အခန်း ၂၈၁

အခန်း (၂၈၁) ထာဝရ နတ်ဘုရားမြို့တော်မှ ထွက်ခွာခြင်း

"အရက်ဆိုတာ ကောင်းတဲ့အရာပဲလေ..."

"ဒါပေမဲ့ တစ်လောကလုံးကို မူးယစ်သွားစေနိုင်ရင်တောင် ငါ့ကိုတော့ မူးယစ်စေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့..."

"ဒီကမ္ဘာလောက အားလုံးမှာ ငါ့ကို မူးယစ်စေနိုင်တဲ့ အရက်များ ရှိနေမလား..."

"ငါ အတိတ်ကို တကယ် ပြန်သွားချင်တယ်..."

အရက်ဆိုင်၏ ၇ ထပ်မြောက်တွင် ယွမ် အမည်ရသော အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အရက်အိုးတစ်အိုးကို ကိုင်ကာ ခေါင်းမော့၍ မော့သောက်လိုက်လေ၏။

ဤသည်မှာ အရက်ဆိုင်၏ ၇ ထပ်မြောက် ဖြစ်သည်။

မည်သည့် နတ်ဘုရားမျှ မရှိဘဲ လုံးလုံးလျားလျား ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပေ၏။

တစ်ဆိုင်လုံးတွင် နတ်ဘုရား တစ်ပါးမျှ မရှိချေ။

လီယွဲ့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူသည်လည်း အဖြူရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာမူ များစွာ ပိုမို နုနယ်နေပေ၏။

"လူတိုင်းက ထာဝရရှင်သန်ခြင်းကို ကောင်းတယ်လို့ ထင်ကြတယ်လေ..."

"ဒါပေမဲ့ မသေနိုင်တဲ့ လမ်းစဉ်မှာလည်း ပြဿနာတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူသိမလဲ..."

"ငါ အသက်ငါးနှစ်အရွယ်မှာ နှစ်ခြင်းခံပြီး သိုင်းပညာကို စတင် လေ့ကျင့်ခဲ့တယ်..."

"အသက် (၁၂) နှစ်အရွယ်မှာ ပြသခဲ့တဲ့ ပါရမီက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကိုတောင် အံ့သြသွားစေခဲ့တယ်..."

"အသက် (၂၂) နှစ်အရွယ်မှာ လောကအသိပညာကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး မျိုးဆက်သစ်တွေထဲက ပြိုင်ဘက်အားလုံးကို တိုက်ထုတ်နိုင်ခဲ့တယ်..."

"အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး ငါ သိုင်းပညာလမ်းစဉ်ကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်လှမ်းခဲ့တယ်... ငါ လျှောက်လှမ်းခဲ့တဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းရဲ့အောက်မှာ ရန်သူတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေ၊ ချစ်သူတွေနဲ့ ဆွေမျိုးတွေရဲ့ အလောင်းတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေခဲ့တယ်..."

"ငါ ရန်သူ အများကြီးကို သတ်ခဲ့တယ်..."

"လူအများကြီးကိုလည်း ကယ်တင်ခဲ့တယ်..."

"ငါက သက်တမ်းရင့် မိစ္ဆာအိုကြီး အများကြီးကို ကြောက်ရွံ့သွားစေခဲ့တယ်..."

"ငါ ကမ္ဘာလောက အားလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားလာခဲ့ပြီး အဆိုးရွားဆုံး တားမြစ်နယ်မြေတွေတောင် ငါ့ကို လမ်းဖယ်ပေးခဲ့ရတယ်..."

"ဒါပေမဲ့..."

"ငါ မပျော်ရွှင်ဘူးလေ..."

"ငါ့ ညီအစ်ကို၊ ငါ့ ချစ်သူ၊ ငါ့ရဲ့ အချစ်ရဆုံး လူတွေ..."

"သူတို့အားလုံး တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ..."

"ငါ သူတို့ကို အသက်ရှင်စေချင်တယ်..."

"သူတို့သာ အသက်ရှင်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

"ပြိုင်ဘက်ကင်းနေလို့ရော ဘာအသုံးကျမှာလဲ..."

