အခန်း ၇၃၄

အခန်း (၇၃၄) ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး နှင့် တိုက်ပွဲကြီး၊ ကံကြမ္မာ၏ သားတော် သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်ရွံ့

“ဝေါင်း...”

အဝါရောင် နဂါး တပိုင်းသူတော်စင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး သည် အထက်သို့ ခုန်တက်သွား၏။ သံကြိုးများကို ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ယဲ့ဖုန်း ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရှည်လျားသော အမြီးကြီးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

နဂါး မျိုးနွယ်စု သည် သူတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာကို အလွန် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားကြ၏။ သူတို့ကို တစ်မူထူးခြားသော ရုပ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူများ အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

အခြားသူများနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် နဂါး မျိုးနွယ်စု သည် အမြဲတမ်း အနီးကပ် တိုက်ခိုက်လေ့ ရှိ၏။ ပြိုင်ဘက်ကို ပြန်လည် ခုခံခွင့် မပေးဘဲ ရုပ်ခန္ဓာ ခွန်အားကိုသာ အားကိုး၍ အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းလေ့ ရှိကြသည်။

“ရုပ်ခန္ဓာ ခွန်အားချင်း ယှဉ်ချင်တာလား...”

ယဲ့ဖုန်း ရယ်လိုက်၏။

အဆင့်တူ တိုက်ပွဲများတွင် မည်သူ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုမျှ သူ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ချေ။

သို့သော် ကောင်းကင်တာအို အတု ၏ အလိုဆန္ဒဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံထားရသော အဝါရောင် နဂါး မှာ အဆင့် (၂) တပိုင်းသူတော်စင် မဟုတ်တော့ပေ။ အဆင့် (၄) တပိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူတို့ နှစ်ဦးကြားရှိ စွမ်းအား ကွာဟချက်မှာ အဆ (၁၀၀) ခန့် ရှိ၏။

ဤမျှ ကြီးမားသော ကွာဟချက်ကြောင့် ရုပ်ခန္ဓာ ခွန်အားပိုင်းတွင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြောင်း ယဲ့ဖုန်း ဝန်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

“ချွင်...”

သူတော်စင် ဧကရာဇ် ဓား ကို အိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင်များ အားလုံး မှေးမှိန်သွားသည်။ ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး သိသိသာသာ အုံ့မှိုင်းသွားတော့သည်။

“ဒုက္ခပဲ...”

ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး သည် အခြေအနေ မဟန်ကြောင်း သတိပြုမိသွား၏။ အမြီးကို ကပျာကယာ ရမ်းခါလိုက်သည်။ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရစေရန် လားရာကို ပြောင်းလဲ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

သို့သော် ယဲ့ဖုန်း က ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

“ ဝေါ ...”

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ထက်ပိုင်းခွဲနိုင်သော ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုသည် ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွား၏။ ကောင်းကင်တာအို အတု ၏ အလိုဆန္ဒဖြင့် အားဖြည့်ထားသော အဝါရောင် နဂါး တပိုင်းသူတော်စင် ပင်လျှင် ၎င်း၏ အမြီး ပြတ်ထွက်သွားကာ နဂါးသွေးများ ရူးရူးမူးမူး ပန်းထွက်လာတော့သည်။

“ဒါ ဘယ်လို ဓားမျိုးလဲ...”

ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး မှာ မှင်သက်သွား၏။

အဆင့် (၄) တပိုင်းသူတော်စင် ကို တစ်ချက်တည်း သတ်ဖြတ်နိုင်သော ဓားတစ်လက်။ ဒါက မြင့်မြတ်သော ဓား တစ်လက်များ ဖြစ်နေမလား။

“ဒါက သူတော်စင် ဧကရာဇ် ဓား ပဲကွ...”

