အခန်း ၇၂၄

အခန်း (၇၂၄) ခွေးအားဟာ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ပြီး လူယောင်ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ပေဟယ် ဧကရာဇ် ၏ ရုပ်တုကြီး

ယဲ့ဖုန်း ခေါင်းထဲသို့ အကြံဉာဏ်ကောင်း တစ်ခု ရောက်လာ၏။

“ဒါနဲ့ဆိုရင်... ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး က ဌာနေ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး ရဲ့ နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်ပြီး ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင် ထဲမှာ အဆင့်တက်မယ် ဆိုရင်ကော... ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ဆွဲဆောင်နိုင်မလား...”

သူ အလေးအနက် တွေးတောနေမိသည်။

ဤအချက်ကို အတည်ပြုနိုင်ရန် ယဲ့ဖုန်း စမ်းသပ်မှု တစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

"ဝှစ်"

သူ မြူခိုးဂိုဏ်း သို့ ပြန်လာပြီး မြေခွေး တာဟုန် ကို သွားရှာလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မကို ရှာနေတာလား ရှင်...”

နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အလင်းကွင်း ကြောင့် ဆံပင်အနီ၊ ဝတ်စုံအနီနှင့် မိန်းမပျိုလေး ပုံစံကို ထိန်းသိမ်းထားသော မြေခွေး တာ့ဟုန် ကို ကြည့်ကာ ယဲ့ဖုန်းက လက်ကာပြလိုက်ပြီး၊ ဘေးတွင်ရှိသော ခွေးအားဟာ ကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ “ငါ ရှာနေတာ မင်းကို...”

“ကျွန်... ကျွန်တော့်ကို ရှာတာလား...”

ခွေးအားဟာ သည် နောက်ခြေနှစ်ဖက်ဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ကာ မျက်လုံးပြူးကြီးများဖြင့် ယဲ့ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့...”

ယဲ့ဖုန်းသည် ခွေးအားဟာ ၏ နားရွက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်၏။ ဝိညာဉ်မူလ နယ်မြေ သို့ ဝင်ရောက်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်တည်ငြိမ် နယ်မြေ သို့ နေရာရွှေ့ပြောင်း လုပ်လိုက်သည်။

“ဒါက ဝိညာဉ်တည်ငြိမ် နယ်မြေ ပဲ...”

ယဲ့ဖုန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်၏။

“ဒီနေရာက ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘူး... ဒီနေ့ မင်း ဒီနေရာမှာ ကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အဆင့်ကို တက်လှမ်းရမယ်...”

ထို့နောက် ယဲ့ဖုန်းက ခွေးအားဟာ ၏ ခေါင်းထိပ်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

မကြာသေးမီက ယဲ့ဖုန်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်သွေး များစွာကို ရရှိခဲ့၏။ ယခု ဝိညာဉ်သွေး တစ်မျိုးကို ခွေးအားဟာ ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရာ ခွေးအားဟာ မှာ ချက်ချင်းပင် အဆင့်တက်မည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"

ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဝေဝါးဝါး မိုးကြိုး နန်းတော် ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ယင်းကို မြင်သောအခါ ယဲ့ဖုန်း အလွန် အံ့ဩသွား၏။

“ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး က ဌာနေ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး ရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ရောက်နေရင်တောင် ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်တဲ့အခါ ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး ဆီက ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ဆွဲဆောင်နိုင်သေးတာပဲ...”

ယဲ့ဖုန်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

မိုးကြိုး နန်းတော် မှာ သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော အဆောက်အအုံ တစ်ခု ဖြစ်၏။

ယခု ခွေးအားဟာ ၏ ကပ်ဘေးက မိုးကြိုး နန်းတော် ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အရာအားလုံးကို သက်သေပြရန် လုံလောက်နေတော့၏။

“ဒါက နောက်ထပ် တစ်ခုကိုလည်း သက်သေပြနေတယ်...”

“အဆတစ်ရာ လနီ က ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး ကိုပဲ သက်ရောက်မှု ရှိတာ... ဒါပေမဲ့ မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော် ကို ချိတ်ပိတ်လိုက်ပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ သက်ရောက်မှုက ပိုကြီးမားသွားတယ်... ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး ကနေ ထွက်သွားတဲ့ သူတွေတောင် သက်ရောက်မှု ခံရတယ်ပေါ့...”

