← Chapters

အခန်း ၂၇၅၇

Vol. 276 Ch. 2757

အခန်း ၂၇၅၇

Vol. 276 Ch. 2757

အခန်း (၂၇၅၇) - မင်းကော တန်လို့လား

​“မင်းက ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်က ကျောင်းသားတွေကို ငါ့ရဲ့ ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်က ကျောင်းသားတွေနဲ့ ယှဉ်ချင်တာလား ”

​ဖန့်ချန်က ရယ်မော၍ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း သေချာစဉ်းစားပြီးမှ စကားပြောပါ။”

​ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်မှ သူတော်စင်များသည် ချက်ချင်းပင် အမျက်ဒေါသ ထွက်ကုန်ကြပြီး ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​တစ်ဖက်လူ၏ စကားမှာ ကောင်းကင်ငါးပါးမှ သူတော်စင်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အရှက်ခွဲလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

​ချင်ဝူကျူက အနည်းငယ် စဉ်းစားဟန်ပြုကာ -

​“ဒါဆိုရင် ဒီလောင်းကြေးက ဘယ်လိုဖြစ်ရင် တရားမျှတမယ်လို့ မင်း ထင်လဲ။”

​“အရင်က လောင်းကြေးအတိုင်းပဲ။ မင်းသာ ရှုံးရင် လူအများရှေ့မှာ မင်းရဲ့ အဲဒီအရေခွံကို ခွာပြလိုက်ဖို့ပဲ။”

​ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။

“မင်းလိုမျိုး ခေါင်းဆောင်မှုမရှိဘဲ လှည့်စားတတ်တဲ့ ပုဆိန်ရိုးကောင်က တကယ်တော့ ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်တယ်။”

​“……”

​“ဒါ ဘာဆိုလိုတာလဲ။”

​အဖွဲ့အသီးသီးမှ သူတော်စင်များသည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဖန့်ချန်၏ စကားထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်သဘောပေါက်လိုက်သော်လည်း၊ အတိအကျအားဖြင့် မည်သည်ကို ဆိုလိုသည်ကိုမူ မသိရှိကြပေ။

​“ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး ဆိုလိုတာက ဒီကောင်က ချင်ဝူကျူ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတာလား။”

​“မဖြစ်နိုင်လောက်ပါဘူး။ အထက်က ကောင်းကင်အရှင်တွေတောင် မှားသွားနိုင်လို့လား။”

​ဖန်ရွှေတို့အဖွဲ့၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေသည်။

​နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ထိုကောင်းကင်အရှင်များ ကိုယ်တိုင် ပို့ဆောင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထိုသို့သော လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အထောက်အထားကို စစ်ဆေးအတည်ပြုရန်မှာ သေချာပေါက် ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။

​မဟုတ်ပါက မည်သူမဆို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်မည် မဟုတ်လော။

​“ချင်ဝူကျူက ရုတ်တရက် ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်သွားတာလဲဆိုတာ ငါ အခုမှ နားလည်တော့တယ်။”

​“ဘယ်သူက ချင်ဝူကျူရဲ့ အရေခွံကို စွပ်ထားတာလဲ။”

​“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါတို့ သိထားတဲ့လူတွေက ဒီမှာပဲ ရှိနေတာလေ။ ချင်ဝူကျူရဲ့ အရေခွံကို စွပ်ပြီး ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ရဲ့ နံပါတ်တစ် သူတော်စင်ဘွဲ့ကို ဘယ်သူက ယူသွားနိုင်မှာလဲ။”

​သူတော်စင်များအားလုံးသည် ဤအကြောင်းကို နားလည်သွားပြီဟု ထင်လိုက်သော်လည်း၊ အသေးစိတ် ပြန်စဉ်းစားကြည့်သည့်အခါ တစ်ခုခု လွဲချော်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

​ကောင်းကင်ငါးပါးထဲတွင် အံ့မခန်း ထူးချွန်သည့် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်တစ်ဦး ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာခြင်း မဟုတ်ပါက၊ ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

​“မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ၊ ငါ နားမလည်ဘူး။”

ချင်ဝူကျူက အေးဆေးစွာ ပြုံးပြောသည်။

​“နားမလည်ရင်လည်း မင်းနဲ့ လောင်းကြေး မထပ်တော့ဘူး။ ရှန်းဟုန်ရဲ့ စာရင်းကို မလိုချင်တော့ဘူးလား။”

