အခန်း ၂၇၄၂
Vol. 275 Ch. 2742
အခန်း (၂၇၄၂) - အရေခွံတစ်ခုသာ လွှမ်းခြုံထားခြင်း
နက်နဲခြင်းချုပ်နှောင်မှု အကျဉ်းထောင်၊ တံခါးပေါက်ရှေ့တွင်။
အစောင့်ရှစ်ယောက်မှာ မတ်မတ်ရပ်လျက် ရှိနေကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သည့် အမာရွတ်အချို့ ရှိနေသော်လည်း ရှောင်ချင်းယောင်၏ ယခင်အခြေအနေနှင့် ယှဉ်လျှင် အတော်လေး အဆင်ပြေနေသေးသည်။
“သူတို့က ဒီထဲမှာ အချုပ်ခံထားရတာ။ အမှန်ဆိုရင် စည်းကမ်းအတိုင်းဆိုရင် သူတို့က နက်နဲခြင်းချုပ်နှောင်မှု နည်းလမ်းရဲ့ တန်ဖိုးကို နားလည်ဖို့ လိုတယ်။ ဘာမှ မပေးဆပ်ဘဲနဲ့ ဒီနေရာမှာ ထိုင်ပြီး အလကား လေ့လာခွင့် မရှိဘူး။”
“ဒါပေမဲ့ အခုက အခြေအနေ ပြောင်းသွားပြီဆိုတော့ စည်းကမ်းတွေကို လျှော့ပေးလိုက်တာပေါ့။”
ချူရိန့်ယန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
အစောင့်ရှစ်ယောက်မှာ ရုတ်တရက် မီးခိုးငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချူရိန့်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း စုပ်ယူဝင်ရောက်သွားကြသည်။ မသိမသာပင် ချူရိန့်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အသက်စွမ်းအင်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ပြည့်ဝလာသည်။
“ချူရိန့်ယန်၊ မင်းမှာ အခုထိ သူတော်စင််ဧကရာဇ်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနေသေးတာလား။”
ရှောင်ချင်းယောင်၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေသည်။
“အဲဒါတော့ မရှိတော့ပါဘူး၊ ငါက စိတ်အာရုံ အကြွင်းအကျန်လောက်ပဲ ရှိတာလေ။”
ချူရိန့်ယန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောရင်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုအသံကြောင့် အတွင်းဘက်ရှိ သူတော်စင်များအားလုံး အပြင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားကြသည်။
“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး ”
“သူ့ဘေးက ချူအကြီးကဲ မဟုတ်လား၊ နောက်တစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ စက္ကူရုပ်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ ”
အသီးသီးသော သူတော်စင်များမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် မျက်ဝန်းတို့တွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာမှုတို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဖန့်ချန် သူတို့ကို ကယ်ထုတ်ရန် ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်၍ ထိုခွေးကဲ့သို့ ရှီးမျိုးနွယ် သူတော်စင်မှာ သူတို့၏ အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာများကို ဆက်လက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
အချို့သော သူတော်စင်များမှာ တံခါးပွင့်သွားပြီးနောက် ထိုရှီးမျိုးနွယ် သူတော်စင်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ချူရိန့်ယန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးတို့မှာ တောင့်တင်းသွားပြီး အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာသည်။
ထို့နောက် သူသည် ရှောင်ချင်းယောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီနေရာကို တစ်ယောက်ယောက်က ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနေတယ်"
“သူ့ကို အရင် ရှင်းထုတ်လိုက်ရအောင်။”
ရှောင်ချင်းယောင်က အေးစက်စက် ဆိုသည်။
ချူရိန့်ယန်သည် ဘာမျှ နောက်ထပ်မပြောတော့ဘဲ လက်ကို မြှောက်ကာ ထိုရှီးမျိုးနွယ် သူတော်စင်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
“ခွေးကောင်၊ အနံ့ခံပြီး ရောက်လာတာပေါ့လေ၊ သေစမ်း ”
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမှာ ထိုရှီးမျိုးနွယ် သူတော်စင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း သက်ရောက်သွားသည်။
“မင်းတို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ရှောင်နိုင်မလဲ။”
ထိုရှီးမျိုးနွယ် သူတော်စင်မှာ ရုတ်တရက် အေးစက်စက် ဟားတိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေပေါက်သကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် လျော့တွဲသွားသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ချုပ်နှောင်ထားခံရသော သူတော်စင်များမှာ ကိုယ်ထဲမှ ပြောင်းလဲမှုများကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားပြီး အမြန်ဆုံး ထရပ်ကာ ထိုအရေခွံကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လက်ရှိ အန္တရာယ်ကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။ ခုနက အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာများ အနည်းငယ် ပျက်စီးသွားခဲ့သော်လည်း ထိုရှီးမျိုးနွယ် သူတော်စင်မှာ အရေခွံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခံထားရသော စွမ်းအားများ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။ အနည်းငယ် ဆုံးရှုံးမှု ရှိသော်လည်း ပြဿနာ မရှိလှပေ။
