အခန်း ၃၅၀

အခန်း ၃၅၀ - တစ်မိသားစုလုံး သူနဲ့အတူ မြှုပ်နှံခံရမယ်

ကိုယ်လုပ်တော်လီ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြောလိုက်လေ၏။

"ဒီတိုင်း ပို့ခံရတာပဲလေ... ကိစ္စကြီး မဟုတ်ပါဘူး... ဒီလူတွေက ငါ့ကို ပါဝင်ပတ်သက်အောင် လုပ်နိုင်သေးလို့လား..."

သူမ ပြောသည်ကို ကြားသော်လည်း ယုံကြည်ရသူ နှစ်ဦးစလုံးက ၎င်းကြောင့် စိတ်သက်သာရာ မရခဲ့ကြချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမိန်းမစိုးများသည် ကိုယ်လုပ်တော်လီကို ပါဝင်ပတ်သက်စေလျှင်ပင် ဧကရာဇ်၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ မျက်နှာသာပေးမှုကြောင့် သူမ၏ ကြွက်သားများ သို့မဟုတ် အရိုးများကို ထိခိုက်စေမည်မဟုတ်သော်လည်း အစေခံဖြစ်သော သူတို့မှာမူ သူတို့၏ အသက်ကို အလွယ်တကူ ဆုံးရှုံးနိုင်ပေသည်။

ကိုယ်လုပ်တော်လီက နန်းတွင်းသူကြီးကို သူမသောက်နေသော ဟင်းရည်ကို စစ်ဆေးရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ဟင်းရည်တွင် ပြဿနာ လုံးဝမရှိချေ။ နန်းတွင်းသူကြီးသည် သမားတော်ကြီးကို ခေါ်သွားပြီး ဆေးဖတ်များနှင့် ဆေးအိုးများကို နာရီဝက်ကျော်ကြာ စစ်ဆေးခဲ့သည်။ နန်းတွင်းသူလေးများပင်လျှင် အချိန်အကြာကြီး စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။ မည်သည့် ပြဿနာမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်များကို ယူဆောင်လာသောအခါ သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် ကိုယ်လုပ်တော်လီထံသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း ကိုယ်လုပ်တော်လီက ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့လေ၏။

"လျူ လို့ခေါ်တဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့နန်းဆောင်ကို သစ္စာဖောက်သွားတာ တကယ်လား... မင်း နန်းတွင်းဆေးခန်းကို သွားပြီး နောက်ထပ် နန်းတွင်းသမားတော်ကြီး နှစ်ယောက်လောက် လာဖို့ ခေါ်ခဲ့..."

အနီးကပ်နန်းတွင်းသူ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်တော့သည်။

"သခင်မ... သမားတော်ကြီးလျူ ရဲ့ တစ်မိသားစုလုံးက သူ့ဦးလေးရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတာပါ... သူက သခင်မကို ဘယ်လိုလုပ် သစ္စာဖောက်ရဲမှာလဲ... သခင်မမှာ ဒီလို အကြောင်းပြချက်မရှိတဲ့ သံသယတွေ ရှိနေတာက သူ့ကို စိတ်ပျက်သွားစေနိုင်တယ်..."

ကိုယ်လုပ်တော်လီသည် မကောင်းမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အခြားသူများ၏ ဆေးညွှန်းများတွင် လှည့်ကွက်များ ကစားလေ့ရှိသည်။ သူမသည် အလားတူ နည်းလမ်းများ ခံစားရမည်ကို မည်သူ့ထက်မဆို ပို၍ ကြောက်ရွံ့နေလေ၏။

"သူက သမားတော်ကြီးတစ်ယောက်ပါပဲ... သူ စိတ်ပျက်သည်ဖြစ်စေ၊ မပျက်သည်ဖြစ်စေ ဂရုမစိုက်ဘူး..."

ကိုယ်လုပ်တော်လီသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်အတိုင်း သွားရန် အမြဲတမ်း ဇွတ်တောင်းဆိုနေတော့သည်။

အနီးကပ် နန်းတွင်းသူမှာ ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်သွားလေ၏။

"မင်းကိုယ်တိုင် နန်းတွင်းသမားတော်ကြီးဆီ သွားပါ... ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကို ငါ မယုံနိုင်ဘူး... မင်း အနည်းဆုံး လူသုံးယောက်လောက် ရှာရမယ်..."

