အခန်း ၃၀၉

အခန်း (၃၀၉) တန်ယန်မြို့၏ ပရမ်းပတာဖြစ်မှု

"မကောင်းတော့ဘူး!"

ဟန်မိသားစု ဘိုးဘေးနှင့် ကျန်းမိသားစု ဘိုးဘေးတို့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူသည် ချိုးမိသားစုနှင့် လျိုမိသားစုကို စတင်တိုက်ခိုက်နေပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့နှစ်ဦးကိုလည်း သဘာဝကျစွာပင် လွှတ်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ယဲ့ဝမ်နှင့် ပန်းတစ်ရာနတ်သမီးတို့သည်လည်း ဤပြဿနာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တွေးမိသွားကြသည်။ သူတို့၏ အမူအရာများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ဦးက ဟန်မိသားစုအိမ်တော်သို့ ပျံသန်းသွားကာ အခြားတစ်ဦးက လျိုမိသားစုအိမ်တော်သို့ အသီးသီး ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

ဟန်မိသားစု ဘိုးဘေးနှင့် ကျန်းမိသားစု ဘိုးဘေးတို့သည်လည်း မိမိတို့၏ မိသားစုများဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးလွှားသွားကြရင်း စိတ်ထဲတွင် မတင်မကျ ဖြစ်နေခဲ့ကြ၏။

သို့သော် သူတို့ ရောက်ရှိသွားသည့် ချိန်တွင်မူ မိသားစုများမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံနေသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်၌ပင် လျိုမိသားစုရှိရာ ဘက်ခြမ်းမှနေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချီတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး လျိုမိသားစု ဘိုးဘေး၏ စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံလည်း အတူတကွ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခုနတင်မှ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သော လျိုမိသားစု ဘိုးဘေး၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် လျိုမိသားစု ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာသော မူလဝိညာဉ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အာကာသအချိန်ဓား ပျံသန်းထွက်ပေါ်သွားပြီး လျိုမိသားစု ဘိုးဘေးသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

သူသည် ယနေ့တွင် ဟန်မိသားစုနှင့် ကျန်းမိသားစုကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ အစအဆုံး သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ လျိုမိသားစုနှင့် ချိုးမိသားစုတို့သာ ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အကြောသေသွားအောင် ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။

လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်နှက်လိုက်ရုံဖြင့် လျိုချောင်၏ ကျန်ရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ သွေးစက်အသားစများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ရချေပြီ။

ကျိုးယွမ်သည် သးတို့၏ သိုလှောင်လက်စွပ်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားသွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

【ဒင်... ကံတရားတန်ဖိုး +၆၆၃၂၈၊ သက်တမ်း +၉၇၆၊ ကျင့်ကြံခြင်းတန်ဖိုး +၇၉၀၀၀၀။】

【ဒင်... ကံတရားတန်ဖိုး +၅၅၃၂၊ သက်တမ်း +၃၅၁၊ ကျင့်ကြံခြင်းတန်ဖိုး +၁၅၉၁၂၁။】

စနစ်၏ အသံသည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျိုးယွမ် ပြန်လည်ပေါ်လာသည့် ချိန်တွင် ပေပေါင်းထောင်ချီ ကွာဝေးသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကာ လူအုပ်ကြီးအတွင်းသို့ ရောနှောဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျိုးယွမ်! မင်းကို သတ်ပစ်မယ်!"

ယဲ့ဝမ်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံသည် တန်ယန်မြို့တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ရာ ကျိုးယွမ်က ကြားရသည့် ချိန်တွင် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်မိတော့သည်။

သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် ကြီးမြတ်သော မိသားစုကြီး ခြောက်ခု ပျက်စီးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုနေ့သည် ယဲ့ဝမ် သေဆုံးမည့်နေ့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ်သည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို မစစ်ဆေးမီ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ခရီးနှင်နိုင်သော သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူသည့် နေရာကူးပြောင်းဝင်္ကပါတစ်ခုကို လဲလှယ်ရန် ကံတရားတန်ဖိုး ၅၀၀၀၀ ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