အဆုံးတွင် အရာအားလုံးသည် အမှတ်တရများထဲတွင်သာ ရှာတွေ့နိုင်ပြီး အရာအားလုံးသည် လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယွမ် က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လီယွဲ့ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားလေသည်။

ယွမ် ၏ စကားများထဲမှ ခြောက်ကပ်မှုများကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် စိမ်းသက်နေသော လူများနှင့် ရှုခင်းများကိုသာ မြင်တွေ့ရပြီး ကမ္ဘာကြီးသည် ကျယ်ပြောလှကာ လောကကြီးသည် အဆုံးအစမဲ့နေသည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင်...

သူ အခြေခံအားဖြင့် အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူသည် ထာဝရ နတ်ဘုရားမြို့တော်အထက်ရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်း စာရင်းတွင် ပါဝင်သော ချောက်နက် ဧကရာဇ် ဖြစ်ရမည်။

ကမ္ဘာလောက အားလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ပြီး အကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းဆုံး တားမြစ်နယ်မြေများကိုပင် ဆုတ်ခွာသွားစေနိုင်သည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

"မင်း ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာကို ငါ ဂုဏ်မပြုရသေးဘူးပဲ..."

"ဒီနတ်ဘုရားခေတ်မှာ မင်းသာ မသေဆုံးဘူးဆိုရင် နတ်ဘုရားတရားရုံးရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

ယွမ် က လီယွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ခေတ်အဆက်ဆက် နတ်ဘုရားတရားရုံးတွေ ပျက်စီးခဲ့ကြတယ်..."

"အကယ်၍ ငါသာ နတ်ဘုရားတရားရုံးကို တည်ထောင်ခဲ့ရင် သေချာပေါက် ဘယ်တော့မှ ပျက်စီးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လီယွဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အခြေအနေက ခက်ခဲပါတယ်..."

"မင်း မြင်ရတာ ရေခဲတောင်ရဲ့ ထိပ်စွန်းလေးပဲ ရှိသေးတယ်လေ..."

ယွမ် ၏ စကားတွင် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေပေ၏။

ရေခဲတောင်ရဲ့ ထိပ်စွန်းလေးပဲလား။

ကျွန်တော် မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကောင်းကင်မျိုးနွယ်၊ တာအိုမျိုးနွယ်၊ သွေးပင်လယ်မျိုးနွယ်၊ မရဏမြူမျိုးနွယ်နဲ့ မြေကြီးမျိုးနွယ်တို့က ရေခဲတောင်ရဲ့ ထိပ်စွန်းလေးပဲလား။

လီယွဲ့ တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။

လူများက ရှင်တိုကို မည်မျှအထိ မုန်းတီးကြကြောင်း သူ လုံးလုံးလျားလျား မသိရှိပေ။

၎င်းက တစ်ကမ္ဘာလုံးက သူ့ကို ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ထို့နောက်... သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"စီနီယာက ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဆေးရည် ကို ဘယ်လိုထင်လဲ..."

"သက်တမ်း အနှစ်တစ်ရာကို ဝယ်ယူဖို့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား နှစ်သန်းခြောက်သိန်းဆိုတာ တကယ်ကို တန်တဲ့ အရောင်းအဝယ်ပဲနော်..."

"ဒီလို ရတနာမျိုးကိုသာ ရောင်းမယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် ကြီးကျယ်တဲ့ ဥစ္စာဓနတွေ ရလာမှာပဲ..."

"စီနီယာ... ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဆေးရည် အနည်းငယ်လောက် ဝယ်ယူချင်ပါသလား..."

"ရှစ်ပါးကန္တာရကောင်းကင်မျှော်စင်အတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်နှစ်တာ ခွဲတမ်းက အစက်သုံးရာပဲ ရှိတာပါ..."

"တကယ်လို့ စီနီယာ မယူချင်ဘူးဆိုရင်တော့ တခြား စီနီယာ တစ်ယောက်ယောက်က ဝယ်သွားနိုင်တယ်ပေါ့..."

သူ၏ အသံတွင် ရိုးသားမှုများ အပြည့်ပါဝင်နေပြီး သူသည် ယွမ် အတွက် တွေးပေးနေသကဲ့သို့ လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဆေးရည်..."