ယဲ့ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ အလေးအနက် ဖြစ်သွား၏။

မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော် ချိတ်ပိတ်ခံထားရသဖြင့် ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေသော အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် သူတော်စင်အဆင့် သို့ တက်လှမ်း၍ မရနိုင်တော့ချေ။

သူတို့ ပြန်လာလျှင်တောင် ချိတ်ပိတ်မှုကို ဖြေလျှော့ရန် လွင့်မျော တောင်တန်း အတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လွင့်မျော တောင်တန်း ကို နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု ၏ မြင့်မြတ်သော အရှင် က စောင့်ကြပ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး ကမ္ဘာတွင် လွင့်မျော တောင်တန်း သည် အလွန် အန္တရာယ်များ၏။ အစစ်အမှန် သက်ရှိများအတွက် တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်၏။

“ဂျလိန်း…”

ကောင်းကင်ယံတွင် ခွေးအားဟာ ၏ ကပ်ဘေး စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယဲ့ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ၏ ကြားကာလကို ဆယ်ဆ အထိ ချိန်ညှိပေးကာ အထူး ဂရုစိုက်ပေးလိုက်၏။

“အား...”

မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သဖြင့် ခွေးအားဟာ ၏ အမွှေးများ မီးလောင်သွားပြီး အမွှေးကျွတ်နေသော ခွေးတစ်ကောင် အဖြစ်သို့ ရောက်သွားကာ ကြည့်ရဆိုးလှသည်။

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်..

ခွေးအားဟာ သည် ကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့၏။ ဝေဝါးဝါး မိုးကြိုး နန်းတော် အတွင်းရှိ မိုးကြိုးရေကန် ထဲတွင် လှဲလျောင်းကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများဖြင့် သွန်းလောင်းခံရင်း သူ၏ အမွှေးများ ပြန်လည် ပေါက်လာ၏။ ရေကန်ထဲတွင် သူ၏ ခွေးအမွှေးများကို ချွတ်ချကာ လူယောင် ဖန်ဆင်းလိုက်တော့သည်။

“ငါ လူယောင် ဖန်ဆင်းနိုင်သွားပြီလား...”

ဝေဝါးဝါး မိုးကြိုး နန်းတော် ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ခွေးအားဟာ သည် လေထဲတွင် ရပ်နေကာ မိမိ၏ မျက်နှာကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ လူအသွင် ပြောင်းသွားကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ ခွေးနှင့် တူပြီး၊ ချွန်ထက်သော နှာတံနှင့် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သည့် မျက်လုံးပြူးကြီး တစ်စုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ဆယ်ကျော်သက် ကောင်လေး တစ်ယောက်နှင့် တူ၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခင်ဗျာ...”

ခွေးအားဟာ သည် ယဲ့ဖုန်းကို ကပျာကယာ အရိုအသေ ပေးလိုက်၏။ ထို ဝိညာဉ်သွေးသာ မရှိခဲ့လျှင် ယနေ့ သူ ကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီး လူယောင် ဖန်ဆင်းနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

“ပြန်တော့...”

ယဲ့ဖုန်းက လက်ကာပြကာ ခွေးအားဟာ ကို ဝိညာဉ်သားရဲ စံအိမ် သို့ ပြန်ပို့လိုက်သည်။

သူ ခွေးအားဟာ ကို ခေါ်လာရခြင်းမှာ သူ၏ ယူဆချက်ကို အတည်ပြုရန် သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ယခု အတည်ပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်ရာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်ရန် မြူခိုးဂိုဏ်း သို့ ပြန်ပို့လိုက်ခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။

“ကဲ... နောက်ထပ် သွားရမှာက သုံးမျက်လုံး ဟင်းလင်းပြင် ဘီလူး မျိုးနွယ်စု ဆီကိုပဲ...”

