အခန်း ၇၂၅

အခန်း (၇၂၅) ပေဟယ် ကြယ်၊ မုန်တိုင်း မျက်လုံး၊ အရိပ်

ဤမြို့အနီးတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဧရာမ တိမ်မည်းကြီးများကို အထက်သို့ ဆွဲတင်ကာ မြေပြင်အထက် မီတာတစ်ထောင်ခန့်တွင် မရပ်မနား လှည့်ပတ်နေသည်။ တိမ်မည်းကြီးများကို ကျယ်ပြောလှသော လေဆင်နှာမောင်း တစ်ခု အဖြစ် ဖန်တီးလိုက်ရာ၊ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ရွံရှာဖွယ် မျက်လုံးကြီး တစ်လုံးနှင့် တူလေသည်။

ယင်း၏ အတွင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင် အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်ပင် ထွက်ပေါ်နေသေး၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် သူ၏ ဘေးတွင် ရှိနေသော ရွှီရုဖုန်း ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “မုန်တိုင်း မျက်လုံး ဆိုတာ ဘာလဲ...”

ရွှီရုဖုန်း အံ့အားသင့်သွား၏။ “စီနီယာက ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့တာလား ခင်ဗျာ... ဒါမှမဟုတ်ရင် စီနီယာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မုန်တိုင်း မျက်လုံး အကြောင်းကို မသိရတာလဲ...”

“ဟုတ်တယ်... ငါ အခုမှ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာက ထွက်လာတာ...” ယဲ့ဖုန်းက ဖြေလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ ပေဟယ် ကြယ် ပေါ်မှာ မုန်တိုင်းတွေ မကြာခဏ ဖြစ်တတ်တယ်... ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် အဆိုအရတော့ မုန်တိုင်း မျက်လုံး ဟာ အခြား ကမ္ဘာတစ်ခုနဲ့ ချိတ်ဆက်နေတယ်တဲ့... ဒါကြောင့် သူပွင့်လာတဲ့ အချိန်တိုင်း ငါတို့ ကမ္ဘာပြင်ပက ဘီလူးတွေကို ခေါ်လာတတ်တယ်... တော်တော်လေး ကြောက်စရာ ကောင်းတယ် ခင်ဗျ...”

ရွှီရုဖုန်း က လေးနက်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

“သြော်... ဒါမျိုးကိုး...” ယဲ့ဖုန်း နားလည်သွား၏။

ကြည့်ရသည်မှာ မုန်တိုင်း မျက်လုံး သည် ဟင်းလင်းပြင် မျက်လုံး ကဲ့သို့ပင် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။

ယဲ့ဖုန်း ကောက်ချက်ချလိုက်၏။

“မင်းတို့တွေက ဒီဒေသခံတွေ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်...”

ရွှီရုဖုန်း ၏ တင်းမာနေသော မျက်နှာထားကို ယဲ့ဖုန်း ကြည့်နေမိ၏။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရမည့်အလား ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ဖုန်း ပြုံးလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

ရွှီရုဖုန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “ကျွန်တော်တို့က ဝတ်ရုံဖြူ ဓားဂိုဏ်း က တပည့်တွေပါ ခင်ဗျာ... ယူဇနာ သုံးထောင် ပတ်လည် အတွင်းမှာ လုံခြုံရေး တာဝန်ယူရပါတယ်... မုန်တိုင်း မျက်လုံး ထဲက ဘီလူးတွေ ထွက်လာရင် ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်း ဝင်တားရပါတယ်...”

“ဒါနဲ့ ပြောရဦးမယ်... အနီးအနားမှာ မုန်တိုင်း မျက်လုံး ရှိနေတယ် ဆိုတာကို မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ...” ယဲ့ဖုန်း သိချင်သွား၏။

“ရာသီဥတုကို ကြည့်ရတာပါ ခင်ဗျာ...”

