အခန်း (၇၂၅-၇၂၆)

အခန်း(၇၂၅)

အမှောင်သစ်သားကို စိုက်ပျိုးလိုက်တာက အခြေအနေအားလုံးကို လုံးဝပြောင်းလဲသွားစေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။ သူ့မှာ သီးသန့်အခန်းကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ ဝိညာဉ်ဆီ အလုံအလောက် မရှိဘူးလေ။

ကုန်ကျစရိတ်က ၁ စက်တည်းဆိုပေမဲ့ လောလောဆယ် သူ့ရဲ့ သိုလှောင်ခန်းထဲမှာ ဘာမှမရှိဘူး ဖြစ်နေတယ်။ အဲဒါကို ဝယ်ဖို့အတွက် သဲဒင်္ဂါးတွေတောင် သူ့မှာ အလုံအလောက် မရှိခဲ့ဘူး။

'ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး ထင်တယ်... နောက်လအထိ တကယ် စောင့်ရတော့မှာပဲ'

အမှောင်သစ်သားက ရိတ်သိမ်းလို့ရတဲ့အထိ ရင့်ကျက်လာဖို့ တစ်လပဲ အချိန်ယူရတာလေ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ နတ်မျိုးနွယ်တွေ မက်ထရိုပိုလစ်ကို ရောက်လာမယ့်အချိန်မှာ အဆင်သင့်ဖြစ်နေအောင် အမှောင်သစ်သားကို သူ အမြန်ဆုံး စိုက်ပျိုးချင်နေခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။

'ရပါတယ်... ဒီတစ်လအတွင်း ငါ့ဘာသာ ပြင်ဆင်ပြီး သုတေသနလုပ်ဖို့ အချိန်အလုံအလောက် ရမှာပါ'

အမှောင်နတ်ဆိုးတွေတုန်းကလိုပဲ အမှောင်သစ်သား စိုက်ပျိုးတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး လေ့လာဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက နတ်မျိုးနွယ်တွေကတစ်ဆင့်ပဲလေ။ သူ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေအတွက် အကူအညီဖြစ်စေဖို့ အဲဒီအကြောင်းအရာ နှစ်ခုစလုံးကို သူတို့သာလျှင် အကောင်းဆုံး နားလည်ထားကြတာ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့က နောက်တစ်လနေမှ ရောက်လာကြမှာဆိုတော့ ဒါက သူ ဆက်စောင့်နေရမယ် ဒါမှမဟုတ် အဖြေတွေကို သူ့ဘာသာ ရှာဖွေရမယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။

သေချာတာပေါ့... ကမ္ဘာကြီးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ယေဘုယျ ဗဟုသုတတွေကို ရှာဖွေဖို့ အကောင်းဆုံးနေရာက မှော်မျှော်စင်ပဲလေ။ သူတို့က မှော်မန္တန်တွေကနေ သားရဲမှတ်တမ်းတွေ၊ ပြက္ခဒိန်တွေနဲ့ တခြားအရာအားလုံးပါဝင်တဲ့ အချက်အလက်မျိုးစုံကို စုဆောင်းသိမ်းဆည်းထားကြတာ။ သူတို့ကို ပညာရှင်တွေလို့ အလကားသက်သက် ခေါ်နေကြတာ မဟုတ်ဘူး။

'ဘရက်စတန်ဆီ သွားတာလည်း ကောင်းပါတယ်... ငါ သူ့ကို မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးဖို့ ကြွေးတင်နေသေးတယ်'

သူက ရီနေးတားနိုင်ငံထဲက လူပုပန်းပဲဆရာတွေဆီ ခဏသွားခဲ့ပြီး ဘရက်စတန်အတွက် သင့်တော်တဲ့ မှော်နှင်တံတစ်ခု ဖန်တီးပေးဖို့ တာဝန်ပေးခဲ့တယ်။

တစ်နာရီလောက်ကြာတဲ့အခါမှာတော့ သေသပ်လှပတဲ့ ထောင့်မှန်စတုဂံ သစ်သားဗူးလေးတစ်ခုထဲက အချောသတ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းကို သူ လက်ခံရရှိခဲ့တယ်။

အဲဒီနောက် သူက မက်ထရိုပိုလစ်ကို အမြန်နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားလိုက်ပြီး မှော်မျှော်စင်ရဲ့ ခြေရင်းကို တိုက်ရိုက်ရောက်သွားခဲ့တယ်။

သူက အထဲကို တိုက်ရိုက် နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားလို့ ရပေမဲ့ လူးရှပ်စ် နဲ့ တခြားမှော်ဆရာတွေကို သိပ်မရင်းနှီးသေးတာကြောင့် ရိုင်းပျတယ်လို့ မထင်စေချင်ဘူးလေ။ အထူးသဖြင့် သူက သူတို့ကို အကူအညီတောင်းဖို့ သွားတာဆိုတော့ ပိုဆိုးတာပေါ့။

