အခန်း (၇၂၇-၇၂၈)

အခန်း(၇၂၇)

နောက်ဆုံးတော့ လူးရှပ်စ် က ဘရက်စတန်ရဲ့ မုန်လာဥနီ မှော်နှင်တံပေါ်က ထင်ရှားလှတဲ့ တောက်ပမှုကို သတိထားမိသွားတယ်။ လုံးဝကို သိသာလွန်းနေတာလေ။ သံချေးတက်နေတဲ့ လက်ကိုင်တွေ၊ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ထိပ်ဖျားတွေ ရှိတဲ့ တခြား မီသရယ် ရှေးဟောင်း မှော်နှင်တံတွေနဲ့ လုံးဝမတူဘူး။ ဒါက မိုက်ကယ်နဲ့ သူ့လူတွေ ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ လက်နက်တွေမှာသာ တွေ့ရတတ်တဲ့ အကောင်းမွန်ဆုံး အခြေအနေရှိနေတဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ။

"ဒါက... ဒါက... ဒါက မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ" လို့ သူက အာမေဍိတ်သံနဲ့ ရေရွတ်လိုက်တယ်။ "သူက မင်းကို ဒါ ပေးလိုက်တာလား"

"ဒါပေါ့၊ အဲဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းလေ" လို့ ဘရက်စတန်က သူ့ရဲ့ မှော်နှင်တံအသစ်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ကြွားလုံးထုတ်လိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်ကတော့ ဘရက်စတန် ပြဿနာတက်သွားတဲ့အပေါ် အားနာနေဆဲမို့ သူ့ကိုယ်စား အမြန် တောင်းပန်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တယ်။

"ဒီမယ်၊ ကျွန်တော် စာအုပ်တွေ ပြန်ပေးပါ့မယ်" လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော်လည်း ဒါတွေ ဖတ်လို့ ပြီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပါပြီ..."

ဒါပေမဲ့ သူ့စကားတောင် မဆုံးသေးခင်မှာပဲ လူးရှပ်စ် က သူ့ပခုံးတွေကို ရုတ်တရက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ပြင်းပြတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေအပြည့်နဲ့ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လာတယ်။

"မင်း ထပ်လိုသေးလား၊ ငါ ထပ်ရှာပေးနိုင်တယ်၊ မင်းအတွက်ဆို မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံး တစ်ခုလုံးကိုတောင် ငါ မွှေနှောက်ရှာဖွေပေးမယ်" လို့ လူးရှပ်စ် က ကြေညာလိုက်တယ်။

အကယ်၍ ဘရက်စတန်က မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံးအတွက် သိပ်တောင် အရေးမကြီးလှတဲ့ စာရွက်စာတမ်း အနည်းငယ်နဲ့ လဲလှယ်ပြီး သူ့အတွက် သီးသန့်လုပ်ထားတဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ရနိုင်တယ်ဆိုရင်၊ လူးရှပ်စ် အနေနဲ့လည်း သူ့အတွက်တစ်ခုရဖို့ ဒီထက်မက လုပ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိနေတယ်။

မိုက်ကယ် လိုချင်တာ မှန်သမျှ ရဖို့အတွက် ပြစ်မှုကျူးလွန်ရမယ်ဆိုရင်တောင် သူက ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး။

"မိုက်ကယ်... မှော်နှင်တံတစ်ချောင်းအတွက်ဆို ငါ ဘာမဆို လုပ်ပေးမယ်" လို့ လူးရှပ်စ် က တောင်းပန်လိုက်တယ်။ "ငါ ဘာလုပ်ပေးရမလဲဆိုတာသာ ပြောပါ"

မှော်မျှော်စင်သခင် တစ်ယောက် ဒီလိုမျိုး တောင်းပန်နေတာကို မြင်ရတာက တကယ့်ကို မြင်ကွင်းအသစ်တစ်ခုပဲ။ သူက မှော်မျှော်စင် ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိတဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမှာပေမဲ့၊ အခုတော့ သူကိုယ်တိုင်အတွက် မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း တစ်ခုရဖို့ ဝက်တွေထက်တောင် ပိုပြီး အောက်ကျို့နေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ လူးရှပ်စ် ကတော့ ရှက်မနေခဲ့ဘူး။ တကယ်လို့ တခြားလူတွေ၊ ဆိုရရင် မှော်ပညာရှင်အစည်းအရုံး က တခြားခေါင်းဆောင်တွေသာ ဒါကို သိသွားခဲ့ရင်၊ စစ်မှန်တဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း တစ်ခုရမယ့် အခွင့်အရေးမျိုး ကြုံလာရင် သူတို့လည်း ဒီအတိုင်းပဲ ပြုမူကြလိမ့်မယ်ဆိုတာ သူ သေချာပေါက် သိနေတယ်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ခင်ဗျား ဒူးထောက်စရာ မလိုပါဘူး" လို့ မိုက်ကယ်က သဘောလျော့ပေးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။ "ကျွန်တော် ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ ကြည့်လိုက်ပါ့မယ်"

