အခန်း (၅၂၅)

အခန်း (၅၂၅) - ကံကြမ္မာဆိုတာက ဘာလဲ

ညအချိန်သည် တစ်ဖန် ကျရောက်လာခဲ့ပြန်၏။

တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ ကျိယွမ်သည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ဒရုန်းကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေ၏။

"ရှာမတွေ့ဘူး"

"မတွေ့ဘူး"

အပျက်အစီးများဆီသို့ သွားရောက်စုံစမ်းခဲ့ကြသော ခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့်စစ်တမန်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း သူတို့ ယူဆောင်လာသော သတင်းစကားများက အတူတူပင် ။

ရှန်လင်းရွှမ်းကို မတွေ့ရပါ။

ကျိယွမ်သည်လည်း ရှန်လင်းရွှမ်းကို ရှာဖွေနေသည့်အကြောင်း ကြော်ညာသည့်အသံကို အလှည့်ကျ ဖွင့်လှစ်ရန်အတွက် အပျက်အစီးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ ဒရုန်းများစွာကို လည်း စေလွှတ်ခဲ့၏။

ထိုအချိန်က ထိုဒရုန်းများကို ဖလံကောင်များအဖြစ် ဖန်တီးထားခဲ့သဖြင့် စစ်သည်တော်များစွာကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေခဲ့သည်။

သို့သော် ဒရုန်းများကို အသုံးပြုခဲ့လျှင်ပင် ကျိယွမ်သည် ရှန်လင်းရွှမ်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ရှန်လင်းရွှမ်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပုံရ၏။

"ဖြစ်နိုင်တာက ငါ အခု သူ့ကို စီးလို့ မရသေးတာလား"

"ဒါမှမဟုတ် ဂိမ်းရဲ့ အကြီးစား ဇာတ်ကွက်က ပိတ်ပင်ခံရမှာကို ကြောက်နေတာလား"

"ဒါပေမဲ့ ငါက ရှယ်ယာရှင်တစ်ယောက်ပဲဟာကို"

ကျိယွမ်သည် တွေးရင်းမှ စကားမဲ့သွားရ၏။

သူသည် ကြီးမားသော ရှယ်ယာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အကြီးစား ဇာတ်ကွက်အချို့ကို ကစားရန်အတွက် ကိုယ်ပိုင်ဆာဗာတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် တည်ဆောက်ထားသော်လည်း မည်သည့်ပြဿနာ ဖြစ်နေရသနည်း။

"လူတိုင်း... အခုချက်ချင်း ထွက်ခဲ့ကြစမ်း"

ထိုအချိန်တွင် ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်အဆင့်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး၏ ပြင်းထန်သော ဖိအားများသည် လေထုထဲ၌ ချက်ချင်းပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ အနားယူနေကြသော ခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့်စစ်သည်တော်များ၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွား၏။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

"ဒါက သခင်လော့ခုန်းပဲ"

"ကောင်းကင်အဆင့်လား"

တည်းခိုခန်းအတွင်း အနားယူနေကြသော ခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့်စစ်တမန်များသည်အမူအရာအမျိုးမျိုးဖြင့် တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောဆိုနေကြသည်။

"သခင်လော့ခုန်း၊ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲခင်ဗျာ"

တာဝန်ရှိသူတစ်ဦးက တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် စမ်းသပ်မေးမြန်းလိုက်၏။

တည်းခိုခန်း၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်အဆင့်စစ်တမန် သုံးဦးသည် ကောင်းကင်ထက်၌ ရပ်တန့်နေသည်ကို အားလုံးတွေ့လိုက်ရသည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ သခင်လော့ခုန်းသည် ဝတ်ရုံစိမ်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်တွင် အရိုးဖြူဆံထိုးတစ်ချောင်းကို ထိုးစိုက်ထားသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ လူတစ်ယောက်နှင့် တူလှ၏။

ထိုကောင်းကင်အဆင့်ဗိုလ်ချုပ် သုံးဦးသည် တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိ ကမ္ဘာမြေအဆင့်ဗိုလ်ချုပ်များအပေါ် ကြီးမားသော ဖိအားများကို ပေးနေသည်။

ထိုသုံးယောက်ထဲမှ မည်သူမဆိုက ဤအမှောင်စျေးကွက်ကို အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းနိုင်သော စွမ်းအားရှိလေ၏။

"ငါတို့သုံးယောက် အပျက်အစီးတွေဆီ သွားခဲ့တုန်းက လက်နက်သန္ဓေတစ်ခုက ကောင်းကင်အဆင့်မှင်စာတစ်ကောင်ရဲ့ သားရဲတွင်းထဲကို ကျရောက်နေတာကို တွေ့ခဲ့တယ်၊ ငါတို့တွေ အတူတူ ပူးပေါင်းပြီး အဲဒီနေ့အဆင့်မှင်စာကို သတ်ပစ်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာတင် ကမ္ဘာမြေအဆင့်စစ်သည်တော်တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လက်နက်သန္ဓေကို လုယူသွားခဲ့တယ်"

သခင်လော့ခုန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆက်ပြော၏။

"သူက အရှိန်အဟုန်မှာ ကျွမ်းကျင်တယ်၊ ငါတို့သုံးယောက်က တခြားမှင်စာတွေရဲ့ တားဆီးမှုကို ခံလိုက်ရလို့ သူ လွတ်မြောက်သွားတာပဲ၊ သူ အခု တည်းခိုခန်းထဲမှာ ရှိနေတယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်"

အခြား ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော်တစ်ဦးကလည်း အက်ကွဲသော လေသံဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့အားလုံး တည်းခိုခန်းထဲက ထွက်လာပြီး သိုလှောင်ရေးမှော်လက်နက်တွေကို ငါတို့သုံးယောက် စစ်ဆေးဖို့အတွက် အပ်နှံကြစမ်း"

တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိ အခြားလူများက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

သူတို့၏ လက်နက်သန္ဓေကို လုယူသွားခဲ့သည်ဟု ပြောနေသော်လည်း ချက်ချင်းမယုံကြပါ။ ထိုလော့ခုန်းက စကားမရှိ စကားရှာ ပြောနေခြင်းလား ဆိုသည်ကို မည်သူ သိပါမည်နည်း။ သူတို့သည် ကမ္ဘာမြေအဆင့်စစ်သည်တော်တစ်ဦးက လက်နက်သန္ဓေကို လုယူသွားသည်ကို မြင်ပြီး လောဘတက်လာခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်၏။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့်စစ်တမန်များသည် တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ ဝိုင်းရံခြင်း ခံထားရလေပြီ။

သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း ခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့်ဗိုလ်ချုပ်၏ ကံကြမ္မာသည် လမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် တည်းခိုခန်းအတွင်း၌ ဝမ်ချွန်းတင်၏ မျက်နှာက ပျက်ယွင်းနေ၏။

"ဒီကောင်တွေ၊ ဒါက ငါ့ကို ပေါ်တင်ကြီး လုယက်နေတာပဲ"

သူသည် ခေါင်းငုံ့ထားရင်းမှ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုရင်း လွတ်မြောက်မည့် လမ်းစကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော် သုံးဦးက ဤနေရာကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ထွက်ခွာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"သခင်၊ ကျွန်မရဲ့ သိုလှောင်ရေးရတနာထဲမှာ တခြားသူတွေကို မပြချင်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းတချို့ ရှိနေပါတယ်၊ လက်နက်သန္ဓေကို လုယူသွားတဲ့သူက အမျိုးသားတစ်ယောက်ပဲဟာ၊ ကျွန်မရဲ့ သိုလှောင်ရေးလက်နက်ကို မစစ်ဆေးဘဲ နေလို့မရဘူးလားရှင်"

ခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အရဲစွန့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဟွန်း၊ မင်းက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်မှန်း ဘယ်လို သက်သေပြမှာလဲ၊ တကယ်လို့ မင်းနဲ့သူက တစ်ဖွဲ့တည်းဖြစ်ပြီး သူက လက်နက်သန္ဓေကို မင်းရဲ့ သိုလှောင်ရေးမှော်လက်နက်ထဲမှာ ဝှက်ထားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ဆံပင်တိုနှင့်အဖိုးအိုက ပြတ်သားသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

သခင်ဖန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

"တကယ်လို့ မင်းတို့တွေ ထွက်မလာဘဲ သိုလှောင်ရေးရတနာကို ထုတ်မပြဘူးဆိုရင်တော့... ငါ့ကို မသနားဘူးနော်။ မင်းတို့ကို သတ်ပစ်ရလိမ့်မယ်"

သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများက လေထုထဲ၌ ပြည့်နှက်သွား၏။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုသည်လည်း အေးခဲသွားလေသည်။

"တကယ်လို့ ထွက်မလာရင် မင်းတို့ သေရလိမ့်မယ်"

သခင်လော့ခုန်းက ခြိမ်းခြောက်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိ ခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့်စစ်တမန်များသည် မတတ်သာစွာဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အပြင်သို့ လျှောက်လာကြသည်။

ဝမ်ချွန်းတင်ကမူ ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေသော်လည်း မျက်နှာပြင်တွင်မူ ဘာမျှမဖြစ်သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ထားရ၏။

"သွားပြီ၊ ဒီနေ့ ငါ ဒီနေရာမှာပဲ သေရတော့မှာလား"

သူ နေစရာမရှိအောင် စိုးရိမ်ပူပန်နေ​သော်လည်း လွတ်မြောက်ရန်က လမ်းစမရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင် တည်းခိုခန်းအတွင်းမှ ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ ထွက်မလာရင် မင်းက ငါ့ကို သတ်မလို့လား"

ထိုအသံသည် အလွန်နုပျိုပြီး နားထောင်ကောင်းလှ၏။

သခင်ချွမ်ခုန်းက မျက်လုံးများကို မှေးစိုက်လိုက်ရင်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

သူ စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် စိတ်တိုတတ်သော ဆံပင်တိုနှင့်အဖိုးအိုက ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

"မင်း ထွက်မလာရင် သေရလိမ့်မယ်"

တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိ ခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့်များ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားကြသည်။

လူအချို့သည် ကျိယွမ်၏ အသံကို ကြားဖူးကြပြီး သူသည် အဖိုးအိုရှန်းယွမ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သူ ဖြစ်ကြောင်းမှတ်မိကြ၏။

သူ၏ စွမ်းအားသည် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများထဲတွင် အကောင်းဆုံးဟုတ်ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော် သူသည် ကောင်းကင်အဆင့်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး မဟုတ်ပါ။

သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ရဲတင်းနေရတာလဲ ၊ အားကိုးရှိလို့လား ။

သို့သော် သူတို့ အများကြီး မတွေးနိုင်ခင်မှာပင် တည်းခိုခန်းအတွင်းမှ ဓားအလင်းတန်း သုံးလိုင်း ဖြတ်သန်းထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းတို့လို လူတွေ ဒီကမ္ဘာမှာ အသက်ရှင်နေရတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ လူတိုင်းကို တတ်နိုင်သမျှ စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ပဲ၊ ပြီးတော့ မင်းတို့ ဒီနေ့ သေသွားတဲ့အခါ လူတိုင်းက စိတ်နှလုံး အေးချမ်းစွာနဲ့ ရယ်မောနိုင်ကြလိမ့်မယ်"

ကျိယွမ်၏ စကားသံဆုံးသည်နှင့်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းက လင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော် သုံးဦး၏ အမူအရာမှာလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

"မင်းကများ..."

"ရဲတင်းလှချည်လား.."

"သေစမ်း..."

ကြုံးဝါးသံများနှင့်အတူ ပြင်းထန်သောကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ သူတို့ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေမည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။

သူတို့ ထိန်းချုပ်ထားသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများသည် ဒီရေပြန်ကျသွားသကဲ့သို့ နောက်ဆုတ် ကွယ်ပျောက်သွားခြင်းပင်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတန်းသည် လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ထက်မြက်လွန်းလှ၏။

"မဖြစ်နိုင်တာ"

အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ရုပ်အလောင်း သုံးခုသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှ တဖုန်းဖုန်းပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော် သုံးဦးသည် အလွယ်တကူပင် ကျဆုံးသွားခဲ့၏။

"ဟူး"

ခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့်များသည် အံ့သြထိတ်လန့်စွာဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိကြပြီး မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့် ဆွံ့အနေကြသည်။

ဝမ်ချွန်းတင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အသက်ရှုသံများ မြန်ဆန်လာ၏။

"ကောင်းကင်အဆင့်သုံးယောက်စလုံးက... ဒီလိုပဲ သေသွားတာလား"