ယဲ့ဖုန်းသည် သူတော်စင် ဧကရာဇ် ဓား ကို ကျောတွင်လွယ်ကာ အေးစက်သော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင် ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ တစ်ကိုယ်တော် ဝင်ရောက်သွား၏။

သူ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

နေမင်းငယ်လေး၏ အလင်းရောင် အောက်တွင် ဝိညာဉ်တည်ငြိမ် နယ်မြေ နှင့် ကြီးမားလှသော ကောင်းကင် အက်ကွဲကြောင်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် လေဝိညာဉ်ပုလဲ ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ လေစွမ်းအင် ဝိညာဉ်ချီ များကို အမြောက်အမြား သုံးစွဲပြီး ကောင်းကင်ယံ အကာအကွယ်ကို ပြုပြင်ကာ ပြန်လည် ချိတ်ပိတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဝှစ်"

ယင်းတို့ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင် အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင် မျက်လုံး ၏ အငွေ့အသက်ကို ခြေရာခံကာ ခရီးဆက်တော့သည်။

ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အေးစက်ပြီး အထီးကျန်ဆန်လှသည်။

ယဲ့ဖုန်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးရှိ ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင် အစွန်းမှာ အနည်းငယ် ဝိုးတဝါး ဖြစ်နေပြီး ရှေ့ဆက်မည့်လမ်းကို မြူခိုးများက ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

“ဒါ ကြယ်တာရာ ဖုန်မှုန့်တွေ ဖြစ်မယ် ထင်တယ်...”

သူ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဟင်းလင်းပြင် အဆောင် နှင့် တပိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ရုပ်ခန္ဓာကြောင့် ယဲ့ဖုန်းသည် အဝေးရှိ နေရာများသို့ သွားရန် ဟင်းလင်းပြင် တွင်းပေါက်များကို အလွယ်တကူ ဆုတ်ဖြဲ ဖန်တီးနိုင်ပြီး အလျင်အမြန် ခရီးဆက်နိုင်၏။

တစ်နာရီခန့် ကုန်လွန်သွား၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် ရှေးဟောင်း သက်ရှိကြယ် တစ်လုံး၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး နောက်ထပ် နယ်မြေ တစ်ခုဆီသို့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် သူ၏ အကြည့်များက ထို သက်ရှိကြယ် အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

“တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေတယ်...”

သူ အောက်ဘက်ရှိ သက်ရှိကြယ် ဆီသို့ ဆင်းသက်သွားလိုက်၏။

ယင်းမှာ ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုကြယ်၏ အချင်းမှာ မိုင်တစ်သိန်းခန့် ရှိပြီး သေးငယ်သော ကြယ်တိမ်တိုက် တစ်ခု အတွင်းတွင် တည်ရှိကာ နုနယ်သော နေမင်း တစ်စင်းကို လှည့်ပတ်နေ၏။

"ဝှစ်"

ယဲ့ဖုန်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ မြို့တော်ကြီး တစ်ခုကို ကြည့်လိုက်ရာ မြို့ရိုးအတွင်းတွင် ခြေရာပုံသဏ္ဌာန် ရေကန် (၇) ခု ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွား၏။

မြို့တော်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဧရာမ ကျောက်ရုပ်တုကြီး တစ်ခု မတ်မတ် ရပ်နေသည်။

ထိုသူ၏ မျက်နှာမှာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ပေဟယ် ဧကရာဇ် နှင့် တူသော်လည်း၊ ပို၍ ရင့်ကျက်ပြီး ခန့်ညားသော အသွင်အပြင် ရှိ၏။

'ခြေရာပုံသဏ္ဌာန် ရေကန် (၇) ခု ရယ်... အရမ်းတူတဲ့ ရုပ်တုကြီးရယ်... ကြည့်ရတာ ပေဟယ် ဧကရာဇ် ဒီကို ရောက်ခဲ့ဖူးပုံပဲ...'

ယဲ့ဖုန်း တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်၏။

ပေဟယ် ဧကရာဇ် သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီကတည်းက ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူ ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး မှ ထွက်ခွာသွားချိန်က ကောင်းကင်ဧကရာဇ် အဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့၏။ နှစ်ကာလများစွာ ကြာမြင့်သွားပြီ ဖြစ်ရာ ယခုဆိုလျှင် တပိုင်းသူတော်စင် သို့မဟုတ် သူတော်စင်အဆင့် သို့ပင် ရောက်ရှိနေလောက်ပေပြီ။

တောက်...

