အခန်း ၂၇၄၆
Vol. 275 Ch. 2746
အခန်း (၂၇၄၆) - ဖန့်ချန် မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။
ယင်ချွဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ မေးမြန်းမှုနှင့်အတူ သူတော်စင်တို့သည် ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အသေးစိတ် ပြန်လည် ပြောပြကြသည်။
၎င်းတို့ထဲတွင် ကျောက်စာတိုင်၏ အကြောင်းအရာများလည်း အကျုံးဝင်သည်။
ထိုနေရာရှိ ယင်လောကမှ ကောင်းကင်အရှင်များသည် ကျောက်စာတိုင်ပါ အကြောင်းအရာများကို ကြားပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး သူတို့၏ အကြည့်များကို ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်ထံသို့ ပို့လိုက်ကြသည်။
“ရှူလုံ၊ ဒီချင်းဟယ် အကြီးကဲဆိုတာ မင်းတို့ ချင်းမင် က အရင်က ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်တုန်းက တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ချင်းဟယ် ငရဲမင်း မဟုတ်ဘူးလား။”
စကားပြောသူမှာ လင်ယောင် ယင်လောက မှ မဟာကောင်းကင်အရှင် ဖြစ်သည်။
အရင်က စီကုကျီ က သူတို့ကို ပြောဖူးသည်မှာ ဤမဟာကောင်းကင်အရှင်သည် "ယဲ့" အမည်ရှိသူ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။
စကားလုံးများထဲတွင် သူသည် ယဲ့ထျန်းကူ နှင့် ပတ်သက်နေသူဖြစ်ကြောင်း သတိပေးလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
“ယဲ့ရှင်းရှန်း၊ ဒီနှစ်ယောက်ဟာ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထား ဘာတစ်််််ခုမှ ငါတို့လက်ထဲမှာ မရှိဘူး။”
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“ငါထင်တာကတော့ အထောက်အထားတွေ အများကြီး ထပ်လိုတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အရင်တုန်းက သူက အသက်ချုပ်နှောင်ပညာရပ် ကို ကျွမ်းကျင်ခဲ့တယ်။”
“အခု ဒီရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ထဲမှာ အသက်ချုပ်နှောင်၊ အနှစ်သာရချုပ်နှောင်၊ နက်နဲချုပ်နှောင်ခြင်း ဆိုတဲ့ ပညာရပ်တွေ ရှိနေပြန်တယ်။”
“ဒါတွေက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ပဲလား။ ဒါ့အပြင်…”
“ဒီမျိုးဆက်သစ်လေးတွေက ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ထဲမှာ ဘာအကျိုးမြတ်မှ မရခဲ့ဘူးလို့ ဆိုပေမဲ့၊ လူသားမျိုးနွယ်ဝင် ဖန့်ချန်ကတော့ ဖြစ်နိုင်တယ်။”
ယဲ့ရှင်ရှန်း၏ အကြည့်များသည် ဖန့်ချန်အပေါ်တွင် ကျရောက်သွားပြီး ရယ်မောကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောသည်။
“ခုနလေးတင်ပဲ မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်က ဖန့်ချန်မှာ အသက်ချုပ်နှောင်ပညာရပ် ရှိနေကြောင်းကို ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ထဲက ကျန်ရစ်သူတွေက ဖော်ထုတ်သွားတယ်လို့ ပြောပြတယ်။”
“အရင်က ချင်းဟယ် ငရဲမင်းဟာ နယ်ပယ်ကိုးခု ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်နယ်မြေမှာပဲ ရှိနေခဲ့တာပါ။”
“ပြီးတော့ ဖန့်ချန်ဆိုတာကလည်း လူသားမျိုးနွယ်ဝင်တွေရဲ့ ရှန်းဟုန်အရှင်သခင် ဖြစ်တဲ့အတိုင်း၊ အဲဒီ နယ်မြေကိုးခု ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်နယ်မြေမှာပဲ သံသရာလည်ပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခဲ့ဖူးတာလေ။”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ် တို့၏ အမူအရာတို့မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။
အရပ်ရပ်မှ လာရောက်ကြသော ယင်လောက ၏ ကောင်းကင်အရှင်တို့သည်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် စူးစမ်းလိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
“ယဲ့ရှင်းရှန်း၊ မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ။”
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မပြောင်းလဲဘဲ အေးစက်စက်ပင် ရှိနေသည်။
“ငါ ဖန့်ချန်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာတွေထဲမှာ အနှစ်သာရချုပ်နှောင်ခြင်းပညာရပ်နဲ့ နက်နဲချုပ်နှောင်ခြင်းပညာရပ်တွေရဲ့ စွမ်းအားအမှတ်အသားတွေ ရှိ၊ မရှိ ကြည့်ချင်တယ်။”
