အခန်း (၅၂၄)

အခန်း (၅၂၄) - ဖန်ရှီဆန်းသာ ပေါက်စီတစ်လုံး ဖြစ်ခဲ့ရင် ကောင်းမှာပဲ

ထူစိဟိုင်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိ၏။

ကျိယွမ်က မိုစန်းခုန်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်ကို မြင်ခဲ့ရသော်လည်း သူတို့နှလုံးသားထဲတွင် သံသယများ ရှိနေဆဲပင် ။ သူ၏ နည်းလမ်းမှာ တစ်ကြိမ်တည်းသာ သုံးနိုင်သော အရာမျိုး ဖြစ်နေလျှင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်က ကျိယွမ်ကို လှောင်ပြောင်သရော်နေခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ စိတ်ထဲတွင်မူ ဖိအား အလွန် များနေခဲ့၏။

သို့သော် ယခုအခါ လူတိုင်း စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။

"ညီအစ်ကိုကျိက တကယ့်ကို... အာဏာရှင်ဆန်ပြီး ရူးသွပ်တဲ့ သမက်ပဲဗျာ"

ထူစိဟိုင်က မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ကျန်သောသူများကလည်း တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ဝိုင်းပြောကြ၏။

"နင်နိုင်ငံရဲ့ နံပါတ်တစ် အိမ်ပါသမက်ကတော့ သေချာပေါက် ညီအစ်ကိုကျိပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော် ဆယ့်နှစ်ယောက်တောင်..."

ဆွဲဆောင်မှုရှိသောမိန်းမပျို၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွား၏။

ကျိယွမ်၏ စွမ်းအားကို မြင်ပြီးနောက် သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ခေါင်းအုံးဖျာအဖြစ် ဆက်သချင်စိတ်များပင် ပေါ်လာ၏။ သို့သော်လည်း နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူမတွင် စိတ်ဆန္ဒရှိသော်လည်း တစ်ဖက်လူက ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

မျက်မမြင်အဖိုးအိုက သတိပေးလိုက်၏။

"စီနီယာကျိ၊ ဒီကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော်တွေက... ရိုရှားနိုင်ငံက ဖြစ်ဖို့များတယ်၊ ပဥ္စမမြောက်ဝေလို့ ခေါ်တဲ့ ခေါင်းဆောင်ကတော့ တော်ဝင်မိသားစုက ဖြစ်လိမ့်မယ်"

မျက်မမြင်အဖိုးအိုက ကြောက်ရွံ့နေလေသည်။

ရိုရှားနိုင်ငံသည် တစ်ချိန်က ချင်းရှန်းနယ်မြေ၏ ပထမဆုံး အင်ပါယာ ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာလောက်က ရိုရှားနိုင်ငံသည် အပြောင်းအလဲများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး အင်အား ကျဆင်းသွားခဲ့သော်လည်း ချင်းရှန်းနယ်မြေ၏ ထိပ်သီး သုံးနိုင်ငံထဲတွင် ပါဝင်နေဆဲပင် ။

ထိုနိုင်ငံတွင် နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော် အနည်းငယ်ပင် ရှိ၏။

ကောင်းကင်အဆင့်စစ်ဗိုလ်ချုပ်သည် သာမန်လူသားများကို ကျော်လွန်သည်ဆိုလျှင် နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်ဗိုလ်ချုပ်သည်ကား... သူတို့အတွက် စစ်မှန်နတ်ဘုရားဟုပင် ဆိုနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

မျက်မမြင်အဖိုးအိုသည် တစ်ကြိမ်က နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော်တစ်ဦးကို တွေ့ဆုံခွင့် ရခဲ့ဖူး၏။ ထိုသူသည် လက်ထဲတွင် တောင်တစ်လုံးကို ကိုင်မြှောက်ထားပြီး ခြေဖဝါးအောက်တွင် ပင်လယ်ကို နင်းကာ ရေပြင်ပေါ်မှ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

သူ့ကို မြင်တွေ့ရသော သက်ရှိသတ္တဝါတိုင်း ဒူးထောက် ကိုးကွယ်ခြင်း မပြုဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင် အရှိန်အဝါပြင်းထန်၏။

ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော်၏ စွမ်းအားသည် မျက်မမြင်အဖိုးအို နားလည်နိုင်သော အတိုင်းအတာအတွင်း ရှိနေသေး၏။

နတ်ဘုရားအဆင့်ဆိုသည်မှာကား... စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။

ထိုအရာသည် လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘဲ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပင် ။

"ရိုရှားနိုင်ငံမှာ နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော် ရှိတယ်၊ တကယ်လို့ ဒီမှာ ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ တော်ဝင်မိသားစုက သိသွားရင်တော့ စိုးရိမ်စရာပဲ..."

