အခန်း (၇၁၇-၇၁၈)
Vol. 60 Ch. 717-718
အခန်း(၇၁၇)
သူက ဂေါသစ်ရဲတိုက်ကြီးဆီ နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားတာကြောင့်သာ အမှောင်နတ်ဆိုးတွေ လေဟာနယ်အက်ကွဲကြောင်းထဲ ပါသွားခဲ့တာဆိုရင် အဲဒီရဲတိုက်ဟာ အမှောင်နတ်ဆိုးတွေ နေထိုင်တဲ့ နေရာနား တစ်ဝိုက်မှာ ရှိနေရမယ်လို့ ယူဆလို့ရတယ်။
နတ်မျိုးနွယ်တွေ အဆိုအရတော့ သူတို့က အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံမှာပဲ နေထိုင်ကြတာလေ။
ဒါက သူ့ရဲ့ အရိပ်ရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်အတွက် မှော်စွမ်းအင် အများကြီး ဘာလို့ လိုအပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို ရှင်းပြနေသလိုပဲ။ သူက တခြားတိုက်ကြီးတစ်ခုဆီအထိ ဖြတ်သန်းသွားလာခဲ့ရတာကိုး။
'ဒါသာ အမှန်ဆိုရင် ငါ အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံကို သွားလည်ချင်ရင် ဒါက အဆင်ပြေတာပဲ၊ အခု ငါ အဲဒီကို တစ်ခေါက် ရောက်ဖူးသွားပြီဆိုတော့ အမြဲတမ်း ပြန်သွားလို့ရပြီ၊ ဒီလိုလုပ်ဖို့ မှော်စွမ်းအင် အများကြီး လိုအပ်တာလေး တစ်ခုပဲ ရှိတာ'
"အမှောင်နတ်ဆိုး တွေ တခြားနေရာတွေ မဟုတ်ဘဲ ဒီကို ရောက်လာတာက အလွန် ကံကောင်းသလို ကံဆိုးမှုလည်း ဖြစ်တယ်" လို့ ဖဲရန်က ပြောလိုက်တယ်။ "ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်မဆက်ရသေးဘူး၊ ကျွန်မက ဖဲရန် ပါ၊ ကျွန်မတို့ နတ်မျိုးနွယ်တွေက လူသား မိုက်ကယ်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်"
နတ်မျိုးနွယ်တွေက သူတို့ရဲ့ ညာဘက်လက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တင်ပြီး အရိုအသေပေးလိုက်ကြတယ်။
"ကံကောင်းတယ် ဟုတ်လား" လို့ သူက မေးလိုက်တယ်။ "ခင်ဗျား ဘာလို့ အဲလို ပြောတာလဲ"
"ဒီ အမှောင်နတ်ဆိုး တွေ ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာလဲဆိုတာ ကျွန်မတို့ မသိပေမဲ့ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာတော့ သိတယ်၊ ကျွန်မတို့ တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ် မမြင်ဖူးသေးတဲ့ ခေတ်တစ်ခေတ်မှာ တစ်ယောက်သာပေါ်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ လေးစားရပါသော ရှီနာကို တွေ့ရှိနိုင်ဖို့အတွက် သဘာဝတရားမိခင်ကိုယ်တိုင်က ဒီ အမှောင်နတ်ဆိုး တွေကို စေလွှတ်လိုက်တာပဲ"
ဖဲရန်နဲ့ နတ်မျိုးနွယ်တွေက ရှီနာ့ကို ကြည့်ရင်း ကြီးမားတဲ့ လေးစားမှုနဲ့ အားကျမှုတွေကို ပြသနေခဲ့ကြတယ်။
"ငါ တစ်ခုခုကို လွတ်သွားသလို ခံစားနေရတယ်" လို့ သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။ "ရှီနာ၊ ရှင်းပြပေးနိုင်မလား"
ရှီနာက အရိုအသေပေးပြီး အမှောင်နတ်ဆိုး တွေကြားမှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲအကြောင်း သူ့ကို ပြောပြလိုက်တယ်။ သူမရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်ကို ဘယ်လို နိုးထစေခဲ့ပြီး အမှောင်နတ်ဆိုး တွေကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ဘယ်လို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းကို သူမက ရှင်းပြခဲ့တယ်။
"အံ့သြစရာပဲ ရှီနာ" လို့ သူက သူမကို ချီးကျူးလိုက်တယ်။ "မင်း လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ အဆင့်တက်နိုင်မယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ"
"ဟီးဟီး... အဟမ်း... သိပ်ထူးခြားတာမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး သခင်" လို့ ရှီနာက ပြုံးဖြီးဖြီး မဖြစ်သွားအောင် ထိန်းထားရင်း ပြောလိုက်တယ်။