ကိုယ်လုပ်တော်လီက သတိပေးလိုက်သည်။

သူမသခင်မနှင့် ပတ်သက်၍ အနီးကပ် နန်းတွင်းသူမှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ နန်းတွင်းဆေးရုံဆီသို့ အလျင်စလို ပြေးသွားရတော့သည်။

သို့သော် သူမ အပြင်ဘက်တွင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှပင် မလျှောက်ရသေးမီ ဆန့်ကျင်ဘက်မှ လီရွှန်းဖူနှင့် ချန်ရုံရှန်းတို့နှင့် တွေ့ဆုံပြီး သူမကို သူတို့နှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားကြလေ၏။

"သခင်မလေးထောင်ကျိ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ..."

လီရွှန်းဖူက မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

နန်းတွင်းသူမှာ ဖြူရော်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်တော့သည်။

"ကျွန်မကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... ကျွန်မက အလုပ်လုပ်ဖို့ နန်းတွင်းဆေးခန်းကို သွားဖို့ ကိုယ်လုပ်တော်လီရဲ့ အမိန့်ပေးခံထားရလို့ပါ... အလုပ်ပြီးရင် ရှင်တို့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်... ဘယ်လိုလဲ..."

လီရွှန်းဖူနှင့် ချန်ရုံရှန်းတို့သည် နန်းတွင်းမှ လူဟောင်းများအနေဖြင့် ကိုယ်လုပ်တော်လီနှင့် အကြောင်းပြပြီး အချိန်ဆွဲနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သဘာဝကျစွာ သိရှိကြပေသည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ကိုယ်လုပ်တော်လီကို ဂရုမစိုက်ကြချေ။

"မလောပါနဲ့... ပြောစရာရှိရင် ပြစ်မှုရေးရာဌာနကနေ ထွက်လာတဲ့အထိ စောင့်ပါဦး..."

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အမှန်တကယ် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ထောင်ကျိကို ကိုယ်လုပ်တော်လီက အလုပ်လုပ်ရန် အပြင်သို့ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်သွားသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့နှစ်ဦးသည် လူများကို ဖမ်းဆီးရန် ကိုယ်လုပ်တော်၏ နန်းဆောင်သို့ သွားရမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်လုပ်တော်က သူတို့ကို တားဆီးရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ယခုလောက် ချောမွေ့စွာ အဆင်ပြေမည်မဟုတ်ချေ။

ထောင်ကျိသည် ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးထံသို့ တစ်စုံတစ်ယောက် သတင်းစကား ပါးစေချင်သော်လည်း အနီးနားတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လူ မရှိပေ။

ကိုယ်လုပ်တော်လီသည် နန်းတွင်း၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်ခဲ့သော်လည်း လူအင်အား မထည့်သွင်းနိုင်သော နေရာနှစ်ခုသာ ရှိလေ၏။ တစ်ခုမှာ နန်းတော်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ရှိုကန်းနန်းဆောင် ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် ဤအင်အားစုနှစ်ခုသည် ထောင်ကျိကို ဖမ်းဆီးပြီး မေးခွန်းများ မေးမြန်းရန် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြိုးပမ်းနေခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ရှိုကန်းနန်းဆောင်တွင် မယ်တော်ကြီးက အနည်းငယ် မပျော်မရွှင်ဖြင့် ပြောလိုက်တော့သည်။

"မင်းကြီး... ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးဌာနက မိန်းမစိုးတွေအားလုံး ကိုယ်လုပ်တော်လီရဲ့ ရှေ့မှာ ထောင်ကျိက အမိန့်ပေးတယ်လို့ ဝန်ခံထားပြီးသားပဲ... ဘယ်သူလုပ်တာလဲ... ထပ်မေးဖို့ လိုသေးလို့လား..."

ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးဌာနမှ လူများသည် ပြစ်ဒဏ်ပေးရေးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း နာရီဝက်အကြာတွင် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ဖြန့်ဝေရန် တာဝန်ရှိသော မိန်းမစိုးငယ်သည် ကိုယ်လုပ်တော်လီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် နန်းတွင်းသူ ထောင်ကျိကို ပါဝင်ပတ်သက်စေခဲ့လေ၏။

ဧကရာဇ်က သတင်းကို လက်ခံရရှိခဲ့သော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးက ရိုးရှင်းလွန်းသည်ဟု ခံစားရပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးကို စွပ်စွဲမည်ကို စိုးရိမ်နေတော့သည်။

"ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက နန်းတွင်းကို အချိန်အကြာကြီး တာဝန်ယူခဲ့တာ... သူက ရက်စက်တဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး..."

