အအခန်း (၃၃၃)
Vol. 34 Ch. 333
အခန်း (၃၃၃) အပြစ်မဲ့သူများ ထိခိုက်နစ်နာရခြင်း
ယင်းကို တွေးမိသောအခါ ကျန်းယဲ့က ပြုံးကာ ရှန်းရှစ်ချင်း နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။ "နတ်သမီးတို့... ကျွန်တော်က ဒီဆေးလုံးတွေကို တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားလို့ပါ။ မင်းတို့ဆီကနေ နည်းနည်းလောက် ဝယ်လို့ရမလား။ ဈေးနှုန်းကို ကျွန်တော်တို့ ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်..."
ယင်းကို ကြားသောအခါ ရှန်းရှစ်ချင်းက အလျင်အမြန် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "တာအိုမိတ်ဆွေကလည်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ရှင်က ကျွန်မတို့ အသက်ကို ကယ်ပေးခဲ့တာပဲ... ဆေးလုံး နည်းနည်းပါးပါးက ဘာများ အရေးကြီးလို့လဲ။ တာအိုမိတ်ဆွေ လိုအပ်ရင် ယူလိုက်ပါ။ လုံးဝ ဝယ်စရာ မလိုပါဘူး..."
သူမက စကားပြောနေစဉ် ခုန်းချင်းချင်း နှင့် ရှမင်ယွဲ့တို့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ကလည်း သဘောတူကြောင်း ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။
မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမှ မရှိဘဲ သူတို့ သုံးဦးက သိုလှောင်အိတ်များထဲမှ နောက်ထပ် ဆေးလုံး အမြောက်အမြားကို ထုတ်ယူလိုက်ကြပြီး အမျိုးအစားတစ်ခုချင်းစီကို တစ်ဝက်စီခွဲကာ သန့်ရှင်းသော ကျောက်စိမ်းပုလင်းများထဲသို့ ထည့်ပြီး ကျန်းယဲ့ထံသို့ ရိုသေလေးစားစွာ ကမ်းပေးလိုက်ကြ၏။
"တာအိုမိတ်ဆွေ... ဒါက ကျွန်မတို့ဆီမှာ ရှိတဲ့ ဆေးလုံးအများစုပါ။ ကျွန်မတို့ အားလုံးကို တစ်ဝက်စီ ခွဲထားပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီလက်ဆောင်ကို လက်ခံပေးပါ..." ရှန်းရှစ်ချင်းက ပြောလိုက်လေသည်။ ဤလက်ဆောင်က သူတို့၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို အမှန်တကယ် ဖော်ပြနေခြင်းပင်။
ကျန်းယဲ့က သူ့ရှေ့ရှိ ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ် ဆယ်လုံးကျော်ကို ကြည့်ပြီး ငြင်းဆန်ဟန် မပြဘဲ အလွယ်တကူ လက်ခံလိုက်၏။ "ဒီလိုဆိုမှတော့... ကျွန်တော် မငြင်းတော့ဘဲ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်..."
သို့သော် သူက သေချာပေါက် သူများပစ္စည်းကို အလကား ယူမည့်သူ မဟုတ်ချေ။
ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ဇွန်ဘီကမ္ဘာမှ ရရှိခဲ့သော ခရစ်စတယ်စွမ်းအင်တုံးသုံးခုကို စနစ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဤခရစ်စတယ်စွမ်းအင်တုံးများက သန့်စင်ပြီး တောက်ပသော အရောင်အသွေး ထုတ်လွှတ်နေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားသော်လည်း သန့်စင်သောစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် လှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။
သူက ခရစ်စတယ်စွမ်းအင်တုံးသုံးခုကို ရှန်းရှစ်ချင်း၊ ခုန်းချင်းချင်းနှင့် ရှမင်ယွဲ့တို့ထံ အသီးသီး ကမ်းပေးလိုက်၏။
"ဒီစွမ်းအင်ကျောက်တုံးသုံးခုက ကျွန်တော် မတော်တဆ ရခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းလေးတွေပါ။ အဲဒါတွေကို ဘာအတွက် သုံးရလဲဆိုတာတော့ ကျွန်တော် သေချာ မသိဘူး။ ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာ အထောက်အကူ နည်းနည်းပါးပါး ဖြစ်နိုင်သလို မှော်လက်နက်သွန်းလုပ်မှုမှာလည်း သုံးလို့ရကောင်း ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါလေးတွေကို အမှတ်တရအနေနဲ့ နတ်သမီးသုံးယောက်ကို ပေးပါတယ်။ မင်းတို့ဘာသာ ဆက်ပြီး လေ့လာကြည့်ကြပေါ့..."
