အခန်း ၂၇၅၆
Vol. 276 Ch. 2756
အခန်း (၂၇၅၆) - ငါတို့ ဒီနေ့ တစ်ခုလောက် လောင်းကြေးထပ်ကြမလား
ပြိုင်ပွဲကြီးမှာ အချိန်အတန်ကြာ ဆက်လက်ကျင်းပနေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်အတွင်း ပြိုင်ပွဲဝင် သူတော်စင်အများစုသည် ချင်ဝူကျူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကိုသာ အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုနေကြသည်။
ရလဒ်မှာ သူတို့အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။ ချင်ဝူကျူသည် ပြိုင်ပွဲတိုင်းတွင် အနိုင်ရရှိနေခဲ့ပြီး တစ်ပွဲမျှပင် အရှုံးမပေးခဲ့ရပေ။
ဆက်တိုက်အနိုင်ရခြင်း ကြောင့် သူသည် ‘ကောင်းကင်ငါးပါး’ မှ မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ ပြိုင်ဘက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင် အလွယ်တကူပင် အနိုင်ယူခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူတော်စင်များ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများနှင့် မသေချာမရေရာမှုများ လွှမ်းမိုးနေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ချင်ဝူကျူသည် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း စောပိုင်းအဆင့် မှ သက်တော်ရှည် ဘိုးဘေးတစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံချိန်၌ အရာအားလုံး ပေါ်လွင်လာသည်။
ထိုသူမှာ အသက်ကိုးသက် နဂါးမျိုးနွယ် မှ ဖြစ်သည်။
အသက်ကိုးသက်နဂါးမျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်ငါးပါး အတွင်းရှိ အမြစ်တွယ်နေသော သြဇာအာဏာကို မည်သူမျှ သံသယဝင်ဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။
သက်တမ်းရှည်ကြာစွာ ရှင်သန်ခဲ့သော ထိုသက်တော်ရှည် ဘိုးဘေးတစ်ဦးအနေဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မည်မျှများပြားသော အခွင့်အရေးများကို ရရှိခဲ့မည်နည်း။
သာမန်သူတော်စင်များ ကြားဖူးနားဝပင် မရှိသည့် မည်မျှများပြားသော ထူးခြားသည့် စွမ်းရည်များကို နားလည်သဘောပေါက်ထားမည်နည်း။
သို့သော် သူသည် ချင်ဝူကျူနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရသည်။
ယခုအခါ ပြိုင်ပွဲကွင်းပြင်၏ လေထုမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထူးဆန်းလာတော့သည်။
နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ထဲတွင် ဤပွဲကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေသည့် ကောင်းကင်အရှင်များပင်လျှင် ထူးခြားသည့် အရိပ်အယောင်များကို ဖော်ပြလာကြသည်။
“ဒီကောင် ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ လူတစ်ယောက်လုံး လုံးဝပြောင်းလဲသွားသလိုပဲ။”
ဖန်ရွှေသည် သူ့ပွဲပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် ရှန်တင်းဖန်းအနားသို့ ရောက်လာပြီး ချင်ဝူကျူက အသက်ကိုးသက်သက် နဂါးမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးကို အနိုင်ယူသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်ကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှိုက်လိုက်မိသည်။
ရှန်တင်းဖန်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။
“မသိဘူး။”
“မင်းပြောတာ မှန်သွားပုံပဲ။ ချင်ဝူကျူက ဒီတစ်ခါတော့ အသင့်ပြင်ပြီး လာခဲ့တာ။ ဒီလို အောက်ခြေလူတန်းစားက ဒီနေ့ ဒီလောက်အထိ တောက်ပလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း သူက ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးကို စိန်ခေါ်ရဲတာကိုး။”
ဖန်ရွှေ၏ အမူအရာမှာ တည်တင်းလေးနက်သွားသည်။
သူသာမက အခုလေးတင် ရှုံးနိမ့်သွားသည့် အသက်ကိုးသက်သက် နဂါးမျိုးနွယ်မှ ဘိုးဘေးနှင့် အနီးအနားရှိ သူတော်စင်များအားလုံး၏ အမူအရာများမှာ ထူးဆန်းနေကြသည်။
