အခန်း (၃၃၁)
Vol. 34 Ch. 331
အခန်း (၃၃၁) ဆုတ်ခွာခြင်း
ကျန်းယဲ့၏ အကြည့်က လူအုပ်စုနှစ်စုကြားတွင် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရေနက်စံအိမ်မှ ဒဏ်ရာရနေသော အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးအပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာတွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဖန်ထျန်တောင်ကြားမှ လူများ၏ ဖြားယောင်းမှုနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများကို တိုက်ရိုက် မတုံ့ပြန်ဘဲ ရှန်းရှစ်ချင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို ရည်ရွယ်ကာ ပြောလိုက်၏။
"အမျိုးသမီးတို့... မင်းတို့ ပြောတဲ့ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်သစ်သီးနဲ့ ဆုကြေးဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီကို ယူလာခဲ့ပေးပါ..."
ယင်းကို ကြားသောအခါ ရှန်းရှစ်ချင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်တော့မည့် မျှော်လင့်ချက်ကြောင့် အလွန် ဝမ်းသာသွားကြရသည်။ ကျန်းယဲ့က စိတ်ပြောင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူတို့က ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများကို အမြန်အောင့်အည်းကာ ရှေ့သို့ ယိမ်းယိုင်ယိမ်းယိုင်နှင့် တိုးလိုက်ကြသည်။
ထို့နောက် ရှန်းရှစ်ချင်းက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာ တစ်လုံးနှင့် ဖောင်းကားနေသော သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဂရုတစိုက် ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေ... ဒီကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲမှာ အဆင့်မြင့်ကောင်းကင်ဝိညာဉ်သစ်သီးသုံးလုံးပါပြီး သိုလှောင်အိတ်ထဲမှာတော့ ကျွန်မရဲ့ ကျေးဇူးဆပ်ခြင်း အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်သောင်း ပါဝင်ပါတယ်..."
ကျန်းယဲ့က သူ့ဘေးရှိ နဂါးပြာကို ပစ္စည်းများ ယူရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာများ အတော်လေး မှုန်ကုပ်နေပြီဖြစ်သော ဖန်ထျန်တောင်ကြား အဖွဲ့ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။
"ကြည့်ပါဦး... သူတို့ ကျွန်တော့်ကို ပေးချင်တဲ့အရာတွေက အခု ကျွန်တော့်လက်ထဲ ရောက်နေပါပြီ။ ခင်ဗျားတို့ လုချင်တဲ့ ပစ်မှတ်က အခု မရှိတော့ဘူးလေ။ ဒီလိုဖြစ်နေမှတော့... သူတို့ကို ဇွတ်အတင်း လိုက်သတ်နေစရာ မလိုတော့ဘူးမလား။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ အမြဲတမ်း အသေအကြေတိုက်ခိုက်နေဖို့မှ မလိုတာ..."
ဖန်ထျန်တောင်ကြားက လူတွေကို မောင်းထုတ်ဖို့ ရေနက်စံအိမ်ကို ကူညီပေးမယ့် ကိစ္စလား...
ကျန်းယဲ့မှာ ထိုသို့သော ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိချေ။
သူ့အတွက် စနစ်၏ စည်းမျဉ်းမှာ တိုက်ခိုက်မှုများကို နောက်ပြန်လှည့်ပေးခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို တိုက်ခိုက်မှု စတင်ရန် ခွင့်ပြုထားခြင်း မဟုတ်ချေ။
စနစ်က သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိသောဝှက်ဖဲတစ်ခု ပေးထားသော်လည်း ၎င်းကို အသုံးပြုကာ ထင်ရာစိုင်းပြီး ရန်ပွဲများကို ဇွတ်ဖန်တီးရန်အတွက်မူ ကန့်သတ်ထားခဲ့သည်။
ဖန်ထျန်တောင်ကြားမှ လူများက စတင် တိုက်ခိုက်လာမည်ကို ကြောက်သလားဟု မေးလျှင်တော့... သေချာပေါက် မကြောက်ဘူးပေါ့.... ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူတို့က ပထမဆုံး စတင်တိုက်ခိုက်လာမလားဟုပင် မျှော်လင့်နေမိသေး၏။
ထိုသို့ဆိုလျှင် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးက သူ၏ လက်ထဲတွင် အပြည့်အဝ ရှိနေမည်မဟုတ်လော။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် တစ်ဖက်လူများက အတော်လေး စိတ်ရှည်ပုံရလေသည်။
ကျန်းယဲ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဖန်ထျန်တောင်ကြားကို ဦးဆောင်နေသော ဟွမ်လွေ့ကျဲက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။
ဒီစကားတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က အဓိပ္ပာယ်က ရှင်းနေခဲ့သည်။ သူတို့က ဝင်စွက်ဖက်ပြီး ရေနက်စံအိမ်ကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်းပင်။
သူက သူ၏ ဒေါသကို မြိုသိပ်ကာ မှုန်ကုပ်သော မျက်နှာဖြင့် မေးလိုက်၏။
"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ... ဘယ်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေလဲ... နာမည်ကို ပြောပြပါ။ ဖန်ထျန်တောင်ကြားက ဒီနေ့ ဘယ်သူ့လက်ချက်နဲ့ အရေးနိမ့်သွားတယ်ဆိုတာကို သိပါရစေ..."