သူသည် ဝံပုလွေတွင်းထဲမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ကျားတွင်းထဲသို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပြတင်းပေါက်၏ အပြင်ဘက်၌ အရပ်ရှည်ရှည် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"ဒီဂိမ်းကတော့ မျှတမှု သိပ်မရှိဘူးပဲ"

"အလွယ်တကူ သတ်လို့ရတဲ့ ဘော့စ်အသေးစားလေးကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စကားပြောခန်းတွေ အများကြီး ပေးထားရတာလဲ"

"အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူး"

ကျိယွမ်၏ လေသံက တည်ငြိမ်နေပြီး ရုပ်အလောင်း သုံးခုကို ပုရွက်ဆိတ်များကို ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်၏။

ခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့်စစ်သည်တော်များသည် တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်သွားကြပြီး စကားပင် မပြောရဲကြတော့ပေ။

ဝမ်ချွန်းတင်သည်လည်း မလှုပ်ရဲတော့ဘဲ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်ပြေးနေသည်။

တကယ်လို့ ဒီစီနီယာက လက်နက်သန္ဓေကို အလိုရှိနေရင်... သူ ဘာလုပ်ရမည်နည်း။ သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ပါ့မလား။

"သက်ပြင်းတွေချည်း ချမနေကြနဲ့ ၊ အမြန် သွားအိပ်ကြတော့၊ ညသန်းခေါင်ယံမှာ ငါ့ကို လာပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးကြနဲ့"

ကျိယွမ်က ပြောပြီးနောက် ပြတင်းပေါက်ကို ဂျိန်းခနဲ ပိတ်လိုက်၏။

အသက်ရှုကြိမ် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် လင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီလို ဇာတ်ကွက်မျိုး ဖြစ်နေတာကိုး၊ ငါ ကောင်းကင်နဲ့လူသားတစ်ထပ်တည်းကျခြင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီပဲ"

ချီယုတွင် ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော်များစွာကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကျိယွမ်သည် အတွေ့အကြုံရမှတ် အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းမိခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးစွမ်းအားများကိုလည်း စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ထိုသုံးဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် စုဆောင်းမိသော ကောင်းကင်နှင့်လူသားတစ်ထပ်တည်းကျခြင်း စွမ်းအားသည် သူ့ကို အဆင့် ၁၂၀ သို့ ကျော်လွန်သွားစေရန်အတွက် လုံလောက်သွားစေသည်။

"အဆင့် ၁၃၅ ကို ရောက်သွားပြီ"

"တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကတော့... အများကြီး ပြောင်းလဲမသွားဘူး၊ ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော်တွေကိုတော့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်တုန်းပဲ"

"ဒါပေမဲ့... ငါ့ရဲ့ ခွန်အားက ပိုပြီး သန်မာလာတယ်၊ တကယ်လို့ ငါ ကြယ်ပြာကို ပြန်သွားပြီး အဆောက်အအုံတွေ သယ်ရမယ်ဆိုရင် တစ်ရက်ကို ငွေသောင်းချီ ရှာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျိယွမ်က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်၏။

"နှမြောစရာကောင်းတာက ရှန်လင်းရွှမ်းကတော့ အခုလို စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ သူ့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့လင်ကို မမြင်နိုင်တော့တာပဲ၊ ငါ မနက်ဖြန် သူ့ရဲ့ဂိုဏ်းကို သွားရမယ်၊ တကယ်လို့ သူဒီမှာမရှိရင် ငါ ရိုရှားနိုင်ငံကို အရင် သွားရလိမ့်မယ်"

မျက်မမြင်လက်နက်သခင်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ရမည့် လက်ကျန်အချိန်ရေတွက်ခြင်းက စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် မကြာမီ မျက်စိကွယ်တော့မည် ဖြစ်၏။

သူသာ မျက်စိကန်းသွားလျှင်

ရှန်လင်ရွှမ်းကို စီးနင်းရန်ပိုခက်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။

သမက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခြင်း၌ ပိတ်မိနေသည့်အတွက် ပထမဦးစွာ နတ်ဘုရားအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ကာ ရို့ရှားနိုင်ငံသို့ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

"နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော်..."

ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများက ရှုပ်ထွေးသွား၏။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ တခြား စကြဝဠာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော်သည် ယင်နတ်ဘုရားအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ကန်းလန်နယ်မြေတွင် ယင်နတ်ဘုရားအဆင့်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသည် နိုင်ငံတစ်ခု၏ မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ပျက်စီးသွားစေနိုင်၏။

၄င်းက လုံးဝ ဥဿုံ ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး သက်ရှိအားလုံးသာမက၊ မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံးများပါ ကွယ်ပျောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိယွမ်သည်လည်း အမြုတေကိုအသုံးပြုပြီး အလင်းနန်းတော်ကို တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းခဲ့ဖူး၏။

ဤမူလစကြဝဠာ၏ နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော်များတွင် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုး မရှိသေးပေ။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်စစ်သည်တော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော်သည် တကယ့်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော်သည် မည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးမားပါစေ၊ သူသည် ကိုက်အနည်းငယ်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကိုသာ အားကိုးနိုင်၏။

လက်သီးတစ်ချက်သည် သေးငယ်သော နယ်မြေတစ်ခုကိုသာ သက်ရောက်မှုရှိစေနိုင်ပြီး မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေခြင်း သို့မဟုတ် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲစေခြင်း မပြုနိုင်ပေ။

ဓားတစ်ချက်ဖြင့် အဆောက်အအုံကိုသာ ပိုင်းဖြတ်နိုင်ခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော်သည်ကား မတူညီပေ၊ သူသည် လက်ထဲတွင် တောင်တန်းများကို ကိုင်မြှောက်နိုင်ပြီး ဓားတစ်ချက်ဖြင့် မြစ်များကို ဖြတ်တောက်နိုင်ကာ လူတစ်ယောက်တည်းဖြင့် စစ်သည်တော် ထောင်ချီကို တားဆီးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ထိုသို့သော စွမ်းအားမျိုးကို ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော်တစ်ဦးအနေဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ခက်ခဲလှ၏။

"အခု ငါက နတ်ဘုရားကိုယ်ထင်ပြခြင်း အခြေအနေမှာ မရှိသေးဘူး၊ တကယ်လို့ နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော်တစ်ယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုရင်... ငါ ပထမဆုံး ထိတွေ့မှုမှာတင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားမလားပဲ"

ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ဓားချက် ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်သောစွမ်းအား၊ သေခြင်းတရား၏ ရောင်ခြည်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးမဲ့အသက်စွမ်းအားများကို သားလှီးဓားအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်လျှင်ပင် မလွယ်လှပါ။

သို့သော် နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်မိသည်နှင့် သူသည် တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားနိုင်၏။

"ရိုရှားနိုင်ငံမှာ နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော်တွေ ရှိတယ်၊ ငါ သတိထားရမယ်၊ သူတို့နဲ့ မဆုံအောင် ကြိုးစားရမယ်"

စွမ်းအားနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်အပိုင်းတွင် ကျိယွမ်သည် နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော်များနှင့် ယှဉ်လျှင် လိုအပ်ချက်များစွာ ရှိနေသေးသည်။

နတ်ဘုရားအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခြင်းကို နောက်ထပ်တစ်ဆင့် တက်လှမ်းနိုင်မှသာ ထိုကွာခြားချက်ကို လျှော့ချနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူယူဆမိလေသည်။

နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော်များနှင့် ယှဉ်လျှင် သူ၏ အားသာချက်မှာ ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းများသုံးခြင်း၊ အရှိန်အဟုန်ကောင်းခြင်းနှင့် သားလှီးဓားကြောင့် ရရှိလာသော မာကျောသော ခန္ဓာကိုယ်သာ ရှိ၏။

"ဒါကြောင့် လောလောဆယ်တော့ ထိပ်တိုက်မတွေ့ရင် ငါ ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး ၊ သတိထားရမယ် "

ထိုနေ့ ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင် တည်းခိုခန်းအတွင်းရှိ လူများသည် အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသဖြင့် အသက်ကိုပင် ပြင်းပြင်းမရှူရဲကြတော့ပေ။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဟောက်သံကြောင့် ကျိယွမ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အိပ်ပင် မအိပ်ရဲတော့ဘဲ ထိထိုင်နေကြကုန်၏။

သူသည် စကားအနည်းငယ် ကွဲလွဲရုံမျှဖြင့်ပင် ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော် သုံးဦးကို အလွယ်တကူ သတ်ပစ်ခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ထိုနေ့ ညသန်းခေါင်ယံတွင် လူအချို့သည် အမှောင်ထုကို အမှီပြုကာ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြသည်လည်း ရှိ၏။ သူတို့သည် ဤနေရာ၌ စက္ကန့်မျှပင် မနေချင်ကြတော့ပေ။

ဝမ်ချွန်းတင်သည်လည်း အတန်ကြာလူးလှိမ့်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင်မူ အမှောင်ရိပ်ကို အမှီပြုကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"နင်နိုင်ငံကနေ သေချာပေါက် ထွက်သွားရမယ်"

......

ကောင်ကင်ဂိုဏ်း​၌ ဖြစ်သည်။

"တောင်ကို ပိတ်ထားတာ ဒီလောက်တောင် ကြာပြီ၊ ဘယ်တော့မှ ပြီးမှာလဲ"

"တကယ်လို့ ကောင်းကင်အဆင့်တစ်ပါးက တကယ်ပဲ ဒေါသထွက်လာရင် ငါတို့တွေ ခုခံနိုင်ပါ့မလား"

"ငါ့ကိုသာ လာမေးရင်တော့ စီနီယာအစ်မရှန်ကို အပ်နှံလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်လို့ ဖြေမိမှာပဲ ၊ ရိုရှားနိုင်ငံက မင်းသားတစ်ပါးက စီနီယာအစ်မရှန်ကို စိတ်ဝင်စားနေတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်၊ ရိုရှားနိုင်ငံဆိုတာ နတ်ဘုရားအဆင့်စစ်သည်တော်တွေ ရှိတဲ့ နိုင်ငံပဲဟာ"

"သတိထားဦး၊ မင်းရဲ့ စကားတွေကို အကြီးအကဲတွေ ကြားသွားရင် နောက်တောင်ကို သွားပြီး အလုပ်ကြမ်းလုပ်ရလိမ့်မယ်"

"ငါ ပြောတာ ဘာမှားလို့လဲ၊ သူ​ြကြောင့် ငါတို့တွေပါ ဒုက္ခရောက်ရတာက ပညာမဲ့ရာကျတယ်"

ထိုအမျိုးသားက ညည်းတွားလိုက်၏။

"မင်းက ဘယ်သူမို့ စစ်မှန်တပည့်တွေကို တောင် ဒီလိုရဲရဲတင်းတင်း ဝေဖန်ရဲတာလဲ ၊ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားစမ်း"

ထိုအချိန်တွင် နူးညံ့သောအမျိုးသမီးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

စကားပြောခဲ့သော အမျိုးသား၏ မျက်နှာက အကြိမ်ကြိမ် ပျက်ယွင်းသွားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာဖြင့် တုန်ယင်သွား၏။

"စီနီယာအစ်မရဲကျန်း..."

ရဲကျန်းသည် ထျန်းကုန်းခန်းမမှ ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်၏။ သို့သော် စစ်မှန်တပည့်တစ်ဦးတော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရာထူးနေရာအပိုင်းတွင်မူ ထိုပါးစပ်သရမ်းသော အမျိုးသားတပည့်ထက် များစွာ ပိုမို မြင့်မားလှပေသည်။

"နောက်ကို မသေချင်ရင် ပါးစပ်ကိုဆင်ခြင်"

"ဖြောင်း..."