အကယ်၍ ချင်ဝူကျူကို ဆန်းနယဲ့၏ စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူအဖြစ် သတ်မှတ်မည်ဆိုလျှင်၊ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ဘိုးဘေးတစ်ဦးကို တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်ရန် မည်သည့်အဆင့်မျိုး ရှိထားရမည်နည်း။
“ဒါ……”
စီကုကျိသည် တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မြိုချလိုက်ရင်း-
“ဒီကောင်ရဲ့ လက်ရည်က ငါတို့ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်မှာတုန်းကထက် ဘယ်လိုရှိမလဲ။”
ကျန်ရှိနေသော ဘိုးဘေးလေးဦးမှာလည်း လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး စကားမဆိုကြပေ။
စီကုကျိ -
“မင်းတို့ တိတ်မနေကြပါနဲ့။”
“စိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ သူက ငါတို့ထက်တော့ နည်းနည်း ပိုသာနေမှာပေါ့။”
ဆွေ့ဟွမ်းရွှီက စီကုကျိကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။
“အမလေးဗျာ၊ လူသားမျိုးနွယ်က အဲဒီ ကောင်းကင်အရှင်ဆိုတာ ဘယ်သူများလဲ။”
စီကုကျိသည် သက်ပြင်းကို ရှိုက်သွင်းလိုက်သည်။
သူတို့သည် သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဘုရင်စီမံကိန်း၏ အကြီးကဲငါးဦး ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် တစ်ချိန်က ကောင်းကင်ငါးပါး၏ အားပေးထောက်ခံမှု ရှိခဲ့ဖူးသည်။
ယခုအခါ ကောင်းကင်ငါးပါးက သူတို့ကို ငြီးငွေ့ပြီး လျစ်လျူရှုကာ ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ ကိုသာ ထောက်ခံနေသော်လည်း၊ ယခင်က စုဆောင်းထားခဲ့သော အရင်းအနှီးများမှာလည်း နည်းလှသည်မဟုတ်ပေ။
ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်၊ အောက်ခြေအဆင့် မျိုးနွယ်စုသေးသေးလေးမှ ပေါ်လာသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူတို့ထက် ပိုတော်နေရတာလဲ။
ဒါကို ဘယ်မှာ သွားပြီး တရားမျှတမှု ရှာရမလဲ။
“ငါထင်တာတော့ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်က အခုဆိုရင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အဆင့်၊ တချို့ဆိုရင် အဆင့်မြင့် သူတွေနဲ့တောင် တူနေပြီ ထင်တယ်။”
“ဒါမှမဟုတ်… ကျဲနယဲ့အစောပိုင်း စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူအဆင့်ထိတောင် ရောက်နိုင်မလား။”
ရှန်တုရှင်းက လျှို့ဝှက်သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်။
“ဖန့်ချန် ဒီတစ်ခါတော့ ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်။”
အကြီးကဲငါးဦး၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။ အကယ်၍ ဖန့်ချန်သာ ဒုက္ခရောက်သွားမည်ဆိုလျှင်၊ တကယ့်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ ကျန်းထန်းဝမ် အဖွဲ့လည်း အခွင့်အရေးယူပြီး အင်အားချဲ့ထွင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားသည့်နေရာတွင် အနိုင်ယူရခက်ခဲမည့် လူတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းကိုမူ သူတို့ အမှန်ပင် မကျေနပ်နိုင်ကြပေ။
နောက်ပိုင်းတွင် ချင်ဝူကျူ၏ အောင်ပွဲများ တစ်ပွဲပြီးတစ်ပွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တန်လင် ကျောင်းတော်ရှိ လူသားမျိုးနွယ် ကျောင်းသားများသည် အစပိုင်းတွင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အလွန်အံ့အားသင့်သွားကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်လှုပ်ရှားကာ ပျော်ရွှင်နေကြသည်။
သူတို့သည် တစ်ခါတရံ လူသားမျိုးနွယ်၏ ကျောင်းသားများကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော ယုံကြည်မှုများ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။
ထိုကာလအတွင်း ချင်ဝူကျူလက်ချက်ဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားသော သူတော်စင်များမှာ ရေတွက်၍ မရနိုင်တော့ပေ။
ကျန်းထန်းဝမ်မှ သူတော်စင်များ ပါဝင်သလို၊ သူတော်စင် ဘိုးဘေး စီမံကိန်းတွင် ပါဝင်သူများလည်း ပါဝင်သည်။