【အိမ်ရှင် - ကျိုးယွမ်】

【ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် - သန္ဓေပြောင်းဝိညာဉ်အဆင့် ထိပ်ဆုံး - ၆၉၈၁၉၉၀၀ / ၉၆၀၀၀၀၀၀】

【သက်တမ်း - ၃၀ / ၁၂၈၈၁၅.၈】

| ပါရမီ - တာအိုပိတ်ပင်မှု စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်၊ သန္ဓေပြောင်း မိုးကြိုးစိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်၊ သန္ဓေပြောင်း မီးစိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်】

【ကံတရားတန်ဖိုး - ၃၉၈၉၅၆】

【ကျွမ်းကျင်မှုများ - အဆင့်မြင့် မီးတောက်လုံးအတတ်၊ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်စုစည်းမှုဝင်္ကပါ】

【အထူးစွမ်းရည်များ - မျက်နှာတစ်ထောင်အတတ်၊ အချိန်ဖျက်ဆီးခြင်းအတတ်၊ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအတတ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းအတတ် (အဆင့် ၅)၊ အဆင့် ၅ မှော်အဆောင်သခင်】

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကောင်းကင်တံခါးအဆင့်ရှိသူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့်သာ မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်စေနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ထို့နောက်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်၊ အကြောင်းရင်း နှစ်ခုကြောင့် သူ ထပ်မံ အဆင့်တက်လှမ်းရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ကို သိရှိထားသောကြောင့်ပင်။

ပထမအချက်မှာ မှော်အဆောင်လမ်းစဉ်ဖြစ်ပြီး အဆင့် ၅ မှော်အဆောင်သခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ရည်ရွယ်သည်။ အဆင့် ၆ မှော်အဆောင်သခင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ မည်သို့မျှ လွယ်ကူသောအရာ မဟုတ်ပေ။

ဒုတိယပြဿနာမှာ "ကောင်းကင်ကိုးဆင့် နတ်မိုးကြိုးကျမ်း" ဖြစ်သည်။ ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာအရှင်သည် ဤကျင့်စဉ်ကို ကျိုးယွမ်ထံ ပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း ပထမပိုင်းတစ်ဝက်သာ ပြည့်စုံပြီး ဒုတိယပိုင်းတစ်ဝက်မှာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ကိုးဆင့် နတ်မိုးကြိုးကျမ်း၏ အထက်ပိုင်းသည် ကျိုးယွမ်အား သန္ဓေပြောင်းဝိညာဉ်အဆင့် ထိပ်ဆုံးအထိသာ ကျင့်ကြံခြင်းကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ကျိုးယွမ်သည် ကောင်းကင်ကိုးဆင့် နတ်မိုးကြိုးကျမ်းကို အဓိကကျသော ကျင့်စဉ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး မီးကို ထိန်းချုပ်ရန် မိုးကြိုးကို အသုံးပြုကာ မိုးကြိုးနှင့် မီးနှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျင့်ကြံခဲ့သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုတည်းက တာဝန်အားလုံးကို ထမ်းဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးယွမ်၏ အရေးတကြီးဆုံး တာဝန်မှာ ကောင်းကင်ကိုးဆင့် နတ်မိုးကြိုးကျမ်း၏ ဒုက္ခပိုင်းတစ်ဝက်ကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။အကယ်၍ ဤကျင့်စဉ်၏ ဒုတိယပိုင်းတစ်ဝက်ကို ရှာမတွေ့ပါက ကျိုးယွမ်တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိဘဲ အခြားကျင့်စဉ်များကို ပြောင်းလဲကျင့်ကြံရုံသာ ရှိတော့သည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် ဤသို့ ဖြစ်ပျက်လာမည်ကို အလွန်အမင်း မလိုလားသဖြင့် သူသည် အလွန် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