ပါးစပ်သရမ်းသော တပည့်အားပါးရိုက်ခိုင်းပြီးနောက် ရဲကျန်းသည် ဒေါသတကြီးထွက်ခွာသွားလေ၏။သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေလေသည်။

" ငါက သာမန်တပည့်တွေကိုပဲ အနိုင်ကျင့်နိုင်တာပဲ ၊ တကယ့်ရန်သူတွေကိုတော့ ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး"

"အစ်မရဲကျန်း၊ ဒီလူတွေက အရမ်းလွန်လွန်းပါတယ်"

ကျန်းယွန်းရှီက ဘေးမှ ဖေးမကာ ပြောလိုက်၏။

ဤကာလအတွင်း သူမသည် ရဲ့ ရေကန်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဂိုဏ်းသို့ ဖိတ်ကြားခြင်း ခံခဲ့ရကာ ယနေ့မှ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဲဒီ ရိုရှားနိုင်ငံရဲ့ မင်းသားက ပိုပြီးတော့ ယုတ်မာတာပဲ၊ အစ်မလင်ရွှမ်းမှာ ခင်ပွန်းရှိနေတာတောင် သူက လုယူချင်နေသေးတယ်၊ တကယ်လို့ တရားစီရင်ရေးနတ်ဘုရားသာ ရှိနေရင် အဲဒီမင်းသားက တတိယမင်းသားလိုပဲ သေသွားမှာ သေချာတယ်"

ကျန်းယွန်းရှီသည် အတ္ထုပ္ပတ္တိများကို အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သဖြင့် "ဟွမ်းရှာမိန်းကလေးက တတိယမင်းသားကို ဓားဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း" ဆိုသည့် ပုံပြင်ကို ကြားဖူးထားလေသည်။

"အပြစ်တင်ချင်ရင်တော့ ငါတို့တွေ အားနည်းလွန်းတာကိုပဲ အပြစ်တင်ရမှာပဲ"

ရဲကျန်းက စိတ်ပျက်စွာ ညည်းတွားလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းက အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားအားထုတ်ပေးနိုင်တာကလွဲလို့ ရှန်မိသားစုကလည်း ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ မလုပ်ပေးနိုင်ဘူး၊ အစ်မလင်ရွှမ်းရဲ့ ခင်ပွန်းကလည်း ဘာမှကို အားကိုးလို့ မရပါဘူး"

"တကယ်လို့ တရားစီရင်ရေးနတ်ဘုရားသာ အသက်ရှင်နေသေးရင် ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းယွန်းရှီကလည်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ပြန်သွားပြီး နင့်ရဲ့ ဖခင်နဲ့ နင်နိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ်ကို မေးကြည့်လိုက်ပါဦး၊ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ တရားစီရင်ရေးနတ်ဘုရားတစ်ပါး ရှိနေတာကို လိုချင်ကြလားလို့"

ရဲကျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ကျန်းယွန်းရှီက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခုက ကောင်းကင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၌ ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ရှန်လင်ရွှမ်း ဒီမှာ ရှိလား"

ထိုအသံသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသဖြင့် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လူတိုင်း ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

"ရိုရှားနိုင်ငံက ကောင်းကင်အဆင့်စစ်တမန် ရောက်လာတာလား"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဂိုဏ်းအတွင်းမှ လူရိပ် ဆယ်ဂဏန်းကျော်သည် လျှင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ တာအိုဝတ်စုံဝတ်အဖိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး လက်ထဲတွင် မှော်ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြူစင်သော မျက်နှာ ရှိ၏။

ယခုအချိန်တွင်တော့ သူ၏ အမူအရာက ပျက်ယွင်းနေသည်။

"ရိုရှားနိုင်ငံက စီနီယာ၊ လင်ရွှမ်းက ကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်၊ သူမက တခြားသူရဲ့ ကျွန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ အခု လင်းရွှမ်းက ထျန်းဂိုဏ်းကနေ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်လို့ စီနီယာအနေနဲ့ သူမကို ရှာချင်ရင် တခြားနေရာကို သွားပါ"

ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ တာအိုခေါင်းဆောင်သည် ဓားကို အဆင်သင့်ကိုင်ဆောင်ထားရင်းမှ အော်ပြောလိုက်လေသည်။ သူ၏လေသံက နူးညံ့သော်လည်း တုံ့ပြန်မှုကမူ အလွန် ပြတ်သားလွန်းလှ၏။

အခြားခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့်စစ်တမန်များကလည်း ပျံသန်းရောက်ရှိလာကြပြီး ရုတ်တရက် ရောက်လာသူကို ရှုပ်ထွေးသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့ အထင်မှားနေပြီ၊ ငါက ရိုရှားနိုင်ငံက မဟုတ်ပါဘူး၊ စကားပုံရှိတယိလေ ၊ လူတိုင်းက တန်းတူပါပဲတဲ့ ၊ ငါက ဘာလို့ ရှန်လင်ရွှမ်းကို ငါ့ရဲ့ ကျွန်အဖြစ် ထားရမှာလဲ"

ကျိယွမ်က တည်ငြိမ် ခန့်ညားစွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းက ရိုရှားနိုင်ငံက မဟုတ်ဘူးလား"

"ဒါဆို မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့်စစ်သည်တော်များမှာ အံ့သြသွားကြ၏။

ထိုဟိန်းဟောက်သံက အလွန် ကျယ်လောင်လှသဖြင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးပင် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင် ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါကလည်း သူတို့ အနေဖြင့် ထိပါးရန်မတတ်နိုင်လောက်အောင် ရှိ၏ ။ သူသည် ကောင်းကင်အဆင့်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဝမ်ချင်းယီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အလန့်တကြားထအော်၏။

"မင်းက ကျိယွမ်လား"

သူမ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ကျိယွမ်က သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။

ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေရတာလဲ။

"ကျိယွမ်က ဘယ်သူလဲ"

"အကြီးအကဲဝမ်၊ မင်း သူ့ကို သိတာလား"

အခြားဂိုဏ်းအကြီးအကဲများသည် အံ့သြသွားကြပြီး ကျိယွမ်ကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အကြီးအကဲဝမ်သည် အဘယ့်ကြောင့် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ဤကောင်းကင်အဆင့်ကို သိနေရသနည်း။

"သူက... လင်ရွှမ်းရဲ့ ခင်ပွန်းပဲ..."

"ဘာ၊ အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ အိမ်ပါ....."