ကျန်းယဲ့က ရိုးသားပွင့်လင်းစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့က ဘာဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှ မရှိတဲ့ သာမန်လူတွေပါ... ဘယ်ဂိုဏ်းက တပည့်မှ မဟုတ်ပါဘူး..."
ဖန်ထျန်တောင်ကြားမှ အဖွဲ့ဝင်များ - "......"
ချီးပဲ မင်းကို ယုံမယ်ထင်လား...
ဟွမ်လွေ့ကျဲ၏ ချီစွမ်းအင်က ဖောက်ပြန်လုမတတ် ဖြစ်သွားပြီး တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို တမင်သက်သက် ကစားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။
သူက သူ၏ ဒေါသကို မြိုသိပ်ကာ ကျန်းယဲ့၏ နောက်ရှိ လူငါးဆယ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဂရုတစိုက်နှင့် တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။
သူတို့၏ အသက်ရှူသံများက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အာရုံခံနိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အတက်အကျ လုံးဝမရှိချေ။ သာမန်လူတွေနဲ့ လုံးဝကို တူညီနေခဲ့သည်။
သို့သော် သာမန်လူတွေက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ဝင်လာနိုင်လို့လား...
အဆိပ်မြူကျောက်တုံးသစ်တောထဲကနေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနာအဆာမရှိ ထွက်လာနိုင်မည်နည်း။
ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ အရူးတောင် သိပေသည်။
"ဟွန့်... တာအိုမိတ်ဆွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် လျှို့ဝှက်ပြီး ဖုံးကွယ်နေရတာလဲ..." ဟွမ်လွေ့ကျဲ၏ အသံတွင် မြိုသိပ်ထားသော ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေချေသည်။
တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ဆက်လက်၍ မယုံကြည်သေးသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယဲ့က မတတ်သာဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် သူ့ဘေးရှိ နဂါးပြာနှင့် အခြားသူများဘက်သို့ လှည့်ကာ ပခုံးတွန့်ပြရင်း ညည်းညူလိုက်၏။
"ဒီလောကကြီးကို ကြည့်ပါဦး... အရမ်းကို လွန်ကဲနေပြီ။ အမှန်တရားကို ပြောတာတောင် ဘယ်သူမှ မယုံကြဘူး။ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ရတာ ခက်ခဲတယ်.... ဒါပေမဲ့ ရိုးသားတဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်ရတာ ပိုတောင် ခက်သေးတယ်..."
သူက သိပ်မကျယ်၊ သိပ်မတိုးသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်မှ ဖန်ထျန်တောင်ကြားက လူများ ရှင်းလင်းစွာ ကြားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်လောင်လေသည်။
ဟွမ်လွေ့ကျဲနှင့် သူ၏ အဖွဲ့အတွက် ဤသည်က ဗြောင်ကျကျ လှောင်ပြောင်ပြီး ရန်စနေခြင်း ဖြစ်သည်မှာ သေချာနေပြီ ဖြစ်၏။
သူတို့၏ မျက်နှာများက ချက်ချင်းပင် ပို၍ မှုန်ကုပ်ပြီး အရုပ်ဆိုးသွားကာ သွေးဆုတ်လုမတတ် ဖြစ်သွားကြရသည်။
သို့သော်လည်း ဒေါသထွက်နေသော်ငြား ဟွမ်လွေ့ကျဲက ဒေါသကို မပေါက်ကွဲစေခဲ့ချေ။
ရန်သူက သူတို့၏ အင်အားထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး သူတို့၏အပြုအမူများက အဖက်ဖက်မှ ထူးဆန်းနေလေသည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့၏ အင်အားကို မခန့်မှန်းနိုင်သည့် ခံစားချက်က သူ့ကို အလွန် သတိထားမိစေခဲ့သည်။
အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားပြီးနောက် သူက အံကိုကြိတ်ကာ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းပြီ... ဖန်ထျန်တောင်ကြားက ဒီကိစ္စကို မှတ်ထားမယ်။ သွားကြစို့..."
