အခန်း ၃၄၈

အခန်း ၃၄၈ - ငြိမ်းချမ်းရေး

ယခင်က လော်မေ့ရန်သည် နျိုနျိုလေးကို ကျောင်းမှ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူမ ရှိုကန်းနန်းဆောင်သို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် မယ်တော်ကြီး ပြုံးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ဤမြင့်မြတ်သော သခင်သည် ယနေ့ စိတ်အခြေအနေ ကောင်းနေကြောင်း သူမ နားလည်လိုက်လေ၏။

လော်မေ့ရန်သည် ယခုအခါ မယ်တော်ကြီးနှင့် အလွန်ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်သည်။ အရိုအသေပေးပြီးနောက် သူမက နောက်ပြောင်သကဲ့သို့ ပြောလိုက်လေ၏။

"မယ်တော်ကြီး... မယ်တော်ကြီး မသိပါဘူး... ကျွန်မတို့ နျိုနျိုလေးက ဖခင်အင်းဆီမှာ အတန်းတစ်ဝက် တက်ပြီး ခွေးပေါက်လေး နှာခေါင်း ဖြစ်သွားပြီ... ဒီနေ့ ကျွန်မမှာ ကိုယ်လုပ်တော်ရဲ့ အနံ့က အရမ်းထူးဆန်းနေတယ်လို့ အတင်းပြောနေတာ... မနေ့ကသုံးတဲ့ အမွှေးတိုင်နဲ့ အတူတူ သုံးထားတာ သိသာကြီးကို..."

နျိုနျိုလေးက ပြောလိုက်သည်။

"မတူပါဘူး... ဒီအနံ့ကို သမီး သဘောမကျဘူး... အနံ့ရပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း နေမကောင်းဖြစ်လာတယ်..."

အမွှေးတိုင်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြုံတွေ့နေရသူတစ်ဦးဖြစ်သော လော်မေ့ရန်မှာ လုံးဝ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ သူမအနေဖြင့် နက်နက်နဲနဲ တွေးတောရန် အမှန်တကယ် ခက်ခဲသော်လည်း ကောင်မလေး၏ နေမကောင်းဖြစ်နေသော ပုံစံကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားတော့သည်။

"အစ်မ အခု ပြန်ပြီး ရေချိုးလိုက်ပါ့မယ်... လိမ္မာတယ်နော်... သမီး သေချာ အနားယူလိုက်..."

လော်မေ့ရန်သည် ယနေ့ သူမကိုယ်သူမ ပြောင်စင်အောင် ဆေးကြောရမည်ဆိုလျှင်တောင် လိမ္မာတဲ့ကလေးလေးကို အနေရမခက်စေရဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

မယ်တော်ကြီး ရုတ်တရက် နိုးကြားလာတော့သည်။ နျိုနျိုလေးသည် သူမ၏ အနှစ်သက်ဆုံး ရတနာဖြစ်သည်။ လော်မေ့ရန်နှင့် နျိုနျိုလေးတို့သည် ရင်းနှီးကြပြီး မကြာသေးမီက မကြာခဏ မျက်နှာသာပေးခံရလေ၏။ အိပ်မက်ထဲရှိ ကလေးသည် သူမအပေါ်တွင် ရှိနေနိုင်ပေသည်။

"နျိုနျိုလေးက ကံကောင်းတယ်... ဒီကိစ္စကို မယ်တော်ကြီးက ဒီနေရာမှာ တံဆိပ်တုံးထုထားပြီးပြီ... အဲဒါက တကယ်ပဲ တစ်ခုခု မှားနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

"လီရွှန်းဖူ... မင်း လူတွေကို ခေါ်ပြီး လော်မေ့ရန် နန်းဆောင်ကို သွားပြီး သေချာ စစ်ဆေးကြည့်စမ်း..."

မယ်တော်ကြီးက အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

လီရွှန်းဖူသည် နန်းတွင်းတိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းကာ မယ်တော်ကြီးနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သော လူဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။ နန်းတွင်းရှိ လူများ၏ နည်းလမ်းများကိုလည်း သူ အနည်းငယ် သိရှိထားပေသည်။ သူ သွားရောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှသာ မယ်တော်ကြီး စိတ်အေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လော်မေ့ရန်သည် ယခင်က မယ်တော်ကြီး အဆိပ်မိခြင်းကို သတိရသွားသော်လည်း သူမ နားမလည်သေးပေ။ ချက်ချင်းပင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားတော့သည်။ သူမက နျိုနျိုလေးကို ဖက်ချင်ရုံသာဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ထူးဆန်းသော အမွှေးနံ့တစ်ခု ရှိနေသေးကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားသဖြင့် အလွန်ကြောက်ရွံ့သွားပြီး နျိုနျိုလေးနှင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဝေးရာတွင်သာ နေနိုင်တော့သည်။

"မယ်တော်ကြီး... ကျွန်မရဲ့ လက်ကိုသုံးပြီး မယ်တော်ကြီးနဲ့ နျိုနျိုလေးကို အန္တရာယ်ပေးချင်တဲ့သူ ရှိနေတာလား..."

