အခန်း ၂၇၆၀
Vol. 276 Ch. 2760
အခန်း (၂၇၆၀) - နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေထဲက အကျိုးကျေးဇူးတွေကိုတော့ အတော်လေး ရပြီးပြီ
ယခုတစ်ခေါက် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူမှာ ဖန့်ချန်နှင့် ရုပ်ရည်ချင်း တစ်ထပ်တည်း တူညီနေသည်။ သူသည် ဖန့်ချန်၏ အနီးသို့ ရောက်လာပြီး -
“ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲ၊ ယခု စတင်ပါမယ်။” ဟု ဆိုသည်။
“ကျဲနယဲ့ တဲ့လား……”
သူတော်စင် များစွာမှာ စိတ်ထဲမှ တအံ့တဩ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။ ထိုစကားလုံးနှစ်လုံး၏ အလေးချိန်မှာ မည်မျှ ကြီးမားသနည်းဆိုသည်ကို ယနေ့ ဤနေရာတွင် ရပ်နေသည့် သူတော်စင်များသာလျှင် အနည်းငယ် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ကြသည်။ သူတို့အတွက်မူ ‘လင်နယဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့်’ သို့မဟုတ် ‘လင်နယဲ့ အဆင့်မြင့်’ ဘွဲ့ကို ရရှိနိုင်ခြင်းသည်ပင် အကြီးမားဆုံးသော ဆုလာဘ်အဖြစ် ရည်မှန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ‘ရွှမ်နယဲ့’ အဆင့်အထိဆိုလျှင် တွေးတောင် မတွေးရဲပါ၊ ‘ကျဲနယဲ့’ အဆင့်အကြောင်း ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ပေ။
ဖန့်ချန်သည် -
အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူနဲ့ ယှဉ်တုန်းကဆိုရင် အနိုင်ရဖို့ ခက်ခဲပြီး သတ်ဖို့အထိ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဟု တွေးတောနေရင်း စာမေးပွဲနယ်မြေထဲသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ယခုတစ်ခေါက်တွင် သူသည် ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူ၏ အမြင့်ဆုံးစွမ်းရည်မှာ မည်မျှရှိသည်ကို သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ယခုတစ်ခေါက် တိုးတက်မှုမှာ အနည်းငယ် ပို၍ ကြီးမားနေသောကြောင့်ပင်။
စာမေးပွဲနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် စာမေးပွဲမှာ ချက်ချင်း စတင်သွားသည်။
သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများပင် အသင့်မဖြစ်သေးချိန်၌ စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူမှာ ဖန့်ချန်၏ လက်ဖဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချက်ကြောင့် ပုံစံပျက်စီးပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
“……”
“ဒါ အတုကြီး မဟုတ်လား”
သူတော်စင်အချို့မှာ မအော်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။
“ကွာခြားချက်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်ထိ ကြီးမားတာလား ငါဆိုရင် လင်နယဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူရဲ့ လက်အောက်မှာ တစ်နာရီကြာအောင် ခက်ခက်ခဲခဲ ခုခံထားနိုင်ဖို့တောင် မနည်းလုပ်ရတာ။”
“သူက ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူကို လက်ဖဝါးတစ်ချက်နဲ့ ရိုက်သတ်လိုက်တာလား ”
အရင်က ချီထျန်းမျိုးနွယ်မှ သူတော်စင်မှာလည်း မယုံနိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ လူတိုင်းမှာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ချင်း အတူတူပင်ဖြစ်လျက် ဘာကြောင့် ဤမျှလောက်ထိ ကွာခြားသွားရသနည်း။
“ငါယီးတဲ့မှ၊ ငါ့ထင်မြင်ချက်အရဆိုရင် အကြီးကဲငါးဦး ကိုယ်တိုင် စွမ်းရည်ပြလာရင်တောင် ဒီကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်……”