သူက ပေါ်တယ်ထဲ ဝင်လိုက်တာနဲ့ လွင့်ပျံနေတဲ့ ဖယောင်းတိုင်တွေ၊ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ပန်းချီကားတွေနဲ့ အပေါ်အောက် ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေသလို တပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ အတည့်ဖြစ်နေသလို မြင်ရတဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် လှေကားတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မှော်စင်္ကြံလမ်းတွေထဲကို ပြန်ရောက်သွားတယ်။

စင်္ကြံလမ်းတွေအတိုင်း လျှောက်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အခန်းတစ်ခုလုံးမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေတဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် တီးတိုးရေရွတ်သံတွေနဲ့ အော်ဟစ်သံတွေကို သူ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတယ်။

မှော်မျှော်စင်တွေဆိုတာ အေးချမ်းပြီး တိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာတွေအဖြစ် နာမည်ကြီးတာမို့ ဒါက တော်တော်လေးကို ထူးဆန်းနေတယ်။ ဒီနေရာက ဘယ်သူ့ရဲ့ အနှောင့်အယှက်မှမရှိဘဲ အေးအေးချမ်းချမ်း လေ့လာဖတ်ရှုနိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ရမှာလေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီအော်ဟစ်သံတွေက သူတို့ကို ဈေးတစ်ခုခုထဲ ရောက်နေသလိုမျိုး ထင်ရစေတယ်။

သူက အသံလာရာဘက်ကို လိုက်သွားရင်း အရင်က တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးတဲ့ စင်္ကြံလမ်းသစ်တစ်ခုထဲ ဝင်သွားမိတယ်။

သူ နီးကပ်သွားလေလေ အော်ဟစ်သံတွေက ပိုပိုပြီး ကျယ်လောင်လာလေလေဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းရဲ့ အဆုံးသတ်ကို သူ မြင်လိုက်ရတယ်။

အခန်းထဲ ဝင်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အခန်းအလယ်က တစ်စုံတစ်ခုအတွက် အော်ဟစ်ခုန်ပေါက်ပြီး အားပေးနေကြတဲ့ မှော်ဆရာတွေနဲ့ စုန်းကဝေတွေကြားထဲ သူ ရောက်သွားခဲ့တယ်။

ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကြည့်ဖို့ သူက အပေါ်ကို လွင့်ပျံသွားလိုက်တယ်။

"ဟေး... ရှေ့ကိုဆက်သွား ပေါ့ခ်ချော့ပ်... ငါ မင်းကို အားပေးနေတယ်"

"ငါ့ပိုက်ဆံကို ခရစ်စ်ပီဘေကွန် အပေါ် လောင်းတယ်... အဲဒီဝက်ပေါ်က အဆီပိုတွေကို မင်း မြင်တယ်မလား"

"လာစမ်းပါ... ငါသာ သူ့နေရာမှာဆိုရင် အနည်းဆုံး ဝက်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိနေလောက်ပြီ"

ဒီ ပညာရှင်တွေ အားပေးနေတဲ့အရာကို မြင်လိုက်ရတော့ မိုက်ကယ်တစ်ယောက် လုံးဝ စကားမပြောနိုင်အောင် ဆွံ့အသွားခဲ့တယ်။

အခန်းရဲ့ အလယ်တည့်တည့်မှာ စိုစွတ်နေတဲ့ ရွှံ့တွေပြည့်နေတဲ့ စင်ငယ်တစ်ခုရှိပြီး အဲဒီမှာ ဝက်ကလေး ငါးကောင်လောက်က ရွှံ့တွေ ပက်ဖျန်းရင်း ရှေ့ဆုံးတန်းက ခုံတွေကို ညစ်ပတ်စေကာ ပြေးလွှားနေကြတယ်။

ဝက်တွေကြားထဲမှာတော့ မှော်အတားအဆီးတွေ သုံးပြီး မျက်လုံးကို ပိတ်စည်းထားတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက် ရှိနေတယ်။

သူက အွတ်အွတ်ဆိုတဲ့ အသံတွေကို လိုက်နားထောင်ရင်း လက်ဆမ်းစမ်းနဲ့ လိုက်ရှာနေပြီး အနည်းဆုံး တစ်ကောင်လောက်ကို ဖမ်းမိဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။

ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဝက်တွေက ပုံမှန်ထက် အများကြီး ပိုဉာဏ်ကောင်းကြောင်း သက်သေပြနေကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ လှောင်ပြောင်တဲ့ အမူအရာတွေနဲ့ အမျိုးသားရဲ့ ဖမ်းဆုပ်မှုကို ရှောင်ရှားသွားကြတယ်။ ဒါတွေက တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ဝက်ကလေးတွေပဲလေ။

အချိန်ကုန်သွားတာနဲ့ အမျိုးသားက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ မျက်လုံးက ပိတ်စကို ခွာချလိုက်ပြီး ကွင်းထဲက ထွက်သွားတယ်။

"မိုက်ကယ်"

ကစားပွဲ ပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ ဘရက်စတန်က သူ့ကို နောက်ဆုံးတော့ သတိပြုမိသွားတယ်။

"မင်း ရောက်လာတာ အတော်ပဲ... မင်း ဝက်တွေကို ဖမ်းနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ချင်လား... တကယ်လို့ ဖမ်းနိုင်ရင် မင်းကိုယ်တိုင် အဲဒါတွေကို ရမှာနော်"

မိုက်ကယ် ငြိမ်ကျသွားတယ်။ "စားဖို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး... အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်အဖြစ်ပါ... ဒီဝက်တွေကို အလွန်ဉာဏ်ကောင်းအောင် ငါ သားဖောက်ထားတာ"

"ငါတော့ မယူတော့ဘူး" လို့ မိုက်ကယ်က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

"အော်... နားလည်ပါပြီ" လို့ ဘရက်စတန်က စိတ်ပျက်သွားတဲ့ပုံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "မင်း ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ... မင်းရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းကို လွမ်းလို့လား"

"အင်း... အဲလိုပြောလို့ရပါတယ်... ရော့ ငါ မင်းအတွက် လက်ဆောင်အနေနဲ့ ဒါလေး ယူလာတယ်" လို့ သူက ဘရက်စတန်ကို ဗူးလေး လှမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်တယ်။

ဘာမှန်းမသိရသေးပေမဲ့ ဘရက်စတန်က တော်တော်လေး ဝမ်းသာသွားတဲ့ပုံပဲ။ "မင်း ငါ့ကို သတိရနေတယ်ဆိုတာ သိရတာတင် လက်ဆောင်တစ်ခုပါပဲ"

အဲဒီနောက် သူက ဗူးကို ဖွင့်လိုက်တယ်။

အထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ မြင်လိုက်ရတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူ့မျက်လုံးတွေ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားခဲ့တယ်။

သူက အထဲကနေ သေချာ ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်စလုံးနဲ့ ကိုင်ထားလိုက်တယ်။

ဒါက အလွန်ထူးခြားတဲ့ မှော်နှင်တံတစ်ခုဖြစ်ပြီး လိမ္မော်ရောင် ကိုယ်ထည်နဲ့ သစ်ရွက်စိမ်းရောင် လက်ကိုင် ပါရှိတယ်။

အဲဒါက မုန်လာဥနီပုံစံ မှော်နှင်တံတစ်ခုဖြစ်ပြီး တကယ့်အစစ်လို ထင်ရစေတဲ့ အလွန် သဘာဝကျတဲ့ အစင်းကြောင်းတွေနဲ့ အရောင်အဆင်းတွေ ပါရှိတယ်။

"မုန်လာဥနီ မှော်နှင်တံပါလား... ဘုရားရေ"

ဘရက်စတန်က အဲဒါကို လေထဲ မြှောက်ကိုင်လိုက်တာနဲ့ ရွှံ့ဗွက်ကွင်းထဲက ဝက်တွေက ရုတ်တရက် မှော်နှင်တံကို စူးစိုက်ကြည့်လာကြတယ်။ အဲဒီမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး သူတို့ သွားရည်ကျနေကြတာ။

"ဒါက ပြီးပြည့်စုံတာပဲ" လို့ ဘရက်စတန်က အာမေဍိတ်သံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "အခုတော့ ငါ့ဝက်ကလေးတွေက ဘာမေးခွန်းမှ မထုတ်ဘဲ ငါ့အမိန့်တွေကို နာခံကြတော့မယ်... တကယ့်အစစ်လို့ထင်ပြီး သူတို့ အဲဒါကို မစားပစ်ဖို့ပဲ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်"

အစပိုင်းမှာ ဘရက်စတန်က အဲဒီမှော်နှင်တံဟာ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းတောင် သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ အဲဒါက မုန်လာဥနီပုံစံ ဖြစ်နေတာကို သူ သိပ်သဘောကျနေတာမို့ လုံးဝ သတိမမူမိခဲ့တာလေ။

