အခန်း ၃၀၈

အခန်း (၃၀၈) ရက်စက်လှသော ခြေလှမ်း

ချိုးမိသားစု၏ နောက်ဖေးဝင်းသည် ချိုးမိသားစု၏ သ

တစ်ခုတည်းသော ကြွင်းကျန်ရစ်သည့် နေရာ ဖြစ်ပြီး ချိုးဟယ်နှင့် ချိုးမိသားစု ဘိုးဘေးတို့၏ အသက်လု ကြိုးပမ်းမှုကြောင့်သာ အဖတ်တင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချိုးမိသားစု ဘိုးဘေးနှင့် ချိုးဟယ်တို့သည် နောက်ဖေးဝင်းရှိ ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ဒဏ်ရာများကို ကုသနေကြပြီး ချိုးမိသားစုဝင် အားလုံးလည်း ဤနေရာ၌ စုဝေးနေကြ၏။

ထိုချိန်တွင် လူရိပ်တစ်ဦးသည် ဝေးလံသောနေရာမှ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး နောက်ဖေးဝင်း၏ အပေါ်တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာကာ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ထိုလူသစ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ချိန်တွင် ချိုးမိသားစုဝင်အများအပြားမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုသူသည် ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးထံသို့ ဘိုးဘေးက တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းရန် စေလွှတ်လိုက်သော ချိုးမိသားစု၏ အဋ္ဌမအကြီးအကဲ ချိုးကျန်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

"ချိုးကျန်း... အဲ့ဒီအရှင်က ဘာပြောလိုက်လဲ"

ချိုးမိသားစု ဘိုးဘေးနှင့် ချိုးဟယ်တို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အနည်းငယ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ လွန်ခဲ့သော နာရီဝက်ကျော်က ရောက်ရှိလာသည့် ပိုးသားစပေါ်တွင် သူသည် မနက်ဖြန် ထပ်မံလာခဲ့မည်ဟု ရေးသားထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဘိုးဘေး... ဂိုဏ်းချုပ်... အဲ့ဒီအရှင်သခင်က ကျွန်တော့်ကို သေတ္တာတစ်လုံးနဲ့ လွှတ်လိုက်ပြီး အားလုံးကို သိချင်ရင် မင်းတို့ကိုယ်တိုင် ဖွင့်ကြည့်ရမယ်လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်"

ချိုးကျန်းသည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူကိုင်ဆောင်လာသော သေတ္တာကို သူတို့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ချိုးဟယ်သည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြီးနောက် လှမ်းယူကာ ဘိုးဘေးထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်၊ အကြောင်းမှာ ဘိုးဘေးသည် ထိုသူနှင့် ပိုမို ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိသောကြောင့်ပင်။

ချိုးမိသားစု ဘိုးဘေးသည် သေတ္တာပေါ်ရှိ သေးငယ်သော တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို မြင်လိုက်ရသည့် ချိန်တွင် အနည်းငယ် မိန်းမောသွားခဲ့ရ၏။ ထို့နောက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုတံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ချိုးကျန်း၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်ခဏချင်းအတွင်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဖြန်း!"

တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု ကွဲအက်သွားပြီး သေတ္တာသည် ပွင့်ထွက်သွားရာ ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့များ ဝါးမြိုပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ အတွင်း၌ ရှိနေသည်မှာ ချိုးကျန်း၏ ခေါင်းပြတ်ကြီး ဖြစ်နေချေပြီ။

ချိုးမိသားစု ဘိုးဘေးနှင့် ချိုးဟယ်တို့မှာ မှင်တက်သွားကြရသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် သေတ္တာအတွင်းမှ အတိုင်းအဆမဲ့သော အလင်းတန်းများ မြင့်တက်လာခဲ့တော့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးများသည် သောင်းကျန်းလှသော မီးတောက်များနှင့်အတူ သေတ္တာအတွင်းမှ ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ချိုးမိသားစု ဘိုးဘေးနှင့် ချိုးဟယ်တို့ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

မိုးကြိုးများနှင့် မီးတောက်များသည် ရူးသွပ်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ပေရာပေါင်းများစွာကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဝါးမြိုကာ ချိုးမိသားစု၏ နောက်ဖေးဝင်းတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံပစ်လိုက်တော့သည်။

စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများသည် ချိုးမိသားစုဝင်များထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး မီးတောက်များကြားတွင် တာအိုကျင့်ကြံသူများ၏ ပုံရိပ်များသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်နေကြရသည်။

သို့သော် သူတို့သည် မိုးကြိုးများ၏ ပတ်ချာလည် ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် လုံးဝ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။

ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်ခံရသည့် ချိုးမိသားစု ဘိုးဘေးသည် သူ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက် ချက်ချင်းပင် မည်းတူးသွားသဖြင့် အလွန်အမင်း နာကျင်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်ညည်းတွားသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရ၏။

