်ပေါ့... ဒီကိစ္စတွေ အားလုံးက အဲဒီငါးနဲ့ သေချာပေါက် ပတ်သက်နေလိမ့်မယ်..."

"အကယ်၍ ဝေရူဟန်သာ မသေခင်မှာ ဒီငါးကို ဖမ်းပြီး ဒယ်အိုးထဲ မထည့်နိုင်ခဲ့ရင်... သူ သေချာပေါက် မျက်စိမှိတ် နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ ဒီငါးက လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ ထဲမှာ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ပြဿနာတွေ ဖန်တီးနေတာကလည်း မြို့လေးမြို့၊ မြစ်သုံးသွယ် နဲ့ ပင်လယ်အော်နှစ်ခု ကြောင့် သက်သက်ပဲလေ..."

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဝေရူဟန် ဝန်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ လက်မခံသည်ဖြစ်စေ... သခင်မလေးဝေ နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိစ္စက လူအများကြီး ကြားမှာ ပျံ့နှံ့နေခဲ့ပြီ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပတ်သက်မှုရယ်၊ တုန်းချန် ခရီးစဉ်ရယ်ကို လူတွေက အားရပါးရ ပြောဆိုနေကြတာပဲ"

ဤသို့ပြောရင်း သူ၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ကွေးသွားကာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏။

"အမှန်တရားက ဘာပဲဖြစ်နေပါစေ... ကျွန်တော်က ဇီယီ ရဲ့ အနောက်မှာ ရှိနေတဲ့ အင်အားကြီးမားတဲ့ ထောက်တိုင် တစ်ခုအဖြစ် လူတွေကို အမြဲတမ်း ထင်မှတ်သွားစေတယ်လေ..."

"ဒီခရီးစဉ် မတိုင်ခင်က မြို့တော်ဝန် အိမ်တော်ကို သွားပြီး ဝေရူဟန်ကို တွေ့ခဲ့တာက ရပ်တည်ချက် တစ်ခုကို ပြသချင်လို့ပါ... ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ပတ်သက်မှုတွေကိုပဲ ဆွေးနွေးပြီး တခြား ကိစ္စတွေကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့တာ... ဝေရူဟန်က တကယ်တော့ ဒီလိုမျိုးကို သဘောကျတယ်... သူ့ခေါင်းထဲမှာ တခြား အကြံအစည်တွေ အများကြီး ရှိနေပေမဲ့ လောလောဆယ် အတွက်တော့ အရာအားလုံးက အနေတော်လေး ဖြစ်နေတယ်လေ..."

"အခု လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အမှန်တကယ် အခြေအနေကို ကြည့်မယ် ဆိုရင်လည်း ဘယ်သူကမှ ဒီကိစ္စကို ဆန့်ကျင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အစီအစဉ်ကြီးက အတည်ပြုပြီးသား ဖြစ်နေပြီကိုး... ဒီအရာတွေ အားလုံးကို မဖြစ်လာစေချင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သူကတော့ ဝေရူဟန် ဖမ်းချင်နေတဲ့ အဲဒီငါး ပဲ..."

ထိုစကားများကို ကြားသောအခါမှ ယန်ရှောင်ယွင် တစ်ယောက် အလင်းပွင့်သွားတော့သည်။

"ဝေရူဟန် က အခြေအနေမှန်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာ... အမှန်တရားကို သိတဲ့သူ ဆိုလို့ လူအနည်းငယ်ပဲ ရှိတာလေ... ဒီငါးကို ဖမ်းဖို့အတွက် သက်သက် ဇီယီ ကိုတောင် အသိမပေးဘဲ ချန်လှပ်ထားခဲ့တာလား... ပြိုင်ဘက်ကို ဒီခရီးစဉ်က အခွင့်အရေး တစ်ခုလို့ ထင်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ... အဲဒါကြောင့်လည်း သူတို့က ထွက်လာပြီး ပြဿနာတွေ လာရှာရဲတာပေါ့..."