သူ မှော်မန္တန်တစ်ခုကို ရွတ်ဆိုဖို့ ကြိုးစားကြည့်လိုက်တဲ့ အချိန်ကျမှပဲ အမှန်တရားကို နောက်ဆုံးမှာ သဘောပေါက်သွားတော့တယ်။

"ဒါ... ဒါက"

မိုက်ကယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "ဟုတ်တယ်... အဲဒါကို သေချာ ဂရုစိုက်နော် သူငယ်ချင်း"

သူက မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးဖူးတဲ့ ရီနေးတားအပြင်ဘက်က လူအနည်းငယ်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တယ်။

"ငါ မယုံနိုင်စရာပဲ... ဘုရားရေ... ကျေးဇူးပါ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းရာ"

ဘရက်စတန်က ဖက်ဖို့ ဝင်လာပေမဲ့ နောက်ဆုံးစက္ကန့်မှာ မိုက်ကယ်က ပါးနပ်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်တယ်။ မဟုတ်ရင် သူ့ရဲ့ နံရိုးတွေ ကျိုးပဲ့သွားနိုင်တယ်လေ။ ဘရက်စတန်က ပိန်တဲ့လူမျိုးမှ မဟုတ်တာ။

"ဒီလက်ဆောင်က တော်တော်လေးကို ကောင်းလွန်းတယ်... ငါ မင်းကို တစ်ခုခု ပြန်ပေးမှ ဖြစ်မယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြောလိုက် ငါ ပေးမယ်"

မိုက်ကယ်က လက်ဆောင်ပြန်ရဖို့ မျှော်လင့်မထားပေမဲ့ သူ လိုချင်တဲ့ အချက်အလက်တွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး အကူအညီတချို့ ရရင်တော့ ကောင်းမယ်လို့ တွေးလိုက်တယ်။

"တကယ်တော့ ငါ ဒီကို အမှောင်သစ်သား၊ အမှောင်နတ်ဆိုးတွေနဲ့ နတ်မျိုးနွယ်တွေနဲ့ပတ်သက်သမျှ အကြောင်းအရာတစ်ခုခုကို ရှာဖို့ လာခဲ့တာ... စာကြည့်တိုက်ရဲ့ ဘယ်နေရာမှာ အဲဒါကို ငါ ရှာတွေ့နိုင်မလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

ဘရက်စတန်က သူ့ပခုံးတွေကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်တယ်။ "ဟား ဟား ဟား... မပူပါနဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းရာ... မင်းလိုချင်တာကို ငါ ပြပေးမယ်... ခဏလေးသာ စောင့်"

အဲဒီနောက် ဘရက်စတန်က အခန်းထဲကနေ အမြန်ထွက်သွားပြီး စုန်းကဝေတွေကို တွန်းတိုက်ကာ လမ်းဖယ်ခိုင်းရင်း ပြေးထွက်သွားတယ်။

မိုက်ကယ်က သူ အနည်းဆုံး မိနစ်အနည်းငယ်လောက်ပဲ ကြာမယ်လို့ ထင်ထားခဲ့ပေမဲ့ တစ်နာရီလောက်သာ ကုန်သွားခဲ့ပြီး အခုထက်ထိ ပြန်ရောက်မလာသေးဘူးလေ။

ကံကောင်းတာက ဝက်ဖမ်းတဲ့ ကစားပွဲက ဆက်ဖြစ်နေသေးတာမို့ စောင့်နေရင်း သူ့အတွက် အဖော်ရမယ့်အရာ တစ်ခုတော့ ရှိနေခဲ့တယ်။

အဲဒီနောက် သူ စပျောက်သွားပြီး နှစ်နာရီကြာတဲ့အခါမှာတော့ မှော်ပရပိုဒ်တွေနဲ့ စာအုပ်များစွာကို ရင်ခွင်ထဲ ပိုက်ရင်း ဘရက်စတန် နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်။

"ရော့... မင်း လေ့လာဖို့ လိုအပ်သမျှ အားလုံးက ဒီစာအုပ်တွေထဲမှာ ရှိတယ်"

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၁)

အခန်း(၇၂၆)

ဘရက်စတန်က စာအုပ်တွေနဲ့ မှော်ပရပိုဒ်တွေ အားလုံးကို မြေပြင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်တာမို့ ဖုန်းခနဲ အသံကျယ်ကြီး ထွက်လာတယ်။

မိုက်ကယ်က စာအုပ်တွေကို စတင်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အများစုက တော်တော်လေး... ကြီးကျယ်ခမ်းနားလွန်းနေတာကို သတိပြုမိသွားတယ်။

