အခန်း ၃၄၉

အခန်း ၃၄၉ - သတိနှင့် ပြစ်မှုရေးရာဌာနသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

ဧကရာဇ်သည် မူလက ကိစ္စများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကိုင်တွယ်ရန် တွေးထားခဲ့သော်လည်း ဤစကားကို ကြားသောအခါ မယ်တော်ကြီးက ကိစ္စကို အဆုံးအထိ လိုက်လံစုံစမ်းလိုကြောင်း ယာယီနားလည်သွားလေ၏။

ယခုအခါ ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးဌာနကို စီမံခန့်ခွဲရန် တာဝန်ရှိသူမှာ နန်းတွင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကို စီမံခန့်ခွဲရန် တာဝန်ရှိသူမှာ ကိုယ်လုပ်တော်လီ ဖြစ်ပေသည်။

ဤကိစ္စကို ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက လုပ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်လျှင်တောင်မှ ဧကရာဇ်က ဖုံးကွယ်ရန် ကူညီချင်နေတော့သည်။

ဧကရာဇ်က ချန်ရုံရှန်းကို လှည့်ကာ ပြောလိုက်လေ၏။

"ဒီကိစ္စက အများကြီး အရေးကြီးနေတယ်... မင်း သေချာ စစ်ဆေးရမယ်..."

ချန်ရုံရှန်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဧကရာဇ်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... စိတ်မပူပါနဲ့... အမှုကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုံစမ်းဖို့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလီကို ကျွန်တော်မျိုး သေချာပေါက် ကူညီပေးပါ့မယ်..."

မယ်တော်ကြီး အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး ထပ်မံပြောလိုက်လေ၏။

"အခုလို အကြီးအကျယ် ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးကို ခေါ်ပြီး မေးသင့်တယ်..."

သို့သော် ဧကရာဇ်က ကိုယ်လုပ်တော်လီအတွက် တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်ကာ ပြောလိုက်တော့သည်။

"ကိုယ်လုပ်တော်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က အအေးမိသွားလို့ အခု အိပ်ရာထဲ လဲနေပြီး ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေတယ်..."

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မယ်တော်ကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်လေ၏။

"မင်းကြီး... မင်း သွားကြည့်ခဲ့လား..."

ဧကရာဇ်က ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြည့်ခဲ့ပါတယ်... သူ့မျက်နှာက တကယ်ကို မကောင်းပါဘူး... အစကတော့ ကိုယ်ပဲပူနေတာပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် ပြင်းထန်သွားမယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ..."

မယ်တော်ကြီးက ခေါင်းခါပြပြီး ပြောလိုက်တော့သည်။

"သူ နေမကောင်းဖြစ်နေတာတောင် မင်းကို ဘယ်လိုလုပ် လာလည်ခွင့်ပြုရတာလဲ… အဖျားကူးမှာ မကြောက်ဘူးလား... သူ့ရောဂါက ထူးဆန်းနေပြန်ပြီ... ဘယ်လိုဖြစ်လာတာလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ... မင်းကြီး... မင်းက လူအားလုံးရဲ့ သခင်ပဲ... မင်း ဖျားနာရင် ဘယ်လိုကုသမလဲ..."

ဧကရာဇ်သည် မူလက ဤအကြောင်းကို မတွေးခဲ့ချေ။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်များအတွင်း နန်းတွင်း ကိုယ်လုပ်တော်များသည် ဖျားနာသောအခါ မျက်နှာသာရရန် အမှန်တကယ်ပင် လူများကို ဖိတ်ကြားခဲ့ကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ခေါင်းကိုက်ဖျားနာဖြစ်လျှင် သူ့ကို ဖိတ်ကြားရန် လူလွှတ်လေ့ရှိသည်။

သဘာဝကျစွာပင် ဇနီးမောင်နှံကြား ခိုင်မာသော ဆက်ဆံရေးရှိချိန်တွင် ဧကရာဇ်သည် ဤကိစ္စများကို တွေးတောမည် မဟုတ်ပေ။ မယ်တော်ကြီးသည် ယခင်က နန်းတွင်းကို အများကြီး စီမံခန့်ခွဲလေ့မရှိသလို ဤအသေးစိတ်အချက်အလက်များကိုလည်း မသိခဲ့ချေ။