အကြီးအကဲတစ်ဦးက လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ပါးစပ်ကို အမြန် ပိတ်လိုက်ကာ ဆက်မပြောရဲတော့ပေ။

ရှိနေကြသော အကြီးအကဲများအားလုံး မှာ ကျိယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြန်၏။

အဝေးတွင်ရပ်နေသော ရဲကျန်းနှင့် ကျန်းယွန်းရှီတို့သည်လည်း ကျိယွမ်ကို ကြည့်နေကြပြီး တစ်ယောက်က ထူးဆန်းသော မျက်နှာဖြင့် ဖြစ်နေကာ အခြားတစ်ယောက်ကမူ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်တစား ရှိနေသည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ကောင်းကင်အဆင့်စစ်တမန်တစ်ယောက်လား၊ မင်းက... အသက်နှစ်ဆယ်တောင် မပြည့်သေးဘူး မဟုတ်လား"

ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ တာအိုခေါင်းဆောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားရ၏။

သူသည် ဤမျှလောက် ငယ်ရွယ်သော ကောင်းကင်အဆင့်တစ်ဦးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပေ။

မဟုတ်ပါ ။ သူသည် ထိုမျှငယ်သော ခေါင်းဆောင်ငယ်အဆင့်ကိုပင် မမြင်ဖူးပေ။

အကြီးအကဲများအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မယုံနိုင်ဖြစ်နေကြ၏။

သူတို့အားလုံးသည် ရှန်လင်ရွှမ်း၏ လက်ထပ်ပွဲအကြောင်းကို ကြားဖူးထားကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သူတို့အားလုံးသည် ရှန်လင်ရွှမ်း၏အိမ်ထောင်ဘက်က သူမနှင့် မထိုက်တန်ဟု ခံစားခဲ့ကြရသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ရှန်လင်ရွှမ်း၏ ခင်ပွန်းသည် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်အဆင့်တစ်ဦး ဖြစ်နေချေပြီ။

မည်သူက မကြောက်ဘဲ နေမည်နည်း။

"ကောင်းတယ်၊ အရမ်း ကောင်းတယ်"

တာအိုခေါင်းဆောင်အဘိုးအိုသည် ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"မင်းက ကောင်းကင်အဆင့်ပဲ၊ လင်ရွှမ်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်၊ ဒီလိုဆိုမှတော့ အမြန်ဆုံးပဲ လင်ရွှမ်းကို နင်နိုင်ငံကနေ ခေါ်ထုတ်သွားပါ"

သာမန်ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော်များသည် ရိုရှားနိုင်ငံ၏ ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော်များကို မယှဉ်နိုင်သည်မှာ သေချာသော်လည်း လင်ရွှမ်းကို လွတ်မြောက်အောင် ကာကွယ်ပေးရန်အတွက်မူ လုံလောက်ပါသည်။ ယခုအခါ လင်ရွှမ်းသည် အားကိုးရာမဲ့သော အလြေအနေမဟုတ်တော့ပါ။

"ငါ ဒီကိုလာတာ လင်ရွှမ်း ပြန်ရောက်လာပြီလားလို့ မေးမလို့ပဲ၊ ငါ ရှီဝမ်ရှန်းကျွဲ့တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေခဲ့ပေမယ့် သူမကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး"

ကျိယွမ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တာအိုခေါင်းဆောင်အဘိုးအို၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဟမ်...အဲဒါကို ငါလည်း မသိဘူး"

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရှန်လင်ရွှမ်းသည် အလွန် လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ရိုရှားနိုင်ငံက သဲလွန်စများကို လိုက်လံ ရှာဖွေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည် သို့မဟုတ် ဆက်သွယ်ရမည့် အချက်အလက်များကိုပင် ချန်မထားခဲ့ပေ။

"မင်းတို့လည်း ဆက်သွယ်လို့ မရဘူးလား"

ကျိယွမ်မှာ ပို၍ စိတ်ပျက်သွား၏။

အိမ်ပါသမက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ခြင်းကတော့ လမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။

ဤပုံဆိုလျှင် သူသည် နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်း ရှန်လင်၏အခန်းကဏ္ဍကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ရိုရှားနိုင်ငံသို့ သွားရောက်ရပေတော့မည်။

"စီနီယာ၊ ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းမှာ ဧည့်သည်အဖြစ် ခဏလောက် နေပါဦး၊ ဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားအားလုံးကို အသုံးပြုပြီး လင်ရွှမ်းကို သေချာပေါက် ရှာဖွေပေးပါ့မယ်"

ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်က လေးစားစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်၏။

တကယ်လို့ ကျိယွမ်သာ နေခဲ့ပြီး ဂိုဏ်း၏ ပထမတာအိုခေါင်းဆောင်၏ မှော်လက်နက်ကို တာဝန်ယူပေးမည်ဆိုလျှင် ရိုရှားနိုင်ငံ၏ ကောင်းကင်အဆင့်များသည် သူတို့ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူယူဆမိလေသည်။

"မလိုပါဘူး၊ ငါ သူ့ကို ရှာမတွေ့မှတော့ ထွက်ခွာရတော့မှာပဲ၊ ဒါနဲ့၊ မင်းတို့ ရှန်လင်ရွှမ်းကို တွေ့ရင် ငါ... ရိုရှားနိုင်ငံကို သွားတယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ၊ ပြီးတော့ ရှန်မုယွမ်ကိုလည်း သွားဦးမှာ"

ကျိယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ စကားပါး လိုက်၏။

အမျိုးသမီးများသည် သူ၏ လမ်းစဉ်ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သမက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်လို့ မရမှတော့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ရိုရှားနိုင်ငံလား"

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ အမူအရာမှာ ဆွံ့အသွားလေ၏။

"စီနီယာ၊ မင်း ရိုရှားနိုင်ငံကို ဘယ်လိုသွားမှာလဲ၊ ဒါက သိုးတစ်ကောင်က ကျားတွင်းထဲကို တိုးဝင်သွားတာနဲ့ တူနေမှာပေါ့"

"ဘာ သိုးတစ်ကောင်က ကျားတွင်းထဲ တိုးဝင်တာလဲ၊ ငါက ဒီကိုလာတာ... ပြစ်ဒဏ်ပေးဖို့ပဲ"

ကျိယွမ်၏ လေသံက တည်ငြိမ်နေ၏။

ရိုရှာနိုင်ငံ၊ မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားက ပြန်လာပြီ။

"စီနီယာ၊ သေချာ စဉ်းစားပါဦး"

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က ကျိယွမ်သည် ဇနီးဖြစ်သူ ရှန်လင်ရွှမ်းအတွက် ဒေါသထွက်ကာ မွှန်နေသည်ဟု ထင်မှတ်သွားလေသည်။

"ဘာကို သေချာ စဉ်းစားနေရမှာလဲ ၊ ဒါက ရိုးရိုးလေးပဲကို"

ကျိယွမ်က ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြော၏။

"မင်းတို့တွေ တောင်ကို ဆက်ပြီး ပိတ်ထားစရာ မလိုတော့ပါဘူး"

"မလုပ်ပါနဲ့ ...တကယ်လို့ တံခါးမပိတ်ထားရင် ရိုရှားနိုင်ငံက ကောင်းကင်အဆင့်စစ်တမန်တွေ အတွင်းထဲကို ဝင်ရောက်လာလိမ့်မယ်..."