ပုံမှန်အားဖြင့် မှော်မျှော်စင်မှာ တွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ စာအုပ်တွေဟာ ကမ္ဘာ့သမိုင်းကို ထိန်းသိမ်းဖို့ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ ရှေးဟောင်း မှော်ပရပိုဒ်တွေနဲ့ စုတ်ပြဲနေတဲ့ စာအုပ်ဟောင်းတွေသာ ဖြစ်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအရာတွေကတော့ ကွာခြားနေတယ်။ အချို့က အစစ်အမှန် ရွှေတွေနဲ့ ကွပ်ထားတာမို့ သန့်စင်မွန်မြတ်တဲ့ မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုလိုတောင် မြင်တွေ့ရတယ်။ အချို့ကိုတော့ နိုဗာရဲ့ အဆိုအရ အလွန်ရှားပါးတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတာပဲ။ တစ်အုပ်ဆိုရင် သံကြိုးတွေနဲ့တောင် သေချာ ချည်နှောင်ထားသေးတယ်။

"အာ... မင်း ဒီစာအုပ်တွေကို ဘယ်ကရလာတာလဲ" လို့ သူက ဘရက်စတန်ကို မေးလိုက်တယ်။

သူ့ရဲ့ ဝတုတ်တုတ် သူငယ်ချင်းအချစ်တော်ကြီးက သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်မှုကို လက်ခါပြရင်း ပြောလိုက်တယ်။ "အို... ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူးကွာ... ငါ မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံးက ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စာကြည့်တိုက်ထဲကနေ သွားယူလာတာပါ"

သူက ဘရက်စတန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ "အစည်းအရုံး... ကမ္ဘာပေါ်က မှော်မျှော်စင်တွေ အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းကို မင်း ဆိုလိုတာလား"

"အင်းလေ" လို့ ဘရက်စတန်က ပြန်ဖြေတယ်။ "မစိုးရိမ်ပါနဲ့... သူတို့ ဒါကို လိုအပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... လိုတော့ လိုလောက်မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့"

အခုမှ သိရတာက ဘရက်စတန်ဟာ မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံးရဲ့ ဌာနချုပ်ကို ပြန်သွားပြီး အမှောင်နတ်ဆိုးတွေ၊ အမှောင်သစ်သားနဲ့ နတ်မျိုးနွယ်တွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ အဖိုးတန် စာအုပ်တွေ၊ မှော်ပရပိုဒ်တွေ အားလုံးကို ခိုးယူလာခဲ့တာပဲ။

ဘရက်စတန်က အနာဂတ် မှော်ပညာအရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ သန့်စင်မွန်မြတ်တဲ့ စာကြည့်တိုက်ကနေ စာအုပ်တွေ ခိုးယူတာကတော့ ပြစ်မှုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမှာ သေချာတယ်။ ပြီးတော့ အစည်းအရုံးဝင်တောင် မဟုတ်တဲ့သူ တစ်ယောက်ကို ဒါတွေ ပေးလိုက်တာက ပိုပြီးတော့တောင် ဆိုးရွားသေးတယ်။

"မင်း ဒါတွေကို ငါ့ကို ပေးမလို့လား... မင်း ပြဿနာ မတက်နိုင်ဘူးလား"

"အဆင်ပြေပါတယ်ကွာ" လို့ ဘရက်စတန်က ပြန်ဖြေတယ်။ "ငါ့သူငယ်ချင်းအတွက်ဆို ဘာမဆို ဖြစ်ရမယ်လေ"

သူက မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း မှော်နှင်တံကို မပေးခဲ့ရင်တောင် ဘရက်စတန်က ဒါကို လုပ်ပေးဦးမယ်လို့ မိုက်ကယ် ခံစားနေရတယ်။ သူက အဲဒီလောက်အထိ ကောင်းမွန်တဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်လေ။

"ငါ တကယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘရက်စတန်... ငါ ဖတ်ပြီးတာနဲ့ မင်းကို ချက်ချင်း ပြန်ပေးပါ့မယ်"

"ကိစ္စမရှိပါဘူးကွာ" လို့ ဘရက်စတန်က ပြန်ဖြေတယ်။ ပြီးနောက် သူက ဝက်ဖမ်းပွဲဆီ အမြန်ပြန်သွားပြီး ဝက်တွေကို အမိန့်ပေးဖို့ သူ့ရဲ့ မုန်လာဥနီ မှော်နှင်တံအသစ်ကို အသုံးပြုတော့တာပဲ။ ဝက်တွေအားလုံးက မှော်နှင်တံနောက်ကို အသိမဲ့နေတဲ့ အုပ်စုတစ်ခုလို လိုက်ပါနေကြတာမို့ အလုပ်ဖြစ်ပုံရတယ်။