ထို့နောက် သူက မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော ကျန်ရစ်သည့် တပည့်ခုနစ်ယောက်နှင့်အတူ ဤပြဿနာရှိသော နေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သူတို့ ထွက်ခွာတော့မည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယဲ့က အလျင်အမြန် လှမ်းခေါ်လိုက်၏။ "ဟေး... တာအိုမိတ်ဆွေတို့... ခဏလေး စောင့်ပါဦး။ မသွားကြပါနဲ့ဦး..."
သူက တစ်ဖက်လူများတွင် သူတို့ လဲလှယ်နိုင်မည့် ဒေသထွက် ကုန်ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ထူးခြားသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ရှိ၊ မရှိ မေးမြန်းချင်ပြီး သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်လာရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဟွမ်လွေ့ကျဲနှင့် အခြားသူများက သူတို့ကို နှောင့်ယှက်တော့မည် သို့မဟုတ် လှောင်ပြောင်တော့မည်ဟု ထင်ကာ သူတို့၏ ခြေလှမ်းများကို အမြန်ပြောင်းလိုက်ကြပြီး ဒေါသနှင့် မကျေနပ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေလျက် နောက်သို့ပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ အဝေးရှိ တောင်တန်းများနှင့် သစ်တောများကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြလေတော့သည်။
ကျန်းယဲ့က သူတို့၏ ပြတ်သားပြီး အနည်းငယ် အလျင်စလိုဖြစ်နေသော ထွက်ခွာသွားမှုကို ကြည့်ကာ နှမြောတသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ရသည်။ "ဘာလို့ အဲဒီလောက် မြန်မြန် ပြေးသွားကြတာလဲ... ခင်ဗျားတို့နဲ့ စီးပွားရေးနည်းနည်း လုပ်ချင်လို့ပါဆို... မိတ်ဆွေများလေ ရွေးချယ်စရာများလေပဲဆိုပြီး ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ကိုယ့်အလှည့်ကျတော့ စကားကို ပြန်ရုပ်သွားရတာလဲဟ..."
ရေနက်စံအိမ်မှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူသုံးဦးမှာ အံ့သြမှုမှ မလွတ်မြောက်သေးဘဲ ကျန်းယဲ့၏ စကားများနှင့် လုပ်ရပ်များ အားလုံးကို ကြားပြီး မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
သူတို့ လုံးဝကို အံ့သြမှင်တက်သွားကြ၏။
ဖန်ထျန်တောင်ကြားမှ အထက်တန်းစား တပည့်ရှစ်ဦး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူက အခက်အခဲကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းပေးကာ သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့ရုံသာမက တစ်ဖက်လူကို စနောက်ရန်ပင် ရဲတင်းခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှင့် စီးပွားရေး လုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကိုပင် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သေးချေသည်။
ဒီလို တည်ငြိမ်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ဟန်ပန်မျိုး ရှိဖို့အတွက် ဘယ်လို နောက်ခံနဲ့ အင်အားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရမလဲ။
ရှန်းရှစ်ချင်း၊ ခုန်းချင်းချင်း နှင့် ရှမင်ယွဲ့တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကျန်းယဲ့အပေါ် သူတို့၏ အံ့သြမှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုများမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာကာ သူတို့ဘက်က အလောင်းအစား မှန်သွားသည့်အတွက် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေမိလိုက်ကြသည်။
ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေဆီမှာ မှန်းဆလို့မရတဲ့ နောက်ခံတစ်ခု သေချာပေါက် ရှိနေလောက်ချေသည်။
ဖန်ထျန်တောင်ကြားက လူများ လုံးဝထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်းရှစ်ချင်း၊ ခုန်းချင်းချင်းနှင့် ရှမင်ယွဲ့တို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားကာ မနည်းရပ်နေကြရသည်။
သူတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထိန်းကိုင်ကာ ကျန်းယဲ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် လေးနက်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြ၏။
"အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် တာအိုမိတ်ဆွေကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ရေနက်စံအိမ်က တပည့်တွေအနေနဲ့ ရှင်တို့ကို အမြဲတမ်း မှတ်ထားပါ့မယ်..." ရှန်းရှစ်ချင်း၏ အသံက အားနည်းနေဆဲဖြစ်သော်လည်း စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
ကျန်းယဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဖြူလျော်နေဆဲဖြစ်သော သူတို့၏ မျက်နှာများနှင့် စုတ်ပြဲကာ သွေးများ စွန်းထင်းနေသော အဝတ်အစားများဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားကာ မေးလိုက်၏။
"အားနာစရာ မလိုပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ နတ်ဆေးလုံးတွေပါလား..."