မျက်မမြင်အဖိုးအိုသည် ပြောရင်းမှ ပို၍ ကြောက်လန့်လာ၏။

သူသည် ရိုရှားနိုင်ငံက ဤနေရာ၌ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မသိစေရန် ကျိယွမ်အား နေရာကို ရှင်းလင်းပေးစေချင်နေသည်။

"မှန်တယ်"

ကျိယွမ်က မျက်မမြင်အဖိုးအိုကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဒါက ငါအလိုရှိတဲ့ အရာပဲ။

ကျန်လူတွေကတော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီကမ္ဘာမှာ လူအများကြီးက ပြက်လုံးတွေကတစ်ဆင့် အမှန်တရားကို ပြောတတ်ကြမှန်း ငါသိပါတယ်၊ မင်းတို့ ငါ့ကို ဒီလို ဆက်ဆံစရာမလိုပါဘူး၊ တကယ်လို့ ရိုရှားနိုင်ငံက ငါ့ကိုလာပြီး ပြဿနာမရှာရင်တောင် ငါက သူတို့ကို သွားပြီး ပြဿနာရှာရဦးမှာ"

ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်နေ၏။သမက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် ရိုရှားနိုင်ငံသို့ ထွက်ခွာရမည် ဖြစ်သည်။

ပထမအချက်မှာ ရှန်မုယွမ်သည် ရိုရှားနိုင်ငံနှင့် နီးကပ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် သူ၏ မူလနေရာဖြစ်သော ရိုရှားနိုင်ငံသို့ ပြန်မသွားဘဲ မည်သို့နေနိုင်မည်နည်း။

"ငါ့သခင်က ​ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားပဲ၊ ရိုရှားနိုင်ငံဆိုတာ ပြောပလောက်စရာ မရှိပါဘူး"

ချန်ခန်းပေါင်က အခွင့်ကောင်းယူကာ ဖားလိုက်၏။

သူ့ဘေးနားရှိ ပညာရှိဝတ်စုံဝတ်လူသည်မူ ကျိယွမ်ကို ဇဝေဇဝါဖြစ်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ဒီကျိယွမ်က တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှ၏။

"ငါတို့တွေ အထဲကို ဆက်ဝင်ကြည့်ရအောင်၊ ထျန်းယွမ်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သွားကြည့်ကြတာပေါ့"

ကျိယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

ရောက်လာမှတော့ ဆက်ပြီး ရှေ့တိုးသွားကာ ထိုထျန်းယွမ်ဆိုသည်ကို သွားကြည့်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ပညာရှိဝတ်စုံဝတ်လူ၏ စိတ်အာရုံက ရုတ်တရက် တင်းမာသွား၏။

လက်နက်သခင်သုံးသိန်း၏ သွေးနှင့် အရိုးများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော ထျန်းယွမ်သည် မည်ကဲ့သို့သော အရာမျိုး ဖြစ်နေမည်ကို သူလည်း မြင်ချင်နေသည်။

နတ်ဘုရားများက သူ့ကို မသနားခဲ့လျှင်ပင် ၄င်းက သူ၏ အကြီးဆုံးအစ်ကိုနှင့် အခြားသူများ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ဖြစ်သည်။

ထူစိဟိုင်နှင့် အခြားသူများကလည်း မကန့်ကွက်ရဲကြပေ။

ကန့်ကွက်လည်း အရာထင်မည် မဟုတ်ပါ။

သူတို့သည် စိုးရိမ်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေပြီး အန္တရာယ်နှင့် ကြုံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း ကျိယွမ်ကဲ့သို့သော လူယောက်ပင် သွားရဲမှတော့ သူတို့က ဘာကို ကြောက်နေရဦးမည်နည်း။

ကျိယွမ်က အရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်သွားပြီး လှေကားထစ်များကို နင်းကာ မြေအောက်နန်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ ဦးတည်သွားလေ၏။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျိုးပဲ့နေသော အရိုးများကို နေရာအနှံ့ တွေ့မြင်နေရသည်။

ပို၍ အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်လေလေ၊ အရိုးများက ပို၍ ကြည်လင်တောက်ပလာလေလေပင်။

လူတိုင်းသည် နတ်ဘုရားအဆင့်လက်နက်သခင် နှစ်ဦး၏ ရုပ်အလောင်းကို ထပ်မံ တွေ့ရှိကြပြန်၏။

"ငါ့နာမည်က ရွှမ်ဖုန်း ဖြစ်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဒီကျောက်တိုင်ပေါ်မှာ ရေးထွင်းထားခဲ့တယ်"

နတ်ဘုရားအဆင့်လက်နက်သခင်တစ်ဦး၏ ရုပ်အလောင်း ဘေးနားတွင် ချန်ထားခဲ့သော စာသားပင် ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဘုရားအဆင့်လက်နက်သခင်သည် သေတမ်းစာ အများကြီး ချန်မထားခဲ့ပေ။ သူ၏ သွန်းလုပ်ခြင်း ပညာရပ်များ ပြတ်တောက်မသွားစေရန်အတွက်သာ ဤနေရာ၌ ရေးထွင်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအရာကို မြင်သော် ဤနေရာတွင် ရှိနေသော လူအချို့က လမ်းညွှန်ချက်များကို မှတ်သားလိုက်ကြ၏။

၄င်း၏ တန်ဖိုးသည် ကောင်းကင်အဆင့်မှော်လက်နက်တစ်ခုထက်ပင် ပို၍ မြင့်မားလေသည်။

ကျိယွမ်ကလည်း မတားဆီးဘဲ ထိုဂါထာကို မှတ်သားလိုက်၏။

သူသည် မျက်မမြင်လက်နက်သခင်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်လိုလျှင် သွန်းလုပ်ခြင်း နည်းပညာများကို ပိုမို တတ်မြောက်ထားရန် လိုအပ်သည်။

သူ ကောင်းကင်ကမ္ဘာဆန်းကြယ်နယ်မြေ၌ ရှိစဉ်က နည်းပညာများစွာကို တတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း ယခုအထိတော့ မလုံလောက်သေးပေ။

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ငါကိုယ်တိုင် သန့်စင်ခြင်း နည်းပညာတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မလားပဲ"

ကျိယွမ်က တွေးလိုက်၏။

မျက်မမြင်လက်နက်သခင်တွင် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက် ရှိပြီး နတ်ဘုရားအဆင့်လက်နက်သခင် ဆိုသည်မှာပင် သူ၏ အဆုံးသတ် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်လိမ့်မည်။

