← Chapters

အခန်း ၂၇၅၃

Vol. 276 Ch. 2753

အခန်း ၂၇၅၃

Vol. 276 Ch. 2753

အခန်း (၂၇၅၃) - နတ်ဘုရားကျွန်

​ဖန့်ချန်သည် ကမ္ဘာဦးအဆင့်မြင့် အနှစ်သာရစွမ်းအင် ၏ တန်ဖိုးကို ယခုမှပင် အပြည့်အဝ နားလည်သွားတော့သည်။

​သူသည် ထိုအနှစ်သာရစွမ်းအင် ကို စားသုံးလိုက်ပြီးနောက်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အလွန်ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်မျိုး ရောက်ရှိလာသည်။

​ထိုစွမ်းအားမှာ လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွနေသော သမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ သူသည် အတွင်းကမ္ဘာ၏ ဆုလာဘ်များကို လက်ခံရယူနေချိန်တွင်၊ ထိုစွမ်းအားကိုပင် ပြန်လည်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာဆီသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

​အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာ ကိုးလုံးနှင့် သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် ပိုမိုခိုင်မာလာနေသည်။

​တစ်ဆ။

​နှစ်ဆ။

​ငါးဆ

​ဆယ်ဆ

​တစ်ရာဆ

​ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ မှန်လေး အရင်က ပြောခဲ့သည့် ဆယ်ဆဆိုသော ပမာဏကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​အဆတစ်ရာသို့ ရောက်ရှိသွားမှသာ ထိုတိုးတက်မှုမှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားပြီး တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

​သတိမထားမိလိုက်သည့်ကြားထဲမှာပင် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအား တံဆိပ်များအားလုံးမှာ ဖန့်ချန်၏ ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံနေကြသည်။

​ချုပ်နှောင်ခြင်း ၊ အသက်ချုပ်နှောင်ခြင်း နှင့် နက်နဲမှုချုပ်နှောင်ခြင်း တို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော တံဆိပ်များအားလုံးမှာ ဤတစ်ကြိမ် တိုးတက်မှုနှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး တောက်ပသော အလင်းရောင်များမှာလည်း အရင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

​“မှန်လေးကတော့ ငါ ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့် အနှစ်သာရစွမ်းအင် ကို စားလိုက်ရင် အတွင်းကမ္ဘာ ဆယ်ဆလောက်ပဲ ခိုင်မာသွားမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ။”

​“အခု တိုးတက်လာတာက ဆယ်ဆရဲ့ ဆယ်ဆတောင် ကျော်နေပြီ……”

​“သာမန် သူတော်စင်တွေက ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို တက်တဲ့အခါ သာမန် အနှစ်သာရစွမ်းအင်တောင် ရဖို့ မလွယ်ဘူး။”

​“သူတို့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာတွေက ဘယ်လောက်အထိ ခိုင်မာသွားမှာလဲ။ နှစ်ဆလား၊ သုံးဆလား။”

​အဆင့်တက်ခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲ အရှိန်အဝါများ မကုန်ဆုံးသေးမီမှာပင် ဖန့်ချန်သည် မနေနိုင်ဘဲ အတွေးနယ်ချဲ့မိသည်။

​သူ့အတွက် ဖြစ်ပေါ်လာသော တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ သာမန် သူတော်စင်များအတွက်ဆိုလျှင် သူတို့၏ အသိဥာဏ်ကို အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​သို့သော် နောက်တစ်ဖက်က ပြန်တွေးကြည့်မိသည်။

​“ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းဆောင် ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာဆိုရင်ရော၊ ငါကလည်း အဲဒီလို သာမန် သူတော်စင်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေမလား။”

​ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။

​စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အနည်းငယ် လှိုက်ဖိုလာသည်။ လုကျိုးယွမ် ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပင် ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းဆောင်’ ၏ လိုက်လံရှာဖွေမှုကို ရှောင်တိမ်းရန် ‘ကောင်းကင်ငါးပါး’ နယ်မြေတွင် ပုန်းအောင်းနေရသည်ကို သိထားသောကြောင့်၊ သူနှင့် နန်းဆောင်အကြား အကွာအဝေးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားနေမှန်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။

​ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ တိုးတက်မှုတိုင်းမှာ ကြီးမားလှသည်။ ယခုအချိန်တွင် တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ နှိုင်းယှဉ်စရာ မရှိခြင်းပင်။

​“ဟုတ်သားပဲ၊ ဒီတစ်ခါ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာတွေ ပြောင်းလဲသွားတာက ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့် အနှစ်သာရစွမ်းအင် ကြောင့်ချည်းတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”

​“အဲဒီအရာက ဒီပြောင်းလဲမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးရုံပဲ ရှိမယ်။ အမှန်တကယ်တော့ အတွင်းကမ္ဘာ တိုးတက်မှုအတွက် သက်ရောက်မှုက အသေးအဖွဲပဲ၊ မှန်လေး ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဖြစ်မယ်။”

​ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရှိန်အဝါများမှာ တည်ငြိမ်သွားပြီး မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လိုက်သည်။

​သူ့ရှေ့တွင် အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာ ကိုးလုံးသည် လည်ပတ်နေသည်။ အရင်ကနှင့် မတူဘဲ သူတို့မှာ အရေခွံလဲ၊ လူဝင်စားဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

​အထဲရော၊ အပြင်ရော အားလုံးမှာ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ဤပြောင်းလဲမှုကြောင့်ပင် ယခုအချိန်တွင် သူတို့မှာ အရင်ကထက် အဆပေါင်းတစ်ရာကျော် ပိုမိုခိုင်မာနေပြီ ဖြစ်သည်။

​“ဖန့်ငရဲမင်း နိုးလာပြီ ”

​ချီယန်သူတော်စင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောသည်။

​ရှောင်ချင်းယောင်က အမြန်ပင် မေးလိုက်သည်။

​“မောင်လေး၊ အခု ဘယ်လိုခံစားရလဲ။ အတွင်းကမ္ဘာက ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်သွားလဲ။”

​“ရှောင်အစ်မတော်၊ အစ်မတုန်းက ကျဲနယဲ့အဆင့်မြင့် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် တက်ခဲ့တုန်းက အတွင်းကမ္ဘာက ဘယ်လောက်အထိ တိုးတက်ခဲ့လဲ။”

​ဖန့်ချန်က စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။

​“ငါက အဲတုန်းက ကောင်းကင်မြေအဆင့် အနှစ်သာရစွမ်းအင် ကို စားခဲ့တာ၊ အတွင်းကမ္ဘာက ငါးဆလောက်ပဲ တိုးတက်ခဲ့တယ်။”

​ရှောင်ချင်းယောင်က ပြန်ဖြေသည်။

​ငါးဆပဲလား။

​ဖန့်ချန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

​“လုကျိုးယွမ်ကကော အစ်မနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဘယ်လိုလဲ။”

​“လုကျိုးယွမ်ရဲ့ ပါရမီက ငါနဲ့ သိပ်မကွာဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့် အနှစ်သာရစွမ်းအင် ကို စားခဲ့တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။”

​“သူ့ အတွင်းကမ္ဘာက အနည်းဆုံး ဆယ်ဆလောက် တိုးတက်ခဲ့မှာပဲ။”

​ရှောင်ချင်းယောင်က ပြောသည်။

​“ဒါဆိုရင် မှန်သွားပြီ။ လုကျိုးယွမ်က ဆယ်ဆ၊ ငါက အဆတစ်ရာဆိုတော့ ဒီနေရာမှာတင် ကွာခြားချက် ရှိနေပြီ။”

​ဖန့်ချန် စိတ်အေးသွားသည်။

​ဤသို့ဆိုလျှင် လုကျိုးယွမ် ကြောက်ရွံ့နေသော ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းဆောင်’ ကို နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်သေးသည်။