အကြီးအကဲတစ်ဦးက အလန့်တကြား ထအော်လိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ရိုရှားနိုင်ငံကလာတဲ့ ကောင်းကင်အဆင့်တစ်ဒါဇင်ကျော်လုံးလောကါကို ငါ သတ်ပစ်ပြီ"

"ဘာ"

အကြီးအကဲများသည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြပြီး သူတို့ နားကြားမှားသွားသလားဟု တွေးကာအချင်းချင်း ပြန်ကြည့်မိကြလေသည်။

"ငါ သူတို့အားလုံးကို ချီယုမှာ သတ်ခဲ့တာ"

ကျိယွမ်၏ လေသံက တည်ငြိမ်နေပြီး မျက်နှာတွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း လူများသည် အနည်းငယ်ကျောစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"သူတို့အားလုံးကို သခင်က သတ်ပစ်ခဲ့တာပဲ၊ မင်းတို့ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထူစိဟိုင်နဲ့ ဝမ်သောက်တို့ကို မေးကြည့်လို့ရတယ်..."

ချန်ခန်းပေါင်က ဝင့်ကြွားစွာ ထပြောလိုက်၏။

သူက ပြောရင်းနှင့် ဆံပင်အချို့ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့ မြင်လား၊ ဒီဆံပင်တွေအားလုံးက အဲဒီ ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော်တွေရဲ့ ခေါင်းကနေ ဖြတ်ယူထားတာပဲ၊ ငါ အဲဒါတွေနဲ့ တံမြက်စည်းတစ်ခု လုပ်မလို့"

သူက ထိုသို့ပြောရင်းမှ ပေါက်စီကို အားရပါးရ တစ်ကိုက်ကိုက်လိုက်၏။

ကောင်းကင်ဂိုဏ်းသားအားလုံးသည် ထိုဆံပင်များကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ကျိယွမ်က သတ်ပစ်ခဲ့တာလား... ရိုရှားနိုင်ငံက ကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဒါဇင်ကျော်လုံးကိုလေ။

ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ဒါပေမဲ့ ထိုဆံပင်ကတော့ တကယ်ပဲ... ကောင်းကင်အဆင့်စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ဆံပင် ဖြစ်နေလေသည်။

အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့ထဲမှ ရွှေဝါရောင်ဆံပင်ပင် ။ သူတို့ မြင်ဖူးကြသည်မှာရိုရှားနိုင်ငံ၏ ကောင်းကင်အဆင့်ဗိုလ်ချုပ်မှတစ်ပါး နင်နိုင်ငံတွင် ထိုကဲ့သို့သော ဆံပင်မျိုး မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ အားလုံးပဲ၊ နောက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့၊ တာ့တာ"

ကျိယွမ်သည် တွေဝေမနေဘဲ ချန်ခန်းပေါင်နှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရာ မှင်သက်နေသော လူအုပ်ကြီးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

လူရိပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း လေပြင်းများကမူ တိုက်ခတ်နေဆဲပင် ။

အချိန်များစွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးက ထပြောလိုက်၏။

"စောစောက ဒီနေရာကို တစ်ယောက်ယောက် လာခဲ့တာလား"

"ဟုတ်တယ်မလား"

"အိမ်ပါ သမက်လား .."

"ဟုတ်တယ်။"

"ကောင်းကင်အဆင့်"

"အင်း... သူက ရိုရှားနိုင်ငံက ကောင်းကင်အဆင့်တွေကို သတ်ပစ်ခဲ့တာ"

"ငါ အိပ်မက်မက်နေတုန်းပဲ ထင်တယ်၊ ဆက်ပြီး သွားအိပ်ရဦးမယ်"

အကြီးအကဲများမှာ အိမ်မက်ယောင်သလို ရေ​ရွတ်နေကြ၏။

အဝေးမှကြည့်နေသော ရဲကျန်း၏ နှလုံးသားထဲမှ တုန်လှုပ်မှုကလည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် ကွယ်ပျောက်မသွားခဲ့ပေ။

သူမက မျက်လုံးများကို မှေးကာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒီလူနှစ်ယောက်က... ငါ တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလိုပဲ"

"အစ်မရဲကျန်း၊ အစ်မလည်း ဒီလိုပဲ ခံစားရတာလား၊ ကျွန်မလည်း သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို မြင်ဖူးသလိုမျိုး ခံစားနေရတယ်"

..........

နေမင်းသည် ပင်လယ်ပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမှောင်ရိပ် ကျရောက်လာကာ တောက်ပသော လမင်းသည်လည်း ဒီရေနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ရိုရှားနိုင်ငံနှင့် နင်နိုင်ငံတို့အား တောင်တန်းများ၊ မြစ်များနှင့်အတူ ပင်လယ်တစ်ခုက ဆီးခြားနေသည်။

သင်္ဘောကြီးသည် ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင်လည်း ခရီးနှင်နေပြီး ကျိယွမ်သည် ကောင်းကင်ထက်ရှိ ကြယ်ပွင့်များကို ကြည့်နေ၏။

"ဒီအချိန်အတွင်းမှာ သမက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်မှုက တိုးတက်လာပြီးမှ အခုတော့ ၉၀ မှာ ရပ်တန့်နေတယ်"

ကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သော်လည်း သမက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်မှုသည် ဆက်လက် တိုးတက်နေခဲ့သည်။

သူ ဘာမှမလုပ်ခဲ့သော်လည်း တိုးတက်နေခြင်းပင်။

ခန့်မှန်းရသည်မှာ သူက ရိုရှားနိုင်ငံ၏ ကောင်းကင်အဆင့်စစ်တမန်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် သတင်းသည် နင်နိုင်ငံတစ်ခုလုံးသို့ ဖြည်းည်းချင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။

ရှန်မိသားစုမှ လူများလည်း ထိုသတင်းကို သိရှိသွားလောက်လေပြီ။

အိမ်ပါသမက်၏ နာမည်သည် တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"သေချာတာပေါ့၊ ငါ့ရဲ့ သမက်ကျိယွမ်ဇာတ်ရုပ်က ဘယ်လောက်ပဲ ကြောက်တတ်ပါစေ၊ သူကတော့ ဂုဏ်ဖော်ချင်တဲ့ စိတ်ရှိတုန်းပဲ။ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို သွားပြီး ဟန်ဆောင်လိုက်ရုံနဲ့တင် သရုပ်ဆောင်မှုအဆင့်က ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် တိုးလာခဲ့တယ်"