သို့သော် ဤသည်မှာ အဆုံးသတ် မဟုတ်သေးပေ။ ထို့နောက်တွင် ချိုးမိသားစု ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက်များ၏ ဖျက်ဆီးမှုအောက်တွင် တစ်လက်မချင်းစီ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားခဲ့ရသည်။

ချိုးမိသားစု ဘိုးဘေး၏ မူလဝိညာဉ်သည် မိုးကြိုးမီးတောက် ငရဲဘုံအတွင်းမှ ရုန်းကွက်လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အတိုင်းအဆမဲ့သော ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မည်သည့်နေရာမှန်းမသိသော နေရာတစ်ခုမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး ချိုးမိသားစု ဘိုးဘေး၏ မူလဝိညာဉ်ကို တည့်တည့်ချင်း ထိုးဖောက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ချိုးမိသားစု ဘိုးဘေး၏ မူလဝိညာဉ်အတွင်း၌ အတိုင်းအဆမဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှု အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်ပြယ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

ချိုးမိသားစု ဘိုးဘေး သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သလို ချိုးမိသားစုဝင် အမြောက်အမြားလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရချေပြီ။ ချိုးဟယ် အပါအဝင် လူအယောက် နှစ်ဆယ်ခန့်သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ဤလူများ သေဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမှာ ချိုးဟယ်တို့အဖွဲ့နှင့် ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိနေခဲ့ကြခြင်းကြောင့်ဖြစ်သလို စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များ၏ ကာကွယ်မှုကို ရရှိထားခဲ့ကြခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

ချိုးသုသုသည် ကံကောင်းခဲ့သည်၊ သူမသည် လုံလောက်စွာ ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိနေခဲ့သလို စွန်းစု ပေးအပ်ထားခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်လည်း ရှိနေခဲ့သည်။

သရော်စရာကောင်းသည်မှာ ဤဝိညာဉ်လက်နက်များကြောင့်သာ ချိုးသုသု အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သက်ရှိငရဲဘုံနှင့် တူလှသော ဤမြင်ကွင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် ချိန်တွင် ချိုးသုသုသည် လုံးဝ ရူးသွပ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြော အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤအခြေအနေကို ကျင့်ကြံသူများက သွေးချီဖောက်ပြန်ခြင်းဟု ခေါ်ဆိုကြပေသည်။

အကယ်၍ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စနစ်တကျ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်ခဲ့ပါက ဤဘေးဒုက္ခကို ရှောင်လွှဲနိုင်ကောင်း ရှောင်လွှဲနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် ချိုးသုသုအနေဖြင့် သူမ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချိုးမိသားစုဝင်များ သနားစဖွယ် ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေကြရင်း အချို့မှာ မည်းတူးနေသော အလောင်းကောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်ကို ဆက်လက် မကြည့်ရက်တော့ပေ။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ချိုးသုသု၏ သွေးကြောများကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူမ၏ ဒန်တျန်ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ချိုးသုသုသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြက်လုံးတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရရင်း ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်ရယ်မောနေခဲ့သည်။

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ချိုးသုသု၏ ဆံပင်များသည် လုံးဝ ဖြူဖွေးသွားခဲ့ပြီး သူမသည် အစစ်အမှန် ရူးသွပ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ချိုးဟယ်သည် ကြွင်းကျန်ရစ်သော ချိုးမိသားစုဝင် အနည်းငယ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ခန့်က မိမိအနေဖြင့် ကောင်းကင်တံခါးအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည့် ချိန်တွင် ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး လောကရှိ သူရဲကောင်းအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်ခဲ့သည်ကို သူ ကောင်းစွာ မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်မူ ချိုးမိသားစုသည် သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်၌ပင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူ တားဆီးရန် အားအင်မရှိခဲ့ပေ။

ဤနာကျင်မှုမှာ ဖော်ပြရန် မစွမ်းသာအောင်ပင်၊ သူ၏ နှလုံးသားသည် အတိုင်းအဆမဲ့သော နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ထိုမျှလောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာဖြင့် ချိုးမိသားစုဝင် အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် တစ်ဖက်လူကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးမိသလို တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်းနှင့် ဝေခွဲမရ ဖြစ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် တစ်ဖက်လူ ပြောသည့်အတိုင်း မလုပ်ဆောင်ဘဲ ဤအရာအားလုံးကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်းအပေါ်လည်း မုန်းတီးမိနေခဲ့သည်။

ချိုးဟယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မည်းတူးနေခဲ့ကာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ချိုးဟယ်၏ ချီအရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့်မှနေ၍ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဆင်းကျဆင်းသွားခဲ့တော့သည်။

ချိုးသုသုကဲ့သို့ပင် သူ၏ ဆံပင်များသည်လည်း တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဖြူဖွေးသွားခဲ့ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်သွားကာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အိုမင်းရင့်ရော်သွားသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုချိန်တွင် ယဲ့ဝမ်နှင့် ပန်းတစ်ရာနတ်သမီးတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ချိန်တွင် သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီသွားကြရ၏။