ဆုမိုက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်၏။

ယခုအချိန်အထိ ဝေရူဟန်၏ စစ်တုရင်ပွဲကို မည်သို့ ကစားသွားသည် ဆိုသည်ကို သူ အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက် နားလည်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို၊ ထိုသူ အနေဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် မည်သို့သော နည်းဗျူဟာများကို အသုံးပြုလာမည် ဆိုသည်ကိုလည်း ကြိုတင် မြင်ယောင်နေခဲ့သည်။ သူသည် စားပွဲခုံကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်လေ၏။

"အဘိုးကြီးဝေ ချထားတဲ့ ဒီငါးစာက တော်တော်လေးကို ရက်စက်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ အလှည့်အပြောင်း ကြောင့် ငါးက ကိုယ်ထင်ပြလာခဲ့ပြီလေ... ကျွန်တော် ကြည့်ရသလောက်တော့ လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်တွေ စုဝေးမယ့် စုဝေးပွဲကြီးကို နောက်ထပ် လအနည်းငယ်လောက် စောင့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်... ဒီကိစ္စက ကျွန်တော်တို့ လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဆီ ပြန်မရောက်ခင် ကတည်းက အဆုံးအဖြတ် ပေါ်သွားလောက်တယ်... ကျွန်တော်တို့ ပြန်ရောက်တဲ့ အချိန်ကျရင် ဒီပြဿနာက သေချာပေါက် ပြီးဆုံးသွားလောက်ပြီ..."

"ကဲပါ... ဒီညတော့ ကျွန်တော်တို့ ကျန့်ယူဝမ် ဆီ သွားလည်သင့်တယ်..."

"သူ့ကို အပြတ်ရှင်းပစ်ဖို့ လိုလို့လား..."

ယန်ရှောင်ယွင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် အရောင်လက်သွားတော့၏။

သို့သော် ဆုမို တစ်ယောက် ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားရ၏။

"အဘိုးကြီးဝေ က တစ်သက်လုံး ငါးမျှားလာခဲ့တာ... နောက်ဆုံးတော့မှ ဒီငါးကို ငါးစာဟပ်မိသွားစေပြီး ဒီငါးကနေ တစ်ဆင့် တခြား ငါးအုပ်စုတွေကိုပါ ရှာပေးဖို့ သူက မျှော်လင့်နေတာလေ... ဒါပေမဲ့ အစ်မယွင် က သူ့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသေသတ်ပစ်လိုက်မယ် ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်တော့မလဲ..."

"ဟားဟားဟား..."

ယန်ရှောင်ယွင်က အားရပါးရ ရယ်လိုက်၏။

"ဒီ သိုင်းလောက က မြေခွေးအိုကြီးတွေရဲ့ လှည့်ကွက်တွေက တကယ့်ကို ခေါင်းမူးချင်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်... တိုက်ရိုက် ဝင်ချလိုက်တာကမှ ပိုကောင်းသေးတယ်... ရှင်းလင်းပြီး ပြတ်သားတာပေါ့..."

"ဝေရူဟန် ကရော အဲဒီလို မလုပ်ချင်ဘူးလို့ အစ်မယွင် ထင်နေတာလား..."

ဆုမိုက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းပြလိုက်သည်။

"သားဖြစ်သူကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရတဲ့ နာကျင်မှုရယ်၊ သူ တစ်သက်လုံး တည်ဆောက်လာခဲ့တဲ့ အုတ်မြစ်ကို ကြံစည် ဖျက်ဆီးချင်နေတဲ့ အမုန်းတရားရယ်ကြောင့်... ဒီအဘိုးအိုက သူ့ဘဝ တစ်လျှောက်လုံး ဒေါသတွေနဲ့ ရူးမတတ် ဖြစ်နေခဲ့ရတာ... ဒါတောင် သူက ဒီအမုန်းတရားတွေကို အတင်းအကြပ် ဖိနှိပ်ထားပြီး ဒီစစ်တုရင်ပွဲကို အဆုံးသတ်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာက... တကယ့် နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်ရှင်ကို ရှာဖွေပြီး သူ့ရင်ထဲက အမုန်းတွေကို ပေါက်ကွဲပစ်ဖို့ သက်သက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

"အဲဒါလည်း ယုတ္တိရှိတာပါပဲလေ..."

ယန်ရှောင်ယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံ မေးခွန်းထုတ်လာပြန်၏။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့က ကျန့်ယူဝမ် ဆီကို ဘာကိစ္စ သွားလည်ကြမှာလဲ..."

"သူ့ရဲ့ ဆန္ဒတွေ ပြည့်ဝသွားပြီလို့ သူ့ကို ထင်မှတ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ပေါ့..."

ဆုမိုက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီည ငါတို့ရဲ့ တာဝန်က အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောဖို့ပဲ... ဒါပေမဲ့ ဝေရူဟန် သို့မဟုတ် ဇီယီ အကြောင်း ပါလာရင်တော့ ငါတို့က ရှောင်လွှဲပြီး မဆွေးနွေးဘဲ နေကြမယ်... ရပ်တည်ချက်ကို ပြသလိုက်ရင် လုံလောက်ပါပြီ... တချို့ ကိစ္စတွေက အရမ်းကြီး ပွင့်လင်းသွားရင် တကယ်တော့ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိတော့ဘူးလေ..."