ရွှီရုဖုန်း က ဖြစ်တည်နေသော မုန်တိုင်းဆီသို့ လက်ညိုးထိုးပြလိုက်၏။ “ပုံမှန်အားဖြင့် မုန်တိုင်း မျက်လုံး မပေါ်ခင်မှာ လေဆင်နှာမောင်း အမည်းရောင် တစ်ခု အရင် ဖြစ်လာတယ်... ပေါက်ကွဲ မထွက်လာခင် နာရီအနည်းငယ် လောက် ကြာတတ်တယ် ခင်ဗျ...”

“သြော်... နားလည်ပြီ...”

ယဲ့ဖုန်းက နားလည်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ကြီးမြတ်လှတဲ့ သူတော်စင် ပေဟယ် က ဘယ်ကို သွားတယ်ဆိုတာ မင်း သိလား...” ယဲ့ဖုန်း ဤအကြောင်းကို တွေးမိပြီး ဆက်မေးလိုက်၏။

“ရှူး...” ရွှီရုဖုန်း ၏ မျက်နှာမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အသံတိတ် နေရန် ကပျာကယာ လက်ဟန်ခြေဟန် ပြလိုက်သည်။ “စီနီယာရယ်... သူတော်စင် ပေဟယ် က သန့်ရှင်းတဲ့ နတ်ဘုရား တစ်ပါးပါ... ပေဟယ် ကြယ် ပေါ်က ကျင့်ကြံခြင်း လောကကို တည်ထောင်ခဲ့သူ၊ လမ်းညွှန်ခဲ့သူ ပါ ခင်ဗျာ... သူ ဘယ်သွားတယ် ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ ခန့်မှန်းလို့ မရပါဘူး...”

သူ၏ ကြောက်လန့်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ယဲ့ဖုန်း ဆွံ့အသွား၏။

ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ပေဟယ် ဧကရာဇ် သည် ပေဟယ် ကြယ် ပေါ်တွင် နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြောင်းကို ယဲ့ဖုန်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

သာမန်လူများဆိုလျှင် သူ၏ နာမည်ကိုပင် ခေါ်ဝေါ်ရဲမည် မဟုတ်ချေ။

ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် သူ့ကို နတ်ဘုရား တစ်ပါးကဲ့သို့ သဘောထားကာ အလွန် လေးစားကြ၏။

ချွမ်...

မုန်တိုင်း မျက်လုံး ထဲမှ ကောင်းကင် မိုးကြိုး တစ်ချက် ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက်၊ သုံးခွံစိုက်လှံ များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဘီလူးများ အမြောက်အမြားသည် မုန်တိုင်းကို ဖြတ်သန်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကြပြီး၊ သတ်ဖြတ်ရန် မြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်လာကြတော့သည်။

“ညီအစ်ကို မောင်နှမတို့... တိုက်ကြဟေ့...”

ရွှီရုဖုန်း သည် ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ဓားသိုင်း မန္တန်ကို ဖော်စပ်ကာ၊ ညာဘက်လက်ဖြင့် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ မန္တန် ရွတ်ဆိုကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး အရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်သွား၏။

“မြင့်မြတ်သော လေဓားသိုင်း...”

ရွှီရုဖုန်း က လျင်မြန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့ဆုံးမှ လာနေသော ဘီလူးများကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်၏။

တိုက်ပွဲကြီး စတင်တော့မည်ပင်။

ဝတ်ရုံဖြူ ဓားဂိုဏ်း မှ တပည့်များမှာ အတော်လေး အစွမ်းထက်ကြပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အရ သာလွန်နေသဖြင့် နတ်ဆိုးစစ်သည် အဆင့်ရှိ ဘီလူး ရာပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ရန် အချိန်များစွာ မယူလိုက်ရချေ။ မုန်တိုင်း မျက်လုံး ထဲသို့ပင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။

“ ဝေါ ...”

ထိုစဉ် မုန်တိုင်း မျက်လုံး ထဲမှ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုက အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး၊ ယင်း၏ နောက်တွင် ဆူးချွန်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော လူပုံသဏ္ဌာန် ဘီလူး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေတော့၏။

“ဒုက္ခပဲ... ဒါက နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ် ပဲ... စီနီယာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပါဦး ခင်ဗျာ...”