"ဒါ ထူးခြားတယ်" လို့ ဖဲရန်က အခိုင်အမာ ပြောလိုက်တယ်။ "သူမက နတ်မျိုးနွယ် မဟုတ်ပေမဲ့ အမှောင်နတ်ဆိုး တွေကို ကျွန်မတို့ထက်တောင် ပိုပြီး ကောင်းကောင်း သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်၊ သူမသာ မရှိခဲ့ရင် ဒီ အနီရောင် ချောက်ကြီး တစ်ခုလုံး မြေပြင်ပေါ်က ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားမှာပဲ။
သူမမှာ နတ်မျိုးနွယ်တွေနဲ့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်နွှယ်နေတဲ့ ကံကြမ္မာတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ကျွန်မတို့ တကယ် ယုံကြည်တယ်၊ ဒါကြောင့်ပဲ သူမကို အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံဆီ အတူလိုက်ခဲ့ပြီး ကျွန်မတို့ထဲက တစ်ယောက်အဖြစ် ပါဝင်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာပါ"
ရှီနာက မိုက်ကယ်အပေါ်ထားရှိတဲ့ သူမရဲ့ သစ္စာရှိမှုကို ချက်ချင်းပဲ အတည်ပြုပြောဆိုလိုက်တယ်။ "ကျွန်မ ငြင်းလိုက်တယ် သခင်၊ ကျွန်မကို အရာအားလုံး ပေးစွမ်းခဲ့တဲ့သူကို ကျောခိုင်းသွားစေနိုင်လောက်တဲ့ ရတနာဆိုတာ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ မရှိဘူး"
ထို့နောက် သူမက ကွန်ပေါင်းလေးဖြစ်တဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းကို နတ်မျိုးနွယ်တွေကို ပြသလိုက်တယ်။ "ဒါကို မြင်လား"
ဖဲရန်နဲ့ နတ်မျိုးနွယ်တွေက အဲဒီ ကွန်ပေါင်းလေးကို သေသေချာချာ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့တယ်။ ဒါက သူတို့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့တဲ့ အရာမျိုးပဲ။ အဲဒီမှာ အသာအယာ ဆွဲလိုက်ရုံနဲ့ ရှေးဟောင်းခေတ်က ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ အကောင်းဆုံး လေးတွေကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်လောက်တဲ့ အားပြင်းပြီး တိကျတဲ့ ပစ်ခတ်မှုတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ ကွေးညွှတ်နိုင်စွမ်း ယန္တရားတွေ ပါဝင်နေတယ်။
"ဟုတ်တယ်၊ ဒီလေးက ရှေးဟောင်းခေတ်တုန်းက ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အမည်မသိ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ၊ ရွေးချယ်ခံရသူ တွေ့ရှိဖို့အတွက် သမိုင်းထဲမှာ သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ"
ဒီလေးက သူတို့ ရှီနာ့ကို အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်စေချင်တဲ့ အကြောင်းရင်းတွေထဲက တစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။ သူတို့က ဒါကို တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုအဖြစ်၊ အမှောင်သစ်သားက ရွေးချယ်ထားတဲ့ လေးသည်တော်နဲ့သာ ထိုက်တန်တဲ့ သူရဲကောင်းလက်နက်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ချင်ခဲ့ကြတယ်။
ရှီနာက တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ အကောင်းဆုံး လေးသည်တော်တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ သံသယဝင်စရာ မလိုဘူးလေ။ သူမအနေနဲ့ နတ်မျိုးနွယ်တွေဘက် ပါဝင်လာတာက သဘာဝကျပါတယ်။
"ဒီလေးကို ကျွန်မ တွေ့ခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းရတနာလို့ ပြောတာက မိုက်ကယ်နဲ့ ဒါကို သူတို့ရဲ့ သွေး၊ ချွေး၊ မျက်ရည်တွေနဲ့ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်ကြတဲ့ လူပုတွေကို စော်ကားသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်" လို့ ရှီနာက နတ်မျိုးနွယ်တွေကို ပြောလိုက်တယ်။
ဖဲရန်က ခေါင်းစောင်းသွားခဲ့တယ်။ "ဘာ"