ယွမ် က တွေးတောလိုက်သည်။ သူ ကိုယ်တိုင် ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဆေးရည် ၁၉ စက် လိုအပ်နေသေးပေ၏။ သူ၏ သက်တမ်းကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော ထိုသို့သော ရတနာမျိုးကို သေချာပေါက် လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော်... သူ အလျင်စလို မဖြစ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထာဝရ နတ်ဘုရားမြို့တော်တွင် ရှိနေသရွေ့ သူ၏ သက်တမ်းမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းမှု လုံးလုံးလျားလျား ကင်းလွတ်နေလုနီးပါး ဖြစ်ပေ၏။ ထာဝရမြို့တော်မှ မထွက်ခွာသရွေ့ သူ၏ သက်တမ်းအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

သို့သော်...

သူက သူ၏ရှေ့မှ လီယွဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ ဒသမမြောက် နတ်ဘုရားခေတ် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားခေတ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သူသည် ထာဝရ နတ်ဘုရားမြို့တော်မှ ထွက်ခွာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာလောကများကို ဖြတ်သန်းသွားလာရမည်မှာ သေချာပေ၏။

ထိုချိန်တွင် သက်တမ်း လိုအပ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ပိုများလေ ပိုကောင်းလေပင်။

သူ အသက်ပိုရှည်လေလေ၊ သူ၏ စွမ်းအားများသည် အထွတ်အထိပ်သို့ အမှန်တကယ် ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်လေလေ (သို့မဟုတ်) ကျော်လွန်သွားနိုင်လေလေ ဖြစ်ပေမည်။

"ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဆေးရည် ၄၉ စက်..."

"မဟာတာအိုက ၅၀ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်က ၄၉ လေ..."

"လူတစ်ယောက်က အရာအားလုံးကို မပိုင်ဆိုင်သင့်ဘူးပေါ့..."

သူက စတင် ပြောဆိုလိုက်၏။

၁၉ စက်ကို ငါကိုယ်တိုင် သုံးပြီး ကျန်တဲ့ အစက် ၃၀ ကိုတော့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ ရောင်းချမယ်ပေါ့။

"ကောင်းပါပြီ..."

လီယွဲ့ ဝမ်းသာသွားလေ၏။

သူသည် ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဆေးရည် ၄၉ စက်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ ယွမ် နှင့် အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဆေးရည် ၄၉ စက်ကို နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၁၂၉.၈၅ သန်းဖြင့် ရောင်းချခဲ့ရ၏။

သို့ရာတွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအား သန်းတစ်ရာကို ရှစ်ပါးကန္တာရကောင်းကင်မျှော်စင် က ယူဆောင်သွားခဲ့ပေသည်။

သူ့အတွက် အကျိုးအမြတ်အဖြစ် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၂၉.၈၅ သန်း ကျန်ရှိခဲ့လေ၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်... သူသည် ထူးဆန်းသော သားရဲပြတိုက်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ အလွန် လှပသော မိန်းကလေးငယ်က သူ့ကို မြင်ချိန်တွင် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်သည့် အပြုံးလေးဖြင့် နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်၏။

"လောကကြီးရဲ့ ကိစ္စတွေကို သိပ်ပြီး စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး..."

"လူသားဆန်မှုက တည်ရှိနေဆဲပါပဲ..."

"လူသားဆန်မှုဟာ အကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းဆုံး နိယာမတွေထဲက တစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲပါ..."

"လူသားမျိုးနွယ်က ကျဆင်းနေပေမဲ့ လူသားဆန်မှုရဲ့ အလင်းရောင်ဟာ မင်းမမြင်နိုင်တဲ့၊ ငါတောင် မမြင်နိုင်တဲ့ နေရာတွေမှာ တောက်ပနေဆဲပဲလေ..."

"အချိန်ကာလ မြစ်က တားမြစ်ချက်တစ်ခုပါ..."

"ဒါပေမဲ့ တချို့ကိစ္စတွေအတွက် အချိန်ကာလကိုလည်း ချိုးဖောက်နိုင်ပါတယ်..."

"ကမ္ဘာလောက အားလုံးရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ထိုသူ ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိတယ်လေ..."

"မင်း လုပ်စရာရှိတာကိုသာ လုပ်ပါ..."