ရွှီရုဖုန်း ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဝတ်ရုံဖြူ ဓားဂိုဏ်း ၏ တပည့်များကို ဦးဆောင်ကာ နောက်ဆုတ်လာပြီး၊ အားလုံးက ယဲ့ဖုန်း ထံသို့ လှမ်းကြည့်နေကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် "ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့်" ရှိ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ ယဲ့ဖုန်း သာလျှင် တိုက်ခိုက်နိုင်မည်ပင်။ သို့မဟုတ်ပါက မြို့တော်ရော ဝတ်ရုံဖြူ ဓားဂိုဏ်း မှ ကျင့်ကြံသူများပါ ဘီလူးများ၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံရတော့မည်တည်း။

“အင်း...”

ယဲ့ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

သူသည် အရာရာကို ပုံဖော်နိုင်သော မျက်လုံး ကို အရင် အသုံးပြု၍ ထို ဘီလူးကို အကဲခတ်လိုက်ရာ ပြိုင်ဘက်၏ အချက်အလက်များကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွား၏။

[မျိုးနွယ်စု - လေလွင့် မျိုးနွယ်စု]

[အဆင့် - နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အထွတ်အထိပ်]

[မှတ်ချက် - ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း လေလွင့်နေသော မျိုးနွယ်စု တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မူလက လေလွင့် သတ္တဝါများ ဖြစ်သော်လည်း၊ အမဲလိုက်ရန် မုန်တိုင်း မျက်လုံး မှတစ်ဆင့် နယ်မြေများကို ဖြတ်ကျော်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အစွမ်းထက် မျိုးနွယ်စု တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်]

ယင်းကို သိရှိပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်း နားလည်သွား၏။

'သြော်... လေလွင့် မျိုးနွယ်စု က သတ္တဝါ တစ်ကောင်ကိုး... ဒါပေမဲ့ ဒီ မျိုးနွယ်စုက ဒီလောက်အထိ ကြီးထွားလာနိုင်တာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ...'

ယဲ့ဖုန်း တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ လှုပ်ရှားလိုက်၏။

ရွှီရုဖုန်း နှင့် အခြား ဝတ်ရုံဖြူ ဓားဂိုဏ်း မှ တပည့်များ အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေစဉ်မှာပင်၊ ယဲ့ဖုန်းသည် တစ်ခုခုကို ရှာနေသည့်အလား မြေကြီးပေါ်တွင် စမ်းသပ် ရှာဖွေနေသည်။

“စီနီယာ...”

“ဘီလူးတွေ ရောက်လာတော့မယ်...”

ရွှီရုဖုန်း နှင့် အခြားသူများ အသံကုန် အော်ဟစ်နေကြရာ သူတို့၏ အသံများပင် ကွဲအက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“မလောပါနဲ့... ငါ လက်နက် ရှာနေတယ်...”

ယဲ့ဖုန်းက ဟိုရှာဒီရှာ လုပ်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြက်ပင် တစ်ပင်ကို နုတ်ယူလိုက်၏။ မတ်တတ်ရပ်ကာ အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

“အင်း... ဒီတစ်ခုဆို ရပြီ...”

ယင်းကို မြင်သောအခါ အားလုံး မှင်သက်သွားကြတော့သည်။

မြက်ပင် တစ်ပင် ဟုတ်လား...

ဒါက လက်နက်လား...

မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဆိုတဲ့ ယဲ့ဖုန်းက အရူးများလား...

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်..