ဆွေ့ဟွမ်းရွှီနှင့် အကြီးကဲငါးပါးတို့မှာ ထိုအရေခွံဆီသို့ အရင်ဆုံး သွားရောက် စစ်ဆေးကြသည်။ ရှန်တူရှင်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။
“အရေခွံတစ်ခုပဲ ကျန်ခဲ့တာ၊ ဒါ ဘာနည်းလမ်းလဲ။”
“အရေခွံလဲတာလား ဒါကြောင့် ငါတို့ အစကတည်းက သူ့ကို မသိခဲ့တာလား ဒီအရေခွံကရော တကယ်ပဲ ရှီးမျိုးနွယ် သူတော်စင်တစ်ဦးရဲ့ အစစ်အမှန်လား။”
စီကုကျိက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။ အခြားသူတော်စင်များမှာ ဘာမျှ မပြောကြပေ။ ဤကိစ္စမှာ သူတို့၏ နားလည်မှုကို ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်၍ ခန့်မှန်းနေလည်း အသုံးမဝင်တော့ပေ။
“မင်းတို့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ရှောင်နိုင်မလဲတဲ့လား။”
ဖန့်ချန်သည် ထိုစကားကို စိတ်ထဲတွင် ပြန်တွေးကြည့်နေသည်။ ယခင်မြင်ခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်းများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ချူရိန့်ယန်နှင့် ရှောင်ချင်းယောင်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကိစ္စမှာ ရှောင်ချင်းယောင်တို့ ပြောပြ၍မရသည့် အမှန်တရားနှင့် ပတ်သက်နေနိုင်သည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။
“အဲဒီ ရှီးမျိုးနွယ် သူတော်စင်က သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရုံးကလား။”
“သူတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးကို ရောက်နေတာ ကြာပြီလား။”
“ရောက်တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။”
ထိုသို့ တွေးမိရင်း ဖန့်ချန်က -
“ခုနက တစ်ယောက်က သေသွားပြီလား။” ဟု မေးသည်။
ချူရိန့်ယန် ခေါင်းခါသည်။
“မသေဘူး၊ အဲဒီကောင်က အရေခွံတစ်ခုကို လွှမ်းခြုံပြီး လာတာ၊ သေသွားတာကတော့ သူ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင် တစ်ခုပဲ။”
“မသေဘူးလား။”
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် -
“ဒီကိစ္စက မင်းတို့ ပြောပြလို့မရတဲ့ အဲဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား။”
ဟု မေးသည်။
ရှောင်ချင်းယောင်နှင့် ချူရိန့်ယန်တို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။
“မင်းလည်း ထပ်မေးမနေပါနဲ့တော့။ ငါမြင်ရတဲ့ အခြေအနေအရဆိုရင် အခြေအနေက အဲဒီလောက်ထိ မဆိုးရွားသေးပါဘူး။”
“ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ငါးမြှားသမားအချို့ ရောက်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”
ချူရိန့်ယန်က -
“မင်း အရင်ဆုံး နက်နဲခြင်းချုပ်နှောင်မှု နည်းလမ်းကို လေ့လာလိုက်ပါ။ မြန်မြန်လုပ်ပါ၊ ငါနဲ့ ရှောင်ချင်းယောင်တို့ တံခါးပေါက်ကို စောင့်ပေးထားမယ်။” ဟု ပြောသည်။
ဖန့်ချန် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ဝမ်ချုံစန်းတို့ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ချူရိန့်ယန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တံခါးပေါက်မှာ ချက်ချင်း ပိတ်သွားသည်။
သူသည် ရှောင်ချင်းယောင်ကို ကြည့်ကာ -
“လာရှာတာက ပင်မလူတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး၊ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေတဲ့ ငါးမြှားသမားတွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
“တကယ်လို့ ပင်မလူဆိုရင် ဒီနေရာတောင် ကျန်နေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ရှောင်ချင်းယောင်က ခေါင်းညိတ်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူမ၏ မျက်ခုံးတို့ တွန့်ချိုးသွားသည်။
“ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခု ရှိသေးတယ်။ သူတို့က အောက်ခြေကို လှုပ်ခါလိုက်မှာ ကြောက်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”
“အောက်ခြေကို လှုပ်ခါလိုက်မှာ ကြောက်တာလား မင်းပြောတာက သူတို့က သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်းက သစ္စာဖောက်တွေကို လိုက်ရှာနေတာလား။”
ချူရိန့်ယန်၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေသည်။
“ဒါဆို သူတို့ အတော်လေး အချိန်ပေးရလိမ့်မယ်၊ အဲဒီကောင်တွေကို ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လောက်ထိ ခက်ခဲလဲ မင်းသိသားပဲ။”
“တည်ရှိနေသရွေ့တော့ အရိပ်အယောင် ကျန်ခဲ့မှာပဲ။”
“ချင်းဟယ်အကြီးကဲ ပြောခဲ့တာလေ။”
ရှောင်ချင်းယောင်က အေးဆေးပင် ဆိုသည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရမ်း စိတ်ပူမနေပါနဲ့၊ ကြက်ဥကို ခြင်းတောင်းတစ်ခုထဲမှာ အကုန် မထည့်ထားဘူးလေ။ ဒီကိစ္စက အဖြေတစ်ခု ထွက်ဖို့ဆိုရင် ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အချိန်အများကြီး ပိုယူရလိမ့်မယ်။”