ယဲ့ဖုန်း ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေ၏။ သူတော်စင် ဧကရာဇ် ဓား ကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားချက် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် အဝါရောင် နဂါး တပိုင်းသူတော်စင် ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်လိုက်လေတော့သည်။

“ဟင့်အင်း...”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော အဖြူရောင် နဂါး တပိုင်းသူတော်စင် မှာ အသည်းခိုက်မတတ် ကြောက်ရွံ့သွား၏။ သံကြိုးများကို ကပျာကယာ ပစ်ချလိုက်သည်။ ရှေးဟောင်း ထာဝရ ကျောက်ခေါင်းတလား ကိုပင် မေ့ထားခဲ့ကာ အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ ဘက်သို့ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးတော့သည်။

“မင်းလည်း သေလမ်းသာ ပြင်လိုက်တော့...”

ယဲ့ဖုန်း အထက်သို့ ခုန်တက်သွား၏။ အဖြူရောင် နဂါး တပိုင်းသူတော်စင် ၏ ခေါင်းထိပ်ကို လက်ဝါးဖြင့် အားကုန် ရိုက်ချလိုက်ရာ ဦးခေါင်းခွံ တစ်ခုလုံး ပွင့်ထွက်သွား၏။

အဖြူရောင် နဂါး တပိုင်းသူတော်စင် သေဆုံးသွားတော့၏။

မိနစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ယဲ့ဖုန်း သည် နဂါး မျိုးနွယ်စု ၏ တပိုင်းသူတော်စင် သုံးကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တော့၏။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဘုရား စွမ်းအားများကြောင့် အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

သူတို့ အမြင်တွင် ယဲ့ဖုန်း သည် ကြီးမြတ်လှသော နတ်ဆိုး ဘုရင်ကြီး တစ်ပါးနှင့် တူနေ၏။

ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင်တွင်..

အဝါရောင် နဂါး တပိုင်းသူတော်စင် ၏ အသိစိတ် ပင်လယ်ထဲမှ ဝိုးတဝါး ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းမှာ ဧရာမ ဝေဝါးဝါး နဂါးခေါင်းကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယဲ့ဖုန်း ကို သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ အပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။

“ကြည့်ရတာ မင်းက ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး ရဲ့ အလိုဆန္ဒ အစစ်အမှန် ပဲ ဖြစ်မယ်...”

“ဒီဂိုဏ်းချုပ်က မင်းတို့ပြောပြောနေတဲ့ ကောင်းကင်တာအို အတု ရဲ့ အလိုဆန္ဒ ဆိုတာ ဘယ်လောက် အဆင့်အထိ ရောက်နေပြီလဲ ဆိုတာကို တော်တော်လေး သိချင်နေတာ...”

ယဲ့ဖုန်း က သူတော်စင် ဧကရာဇ် ဓား ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

သူသည် မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရား ပုံစံ ကို အမြဲတမ်း အသင့်ပြင်ထား၏။ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း အသက်သွင်းကာ၊ (၄) မိနစ်စာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကာကွယ်ရေးကို စတင်နိုင်ရန် ပြင်ဆင်ထား၏။

“မင်းကို သတ်ဖို့က ငါ့လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်သလို လွယ်ကူပါတယ်ကွ...”

ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ ၏ ကြယ်အနှစ်သာရ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီမှ အဆုံးအစမဲ့သော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ ထိုစွမ်းအားများကြောင့် ပုံရိပ်ယောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း အစစ်အမှန် အဖြစ် ပြောင်းလဲလာကာ မိုင်တစ်သောင်းခန့် ရှည်လျားသော ရောင်စုံ နဂါးကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်လာတော့သည်။

ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဂြိုဟ်တစ်လုံးပမာ ရစ်ခွေနေပြီး ထက်ရှသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ယဲ့ဖုန်း လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေချေ။ သူ ဓားဖြင့် အရင်ဆုံး စတင် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

“ ဝေါ ...”

သူတော်စင် ဧကရာဇ် ဓား ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ကြယ်တာရာ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး ထက်ပိုင်း ပြတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ကျဉ်းမြောင်းသော ဓားအက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ တွင် ရှိနေသော သတ္တဝါများ အားလုံးသည် ကောင်းကင်ကြီး ကိုယ်တိုင် နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများ တုန်ယင်သွားကြ၏။ ယင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းသော အရှိန်အဝါကြီးပင် ဖြစ်၏။ မည်သူမျှ မဆန့်ကျင်ရဲချေ။ မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ချေ။

“ဟင့်အင်း...”