ယခု မယ်တော်ကြီးက ထောက်ပြလိုက်သောအခါ ဧကရာဇ်သည်လည်း ဤသည်မှာ မသင့်လျော်ဟု ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ဒီနှစ်မှာ သူ ပိုအသက်ကြီးလာသလိုပဲ သေရမှာကို ပိုပိုကြောက်လာသလိုပဲ။

"မယ်တော်... မယ်တော့်ရဲ့ သွန်သင်ချက်တွေက မှန်ကန်ပါတယ်... သားတော် မှတ်ထားပါပြီ... နောက်တစ်ခါ နန်းတွင်းသမားတော်ကြီးကို အဲဒီကို လွှတ်ပြီး တခြားသူတွေကို မကူးစက်နိုင်ဘူးဆိုတာ သေချာမှ သွားလည်ပါ့မယ်..."

ဧကရာဇ်က ပြောလိုက်လေ၏။

မယ်တော်ကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မေးလိုက်တော့သည်။

"အိပ်ရာထဲက မထနိုင်တော့မှတော့... အခု နန်းတွင်းကိစ္စတွေကို ဘယ်သူက ကိုင်တွယ်နေတာလဲ..."

ဧကရာဇ်က တစ်ဖက်ရှိ ချန်ရုံရှန်းကို ကြည့်လိုက်လေ၏။

ချန်ရုံရှန်းသည် တာဝန်ခံ မိန်းမစိုးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အစေခံဖြစ်သလို နန်းတွင်းရှိ ဧကရာဇ်၏ မျက်စိနှင့် နားလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ရုံရှန်းက ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"နန်းတွင်းက အကြီးအသေး ကိစ္စတွေအားလုံးကို ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးကပဲ ထိန်းချုပ်ထားဆဲပါ..."

ဧကရာဇ် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ချေ။

သို့သော် မယ်တော်ကြီးက ချက်ချင်း ပြောလိုက်လေ၏။

"ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက နေမကောင်းဖြစ်နေပြီဆိုတော့ အနားယူသင့်တယ်... ဘာလို့ သူက အလုပ်တွေ အများကြီး လုပ်နေရဦးမှာလဲ... အရမ်းခက်ခဲလွန်းတယ်... မင်းကြီး... ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်း နန်းတွင်းက ကိစ္စရပ်အားလုံးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေခဲ့ပြီး အမြဲတမ်း အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ လူတွေကို သေတဲ့အထိ ခိုင်းလို့မရဘူးလေ..."

မယ်တော်ကြီးရဲ့ စကားတွေက နားထောင်လို့ကောင်းသော်ငြား နန်းတွင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ပွဲဝင်လာခဲ့တဲ့ လူဟောင်းတွေက ဒါဟာ အာဏာလုယူခြင်းဆိုတာ နားလည်ကြ၏။

ဧကရာဇ်သည်လည်း မယ်တော်ကြီး၏ စကားများကို သဘောတူကာ ပြောလိုက်လေ၏။

"မယ်တော်... ဒါဆိုရင် အခု နန်းတွင်းကိစ္စတွေကို တစ်ယောက်ယောက်က စီမံခန့်ခွဲသင့်တယ်လို့ ထင်လား..."

"မင်းကြီး... ကျေးဇူးပြုပြီး ဂရုစိုက်ပေးပါ... နန်းတွင်းမှာ နန်းတွင်းရေးရာတွေကို ရင်းနှီးတဲ့ လူဟောင်းတွေ အများကြီးရှိတယ်... နန်းတွင်းကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်နိုင်မှာပါ..."

မယ်တော်ကြီးက ပြောလိုက်လေ၏။

ဧကရာဇ် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ ဤကာလအတွင်း ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။ နန်းတွင်းတာဝန်ခံဖြစ်သော ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးကို အမှန်တကယ် အပြစ်တင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း မယ်တော်ကြီးက သူမကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အပြစ်မတင်ခဲ့ချေ။

"မယ်တော်... သားတော်က သခင်မလီ ကို ကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်... သူက နန်းတွင်းကို စောစောဝင်လာပြီး မယ်တော့်ရဲ့ ဆွေမျိုးလည်း ဖြစ်တယ်... သူက သူ့တာဝန်ကို ထိန်းသိမ်းလာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီဆိုတော့ နန်းတွင်းရေးရာတွေကို သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်နိုင်မှာပါ..."