ချူရိန့်ယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နှစ်ဦးစလုံး စကားမပြောတော့ဘဲ တံခါးပေါက်အပြင်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။ ဝေးလံသော နေရာတွင် လူရိပ်အချို့မှာ ရှေ့သို့ တိုးလာချင်သော်လည်း ချူရိန့်ယန်ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
……
……
“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ တကယ်လို့သာ အဲဒီချူအကြီးကဲသာ အချိန်မီ မဝင်ရောက်ခဲ့ရင် ငါတို့ ဒီတစ်ခေါက် အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်တော့မှာ။”
သူတော်စင်များနှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ပြီးနောက် စီကုကျိက စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ဆိုသည်။
“သူတို့ ခုနက ဘယ်ကို အတူတူ သွားခဲ့တာလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ ရင်းနှီးနေရတာလဲ။ စီကုကျိရဲ့ စိတ်နေသဘောထားကို ငါသိတယ်၊ သူ ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့တော့ အရှုံးပေးမယ့်သူ မဟုတ်ဘူး။”
စီကုကျန်းက ရှန်ကျီရှန်းကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်ကျီရှန်းက ခေါင်းခါသည်။
“မသိဘူး၊ အရင် ကြည့်ကြဦးစို့။”
“ ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပေးကြအုံး။”
ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။ သူတော်စင်များမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာကို အတိုချုပ် ပြန်ပြောပြကြသည်။
“သူက မင်းတို့ရဲ့ အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာတွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်နိုင်တာလား ဒီနည်းလမ်းက ယင်သူတော်စင်တွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေတာပဲ……”
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဘယ်သူက မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောမလဲ၊ ငါတို့လည်း အစကတော့ ယင်သူတော်စင် ဖြစ်မလားလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ယင်သူတော်စင်တွေကတော့… အစီအစဉ်ဆွဲပြီးမှသာ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ပြီး အဆင့်တက်နေတဲ့ အတွင်းပိုင်း စွမ်းအားတွေကို ခိုးယူနိုင်တာလေ။”
“အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာဆိုတာ ငါတို့ နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်လောက် အပင်ပန်းခံပြီး ပြုပြင်ခဲ့ရတာ၊ သူ့ရဲ့ အခြေခံ စွမ်းအားက အတွင်းပိုင်းနယ်မြေထက် ပိုပြီး ခိုင်မာတယ်။”
“အဲဒီလူက ဘာမှ အများကြီး မပြောဘဲနဲ့ ငါတို့ရဲ့ အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာတွေကို တိုက်ရိုက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲနေတာ၊ သူတော်စင် အများကြီးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်တာဆိုတော့ ယင်သူတော်စင်တွေထက် အများကြီး ပိုသာလွန်နေတယ်။”
ရှန်တူရှင်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။
“ငါ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပြောမယ်၊ တကယ်လို့ သူလိုလူမျိုးတွေ အများကြီး ရှိနေရင် နောက်ပိုင်း ငါတို့ ဘယ်လို ရင်ဆိုင်မလဲ။”
“……”
သူတော်စင်တိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ဟုတ်သားပဲ၊ ဒီလိုလူမျိုးတွေ အများကြီးရှိရင် သူတို့ နောက်ပိုင်း ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ။
အပင်ပန်းခံပြီး ပြုပြင်ထားတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတွေက တခြားသူတွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားတော့မှာလား။
“ဒီလောက်ထိ စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့ဦး။”
ဆွေ့ဟွမ်းရွှီက -
“ဒီကိစ္စကို အပေါ်ကို သတင်းပို့ပြီးရင် သူတို့ဘက်ကလည်း သင့်လျော်တဲ့ စီမံချက်တွေ ထွက်လာမှာပါ။”
“ပြီးတော့ ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ ဒုက္ခရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာက ငါတို့ ချုပ်နှောင်ခံထားရပြီး သူကတော့ မချုပ်နှောင်ခံထားရလို့ပဲ။”
“တကယ်လို့သာ ငါတို့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သုံးနိုင်ရင် ငါတို့ အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာတွေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ထိုစကားကြောင့် သူတော်စင်အချို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။
“အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ စိတ်ပူနေလည်း အသုံးမဝင်ဘူး၊ နက်နဲခြင်းချုပ်နှောင်မှု နည်းလမ်းကို အရင် လေ့လာကြရအောင်။”
ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။ သူတော်စင်များလည်း စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေပြီး နက်နဲခြင်းချုပ်နှောင်မှု နည်းလမ်းကို စတင် လေ့လာကြသည်။
“ခဏလောက် လာခဲ့ဦး။”
ဝမ်ချုံစန်းက ဖန့်ချန်၏ အင်္ကျီစကို အသာဆွဲကာ ခေါ်သည်။ ဖန့်ချန်လည်း သူနှင့်အတူ အဝေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။