ယခုမှ အသစ် စုစည်းထားသော ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး သည် သူ၏ ရောင်စုံ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ဓားဖြင့် ထက်ပိုင်း အခွဲခံလိုက်ရသဖြင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ ထို့နောက် အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများ ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ရောင်စုံ မြူခိုးများ အဖြစ် ပြိုကွဲ ကြေမွသွားတော့သည်။

အစစ်အမှန်နဂါး မျိုးနွယ်စု ၏ ဘိုးဘေး နယ်မြေ အတွင်း၌..

အစစ်အမှန်နဂါး မျိုးနွယ်စု ဝင် သောင်းချီသော လူများသည် ပြိုကွဲသွားသော ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး ကို မော်ကြည့်ရင်း ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာပြီဟု ခံစားလိုက်ကြရ၏။

“ကောင်းကင်တာအို အတု ဆိုတာ ဒီလောက်ပါပဲလား...”

ယဲ့ဖုန်း သည် ဓားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး တစ်စစီ ကြေမွသွားသော ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး ၏ ပုံရိပ်ကို အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟွန်း...”

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး ၏ အသံ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ပြိုကွဲသွားသော မြူခိုးများမှာ ပြန်လည် စုစည်းလာပြီး ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး ၏ ပုံရိပ် အဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းနေတော့၏။

ယဲ့ဖုန်း က သူ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ မြူခိုးသူတော်စင် ကိုယ်ပွား ၏ စွမ်းအား အပြည့်ဖြင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ ဤသူမှာ သူတော်စင်အဆင့် နှင့် အကန့်အသတ်မဲ့ နီးကပ်နေတော့၏။

“ဘာ ဂုဏ်ယူစရာ ရှိလို့လဲ...”

ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ခုနက မင်း ခွဲပစ်လိုက်နိုင်တာ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွား တစ်ခုတည်းပါကွ... ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် မသေသရွေ့ မင်း ကိုယ်ပွား ဘယ်နှစ်ခုကိုပဲ ဖျက်ဆီးဖျက်ဆီး ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး...”

"ဝေါင်း"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး ၏ အရောင် (၇) မျိုး ကိုယ်ပွား သည် သူ့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာ၏။ လမ်းခုလတ်တွင် တန်ဖိုးကြီး တံဆိပ်တုံး တစ်ခု အဖြစ် စုစည်းသွားကာ အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ ၏ တစ်ဝက်ခန့်နှင့် ညီမျှသော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာ၏။

ယဲ့ဖုန်း လက်မြှောက်ကာ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“ဖြောင်း...”

အစစ်အမှန်နဂါး ၏ အရောင် (၇) မျိုး တန်ဖိုးကြီး တံဆိပ်တုံး မှာ တစ်စစီ ကြေမွသွား၏။ သို့သော် ၎င်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော အရောင် (၇) မျိုး အစစ်အမှန်နဂါး များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယဲ့ဖုန်း ကို ဆုတ်ဖြဲ ကိုက်ဖြတ်ရန် ပြုံအုံ ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။

“ဓားတစ်သောင်း သိုင်းကွက်...”

ယဲ့ဖုန်း သည် မိမိကိုယ်ကို အချိန်စီးဆင်းမှုနှုန်း (၁၀) ဆ တိုးစေသော ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်၏။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူသည် အကြိမ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ တိုက်ခိုက်လာသော အရောင် (၇) မျိုး အစစ်အမှန်နဂါး များ အားလုံးကို မြေမှုန့်အဖြစ် ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်ပြီး အချိန်တို အတွင်း ပြန်လည် မပေါ်လာနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်၏။

“ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လိုက်သလဲ...”

“ဒါ ဘယ်လို ဓားမျိုးလဲ...”

ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး ၏ ပုံရိပ်ယောင် သည် အဝေးတစ်နေရာတွင် ပြန်လည် စုစည်းလာ၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး ဓားနတ်ဘုရား တစ်ပါးပမာ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေသော ယဲ့ဖုန်း ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

အခြား အဆင့် (၄) တပိုင်းသူတော်စင် သာ ဆိုပါက သူ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယဲ့ဖုန်း မှာ အဆင့် (၃) တပိုင်းသူတော်စင် အဆင့်တွင်သာ ရှိပုံရသော်လည်း၊ သူတော်စင် ဧကရာဇ် ဓား ကို ကိုင်ဆောင်ထားသဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ကာ အလွန် ခေါင်းခဲစရာ ကောင်းသော ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နေကြောင်း သက်သေပြနေ၏။

“ဘာလဲ... ဆက်မတိုက်တော့ဘူးလား...”

ယဲ့ဖုန်း က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

သူသည် အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ အရာရာကို ပုံဖော်နိုင်သော မျက်လုံး ကို အသက်သွင်းကာ အားနည်းချက်များကို ရှာဖွေလိုက်ရာ သူ၏ အပြုံးများမှာ ပို၍ ရက်စက် ကောက်ကျစ်လာတော့သည်။

ထိုအပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ တစ်ချက် တုန်ခါသွား၏။

“ငါ နားလည်ပြီ...”

“မင်းရဲ့ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် က အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ ရဲ့ ကြယ်အနှစ်သာရ နဲ့ လုံးဝ ပေါင်းစပ်သွားပြီပဲ... ဒါကြောင့်မို့ မင်းက အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ ကို ထိန်းချုပ်ပြီး သူနဲ့ ပေါင်းစပ်နိုင်တာကိုး... တိတိကျကျ ပြောရရင် မင်းရဲ့ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ် က အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ တစ်ခုလုံးပဲ...”

“ငါသာ အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင် မင်းလည်း ဇာတ်သိမ်းပြီပဲ...”

ယဲ့ဖုန်း ၏ အပြုံးများမှာ ပို၍ မောက်မာလာတော့သည်။

သူသည် အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဆန္ဒမရှိချေ။ ဤနေရာသည် အချင်း မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းပြီး ရာခိုင်နှုန်း (၉၀) မှာ သမုဒ္ဒရာများ ဖြစ်သော်ငြား၊ ၎င်းအပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိ သတ္တဝါများ ရှိနေဆဲပင်။

ဤသက်ရှိများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် သူ စိတ်မရက်စက်နိုင်ပေ။

ဤသတ္တဝါ အများစုမှာ အပြစ်ကင်းစင်ကြပြီး အစစ်အမှန်နဂါး မျိုးနွယ်စု နှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ကြချေ။ သူတို့ကို အန္တရာယ်ပြုရန် သူ မလုပ်ရက်ပေ။

သို့သော် ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး ကို လှောင်ပြောင်ပြီး ခြိမ်းခြောက်ရန်ကတော့ လုံးဝ ပြဿနာ မရှိချေ။

“မင်း... မင်း မလုပ်ရဲပါဘူး...”

ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး ၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

“အောင်မြင်မယ်လို့ မတွေးနဲ့ကွ...”

သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအား များကို ရူးသွပ်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ၊ ယင်းတို့မှာ မရေမတွက်နိုင်သော ရေစီးကြောင်းများပမာ ယဲ့ဖုန်း ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

“ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး စွမ်းအား... ဖိနှိပ်စမ်း...”

ယဲ့ဖုန်း သည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်၏။ သူ၏ ပတ်လည်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နယ်ပယ် တစ်ခု ပေါ်လာပြီး၊ တိုက်ခိုက်လာသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအား များ အားလုံး နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကာ သူ့ကို အန္တရာယ် မပြုနိုင်တော့ချေ။

ကံကြမ္မာ ရတနာပုလဲ ၏ တစ်ဦးတည်းသော ချိတ်ဆက်ပိုင်ဆိုင်သူ နှင့် ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး ၏ ကံကြမ္မာ၏ သားတော် တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ယဲ့ဖုန်း မကြောက်ဆုံး အရာမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအား ပင် ဖြစ်၏။

“မင်းက ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး က ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော် လား...”

ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး မှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

သူသည် သံမဏိ ပြားကြီးကို ကန်မိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

အစစ်အမှန်နဂါး မျိုးနွယ်စု ၏ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးအနေဖြင့်၊ လမ်းစဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်မှု မပြီးဆုံးမီက ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး သည် ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး အတွင်းသို့ပင် ခိုးဝင်ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်း၏ ကျယ်ပြောလှမှုနှင့် အဆုံးအစမဲ့ခြင်း များကို ကိုယ်တွေ့ ခံစားခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် အားအနည်းဆုံး သူတော်စင်အဝင် နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပေါင်းစပ်ခြင်း နယ်မြေ အဆင့် ၏ အစပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာသော်ငြား၊ ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး ကို မလှုပ်ခတ်နိုင်သေးကြောင်း တွေ့ရှိရဆဲပင်။

ယင်းမှာ အစစ်အမှန် ရှေးဟောင်း ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ ၎င်း၏ ရှေ့တွင် သူသည် ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်မျှသာ။

“သတ်...”

ယဲ့ဖုန်း သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး စွမ်းအား ၏ ရေစီးကြောင်းကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ ၏ ကောင်းကင်ယံကို ခွဲခြမ်းကာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

“တာအို ရောင်းရင်း... ငါတို့ သေချာ ဆွေးနွေးကြရအောင်ပါကွာ...”

ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်နဂါး သည် နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။

ယဲ့ဖုန်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော သူတော်စင် ဧကရာဇ် ဓား မှာ အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။ အကယ်၍ သူသာ ကြယ်အနှစ်သာရ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက သူ၏ အရင်းအမြစ် အမှတ်အသားများကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည်ပင်။

ဤအချိန်တွင် အတိတ်က နာကြည်းချက်များ အားလုံးမှာ အရေးမကြီးတော့ဘဲ၊ အသက်ရှင်သန်ရန် အလျှော့ပေးခြင်းကသာ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်လာတော့သည်။

ယဲ့ဖုန်း သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ မိမိကိုယ်ကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နယ်ပယ် ဖြင့် ကာကွယ်ကာ ဓားတစ်ချက် ထိုးစိုက်လိုက်ရာ မြေအောက် မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွား၏။

မကြာမီ ယဲ့ဖုန်း သည် ကြယ်အနှစ်သာရ ဆီသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ဤနေရာရှိ အပူချိန်မှာ အလွန် မြင့်မားလှသည်။ ထိပ်တန်း ကောင်းကင်ဧကရာဇ် တစ်ပါးပင်လျှင် အလွန် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကြောင့် အရည်ပျော်သွားမည်ပင်။

“ဒုတ်... ဒုတ်...”

အချင်း မိုင်တစ်သိန်းကျော် ရှိသော ဧရာမ ကြယ်အနှစ်သာရ ကြီးမှာ—ပြင်ပ သက်ရှိကြယ် တစ်လုံးထက်ပင် ကြီးမားနေပြီး နားကွဲမတတ် နှလုံးခုန်သလို အသံများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ယဲ့ဖုန်း ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် ကြယ်အနှစ်သာရ ကြီးမှာ ကြောက်လန့်နေသည့်အလား အပြင်းအထန် ကျုံ့ဝင်သွားတော့သည်။

“တာအို ရောင်းရင်း... ငါတို့ သေချာ ဆွေးနွေးကြရအောင်ပါကွာ...”

ကြယ်အနှစ်သာရ ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ချော်ရည်များ ဆူပွက်လာပြီး တောင်တန်းကြီး တစ်ခုခန့် ကြီးမားသော နဂါးခေါင်းကြီး တစ်ခု အဖြစ် ဖန်တီးကာ ယဲ့ဖုန်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဦးညွှတ် အရိုအသေ ပေးလာလေတော့၏။

--