​ဖန့်ချန်က သူ့ခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

​“အဲဒီစာရင်းတွေက ဒီမှာ ရှိတယ်။ မင်းက လုံလောက်တဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသမှသာ ငါက မင်းရဲ့ လောင်းကြေးကို လက်ခံမှာ။”

​ချင်ဝူကျူက ပြုံးလိုက်သည်။

​“မဖြစ်နိုင်တဲ့ကိစ္စအတွက်နဲ့တော့ မင်းနဲ့ မလောင်းနိုင်ဘူး။ ငါ့မှာ အခြား အဆိုပြုချက်တစ်ခု ရှိတယ်။”

​“မင်း ပြောကြည့်ပါဦး။”

​“ငါ့ဆီမှာ ယွမ်ရွှီ ရေ၊ ကောင်းကင်မီးတောက် အသီး ၊ မရဏသားရဲ သွေး ဆယ်ပုံ ရှိတယ်။ မင်းသာ နိုင်ရင် အရင်က လောင်းကြေးနဲ့ အခုဟာကို ပေါင်းပြီး ရမှာပေါ့။ ဘယ်လိုလဲ။”

​ချင်ဝူကျူသည် အတွင်းကမ္ဘာကို ပုံဖော်ကျင့်ကြံရန်အတွက် အဖိုးတန်ပစ္စည်း ဆယ်မျိုးကို ဆက်တိုက် ထုတ်ပြလိုက်ရာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှ သူတော်စင်များမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

​“ဆယ်ပုံ… အခု ငါ့လက်ထဲမှာ သုံးဆယ် ရှိတယ်။ ဒါကို ပေါင်းလိုက်ရင် လေးဆယ် ဖြစ်သွားမှာ။ မဆိုးလှပါဘူး။”

​ဖန့်ချန်က အတွေးနက်သွားသည်။

​“ဒီကောင်ကြီး၊ ချင်ဝူကျူ၊ မင်း ဖန့်ချန်နဲ့ လောင်းမနေပါနဲ့။ ငါတို့နဲ့ လောင်းပါလား။ မင်း ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်မြင့်ကို ရောက်သွားရင် ငါတို့ မင်းနဲ့ လောင်းမယ် ”

စီကုကျိက ရယ်မော၍ ပြောသည်။

​ချင်ဝူကျူက စီကုကျိကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

​“မင်းတို့ အကြီးကဲငါးဦးက ဒီနေရာမှာ လာမရှုပ်ပါနဲ့တော့။

​မပြောရသေးဘူး။ ဒီနေ့ပြီးရင် ငါ ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဘုရင် စီမံကိန်းသစ်’ ကို စတင်မယ်။

​အကြီးကဲငါးဦး စိတ်ဝင်စားရင် လာခဲ့ကြပါဦး။”

​“……”

​“သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဘုရင် စီမံကိန်းသစ်”

​သူတော်စင်များ၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

​အရင်က ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း’ ရှိခဲ့သည်။ နောက်တော့ ထိုစီမံကိန်း ပျက်စီးသွားပြီး ‘ကျန်းထန်းဝမ်’ ဖြစ်လာသည်။

​ထို့နောက် ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ ရှိလာသည်။

​အခုတော့ လူသားမျိုးနွယ် သူတော်စင်တစ်ဦးက ထပ်ထွက်လာပြီး ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းသစ်’ ကို စတင်မယ်လို့ ကြေညာလိုက်ပြန်ပြီလား။

​ဒါက ‘ကျန်းထန်းဝမ်’ ကို အစားထိုးဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ နဲ့ ပြိုင်ဆိုင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလား။

​ဒီစကားကသာ မျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခုမှ ထူးချွန်သူတစ်ဦး ပြောတာဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။

​ဒါပေမဲ့ အဓိကက… တစ်ဖက်လူက လူသားမျိုးနွယ် သူတော်စင်လေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေတာ။

​အရင်က လူသားမျိုးနွယ်မှ ဖန့်ချန်က ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ ကို စတင်ခဲ့တယ်။

​အခုတော့ လူသားမျိုးနွယ်မှ ချင်ဝူကျူက ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းသစ်’ ကို စတင်မယ်ပေါ့။

​“မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်တွေ၊ အရမ်းလွန်လွန်းနေပြီနော်။”

စီကုကျိ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မည်းသွားသည်။

​သူ့စကားထဲတွင် ချင်ဝူကျူအပေါ် မုန်းတီးမှုသာမက ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ အပေါ်တွင်လည်း နာကျည်းချက်များ ကျန်ရှိနေသည်မှာ သိသာလှသည်။