ဆုမို ပြောသမျှ အမှန်ပင် ဖြစ်ရာ ယန်ရှောင်ယွင်သည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်တော့၏။

"ဒီ ဝမ်တင်းရှန်း နဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့..."

ဆုမို၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ကွေးသွားပြန်သည်။

"အဲဒါက တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်မှု သက်သက်ပဲလို့ ကျွန်တော် သံသယ ဝင်မိတယ်... သူက ကျန့်ယူဝမ် နဲ့ ဘာမှ ပတ်သက်မှု ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့... တခြား လူတစ်ယောက် နဲ့တော့ ပတ်သက်နေနိုင်တယ်..."

"ဘယ်သူနဲ့လဲ..."

"ကုန်သည်ဆိုင်ရှင် လေ..."

ဆုမိုက အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။

"သူက သူ့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားတယ် ဆိုမှတော့ သိသာထင်ရှားစွာပဲ ကျွန်တော့်ကို လာစိန်ခေါ်တာက နာမည်ကြီးချင်လို့ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေက အားမနည်းဘူး... နာမည် မရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက်ကြီး လှုပ်ရှားလာပြီး ကျွန်တော်နဲ့ သိုင်းကွက် အနည်းငယ်လောက် အပြန်အလှန် ဖလှယ်လိုက်နိုင်တယ် ဆိုရင်... အဲဒီသတင်း ပြန့်သွားတဲ့အခါ ကြားရတာ သိပ်တော့ ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလေ..."

"တုန်းဟွမ် ရဲ့ နံပါတ်တစ် သိုင်းပညာရှင် ကြီးက ဝမ်အာဂို လို့ ခေါ်တဲ့ လူတစ်ယောက် နဲ့ ရင်ဘောင်တန်း ယှဉ်နိုင်တယ် ဆိုတဲ့ သတင်းမျိုးပေါ့... အကယ်၍ ဒီသတင်းသာ ထွက်သွားခဲ့ရင်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အရင်လောက် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အဲဒီလို ဆိုရင် မူလက နင့်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကြောင့် ကြောက်ရွံ့ နောက်တွန့်နေကြတဲ့ သူတွေက သေချာပေါက် လှုပ်ရှားလာကြတော့မှာပေါ့..."

ယန်ရှောင်ယွင် တစ်ယောက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

"ဒီ ကုန်သည်ဆိုင်ရှင် က စပြီး လှုပ်ရှားနေပြီပဲ..."

"မှန်တာပေါ့..."

ဆုမိုက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ..."

ယန်ရှောင်ယွင်က သူမ၏ နဂါးချောက်နက် တျန်ယွမ် လှံတံ ကို ချက်ချင်းပင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

"ရွှီလု ကို အစ်မယွင် သတိထားမိလိုက်လား..."

ဆုမိုက ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်လာ၏။

"ဟင်..."

ယန်ရှောင်ယွင်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒီကို လာရာလမ်းမှာ သူက ဟူစန်းတောက် နဲ့ ပါးစပ်ဖောင်နေအောင် စကားတွေ များနေတာ မဟုတ်လား... အေး ဟုတ်သားပဲ... သူက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး အသံတိတ်သွားရတာလဲ..."

ဆုမိုက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဝမ်တင်းရှန်း ကို သွားရှာနေပြီလေ... သူ့ကို မသတ်လိုက်တာက သူက ကျွန်တော့် လက်ထဲ သေဖို့တောင် မထိုက်တန်လို့ ဆိုတာ တစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ဘူး... ပိုအရေးကြီးတာက..."

"ပြိုင်ဘက်က လာပို့ပေးတဲ့ ငါးကို ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်းကြီး သတ်ပစ်လိုက်လို့ ရမှာလဲ... ဒီငါး ဘယ်ကလာလဲ ဆိုတာရယ်၊ အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ တခြား ငါးတွေ ရှိသေးလား ဆိုတာရယ်ကို ကျွန်တော်တို့ စောင့်ကြည့်ရဦးမယ်လေ... မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့ စေတနာတွေကို ဖြုန်းတီးပစ်သလို ဖြစ်သွားမှာပေါ့..."

ယန်ရှောင်ယွင်က အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းကို မနေနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်မိတော့၏။

"နင်က တကယ့်ကို ပါးနပ်ပြီး အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်လွန်းလှပါတယ်..."

"...”

--