* * * * * * * *

လူးရှပ်စ် ကို သူ့ကိုယ်ပိုင် မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်း မှော်နှင်တံတစ်ခု ရစေရမယ်လို့ ကတိပေးပြီးနောက်၊ မိုက်ကယ်က နတ်မျိုးနွယ်တွေ အကြောင်း ဆက်လက်လေ့လာဖို့ သူ့အခန်းဆီ ပြန်သွားခဲ့တယ်။

ကျေးဇူးဆပ်တဲ့အနေနဲ့၊ ဘရက်စတန် ပေးခဲ့တဲ့ မှော်ပရပိုဒ်တွေနဲ့ စာအုပ်တွေကို သူ့ကို ယူခွင့်ပြုခဲ့တယ်။ လူးရှပ်စ် မှာ ဒီလိုလုပ်ဖို့ အခွင့်အာဏာ ရှိမရှိ သူ မသိပေမဲ့ ဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။ သူကတော့ ကျေးဇူးတင်နေခဲ့တယ်။

သူက {လာဇရပ်စ် ကာဒါဗာ ရေးသားသော အမှောင်နတ်ဆိုး စူးစမ်းရှာဖွေရေး} လို့ ခေါ်တဲ့ နောက်စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

'လာဇရပ်စ် ကာဒါဗာ တဲ့လား၊ အဲဒါ ဘယ်သူလဲ'

သူ ပထမဆုံး စာမျက်နှာကို လှန်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံ ဆီကို ခရီးသွားခဲ့စဉ်က လာဇရပ်စ် ရဲ့ ဒိုင်ယာရီလို့ ယူဆရတဲ့ ပထမဆုံး မှတ်တမ်းအပြင် သူ ဘယ်သူလဲဆိုတဲ့ မိတ်ဆက်ကိုပါ မြင်တွေ့လိုက်ရတာမို့ သူ့မေးခွန်းအတွက် အဖြေကို ချက်ချင်းပဲ ရရှိသွားခဲ့တယ်။

{နေ့ ၁။ အမှောင်နတ်ဆိုးတွေ နဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါ တော်တော်လေး သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေမိတယ်။ သူတို့က တကယ့်ကို ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ။ သူတို့က သက်ရှိတွေတောင် မဟုတ်ကြဘူး။

ဆီဘက်စတီယန် နဲ့ တခြား မှော်ပညာအရှင် တွေကတော့ နောက်မျိုးဆက်အတွက် သူတို့ရဲ့ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ တပည့်တွေကို သင်ကြားပေးဖို့ အလုပ်ရှုပ်နေကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ဂရုမစိုက်နိုင်ဘူး။ အမှောင်နတ်ဆိုးတွေ အကြောင်းကို ပိုပြီး လေ့လာရဦးမယ်။

ဒါကြောင့် အခု ငါဒီမှာ၊ အမှောင်နတ်ဆိုးတွေ ငါ့နောက်ကို အပူတပြင်း လိုက်နေတဲ့ တောအုပ်တစ်ခုရဲ့ အလယ်မှာ ရောက်နေတာပဲ...}

'ဆီဘက်စတီယန် လား'

ဒီနေရာမှာ အဲဒီ အဘိုးကြီးရဲ့ နာမည်ကို မြင်ရလိမ့်မယ်လို့ သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။ ဆီဘက်စတီယန် ကို ရီနေးတား နိုင်ငံမှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ပျင်းရိစွာ အချိန်ဖြုန်းနေတတ်တဲ့ အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်တဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်အဖြစ်ပဲ သူ အမြဲမြင်ခဲ့တာမို့၊ တကယ်တော့ အဲဒီလူက စစ်မှန်တဲ့ မှော်ပညာအရှင် တစ်ယောက်ဆိုတာကို သူ မေ့နေခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ အကြောင်းအရာကို ထောက်ရှုကြည့်ရရင် လာဇရပ်စ် ကလည်း မှော်ပညာအရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်ပုံရတယ်။

'ဒီ လာဇရပ်စ် ဆိုတဲ့လူအကြောင်း နောက်မှ ဆီဘက်စတီယန် ကို မေးကြည့်ရမယ်'

လောလောဆယ်တော့ သူက ဒိုင်ယာရီရဲ့ အကြောင်းအရာတွေအပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်ချင်တာမို့၊ နိုဗာ ကို သူ့အလုပ် သူလုပ်ခိုင်းလိုက်ပြီး စာမျက်နှာ ၄၀၀ ပါတဲ့ စာရွက်စာတမ်းကို အရေးအကြီးဆုံး အချက်တွေပဲ ပါဝင်တဲ့ စာပိုဒ် အနည်းငယ်အဖြစ် အကျဉ်းချုပ်ခိုင်းလိုက်တယ်။