​ရှောင်ချင်းယောင်က ဖန့်ချန်၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို ထပ်မေးရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် အလွန် အရေးတကြီး တံခါးခေါက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​ဖုန်း ဖုန်း ဖုန်း…… ဖုန်း

​“မောင်လေး၊ အပြင်က ဒီလူ ရောက်နေတာ ကြာပြီ။ အစပိုင်းတော့ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပဲ ခေါက်နေတာ၊ အခုတော့ တံခါးကို ရိုက်ခွဲနေပြီ။”

​ရှောင်ချင်းယောင်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် -

​“ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲ၊ အပြင်ကလူက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ ငါတို့ မသိဘူး။ မောင်လေး ဂရုစိုက်ပါ။”

ဟု သတိပေးသည်။

​“ငါ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်မှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။”

​ဖန့်ချန် အံ့ဩသွားသည်။

​ချီယန်သူတော်စင်က အလျင်အမြန်ပင် -

​“ဖန့်ငရဲမင်း၊ ဒါက ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် မဟုတ်တော့ဘူး။ အရှင်သခင် အဆင့်တက်တဲ့အချိန်မှာ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးပေါက်က ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ ဒီကို ရောက်လာတာပါ။”

ဟု ရှင်းပြသည်။

​“အော်…”

​ဖန့်ချန် စိတ်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

​တံခါးအပြင်ဘက်က အရိပ်ကိုမူ သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ အပြင်ဘက်က မြင်နေရသည့် ရှေးဟောင်း သမိုင်းဝင် မြင်ကွင်းမှာ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်နှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်မှန်း သူ သိလိုက်ရသည်။

​“အပြင်က ဒီကောင်ကတော့…… ငါ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးကို မရိုက်ခွဲနိုင်ဘူးဆိုတော့ သူ့စွမ်းအားက ငါ့ထက် နိမ့်မှာပဲ။”

​ဖန့်ချန် စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အကြောင်းရင်း အကျိုးဆက် ပိတ်ကာပြင်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

​ချီယန်သူတော်စင်နှင့် လီဝူ တို့က အနားသို့ ကပ်လာကြသည်။ ရှောင်ချင်းယောင်လည်း အံ့ဩသွားပြီး ဖန်သားပြင်ထဲမှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

​ထိုနေရာမှာ ကျယ်ပြောလှသော မြေပြင်ပေါ်တွင် အရိပ်လေးတစ်ခုသည် တံခါးပေါက်ရှေ့၌ ရပ်ကာ အားကုန်သုံး၍ တံခါးကို ခေါက်နေသည်။ အရင်က ဝေဝါးနေသော အရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရှင်းလင်းလာသည်။

​အသက် ၂၀ ကျော် အရွယ် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး တံခါးကို ခေါက်လိုက်တိုင်းတွင် သူ၏ လက်သီးဆုပ်ထဲမှ ပြင်းထန်လှသော ‘ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအား’ များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​“ဒါက ‘ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအား’ ပဲ။”

​ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။

​ပိတ်ကာပြင်ထဲမှ မြင်ကွင်းမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ နေရာမှာ ဆယ်မိုင်ကျော်ခန့် ဝေးသည့်နေရာ ဖြစ်သည်။

​အသက်အရွယ်တူ လူငယ်တစ်စုမှာ တံခါးလာခေါက်နေသော ထိုလူငယ်ကို ခိုးကြည့်နေကြသည်။

​“ဖန့်လင်ယွင် ဆိုတဲ့ကောင် သတ္တိကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးကို ရိုက်ဖွင့်လိုက်နိုင်ရင်တောင် ဘာလုပ်မလဲ။”

​“အထဲက ‘နတ်ဘုရားကျွန်’က အစွမ်းထက်နိုင်တယ်၊ ငါတို့နဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူး။”

​“ဒါတွေ ထားလိုက်ပါ၊ ဖန့်လင်ယွင်ကို အမြန်သွားကူကြ။ ဒီတစ်ခါ ‘နတ်ဘုရားကျွန်’ တစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်ရင် ငါတို့ အိမ်ကနေ အကြီးအကျယ် ဆုချမှာ သေချာတယ်။”