“သူက အသက်ချုပ်နှောင်ပညာရပ်ကို နားလည်ထားလို့ ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ထဲက ကျန်ရစ်သူတွေက သူ့ကို ကိုယ့်လူလို သဘောထားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီကောင်လေးတွေ နက်နဲချုပ်နှောင်ခြင်း အကျဉ်းထောင်မှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရတုန်းက သူက ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ရဲ့ အစစ်အမှန် အကျိုးကျေးဇူးကို ရသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”
ယဲ့ရှင်းရှန်းက ပြုံးစစဖြင့် ပြောသည်။
“ဒီတစ်ခေါက်မှာ ငါတို့တွေ အတော်လေး အားထုတ်ပြီး ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ရဲ့ တံဆိပ်ကို ဖွင့်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရတာ။ နောက်ပြီး ပြန်ပိတ်ဖို့ကလည်း အားအများကြီး စိုက်ထုတ်ရဦးမှာ။”
“ဒီကောင်လေးတွေကို ရှဲ့ကျစ်ရုံးတော်ထဲ ဝင်ခွင့်ရအောင် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေကို ငါတို့ ဖွင့်ပေးခဲ့ရတယ်။”
“ငါတို့ အဖွဲ့အသီးသီးက ပူးပေါင်းပြီး ယွမ်ရွှီရေ၊ ကောင်းကင်မီးတောက်သီး၊ မရဏသားရဲသွေး စတာတွေကို အများကြီး ရှာဖွေခဲ့လို့သာ သူတို့ရဲ့ စိုက်ပျိုးမှုအဆင့်က သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့တာ။”
“ဒီလောက် အများကြီး ပေးဆပ်ထားတာ၊ ဒီနေ့တော့ ဘာမှမရဘဲ လက်ဗလာနဲ့ ပြန်သွားရတော့မလို ဖြစ်နေပြီလား။”
ယင်လောကမှ ကောင်းကင်အရှင်များစွာသည် အတွေးနယ်ချဲ့နေကြပြီး၊ ယဲ့ရှင်းရှန်း၏ စကားကို သဘောတူသည့်အလား မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ဝမ်ချုံစန်းတို့ သူတော်စင်များမှာမူ မျက်နှာပျက်သွားပြီး အမျက်ဒေါသတို့ဖြင့် ပြာနှမ်းသွားကြသည်။
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်၊ ဆွေ့ရှင်းကျိ၊ လွမ်းထိုက်ကူ အစရှိသည့် ဝါရင့်ဘိုးဘေးများပင်လျှင် ဤမဟာကောင်းကင်အရှင်၏ တောင်းဆိုချက်မှာ အလွန်လွန်ကဲသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ့စကားတစ်ခွန်းကြောင့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်းကို စတင်သူကို အတွင်းကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ပြသခိုင်းရမည်တဲ့လား။
ဒါက လူအများရှေ့မှာ အဝတ်အစားချွတ်ခိုင်းတာနဲ့ ဘာများ ထူးခြားပါတော့မလဲ။
အကြီးကဲငါးပါးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အမူအရာတို့မှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။
သို့သော် ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမမှ ဝါရင့်ဘိုးဘေးအချို့၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ တစ်ဖက်သူ ဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းမြောက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
“ယဲ့ရှင်းရှန်း၊ မင်းက ဒီနေရာမှာ ငါတို့ရဲ့ အရာရှိငယ်လေးကို လူသိရှင်ကြား စော်ကားနေတာပဲ။”
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ အကြည့်တို့မှာ အေးစက်သွားသည်။
ယဲ့ရှင်းရှန်းက ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ဘယ်ဌာနမှ ခွဲခြားမနေပါနဲ့။ ချင်းမင် သမာဓိခုံရုံးကို ခေါ်လာရင်တောင် ဘာမှ အသုံးဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“မင်းတို့ ချင်းမင်ရဲ့ ခုံရုံးကလည်း ငါ့စကားကို ထောက်ခံလိမ့်မယ်။”
“မဟုတ်ရင်တော့ နောက်ပိုင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေမှာ အခက်အခဲတွေ အများကြီး ရှိလာလိမ့်မယ်။”
“နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ဖွင့်ထားတဲ့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ကောင်းကင်ငါးပါး ကြားထဲမှာ နောက်ထပ် တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ကြဦးမှာလား။”
ကြားနေအနေအထားရှိသော ယင်လောက၏ ကောင်းကင်အရှင်တို့မှာ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။
ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ကောင်းကင်ငါးပါးသည် ပူးပေါင်း၍ အကျိုးကျေးဇူးကို အရင်ရှာဖို့သာ အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။
ဒါက ပထမဦးစားပေး မူဝါဒပဲ ဖြစ်သည်။