[စာအုပ်ရဲ့ အများစုက လာဇရပ်စ် ရဲ့ အမှောင်နတ်ဆိုးတွေ နဲ့ အနီးကပ် ကြုံတွေ့ရတဲ့ နေ့စဉ်ဘဝအကြောင်းတွေ ပါဝင်ပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ နေထိုင်ရာ ဒေသတွေ၊ သူတို့ရဲ့ အမူအကျင့် ပုံစံတွေနဲ့ သူတို့ ဘာကြောင့် တည်ရှိနေရသလဲဆိုတာနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သူ့ရဲ့ အမြင်တွေကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားပါတယ်]

'အမှောင်နတ်ဆိုးတွေကို ထိန်းချုပ်တာ ဒါမှမဟုတ် လှောင်ချိုင့်ထဲ ဖမ်းထည့်ထားတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု ပါသေးလား'

[ပါပါတယ်။ လာဇရပ်စ် က အမှောင်နတ်ဆိုး တစ်ကောင်ကို အနီးကပ် သုတေသနလုပ်နိုင်ဖို့ ဖမ်းဆီးဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ အောင်မြင်မှု မရခဲ့ပါဘူး။ သူ့ကို နေရာမှာတင် သုတေသနလုပ်ဖို့ ဖိအားပေးခံခဲ့ရပြီး သူ့ရဲ့ တွေ့ရှိချက်တွေအတွက် ကောက်ချက်ချနိုင်ဖို့ ၅ နှစ်နီးပါး အချိန်ယူခဲ့ရပါတယ်]

ဒါက ကြားရတာ စိတ်ပျက်စရာပဲ။ တကယ်လို့များ လာဇရပ်စ် သာ အမှောင်နတ်ဆိုး တစ်ကောင်ရဲ့ ပေါက်ကွဲတတ်တဲ့ သဘာဝကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထိန်းချုပ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါက သူ့ရဲ့ ရိုလာကိုစတာ ပြဿနာကို အခြေခံအားဖြင့် ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားမှာလေ။

'အဲဒီကို ရောက်တာနဲ့ ငါ့ဘာသာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခု လုပ်ရမယ်'

ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းတာက၊ မြေပုံတစ်ခုလုံးကို လာဇရပ်စ် ရဲ့ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသေးစိတ် ဖော်ပြပေးထားမှုကြောင့် အမှောင်နတ်ဆိုးတွေ ရဲ့ မူလနယ်မြေဆီ ခရီးထွက်ရတာက အရင်လို အန္တရာယ်များတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

နိုဗာ က သူ့ကို ပုံကြမ်းပြသပေးပြီး 3D မြေပုံအပြည့်အစုံအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးခဲ့တာမို့၊ အမှောင်နတ်ဆိုးတွေ များသောအားဖြင့် ရှိနေတတ်တဲ့ နေရာတွေ ဒါမှမဟုတ် လာဇရပ်စ် အခေါ် ဟော့စပေါ့တ်တွေကို သူ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့တယ်။

ထို့နောက် မိုက်ကယ်က နတ်မျိုးနွယ်တွေ နဲ့ပတ်သက်တဲ့ တခြားစာအုပ် ဆယ့်သုံးအုပ်ကို ဖတ်လိုက်တာမို့၊ နိုဗာ ကို အယ်လ်ဖ် ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး အခြေခံအားဖြင့် ကျွမ်းကျင်သွားစေခဲ့တယ်။ တကယ်လို့ သူ တစ်ခုခုကို သိချင်လာခဲ့ရင် သူမက သူ့ကို ချက်ချင်း အဖြေပေးနိုင်မှာလေ။

အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံ ကို ခရီးသွားရင် သူ ဘာမှမသိနားမလည်ဘဲ ဖြစ်နေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

'အမှောင်နတ်ဆိုး နဲ့ ရိုလာကိုစတာ အကြံဉာဏ်ကို နောက်မှ ရှင်းတော့မယ်။ လောလောဆယ်တော့ အမှောင်သစ်သား ပေါ်မှာပဲ အာရုံစိုက်ချင်တယ်'

သူ့ရဲ့ စိုက်ခင်းကို စတင်ဖို့ လိုအပ်တာတွေ အားလုံး အခြေခံအားဖြင့် သူ့မှာ ရှိနေပြီလေ။