"ကျွန်မ ဒါကို ရတနာသေတ္တာထဲကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တာ မဟုတ်သလို ဒါကလည်း ကျွန်မကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သခင်မိုက်ကယ်ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး လက်ထောက်တွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်ခြင်းရဲ့ ခံစားခွင့်တစ်ခုအနေနဲ့ ကျွန်မအတွက် သီးသန့် ဖန်တီးပေးထားတာပါ" လို့ ရှီနာက ရှင်းပြလိုက်တယ်။
နတ်မျိုးနွယ်တွေက ဒါကို ကြားကြားချင်းမှာပဲ ချက်ချင်း မေးခွန်းတွေ ဆူညံသွားခဲ့တော့တယ်။
"သီးသန့် ဖန်တီးပေးထားတာ ဟုတ်လား"
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ နားမလည်တော့ဘူး၊ လူပုတွေ"
"အစစ်အမှန် မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းကို... ဖန်တီးခဲ့တယ် ဟုတ်လား" ဖဲရန်က ကွန်ပေါင်းလေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ ရှေးဟောင်းခေတ်ကတည်းက သိမ်းဆည်းထားခဲ့တဲ့ အခြား မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း အများစုနဲ့ မတူဘဲ အဲဒီမှာ သံချေးတက်နေတာ၊ အက်ကွဲနေတာနဲ့ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူး။
ဒီလေးကလည်း အတူတူပဲလို့ သူမက ထင်ခဲ့တာလေ။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ရှီနာက သူမအတွက် ဒီလက်နက်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖန်တီးပေးခဲ့တာ သူမရဲ့ 'သခင်မိုက်ကယ်' ဆိုပြီး ပြောနေတယ်။
သူမရဲ့ ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ ရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့ ကောင်လေးက ဒီလိုရတနာမျိုးကို ဖန်တီးခဲ့တာလို့ သူမကို ပြောနေတာလား။
ဒါက အလွန် အဓိပ္ပာယ်မရှိလွန်းလို့ ဒါကို နောက်နေတာလို့တောင် သူမ ထင်မိတယ်။
ဒါက ရှေးဟောင်းခေတ်က အရာတွေနဲ့ တူညီတဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ အစစ်အမှန် မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ရုံသာမက လက်ရှိတည်ရှိနေတဲ့ အကောင်းဆုံးလေးတွေထက်တောင် ပိုပြီး အားသာချက်တွေ ဖန်တီးပေးနိုင်အောင် တိတိကျကျ ဖန်တီးထားတဲ့ လက်နက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်နေတယ်။
"ဒါက မဖြစ်နိုင်ပါဘူး" လို့ ဖဲရန်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်တယ်။ "မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖန်တီးတဲ့ နည်းစနစ်တွေက အချိန်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီလေ၊ ခွန်အားကြီးမားတဲ့ လူပုမျိုးနွယ်တွေတောင် ဒီထူးခြားတဲ့ပညာကို မေ့ပျောက်သွားကြပြီ"
"တကယ်လို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ဒါကရော ဘယ်လိုလဲ" လို့ ဇိုင်ယွန်က သူ့ရဲ့ သံမဏိလက်အိတ်ကို ထုတ်ယူပြရင်း မေးလိုက်တယ်။ "မြင်လား"
"ငါ့ဟာလိုမျိုးပေါ့" လို့ ဂျာကူက မီသရယ်နဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ အနက်ရောင်ဓားသွားကို သူတို့ မြင်တွေ့နိုင်အောင် သူ့ရဲ့ ကာတာနာကို အနည်းငယ် ဆွဲထုတ်ပြရင်း ပြောလိုက်တယ်။
"... ကျွန်မလည်း ပါတယ်..." လို့ ယူမီစုက သူမရဲ့ လှံကို ရင်ဘတ်နဲ့ နီးနီးလေး ကိုင်ထားရင်း ရှက်ရွံ့စွာ တီးတိုးပြောလိုက်တယ်။
ဖဲရန်နဲ့ နတ်မျိုးနွယ်တွေ အံ့သြမှင်တက်သွားကြတယ်။ အဲဒီလက်နက်တွေပေါ်မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ တိတ်ဆိတ်ပေမဲ့ အမြဲရှိနေတဲ့ စွမ်းအားတွေက လုံးဝ မှားယွင်းနိုင်စရာ မရှိဘူး။ အဲဒါတွေအားလုံးက မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေချည်းပဲ။
