အခန်း ၃၀၅

အခန်း (၃၀၅) စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးအား သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်အဆင့် နှစ်ဦး လှုပ်ရှားလာခြင်း

ပျောက်ကွယ်သွားသော ဟန်မိသားစု ဘိုးဘေး၏ ပုံရိပ်ကို ချိုးဟယ်က ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် တည်ကြည်လေးနက်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ဟန်မိသားစု ဘိုးဘေးသည် လှုပ်ရှားခြင်း မပြုခဲ့သော်လည်း သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားက သူ့ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ခံစားရစေလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ဟန်မိသားစု ဘိုးဘေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အားနည်းနေသေးကြောင်း ချိုးဟယ် သဘောပေါက်သွားလေ၏။

ချိုးဟယ်က တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသော်လည်း သူ၏ စိတ်နှလုံးအပေါ် အရိပ်မည်းတစ်ခု ကျရောက်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် စားသောက်ဆိုင်၏ ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး ထိုနေရာမှနေ၍ ချိုးမိသားစု၏ နေရာတွင် ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို ဝေဝါးဝါး မြင်နိုင်လေ၏။

ဟန်မိသားစု ဘိုးဘေးက ချိုးမိသားစုနဲ့ မတိုက်ခိုက်ခဲ့တာ တော်တော်လေး နှမြောစရာကောင်းသည်။

သူသည် ဟန်ပင်းကို ဖမ်းဆီးရန် အလွန် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရပေသည်။

သို့သော် သူ့တွင် ဟန်ပင်း လျိုမိသားစုထံ ဝင်ရောက်လာချိန်မှစ၍ နောက်ဆုံးတွင် လျိုမိသားစု အကြီးအကဲများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်အထိ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးလည်း ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် ဤမှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးကို ယခုချက်ချင်း ထုတ်ဖော်ပြသရန် အစီအစဉ် မရှိသေးပေ။ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ထုတ်ပြလျှင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုကောင်းမည် ဖြစ်သည်။

အရာများ ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့်အမျှ တန်ယန်မြို့ရှိ ကျန်ရှိနေသော မိသားစု ငါးခုမှာ ယခင်ကဲ့သို့ အခြေအနေသို့ ဘယ်သောအခါမှ ပြန်မရောက်နိုင်တော့ချေ။ သွေးများသည် သူတို့၏ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို စွန်းထင်းသွားစေခဲ့လေပြီ။

မကြာသေးမီက သူ အများကြီး လုပ်ခဲ့မိမှန်း ကျိုးယွမ် သိထားပြီး ယခုအခါ သူတို့ အားလုံး တင်းမာနေပုံရလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဤလူများ၏ အစောင့်အကြပ်ကို လျှော့ချရန်အတွက် ရက်အနည်းငယ်ခန့် အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ယခု သူ လှုပ်ရှားနေပြီဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် ကြီးမြတ်သော မိသားစု ခြောက်ခုကို ဆက်လက်တည်ရှိခွင့် ပြုမည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ပြင် ကျိုးယွမ်သည် သူတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ လူများကိုပါ မျိုးဖြုတ်ပစ်မည် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ယဲ့မိသားစုအပေါ် ရန်ငြိုးရှိပြီး ယဲ့ဖိန်သည် သူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ယဲ့မိသားစုသည် ယခုတိုင် သူ၏ ခေါင်းအတွက် ဆုငွေထုတ်ထားဆဲပင်။

ထိုသို့ဖြစ်ရာ ကျိုးယွမ်အနေဖြင့် ယဲ့မိသားစုအပေါ် လက်တွန့်နေစရာ မလိုတော့ချေ။

ကျိုးယွမ်က အစပိုင်းတွင် အရိပ်ခန်းမသည် ယဲ့မိသားစုနှင့် ပတ်သက်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သူသည် လွန်ကဲစွာ တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေ၏။

အကယ်၍ အရိပ်ခန်းမသာ ယဲ့မိသားစုနှင့် တကယ် ပတ်သက်နေပါက ယဲ့မိသားစုသည် အရိပ်ခန်းမ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

နေ့နှင့်ည တလှည့်စီ ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သုံးရက် ကုန်လွန်သွားလေ၏။

ပြီးခဲ့သော သုံးရက်အတွင်း တန်ယန်မြို့၏ လေထုမှာ အလွန် တင်းမာနေခဲ့သည်။ လျန်မိသားစု ပျက်စီးသွားခြင်းက တန်ယန်မြို့ရှိ အင်အားစု အားလုံးကို ဂနာမငြိမ် ဖြစ်စေခဲ့လေ၏။

မူလက လျန်မိသားစုနှင့် ပတ်သက်နေသော အင်အားစုများသည် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံရပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ပြိုကွဲသွားခဲ့လေသည်။