ပြေးဝင်လာနေသော လေလွင့် မျိုးနွယ်စု မှ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့် ဘီလူးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ယဲ့ဖုန်းသည် ညာဘက်လက်၏ လက်ညိုးနှင့် လက်ခလယ်ကြားတွင် မြက်ပင်ကို ညှပ်ထားကာ လေထဲသို့ ညင်သာစွာ ပစ်တင်လိုက်၏။

ရွှီရုဖုန်း နှင့် အခြားသူများ၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင်၊ ထိုမြက်ပင်လေးသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဓားတစ်လက်ပမာ ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းသွား၏။

"ဒုတ်"

ကောင်းကင် တစ်ခုလုံး ထက်ပိုင်း ပြတ်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

ပထမဦးစွာ လေလွင့် မျိုးနွယ်စု မှ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် မှာ မြေမှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားသည်။ ၎င်းနောက်တွင် မုန်တိုင်း မျက်လုံး မှာ ထက်ပိုင်း အခွဲခံလိုက်ရပြီး အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ပေဟယ် ကြယ် ၏ ကောင်းကင်ယံမှာမူ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုမြက်ပင်လေးကြောင့် ထက်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့၏။

အထက် ကောင်းကင်ယံတွင်..

မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ရှည်လျားပြီး မိုင်တစ်ထောင်ခန့် ကျယ်ဝန်းသော ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ဖွဲ့တည်လာရာ၊ ပေဟယ် ကြယ် ပေါ်ရှိ လူတစ်ဝက်ခန့်ကို ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့သွားစေတော့သည်။

“ဒါ... ဒါကြီးက...”

အထိတ်လန့်ဆုံး သူများမှာ ရွှီရုဖုန်း နှင့် သူ၏ အဖော်များပါပင်။

သူတို့သည် ဒူးထောက်ကျလုမတတ် တုန်ယင်နေကြပြီး ဓားကိုပင် မြဲအောင် မကိုင်နိုင်တော့ချေ။ အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာများဖြင့် ယဲ့ဖုန်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

“အင်မော်တယ်... ဒါ အင်မော်တယ် တစ်ပါးပဲ...”

အတန်ကြာပြီးမှ ရွှီရုဖုန်း က သွားများ တဂတ်ဂတ် ရိုက်လျက် ပြောလိုက်ပြီးနောက် နေရာမှာပင် မေ့လဲသွားတော့သည်။

“စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်က သိပ်မကောင်းလှဘူးပဲ...”

ယဲ့ဖုန်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ မေ့လဲနေသော ရွှီရုဖုန်း ကို တစ်ချက် ကြည့်ပြီး ဝတ်ရုံဖြူ ဓားဂိုဏ်း မှ မိန်းကလေး တပည့် တစ်ဦးကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ နှာခေါင်းအောက်က နေရာကို လိမ်ဆွဲလိုက်... နည်းနည်း အားထည့်လိုက်ရင် သူ နိုးလာလိမ့်မယ်...”

“ကဲ... ဒီဂိုဏ်းချုပ်မှာ တခြား လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်...”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ထွက်ခွာသွား၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေပုံ ရသော်လည်း၊ ခြေလှမ်း တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း မြေပြင်မှာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကျုံ့ဝင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ခြေထောက်ကို မလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ ကွာဝေးသော နေရာသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွား၏။

နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သောအခါ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“မြေပြင်ကို ကျုံ့ပြီး ခြေလှမ်း တစ်လှမ်းတည်းနဲ့ မိုင်တစ်ထောင်ကို ဖြတ်သွားတာပဲ... သူ တကယ့်ကို အင်မော်တယ် တစ်ပါးပဲ...”

ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဝတ်ရုံဖြူ ဓားဂိုဏ်း မှ တပည့်များက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြပြီး ယဲ့ဖုန်း ထွက်ခွာသွားရာ အရပ်သို့ ဦးညွှတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြ၏။

မကြာမီ သတင်းများမှာ မုန်တိုင်း တစ်ခုပမာ ရိုက်ခတ်သွား၏။

ပေဟယ် ကြယ် ပေါ်တွင် အင်မော်တယ် တစ်ပါး ရှိနေသည်။

သူ၏ နာမည်မှာ ယဲ့ဖုန်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဂိုဏ်းမှာ မြူခိုး အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ဖြစ်၏။

သူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းမှာ ပေဟယ် ကြယ် တစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားနေကြောင်း ယဲ့ဖုန်း မသိခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအချိန်တွင် သူ ရှာဖွေနေသည့် အရာကို တွေ့ရှိရန် လေဝိညာဉ်ပုလဲ ၏ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သော စွမ်းအားများကို အသုံးပြုနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပေဟယ် ကြယ် ၏ အစွန်ဆုံး မြောက်ဘက်။

ဤနေရာသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး နှင်းများနှင့် ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အထူဆုံး ရေခဲလွှာမှာ မိုင်တစ်ရာခန့် အထိ ရှိသည်။ သာမန်လူများ ဤနေရာတွင် အသက်တစ်ချက် ရှူလိုက်ရုံဖြင့် အေးခဲ သေဆုံးသွားမည်ပင်။

အစွန်ဆုံး မြောက်ဘက်ဒေသ ၏ ဗဟိုချက်ဝယ်..

မြေပြင်အထက် မီတာ တစ်ရာကျော် မြင့်သော ကျောက်တောင် တစ်တောင် ရှိပြီး ထိုအပေါ်တွင် စာသား တစ်ကြောင်း ရေးသား ချန်ရစ်ထား၏။

“ပေဟယ် ဧကရာဇ် ဤနေရာတွင် ရှိခဲ့သည်...”

ဤစာသားကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ဖုန်း နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ်တွန့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။ သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ပေဟယ် ဧကရာဇ် ၏ လက်ရေးပုံစံကို လိုက်လံ ရေးဆွဲကြည့်လိုက်သည်။

"ဝှစ်"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဖြူဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

စာသားများထဲမှ သရဲတစ္ဆေ ပုံရိပ် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် အစစ်အမှန်သဖွယ် ဖြစ်တည်လာ၏။ ထိုသူမှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သော ပေဟယ် ဧကရာဇ် ပင် ဖြစ်သည်။

“ငါက ရှန်ကျိုး က ပေဟယ် ပဲ...”

“ဒီစာတွေကို မြင်ရတဲ့ ဘယ်သူမဆို ငါနဲ့ ရေစက် ပါလာလို့ပဲ... ‘ကောင်းကင်ယံသို့ ခြေလှမ်း ခုနစ်လှမ်း’ ကို လိုက်နာပြီး... ငါနဲ့ ရေစက်ပါတဲ့ သူတွေ ကျင့်ကြံဖို့ သူတော်စင်အဆင့် နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တစ်ခုကို ငါ ထပ်ပြီး ဖန်တီးခဲ့တယ်...”

အသံ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ပေဟယ် ဧကရာဇ် ၏ ပုံရိပ်က စတင် လှုပ်ရှားလာသည်။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုက်ကျိ အပြားဝိုင်း ၏ လှုပ်ရှားမှုကို သရုပ်ပြလိုက်၏။ သူ၏ ရှေ့တွင် တောက်ပသော ပုံစံများစွာကို ဖန်တီးလိုက်ရာ၊ ယင်းတို့မှာ အစစ်အမှန် ထိုက်ကျိ အပြားဝိုင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထို့နောက် ထိုက်ကျိ ငါး နှစ်ကောင်သည် တစ်ကောင်နှင့် တစ်ကောင် ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ စတင် လှည့်ပတ်လာကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ရေစီးကြောင်း တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရာ သက်ရှိကြယ် တစ်လုံးကိုပင် အလွယ်တကူ ကြိတ်ခြေ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။

၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

“ဒီ နတ်ဘုရား စွမ်းရည်ရဲ့ နာမည်က ‘ယင်ယန် သဟဇာတ’ လို့ ခေါ်တယ်...”

ပေဟယ် ဧကရာဇ် ၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူ၏ အသံမှာလည်း မကြားရတော့သည်အထိ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။

အရိုးကွဲမတတ် အေးစက်လှသော လေပြင်းများကြားတွင် ယဲ့ဖုန်း တစ်ယောက်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

--