သရုပ်ဆောင်မှုအဆင့် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ သူသည် လက်နက်သန့်စင်ခြင်း နှလုံးသားကို နိုးထစေခဲ့ပြီး သရုပ်ဆောင်မှုအဆင့် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာမူ သူသည် ယင်ယန်မီးတောက်ဖြူကို နိုးထစေခဲ့ကာ သရုပ်ဆောင်မှုအဆင့် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ကျိယွမ်သည်... အားနည်းသော ကံကြမ္မာဆိုသော စွမ်းရည်ကို နိုးထစေခဲ့သည်။

"ဒီအားနည်းတဲ့ ကံကြမ္မာက... ငါ နားလည်ထားတဲ့ အရာနဲ့ အတူတူပဲလား၊ ဒါက ဘာကို ကိုယ်စားပြုတာလဲ"

ကျိယွမ်က လေးနက်စွာ တွေးလိုက်၏။

အားနည်းသော ကံကြမ္မာကို နိုးထစေပြီးနောက် သူသည် အတိတ်ကထက် ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိသလို ခံစားရသည်။

"ဟေး.... ဒီလောကမှာ ကံကြမ္မာဆိုတာ ဘာလဲ"

သူက နတ်ဘုရားသစ်သားတံဆိပ်ထဲမှ အင်တာနက်အသုံးပြုသူများကို မေးလိုက်၏။

ထိုစကားပြောခန်းထဲမှ သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်သည် တော်တော်များများ သိထားပြီး သူက ရှင်းပြရုံသက်သက်အတွက် ထားရှိသောNpc ဇာတ်ကောင်နှင့် တူလှ၏။

"မင်း ဘာလို့ ဒီမေးခွန်းတွေကို မေးနေတာလဲ"

သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်က အမြဲတမ်း လိုင်းပေါ်မှာ ရှိနေလေသည်။

"ကံကြမ္မာအကြောင်း ပြောရရင် ဒါက အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် ကံကြမ္မာရှိတဲ့ လူတွေက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ချစ်ခင်မှုကို ပိုပြီး ခံရတတ်တယ်"

"ဒါက ကောင်းတဲ့အရာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

အကယ်၍ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ချစ်ခင်မှုကို ခံရလျှင် ကံကောင်းခြင်းများကလည်း တိုးတက်လာမှာ ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း အားစိုက်ထုတ်မှု တစ်ဝက်နှင့်ပင် ရလဒ်မှာ နှစ်ဆ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါက ကောင်းတဲ့အရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မကောင်းတဲ့အရာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်က ပြောလိုက်၏။

"မင်း နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းအကြောင်း သိလား"

"သိတယ်"

"ဒါက ကံကြမ္မာရှိတဲ့ လက်နက်တစ်ခုပဲ၊ "ချင်းရှန်းစာအုပ်" ထဲက မှတ်တမ်းတွေအရတော့ အဲဒီလက်နက် ပျက်စီးသွားတာက ကံကြမ္မာနဲ့ အများကြီး သက်ဆိုင်နေတယ်"

"ရိုရှားနိုင်ငံက ရှန်လင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျိယွမ်က မေးလိုက်၏။

သူ လောလောဆယ် ရရှိထားသော အချက်အလက်များအရတော့ ရိုရှားနိုင်ငံက ရှန်လင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အတွက် လျှို့ဝှက် ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟွန်း၊ နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်း ဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ခြေသုံးလှမ်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိနေတဲ့ လက်နက်တစ်ခုပဲ၊ ဒါက နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ထဲက သက်ရှိတွေကိုပါ စုစည်းနိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေတာ၊ သာမန် နိုင်ငံလေးတစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလို သက်ရှိမျိုးကို ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိမှာလဲ၊ နတ်ဘုရားဆင်းကာသက်ခြင်းက ကံကြမ္မာရဲ့ လွှမ်းခြုံမှုကို ခံထားရပြီး လျှို့ဝှက်ချက်တချို့နဲ့ သက်ဆိုင်နေလို့သာပေါ့... အဲဒါကြောင့် ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရတာပဲ။ အတွင်းရေးတွေကိုတော့ ငါလို ပုစွန်ဆိတ်လေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ မသိပါဘူး။ နောင်တစ်ချိန်မှာ တကယ်လို့ ငါ သတ္တမနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခွင့် ရှိခဲ့ရင်တော့ သိခွင့်ရှိရင် ရှိလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ကတော့... စဉ်းစားမနေတာ ပိုကောင်းပါတယ်"

"ဒါဆို... တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒါကို သတိထားနေတာလား"

"အဲလို ပြောလို့ရတာကတော့ တကယ်လို့ မင်းမှာ ကံကြမ္မာရှိရင် အဲဒါကို ဝှက်ထားတာ ပိုကောင်းပါတယ်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ သန်မာသူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး အဲဒီနေ့မှာပဲ မင်းကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်"

"သူတို့က ဘာလို့ ကံကြမ္မာရှိတဲ့ လူတွေကို သတ်ချင်နေရတာလဲ"

ကျိယွမ် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့... ကံကြမ္မာဆိုတာ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ကိုယ်စားပြုလို့ပဲ၊ ဖြစ်နိုင်တာက လူတချို့က... ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို မရရှိနိုင်လို့ စိတ်ပျက်နေကြတာဖြစ်မယ်"

သွေးဆူးအဖွဲ့ဝင်က တွေးတွေးဆဆပြောလိုက်၏။

"ဒါတွေက ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေပဲမို့လို့ အတည်ယူလို့တော့ မရပါဘူး"

"မင်း ငါ့ကို အများကြီး ပြောပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ငါတို့ ရှန်မုယွမ်ကို ရောက်တဲ့အခါ မင်းကို ပေါက်စီ ကျွေးပါ့မယ်"

(စာစဥ်အရမ်းနောက်ကျနေတာ တောင်းပန်ပါတယ် ၊ ကျွန်တော့်မှာလည်း အခက်အခဲလေးတွေရှိနေလို့ပါခင်မျာ)