အကယ်၍ အရေပြားသာ မရှိတော့ပါက အမွေးအမှင်က ဘယ်နေရာမှာ တွယ်ကပ်နေမှာလဲ။

ဤသည်မှာ ရှင်သန်ခြင်း နိယာမပင် ဖြစ်လေ၏။

ဟန်၊ ချိုး၊ လျို၊ ကျန်း နှင့် စွန်း ဟူသော အစွမ်းထက် မိသားစု ငါးခုအနက် မည်သူကမျှ နောက်ပိုင်း လျန်မိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ခွဲဝေခြင်းတွင် မပါဝင်ခဲ့ကြချေ။

ဤအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သာ မတ်တပ်ရပ်လာပါက တန်ယန်မြို့ရှိ ဒုတိယအဆင့် မိသားစု အားလုံး၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ဤမိသားစုများ အားလုံး ကောင်းစွာ သိရှိထားကြလေသည်။

သူတို့က ယခင်က မကြောက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါမူ မဟုတ်တော့ချေ။

ဤသုံးရက်အတွင်း ဟန်၊ ချိုး၊ လျို၊ ကျန်း နှင့် စွန်း မိသားစု ငါးခုကြား ဆက်ဆံရေးမှာ ပိုမို ဝေးကွာလာခဲ့လေ၏။

ယဲ့ဝမ်သည် ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ရည်ရွယ်၍ ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးရန် အဓိက မိသားစု ငါးခု၏ ဘိုးဘေးများကို အကြိမ်ကြိမ် ခေါ်ယူခဲ့သော်လည်း အရာများမှာ စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း မဖြစ်ခဲ့ဘဲ တိုးတက်မှု နှေးကွေးနေခဲ့လေ၏။

စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဟန်ဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာလေသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်သည် သူ့အတွက် ထာဝရကာလတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရစေလေ၏။

သူသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု အကြံအစည်များကို အဆက်မပြတ် သတိထားနေခဲ့ရပြီး သူ့ကို မြင့်မားသော တင်းမာမှု အခြေအနေတစ်ခုတွင် ရှိနေစေသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးသည် သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်း အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ခါနီး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်ဖက်စလုံးမှ အလူးအလဲ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘိုးဘေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးအား သွားလေရာ နေရာတိုင်းတွင် စွန်းမိသားစုမှ တပည့်များသည် အရိုအသေပေးကာ ကြီးမားသော လေးစားမှုကို ပြသကြလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးသည် စွန်းမိသားစု၏ မဏ္ဍိုင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ ဤအကဲခတ်တတ်သော လူများကို ကိုင်တွယ်ရန် သူ စိတ်မဝင်စားချေ။

ထိုအချိန်တွင် စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးသည် တပည့်တစ်ဦး၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိဘဲ သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားလေ၏။

သူ၏ ခံစားချက်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။ ကျိုးယွမ်သည် ပန်းတစ်ရာနတ်သမီးက စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေး၏ ဘေးတွင် မရှိသော အခိုက်အတန့်ကို နောက်ဆုံးတွင် စောင့်ဆိုင်းမိခဲ့လေပြီ။

"မူလစွမ်းအင်ပေါက်ကွဲခြင်း ၆ ဆင့် ကျင့်စဉ်!"

"ကူမူလက်ညှိုး!"

ကျိုးယွမ်က ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးဆီသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်လေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုးကြိုးဓားနှင့် ဝါးမျိုခြင်းဓားတို့ ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးနှစ်ကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေး၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပစ်ထွက်သွားလေသည်။

စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးသည် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး ကျိုးယွမ်၏ လက်ညှိုးက သူ၏ မျက်ခုံးဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ မနေနိုင်ဘဲ လက်ဝါးဖြင့် ကာကွယ်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ လက်ညှိုးသည် စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေး၏ လက်ဖဝါးများကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားရာ စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးထံမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အိုမင်းနေပြီဖြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း ညှိုးနွမ်းသွားလေတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မိုးကြိုးဓားနှင့် ဝါးမျိုခြင်းဓားတို့သည် စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေး၏ ရင်ဘတ်သို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။

စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးသည် ရုတ်တရက် တောက်ပစွာ လင်းလက်သွားပြီး အထူးချပ်ဝတ်တစ်ခု ပေါ်လာကာ မိုးကြိုးဓားနှင့် ဝါးမျိုခြင်းဓားတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဟန့်တားလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ် ဤအရာကို အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိချေ။ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံရမည်ကို သိထားသဖြင့် သူသည် သဘာဝကျကျပင် အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းကိရိယာများကို ယူဆောင်လာခဲ့ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးသည် နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူတို့ကြားတွင် ဆယ်ပေကျော် အကွာအဝေးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အေးစက်နေလေ၏။

"ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်!"

ကျိုးယွမ်သည် စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေးဆီသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်ရာ သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ကြောင်းကို ထိတ်လန့်တကြား ချက်ချင်း တွေ့ရှိသွားလေ၏။

"သခင်ကြီး! ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါ!"

စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံတွင် အဆုံးအစမဲ့ ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါ နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စွန်းမိသားစုဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာလေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေ၏။ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် မိုးကြိုးဓားနှင့် ဝါးမျိုခြင်းဓားတို့သည် စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေး၏ ရှေ့တွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပေါ်လာလေသည် ။သူ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်လုံးများရှေ့တွင် ဓားငယ် နှစ်လက်သည် သူ၏ မျက်ခုံးကို တည့်မတ်စွာ ဖောက်ထွင်းသွားလေ၏။

စွန်းမိသားစု ဘိုးဘေး၏ ပြူးကျယ်ကာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော နာကြည်းသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လွင်နေလေသည်။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၅၄၁၁၁၊ သက်တမ်း +၅၅၁၊ ကျင့်စဉ်အမှတ် +၅၅၅၁၂၁၀...]

စနစ်၏ အသံကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်လေ၏။ သူသည် သူ၏ ဓားငယ် နှစ်လက်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်သွားမလို့လဲ"

ကောင်းကင်မှ သိမ်မွေ့သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမ လက်ဝါးကြီးတစ်ခု အထက်မှ ဆင်းသက်လာကာ စွန်းမိသားစု ခြံဝင်း တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံ၍ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် တည်ငြိမ်နေပြီး အဆင့် ၆ မိုးကြိုးမီးတောက် မှော်အဆောင် နှစ်ခုကို ပစ်ထုတ်လိုက်ကာ ဆင်းသက်လာသော လက်ဝါးဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ယိမ်းယိုင်သွားပြီး အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ပေါ်လာပြီး ဧရာမ လက်ဝါးကြီး၏ လွှမ်းခြုံမှုမှ လွတ်မြောက်သွားလေ၏။

"မင်းကို ငါ စောင့်နေတာ ကြာပြီ"

ကျိုးယွမ် ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဧရာမ ဓမ္မရုပ်သွင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ဤသည်မှာ ယဲ့ဝမ်၏ ဓမ္မရုပ်သွင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ယဲ့ဝမ်၏ ဓမ္မရုပ်သွင်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ဧရာမ ခြေထောက်ကြီးဖြင့် ကျိုးယွမ် ရှိရာ နေရာသို့ တိုက်ရိုက် နင်းချလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။ ဓမ္မရုပ်သွင် လွှမ်းခြုံထားသော လောကကြီးမှာ ချိတ်ပိတ်ခံထားရသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရပြီး ကျိုးယွမ်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အေးစက်မှုတစ်ခုကို ခံစားရစေလေ၏။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် အရိပ်ခုန်ပျံခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဝေဝါးသွားပြီး ဆယ်ပေအကွာတွင် ပေါ်လာလေသည်။

နံရံတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသကဲ့သို့ ကျိုးယွမ် ခံစားလိုက်ရပြီး ဖြတ်သန်းသွား၍ မရနိုင်ချေ။

"ကျိုးယွမ်... မင်း လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဓမ္မရုပ်သွင်ဆိုတာ ကိုယ်ပိုင် နယ်ပယ်တစ်ခုပဲ... သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့!"

ယဲ့ဝမ်၏ ဧရာမ ဓမ္မရုပ်သွင်ကြီးသည် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဧရာမ ခြေထောက်ကြီးက မယုံနိုင်စရာ အမြန်နှုန်းဖြင့် နင်းချလာလေသည်။ အကယ်၍ ထိုခြေထောက်သာ တကယ်တမ်း ကျရောက်လာပါက ကောင်းကင်တံခါး အထွတ်အထိပ်အဆင့်ပင်လျှင် သေချာပေါက် သေဆုံးမည် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ဧရာမ ခြေထောက်ကြီး တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်ကို ကျိုးယွမ် စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ် လက်ဖြင့် မန္တန်တစ်ခု ဖန်တီးကာ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်ရာ ယခင်က ပိတ်လှောင်ထားသော နေရာကို ချက်ချင်း ပုံပျက်သွားစေလေသည်။ ထို့နောက် ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ပေရာပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ပေါ်လာလေ၏။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ကို ချိတ်ပိတ်တားမြစ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ပင် ဖြစ်ပြီး ယဲ့ဝမ်၏ ဓမ္မရုပ်သွင် လေဟာနယ်ကို တိုက်ရိုက် ပြိုကျသွားစေကာ ကျိုးယွမ်ကို အပြင်သို့ ပျံထွက်သွားနိုင်စေလေသည်။

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အခုလေးတင် ကျိုးယွမ် ရပ်နေခဲ့သော နေရာသည် ဧရာမ ခြေထောက်ကြီးကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ကြေမွသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အအုံများမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြိုကျသွားလေတော့သည်။