သာ၍ ကောင်းကင်ငါးပါးကြားထဲမှာ အချင်းချင်း စစ်ဖြစ်ကြမယ်ဆိုရင်၊ အသိုက်ပျက်ရင် ဥမကျန် ဆိုသလို အားလုံးပဲ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးကြလိမ့်မယ်။
“ဖန့်ချန် မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။”
ယဲ့ရှင်းရှန်းက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သည်။
“ကျွန်တော် သေသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာတွေက နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီကျရင် ယဲ့ရှင်းရှန်းမဟာကောင်းကင်အရှင်က စိတ်ကြိုက် ဝင်ထွက်ပြီး ကြည့်ချင်သလောက် ကြည့်နိုင်ပါတယ်။”
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက်
“ကျွန်တော် အခု အသက်ရှင်နေသေးတော့ မသင့်တော်လောက်ပါဘူး။” ဟု ပြောသည်။
ယဲ့ရှင်းရှန်း၏ မျက်လုံးတို့မှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
“ဖန့်သူတော်စင် ဘိုးဘေး က အလုံးစုံကို မငဲ့ကွက်ချင်တော့ဘူးပေါ့လေ။”
“ခင်ဗျားမှာ ခင်ဗျားရဲ့ အကြောင်းရှိသလို ကျွန်တော်မှာလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြောင်း ရှိပါတယ်။ ခင်ဗျားတာဝန်ကို ခင်ဗျားယူ၊ ကျွန်တော့်တာဝန်ကို ကျွန်တော်ယူပေါ့။”
“မဟာကောင်းကင်အရှင် ဖြစ်ရုံနဲ့ ဒီလောက်ကြီး စွက်ဖက်ခွင့် ရှိတာ မဟုတ်ဘူး။”
ဖန့်ချန်က လက်ကို ယှက်၍ အရိုအသေပေးကာ -
“မဟာကောင်းကင်အရှင်မို့လို့ လေးစားပြီး စကားကောင်းကောင်း ပြောနေတာပါ။ တကယ်လို့ မလေးစားဘူးဆိုရင် ‘အမွှေးစုတ်ပွား’ လို့ ခေါ်လိုက်ရင် ခင်ဗျား ဘာလုပ်နိုင်မလဲ။”
ဟု ဆိုသည်။
“……”
ထိုနေရာရှိ ယင်လောကမှ မဟာကောင်းကင်အရှင်များသည် အံ့ဩသွားကြသည်။
ရှူလုံနှင့် ယင်ချွဲ့ပင်လျှင် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သည့် အကြည့်မှာ ထူးဆန်းနေသည်။
အခြားနှစ်ဦးမှာမူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အလေးအနက် ရှိနေကြသည်။
ကျန်ရှိသော ယင်လောကမှ ကောင်းကင်အရှင်များသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ငေးကြည့်နေကြသည်။ မျိုးဆက်သစ်တစ်ဦးက မဟာကောင်းကင်အရှင်ကို ဤမျှအထိ မရိုမသေ ပြောရဲလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ကြပေ။
ယဲ့ရှင်းရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးတို့မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက ဘာမှ ထပ်မပြော၊ ဖန့်ချန်ကလည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုနေရာ၏ လေထုမှာ အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။
“ကျွန်တော် တစ်ခုလောက် ပြောပါရစေ။”
စီကုကျီက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောသည်။
“ခင်ဗျားတို့က မဟာကောင်းကင်အရှင်တွေ ဖြစ်ပေမဲ့ အတွေ့အကြုံအရဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အကြီးကဲငါးပါးလောက် မများကြပါဘူး။ ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တို့လည်း ပြောပိုင်ခွင့် ရှိတယ် မဟုတ်လား။”
သူက ယဲ့ရှင်းရှန်းကို ကြည့်သည်။
ယဲ့ရှင်းရှန်းက ထိုအခြေအနေကို မြင်သော် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးပြန်ပေါ်လာသည်။
“မင်းတို့ အကြီးကဲငါးပါးမှာ ပြောပိုင်ခွင့် ရှိတာပေါ့။ မင်းတို့က ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမ ရဲ့ သဘောထားကို ကိုယ်စားပြုတာပဲ။”
စီကုကျီက ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဖန့်ချန်ဆိုတာ သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်းကို စတင်သူပါ။ အခုဆိုရင် ကောင်းကင်ငါးပါး ထဲမှာ သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်းထဲ ပါဝင်တဲ့ သူတော်စင်တွေ အများကြီးပဲ။ ဒီအချက်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူက ထူးခြားနေပါပြီ။”
“ဒီနေ့ သူ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာကို တခြားလူတွေ ကြည့်ချင်တိုင်း ကြည့်ခွင့်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်၊ နောက်ပိုင်း ကျွန်တော်တို့ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”
“ကျွန်တော်တို့ အကြီးကဲငါးပါးရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာတွေကော ခင်ဗျားတို့ စကားတစ်ခွန်းနဲ့ပဲ ဖွင့်ပြပေးရတော့မှာလား။”