ကျိုးယွမ်အနေဖြင့် စွန်းစုနှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ လိုက်မသွားရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အဆောင်သခင်အဖွဲ့ချုပ်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသူများအတွက် တရားမျှတမှု ရှာဖွေရန်အတွက်သာမက ဤအကြောင်းရင်းကြောင့်လည်း ပါဝင်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် နဂါးတောင်ဒေသသို့ ပြန်ရန် သင့်၊ မသင့်ကို စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ မိစ္ဆာကောင်းကင်ဂိုဏ်းသို့ တစ်ခေါက်သွားပြီး မိမိ၏ ဆရာဖြစ်သူ ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာအရှင်အား ကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာများကို မေးမြန်းရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ် ဆုံးဖြတ်ချက် မချရသေးပေ၊ သို့သော် မကြာမီ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ယဲ့ဝမ်ကို သတ်ပြီးနောက်တွင်မူ သူ ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ရမည့် အချိန် ရောက်လိမ့်မည်။

တန်ယန်မြို့တစ်ခုလုံးသည် လုံးဝ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ တန်ယန်မြို့ရှိ အင်အားစု အားလုံးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကြီးမြတ်သော မိသားစုကြီး ခြောက်ခုကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် ကြိုးပမ်းနေသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြသည်။

ယနေ့တွင် ကြီးမြတ်သော မိသားစုကြီး ခြောက်ခုအနက် ဟန်မိသားစုနှင့် ကျန်းမိသားစုသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး အခြားမိသားစု လေးခုမှာ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ချိုးမိသားစုတွင် ချိုးဟယ်တစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ထိုးဆင်းကျဆင်းသွားခဲ့သဖြင့် ချိုးမိသားစု၏ နယ်မြေကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

တန်ယန်မြို့သည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ဒုတိယတန်းစား မိသားစုများသည် ဆက်လက် မအောင့်ထားနိုင်ကြတော့ဘဲ လျိုမိသားစုနှင့် ချိုးမိသားစုတို့၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို ခွဲဝေယူကြတော့သည်။

ပဋိပက္ခများ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ မိသားစုအမြောက်အမြား ပါဝင်လာခဲ့ကြပြီး ဤလုပ်ငန်းများအတွက် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြတော့သည်။

တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် တန်ယန်မြို့၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် တိုက်ပွဲများကို မြင်တွေ့နေရသည်။

အကယ်၍ ဤဒုတိယတန်းစား မိသားစုများသည် တန်ယန်မြို့၏ ဗြောင်ကျကျ လုယက်သူများ ဖြစ်ကြပါက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများသည်ကား အမှောင်ထုထဲတွင် ပုန်းခိုနေသော အဆိပ်ပြင်း မြွေဟောက်များပင် ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် မည်သည့်မိသားစုဝင် ဖြစ်ပါစေ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်ကြသည်၊ သူတို့ အလိုရှိသည်မှာ အရင်းအမြစ်များသာ ဖြစ်သည်။

လူအများအပြားသည် ဒုက္ခရောက်နေသော ဒုတိယတန်းစား မိသားစုများ၏ မျိုးဆက်များနှင့် အကြီးအကဲများကိုပင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသဖြင့် အချိန်တိုအတွင်း မိသားစုအမြောက်အမြား ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြရသည်။

ကျိုးယွမ်သည် လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေရင်း တိုက်ပွဲအချို့ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်စင်းသည် ကျိုးယွမ်၏ နောက်ကျောဘက်မှ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ လည်ပင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလာခဲ့သည်။

ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူမှာ အသက်လေးဆယ်ခန့် ရှိပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့၏။

ဓားသွားသည် လည်ပင်းကို ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း သွေးတစ်စက်မျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

"ပုံရိပ်ယောင်!"