ဧကရာဇ်သည်လည်း ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး ဘာကြောင့် ဤသို့လုပ်ရသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ပြည်ထဲရေးဝန်ကြီးဌာနသည် အဆိပ်ရှိသော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို ဝယ်ယူရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲချေ။ ဤအဆိပ်ရှိသော အမွှေးနံ့သည် ယုံဖူနန်းဆောင်မှသာ လာပြီး အခြားနန်းဆောင်များမှာ ပုံမှန် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ဖြစ်လေ၏။

ထူးဆန်းသည်ဟု ဆိုနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ဖြန့်ဝေရန် တာဝန်ရှိသော မိန်းမစိုးငယ်၏ အဆိုအရ ထိုနေ့က ယုံဖူနန်းဆောင်သို့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ပို့ဆောင်ရာတွင် လမ်း၌ မျက်နှာစိမ်း နန်းတွင်းသူလေးတစ်ဦးနှင့် တိုက်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ပျောက်ဆုံးသွားသည်ဟု သံသယရှိရသည်။

ယုတ္တိကျကျဆိုလျှင် နန်းတွင်း၌ နန်းတွင်းသူလေးများစွာ ရှိပြီး ဤကဲ့သို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ရသော နန်းတွင်းသူလေးကို ရှာတွေ့ရန် ခက်ခဲပေသည်။ သို့သော် ဖြန့်ဝေရန် တာဝန်ရှိသော မိန်းမစိုးငယ်သည် နန်းတွင်းသူလေး၏ ရုပ်ရည်နှင့် လေယူလေသိမ်းကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေတော့သည်။

သူ၏ ဖော်ပြချက်ကို နားထောင်ရင်း စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် တာဝန်ရှိသူများထဲတွင် နန်းတွင်းသူလေး၏ အသိမိတ်ဆွေများ ပါဝင်နေသည်။ ဤဖော်ပြချက်ကို နားထောင်ပြီး အတိတ်က အအေးနန်းဆောင်တွင် အစေခံခဲ့သော သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေ၏။

နန်းတွင်းသူလေးသည် နေ့စဉ် အအေးနန်းဆောင်တွင် အစေခံရသူဖြစ်ပြီး ထိုနေရာသို့ အပြင်လူ ဝင်ထွက်သွားလာရခက်လှပေသည်။ သို့သော် သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် ပြစ်မှုရေးရာဌာနသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြ၏။

ကုသိုလ်ရရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် သူမကို အအေး နန်းဆောင်ထဲမှသူမှန်း သိရှိသွားကြ၏။

နန်းတွင်းသူလေးသည် ရှင်ရှင်း ဌာနသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ပြစ်ဒဏ်အကြိမ်ကြိမ် ခံရပြီးနောက် ကိုယ်လုပ်တော်ကြီး၏ လူမှန်း ဝန်ခံခဲ့လေ၏။

ဧကရာဇ်မှာ အံ့သြသွားသော်လည်း အကွက်ကျကျနဲ့ လက်သည်မပေါ်အောင် လှည့်ကွက်ဆင်တတ်တဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးသည် အမှန်တကယ်တော့ လုံလောက်အောင် သတိထားတတ်သည်ဟု မယ်တော်ကြီးက ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"ဒီတစ်ခါ မင်းသာ ကံမကောင်းခဲ့ဘူးဆိုရင်... သဲလွန်စတွေကို မင်း ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

မယ်တော်ကြီးက ပြောလိုက်လေ၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဧကရာဇ်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်တော့သည်။

"မယ်တော်... အရာအားလုံးက အရမ်းချောမွေ့နေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား..."

သို့သော် မယ်တော်ကြီးက ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုအလုပ်မျိုး လုပ်နိုင်တဲ့သူတွေက နန်းတွင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်နေတာ ဖြစ်ရမယ်... ပြည်ထဲရေး ဝန်ကြီးဌာနရဲ့ သဘောသဘာဝကို နားလည်ရုံသာမက လုံလောက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေလည်း ရှိရမယ်... နန်းတွင်းမှာ ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်နိုင်တဲ့သူက အမှန်တကယ်တော့ လူနည်းစုပဲ..."

"အခု ငါတို့ ရှာတွေ့နိုင်ပြီဆိုတော့ ဘုရားသခင်ရဲ့ အလိုတော်က ဒီလိုပဲလို့ ပြောလို့ရတယ်... မင်းသာ ကံမကောင်းခဲ့ရင် နန်းတော်က ဇောက်ထိုးဖြစ်သွားပြီး မင်းရှေ့မှာတင်ရှိနေတဲ့ တရာခံတွေကို ရှာမတွေ့နိုင်မှာ စိုးရိမ်တယ်... ပြီးတော့ နောက်ကွယ်က လူတွေက ဆက်ပုန်းနေနိုင်တယ်..."