သူမ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ပြီး အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

မယ်တော်ကြီးက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တွေးမိသည်။ သူမနှင့် လော်မေ့ရန်အတူရှိနေခဲ့သော အချိန်မှာ မတိုတောင်းလှပေ။ သူမတွင် နန်းတွင်းတိုက်ပွဲများ၌ အတွေ့အကြုံများစွာ မရှိဘဲ အလွယ်တကူ လုပ်ကြံခံရနိုင်ချေသည်။

လော်မေ့ရန် က လူတွေကို အန္တရာယ်ပေးချင်လားဆိုတဲ့ ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ရင်ရော...။

မယ်တော်ကြီးသည် ဤအတွေးကို အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်လိုက်လေ၏။ သူမနှင့် နျိုနျိုလေးတို့သည် ယခုအခါ လော်မေ့ရန်၏ ကျောထောက်နောက်ခံများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ ရူးသွပ်နေခြင်း မဟုတ်လျှင် အခြားသူများကိုရော မိမိကိုယ်ကိုယ်ပါ အန္တရာယ်ဖြစ်စေမည့် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။

"အရမ်းမကြောက်ပါနဲ့... ဘယ်သူမှ တကယ် ဘာမှလုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... နှစ်ပေါင်းသောင်းချီတဲ့ သင်္ဘောကို ရွက်လွှင့်ဖို့ သတိထားရုံပါပဲ..."

မယ်တော်ကြီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီး၏ နှစ်သိမ့်မှုကြောင့် လော်မေ့ရန်မှာ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အမွှေးတိုင်တစ်ခု ရှိနေနိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်သောအခါ ဤအချိန်တွင် သူမသည် ညင်သာစွာ အသက်ရှူခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

လော်မေ့ရန်သည် ယခုအခါ ရှိုကန်းနန်းဆောင်နှင့် အလွန်နီးကပ်သော ယုံဖူနန်းဆောင်တွင် နေထိုင်လေ၏။ လီရွှန်းဖူ၏ နန်းဆောင်ကို ရှာဖွေမည့် အစီအစဉ်မှာ ရုတ်တရက် ရောက်လာတော့သည်။ ယုံဖူနန်းဆောင်ရှိ လူများမှာ ကြိုတင်ကာကွယ်မှု လုံးဝမရှိခဲ့ကြချေ။ သူတို့သည် သတင်းကို ကြိုတင်မရရှိခဲ့ဘဲ ပစ္စည်းများစွာကို ရှင်းလင်းရန် အချိန်မရခဲ့သည်မှာ သဘာဝပင်။

လီရွှန်းဖူသည် အားစိုက်ထုတ်စရာ သိပ်မလိုဘဲ အမွှေးတိုင်သေတ္တာတစ်လုံးကို ရှာတွေ့သွားလေ၏။

နန်းတွင်းသမားတော်ကြီး သုံးဦးသည်လည်း နန်းတွင်းဆေးရုံသို့ ရောက်လာကြတော့သည်။

ယခင်က သမားတော်ကြီးလီသည် နန်းတွင်းသမားတော်ကြီးအဖြစ် အဆင့်အတန်းရှိခြင်းကြောင့် မယ်တော်ကြီးကို အဆိပ်ခတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို မီးခွက်အောက်ရှိ အမှောင်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ယခုအခါ သမားတော်ကြီး သုံးဦးပေါင်းပြီး အချင်းချင်း စိစစ်ခြင်းဟု သတ်မှတ်နိုင်ကာ အထဲတွင် မည်သူ့လျှို့ဝှက်ချက် ဖုံးကွယ်ထားမည်ကို မကြောက်ရတော့ပေ။

"မယ်တော်ကြီး... သခင်မလေးလော်... ဒီအမွှေးတိုင်က နန်းတွင်းက ကိုယ်လုပ်တော်တွေ သုံးနေကျ သာမန် အန်းရှန် အမွှေးတိုင်နဲ့ တူပါတယ်... အမှန်တော့ အထဲမှာ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တစ်ခု ပါလာလို့ အဆိပ်ရှိတဲ့ အမွှေးတိုင် ဖြစ်သွားတာပါ..."