တကယ့်ကို စွမ်းအားကြီးမားသော လက်နက်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်လာချင်လျှင် ဘီလူးကြီးများ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေရုံသာမက မိမိကိုယ်ပိုင် လမ်းစဉ်ကိုလည်း ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ အခု အားလုံး မှတ်မိသွားပြီဆိုရင် ဆက်သွားရအောင်၊ သတိထားကြပါ"

ကျိယွမ်က သတိပေးလိုက်၏။

မြေပြင်က သန့်ရှင်းနေပြီး အလောင်းများမှတစ်ပါး ဘာမျှမရှိသော်လည်း ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများကမူ လွန်ခဲ့သော အချိန်အနည်းငယ်က ဤနေရာသို့ သက်ရှိအချို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြောင်း မြင်နေရဆဲပင်။

"ကောင်းပါပြီ၊ သခင်လေးကျိ"

လူတိုင်းက တုံ့ပြန်ပြီး ဆက်လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။

အတွင်းပိုင်းသို့ ပို၍ ဝင်ရောက်လာသောအခါ အမျိုးမျိုးသော သန့်စင်မီးဖိုများနှင့် ရွှေနှင့်ကျောက်ခဲအကြွင်းအကျန်များ စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ ပုံကျနေသည်ကို တွေ့ရ၏။

သို့သော် တစ်ချိန်က တန်ဖိုးကြီးမားခဲ့သော ထိုအရာများသည် ယခုအခါတွင်မူ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ကုန်ခမ်းသွားပြီး အမှိုက်သရိုက်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေပြီ။

"ဒီထျန်းယွမ်က... ဒီလောက်များပြားတဲ့ ရတနာတွေရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူထားတာပဲ၊ ပြီးတော့... လက်နက်သခင်သုံးသိန်းရဲ့ သွေးနဲ့ သားတွေကိုလည်း စုပ်ယူထားသေးတယ်၊ ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာမျိုး ဖြစ်နေမလဲ"

အတွင်းပိုင်းသို့ ပို၍ ရောက်ရှိလာလေလေ၊ လူများက ပို၍ ထိတ်လန့်လာကြပြီး ထျန်းယွမ်ကို ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်ဟု ခံစားလာရလေလေ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖြစ်နေရင်တောင် ထျန်းယွမ်က ကျရှုံးခဲ့ရတုန်းပဲ၊ တောက်ပရတနာ၏အစိတ်အပိုင်းများက... ဒီလောက်တောင် သန့်စင်ဖို့ ခက်ခဲတာလား။

"ချင်းရှန်းလောကရဲ့ လက်နက်သခင် အထက်တန်းလွှာတွေ အားလုံးနီးပါး ဒီမှာ စုဝေးခဲ့ကြတာတောင် ရလဒ်ကတော့ ကျရှုံးခြင်းပဲ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်ဆိုတော့၊ ဒီတောက်ပရတနာရဲ့အစိတ်အပိုင်းတွေကို... တကယ်ပဲ ဘယ်သူက သန့်စင်နိုင်တော့မှာလဲ"

ထူစိဟိုင်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ဒါတွေက အစိတ်အပိုင်းတွေပဲ ရှိသေးတာ။တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ တောက်ပရတနာက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်မလဲ။

လူတိုင်းက သက်ပြင်းချရင်း ပို၍ အတွင်းကျကျ ရောက်လာလေလေ ပို၍ ကြောက်လန့်လာလေလေ ဖြစ်လာကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့သည် တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းများ၏ အစိတ်အပိုင်းများစွာကို တွေ့ခဲ့ရ၏။

ထိုအရာများထဲမှ တစ်ဝက်ခန့်ကိုသာ သူတို့ နာမည်သိပြီး ကျန်သောအရာများကိုမူ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးကြပေ။

ထိုအရာများသည် အကောင်းအတိုင်း ရှိနေစဉ်ကဆိုလျှင် အများစုသည် ရွှေတန်ဖိုး ထောင်ချီ တန်ကြ၏။

လက်နက်များ သန့်စင်ရန်အတွက် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုသေးသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိယွမ်၏ အာရုံသည် ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားသစ်သားတံဆိပ်ဆီသို့ ကျရောက်သွား၏။

"ညီအစ်ကို...၊ နင်နိုင်ငံမှာ ချီယုဆိုတာ ရှိတယ်လို့ ငါကြားတယ်၊ မင်း အခု နင်နိုင်ငံမှာ ရှိနေတာပဲ၊ ချီယုကို သွားပြီး ငါ့ကို အကူအညီလေးတစ်ခုလောက် ပေးနိုင်မလား၊ မင်း ငါ့ကို ကူညီရင် ငါက သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်တွေကို ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံဖို့ တိုက်တွန်းပေးမယ်၊ ရှန်မုယွမ်ကို ရောက်တဲ့အခါ မင်းအတွက် လက်ဆောင်လေးတစ်ခု ရှိတယ်"

ထိုသတင်းကို ပို့လိုက်သောသူမှာ သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်ပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းလည်း ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံပါဦး၊ သူတို့ ကျင့်ကြံနေတုန်း အမြဲတမ်း အခွင့်ကောင်းယူမနေနဲ့"

ကျိယွမ်က သတိပေးလိုက်ပြီး ဆက်ပြော၏။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

"ငါ အရာတချို့ကို မှတ်တမ်းတင်ဖို့ တာဝန်လေးတစ်ခု ရထားလို့ပါ၊ ချီယုမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တချို့ ငါလိုချင်တယ်"

သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်က သတင်းစကားကို အမြန် ပို့လိုက်၏။

ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေတွင် သူသည် တာဝန်များစွာကို လက်ခံရရှိထားသည်။

ချီယုမှ အချက်အလက်များနှင့် ပစ္စည်းများ စုဆောင်းခြင်းသည်လည်း ထိုတာဝန်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်၏။

ထိုသူသည် ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာရင်း သမိုင်းကြောင်း အမျိုးမျိုးကို မှတ်တမ်းတင်ကာ စာအုပ်တစ်အုပ် ရေးသားနေပုံရ၏။

"ဒါပဲလား"

ကျိယွမ်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဘာမျှ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။

ယခုအခါ ချီယုအကြောင်း ပေါ်ပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာမှ အချက်အလက်များသည် မကြာမီ တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဖုံးကွယ်ထားလည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။

"ချီယုနယ်မြေမှာ အရိုးစုတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ကျောက်တိုင်တွေပေါ်မှာ ရေးထားတဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့်လက်နက်သခင် တချို့ရဲ့ စာသားတွေလည်း ရှိတယ်၊ သူတို့က ချီယုနယ်မြေကို သွားပြီး ဆယ်စုနှစ်ချီအောင် နာမည်ဖျောက်နေခဲ့ကြတာ၊ သူတို့က ရောင်ခြည်အသင်းရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်အရ လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့ပဲ..."

ချီယုတွင် တွေ့ရှိခဲ့သော အချက်အလက်များကို ကျိယွမ်က သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်ကို ပြောပြလိုက်၏။

အိမ်ပါသမက်အကြောင်းနှင့် ရိုရှားနိုင်ငံမှ လူများ လာရောက်သည့် အချက်အလက်များကိုမူ သူ ထည့်မပြောခဲ့ပေ။

"ကျရှုံးသွားတာလား"

သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဆက်ပြော၏။

"ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ငါတို့က ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ လောကတစ်ခုကိုပဲ တည်ဆောက်နိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ လောကကြီးအချို့မှာတော့ အများကြီး ရှိနိုင်တယ်၊ ဆယ်ခုတောင် ရှိနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆယ်ခုထဲက နှစ်ခု ဒါမှမဟုတ် သုံးခုလောက် အောင်မြင်ရင်ပဲ အတော်လေး ကောင်းနေပါပြီ"

"တခြား လောကတွေလည်း ရှိသေးတာလား"

ကျိယွမ်က အရေးကြီးသော အချက်ကို သတိပြုမိသွား၏။

"ဒီကမ္ဘာလေးမှာ ရှားပါးတဲ့ တောက်ပရတနာတစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပေါ်လာနိုင်မှာလဲ၊ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေရင်တောင် နတ်ဘုရားအဆင့်လက်နက်သခင်တစ်ယောက်က ထိတွေ့နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး"

သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်က တောက်ပရတနာအကြောင်းကို မှတ်ချက်ချသည်။

"နင်နိုင်ငံ ရှီဝမ်ရှန်းမှာ... ဒီလိုအရာမျိုး တွေ ဖြစ်ခဲ့တာလား"

ကျိဝူယွင်ကလည်း ဝင်ပြောလာ၏။ သူမသည် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဝမ်းနည်းသလိုလိုကြီး ခံစားနေရသည်။

သွေးဆူးအဖွဲ့သည် နတ်ဘုရားသစ်တောချောက်နက်ရှိ မြင့်မြတ်သစ်ပင်များကို ချောင်းမြောင်းနေကြပြီး ၎င်းတို့ကို ထူးဆန်းသောဝိညာဉ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် မျှော်လင့်နေကြ၏။

ချင်းရှန်းလောက၏ ပြင်ပတွင်လည်း ငြိမ်းချမ်းမှု မရှိပေ။ လူပေါင်း သုံးသိန်းသည် နာမည်ဖျောက်ကာ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီး ချင်းရှန်းလောကအတွက် အလင်းရောင်လေးတစ်စွန်းတစ်စမျှ ယူဆောင်လာပေးရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။

အားလုံး၏ အမြင်တွင်မူ မကြာသေးမီက ချင်းရှန်းနယ်မြေ၌ ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်မှင်စာများ ပိုမို များပြားလာသည်လောက်ကိုသာ သိကြပြီး အမှန်တကယ်တွင်မူ ဘာမျှ သိပ်ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဟုသာ ယူဆနေကြကုန်၏။

သို့သော် ချင်းရှန်းလောကသည် လေယိုစိမ့်နေသော မိုးပျံပူဖောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကျိဝူယွင် သိနေသည်။

"ဒီကိစ္စက အရမ်းနက်တယ်၊ မင်း နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရောက်ရင်တောင် အတွင်းရေး အနည်းငယ်ကိုပဲ သိခွင့်ရှိလိမ့်မယ်၊ ညီအစ်ကိုသားလှီးဓား၊ ငါ မင်းကို အကြံပေးချင်တာကတော့ ဒီကိစ္စထဲမှာ အများကြီး ပါဝင်မပတ်သက်ပါနဲ့၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် မင်း ရှန်မုယွမ်ကို လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်၊ မင်းအတွက် ငါပြင်ဆင်ထားတဲ့ လက်ဆောင်ကြီးကိုလည်း ပေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်က ​သတိပေးလိုက်၏။