အရာအားလုံးကို ကံကြမ္မာကြောင့်ဟု မယ်တော်ကြီးက သတ်မှတ်သည်ကို ကြားသောအခါ ဧကရာဇ်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်လေ၏။

"မယ်တော်... ဒီလို ချောချောမွေ့မွေ့ပြီးသွားတာ နျိုနျိုလေးကြောင့်လို့ ထင်လား... နောက်ကွယ်က လူက လော်မေ့ရန် ကို အန္တရာယ်ပေးချင်ပြီး နျိုနျိုလေးကိုပါ ပါဝင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်... နျိုနျိုလေးက မြို့တော်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်း ပြန်ဖြစ်လာတော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက အရမ်းချောမွေ့သွားတာလား..."

မယ်တော်ကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တော့သည်။

ယင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မယ်တော်ကြီး အဆိပ်မိခြင်းမှာ ယနေ့တိုင် သဲလွန်စ အနည်းငယ်သာ ရှိသေးပေသည်။

"ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက မနာလိုတတ်ပေမယ့် သူက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ လူမျိုးမဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့စိတ်ထဲ အမြဲတမ်း အထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေတယ်လို့ ခံစားရတယ်... ထောင်ကျိ က လုပ်ကြံခံရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးက ဒါတွေမသိလောက်ဘူး..."

ဧကရာဇ်က ပြောလိုက်လေ၏။

ဧကရာဇ်သည် ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးကို သူ၏ မိဖုရားခေါင်အဖြစ် မသတ်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ သူမအား မိဖုရားခေါင်၏ အာဏာကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူမကို အလွန်တန်ဖိုးထားခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်သည် ထိုအမျိုးသမီးကို နှစ်ပေါင်းများစွာ မျက်နှာသာပေးခဲ့ကြောင်း ဝန်မခံချင်သော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ သူသည် မြွေဟောက်ကဲ့သို့ နှလုံးသားမျိုး ရှိခဲ့လေ၏။

မယ်တော်ကြီးက စကားမပြောဘဲ အရာအားလုံး မဖြေရှင်းရသေးမီ အလျင်စလို ရန်စမှုကြောင့် သားအမိဆက်ဆံရေးကို မဖျက်ဆီးချင်ခဲ့ချေ။

ချန်ရုံရှန်း အလျင်စလို ဝင်လာပြီး အစီရင်ခံလိုက်တော့သည်။

"မယ်တော်ကြီး... အရှင်မင်းကြီး... သခင်မလေးထောင်ကျိ က သူ့နောက်မှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလို့ အခိုင်အမာ ပြောပြီး ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို လော်မေ့ရန် ယူသွားတာကို သည်းမခံနိုင်လို့ ကိုယ်လုပ်တော်ကြီးအတွက် လော်မေ့ရန် ကို သင်ခန်းစာပေးချင်တာလို့ပဲ ပြောပါတယ်..."

မယ်တော်ကြီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်လေ၏။

"မင်းကြီး... ကြည့်ပါဦး... သူက အများဆုံးကတော့ ပြစ်ဒဏ်ပေးခံရရုံပဲလို့တွေးပြီး သူ့သခင်အတွက် ကိုယ်စားအလုပ်လုပ်ပေးနေတာပဲ..."

"နန်းတွင်းစည်းကမ်းတွေက တင်းကျပ်ပြီး လော်မေ့ရန် လည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာမရခဲ့ဘူး... ထောင်ကျိ က သူ့အပြစ်ကို ဝန်ခံပြီး ကိုယ်လုပ်တော်လီက ကရုဏာထားဖို့ တောင်းပန်ရင် သူ အပြစ်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သို့သော် မယ်တော်ကြီးက ဤကိစ္စကို အလွယ်တကူ မဖော်ထုတ်နိုင်ဘဲ ချန်ရုံရှန်းကို ပြောလိုက်တော့သည်။

"သွားပြီး သူ့ကို ပြောလိုက်... ဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူကို သတ်ခဲ့တဲ့အတွက် မယ်တော်ကြီးက သူ့ရဲ့ တစ်မိသားစုလုံးကို သူနဲ့အတူ မြှုပ်နှံစေချင်တယ်လို့..."