ချိုးမိသားစုသည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်၊ ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူသည် သူတို့၏ မျက်စိအောက်တွင်ပင် ချိုးမိသားစုကို ထိုနေ့ချင်း၌ပင် သုတ်သင်ရှင်းလင်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့၏ မျက်နှာကို ဗြောင်ကျကျ ရိုက်နှက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သလို သူတို့၏ မစွမ်းဆောင်နိုင်မှုကို ပြောင်လှောင်လိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ယဲ့ဝမ်သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်မိသည်။ မိမိအနေဖြင့် တစ်နေ့တွင် သန္ဓေပြောင်းဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အရှက်ခွဲမှုကို ခံရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

ယဲ့ဝမ်သည် လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ချိုးမိသားစု၏ အောက်ခြေတွင် ပေါက်ကွဲနေသော စွမ်းအင်များကို တိုက်ရိုက် သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။ လူပုံမပေါ်တော့သော ချိုးမိသားစုဝင်များကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ဝမ်သည် မျက်နှာခက်ထန်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိတော့သည်။

ဟန်မိသားစု၊ လျိုမိသားစုနှင့် ကျန်းမိသားစုတို့မှ ဘိုးဘေးသုံးယောက် ထပ်မံရောက်ရှိလာသည့် ချိန်တွင် ချိုးမိသားစု၏ ငရဲဘုံကဲ့သို့ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ ကျောရိုးများ စိမ့်တက်သွားကြရသည်။

ထိုသူ သုံးယောက်သည် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အဆုံးမဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။

ချိုးမိသားစု ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို စွန်းမိသားစုနှင့် လျန်မိသားစုတို့လည်း မရှိတော့ပေ၊ ယခုအခါတွင် ဤမိသားစု သုံးခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူတို့သည် သေမင်းက မိမိတို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို ခံစားနေရသော်လည်း မည်သည့်နေရာ၊ မည်သည့်အချိန်တွင် ရောက်ရှိလာမည်ကို မသိရှိကြသဖြင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့် စိုးရွံ့သွားစေသည်။

"မင်းတို့ မိသားစု သုံးခုလုံးက လူတွေ အားလုံး လျိုမိသားစုရဲ့ ဌာနချုပ်မှာ စုဝေးကြပါ... ငါတို့ နှစ်ယောက်ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ပေးမယ်"

ယဲ့ဝမ်သည် ဟန်၊ လျို၊ ကျန်း ဘိုးဘေးသုံးယောက်ကို ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ချိန်တွင် သုံးယောက်လုံးမှာ အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်၊ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် အရိုးထဲအထိ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြရပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒိန်း!"

ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ဝေးလံသောနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ တန်ယန်မြို့တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

တန်ယန်မြို့၏ အချို့သောနေရာတွင် ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ဆန့်တန်းနေခဲ့ပြီး တောင်ငယ်လေးများသည် လေထုထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာကာ မိုးရေစက်များကဲ့သို့ အောက်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

လေထုထဲတွင် ရောက်ရှိနေသော တာအိုကျင့်ကြံသူများ၏ ပုံရိပ်များသည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်နေကြရသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင်ဓားချီများသည် မည်သည့်နေရာမှန်းမသိ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသော တာအိုကျင့်ကြံသူများ၏ ပုံရိပ်များကို အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် ချိန်တွင် လျိုမိသားစု ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း ဖြူလျော်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီကာ သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်ပြီး မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

အကြောင်းမှာ ဤအရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်နေသည့် နေရာမှာ သူတို့၏ လျိုမိသားစု ရှိရာနေရာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ယဲ့ဝမ်၊ ပန်းတစ်ရာနတ်သမီးနှင့် အခြားသူများသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း အလျင်အမြန် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

သူတို့ လျိုမိသားစုသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် ချိန်တွင် လျိုမိသားစုတစ်ခုလုံးသည် အပျက်အစီးပုံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

လူနှစ်ယောက်၏ မျက်နှာများမှာ ပြာနှမ်းနေခဲ့သည်။ လျိုမိသားစုသည် ဆိုးရွားစွာ ခံစားခဲ့ရပြီး လူရာပေါင်းများစွာ သေဆုံးခဲ့ရကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူမှာ အလွန်နည်းပါးလှသည်။

လျိုမိသားစု၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်သော လျိုချောင်ပင်လျှင် ယခုအခါတွင် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ခန့် ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ပြီး အသက်ငင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လျိုမိသားစု ဘိုးဘေး အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ချိန်တွင် သူသည် ခေါင်းနားပန်းကြီးသွားကာ သွေးတစ်လုပ် ထပ်မံအန်ထုတ်ပြီး မေ့လဲသွားတော့သည်။