သူ့အမြင်အရတော့ ချင်းရှန်းလောက၏ ရလဒ်က ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ မြင့်မြတ်သစ်ပင်သည် နောက်ဆုံးတွင် စွမ်းအားကြီးမားပြီး ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဖြစ်ကာ ကမ္ဘာကြီးသည်လည်း တိတ်ဆိတ်သောအမှောင်ထုထဲတွင် ပြိုလဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှန်မုယွမ်ကို ဖွင့်လှစ်ခြင်းသည် မိစ္ဆာတံခါးကို ဖွင့်လှစ်ခြင်း ဖြစ်သည်ကိုတော့ မည်သူမျှ သတိပြုမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"မလိုပါဘူး၊ ငါက ဂိမ်းကစားနေတာ၊ လိုင်းမပိတ်ချင်သေးဘူး"

ကျိယွမ်သည် နတ်ဘုရားသစ်သားတံဆိပ်ထဲမှ စိတ်အာရုံကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အတွေးများကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်၏။

ဒီဂိမ်းရဲ့ နောက်ခံက ပိုပြီးတော့ ရှုပ်ထွေးလာပြီပဲ။

သွေးဆူးအဖွဲ့က သက်ရှိတွေကို မှင်စာတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ချင်နေတာ၊ ဒါက ကြည့်လိုက်တာနဲ့တင် လူဆိုးအဖွဲ့မှန်း သိသာတယ်။

ရောင်ခြည်အဖွဲ့ကတော့ တောက်ပရတနာတွေကို သန့်စင်ဖို့ လက်နက်သခင် သုံးသိန်းကို စုစည်းခဲ့တယ်၊ ဒါက တော်တော်ကြီးပြင်းထန်ပုံရတယ်၊ လောလောဆယ်တော့ ကောင်းမွန်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလို့ ယူဆနိုင်ပေမယ့် စောင့်ကြည့်ရဦးမှာပဲ။

သူတို့က ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ ကျိယွမ်အတွက်တော့ အားလုံးက Npc တွေသာ ဖြစ်သည်။ တကယ်လို့ သူတို့က အသက်ကြီးပြီး ရေချိုးရတာကို မကြိုက်ရင်တော့ သူတို့ကို သူ၏ မျှော်လင့်ခြင်းလမင်းအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ရုံပင်။

လူတိုင်းသည် မြေအောက်နန်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှာဖွေလာခဲ့ကြသည်။

ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာသည်နှင့်အမျှ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားက ပို၍ လေးလံလာပြီး ကြီးမားသော ဖိအားများကို ခံစားလာရသဖြင့် မည်သူမျှ စကားမပြောရဲကြတော့ပေ။

ရုတ်တရက် ကျိယွမ် ရပ်တန့်လိုက်၏။

မြေအောက်နန်းတော်၏ ရှေ့တွင် ရုပ်အလောင်းတစ်ခုနှင့် လူရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှိနေသော လူအချို့လည်း ရပ်တန့်သွားကြပြီး တည်ကြည်သော အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြ၏။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ရုပ်အလောင်းသည်လည်း ကောင်းကင်အဆင့် ဖြစ်ပုံရသည်။

မတ်တတ်ရပ်နေသော လူကမူ ကျွန်တစ်ယောက်နှင့် တူပြီး ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိနေ၏။

သူတို့ အကဲခတ်နေစဥ် ထိုလူရိပ်သည်လည်း ခေါင်းကို ရုတ်တရက် လှည့်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ကျိယွမ်ထံသို့ ကျရောက်လာသောအခါ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။

"ကျိယွမ်"

"ဖန်ရှီဆန်းလား"

ကျိယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

အရှေ့တွင် ရှိနေသော လူရိပ်သည် ရောင်ခြည်အဖွဲ့မှ ဖန်ရှီဆန်းနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေ၏။

သူ၏ မျက်လုံးများဖြင့် မြင်တွေ့နေရသော အချက်အလက်များအရ... ဒီလူသည် ထိပ်သီး တစ်ဆယ့်သုံးယောက်ထဲမှ တစ်ဦးဟု ယူဆနိုင်သည် ။

ဒါပေမဲ့ ဖန်ရှီဆန်းက... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံစည်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

မြေအောက်အကျဉ်းထောင်ထဲတုန်းက ဖန်ရှီဆန်းသည် ကျိယွမ်၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး... မင်း တကယ်ပဲ ဒီနေရာအထိ ရောက်လာနိုင်လိမ့်မယ်လို့၊ ဖြစ်နိုင်တာက... မင်းကလည်း ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ချစ်ခင်မှုကို ခံရလို့လား"

ဖန်ရှီဆန်း၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"မင်းကလည်း ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်တဲ့ Npc ဇာတ်ကောင်လား"

ကျိယွမ်က စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

သူ ဂိမ်းကစားလာတာ ဒီလောက်ကြာပြီဖြစ်ကာ ဒီလို Npc မျိုးကို တွေ့ရခဲလှ၏။ ကြယ်ပြာပေါ်မှာတော့ အများကြီး ရှိသော်လည်း ကန်းလန်နယ်မြေကို ရောက်ကတည်းက သူ မကြုံဖူးသေးပေ။

ဖန်ရှီဆန်း၏ မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး ကျိယွမ်၏ စကားကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ကိုတော့ အကြမ်းဖျင်း နားလည်ပုံရသဖြင့် ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်၏။

"ငါ အသက်ရှင်နေသေးတာကို မင်း အံ့သြနေတာလား၊ အကြောင်းပြချက်ကို သိချင်လား"