"သခင်မိုက်ကယ်က ကျွန်မတို့ ဒရာဂွန်ဘွန်းတွေကို အရာအားလုံး ပေးစွမ်းခဲ့တာပါ" လို့ ရှီနာက ပြောလိုက်တယ်။ "သူက ကျွန်မတို့ကို လက်နက်တစ်ခု၊ ပါရမီတစ်ခု၊ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ပေးခဲ့တယ်... ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးက သူ ကျွန်မတို့ကို အိမ်တစ်လုံး ပေးခဲ့တယ်၊ ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ ရီနေးတားနိုင်ငံသားကလွဲပြီး တခြားအရာ မဖြစ်လာနိုင်ဘူး"
ဖဲရန်နဲ့ နတ်မျိုးနွယ်တွေ လုံးဝ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြတယ်။ သူတို့က အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံအတွက် ခံစားခွင့်တွေ သူမကို ကမ်းလှမ်းလိုက်ရုံနဲ့ ရှီနာ့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတာလေ။
ဒါပေမဲ့ ရှင်းရှင်းလေးပါပဲ၊ သူမက အဲဒီအရာတွေထဲက ဘာတစ်ခုမှ မလိုအပ်ပါဘူး။
တကယ်လို့ ဖဲရန်သာ အဲဒီနေရာမှာဆိုရင်လည်း သူမ အတူတူပဲ လုပ်မိမှာပဲ။ သဘာဝတရားကို တိုင်တည်ရရင် သူတို့က မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဖန်တီးနိုင်တာလေ။
အခု ဒါက မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်လာစေတယ်။ မိုက်ကယ်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။
ဖဲရန်က ရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့ ကောင်လေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပေမဲ့ သူ့ဆီမှာ ဘာထူးခြားချက်မှ မတွေ့ရဘူး။ သူက သာမန်လူသားတစ်ယောက်လိုပဲ ပုံပေါက်နေတယ်။
"ရှင်... ရှင်က မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဖန်တီးနိုင်တာလား" လို့ သူမက သူ့ကို မေးလိုက်တယ်။ "ရှင် အဲဒီလေးကို လုပ်ခဲ့တာလား"
"ဟုတ်တယ်" လို့ သူက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "ပြီးတော့ အဲဒါကို ကွန်ပေါင်းလေးလို့ ခေါ်တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီလေးကြိုးကိုတော့ ငါ မလုပ်ခဲ့ဘူး၊ ဒါနဲ့ အဲဒါက ဘာလဲ"
ရှီနာရဲ့ လေးအကြောင်း ပြောနေရင်းနဲ့ပဲ နောက်ဆုံးတော့ သူမရဲ့ ကြိုးအသစ် ရှိနေတာကို သူ သတိထားမိသွားတယ်။ အဲဒါက ခြောက်သွေ့ပြီး ရစ်ခွေနေတဲ့ နွယ်ပင်တွေနဲ့ လုပ်ထားသလို ပုံပေါက်နေတယ်။
သူမရဲ့ လေးကို တည်ဆောက်တုန်းက သူက ကွန်ပေါင်းလေးမှာ သုံးတဲ့ ပုံမှန်ကြိုးတစ်ချောင်းကိုပဲ သုံးခဲ့တာလေ။ လေးကိုယ်ထည်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ဒါက အဆင့်မီမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ အမြဲတမ်း သိနေခဲ့ပေမဲ့ ပိုကောင်းတဲ့ အစားထိုးစရာ မရှိတာကြောင့် ဒါကိုပဲ မသုံးမဖြစ် သုံးခဲ့ရတာ။
"အဲဒါက အမှောင်သစ်သားပါ" လို့ ဖဲရန်က ရှင်းပြလိုက်တယ်။ "အဲဒါက ရှေးဟောင်း နတ်မျိုးနွယ်တွေ သူတို့ရဲ့ လေးတွေအတွက် သုံးခဲ့တဲ့ လေးကြိုးပဲ၊ ဒါက မီသရယ်လိုပဲ ခံနိုင်ရည်ရှိပေမဲ့ ရော်ဘာလိုမျိုး ပျော့ပျောင်းတယ်၊ ဒါက လေးသည်တော်တိုင်း အိပ်မက်မက်နိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းပါပဲ"
ရှီနာက မြားမပါဘဲ လျင်မြန်တဲ့ ပစ်ခတ်မှုတွေ လုပ်ပြပြီး ဒါကို သက်သေပြလိုက်တယ်။
ပစ်လိုက်တဲ့ အကြိမ်တိုင်းမှာ လေးဆီကနေ စူးရှတဲ့ ရိုက်ခတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို ပြသနေခဲ့တယ်။