သက်တမ်းရင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမှာ ခေါင်းကိုက်သလို အမူအရာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကျန်ရှိနေသော ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမ အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး မငြင်းဆန်တော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ယခုအခြေအနေမှာ နှစ်ဖက်စလုံး၏ အဆင့်ချင်း (၂) ဆင့်လောက် ကွာခြားနေသည့်တိုင် ဖြစ်ပျက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဖန့်ချန်သာ ယခု ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေမည်ဆိုပါက အကြီးကဲငါးဦးနှင့် ယှဉ်တိုက်လျှင်ပင် မည်သူ အနိုင်ရမည်ကို သူတို့ မတွေးဝံ့ကြတော့ပေ။
သို့သော် သူတို့မှာ ထိုနှစ်ဦးကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။
“ဒါနဲ့… အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာတွေကြောင့်များ ဖြစ်မလား ခုနက ချင်ဝူကျူပြောတာက သူက အတွင်းကမ္ဘာနှစ်ခု ပုံဖော်ထားပြီးပြီလို့ မဟုတ်လား ဒါမှ မဟုတ် ၃ ခုများ ဖြစ်နေမလား ”
“အဲဒီလိုသာဆိုရင်တော့လည်း ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိတာပေါ့……”
သူတော်စင်များမှာ စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ဆွေးနွေးနေကြသည်။
“ဒီတစ်ခေါက် တိုးတက်မှုက အနည်းငယ် များသွားပုံပဲ။”
ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။ သူ ယခင်တစ်ခေါက် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့သည့် ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူမှာ အသက်စွမ်းအင် အလယ်အလတ်အဆင့် စွမ်းအား ရှိသည်။ ယခုတစ်ခေါက်သည်လည်း ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်၊ ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်ချင်း တူညီသည်။ သို့သော် ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲတွင်မူ တစ်ကွက်ပင် မခံနိုင်တော့ပေ။
“ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားက ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားကို ကျော်လွန်သွားပြီပေါ့။”
ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူမှာ ပြန်လည် ပေါ်လာပြီး မျက်နှာတွင် အမူအရာမဲ့စွာဖြင့် -
“ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲ အောင်မြင်ပါတယ်။ ရမှတ်က ထူးချွန်တယ်။”
ဟု ဆိုကာ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားသည်။
သူသည် မှောင်မည်းနေသော တံခါးကြီးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် နောက်ထပ် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူ တစ်ဦး ထွက်လာပြန်သည်။ သူတော်စင်များမှာ အာရုံမလွှဲဘဲ အပြည့်အဝ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ဖန့်ချန်နှင့် ရုပ်ရည်ချင်း တစ်ထပ်တည်း တူညီသော စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူက ရောက်လာသည်။
“ကျဲနယဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် စာမေးပွဲ၊ ယခု စတင်ပါမယ်။”
“ကျေးဇူးပြုပြီး…”
စကားပင် မဆုံးသေးခင် ဖန့်ချန်မှာ စာမေးပွဲနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ခေါက်တွင် သူသည် တိုက်ပွဲကို အလျင်အမြန် အဆုံးမသတ်ဘဲ ဓာတ်ငါးပါး စွမ်းရည်များကို သုံးကာ တစ်ဖက်လူနှင့် အပြန်အလှန် ယှဉ်ပြိုင်နေလိုက်သည်။
“ငါ ပြောသားပဲ၊ ကျဲနယဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ရောက်သွားရင်တော့ တစ်မျိုးစီ ဖြစ်သွားတာပေါ့။”
သူတော်စင်များမှာ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ အကယ်၍ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်မံ၍ တစ်ဖဝါးတည်းဖြင့် သတ်လိုက်မည်ဆိုပါက သူတို့မှာ ဘာဆက်ပြောရမှန်းပင် သိမည်မဟုတ်ပေ။
လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်စာ အချိန်ကြာပြီးနောက် ဖန့်ချန်မှာ ကျဲနယဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူ၏ စွမ်းအားကို အတော်လေး နားလည်သွားသည်။