ဒီကမ္ဘာပေါ်က သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံး ဘဝမှာ အလိုချင်ဆုံးအရာကတော့ စွမ်းအား၊ အာဏာနဲ့ အသက်ရှည်ခြင်းပဲ ။

သေခြင်းမှ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းဆိုသည်မှာ သက်ရှိအားလုံးကို တုန်လှုပ်စေရန်နှင့် သူတို့၏ အိပ်မက်များကို အကောင်အထည်ဖော်စေရန်အတွက် လုံလောက်လှပေသည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် ကြယ်ပြာပေါ်က ဧကရာဇ်များစွာသည် အဘယ်ကြောင့် ထာဝရအသက်ကို တောင်းဆိုနေကြပါမည်နည်း။

"ငါ စိတ်မဝင်စားပါဘူး၊ ဒါက နားလည်ရလွယ်တဲ့ ကိစ္စပဲ မဟုတ်ဘူးလား၊ မင်းမှာ ပြန်လည်ရှင်သန်ရာနေရာ ရှိနေတာ ဒါမှမဟုတ်ရင်... မင်းက ကိုယ်ပွားတစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ကျိယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ဂိမ်းများစွာ ကစားခဲ့ပြီး ကာတွန်းများလည်း အများကြီး ကြည့်ခဲ့ဖူးသည့်အတွက် ကျိယွမ်ကတော့ မအံ့သြတော့ပေ။

သူသည် လျှို့ဝှက်ခန်းများထဲတွင် လူသတ်သည့် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးအကြောင်းကိုပင် အများကြီး ကြားဖူးထားသည်။

ဖန်ရှီဆန်း မှင်သက်သွား၏။

ဒီလောက်တောင် တည်ငြိမ်နေတာလား။

အတိတ်တုန်းက သူသည် အမြဲတမ်း လိုလို လူအချို့၏ ရှေ့တွင် သေဆုံးပြခဲ့ဖူးသည်။ သူ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာသောအခါ သူ့ကို မြင်တွေ့ရသော လူများ၏ အမူအရာမှာ အလွန် ရယ်စရာကောင်းလှပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတတ်ကြသည်။

သို့သော် ကျိယွမ်ကမူ အလွန် တည်ငြိမ်နေသဖြင့် ဖန်ရှီဆန်းပင် လူမှားသွားသလားဟု တွေးမိသွားရသည်။

"မင်း... ဒီလို စွမ်းရည်တွေကို မလိုချင်ဘူးလား"

ဖန်ရှီဆန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်၏။

သေခြင်းမှ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်သော စွမ်းရည်သည် လူတိုင်းကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်သည်။

"လိုချင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့... ငါက ငါ့ကိုယ်ငါပဲ အားကိုးချင်တယ်"

ကျိယွမ်၏ လေသံက အေးဆေးလှ၏။

ဖန်ရှီဆန်း၏ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းသည် သေချာပေါက် သူ့ဘာသာသူ လုပ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဂိမ်းတစ်ခုအနေဖြင့် ဘာသာပြန်ရလျှင် ဒါက ပရိုဂရမ်မာတစ်ယောက်က ပရိုဂရမ်တစ်ခု ရေးသားပြီး အမြဲတမ်း ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် လုပ်ပေးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ဘာမှ မဆန်းကြယ်ပေ။

ဖန်ရှီဆန်းသည် ခဏမျှတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အထင်သေးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဟွန့် ..မင်းရဲ့ လေသံကတော့ အတော်လေး ကျယ်တာပဲ"

ဘေးနားရှိ ခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့်စစ်သည်တော်များသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားပြောသံကို ကြားရသောအခါ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။ အချို့မှာ စကားလုံး အနည်းငယ်ကို နားလည်ပုံရပြီး ထိတ်လန့်သွားကြ၏။

သူက ဆက်ပြောလေသည်။

"မင်းက မင်းအဖေရဲ့ နှိမ့်ချမှုကို နည်းနည်းလေးတောင် အမွေမရထားဘူးပဲ"

ဖန်ရှီဆန်းက ထိုသို့ပြောလိုက်ရင်း သူ၏ စိတ်ပျက်သလိုမျက်နှာထားပေါ်လာသည်။

သူသည် ကျိယွမ်၏ ဖခင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူး၏။ ကျိယွမ်၏ ဖခင် ချီယုသို့ ရောက်လာစဉ်က သူ့ကို ဤနေရာသို့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း ဒီကိုလာတာ ခုလို အရည်မရ အဖက်မရစကားပြောဖို့သက်သက်ပဲလား"

ကျိယွမ်သည် သူ့အတွက် ကူညီပြီး ဆဲဆိုပေးမည့် ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူတစ်ယောက်ကိုပင် တမ်းတမိလေ၏။

သူနှင့် မြင့်မြတ်အလင်းမျိုးနွယ်တို့သည် ကောင်းကင်ကမ္ဘာဆန်းကြယ်နယ်မြေတွင် နေ့တိုင်း ရန်ဖြစ်နေကြပြီး နှစ်အတော်ကြာအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူက ဆဲရေးရာ၌ သိပ်၍မကြမ်းတမ်းဖြစ်နေဆဲပင်။

"မင်းက တမင်တကာ ငြင်းခုံစရာ စကားလုံးတချို့ကို တင်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဖုန်းကို ဘိုင်ဘရေတင်းလုပ်ပြီး မင်းရဲ့ ဖင်ထဲကို ထည့်ထားလိုက်တယ်" ဆိုသော စကားကြမ်းကြမ်းမျိုးကိုတော့ သူ ဘယ်တော့မှ ပြောနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ တခြားသူဆီက ကူးချလျှင်ပင် လူမှုပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြောက်ရွံ့တတ်သောကြောင့် ပြောရန် ရှက်နေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"ငါက ဒီနေရာမှာ ကျရှုံးသွားတာလားဆိုတာကို အတည်ပြုဖို့... ကွဲလွဲချက်တွေ ရှိလားဆိုတာကို ကြည့်ဖို့ လာခဲ့တာပဲ"