အလိုအလျောက် ရေဖျန်းစက်တွေနဲ့ အပူချိန်ထိန်းကိရိယာတွေအတွက် နည်းပညာ တည်ဆောက်ရတာက လွယ်ကူပါလိမ့်မယ်။ အယ်လ်ဖ်မြေဆီလွှာ အတွက်ကတော့၊ အယ်လ်ဖ်ဘုရင့်နိုင်ငံ ကို ရောက်တာနဲ့ သူ သွားခပ်ယူလိုက်ရုံပဲ။

မျိုးစေ့အတွက်တောင် သူ စိတ်ပူစရာ မလိုခဲ့ဘူး။

အမှောင်သစ်သား စမ်းသပ်မှုများ စာအုပ်အရဆိုရင်၊ အမှောင်သစ်သား ရဲ့ ပင်စည်ကနေ သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေးတစ်ခုကို ဖြတ်ယူပြီး ပိုမိုစိုက်ပျိုးဖို့ မျိုးစေ့အဖြစ် အသုံးပြုလို့ ရတယ်လေ။

သူလုပ်ရမှာက ရှီနာ ကို အကူအညီသေးသေးလေး တစ်ခုလောက် တောင်းဆိုလိုက်ဖို့ပဲ၊ အဲဒီအခါကျရင် အမှောင်သစ်သား စိုက်ပျိုးဖို့ မျိုးစေ့ကို သူ ရလာမှာပေါ့။

အခု သူ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာက မြေဩဇာပဲ။ စာအုပ်အရ စမ်းသပ်သူတွေက မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့များ ကို အသုံးပြုတာဟာ အကောင်းဆုံး ရလဒ်တွေကို ရရှိစေတယ်လို့ တွေ့ရှိခဲ့ကြတယ်။ အဲဒါက နတ်မျိုးနွယ်တွေ သူတို့ရဲ့ အမှောင်သစ်သား စိုက်ပျိုးဖို့ ကြိုးပမ်းမှုတွေမှာ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ အရာလည်း ဖြစ်တယ်။

'မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့များ ကို ငါ ဘယ်ကနေ သွားရမလဲ'

အဲဒါ ဘယ်လို ပစ္စည်းမျိုးလဲဆိုတာကိုတောင် သူ မသိခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ စာအုပ်အရ မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့များ တွေက အရမ်းကြီး ရှားပါးလှတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က နေရာတိုင်းမှာ ပေါများနေတာမျိုး မဟုတ်ပေမဲ့၊ တကယ်လို့ ရှာဖွေမယ်ဆိုရင် ရှာရသိပ်ခက်တဲ့ အရာမျိုးလည်း မဟုတ်ဘူး။

ဒါကြောင့် မက်ထရိုပိုလစ် ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က သူ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့များ တွေကို သိနေတာ ဒါမှမဟုတ် ရောင်းချနေတာမျိုး ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များတယ်။

'မက်ထရိုပိုလစ် ဆီကို ပြန်သွားရမယ်' လို့ ဘာနာဘီဘဏ္ဍာတိုက် ထဲကို သူ့ကိုယ်သူ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ရင်း သူက ပြောလိုက်တယ်။

မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့များ တွေကို ဘယ်မှာရှာရမလဲဆိုတာ ဘာနာဘီ ကတော့ သေချာပေါက် သိနေမှာပဲ။

သူက လှေကားပေါ် အမြန်တက်သွားပြီး အခန်းထဲကို ဝင်သွားရာ စာရွက်စာတမ်း အချို့ကို ကြည့်ရှုနေတဲ့ ဘာနာဘီ ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

"အာ... မိုက်ကယ်၊ မင်းကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ဘယ်လေတိုက်လို့ ဒီရောက်လာတာလဲ"

မိုက်ကယ် က သူ့အတွက် မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့များ တွေ လိုအပ်နေကြောင်း ပြောပြလိုက်တယ်။

ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဘာနာဘီ က အဲဒီနေရာကို အတိအကျ သိနေခဲ့တယ်။

"မက်ထရိုပိုလစ် ရဲ့ အောက်ဘက် ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှာ စပိုးတက်စ်တစ် လို့ခေါ်တဲ့ ဆိုင်ငယ်လေး တစ်ဆိုင်ရှိတယ်။ သူတို့က မှိုစပိုးမျိုးစုံကို လက်ကားရောင်းတာ။ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ဆီမှာ မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့များ တွေ ရှိတယ်ဆိုရင် အဲဒါ သူတို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ကျေးဇူးပဲ ဘာနာဘီ"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး" လို့ ဘာနာဘီ က ပြောလိုက်တယ်။ "တကယ်လို့ မင်းရဲ့ မီသရယ် မှော်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို ဈေးကောင်းကောင်းနဲ့ ရောင်းဖို့ စီစဉ်နေတယ်ဆိုရင်၊ ငါ့ကို ဘယ်မှာ လာရှာရမလဲဆိုတာ မင်း သိပါတယ်"