ရှန်းရှစ်ချင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးက ခရစ်စတယ်စွမ်းအွတုံးကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ယူလိုက်ကြ၏။ ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ကြည့်ရာတွင် အနည်းငယ် နွေးထွေးနေပြီး အတွင်းတွင် ပါဝင်နေသော ထူးခြားပြီး သန့်စင်သည့် စွမ်းအင်ကို သူတို့ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ကြရသည်။ ၎င်းက သူတို့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသော်လည်း သူတို့ကို အလွန် ထူးခြားသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။
၎င်းက အတိအကျ ဘာမှန်း သူတို့ မသိသော်လည်း သာမန်ပစ္စည်းမဟုတ်ကြောင်းကို သိရှိသဖြင့် ကျန်းယဲ့ကို အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်ကြ၏။
"ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ လက်ဆောင်ကို ပေးတဲ့အတွက် တာအိုမိတ်ဆွေကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."
ရင်းနှီးစွာ နှုတ်ဆက်စကား အနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ရှန်းရှစ်ချင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးက ဆေးလုံးများကို သောက်သုံးကာ ခွန်အား အနည်းငယ် ပြန်လည် မွေးမြူလိုက်ကြပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လေးနက်စွာ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တွဲကာ ထွက်ခွာသွားလိုက်ကြသည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဗဟိုဧရိယာဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ ခရီးစဉ်အတွင်း ကွဲပြားသော ကျင့်ကြံသူ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
ထိုအဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့က လူအမြောက်အမြားကို အဝေးမှ မြင်သောအခါ သူတို့မှာ အလွန်သတိထားပြီး စိုးရိမ်သွားကြရသည်။ သူတို့က လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် စကားပြောရန် သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိဘဲ လမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း ရှောင်ကွင်းသွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး မကြာမီမှာပင် လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။
တစ်ဖက်လူများ၏ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသော ပုံရိပ်များကို ကြည့်ရင်း ရှုံးရှောင်ရှီက မနေနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။
"ဟင်... ယုတ္တိဗေဒအရဆိုရင် သတ်ဖြတ်လုယက်တာတွေ ပုံမှန်လိုဖြစ်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုမှာ ဒီလမ်း ငါဖောက်ထားတာ... ဒီသစ်ပင် ငါစိုက်ထားတာဆိုပြီး အော်ဟစ်မောက်မာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေတဲ့ ကောင်တွေ ထွက်လာသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒီအခါကျမှ ငါတို့က သူတို့ကို သတ်ပြီး သူတို့ဆီက ပစ္စည်းတွေကို ယူလို့ရမှာလေ။ ဘာလို့ သူတို့အားလုံးက ယုန်ထက်တောင် ပိုမြန်အောင် ပြေးနေကြတာလဲ..."
ယင်းကို ကြားသောအခါ ရှားလင်းယွမ်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်ကာ အနည်းငယ် အထင်သေးသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။
"နင် အဲဒီ ဦးနှောက်မပါတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ဝတ္ထုတွေကို လျှော့ဖတ်သင့်တယ်။ အရမ်းဖတ်ရင် နင့်ရဲ့ ဉာဏ်ရည်တွေ ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်။ လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ အခြေတည်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ လူဘယ်နှစ်ယောက်က တကယ်အရူးတွေ ဖြစ်နေမှာလဲ။ သူတို့ထက် အင်အားအများကြီးသာပြီး အင်အားမသိရတဲ့ အဖွဲ့ကို မြင်တာနဲ့ သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုက အန္တရာယ်တွေကို ရှောင်ရှားဖို့ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့ဟ..."