ဖန်ရှီဆန်း စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ အလင်းရောင်က မှေးမှိန်သွား၏။

သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြန်သည်။

အစီအစဥ်များက ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဤနေရာရှိ ထျန်းယွမ်သည်လည်း တန်ဖိုး မရှိတော့ပေ။

အကယ်၍ တန်ဖိုးရှိနေလျှင်ပင် တန်ဖိုး အနည်းငယ်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

ထျန်းယွမ်၏ ကျရှုံးမှုကို လူအများကြီးက ဂရုမစိုက်ကြပေ။

ဖန်ရှီဆန်း၏ ရုပ်အလောင်းသည် အခြား ရုပ်အလောင်းတစ်ခု၏ ဘေးနားသို့ လဲကျသွားသည်။

ထိုရုပ်အလောင်း နှစ်ခုစလုံးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စုပ်ယူခြင်း ခံထားရ ပုံရလေ၏။

ထူစိဟိုင်နှင့် ပညာရှိဝတ်စုံဝတ်လူတို့သည် ထိုထူးဆန်းသောအခြေအနေကို မြင်သောအခါ နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျိယွမ်ကလည်း ထိုအလောင်းများကို ကြည့်ကာစဉ်းစားနေရင်းမှ ပြောလိုက်၏။

"တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းက စွမ်းအင်နဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို မကုန်ဆုံးစေဘူးဆိုရင် ငါက အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ရှာတွေ့သွားတာလို့ ဆိုနိုင်မလား"

ဖန်ရှီဆန်းကို တစ်ကြိမ် သတ်လိုက်တိုင်း သူက ရုပ်အလောင်းတစ်ခု ရလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ထို့နောက် ဖန်ရှီစန်းက တစ်ဖန်ပြန်ရှင်မည်ဖြစ်ကာ သူကလည်း ထပ်မံသတ်ဦးမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါတိုင်းမှာလည်း အလောင်းတစ်ခုစီရဦးမည်ပင်။ ၄င်းက ပြည်လည်ပြည့်ဖြိုးမြဲစွမ်းအင်လို မဟုတ်ပါလား။

သူ၏စကားကို ကျန်လူများကတော့ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြ၏။

ချန်ခန်းပေါင်ကလည်း မြေပြင်ပေါ်မှအလောင်းများကို ကြည့်နေရင်း မျက်ခုံးများတွန့်ချိုးကာ အသက်ရှုသံများ မြန်ဆန်လာသည်။ ထို့နောက် သူက တစ်ခုခုကို တွေးမိကာ ခေါင်းယမ်းပြီး ဝမ်းနည်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ဖန်ရှီဆန်းက ဘာလို့ ပေါက်စီတစ်လုံး မဖြစ်ခဲ့ရတာလဲ"

တကယ်လို့ ပေါက်စီများသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည် ကုန်ဆုံးနိုင်ခြင်းမရှိသော ပေါက်စီများကို စားရမည် မဟုတ်ပါလား။

ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများ လင်းခနဲ ဖြစ်သွား၏။

"ငါ့ရဲ့ အတိုင်ပင်ခံ ဖြစ်ထိုက်ပါပေတယ်၊ မင်းရဲ့စကားတစ်ခွန်းက ငါ့ကို နိုးထစေခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဖန်ရှီဆန်းက ပေါက်စီဖြစ်ရမှာ မဟုတ်ဘူး ၊ သူက ဘာလို့များ ငါ့ရဲ့ မျှော်လင့်ခြင်းလမင်း မဖြစ်ခဲ့ရတာလဲ"

အကယ်၍ ဖန်ရှီဆန်းကသာ သူ၏လမင်းဖြစ်ပါက မည်မျှကောင်းလိုက်မည်နည်း။ သတ်လိုက် ပြန်ရှင်လာလိုက် ထပ်သတ်လိုက်ဖြင့် အလွန်အဆင်ပြေနေမှာ အသေအချာပင်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ထူးဆန်းသောစကားများကို အနညိးငယ်သဘောပေါက်လာသောအခါ ဘေးတွက်ရှိနေသော လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲ၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော ကြောက်ရွံ့မှုများသည် ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

"သူတို့တွေက ထျန်းယွမ်ကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်"

ထူစိဟိုင်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆို ထျန်းယွမ်က ဘယ်မှာလဲ"

သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထျန်းယွမ်၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရပေ။

ယခုအခါ သူတို့သည် မြေအောက်နန်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ရုပ်အလောင်း နှစ်ခုမှတစ်ပါး ဘာမျှမရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင် ကျိယွမ်၏ နတ်ဘုရားသစ်သားတံဆိပ်ထဲတွင် သတင်းစကားတစ်ခု ရောက်ရှိလာပြန်၏။

"ထျန်းယွမ်က ဒြပ်မဲ့ဖြစ်ပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မရှိဘူး၊ အဲဒါကို သယ်ဆောင်ဖို့အတွက် နတ်ဘုရားသစ်သားတံဆိပ် လိုအပ်တယ်"

ထိုသတင်းစကားကို သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်က ပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလိုလား"