[အနီးကပ် စစ်ဆေးကြည့်တဲ့အခါ ဒီ အမှောင်သစ်သား ပစ္စည်းမှာ သာမန် ရူပဗေဒကို ကျော်လွန်တဲ့ ဆွဲဆန့်နိုင်စွမ်း ရှိနေပုံရတယ်၊ ၎င်းမှာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းထက် ကျော်လွန်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် ရှိတယ်၊ ပစ္စည်းကနေ ထုတ်လုပ်လိုက်တဲ့ အားက ၎င်းထဲကို ထည့်လိုက်တဲ့ အားထက် ပိုပြီး ကျော်လွန်နေတယ်]
* * * * * * * *
စာစဉ်(၆၀)
အခန်း(၇၁၈)
ဒီလိုစွမ်းရည်ကိန်းဂဏန်းတွေနဲ့ဆိုတော့ မိုက်ကယ်က အမှောင်သစ်သားကို မီသရယ်နဲ့ တစ်တန်းတည်းထားလို့ရတယ်လို့ ယူဆလိုက်တယ်။
ပုံမှန် မီသရယ်တွေ မပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ ပျော့ပျောင်းဆွဲဆန့်နိုင်မှုမျိုး လိုအပ်နေတဲ့ မည်သည့် မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း သို့မဟုတ် လက်နက်အတွက်မဆို အမှောင်သစ်သားက ဖြည့်စွက်ပေးဖို့ အကောင်းဆုံးအရာပဲ။ ဒါအတွက် အကောင်းဆုံး ဥပမာကတော့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုလုံး ကြိုးဆီကနေ တိုက်ရိုက်ရရှိတဲ့ လေးတွေပဲ ဖြစ်တယ်။ မီသရယ်နဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ဒြပ်ပေါင်းလေးတစ်ခုဆိုရင်တောင်မှ ကြိုးပြတ်နေရင် အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
လက်နက်တွေအတွက်တင် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူ သဘောပေါက်သွားတယ်။ ငါတို့နိုင်ငံက ဂီတပညာရှင်အချို့ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ မီသရယ် တူရိယာတွေအတွက် ပိုကောင်းတဲ့ ကြိုးတွေကို လိုအပ်ကြတယ်။ 'တကယ်လို့ သူတို့က အဲဒီအတွက် အမှောင်သစ်သားကိုများ သုံးလိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေရော တိုးလာမလား' လို့ သူတွေးမိတယ်။
ဒီလို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ဖြစ်နိုင်ချေတွေကို တွေးမိတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေက တစ်ဖန် ပြန်လည် ကွန့်မြူးလာပြန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အမှောင်သစ်သားက မီသရယ်နဲ့ တစ်တန်းတည်းဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သူ သတိရသွားပြီး ဒါက မီသရယ်လိုပဲ မျိုးသုဉ်းလုနီးပါး အလွန်ရှားပါးနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲလေ။
"ဒီ အမှောင်သစ်သားက အံ့ဩစရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့က ဒါကို မသုံးကြဘူးနော်" လို့ သူတို့ရဲ့ လေးတွေမှာ ပုံမှန်ကြိုးတွေကိုပဲ သုံးထားတာကို သတိပြုမိသွားတဲ့ မိုက်ကယ်က ဖဲရန်ကို ပြောလိုက်တယ်။
"အမှောင်သစ်သားက အလွန် တန်ဖိုးကြီးတယ်၊ ငါတို့က သီးခြားသတ်မှတ်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေအောက်မှာပဲ စိုက်ပျိုးနိုင်တာ၊ သူ့မှာ မှန်ကန်တဲ့ အလင်းရောင်၊ လေ၊ မြေဆီလွှာ၊ ရေ၊ မှော်စွမ်းအင် နဲ့ တခြားအရာတွေ အများကြီး လိုအပ်တယ်"
"ပျိုးပင်ကနေ အရွယ်ရောက်ဖို့ တစ်လပဲ အချိန်လိုပေမဲ့ အခြေအနေ အနည်းငယ် မှားယွင်းသွားတာနဲ့ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားမှာပဲ၊ အမှောင်သစ်သားကို စိုက်ပျိုးရာမှာ ငါတို့ရဲ့ အောင်မြင်နိုင်ခြေက သုညနီးပါးပဲ"
"ဒါကြောင့်ပဲ ရှေးဟောင်းခေတ်က ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အမှောင်သစ်သား အကြွင်းအကျန်တွေကို ရှာဖွေဖို့ ငါတို့အားလုံး အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံ ရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ထွက်ပြီး ခရီးနှင်ခဲ့ကြရတာလေ၊ ပြီးတော့ တော်ဝင်တိုက်ကြီးက ဒါကို ရှာဖွေဖို့ အကောင်းဆုံးနေရာပဲ"