ထို့နောက် မိုက်ကယ်က စာအုပ်တွေ အားလုံးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး မှော်မျှော်စင်ရဲ့ ကွေ့ကောက်နေတဲ့ စင်္ကြံလမ်းတွေထဲက တိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာကောင်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူက ခေါင်းစဉ်တွေကို စဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ ဖတ်ချင်နေတဲ့အရာတွေ အတိအကျ ဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရတယ်။

{နတ်မျိုးနွယ်များရဲ့ သမိုင်းကြောင်း}

{အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်}

{အမှောင်သစ်သား စမ်းသပ်ချက်များ ဗားရှင်း ၂၈၄}

{လာဇရပ်စ် ကာဒါဗာ ရဲ့ အမှောင်နတ်ဆိုး လေ့လာရေးခရီး}

{နတ်မျိုးနွယ်တို့ရဲ့ လေးပစ်ပညာ လျှို့ဝှက်ချက်များ -မပြီးဆုံးသေး-}

{....}

အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ သီးသန့် အကြောင်းအရာ တစ်ခုစီကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းထားတဲ့ စာအုပ် စုစုပေါင်း ဆယ့်ငါးအုပ်လောက် ရှိတယ်။ အချို့က အထက်အောက် အဆင့်အတန်းခွဲခြားမှု၊ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ အကယ်၍ အနာဂတ်မှာ သူ အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံကို သွားလည်ချင်ခဲ့ရင် အသုံးဝင်မယ့် တခြားအရာတွေလိုမျိုး ယေဘုယျ သိထားသင့်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေ ဖြစ်ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ တကယ် ဖတ်ချင်စိတ်ဝင်နေတဲ့ ရွေးချယ်စရာ အနည်းငယ်လည်း ရှိနေသေးတယ်။

ပထမဆုံး တစ်အုပ်ကတော့ {အမှောင်သစ်သား စမ်းသပ်ချက်များ ဗားရှင်း ၂၈၄} ပဲ။

ဒါက ဒီမတိုင်ခင် သူတို့ စမ်းသပ်ချက် ဗားရှင်း ၂၈၃ ခု လုပ်ခဲ့ပြီးပြီလို့ ဆိုလိုတာများလား

အမှောင်သစ်သားနဲ့ သူတို့ ဘယ်လို စမ်းသပ်ချက်မျိုး လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ သိချင်စိတ် ပြင်းပြစွာနဲ့ သူက ပထမဆုံး စာမျက်နှာကို ဖွင့်လိုက်တယ်။

ပြီးတော့ သူက နိုဗာကို သူမရဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်တယ်။

ချက်ချင်းပဲ သူ့ရဲ့ အေအိုင် လက်ထောက်က အချက်အလက်တွေကို မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်တဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ စတင် လုပ်ဆောင်နေတော့တယ်။

သူ စာမျက်နှာကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တစ်စက္ကန့်တောင် မကြာခင်မှာပဲ သူ့ရဲ့ အမြင်အာရုံထဲ အသိပေးချက်တစ်ခု ရောက်လာခဲ့တယ်။

[ဒီစာအုပ်ရဲ့ အကျဉ်းချုပ်ဗားရှင်းကို ပေးစေချင်သလား]

'အဲဒါဆို သိပ်ကောင်းမှာပဲ... ကျေးဇူးပါ'

[အမှောင်သစ်သား စမ်းသပ်ချက်များ ဗားရှင်း ၂၈၄]

[ဒီစာအုပ်မှာ မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံးက အမှောင်သစ်သားကို သူတို့ဘာသာ စိုက်ပျိုးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ချိန်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ များပြားလှတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေနဲ့ အခက်အခဲတွေ ပါဝင်ပါတယ်

သူတို့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ ပထမဆုံး အခက်အခဲက မြေဆီလွှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့က နတ်မျိုးနွယ်တွေ စိုက်ပျိုးတဲ့ မြေဆီလွှာအစား အခြားရွေးချယ်စရာ မြေဆီလွှာများစွာကို စမ်းသပ်ခဲ့ပေမဲ့ အချိန်တိုင်း ကျရှုံးခဲ့ရပါတယ်။ အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းကို ပုံတူကူးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရင်တောင် အမှောင်သစ်သားက နှစ်ရက် သုံးရက်ထက်ကျော်ပြီး အသက်ရှင်ဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့ပါတယ်။ နတ်မျိုးနွယ်တွေရဲ့ မြေဆီလွှာမှာ အမှောင်သစ်သား အသက်ရှင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အပြင်ပန်းကနေ မသိနိုင်တဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ သူတို့ ကောက်ချက်ချခဲ့ကြပါတယ်။

ဒုတိယ အခက်အခဲကတော့ အပူ၊ လေနဲ့ နေရောင်ခြည်အတွက် အကောင်းဆုံး မျှတမှုကို ရှာဖွေခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