သမားတော်ကြီး၏ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော အစီရင်ခံစာကို နားထောင်ရင်း လော်မေ့ရန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ဆိုးသွားတော့သည်။

နန်းတွင်းက ဆန်ခါတစ်ချပ်လို ဖြစ်လာပြီး နေ့တိုင်း ပြဿနာတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို သူမ တစ်ခါမှ မသိခဲ့ဘူးလေ။

"အဆိပ်က ဘယ်လောက်ပြင်းလဲ... အမြဲတမ်း ရှူနေရင် ဘာဖြစ်မလဲ..."

မယ်တော်ကြီးက မေးလိုက်လေ၏။

သမားတော်ကြီးသုံးဦးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့ထဲက အသက်အကြီးဆုံးသူက မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအဆိပ်ရှိတဲ့ အမွှေးနံ့က စိတ်ကို ပြေလျော့စေတဲ့ အမွှေးနံ့နဲ့ အလွန်နီးစပ်ပါတယ်... နှာခေါင်း မကောင်းတဲ့သူတွေဆိုရင် ခွဲခြားသိနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... အချိန်အကြာကြီး သုံးရင် အဆိပ်က နှလုံးနဲ့ အဆုတ်ကို တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာပြီး တစ်နှစ် ဒါမှမဟုတ် နှစ်နှစ်လောက် ရှူရှိုက်ရင် လူတွေက ရှုပ်ထွေးလာပြီး တဖြည်းဖြည်း ရူးသွပ်သွားနိုင်ပါတယ်..."

လော်မေ့ရန်၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဖြူရော်သွားတော့သည်။

သူမ မျက်နှာသာရတာ ရက်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာကို တခြားသူတွေရဲ့ အကောက်ကြံမှုတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့ဘူးလေ။ အရင်က ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးနဲ့ တိုက်မိတုန်းက ပြစ်ဒဏ်ပေးခံရပြီး အပြင်မထွက်ရဘူးလို့ အမိန့်ပေးခံခဲ့ရပေမယ့် အခုတော့ သူမကို ရူးသွပ်သွားစေချင်နေတာပဲ။

ကိုယ်လုပ်တော်တွေ ရူးသွပ်သွားပြီဆိုရင် အနာဂတ်မှာ ဘယ်လို အဆုံးသတ်မလဲဆိုတာ သဘာဝကျကျ ထင်ရှားနေတာပင်။

"အဆိပ်က ကိုယ်ဝန်ဆောင်တွေနဲ့ အသက် ခြောက်နှစ်၊ ခုနစ်နှစ် ကလေးတွေကို ဒုက္ခပေးရင် ဘာဖြစ်မလဲ..."

မယ်တော်ကြီး၏ စကားများမှာ ဦးတည်ချက်တွင် အလွန်ထင်ရှားလှပေသည်။

သမားတော်ကြီး သုံးဦးသည် ရမ်းသမ်းမကြည့်မိစေရန် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ခန်းမထဲတွင် အစေခံနေသော အခြားသူများက လော်မေ့ရန်ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်နေကြလေ၏။

လော်မေ့ရန်ပင်လျှင် ဤအချိန်တွင် မျက်နှာပေါ်တွင် တွေဝေမှုများ ရှိနေသည်။ သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီလား။ ဘာလို့ မသိရတာလဲ။

ခဏအကြာတွင် လော်မေ့ရန်သည် ဤအတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်လေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမသည် ရက်အနည်းငယ်မျှသာ မျက်နှာသာပေးခံရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကလေးရှိမရှိကို သူမ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။

သမားတော်ကြီးသည် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု ပြန့်လွင့်နေသော အတွေးများကို ဖိနှိပ်ထားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်လေ၏။

"မယ်တော်ကြီးကို အသိပေးအပ်ပါတယ်... ကိုယ်ဝန်ဆောင်တစ်ယောက်က ဒီအမွှေးနံ့ကို ဆက်ရှူနေမယ်ဆိုရင် သန္ဓေသားနဲ့ သူ့ကိုယ်သူ သေချာပေါက် ထိခိုက်စေမှာပါ... ကလေးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်ရပါတယ်..."

"အသက် ခြောက်နှစ်၊ ခုနစ်နှစ် ကလေးတွေကတော့ လူကြီးတွေထက် အားနည်းနေပါပြီ... လအနည်းငယ်လောက် ရှူရှိုက်ရင် ထုံထိုင်းပြီး အားနည်းလာမှာကို စိုးရိမ်ရပါတယ်... သူတို့ရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်..."