"ငါက ငါ့လေးအတွက် အမှောင်သစ်သားကို သုံးဖို့ ရည်ရွယ်ထားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ရှီနာကို သူ့ရဲ့ ပိုင်ရှင်အဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်ပြီ၊ သူက သူမရဲ့ လက်နက်ဖြစ်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ပြီမို့ ငါက နောက်ဆုတ်ပေးဖို့ အပြည့်အဝ ဆန္ဒရှိပါတယ်"
ထို့နောက် ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ အမှောင်နတ်ဆိုး က ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှာ အမှောင်သစ်သားက တွင်းနက်ကြီးကို ဖြတ်သန်းပျံသန်းလာပုံအပါအဝင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ဇိုင်ယွန်က မိုက်ကယ်ကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြခဲ့တယ်။
'ဟင်း... အဲဒါက သူမဆီ ပျံသန်းသွားတာလား၊ ရင်းနှီးနေသလိုပဲ'
နတ်မျိုးနွယ်တွေက ဒီဖြစ်စဉ်ကို မိခင်သဘာဝတရားကြီး ကိုယ်တိုင်က ရှီနာကို ရွေးချယ်လိုက်တာလို့ ရှင်းပြကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့အမြင်အရတော့ သူမက သဘာဝ မက်ဂ်နက်တစ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ အမှောင်သစ်သားက သူမဆီ ပျံသန်းသွားတာဆိုတဲ့ ရှင်းပြချက်က ပိုပြီး ယုတ္တိရှိနေတယ်။
ဒါက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေ သူ့နှလုံးသားဆီ ဆွဲငင်ခံရတာနဲ့ တူတူပဲလေ။
ရှေးဟောင်းလူသားများ နည်းတူ သဟဇာတ ကို ကိုင်စွဲထားနိုင်မှသာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သဘာဝ မက်ဂ်နက်တစ် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ဖို့ တစ်ခုတည်းသော အခြေခံအကြောင်းရင်းဖြစ်မယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းလိုက်တယ်။
ပြီးတော့ သူ စွမ်းအားနိုးထပေးလိုက်တဲ့ သူတိုင်းက သူ့လိုပဲ ဒြပ်စင်ရှစ်ခုကို ချက်ချင်း ကိုင်စွဲနိုင်မှာဖြစ်တဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အပိုင်းအစတွေ ရှိသွားတာနဲ့ သူတို့လည်း သဘာဝ မက်ဂ်နက်တစ် တွေ ဖြစ်လာကြမယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။
ဒီအရာက အဲဒါကို သက်သေပြနေပုံရတယ်။
"ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုရမယ့်ပုံပဲ" လို့ သူက ဖဲရန်ကို ပြောလိုက်တယ်။ "အမှောင်သစ်သားက အဲဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတယ်ဆိုရင် ရှီနာကို ဒါ ပေးယူလိုက်တဲ့အတွက် ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဖဲရန်က ချက်ချင်းပဲ ခေါင်းယမ်းလိုက်တယ်။ "မဟုတ်ပါဘူး၊ တစ်သက်မှာ တစ်ခါသာ ကြုံရနိုင်တဲ့ ဒီလိုဖြစ်ရပ်မျိုးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံလိုက်ရတာက ငါ့အတွက်တော့ ဂုဏ်ယူစရာပါ"
ထို့နောက် မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ အရိပ်တွေထဲ ငုံ့ဝင်လိုက်ပြီး သူမ သဘောကျလောက်မယ်လို့ သူထင်တဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုကို သေသေချာချာ ရွေးချယ်ယူဆောင်လိုက်တယ်။
"ရော့... ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့" လို့ ပြောရင်း သူက သူမဘက်ကို လှမ်းပစ်ပေးလိုက်တယ်။
"ဟင့်အင်း၊ ဟင့်အင်း၊ ငါ ဘာလျော်ကြေးမှ မလို…"
ဒါပေမဲ့ ဖဲရန် စကားမဆုံးခင်မှာတင် သူမရဲ့ တာအိုနှလုံးသား က စိတ်လှုပ်ရှားမှုနဲ့အတူ ဆူပွက်လာတာကို သူမ ခံစားလိုက်ရတယ်။
သူမ ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူမလက်ထဲမှာ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း ဒြပ်ပေါင်းလေးတစ်ခု ရှိနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။
"ဘာ... ဘာ...."