ယခင်က ကျန်းထန်းဝမ်၌ ရာထူးနေရာမြင့်မားသူများလည်း ပါသလို၊ သက်တော်ရှည် ဘိုးဘေးများလည်း ပါဝင်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ချင်ဝူကျူသည် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း စောပိုင်းအဆင့်၏ ‘နံပါတ်တစ် သူတော်စင်’ ဆိုသည့် အမည်ကိုပင် ရရှိသွားခဲ့သည်။
ဤအချက်မှာ အခြားသော သူတော်စင်များကိုပါ သက်ရောက်မှုရှိနေပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်နေသည့်အချိန်တွင်ပင် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်နေကြရသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ဘာကြောင့်ဖြစ်မှန်းမသိ အံ့သြနေမိကြသည်။
“နောက်မှ ပေါ်လာပြီး ထူးချွန်လာတဲ့သူတွေ ရှိနိုင်ပေမဲ့၊ အစောပိုင်းမှာတော့ နာမည်လေးတချို့တော့ ရှိသင့်တာပေါ့။”
ဆွေ့ဟွမ်းရွှီက ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးတောင်မှ အစောပိုင်းတုန်းက ထူးချွန်တဲ့ မှတ်တမ်းတွေ ရှိခဲ့တာပဲ၊ ဒီချင်ဝူကျူဆိုတာ ဘယ်က ပေါ်လာတာလဲ။”
တန်ခယ်ရွှမ်၊ ရှန်ရှိုးယွမ်၊ ယင်တန့်၊ ဖူယွင်ဖေး၊ ဖူယာယာ၊ လဲ့လဲ့ တို့အားလုံးသည် မသိစိတ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ချင်ဝူကျူ၏ နာမည်သည် ယခင်က ဘာမျှ မထူးခြားခဲ့ပေ။ သူတို့ သူ့ကို သိခဲ့ရသည့်အချိန်မှာပင် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာစဉ်ကသာ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် ထူးချွန်သည့် လူငယ်များအကြားတွင် နောက်ဆုံးတန်းစားသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ယခုမူ အားလုံးကို ကျော်ဖြတ်ကာ တကယ့် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သက်တော်ရှည် ဘိုးဘေးများပင်လျှင် သူ့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
“မင်း သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရရင် အနိုင်ရမယ်လို့ ထင်လား။ သူ့ရဲ့ တကယ့်သက်တမ်းက မင်းထက် ပိုကြီးမယ်၊ အရင်က အရည်အချင်းတွေကလည်း မင်းထက် မနိမ့်ကျလောက်ဘူး။
အရင်က သူ့ရဲ့ လက်ရည်က မင်းထက် အများကြီး ပိုသာနေမှာ သေချာတယ်။”
ဝမ်ချုံစန်းက လျှို့ဝှက်သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်။
“အကယ်၍ မသေချာဘူးဆိုရင် ဆန်းနယဲ့ ဘွဲ့အမည်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။ ဒီအချိန်မှာ အားအင်တွေကို အလကား မဖြုန်းတီးပါနဲ့။”
“ဝမ်အိုကြီး၊ မင်း ငါ့ကို သိပ်အထင်သေးနေတာပဲ၊ ငါက ယဲ့ထျန်းဂူလေ။”
ဖန့်ချန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“……”
“ဒါဆိုလည်း ဂရုစိုက်ပါ။ လင်ယောင်ဂိုဏ်းက ယဲ့ထျန်းဂူဆိုတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုတော့ အရှက်မကွဲစေနဲ့။”
ဝမ်ချုံစန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောသည်။
“အဲဒီကောင်က အခုဆိုရင် နံပါတ်တစ် သူတော်စင် ဖြစ်နေပြီမဟုတ်လား။”
“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးက စွမ်းကင်စုစည်းခြင်း အဆင့်နဲ့ အသက်စွမ်းအဆင့်မှာ နံပါတ်တစ် သူတော်စင်ဘွဲ့ကို ရထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“သူသာ ဒီချင်ဝူကျူကို အနိုင်ယူလိုက်ရင်၊ ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးက ရွှေဟွေးရဲ့ အကောင်းဆုံး ကျောင်းသား ဖြစ်လာတော့မှာပေါ့။”
“အင်း၊ ရွှေဟွေးရဲ့ တံဆိပ်ကို တိုက်ရိုက် ယူသွားလို့ရပြီ၊ တကယ့်ကို အမိုက်စားပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ အခုအခြေအနေကို ကြည့်ရင်တော့ နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲမယ်။ ချင်ဝူကျူက ဘယ်သူနဲ့ပဲ ယှဉ်ယှဉ် တစ်ကွက်တည်းနဲ့ပဲ အနိုင်ယူသွားတာ။ ဒါက သူတို့ကြားထဲမှာ အဆင့်ချင်း အများကြီး ကွာခြားနေတယ်ဆိုတာ ပြနေတာပဲ။”