ဘာနာဘီ တစ်ယောက် မှော်မျှော်စင် က ကိစ္စကို ကြားပြီးနေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ မိုက်ကယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့တယ်။

"ကျွန်တော် စဉ်းစားကြည့်ပါ့မယ်" လို့ သူက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ ထို့နောက် သူ့ရဲ့ မြေဩဇာကို ရှာဖွေဖို့ သူ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၆၁)

အခန်း(၇၂၈)

မိုက်ကယ်က စပိုးတက်စ်တစ်ဆီသွားတဲ့ လမ်းညွှန်ချက်တွေအတိုင်း လိုက်သွားခဲ့ပြီး လမ်းထောင့်တစ်ခုမှာ မှိုပွင့်ပုံစံ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ဆန်းကြယ်လှပတဲ့ ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ဆိုင်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ မှိုနံ့တွေကို ချက်ချင်း ရလိုက်ပြီး လေထဲမှာ ပျံဝဲနေတဲ့ မှိုမှုန်တွေကို မြင်လိုက်ရတယ်။

"တစ်ဆိတ်လောက်... ဒီမှာ လူရှိလား" လို့ သူက မေးလိုက်တယ်။

ကြမ်းပြင်ပေါ်ကနေ တစ်စုံတစ်ခုကို ကုန်းကောက်နေတဲ့ မှိုပွင့်နဲ့တူတဲ့ နှာခေါင်းအကြီးကြီးရှိတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက်က ကောင်တာနောက်ကနေ ထလာခဲ့တယ်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ... မင်းက ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို ခံစားကြည့်ချင်လို့ လာတာလား" လို့ အဘိုးအိုက ကြက်သီးထစရာလေသံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"ဟင်... မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်က မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့ နည်းနည်း ဝယ်ချင်လို့ပါ" လို့ မိုက်ကယ်က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

အဘိုးအိုက သူ့အနားကို တိုးလာခဲ့တယ်။ "တကယ်လား... ဒီအရာလေးကို နည်းနည်းလောက် စားလိုက်တာနဲ့ မင်း တခြားကမ္ဘာတစ်ခုကို ရောက်သွားသလို ခံစားရစေမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်၊ စကြဝဠာကြီးတစ်ခုလုံးကို မင်း မြင်တွေ့ရလိမ့်မယ်"

သူ့ရှေ့မှာ မှိုတစ်ပွင့်ပါတဲ့ ဖန်ပုလင်းငယ်လေးတစ်ခုကို ချပြလာတယ်။

[ဒီမှိုကို ဆိုင်လိုဆိုက်ဘီ ကျူးဘန်းစစ် ဒါမှမဟုတ် ယေဘုယျအားဖြင့် စိတ်ချောက်ချားစေတဲ့မှိုလို့ ကျွန်မ အကဲဖြတ်ထားပါတယ်]

ဒီဆိုင်က ဆေးဝါး ဒါမှမဟုတ် ဟင်းချက်ဖို့အတွက် မှိုတွေကိုပဲ ရောင်းတာလို့ မိုက်ကယ်က ထင်ခဲ့ပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ဒီနေရာက မူးယစ်ရီဝေတာကို နှစ်သက်တဲ့သူတွေအတွက် ဖြစ်နေခဲ့တယ်။

"အို... မင်းက ဒါတွေအကြောင်း သိတဲ့ပုံပဲ" လို့ အဘိုးအိုက ပြောလိုက်တယ်။ "အနောက်ဘက်မှာ ဒီထက်နည်းနည်း ပိုပြင်းတာတွေ ရှိတယ်၊ အဲဒါတွေက မှော်ပညာရှင်တွေနဲ့ဆို အကောင်းဆုံး အလုပ်ဖြစ်တယ်"

အဘိုးအို ကမ်းလှမ်းတဲ့အရာမှန်သမျှက မှော်စွမ်းအင်ရှိတဲ့သူတွေအတွက်တောင် ထိရောက်မှုရှိမယ်ဆိုတာကို မိုက်ကယ် သံသယမဝင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဝါသနာမျိုးမှာ ပါဝင်ဖို့ သူ့မှာ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ဘူး... အနည်းဆုံးတော့ အခုလောလောဆယ်အတွက်ပေါ့။

"မလိုတော့ပါဘူး ကျေးဇူးပဲ၊ ကိုယ်ခန္ဓာကနေ ဝိညာဉ်လွင့်ထွက်သွားတဲ့ အတွေ့အကြုံမျိုး ထပ်မခံစားချင်တော့လို့ပါ" လို့ သူက ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