ယဲ့ရှင်းရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးတို့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမ၏ အဖွဲ့ဝင်အများစုမှာ စီကုကျီကို အံ့ဩစွာ ကြည့်နေကြသည်။ မယုံနိုင်စရာပင်။
“ဒီကောင်က ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးဆီ ငါတို့ထက်တောင် အရင် ခိုဝင်သွားပြီလား။”
စီကုရှန်းက ရှန်ကျီကျန်းကို လျှို့ဝှက်စကားပြောလိုက်သည်။
“မင်းကလည်း မိုက်လိုက်တာ။ အကြီးကဲငါးပါးရဲ့ သဘောထားက ရှင်းနေပြီပဲ။ ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမနဲ့ သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်းတို့ မတည့်တာက ငါတို့အတွင်းရေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမဟာကောင်းကင်အရှင်တွေက ဖန့်ချန်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာကို ဖွင့်ခိုင်းတာမျိုးဆိုရင်တော့ နောက်ပိုင်း ငါတို့ ဘယ်လိုနေရမလဲ။”
“ဒီကိစ္စကို လက်လျှော့လို့ မရဘူး။”
ရှန်ကျီကျန်းက မျက်နှာကို တင်းထားလျက် ပြန်ဖြေသည်။
“ဒါကြောင့်မို့လို့ ယဲ့မဟာကောင်းကင်အရှင်၊ ခင်ဗျားရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို ကျွန်တော် သဘောမတူဘူး။”
စီကုကျီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ဆွေ့ဟွမ်းရွှီ တို့ အကြီးကဲလေးပါးကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ကော။”
အကြီးကဲလေးပါးလည်း ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ အားလုံးက သဘောမတူကြပေ။
ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမမှ အဖွဲ့ဝင်များသည်လည်း သွားကိုကြိတ်၍ မည်သည့်ဘက်တွင် ရပ်တည်ရမည်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။
“ယဲ့ရှင်းရှန်း၊ မင်းက အခု ပဋိပက္ခကို ပိုဆိုးသွားအောင် လုပ်နေတာ။”
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“ဒီကောင်လေးတွေတောင် နားလည်တဲ့ သဘောတရားကို မင်း မနားလည်ဘူးလား။”
“မျိုးဆက်သစ်တွေက ဘာနားလည်လို့လဲ။”
“ဒီနေ့တော့ ဖန့်ချန်ရဲ့ အသက်ချုပ်နှောင်ပညာရပ်နဲ့အတူ တခြားပညာရပ်တွေ ရှိသေးလားဆိုတာကို ငါ ကြည့်ကိုကြည့်ရမယ်။”
“ဒီကိစ္စက ကောင်းကင်ငါးပါး အတွက် အရမ်းအရေးကြီးတယ်။”
“မင်းတို့ ချင်းမင်က ဒီလိုမျိုး လျှို့ဝှက်ထားမယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့ အရင်က ကြိုးစားခဲ့သမျှတွေက ဟာသတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီတာဝန်ကို မင်း ယူနိုင်ပါ့မလား။”
ယဲ့ရှင်းရှန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားသည်။
ရှူလုံနှင့် ယင်ချွဲ့တို့က ရှေ့တက်လာစဉ် အခြား မဟာကောင်းကင်အရှင်နှစ်ဦးက သူတို့ကို ကြားဝင်တားဆီးလိုက်သည်။
နေရာတစ်ခုလုံးတွင် တင်းမာမှုများ တိုးပွားလာသည်။
“အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး။”
ဖန်််ရွှေ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်မှ ကြည့်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။
သူတို့သည် ဖန့်ချန်အတွက် အလွန်ဆိုးရွားသော အခြေအနေကို မြင်နေရပြီဖြစ်သည်။
အခြား မဟာကောင်းကင်အရှင်နှစ်ဦး၏ သဘောထားမှာ ယဲ့ရှင်ရှန်းဘက်တွင် ရပ်တည်ရန် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် ဒီနေ့မှာ မတော်တဆဖြစ်ပြီး မဟာကောင်းကင်အရှင်များကြား တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ယဲ့ရှင်းရှန်း၏ အရှိန်မှာ အလွန်မြန်သည်။ သူက ပြုံးရွှင်လျက် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဖန့်ချန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားသည်။
သူက ဖန့်ချန်ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်စဉ် အဖြူရောင် လက်အစွပ်အင်္ကျီလက်တစ်ခုက ထွက်ပေါ်လာပြီး ယဲ့ရှင်းရှန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ညင်သာစွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
ယဲ့ရှင်းရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးတို့မှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားတော့သည်။