ဖျားနာနေသော ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးသည် အဆိပ်ရှိသော အမွှေးတိုင်ကို တစ်ရက်မျှသာ ရှူရှိုက်ရပြီးနောက် သတိပြုမိသွားသည်ဟူသော သတင်းဆိုးကို ပထမဆုံး လက်ခံရရှိခဲ့ပြီးနောက် နန်းတွင်းရေးရာများအပေါ် သူမ၏ အာဏာကို ဧကရာဇ်က သခင်မလီ ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရလေ၏။

သူမ ကိုယ်စား သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော မိဖုရားခေါင်၏ တံဆိပ်တုံးကိုပင် သခင်မလီ ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်တော့သည်။

"ဘယ်သူလုပ်တာလဲ... ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ အာဏာကို ရုတ်တရက် လုယူသွားရတာလဲ..."

ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် နန်းတွင်းသူကို မေးခွန်းထုတ်နေလေ၏။

အနီးကပ် နန်းတွင်းသူသည် ခေါင်းကိုငုံ့ကာ သတိထား၍ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မကို လျှောက်တင်ပါတယ်... ကျွန်မတို့ လူတွေက အရှင်မင်းကြီးက ဒီအမိန့်ကို ရှိုကန်းနန်းဆောင်မှာ ပေးခဲ့တယ်လို့ပဲ သိရပါတယ်... ရှိုကန်းနန်းဆောင်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းချုပ်ထားတော့ ကျွန်မတို့ လူတွေက ဝင်လို့မရခဲ့ပါဘူး... အထဲမှာ ဘာဖြစ်သွားလဲ ကျွန်မလည်း မသိဘူး..."

"မယ်တော်ကြီး... သူပဲ ဖြစ်ရမယ်... ဒီမသေနိုင်တဲ့ အဘွားအိုကြီး... အသက်ကြီးလာတော့ ငါ့မိဘ ဆွေမျိုးတွေကို ဆွဲချချင်နေတာ..."

ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျိန်ဆဲလိုက်လေ၏။

နန်းတွင်းသူကြီး ဤစကားများကို ကြားသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားပုံပေါ်တော့သည်။

"သခင်မ...နံရံမှာ နားတွေ ရှိတယ်..."

ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဤမျှလောက် ဒေါသမကြီးတတ်သလို အများအားဖြင့် ရက်စက်သောအရာများကိုသာ လုပ်လေ့ရှိပြီး ဤမျှလောက် ဆိုးရွားစွာ စကားမပြောခဲ့ဖူးချေ။

ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးသည် ဤအချိန်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြည့်ဖြစ်နေတော့သည်။ မူလက ထီးနန်းအတွက် ဖြည်းဖြည်းချင်း စီစဉ်ရန် အချိန်အလုံအလောက် ရှိခဲ့သည်။ ထီးနန်းကိုဖြစ်စေ၊ မယ်တော်ကြီးကိုဖြစ်စေ သူမက အစီအစဉ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချထားပြီးဖြစ်သည်။

အချိန်ကျလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမသည် နောက်ဆုံး အနိုင်ရသူ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

သို့သော် နျိုနျိုလေး ပေါ်လာသည့် အချိန်မှစ၍ နျိုနျိုလေးကို မြင်လိုက်ရသည့် အချိန်မှစ၍ အရာအားလုံး လုံးဝ ထိန်းချုပ်မရတော့ဟု သူမ ခံစားခဲ့ရလေ၏။

ဤအချိန်တွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုတို့ ရောယှက်နေသဖြင့် ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးမှာ အနည်းငယ် ကယောင်ကတမ်းဖြစ်သွားကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"သူပဲ... သူပဲ ဖြစ်ရမယ်... သူ ပြန်လာပြီ... သူလာရင် ငါ အဆင်မပြေဘူး... သူ့ကို သေစေချင်တယ်..."