"အင်း... နှမြောစရာပဲ" လို့ အဘိုးအိုက ပြောလိုက်တယ်။ "တကယ်လို့ မင်းရဲ့ တတိယမျက်လုံးကို ဖွင့်ချင်လာတဲ့အခါကျရင် ငါ့ဆီလာခဲ့လို့ရတယ်၊ ငါ မင်းကို ကောင်းတာတစ်ခုခု ကမ်းလှမ်းနိုင်တယ်"

အဲဒီနောက် အဘိုးအိုက သူ့ရဲ့ ကောင်တာဆီ ပြန်လျှောက်သွားပြီး ဗီဒိုတွေကို စတင်ရှာဖွေတော့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ဖုန်တွေ၊ ပင့်ကူအိမ်တွေ အပြည့်ကပ်နေတဲ့ စတုဂံပုံ သစ်သားသေတ္တာတစ်လုံးကို သူ ရှာတွေ့သွားတယ်။ အဲဒါက သူ့ရဲ့ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှာ အနည်းဆုံး နှစ်အနည်းငယ်လောက် ရှိနေခဲ့တဲ့ပုံပဲ။

"ရော့ ဒီမှာ... မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့တွေပဲ" လို့ အဘိုးအိုက စိတ်မပါတပါလေသံနဲ့ ပြောရင်း သေတ္တာကို မိုက်ကယ်ဆီ တွန်းပေးလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်က သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ လုံးထွေးနေတဲ့ စက္ကူလိပ်တစ်လိပ်ကို မြင်လိုက်ရတယ်။ သူက အဲဒါကို သတိနဲ့ ဖြန့်ကြည့်လိုက်တော့ အထဲမှာ နီရွှေရောင် အမှုန့်တစ်ဆုပ်စာလောက်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

[ဒါက တကယ်ပဲ မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့တွေဆိုတာ ကျွန်မ အတည်ပြုနိုင်ပါတယ်] လို့ နိုဗာက ပြောလိုက်တယ်။

ဒါက အမှောင်သစ်သား အနှစ်သက်ဆုံး စားသုံးတဲ့အရာပဲ။ သူတို့က ဒီအမှုန့်တွေကို ရေထက်တောင် ပိုပြီး စုပ်ယူနိုင်တာမို့ ဒီလောက် နည်းပါးတဲ့ပမာဏလေးက အမှောင်သစ်သားကို နှစ်ရက်လောက် ရှင်သန်နိုင်အောင် ထိန်းထားပေးဖို့တောင် လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အဘိုးအိုက ကောင်တာကို မှီလိုက်တယ်။ "ဒါကို ဝယ်မှာ သေချာလို့လား၊ မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့တွေက ငါ့အတွက် ဘာခံစားချက်မှ သိပ်မပေးနိုင်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ တတိယမျက်လုံးကိုတောင် မပွင့်စေဘူး"

'ဒါဆို မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့တွေက နည်းနည်းတော့ စိတ်ချောက်ချားစေတာပဲ၊ ဒါကို သိထားရတာ ကောင်းတယ်'

သူက မတော်တဆ စားမိသွားပြီး သူ့ခေါင်းထဲမှာ အသံအသစ်တွေ ရုတ်တရက် ကြားရမှာမျိုး မလိုလားဘူးလေ။ ဟာဘင်ဂျာနဲ့ နိုဗာတို့ ရှိနေတာနဲ့တင် လုံလောက်အောင် စိတ်ဖိစီးနေရပြီပဲ။

| ငါကတော့ စိတ်ဆိုးသွားပြီ | လို့ ဟာဘင်ဂျာက မှတ်ချက်ချလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့တွေ ထပ်ရနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို အဘိုးအိုထံ မေးလိုက်တယ်။

"ခင်ဗျားဆီမှာ ထပ်ရှိသေးလား" လို့ သူက မေးလိုက်တယ်။

"မင်း ဘယ်လောက်လိုချင်လို့လဲ"

"ဒီပမာဏရဲ့ အဆသုံးဆယ်လောက်ပါ" လို့ မိုက်ကယ်က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "အဲဒီလောက် အများကြီး ရှိလား"

အဘိုးအိုက မိုက်ကယ် ဒီမှိုမှုန့်တွေကို ဘာအတွက်သုံးမလဲဆိုတာ သိချင်သွားလို့ မျက်ခုံးပင့်သွားပေမဲ့ သူ ဘာမှတော့ မမေးခဲ့ဘူး။

"ငါ့ဆီမှာ မရှိဘူး" လို့ သူက ပြန်ဖြေတယ်။ "ဒါပေမဲ့ ထပ်ပြီးတော့ ဖန်တီးပေးလို့ရတယ်"

"တကယ်လား... အဲဒါဆို သိပ်ကောင်းတာပေါ့"