သမားတော်ကြီး စကားပြောပြီးသည်နှင့် မယ်တော်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်သွားတော့သည်။

လော်မေ့ရန်၏ ဗိုက်ထဲရှိ မမြင်ရသေးသော ကလေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နျိုနျိုလေးသည် လော်မေ့ရန်နှင့် နေ့စဉ် နေရသည်ကို နှစ်သက်သဖြင့် ပို၍ အန္တရာယ်များသူ ဖြစ်ပေသည်။

အဘွားစွန်းက ဘေးမှနေ၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေ၏။

"မယ်တော်ကြီး... နျိုနျိုလေးက ဝန်ကြီးရဲ့ သမီးပါ... သူ့ကို မယ်တော်ကြီးက မျက်နှာသာပေးပေမယ့်... နန်းတွင်းက ကိုယ်လုပ်တော်တွေက သူ့ကို အကောက်ကြံဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူးဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်... သူတို့ စောင့်ကြည့်နေတဲ့သူက လော်မေ့ရန် ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

သဘာဝကျစွာပင် မယ်တော်ကြီးသည် ဤအမှန်တရားကို နားလည်နိုင်သော်လည်း သူမ ဒေါသမထွက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူမအဆောင်ထဲ၏ ကန်ထဲမှ ငါးတစ်ကောင်သာ ထိမှန်သွားလျှင်ပင် သူမ၏ အာဏာကို ရန်စခံနေရသည်ဟု ခံစားရမည် ဖြစ်ပေသည်။

"စစ်ဆေးစမ်း... ငါ့ရဲ့ မိသားစုအတွက် သေချာစစ်ဆေးစမ်း..."

မယ်တော်ကြီးက အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

ဧကရာဇ်က အလျင်စလို ရောက်လာသောအခါ ဤစကားကို အမှတ်မထင် ကြားလိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏နောက်မှ ချန်ရုံရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။

"မယ်တော်ကြီးကို ကူညီပြီး အတူတူ စုံစမ်းဖို့ လူလွှတ်လိုက်ပါ..."

သူ အလာလမ်းတွင် အဆိပ်ရှိသော အမွှေးတိုင်အကြောင်း သိရှိခဲ့ပြီး မယ်တော်ကြီး ဘေးကင်းကြောင်း သိရသောအခါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကာ ၎င်းမှာ မျက်နှာသာရရန် ယှဉ်ပြိုင်ကြသော သာမန် နန်းတွင်းသူနန်းတွင်းသားများ ဖြစ်ရမည်ဟု တွေးလိုက်ချေသည်။

ဖြူရော်သော မျက်နှာနှင့် အလျင်စလို ကူကယ်ရာမဲ့ဖြစ်နေသော လော်မေ့ရန်ကို မြင်သောအခါ ဧကရာဇ်၏ ရင်ထဲတွင် ပူပန်မှုများ မြင့်တက်လာပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ဘေးရှိ နန်းတွင်းသူနန်းတွင်းသားများကို သူက ပြောလိုက်လေ၏။

"လော်မေ့ရန်က ဒီတစ်ကြိမ် မတရားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကို ခံစားခဲ့ရတယ်... ကိုယ်တော် အရမ်းသနားလို့ နှစ်သိမ့်တဲ့အနေနဲ့ သူ့ကို 'ရွှန်း' ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ပေးလိုက်တယ်..."

ဘွဲ့ချီးမြှင့်ပြီးနောက် လော်မေ့ရန်သည် သူမ၏အဆင့်တူ ကိုယ်လုပ်တော်များထက် အဆင့် ပိုမြင့်သွားပြီး ဧကရာဇ်က သူမကို သတိရှိရှိ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်လေ၏။

သို့သော် မယ်တော်ကြီးက ဆုချီးမြှင့်မှုမှာ အလွန်နည်းပါးသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ဧကရာဇ်က ရှေ့ကကြိုတင်ပြောဆိုခဲ့သဖြင့် သူမက မငြင်းပယ်ဘဲ ပြောလိုက်တော့သည်။

"မင်းကြီး... ကံကောင်းလို့ နျိုနျိုလေးက သတိထားမိပြီး တစ်ခုခု မှားနေတာကို ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့တာ... အချိန်အကြာကြီး ဆက်သွားနေရင်... လော်မေ့ရန် ကိုယ်ဝန်ရှိတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ ထပ်တွေ့ရင် နောင်တရဖို့ နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်..."

ဧကရာဇ် ထိုစကားကို ကြားပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးလိုက်သောအခါ သူ၏ ကျောပြင် အေးစက်သွားခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ချေ။

မယ်တော်ကြီးက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"လော်မေ့ရန် လက်ခံရရှိတဲ့ အမွှေးတိုင်တွေကို ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးဌာနက ပို့ပေးတာချည်းပဲ... နောက်ကွယ်က ဒီလူက ဒီနေ့ လော်မေ့ရန်ဆီ အဆိပ်ရှိတဲ့ အမွှေးတိုင်တွေ ပို့ပေးနိုင်တယ်... နောင်ကျရင် နန်းတွင်းတရားရုံးကို ပို့ပေးမလားဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ..."