“တကယ်လို့ အကြီးကဲငါးဦးလို အဆင့်အတန်းမျိုးဆိုရင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံပြီး အတွင်းကမ္ဘာ (၃၀) ဒါမှမဟုတ် (၅၀) လောက် ပုံဖော်ထားနိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီတစ်ယောက်လက်ထဲမှာ တစ်နာရီလောက်တော့ ခုခံနိုင်မယ်ထင်တယ်။”
“ဒီ ကျဲနယဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် စာမေးပွဲက တကယ်ပဲ မလွယ်ပါဘူး။ နောက်လာမယ့် ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့်ဆိုရင် ပိုပြီး ခက်ခဲမှာ သေချာတယ်။”
ထိုသို့ တွေးတောရင်း ဖန့်ချန်မှာ အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူနှင့် နေရာချင်း လဲလှယ်လိုက်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူမှာ ပြန်လည် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
သူ အနိုင်ရနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသည့် သူတော်စင်များမှာ စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ဘဲ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။
“ကျဲနယဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် စာမေးပွဲ အောင်မြင်ပါတယ်။ ရမှတ်က ထူးချွန်တယ်။”
စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူမှာ ပြန်လည် ပုံသွင်းပြီးနောက် မှောင်မည်းနေသော တံခါးကြီးထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေရောင်နဂါးကြီးကဲ့သို့သော ခွန်အားကြီးမားသည့် စွမ်းအင်များမှာ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တရစပ် စီးဝင်လာသည်။
“သူတော်စင်ဧကရာဇ်သွေး အပုံ (၁၂၈)…”
ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ ထိုစွမ်းအင်များ၏ ပြောင်းလဲမှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားနေသည်။ ဤတစ်ခေါက်ရရှိသည့် သူတော်စင်ဧကရာဇ်သွေးမှာ ယခင် စုစုပေါင်းထက်ပင် ပိုမို များပြားနေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ‘စွမ်းရည် တံဆိပ်များ’ အားလုံးမှာ နောက်ထပ် အဆပေါင်းများစွာ တိုးမြှင့်လာသည်ကို ထင်ရှားစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် ယခုတစ်ခေါက်တွင် ဖန့်ချန်၏ အမြင်မှာ ယခင်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ သူသည် ပို၍ သေချာစွာ စောင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုစွမ်းရည်များသည် တိုးမြှင့်ခံရပြီးနောက် ‘ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်သွေး’ ၏ စွမ်းအား အနည်းငယ်ကိုပါ ပူးတွဲ ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
“ဒီစွမ်းအားက အန္တရာယ်တွေကို ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး ခဏတာ အာနိသင် မပြစေအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်…”
“ဒါပေမဲ့ ဟိုတစ်ဖက်က ပြောတာလည်း မှန်တာပဲ။ တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ အန္တရာယ်တွေကို မဖိနှိပ်နိုင်တော့ဘူးဆိုရင် ဒီ ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်သွေးတွေက အာဟာရတွေပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”
အနီးနားရှိ သူတော်စင်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အားကျမှုနှင့် လိုချင်တပ်မက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့မှာ ‘နေမင်းခုနစ်ပါး တံဆိပ်’ သည် ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ်သွေး’ ဖြစ်ပြီး ‘သူတော်စင်ဧကရာဇ်သွေး’ သည် ‘နေမင်းခုနစ်ပါး တံဆိပ်’ ဖြစ်ကြောင်း သိထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခု ဖန့်ချန် ရရှိလိုက်သည့် သွေးများသည် သူတို့ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ သို့ ဝင်ရောက်တုန်းက ရရှိခဲ့သည့် သွေးများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ သာလွန်နေသည်။