အမှောင်သစ်သားဟာ ညဥ့်အချိန်မှာတောင် နေရောင်ခြည်နဲ့ အမြဲတမ်း ထိတွေ့နေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

နေ့တာက ညတာထက် ပိုရှည်လျားတဲ့ အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံရဲ့ အဝေးဆုံး နေရာမှာတော့ ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တော်ဝင်တိုက်ကြီးမှာတော့ တခြားနေရာတွေထက် နေရောင်ခြည် ပိုရတဲ့နေရာမျိုး မရှိပါဘူး။

အမည်မသိ စမ်းသပ်သူတွေက နေရောင်ခြည်ရဲ့ သက်ရောက်မှုတွေကို ပုံတူကူးဖို့ အလင်းဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုခဲ့ပေမဲ့ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ အမှောင်သစ်သားက ကြီးထွားလာဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့ပါတယ်။ သူတို့က ဒီပြဿနာအတွက် သင့်လျော်တဲ့ အဖြေတစ်ခုကို ရှာမတွေ့သေးပါဘူး။

သူ့ရဲ့ အပူနဲ့ လေ အခြေအနေတွေကလည်း သူတို့ အများဆုံး ရုန်းကန်ခဲ့ရတဲ့ အရာတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အမှောင်သစ်သားဟာ တစ်နေ့တာရဲ့ မတူညီတဲ့ အချိန်တွေမှာ မှန်ကန်တဲ့ လေနဲ့ အပူ ပမာဏကို လိုအပ်ပြီး အမြဲတမ်း ဂရုစိုက် စောင့်ကြည့်နေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ စမ်းသပ်သူတွေက ဒါကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီး အနည်းငယ် အမှားအယွင်း ဖြစ်သွားတာနဲ့ အမှောင်သစ်သားကို ချက်ချင်း သေဆုံးသွားစေပါတယ်။

သူတို့ စိုးရိမ်ရတဲ့ နောက်ထပ် အချက်တစ်ချက်ကတော့ စိုထိုင်းဆပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အမှောင်သစ်သားဟာ ပုံမှန် ရေလောင်းပေးတဲ့ အရင်းအမြစ်တစ်ခု လိုအပ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အမြစ်တွေမှာသာ လိုအပ်တာပါ။ သူ့ရဲ့ ပင်စည်မကြီးက ရေ အရမ်းများသွားတာနဲ့ ပျော့ပြောင်းသွားပြီး အမှောင်သစ်သားလို့တောင် မှတ်မိနိုင်စရာ မရှိတော့ပါဘူး။

....]

နိုဗာက ဆက်လက်ရှင်းပြနေပြီး စမ်းသပ်သူတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အခက်အခဲတွေရဲ့ ကျယ်ပြန့်တဲ့ အကျဉ်းချုပ်ကို ပြောပြနေပေမဲ့ ခုနစ်ရက်ထက်ကျော်ပြီး အမှောင်သစ်သားကို ကြီးထွားအောင် စိုက်ပျိုးဖို့ ကျရှုံးခဲ့ကြောင်းသာ ဖြစ်တယ်။

အမှောင်သစ်သားကို စိုက်ပျိုးရတာ ခက်ခဲတယ်လို့ သူတို့ ပြောခဲ့တာ နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးပဲ။

အံ့သြစရာကောင်းတာက စမ်းသပ်သူတွေဟာ အမှောင်သစ်သားကို လုံးဝ သီးသန့်ဖြစ်နေတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ စိုက်ပျိုးဖို့လည်း စဉ်းစားခဲ့ကြတယ်။ မလိုအပ်တဲ့ ညစ်ညမ်းမှုတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ ကြိုးစားရင်း သူတို့ရဲ့ စမ်းသပ်ချက် အများစုကို မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှာ လုပ်ခဲ့ကြတာပဲ။

ဒါက သီးသန့်အခန်း တစ်ခု ရှိနေတာက သူ့ကို အမှောင်သစ်သား မှော်ဆန်ဆန် ကြီးထွားလာအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူက အစကတည်းက အဲဒီလို လုပ်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး။

သူက သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝက အသုံးဝင်တဲ့ ရှေးရိုးရာ အသိပညာတွေကို အသုံးပြုသွားမှာလေ။

အဲဒီတုန်းက စိုက်ပျိုးရေးက နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုမှာ ရှိနေပြီး လယ်သမားတွေဟာ သီးနှံတွေ အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွေနဲ့ ကြီးထွားလာစေဖို့ အပူချိန်၊ ရေ ပမာဏနဲ့ အရည်အသွေးအပြင် မြေဆီလွှာရဲ့ အချဉ်ပေါက်မှု အဆင့်ကိုတောင် ထိန်းချုပ်နိုင်ကြတယ်။