အသက်လေးဆယ်ခန့်ရှိသော လူ၏ မျက်နှာ ဖြူလျော်သွားပြီး အလျင်အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်ချက်တည်းဖြင့် တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်ပါက ချက်ချင်း ဝေးလံသောနေရာသို့ ထွက်ပြေးရမည်ကို သူ အခြားသူများထက် ပိုမိုသိရှိထားသည်၊ ဤသည်မှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ ရေရှည်ရှင်သန်နိုင်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကံဆိုးချင်တော့ သူ ထွက်ခွာခွင့် မရနိုင်တော့ပေ။

လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုလူ၏ လည်ပင်းကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ ထိုလူ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်ဝန်းများအောက်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ပြင်းထန်စွာ ညှစ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

"ဂျွတ်!" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ထိုလူ၏ လည်ပင်းမှာ ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။

ထိုလူ၏ မူလဝိညာဉ် ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းချုပ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး လက်ဝါးပေါ်တွင် မိုးကြိုးများ တဖျတ်ဖျတ် မြည်ဟည်းသွားကာ ထိုလူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း အစအနမကျန် ချေမှုန်းပစ်လိုက်တော့သည်။

"အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်နဲ့ ငါ့ကို လာရှုပ်ရဲတယ်... သေချင်နေတာပဲ"

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော လေဟာနယ်ဆီသို့ လက်ညှိုးတစ်ချက် ထိုးလိုက်၏။

ဗလာဖြစ်နေသော လေဟာနယ်အတွင်းမှ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူရိပ်တစ်ဦးသည် မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် သွေးပေါက်ကြီးတစ်ခုဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထပ်ခါတလဲလဲ လှုပ်ရှားသွားပြီး အမှောင်ထုဓားသည် သူ၏ လက်ထိပ်များမှ ပျံသန်းထွက်ပေါ်သွားကာ အမှောင်ထုအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကပ်လျက်ပင် အော်ဟစ်သံ ငါးခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ခုနစ်ယောက်ပါဝင်သော ထိုအဖွဲ့မှာ ကျိုးယွမ်၏ လက်ချက်ဖြင့် လုံးဝ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ထိုခုနစ်ယောက်၏ သိုလှောင်လက်စွပ်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဘာမှမရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ်သည် အတော်အတန် ကျေနပ်သွားခဲ့၏။

【ဒင်... ကံတရား +၂၀၀၊ သက်တမ်း +၄၁၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၉၉၈။】

【ဒင်... ကံတရား +၃၁၀၊ သက်တမ်း +၁၆၈၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၁၃၉၉။】

...

စနစ်၏ အသိပေးချက်များ ဆက်တိုက် မြည်ဟည်းနေသော်လည်း ကျိုးယွမ် ဂရုမစိုက်ပေ၊ ဤသူများမှာ ခိုးဆိုးလုယက်သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ခုနတင် မိမိကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သောသူမှာ တန်ယန်မြို့မှ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက မိမိကို မည်သို့ မြင်တွေ့သွားပြီး တိုက်ခိုက်ရဲသည်ကို ကျိုးယွမ် မသိရှိပေ။

သို့သော် ယနေ့ တန်ယန်မြို့တွင် ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးမှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှပြီး နေရာတိုင်းတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်၊ သူသည် သဘာဝကျစွာပင် ဤအခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော တရားခံ ဖြစ်သည်။

သူသည် တန်ယန်မြို့၏ မူလစည်းမျဉ်းများကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သဖြင့် တန်ယန်မြို့ကို ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားစေခဲ့ပြီး ကြီးမြတ်သော မိသားစုကြီး ခြောက်ခု၏ ဟန့်တားနိုင်စွမ်း စွမ်းပကားမှာ တန်ယန်မြို့တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ တန်ယန်မြို့ရှိ အင်အားစု အသီးသီးအတွက် ဖဲချပ်များကို ပြန်လည်မွှေနှောက်ပြီး အုပ်စိုးသူအသစ်ကို ပြန်လည်သတ်မှတ်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဒုတိယတန်းစား အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သလို ဘေးဒုက္ခတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

အချို့သော မိသားစုများသည် ပိုမိုဝေးကွာသော နေရာသို့ သွားရောက်နိုင်ပြီး တန်ယန်မြို့၏ နံပါတ်တစ် မိသားစု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

သို့သော် အချို့သော မိသားစုများမှာမူ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး လုံးဝ ပျက်စီးခြင်းသို့ ဆင်းသက်သွားကြရလိမ့်မည်။