ယှဉ်စရာပင် မလိုပေ။ စွမ်းအား တိုးမြှင့်မှုကပင်လျှင် မတွေးဝံ့စရာ ကွာခြားချက် ဖြစ်နေသည်။
မသိလိုက်မသိဘာသာပင် ဤကြီးမားလှသော ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်သွေးများကို ဖန့်ချန်က အပြီးအပိုင် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာလည်း နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။
ဖန့်ချန်မှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေပြီး စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းမရှိဘဲ အလွန် သာမန်ကိစ္စတစ်ခုကဲ့သို့ပင် သဘောထားလိုက်သည်။ သူ ယခု စဉ်းစားနေသည်မှာ ယခု တိုးတက်မှု အနည်းငယ်အတွက် မဟုတ်ပေ။
ကံကောင်းသည်မှာ ဤ ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ်သွေးက အန္တရာယ်များကို ခဏတာ ဖိနှိပ်နိုင်သေးသဖြင့် ပေါက်ကွဲမထွက်ခင်အချိန်ထိ များနိုင်သမျှ များများ စုဆောင်းထားရမည်သာ ဖြစ်သည်။
“နောက်တစ်ခုက ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် စာမေးပွဲပဲ။”
“ဒီဘွဲ့ကို ရရင် နောက်ထပ် သူတော်စင်ဧကရာဇ်သွေး (၂၅၆) ပုံ ရဦးမယ်။”
“နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေထဲက ရနိုင်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကိုတော့ အတော်လေး ရပြီးပြီ။”
ဖန့်ချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ မလှမ်းမကမ်းတွင် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူ အသစ်တစ်ဦးမှာ တောင်အောက်သို့ ဆင်းလာပြီး သူတို့ရှိရာသို့ လျှောက်လာနေသည်။
နေရာရှိ သူတော်စင်များမှာလည်း အသိဝင်လာကြပြီး စိတ်ခံစားမှုများမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။
“ဒီကောင်က ကျဲနယဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဘွဲ့ကို ရပြီးပြီ၊ ပြီးတော့ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် စာမေးပွဲကို ဆက်ဖြေဦးမှာ။”
“သူ့ရဲ့ အရင်က စွမ်းဆောင်ရည်အရ ကြည့်ရင် ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် စာမေးပွဲမှာ အနည်းဆုံး အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ အမှတ်တော့ ရမှာ သေချာတယ်။”
“ဆိုလိုတာက… ဒီနေ့ပြီးရင် သူက ဆန်းနယဲ့အဆင့် ရဲ့ အဆုံးစွန်ကို ရောက်သွားပြီ…”
ယခုအချိန်တွင် ကျန်းထန်းဝမ် ခန်းမ မှ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်စေ၊ ‘သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း’ မှ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်ငါးပါးမှ လာရောက်ကြသည့် ထိပ်တန်းကျောင်းသားများ ဖြစ်စေ၊ လူတိုင်း၏ စိတ်ခံစားမှုမှာ ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။ သူတို့မှာ သမိုင်းစာမျက်နှာသစ် တစ်ခုကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သူတို့၏ နာမည်များမှာလည်း ထိုစာမျက်နှာထဲတွင် ဖန့်ချန်နှင့်အတူ ပါဝင်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်များ၏ အသက်ရှူသံမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ ဤအချိန်တွင် သူတို့မှာ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူ၏ မျက်နှာကို သေချာစွာ မြင်လိုက်ရသည်။
ဖန့်ချန်နှင့် သူတို့အားလုံးမှာ အတူတူပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဤစာမေးပွဲစစ်ဆေးသူမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ စာမေးပွဲဖြေဆိုသူများနှင့် ပုံစံတူ မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ဤစာမေးပွဲစစ်ဆေးသူမှာ နေရာရှိ မည်သည့် ကျောင်းသားနှင့်မျှ တူညီခြင်း မရှိပေ။
ထိုသူသည် အနီးသို့ ရောက်လာပြီး မည်သို့မျှ စကားမပြောသော ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် စာမေးပွဲ၊ ယခု စတင်ပါမယ်။”