ယဲ့ဖုန်း ဧရာမ ရုပ်တုကြီး အောက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

“အို.. ကြီးမြတ်လှတဲ့ သူတော်စင် ပေဟယ်... မုန်တိုင်း မျက်လုံး က နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာတော့မယ်... ဘီလူးတွေ အများကြီးလည်း ငယ်သားတို့ဆီကို လာနေပြီ... ကျေးဇူးပြုပြီး ငယ်သားတို့ကို ဆက်လက် ကာကွယ်ပေးတော်မူပါ...”

လူအများအပြားသည် ရုပ်တုရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ မရပ်မနား ဆုတောင်းနေကြ၏။

ပေဟယ်... ကြီးမြတ်တဲ့ သူတော်စင် ဟုတ်လား...

ယဲ့ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ သိထားသည်မှာ သူတော်စင်အဝင်၊ သူတော်စင်ထင်ရှား၊ ကောင်းကင်သူတော်စင် နှင့် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် တို့သာ ဖြစ်၏။ ဤ ကြီးမြတ်သော သူတော်စင် နယ်မြေ အကြောင်းကို သူ အမှန်တကယ် မသိချေ။

“ဒါက ရိုသေလေးစားမှု အနေနဲ့ ခေါ်တဲ့ အသုံးအနှုန်း ဖြစ်မှာပါလေ...”

ယဲ့ဖုန်း တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

“ရှပ်... ရှပ်... ရှပ်…”

သူ့အနောက်မှ ခြေသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယဲ့ဖုန်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဓားရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူတစ်ဒါဇင်ကျော်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ အားအနည်းဆုံး သူများမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် တွင် ရှိနေပြီး၊ အနည်းငယ် ပိုသန်မာသူများမှာ ဓာတ်ကြီး ငါးပါး စုစည်းခြင်းအဆင့် တွင် ရှိကြသည်။

ဤ သက်ရှိကြယ် ၏ ကျင့်ကြံခြင်း လောကမှာ အားမနည်းလှချေ။

အသန်မာဆုံး သူများမှာ မူလနတ်ဘုရားအဆင့် အထွတ်အထိပ် သို့ပင် ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း စနစ်မှာ ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး နှင့် ဆင်တူ၏။

သို့သော် ဤ သက်ရှိကြယ် ၏ ကျင့်ကြံခြင်း သမိုင်းကြောင်းမှာ နှစ် (၃၀၀၀) သာ ရှိသေးကြောင်းနှင့် ကျင့်စဉ်များကို ဖြန့်ဝေပေးခဲ့သူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ ပေဟယ် ဧကရာဇ် ပင် ဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ဖုန်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် (၃၀၀၀) တုန်းက ‘ပေဟယ် ကြယ်’ လို့ ခေါ်တဲ့ ဒီ သက်ရှိကြယ် မှာ ရှေးဟောင်း သမိုင်းကြောင်း တစ်ခု ရှိခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ချီ တွေလည်း ရှိနေခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း စနစ်က မပြည့်စုံဘူး... ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး ဆီက စနစ်ကို ဖြန့်ဝေပေးပြီး ပေဟယ် ကြယ် ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လောကကို သန့်စင်ပေးခဲ့တာက ပေဟယ် ဧကရာဇ် ပဲ ဖြစ်ရမယ်...”

ယဲ့ဖုန်းက သမိုင်း၏ ဤအစိတ်အပိုင်းကို မှန်းဆကြည့်လိုက်၏။

“လူကြီးမင်း... ခင်ဗျားက ဘယ်သူများလဲ ခင်ဗျာ...”

ဓားကိုင် ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုသည် ယဲ့ဖုန်း အနီးတွင် ရပ်တန့်ကာ သူ့ကို ရိုသေစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

ယဲ့ဖုန်း ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို ကင်းလှည့်နေသော ဤ လူငယ် ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုက အမှတ်မထင် မြင်တွေ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ပျံသန်းနိုင်သော ဓားကို အားကိုးစရာ မလိုဘဲ လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်နိုင်သူ တစ်ယောက်သည် အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် တွင် ရှိရမည် ဖြစ်ရာ၊ ဤလူငယ်များ၏ အာရုံကို သဘာဝကျကျ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့က မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် ပြင်ဆင်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ဖုန်း ပါ...”