ဒါပေမဲ့ အဘိုးအိုက ကောင်တာကို မှီလိုက်ပြီး မိုက်ကယ်ကို ကောက်ကျစ်တဲ့အကြည့်မျိုးနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ "ဒီလောက်များတဲ့ မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့တွေကို စိုက်ပျိုးရမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ တခြားကောင်းတဲ့မှိုတွေ စိုက်ပျိုးဖို့ အချိန်တွေ နစ်နာသွားလိမ့်မယ်... ငါ ဘာပြောလဲဆိုတာ မင်း သဘောပေါက်ရင်ပေါ့"

မိုက်ကယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ သူ့အတွက် စျေးနှုန်းက ပြဿနာမဟုတ်ဘူးလေ။ "ကျွန်တော် ဈေးကောင်းကောင်း ပေးနိုင်ပါတယ်" လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အဘိုးအိုက သူ့လက်ညှိုးကို ခါယမ်းပြလိုက်တယ်။ "ဟင့်အင်း... ငွေကို ငါ မလိုချင်ဘူး၊ မင်းကို ဒီထဲကတစ်ခု စားစေချင်တာ"

မိုက်ကယ်ရဲ့ရှေ့ကို စိတ်ချောက်ချားစေတဲ့ မှိုပုလင်းလေး ထပ်ရောက်လာပြန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မတူဘူး။ သူ့ရဲ့ ရိုးတံပေါ်မှာ တောက်ပနေတဲ့ အစက်အပြောက်တွေ ပါနေပြီး အဆိပ်ရှိတဲ့ပုံ ပေါက်နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒါက မိုက်ကယ် သတိပြုမိသွားတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာမဟုတ်ဘူး။

သူ့နှလုံးသားက အဲဒီမှိုကို တုံ့ပြန်နေတာကို သူ ခံစားလိုက်ရတယ်။ အဲဒါက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေကို လှုံ့ဆော်ပေးနေတာပဲ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီစိတ်ချောက်ချားစေတဲ့ မှိုလေးထဲမှာ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေ ပြည့်နှက်နေတာပဲ။

ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်လဲဆိုတာ သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေတယ်။ အပင်တွေ၊ တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ မှိုတွေတောင်မှ မှော်ပညာကို သုံးနိုင်ဖို့ မျိုးဗီဇပြောင်းလဲနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်ကတော့ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။ သူ့ကို တစ်စုံတစ်ခုထဲ ထည့်သွင်းပေးမှသာ ရနိုင်တာလေ။ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်တည်လာနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါက တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ်ပဲ ရှိတယ်။ ဒီအဘိုးအိုက သူထင်ထားသလို ရိုးရှင်းမနေဘူးဆိုတာပဲ။

"ကဲ ဘယ်လိုလဲ... မင်း ဒီကမ်းလှမ်းမှုကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လက်ခံနိုင်မလား၊ မင်းသာ လက်ခံရင် မင်း လိုချင်သလောက် မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့တွေ ထောက်ပံ့ပေးဖို့ ငါ ဆန္ဒရှိတယ်"

မိုက်ကယ်က ဒီအခြေအနေတစ်ခုလုံးအပေါ် အတော်လေး စိုးရိမ်နေခဲ့တယ်။ အဲဒီမှိုက သူ့ကို ဘာတွေဖြစ်စေမလဲဆိုတာ အထူးသဖြင့် အခု အဲဒီအထဲမှာ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေ ပါဝင်နေမှန်း သူ သိလိုက်ရချိန်မှာ ပိုပြီးတော့ သတိထားနေမိတယ်။

'မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ ဟာဘင်ဂျာ... ဒီအဘိုးကြီးက မှိုကို ထူးထူးဆန်းဆန်း တစ်ခုခု လုပ်ထားတယ်လို့ မင်း ထင်လား'

| အဆိပ်ရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ တန်ခိုးစွမ်းရည်က မှိုရဲ့ စိတ်ချောက်ချားစေတဲ့ အာနိသင်တွေကို မြှင့်တင်ပေးဖို့အတွက်ပဲ၊ ဆိုလိုတာက မက်ဂ်နက်တစ်တွေတောင်မှ သူ့ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကနေ ကင်းလွတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး |

ဟာဘင်ဂျာရဲ့ အဆိုအရ ဒီမှိုက စားသုံးသူကို တကယ့်ကို ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းတဲ့ စိတ်ချောက်ချားမှု ခရီးစဉ်တစ်ခု ပေးစွမ်းနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကလွဲရင် လုံးဝ အန္တရာယ်ကင်းတယ်။

'ငါ စားလိုက်သင့်လား'