​“အကြီးကဲငါးဦး ၊ ခေတ်တွေက ပြောင်းလဲသွားပြီ။”

​ချင်ဝူကျူက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

“တစ်ခါတလေမှာ လက်ခံဖို့၊ ပေါင်းစည်းဖို့ သင်ယူရမယ်။ ဒါမှပဲ ခေါင်းကွဲပြီး ထိခိုက်နာကျင်ရမယ့် အခြေအနေတွေကို ရှောင်ရှားနိုင်မှာ။”

​ကျန်းထန်းဝမ်မှ သူတော်စင်များသည် ချင်ဝူကျူ၏ စကားကြောင့် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

​ချင်ဝူကျူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

​“စဉ်းစားပြီးပြီလား။”

​“နောက်ထပ် လောင်းကြေးတွေ ထပ်ထုတ်ပေးနိုင်မလား။ မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ မင်းတို့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်က ငါ့ရဲ့ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်လောက်တော့ တန်ဖိုးမကြီးဘူးလေ။”

ဖန့်ချန်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

​“တော်လောက်ပြီ။ ဒီဆယ်ပုံပဲ ရှိတယ်။ မလောင်းရင်လည်း နေတော့ ”

ချင်ဝူကျူ၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

​“ဒါဆိုလည်း လောင်းမယ်။”

​ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ဝူကျူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပြန်လည် ပေါ်လာသည်။

​သူတော်စင်များအားလုံးမှာလည်း အသက်ကို အောင့်ထားလိုက်ကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့သည် စည်းကမ်းရှိရှိဖြင့် နေရာလွတ်တစ်ခုကို ဖယ်ပေးလိုက်ကာ ဖန့်ချန်နှင့် ချင်ဝူကျူအတွက် နေရာပေးလိုက်သည်။

​“ဒီနှစ်ယောက် လောင်းကြေးထပ်နေတာကို ငါတို့က ထိုင်ကြည့်ရမှာလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့လည်း လောင်းကြေး ဖွင့်လိုက်ကြမလား။”

သူတော်စင်တစ်ဦးက အဆိုပြုသည်။

​သူတော်စင်များက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူသည် ‘မီးပိုးမျိုးနွယ်’ မှ ဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ စိတ်မဝင်စားကြပေ။

ဟင်လင်းပြင်နယ်မြေထဲတွင် -

​ကောင်းကင်အရှင်များ စုဝေးနေကြသည်။

​“ဖန့်ချန်က ချင်ဝူကျူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေတယ်လို့ ပြောသွားတယ်။ ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်၊ မင်း ဘယ်လို မြင်လဲ။”

ကောင်းကင်အရှင်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

​ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်၏ အမူအရာမှာ လေးနက်နေသည်။

​“ငါတော့ ဘာပြဿနာမှ မတွေ့ဘူး။”

​ကောင်းကင်အရှင်များ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ စိတ်ထဲတွင် သိလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

​ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်တောင်မှ ဘာမှ မတွေ့ရဘူးဆိုရင်၊ ဖန့်ချန်ဆိုတဲ့ လူငယ်လေးက ချင်ဝူကျူရဲ့ ပြဿနာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနိုင်မှာလဲ။

​ဒါက ခန့်မှန်းချက်သက်သက်များ ဖြစ်နေမလား။

​အခု ချင်ဝူကျူရဲ့ ဖျော်ဖြေမှုက အရင်ကနဲ့ တကယ်ပဲ ကွဲပြားနေတာကိုး။

​“ဒါပေမဲ့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က ကျင့်စဉ်ကျင့်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်း ဆယ်မျိုးကို တစ်ခါတည်း ထုတ်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတော့၊ ချင်ဟော်ဆွေ့ရဲ့ နောက်ကွယ်က အားပေးထောက်ခံသူတွေက တကယ်ကို များပြားလွန်းတယ်ဆိုတာ သိသာနေတာပဲ။”

ကောင်းကင်အရှင်တစ်ဦးက ရေရွတ်လိုက်သည်။

​သူသည် ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်ကို စောင်းကြည့်လိုက်ရာ၊ ရှူလုံ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသဖြင့် ဘာမျှ ပြန်မပြောတော့ဘဲ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။

​……

​……

​“ဖန့်ချန်၊ ငါ အခုပဲ အကြောဖြေတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်း ပြီးသွားပြီ။ ကံဆိုးတာကတော့ အခုထိ ငါ့လက်ထဲမှာ နှစ်ကွက်ထက် ပိုခံနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိသေးတာပဲ။”