သူက ထိုလူများကို ပြုံးလျက် ဖြေကြားလိုက်၏။

“စီနီယာ... ကျွန်တော့် နာမည်က ရွှီရုဖုန်း ပါ... ဝတ်ရုံဖြူ ဓားဂိုဏ်း က အတွင်းတပည့် တစ်ယောက်ပါ ခင်ဗျာ... မုန်တိုင်း မျက်လုံး က မကြာခင် ထွက်ပေါ်လာတော့မှာမို့ အဲဒီ ဘီလူးတွေကို သတ်ဖို့ စီနီယာ ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးနိုင်မလား လို့ သိချင်လို့ပါ...”

ကြယ်တာရာ ကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်လုံးများနှင့် ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လူငယ်လေးက လက်နှစ်ဖက် ဆုပ်မိုးကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

သူသည် မြူခိုးဂိုဏ်း ကို မသိသော်လည်း၊ ပေဟယ် ကြယ် ပေါ်တွင် ဂိုဏ်းပေါင်း မြောက်မြားစွာ ရှိသဖြင့် အားလုံးကို သိထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

ယဲ့ဖုန်းက ထိုလူများကို အကဲခတ်လိုက်၏။

သူတို့အထဲတွင် "ရွှီရုဖုန်း" ဟု အမည်ရသော ဤလူငယ်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်ပြီး ဓာတ်ကြီး ငါးပါး စုစည်းခြင်းအဆင့် (၄) အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

သို့သော် သူ၌ အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ် နည်းလမ်းများ မရှိသဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားမှာ သာမန်သာ ဖြစ်၏။

မြူခိုးဂိုဏ်း မှ အဆင့်တူ တပည့် မည်သူမဆို သူ့ကို တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် နှိမ်နှင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သို့တိုင်အောင် ယဲ့ဖုန်းက သူတို့ကို အထင်မသေးခဲ့ချေ။

လူသား တစ်ယောက် ဖြစ်နေသရွေ့ သူတို့တွင် အလားအလာ ရှိပြီး လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။

ဆိုရိုးစကား ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

မြစ်အရှေ့ဘက်ကမ်းတွင် အနှစ် (၃၀)၊ မြစ်အနောက်ဘက်ကမ်းတွင် အနှစ် (၃၀)။ ဆင်းရဲသော လူငယ်တစ်ယောက်ကို ဘယ်တော့မှ အထင်မသေးပါနှင့်။

ယနေ့ လူငယ်လေးသည် မနက်ဖြန်တွင် ကြီးမြတ်သော ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

မည်သူ့ကိုမျှ အထင်အမြင် သေးခြင်း မရှိစေရပေ။

“ရတာပေါ့... ကူညီပေးပါ့မယ်...”

ယဲ့ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ မုန်တိုင်း မျက်လုံး မှ ထွက်ပေါ်လာမည့် ဘီလူးများကို သတ်ဖြတ်ရန် ထိုလူများကို ကူညီပေးမည်ဟု သဘောတူလိုက်၏။

သူ၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ဤ မုန်တိုင်း မျက်လုံး ဆိုသည်မှာ အတိအကျ အားဖြင့် အဘယ်အရာ ဖြစ်သည်ကို အခွင့်အရေး ယူကာ ကြည့်ရှုလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဝှစ်"

ရုတ်တရက် လေပြင်း တစ်ချက် တိုက်ခတ်လာ၏။

ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်မည်းကြီးများ အမြောက်အမြား စုစည်းလာပြီး ခေါင်းပေါ်တွင် လှည့်ပတ်နေသည်။ ထို့နောက် ပေါင်းစပ်သွားမည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် လေဆင်နှာမောင်း ပုံသဏ္ဌာန် တစ်ခု အဖြစ် စတင် စုစည်းသွားတော့သည်။

အတွင်းရှိ အရှိန်အဝါများမှာ ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာပြီး ဆိုးယုတ်လှသည်။

“မုန်တိုင်း မျက်လုံး ထွက်ပေါ်လာပြီ... အားလုံး သတိထားကြ...”

ဝတ်ရုံဖြူ ဓားဂိုဏ်း ၏ အတွင်းတပည့် ရွှီရုဖုန်း က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ သတိပေးလိုက်လေတော့သည်။

--