​“ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ၊ တစ်ကောင်တည်း ခွဲထွက်နေတဲ့ နတ်ဘုရားကျွန်ကို တွေ့ဖို့က လွယ်တာ မဟုတ်ဘူး။ အခု သူက အဆင့်တက်နေတဲ့အချိန်ဆိုတော့ အားအနည်းဆုံးပဲ။ ဒီတံခါးကို ရိုက်ဖွင့်နိုင်ရင် ငါတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်တယ်။”

​‘အကြောင်းရင်း အကျိုးဆက်’ ပိတ်ကာပြင်ထဲတွင် ထိုလူငယ်များ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောနေကြသည်။

​သူတို့ ပြောလိုက်သော စကားလုံးများကြောင့် ရှောင်ချင်းယောင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

​“နတ်ဘုရားကျွန်”

​ဖန့်ချန်က ရှောင်ချင်းယောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ -

​“အစ်မ၊ အစ်မ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ။”

​“သူတို့က ငါ့ကို ‘နတ်ဘုရားကျွန်’ လို့ ခေါ်နေကြတယ်။”

​“ဒီ စကားလုံးနှစ်လုံးက အမှန်တရားနဲ့ နီးစပ်နေတာလား။”

​“နီး၊ နီးစပ်တယ်……”

​ရှောင်ချင်းယောင်က မျက်နှာဖြူဖျော့လျက် ခေါင်းညိတ်သည်။

​ဖန့်ချန် စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ တရိပ်ရိပ် ပြေးလွှားနေသည်။

​မဟာနတ်ဘုရားကမ္ဘာ စမ်းသပ်မှု စခန်း

​သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းဆောင်

​သစ္စာဖောက်များ

​သူသည် ထို အစအနများကို ဆက်စပ်ကြည့်ရန် ကြိုးစားသည်။ ရှောင်ချင်းယောင်တို့တောင် ပြောပြဖို့ မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေသော အမှန်တရားကို သူ ခန့်မှန်းကြည့်သည်။

​ယခင်က သူသည် ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းဆောင်’ ၏ တည်ရှိမှုမှာ ဟိုတစ်နေ့က ရှီးမျိုးနွယ်စု အရေခွံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်နှင့် တူမည်ဟု သံသယ ဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့သည် သူတစ်ပါး၏ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာကို ပေါင်းစပ်ယူနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် လုကျိုးယွမ်တို့ ထွက်ပြေးနေကြရခြင်း ဖြစ်မည်။

​သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ‘နတ်ဘုရားကျွန်’ ဆိုသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ တစ်ခုခု လွဲမှားနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

​“ဒီထဲမှာ တစ်ခုခု လိုအပ်နေသေးတယ်……”

​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများမှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်။

​နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည် ဆန်းစစ်ကာ စိတ်ထဲတွင် ယှဉ်ကြည့်၊ သက်သေပြ၊ စနစ်တကျ ပြန်တွေးကြည့်သည်။

​ရုတ်တရက် သူ တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။

​“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်နယ်မြေ ”

​“ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်နယ်မြေရဲ့ အရှင်သခင်တွေဟာ မျိုးဆက်တိုင်းမှာ ‘ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင် မျက်လုံး’ ရဲ့ ကျွန် ဖြစ်နေခဲ့ရတာ……”

​“သူတော်စင်တွေ လျှောက်လှမ်းတဲ့ လမ်းစဉ်က နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို နားလည်တာ၊ အတွင်းကမ္ဘာကို ပုံဖော်တာ၊ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို တံဆိပ်ခတ်တာပဲ……”

​“ဒါပေမဲ့ ဒီလူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ငါ့ကို ‘နတ်ဘုရားကျွန်’ လို့ ဘာလို့ ဒီလောက် အသေအချာ ပြောနေတာလဲ……”

​“သူတို့ ပြောတဲ့ ‘နတ်ဘုရား’ ဆိုတာ…… နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကို ပြောတာလား။”

​ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

All Chapters