အနီးကပ် နန်းတွင်းသူသည် ကိုယ်လုပ်တော်လီ ပြောနေသူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ မသိသော်လည်း ယခင်က သူမမြင်တွေ့ခဲ့ရသော ကိုယ်လုပ်တော်လီသည် အမြဲတမ်း ဗျူဟာချနေပုံပေါ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ ရူးသွပ်နေသည့်ပုံစံမျိုး ရှားရှားပါးပါး ဖြစ်လေ၏။

"သခင်မ... စိတ်အေးအေးထားပါ... သူ ဒီမှာ မရှိပါဘူး... သခင်မ ဘာလုပ်မလဲ... ကျွန်မကို ပြောပါ... အခု သခင်မအတွက် အရေးကြီးဆုံးက ခန္ဓာကိုယ်ကို သေချာ ဂရုစိုက်ဖို့ပါပဲ..."

အနီးကပ် နန်းတွင်းသူက သူမကို ဖျောင်းဖျလိုက်တော့သည်။

ကိုယ်လုပ်တော်လီက သူမကို လှည့်ကြည့်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်များကို ချိုးပစ်လုမတတ် တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားလိုက်လေ၏။

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်... ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ချင်တယ်... နန်းတွင်းအာဏာကို သိမ်းယူတာ ကိစ္စမရှိပါဘူး... ငါ သူတို့ကို ဖြေရှင်းနိုင်ပါသေးတယ်..."

ဤပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း စကားများကို နားထောင်ရင်း အနီးကပ် နန်းတွင်းသူသည် ပြင်ဆင်ထားသော ဆေးရည်ကို သူမ၏ ပါးစပ်သို့ အလျင်အမြန် ပို့ပေးလိုက်တော့သည်။

ဆေးတိုက်နေစဉ် သူမက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်လေ၏။

"သခင်မ နေမကောင်းဖြစ်နေတာ နှစ်ရက်ရှိပြီ... ဆေးရည်ခါးကြီးတွေကို အကြိမ်တော်တော်များများ သောက်ပြီးတာကို ဘာလို့ သက်သာမလာတာလဲ..."

"ဒီဆေးမှာ တစ်ခုခု မှားနေသလား... ငါ့ရဲ့ နန်းဆောင်မှာ တစ်ယောက်ယောက် ဆေးခတ်သွားတာလား..."

ကိုယ်လုပ်တော်လီသည် အခြားသူများ၏ ဆေးဝါးများတွင် လှည့်ကွက်များ ကစားလေ့ရှိသည်။ ယခုအခါ မိမိကိုယ်ကိုယ် အခြားသူများထံ အပ်နှင်းလိုက်ရသဖြင့် အခြားသူများက သူမအပေါ် ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်မည်ကို သံသယမဝင်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

အနီးကပ် နန်းတွင်းသူ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မိန်းမောသွားပြီး ပြောလိုက်လေ၏။

"သခင်မ... ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး... ဒီဟင်းရည်နဲ့ ဆေးကို ယုံကြည်ရတဲ့သူတွေက ဖော်စပ်ထားတာပါ... ဆေးညွှန်းပေးတဲ့ သမားတော်ကြီးကလည်း ကျွန်မတို့ လူပါပဲ..."

ကိုယ်လုပ်တော်လီက ခေါင်းခါပြပြီး ပြောလိုက်တော့သည်။

"စစ်ဆေး... မင်းသွားပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စစ်ဆေးပါ... ငါမသောက်သေးဘူး..."

အနီးကပ် နန်းတွင်းသူသည် သူမပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် ထပ်မံ၍ မဖျောင်းဖျတော့ပေ။

ကိုယ်လုပ်တော်လီ၏ နန်းဆောင်ကို တာဝန်ယူရသော မိန်းမစိုးသည် ဤအချိန်တွင် အလျင်စလို ဝင်လာပြန်သည်။

"သခင်မ... အခြေအနေတွေ မကောင်းတော့ဘူး... ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးဌာနက ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေ ဝယ်ယူဖြန့်ဖြူးဖို့ တာဝန်ရှိတဲ့ မိန်းမစိုးတွေ အားလုံးကို အရှင်မင်းကြီးက ပြစ်မှုရေးရာ ဌာနကို ပို့လိုက်ပါပြီ..."