ဒါက မီသရယ် အစစ်ပဲ။ ဒါကို သူမရဲ့ လက်နဲ့ ကိုယ်တိုင် ထိတွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက သူမ အရင်က ကိုင်စွဲခဲ့ဖူးသမျှ လက်နက်တွေနဲ့ လုံးဝကို ကွာခြားနေမှန်း သူမ သဘောပေါက်သွားတယ်။
သူမရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည် တွေက ကိုယ်ပိုင်လေးကို အသုံးပြုနေကျအချိန်ထက် အများကြီး ပိုမြန်မြန် ဆူပွက်လာနေခဲ့တယ်။ ရှင်းလင်းပြတ်သားလွန်းလှတယ်။ အဲဒါက စီးဆင်းနေတဲ့ ရေတစ်ပေါက်နဲ့ ဒေါသတကြီး စီးဆင်းနေတဲ့ မြစ်ကြီးတစ်စင်း ယှဉ်လိုက်သလို ကွာခြားချက်မျိုးပဲ။
ပေါ့ပါးနေပေမဲ့ ဒီလက်နက်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ကို သူမ ခံစားနေရတယ်။
"မင်းက ဒါကို... ငါ့ကို ပေးတာလား"
အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို သံသယဝင်နေဆဲဖြစ်တဲ့ ဖဲရန်က မေးလိုက်တယ်။
"ဒါက အမှောင်သစ်သား အတွက် တရားမျှတတဲ့ အလဲအလှယ်တစ်ခုလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်" လို့ မိုက်ကယ်က သူမကို ပြောလိုက်တယ်။
ဒါပေမဲ့ သူမအမြင်မှာတော့ ဒါက တရားမျှတတဲ့ အရောင်းအဝယ် လုံးဝ မဟုတ်ခဲ့ဘူး။ သူက အရမ်းကို အရှုံးပေါ်နေတာလေ။ ဒါက လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ဖို့ ပုံဖော်ထုဆစ်ထားပြီးဖြစ်တဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း တစ်ခုပဲ။
ပြီးတော့ သာမန်လက်နက်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ဒြပ်ပေါင်းလေးတစ်ခုလေ။ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ နောက်ထပ် ဒြပ်ပေါင်းလေး တစ်လက်ပဲ ရှိတာ။
"ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်၊ မစိုးရိမ်ပါနဲ့" လို့ မိုက်ကယ်က သူမကို အာမခံလိုက်တယ်။
ဖဲရန်က ငြင်းဆန်ဖို့ ပြင်လိုက်ပေမဲ့ သူက ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ လျှော့ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူမ သဘောပေါက်သွားတယ်။ သူက သူ့ကိုယ်ပိုင် မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း တွေကို တကယ် ဖန်တီးနိုင်ပြီး အလကားပေးလိုက်ရတာကို ဂရုမစိုက်တဲ့ သူ့ရဲ့ အမူအရာက အဲဒါကို သက်သေပြနေတယ်။
"ဒါက... မင်း ငါ့ကို ပေးလိုက်တာက တကယ့်ကို ကြီးမားလှတဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ" လို့ ဖဲရန်က လေးရဲ့ ကိုယ်ထည်ပေါ် လက်နဲ့ ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။
ထို့နောက် သူမနဲ့ တခြား နတ်မျိုးနွယ်တွေ က မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး မြေကြီးကို နမ်းရှုံ့ကာ ဒီလက်ဆောင်အတွက် မိုက်ကယ်နဲ့ သဘာဝတရားကြီး နှစ်ခုလုံးကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ကြတယ်။
"ဒီလက်နက်ကို အကောင်းဆုံး အသုံးချသွားမယ်ဆိုတာ ယုံကြည်ပါ" လို့ သူမက ပြောလိုက်တယ်။ "ဒါက လိုင်ရာ အတွက် အကောင်းဆုံး လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
"သခင်မ ဖဲရန်၊ အဲဒါ အကြံကောင်းပဲ" လို့ နတ်မျိုးနွယ်တွေ ထဲက တစ်ယောက်က ပြောလိုက်တယ်။ "သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှတွေအရဆိုရင် သူမက ဒီလို ထူးကဲတဲ့ လေးတစ်လက်နဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်"
"ဒါကို မြင်တဲ့အချိန် အဲဒီကောင်မလေး မျက်နှာပေါ်က အမူအရာကို ငါ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး"
နတ်မျိုးနွယ်တွေ က ဒြပ်ပေါင်းလေးကို ရရှိလို့ အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး နိုင်ငံတော်ရတနာတစ်ခုလိုမျိုး သဘောထားနေကြတယ်။ ရီနေးတားနိုင်ငံ က လေးသမားတိုင်းမှာ အဲဒီလို ဒြပ်ပေါင်းလေးမျိုး ရှိတယ်ဆိုတာကို သူတို့ကို ပြောပြဖို့ မိုက်ကယ်မှာ ရင်မဆိုင်ရဲဖြစ်နေခဲ့တယ်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူသား မိုက်ကယ်၊ ဒီကျေးဇူးကို ငါတို့ ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ဘူး" လို့ သူတို့အားလုံးက ကြွေးကြော်လိုက်ကြတယ်။