မှော်ဆရာတွေနဲ့ စုန်းကဝေတွေက ဘာမှမရှိတဲ့ နေရာကနေ မီးကို ဖန်တီးနိုင်ပေမဲ့ သာမန် လူသားတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် အဲဒီမီးက ဘယ်လောက် ပူသလဲဆိုတာကိုတော့ သေချာ မတိုင်းတာနိုင်ကြဘူး။

နည်းပညာနဲ့ဆိုရင် စိုက်ပျိုးရေးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို ထိန်းချုပ်ဖို့က တော်တော်လေး ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်။

နိုဗာ သူ့ဘေးမှာ ရှိနေတာမို့ အဲဒီလို အဆင့်မြင့် တိုင်းတာရေး နည်းပညာတွေ ဖန်တီးဖို့က လွယ်ကူမှာပဲ။

သူ ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာက အမှောင်သစ်သား ကြီးထွားဖို့အတွက် အတိအကျ လိုအပ်ချက်တွေပဲ။

ဒီစာအုပ်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် အဲဒါတွေက ဘာတွေလဲဆိုတာ သူ အတိအကျ သိလိုက်ရပြီမို့ သူ အခုချက်ချင်း စိုက်ပျိုးနိုင်ပြီဆိုတဲ့ သဘောပဲ။

ဘရက်စတန်လို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရှိနေတာ သူ ဘယ်လောက် ကံကောင်းလဲဆိုတာကို သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေတယ်။ ဒီလူက သူ့ဘဝမှာ သူ ရရှိဖူးသမျှထဲက အဖိုးတန်ဆုံး အချက်အလက်ကို ပေးလိုက်တာလေ။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ စင်္ကြံလမ်းတွေ တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေတဲ့ ခြေသံပြင်းပြင်းတွေကို သူ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတယ်။

"ဘရက်စတန်"

လူးရှပ်စ် ဆိုတဲ့ မျှော်စင်သခင်က ဘရက်စတန်ကို ဒေါသတကြီး အော်ခေါ်နေတာကို သူ ကြားလိုက်ရတယ်။

မိုက်ကယ်က သူတို့ဆီ လျှောက်သွားလိုက်ရာ လူးရှပ်စ် တစ်ယောက် သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းအချစ်တော်ကြီးအပေါ် အလွန် စိတ်ပျက်နေတဲ့ပုံ ပေါက်နေတာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

"ဘရက်စတန်... မင်း သန့်စင်မွန်မြတ်တဲ့ စာကြည့်တိုက်ကနေ စာရွက်စာတမ်းတွေ ခိုးလာတယ်ဆိုတာ ငါ မယုံနိုင်ဘူး... အဲဒါတွေက ဘယ်လောက် တန်ဖိုးကြီးလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား" လို့ လူးရှပ်စ် က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်တယ်။ "ငါတို့က အသိပညာကို ရွှေလိုပဲ တန်ဖိုးထားတာလေ... ဒါကို မင်းက ဒီအတိုင်းကြီး ပေးလိုက်တယ်ပေါ့"

မိုက်ကယ် ချက်ချင်း ရှေ့ကို ထွက်လာခဲ့တယ်။ ဒီကိစ္စတွေ အားလုံးအတွက် သူ တရားခံ မဖြစ်ချင်ဘူးလေ။

"လူးရှပ်စ်... ဒါ ကျွန်တော့်အမှားပါ... ကျွန်တော်က ဘရက်စတန်ကို အကူအညီ တောင်းလိုက်တာပါ" လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ မျှော်စင်သခင် တစ်ခုခု မပြောနိုင်ခင်မှာပဲ ဘရက်စတန်က သူ့ရဲ့ မျက်နှာရှေ့မှာ မှော်နှင်တံကို ဝှေ့ယမ်းပြီး သူ့ရဲ့ မုန်လာဥနီ မှော်နှင်တံအသစ်ကို ပြသလိုက်တယ်။

"ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ် ကျွန်တော့်ကို ဘာပေးထားလဲ ကြည့်ပါဦး... ကျွန်တော်က သူ့ကို ကျေးဇူးပြန်မဆပ်ဘဲ ဘယ်နေနိုင်ပါ့မလဲ"

လူးရှပ်စ် က ခေါင်းယမ်းလိုက်တယ်။ "မုန်လာဥနီ မှော်နှင်တံ... အဲဒီစာအုပ်တွေက ဘယ်လောက် တန်ဖိုးကြီးလဲဆိုတာ မင်း သိရဲ့လား….. ဘာတွေ ဖ…."

* * * * * * * *