​ချင်ဝူကျူက ကွင်းထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ စကားလုံးများတွင် အခြား သူတော်စင်များကို မသိမသာ နှိမ်ချထားသည်။

​ချင်ဝူကျူလက်ထဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသော သူတော်စင်များသည် ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားရပြီး ပြန်ပြောစရာ စကားပင် မရှိကြပေ။

​“မင်း အခုကျင့်ကြံထားတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာက အနည်းဆုံး… နှစ်ခုထက် ပိုနေပြီ မဟုတ်လား။”

​“အင်း၊ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက သူတို့ထက် အများကြီး ပိုသာတယ်။ ကျန်းထန်းဝမ်ရဲ့ အကြီးကဲငါးဦးတောင် မင်းရှေ့မှာဆိုရင် အရောင်မှိန်သွားရလိမ့်မယ်။”

ချင်ဝူကျူက ဆက်ပြောသည်။

​“အတွင်းကမ္ဘာ နှစ်ခုကို ပုံဖော်ထားတာလား။”

အကြီးကဲငါးဦး၏ အမူအရာမှာ ထူးခြားသွားပြီး သူတို့ မယုံနိုင်ကြပေ။

​တစ်ဖက်လူ၏ အတွင်းကမ္ဘာ ပုံဖော်နှုန်းက သူတို့ထက် နှစ်ဆလောက် ပိုမြန်နေတာလား အကြီးကဲငါးဦးကိုယ်တိုင်ကပင် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဤအချက်ကို ကောင်းကောင်း နားလည်ကြသည်။

​အခြား သူတော်စင်များမှာမူ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက်တွင် အံ့အားသင့်ကာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

​“ဒါပေမဲ့ မင်းက နှစ်ခုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သုံးခုပဲ ဖြစ်ဖြစ်။”

​ချင်ဝူကျူက ပြုံး၍ ပြောသည်။

​“ငါ့အတွက်တော့ ဘာမှ မထူးခြားဘူး။”

​“ဒီပွဲမှာ မင်း ငါ့ကို နည်းနည်းလေးတော့ အကြောဖြေခိုင်းစေချင်တယ်။ တစ်ကွက်နှစ်ကွက်နဲ့ ရှုံးသွားရင် ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ က ဟာသတစ်ခု ဖြစ်မသွားဘူးလား။

​ရှန်းဟုန် အရှင်သခင်ဆိုတာ… တကယ်တမ်းတော့ ဘာမှမဟုတ်တဲ့ အရာမျိုး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”

​ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် သူသည် ဖန့်ချန်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

​သူ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူ၏ စွမ်းအင်မှာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မြင့်တက်လာသည်။

​တစ်လှမ်း၊ နှစ်လှမ်း၊ သုံးလှမ်း၊ လေးလှမ်း……

​ချင်ဝူကျူ၏ စွမ်းအင်များ တစ်ရှိန်ထိုး တက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ သူ့လက်ထဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသော သူတော်စင်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

​ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ချင်ဝူကျူ၏ လက်ရှိ စွမ်းအင်မှာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ထက် အများကြီး ပိုမိုမြင့်မားနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

​“သူ အစကတည်းက တစ်ကွက်တည်းနဲ့ပဲ အနိုင်ယူခဲ့တာ အကြောင်းရှိတာပဲ။”

​“ဒီအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်မြင့်က အကြီးကဲငါးဦးတောင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး……”

​ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်တို့၏ အမူအရာမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို လေးနက်သွားသည်။

​“သောင်းကျန်းတဲ့ ကြယ်တာရာများ၊ အားလုံး ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးကြ ”

​ချင်ဝူကျူသည် ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်သည်။ ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ အလွန်မြန်ဆန်စွာဖြင့် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

​ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာများကို ရွှေရောင်အလင်းတန်းက ‘ဆုပ်ကိုင်’ လိုက်သည်ကို ချက်ချင်းပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

​“ငါ့အတွက် ကွဲထွက်သွားစမ်း”

​ချင်ဝူကျူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တို့မှာ အနည်းငယ် ကော့ညွတ်သွားသည်။

​စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ။

​သူ့နှုတ်ခမ်းတို့မှာ တောင့်ခဲသွားသည်။

​“မင်းက ငါ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာတွေကို ဖျက်ဆီးချင်တာလား မင်းကော တန်လို့လား”

​ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။

​

All Chapters