"ဒါက သိပ်တော့ မများဘူးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်တဲ့ အထိမ်းအမှတ်လေးတစ်ခုအနေနဲ့ မင်းကို ပေးချင်လို့ပါ" လို့ ဖဲရန်က မိုက်ကယ်ကို အိတ်ငယ်လေးတစ်လုံး ပေးရင်း ပြောလိုက်တယ်။
အိတ်ထဲကနေ ထွက်လာတဲ့ ကျေနပ်စရာ ချွင်ခနဲ အသံကို ကြားလိုက်ရတာနဲ့ ဒါ ဘာလဲဆိုတာကို သူ သိလိုက်ပြီ။
အဲဒါတွေက သဲဒင်္ဂါး တွေပဲ။
သူက အိတ်ကို မြန်မြန်ဖွင့်ပြီး ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ သဲဒင်္ဂါး ၂၀,၀၀၀ တောင် ဖြစ်နေတယ်။
"ကျေးဇူးပဲ" လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်။
ဖဲရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "လောလောဆယ်တော့ အပျက်အစီးတွေထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ အမှောင်သစ်သား တွေကို ရှာဖွေဖို့ ငါတို့ သွားရဦးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်လအကြာ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲအတွက် မက်ထရိုပိုလစ် မှာ ငါတို့ ရှိနေလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ မင်းက ငါတို့ရဲ့ အကူအညီကို တောင်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မင်းဘက်က ပြောလိုက်ရုံနဲ့တင် ငါတို့ရဲ့ လေးတွေကို အဆင်သင့် ကမ်းလှမ်းပေးမှာပါ"
ထို့နောက် ရှီနာ က ရှေ့ကို ထွက်လာခဲ့တယ်။ "တကယ်လို့များ သခင် မိုက်ကယ် ကို အကူအညီပေးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မက်ထရိုပိုလစ် မှာရှိတဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆိုင်ကို လာရောက်ပြီး ပစ္စည်းတွေကို လာကြည့်လှည့်ပါ"
"ဒါဆိုလည်း လာခဲ့တာပေါ့"
ထို့နောက် နတ်မျိုးနွယ်တွေ က သူတို့ရဲ့ မြှားကျည်တောက်ထဲကနေ မြှားတစ်စင်းကို ထုတ်ယူပြီး မြေပြင်ပေါ် ချထားပေးလိုက်ကြတယ်။ ဒါက ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးတဲ့ နတ်မျိုးနွယ် ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့တစ်ခုပဲ။ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မြှားတွေကို တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပေးအပ်ခြင်းက ကိုယ့်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို စတေးရရင်တောင်မှ သူတို့ကို ဘေးကင်းစေချင်တဲ့ ဆန္ဒကို ကိုယ်စားပြုတာလေ။
အဲဒီနောက်မှာတော့ မိုက်ကယ် နဲ့ ဒရာဂွန်ဘွန်း တွေကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီး သူတို့ ဂူထဲကနေ ထွက်သွားကြတော့တယ်။
"သခင် မိုက်ကယ်" လို့ သူ့ဆီ ချဉ်းကပ်လာရင်း ရှီနာ က ပြောလိုက်တယ်။ "အခု ကျွန်မရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည် လည်း နိုးထလာပြီဆိုတော့ ဖတ်ချ် လိုမျိုး ဒရုန်းအသေး တစ်ခုကိုများ ကျွန်မလည်း ရနိုင်မလား"
သူမက သူမရဲ့ ဒီဗာ ကို ပုံဖော်လိုက်ပြီး သူမခေါင်းပေါ်က နဂါးဖြူလေးကို ပြသလိုက်တယ်။ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ နဂါး ဒီဗာ လေးက မိုက်ကယ် ကို မြင်တဲ့အခါ ချစ်စဖွယ် အသံလေး ပြုလိုက်တယ်။
"နဂါးဖြူလေးပါလား..." လို့ မိုက်ကယ်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။ "သူမကို အာတီ လို့ နာမည်ပေးသင့်တယ်"
သူ အဲလိုပြောလိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် နဂါးဖြူလေးက တက်ကြွသွားပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာနဲ့ သူ့ရဲ့ တောင်ပံတွေကို ဖြန့်ကျက်လိုက်တယ်။ သူက အဲဒီနာမည်ကို သဘောကျတဲ့ပုံပဲ။
"အာတီ" လို့ ရှီနာ က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။ "အဲဒါ လိုက်ဖက်တယ်"
ရှီနာ ရဲ့ ပါရမီက [SS အဆင့် နတ်မျက်စိရှင် အမြောက်တပ်သား] ဖြစ်နေတာကြောင့် အဲဒါနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ နာမည်တစ်ခု ပေးတာကပဲ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်။
* * * * * * * *