ပြိုင်ပွဲပြီးခါနီးချိန်တွင် သူတော်စင်များက တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြသည်။
အဆင့် (၄၀၀) ကျော်အထိ ရှုံးနိမ့်သွားသော သူတော်စင်များပင်လျှင် မျက်နှာပျက်မခံဘဲ ဤအကြောင်းကို ဟန်လုပ် ပြောဆိုနေကြသည်။ အမှန်မှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် နာကျင်နေကြသည်။
“ဒီကောင် ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလောက်အထိ တော်သွားရတာလဲ……”
တန်လင်ကျောင်းတော် လူသားမျိုးနွယ် ကျောင်းသားတွေထဲမှာလည်း အားလုံးက ချင် မျိုးနွယ်ဝင်တွေ မဟုတ်ကြပေ။
ရှကျိသည် ချင်ဝူကျူကို ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသူဌေးသားလေးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးသလိုမျိုးပင်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကောင်က ချင်ဝူကျူ ဖြစ်ဖို့ မသေချာဘူး။”
သူသည် ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်ဝင်များနှင့် ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်ဝင်များအကြားက ရန်ငြိုးကို ပြန်တွေးမိပြီး မျက်လုံးကို ဖန့်ချန်ဆီသို့ အလိုလို ရောက်သွားသည်။
ဒီရန်ငြိုးတွေ ရှိနေတာကြောင့်၊ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘိုးဘေးက ကွယ်ရာကနေ ကြားဝင်စွက်ဖက်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သူ သံသယဝင်မိသည်။
ချင်ဝူကျူဆိုတာ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်ရဲ့ အကွက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ သူ နားမလည်နိုင်တာက၊ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်က ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ချင်ဝူကျူရဲ့ စွမ်းအားကို ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း စောပိုင်းအဆင့်ရဲ့ နံပါတ်တစ် သူတော်စင် ဖြစ်လာတဲ့အထိ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တိုးမြှင့်ပေးနိုင်မှာလဲ။
ဒါက လူသားမျိုးနွယ် အတွင်းမှာ ယှဉ်ပြိုင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ကောင်းကင်ငါးပါးက မျိုးနွယ်ပေါင်းစုံ ယှဉ်ပြိုင်နေတာ။
မကြာမီ နောက်ဆုံးပွဲစဉ် ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ၊
သူတော်စင်များအားလုံး၏ အကြည့်တို့သည် ဖန့်ချန်ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက် ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ချင်ဝူကျူသည် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြုံးပြောလိုက်သည်။
“ရှန်းဟုန် အရှင်သခင်၊ ငါတို့ ဒီနေ့ တစ်ခုလောက် လောင်းကြေးထပ်ကြမလား။”
လောင်းကြေးထပ်မလား
ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ လောင်းကြေးထပ်ဖို့လား
လူတိုင်း၏ အတင်းအဖျင်း ပြောလိုစိတ်များမှာ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေကြသည်။
“မင်းတို့ ဘာကို လောင်းကြေးထပ်မှာလဲ။”
စီကုကျိက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ချင်ဝူကျူက သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖန့်ချန်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
“မင်း ဘာကို လောင်းကြေးထပ်မှာလဲ။” ဖန့်ချန်က မေးသည်။
“အကယ်၍ မင်း ဒီနေ့ ငါ့လက်ထဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားရင်၊ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ ‘သေခြင်းမှ အသက်ရှင်ခြင်းသို့’ စာရင်းကို ငါ့လက်ထဲ ပေးလိုက်ရမယ်။”
ချင်ဝူကျူက ပြုံး၍ ပြောသည်။
“အကယ်၍ ငါသာ ရှုံးရင်တော့၊ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်ရဲ့ ကျောင်းသားတွေအားလုံး ရွှေဟွေးကျောင်းတော် လူသားမျိုးနွယ် ကျောင်းဆောင်နကနေ နုတ်ထွက်ပေးမယ်၊ အဲဒီနေရာကို မင်းတို့ ရှန်းဟုန်ကို ပေးလိုက်မယ်။”
“ဘယ်လိုလဲ ”