သူက လက်ခံဖို့ တကယ်ကို စိတ်အားထက်သန်နေခဲ့တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကိုယ်ပိုင် အမှောင်သစ်သားကို စိုက်ပျိုးမယ့် အလားအလာက လက်လွှတ်ရလောက်အောင် ကောင်းမွန်နေလွန်းတယ်လေ။ ဒီမှိုကို စားလိုက်ခြင်းအားဖြင့် သူ့အတွက် ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ မိုရဲလ်မှိုမျိုးစေ့ ထောက်ပံ့သူတစ်ယောက်ကို ရရှိမှာဖြစ်ပြီး သဲဒင်္ဂါး ရာထောင်ချီ ရရှိနိုင်ခြေရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ စိုက်ပျိုးရေးခရီးစဉ်ကို အစပြုနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။

သူ တွေးလေလေ အဲဒီလို လုပ်ချင်လေလေ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

"အန္တရာယ်ကင်းတယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား" လို့ သူက အဘိုးအိုကို မေးလိုက်တယ်။

"သေချာတာပေါ့... ငါ သေနေတာကို မင်းမှ မတွေ့ရတာ မဟုတ်လား"

ဒါက သိပ်တော့ ယုံကြည်ရတဲ့ အနေအထား မဟုတ်ဘူး။

"မင်း စိုးရိမ်ရမယ့် တစ်ခုတည်းသောအရာကတော့ မင်း ခံစားရမယ့် အရာအားလုံးဟာ အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သတိရနေဖို့ပဲ၊ အားလုံးက စိတ်ကူးယဉ် အမြင်အာရုံတွေချည်းပဲ၊ သူ့ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို မင်း ကျမသွားစေနဲ့"

ဘယ်ဟာက အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး ဘယ်ဟာက မဟုတ်ဘူးလဲဆိုတာကို သူ ခွဲခြားသိနိုင်မယ်လို့ မိုက်ကယ် အတော်လေး ယုံကြည်ချက်ရှိနေတယ်။ တကယ်လို့ သူ မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ဆုံးဖြတ်ဖို့ ကူညီပေးမယ့် နိုဗာနဲ့ ဟာဘင်ဂျာတို့ ရှိနေတာပဲလေ။

"ကောင်းပြီလေ... ကျွန်တော် စားလိုက်မယ်" လို့ သူက ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

"ကောင်းတယ်" လို့ အဘိုးအိုက ပြောလိုက်တယ်။ "မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ မင်းနဲ့အတူ ငါပါ စားမှာပါ"

အဲဒီနောက် အဘိုးအိုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ပဲ မိုက်ကယ်ကို ဆိုဖာဆီ ခေါ်သွားပြီး သူတို့ သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်လိုက်ကြတယ်။

ပြီးတော့ သူက ပုလင်းလေးတစ်လုံးကို မိုက်ကယ်ကို ပေးလိုက်ပြီး သူ့အတွက် တစ်လုံး ချန်ထားလိုက်တယ်။

တစ်စက်လေးမှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အဘိုးအိုက ပုလင်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မှိုတစ်ပွင့်လုံးကို တစ်ကျိုက်တည်း မျိုချလိုက်တယ်။

"ဟိုဘက်ရောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့" လို့ အဘိုးအိုက ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးတွေ မှိတ်ကျသွားကာ ခေါင်းက ပခုံးပေါ်ဆီ ပြုတ်ကျသွားခဲ့တယ်။

သူက အိပ်ပျော်သွားတဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ။

'အနည်းဆုံးတော့ ဒါကြောင့် ချက်ချင်း သေမသွားဘူးဆိုတာ ငါ သိလိုက်ရပြီ'

မိုက်ကယ်က ပုလင်းအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ပါးစပ်ထဲ မထည့်ခင် အဲဒီမှိုကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြည့်လိုက်တယ်။

အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပဲ အဲဒါက နည်းနည်းလေး ချိုတဲ့အရသာ ရှိနေတယ်။

သူက မှိုကို စတင်ဝါးစားလိုက်ပေမဲ့ ဘာမှ ထူးခြားတာမျိုး လုံးဝ မခံစားရဘူး။

သူ အကုန်လုံးကို စားလိုက်တာတောင်မှ အဘိုးအိုလို အိပ်ပျော်မသွားခဲ့ဘူး။ သတိလည်နေဆဲပဲ။

"အလုပ်မဖြစ်ဘူးလား"

[ဒီလို သီးခြားမှိုအမျိုးအစားအပေါ် ရှင်က ကိုယ်ခံအားရှိနေတဲ့ပုံပဲ] လို့ နိုဗာက ပြောလိုက်တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ မိုက်ကယ်တစ်ယောက် နည်းနည်းလေး ငိုက်မျဉ်းလာသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

ပြီးတော့ သူ့မျက်လုံးတွေ မှိတ်ကျသွားခဲ့တယ်။

'မအိပ်နဲ့ ထစမ်း...'

'မအိပ်နဲ့ ထစမ်း...'

* * * * * * * *