"တကယ်လို့ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်က အထွတ်အထိပ်ကို တကယ် ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်..."

"ဒါဟာ အရင်က တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးတဲ့ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်ပေါ့..."

"ကောင်းပါပြီ..."

"ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဆေးရည် ၄၉ စက် ယူသွားပါ..."

လီယွဲ့မှာ အတွေးနက်နေပုံရပေ၏။ ထိုမိန်းကလေးငယ်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ... ကမ္ဘာလောက အားလုံးထဲတွင် သူတို့ကဲ့သို့ပင် လူသားမျိုးနွယ်ကြား၌ ပုန်းအောင်းနေသော အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားရှင်များ ရှိနေသေးသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။

ထိုသူ... ဤသည်မှာ တစ်ချိန်က အဆောက်အအုံ ရှစ်ထပ်ကို သိမ်းပိုက်ထားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး ယခုထက်တိုင် အရိပ်အယောင်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်လား။

ထို့အပြင်... အချိန်ကာလကို ချိုးဖောက်နိုင်သည် ဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာကို ဆိုလိုသနည်း။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... အတိတ်က ကြောက်မက်ဖွယ် ခေတ်ကာလများမှ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပုဂ္ဂိုလ်များသည် အချိန်ကာလမြစ်ကို ဖြတ်ကူးကာ လက်ရှိ ကမ္ဘာသို့ လာရောက်နိုင်သည် ဆိုလိုခြင်းလော။

သူက ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

ဤအရာများသည် သူနှင့် အလွန် ကွာဝေးနေသေးပေသည်။ သူသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားပေ၏။

သူသည် ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဆေးရည် ၄၉ စက်ကို မိန်းကလေးငယ်အား ရောင်းချလိုက်သည်။

ထို့နောက်... သူသည် စစ်တုရင်ရုံ၊ ငါးဖမ်းရုံနှင့် ခုနစ်ထပ် စေတီတို့သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး အခြား ခန့်မှန်းရခက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးထံ ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဆေးရည် ၄၉ စက်စီ ရောင်းချခဲ့လေ၏။

"ထာဝရရှင်သန်ခြင်း ဆေးရည် စုစုပေါင်း ၂၄၅ စက် ရောင်းချခဲ့ရတယ်..."

"နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၁၅၉.၂၅ သန်း ရရှိခဲ့တယ်..."

လီယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ဤအချိန်တွင်... သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆယ့်လေးခုမြောက် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကန် ပြည့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဆယ့်ငါးခုမြောက် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကန် သည်လည်း ပြည့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"နတ်ဘုရားစွမ်းအားကန် အခု ၃၀ ဆိုတဲ့ ပန်းတိုင်က တစ်ဝက် ပြီးမြောက်သွားပြီ..."

"စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ကို ပြန်ပြီး အချိန်ကာလ အဆောင် ကို အသုံးပြုရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ..."

သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းဖြင့် သူသည် ထာဝရ နတ်ဘုရားမြို့တော်နှင့် အဆုံးမဲ့ မရဏကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သူ ထွက်ခွာသွားချိန်၌။

ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားမြို့တော်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော အဆုံးမဲ့ မရဏကမ္ဘာအတွင်းရှိ ဧရာမ မြို့တော်ကြီးတစ်ခုအတွင်း။

မြို့တော်ကြီး၏ ဗဟိုချက်။

ပေသန်းဆယ်ချီ မြင့်မားသော ဧရာမ ရုပ်တုကြီးတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သတိထားမိရန် ခက်ခဲသော တီးတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"သုံးဆယ့်သုံးလွှာ ရွှမ်ဟွမ်စေတီ..."

"တစ်ချိန်က စစ်မှန်တဲ့ ထာဝရရှင်သန်သူ တစ်ဦးကို ဖိနှိပ်သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ဒီပြိုင်ဘက်ကင်း လက်နက်က တကယ်ပဲ ပိုင်ရှင် တွေ့သွားခဲ့ပြီလား..."

"ဒီဒသမမြောက် နတ်ဘုရားခေတ်က သာမန် မဟုတ်ပုံရတယ်နော်..."

"ဟီးဟီးဟီး..."

ရုပ်တုကြီး၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။