ယင်းကို ကြားသောအခါ ရှန်းရှစ်ချင်းမှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီး သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။ "သခင်လေး... ဘယ်လို နတ်ဆေးလုံးမျိုး လိုအပ်လို့ပါလဲ။ ကျွန်မတို့ဆီမှာ ရှိရင် သေချာပေါက် ပေးပါ့မယ်..."
ကျန်းယဲ့က ပြုံးကာ ရှင်းပြလိုက်၏။ "ကျွန်တော်က ကျင့်ကြံခြင်းလောကက နတ်ဆေးလုံးတွေအကြောင်းကို တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားလို့ပါ။ ဆေးလုံး အမျိုးအစား အားလုံးအကြောင်းကို သိချင်လို့ပါ..."
သူတို့က သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ် အချို့ကို အမြန် ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။
သူတို့ ပစ္စည်းတွေကို လုယူသွားမှာ စိုးရိမ်သလားလို့ မေးရင်တော့...
ရှန်းရှစ်ချင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ သိပ်မစိုးရိမ်ကြချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ဖက်လူကသာ အဲဒီလိုလုပ်ချင်ရင် သူတို့ရဲ့ စုပေါင်းအင်အားနဲ့ဆို သူတို့ လုံးဝ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
ရှန်းရှစ်ချင်းက ကျောက်စိမ်းပုလင်း အချို့ကို ကိုင်ကာ တစ်ခုချင်းစီ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။
"တာအိုမိတ်ဆွေ... ဒါတွေက ကျွန်မတို့ သယ်ဆောင်လာတဲ့ အသုံးများတဲ့ ဆေးလုံးတွေပါ။ ဒါက ပြန်လည်နုပျိုခြင်းဆေးလုံးပါ.... အတွင်းဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့နဲ့ မူလချီကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းဖို့ သုံးပါတယ်။ ဒါက သွေးတိတ် ပေါင်ဒါပါ။ သွေးတွေကို မြန်မြန်တိတ်စေပြီး တစ်ရှူးတွေ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်အောင် အပြင်ဘက်ကနေ လိမ်းရတာပါ။ ဒါက သန့်စင်ခြင်းဆေးရည်ပါ.... အသုံးများတဲ့ အဆိပ်တွေနဲ့ အဆိပ်ငွေ့တချို့ကို ဖြေပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါက မူလအစဆေးရည်ပါ.... အခြေခံကို ခိုင်မာစေပြီး အနှစ်သာရကို အားဖြည့်ပေးကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ဖို့ အနည်းငယ် ကူညီပေးပါတယ်..."
သူမက နာမည်တစ်ခု ပြောလိုက်တိုင်း ကျန်းယဲ့ နောက်ရှိ ခရီးသည်များ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ပို၍ လင်းလက်လာကြလေသည်။
မိုးကြိုး၏ ဒဏ်ရာများကို စိတ်ပူနေဆဲဖြစ်သော နဂါးပြာက မနေနိုင်တော့ဘဲ ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်၏။
"နတ်သမီး... ဒီဆေးလုံးတွေက ဘယ်လိုဒဏ်ရာ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးတွေအတွက် အထူးသီးသန့်သုံးတာလဲဆိုတာကို အသေးစိတ် ပြောပြပေးနိုင်မလား။ သောက်ပြီးရင် ဘယ်လို အာနိသင်တွေ ဖြစ်နိုင်လဲ.... ပြီးတော့ ဘာတွေ ရှောင်ကြဉ်ရမလဲ..."
ရှန်းရှစ်ချင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြသွားသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာကြ၏။
ဒီဆေးလုံးတွေက ကျင့်ကြံခြင်းလောကက ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ အခြေခံ ဗဟုသုတတွေလို ဖြစ်နေတာ။ ဒီလူတွေက ဒီလောက်အစွမ်းထက်နေပြီးတော့... အခြေခံအကျဆုံး ဆေးလုံးတွေအကြောင်းကိုတောင် နားမလည်ကြဘူးလား.....
ခုန်းချင်းချင်းက မသိစိတ်မှနေ၍ ကျန်းယဲ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းယဲ့ကလည်း မည်သည့် မှတ်ချက်မှ မပေးဘဲ အာရုံစိုက်နားထောင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ သံသယများက ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားရသည်။
ဒီလူတွေက တကယ်ကို ဘယ်သူတွေလဲ...