ထိုသို့ပြောလိုက်စဥ်မှာပင် ကျိယွမ်သည် သေခြင်းတရား၊ ပုပ်သိုးခြင်းနှင့် ဆုတ်ယုတ်ခြင်းတို့၏ အရှိန်အဝါကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဂျင်ကိုအရွက်ကဲ့သို့ ဝါကျင်ကျင် အရောင်ရှိသော ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့နေသောအရွက်တစ်ရွက် ကြွေကျလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအရွက်သည် ကျိယွမ်၏ လက်ထဲသို့ တည့်တည့်ကျရောက်လာ၏။

[ထျန်းယွမ်၊ ကံကြမ္မာကို သယ်ဆောင်သူ၊ နတ်ဘုရားအသိဉာဏ်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ကျရှုံးခဲ့သည်... ၎င်းတွင် ကွဲလွဲချက်အချို့ ရှိနေသည်... ထိုအရာကို ပြုပြင်ပြီး ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်သည်... လူသားအသိဉာဏ်။ ]

အချက်အလက် အမြောက်အမြားက ကျိယွမ်၏ စိတ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာ၏။

သူသည် ထိုခဏမျှ အားနည်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အချက်အလက်များက အလွန် များပြားလွန်းလှသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ထိုမျှများပြားသော အချက်အလက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ခံရန် အင်အား မလုံလောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဒီထျန်းယွမ်ကို ပြုပြင်လို့ ရတာလား"

ကျိယွမ်၏ စိတ်ခံစားချက်က တေည်တော်လေးကောင်းသွား၏။

သန့်စင်ရန် ကျရှုံးခဲ့သော ထျန်းယွမ်သည် တန်ဖိုးအနည်းငယ်သာ ရှိပြီး သာမန် ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုစာပင် တန်ဖိုးမရှိတော့ဟု ယူဆခဲ့ကြ၏။

သို့သော် အကယ်၍ ၎င်းကို ပြုပြင်နိုင်ပြီး တောက်ပရတနာ၏အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် သွန်းလုပ်နိုင်လျှင်တော့... ဒါက အလွန် ထူးခြားသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

ကျိယွမ်သည် ကောင်းကင်ကမ္ဘာဆန်းကြယ်နယ်မြေ၌ ရှိစဉ်ကလည်း တောက်ပသောအံ့ဖွယ်ရတနာများအကြောင်း ကြားဖူးထား၏။

ဒီလို ရတနာမျိုးက ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်တိုက်ခိုက်ရေးရတနာထက်ပင် ပိုမို စွမ်းအားကြီးပြီး ကြောက်စရာကောင်းပုံရလေသည်။

သူ မသေမျိုးလောက၏ ဆဌမမြောက်ကောင်းကင်ဘုံ၌၌ ရှိစဉ်က လူသားဧကရာဇ်တံခွန်ကို ဖန်တီးရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြိုးစားခဲ့ရ၏။

လူသားဧကရာဇ်တံခွန်၊ မူလသဘောတရားများနှင့် သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို အားကိုးပြီးမှသာ သူသည် မသေမျိုးလောက၏ ​ဆဌမကောင်းကင်ဘုံကို တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ယခု သူသာ တောက်ပရတနာတစ်ခုကို ရရှိခဲ့လျှင် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ဘယ်လောက်အထိ မြင့်မားသွားမည်နည်း။

ထိုအခါ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တစ်ခုတည်းသောနန်းတော်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလား။

သူက ထျန်းယွမ်ကို ပျော်ရွှင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

သူကြည့်နေစဥ်မှာပင် ဝါကျင်ကျင်ရှိသော မေပယ်အရွက်ခြောက်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ပုံနှိပ်သလို ကပ်သွားပြီး အမှတ်အသား အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ကွယ်ပျောက်သွားလေသည်။

ဘေးနားရှိ ချန်ခန်းပေါင်နှင့် အခြားသူများကမူ ဤဝါကျင်ကျင် သစ်ရွက်ခြောက်ကို လုံးဝ မမြင်ခဲ့ကြပေ။

"ကောင်းပြီ၊ အခု ရတနာရှာဖွေတာက ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့ ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

အခြားသူများက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြ၏။ သူတို့သည် ယခုနေရာအထိ ရောက်လာခဲ့ပြီးမှ ဒဏ္ဍာရီလာ ထျန်းယွမ်ကို မမြင်ခဲ့ရသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြသည်။

သို့သော် ကျိယွမ်က ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် သူတို့လည်း ဆက်ပြီး မနေရဲကြတော့ပေ။ အကယ်၍ ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော်တစ်ယောက်နှင့် ထပ်မံ တွေ့ဆုံရလျှင် သူတို့ ဤနေရာ၌ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

"သွားစို့"

လူစုသည် ရောက်လာစဉ်ကကဲ့သို့ပင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

နောက်ဆုံးလူရိပ် ချီယုမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် မြေအောက်နန်းတော်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ပြိုကျပျက်စီးသွားပြီး ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ တစ်ခါမျှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

ပညာရှိဝတ်စုံဝတ်လူ၏ အမူအရာက အထီးကျန်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုချလိုက်၏။

လက်နက်သခင် သုံးသိန်းနှင့် သူ၏ အအစ်ကိုကြီးတို့သည်... ထျန်းယွမ်နှင့်အတူ သမိုင်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် မြှုပ်နှံခြင်း ခံလိုက်ရချေပြီ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်မှာ ဤထူးဆန်းနယ်မြေအကြောင်းကို သိနေမည့်သူ ရှိပါဦးမည်လား။

သူတို့ပေးဆပ်ခဲ့သမျှက အလကားပဲလား ။