ရှုံးရှောင်ရှီက ကန့်ကွက်လိုက်၏။ "ဟေး... သူဌေးမလေး... နင် အဲဒီလို ပြောလို့ မရဘူးလေ။ ဦးနှောက်မပါတဲ့ ဝတ္ထုတွေက ဘာဖြစ်နေလို့လဲ... သူတို့က စိတ်အပန်းပြေစေတယ်လေ။ ဒါ့အပြင် အနုပညာဆိုတာ လက်တွေ့ဘဝကို တုပထားတာပဲ..."
သူတို့နှစ်ဦးက အပြန်အလှန် စနောက်နေကြရာ လူအုပ်ကြီးထံမှ ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။
အဖွဲ့၏ လေထုမှာ ရလဒ်အနေဖြင့် များစွာ တက်ကြွလာချေသည်။
ဤအတော်လေး ပေါ့ပါးသော လေထုထဲတွင် ရှေ့မှ လှုပ်ရှားမှုများ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အခြေအနေက လုံးဝ ကွာခြားနေခဲ့သည်။
၎င်းက ကျင့်ကြံသူများကြား တိုက်ပွဲမဟုတ်တော့ဘဲ ဗုံသံကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းဟောက်သံများ ရောနှောနေသည့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်၏။
အဝေးမှနေ၍ မန္တန်များ၏ တလက်လက် တောက်ပနေသော အလင်းရောင်များ၊ ပြိုလဲနေသော သစ်ပင်များနှင့် မြင့်တက်နေသော ရေလှိုင်းကြီးများကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
အစီအရင်ပုံစံများ ပါဝင်သော ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူလေးဦးက ဧရာမမိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်နှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြလေသည်။
ကျင့်ကြံသူ လေးဦးမှာ သိသာစွာ အရေးနိမ့်နေပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေလေသည်။
မိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်မှာ ဆီပြန်နေသော မြစိမ်းရောင် အရေပြားနှင့် ဗိုက်တွင် လှိုင်းတွန့်ပုံစံ အဖြူရောင်များ ပါရှိသည့် ဧရာမဖားပြုတ်ကြီးများနှင့် တူ၏။ ၎င်းတို့က အရှည်မီတာဝက်ခန့် ရှိပြီး ရွေ့လျားနေသော အသားတောင်ငယ်လေး နှစ်ခုကဲ့သို့ ထိုနေရာတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။
၎င်းတို့၏ ကျယ်ဝန်းသော ပါးစပ်ကြီးများက တစ်ခါတစ်ရံ ပွင့်လာပြီး ကျင့်ကြံသူများကို ရစ်ပတ်ချည်နှောင်ရန် ကြိုးစားနေသည့် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိသော ကြိုးများနှင့်တူသည့် အားကောင်းသော ရေတိုင်ကြီးများကို ပန်းထုတ်နေချေသည်။ ၎င်းတို့က ရေကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် မိစ္ဆာသားရဲ အမျိုးအစား ဖြစ်သော မိုးပြာရောင်ရေဖားပြုတ်ပင်။
ဤမိုးပြာရောင် ရေဖားပြုတ်နှစ်ကောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များက အလွန်တရာ အားကောင်းပြီး အခြေတည် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။
မိစ္ဆာသားရဲများမှာ သဘာဝအရ သန်မာပြီး အားကောင်းကြသဖြင့် တူညီသောအဆင့်တွင် တိုက်ခိုက်သည့်အခါ လူသားကျင့်ကြံသူများထက် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ပိုမို ခက်ခဲလေ့ရှိပေသည်။
ထို့အပြင် ဤမိုးပြာရောင်ရေဖားပြုတ် အဖိုနှင့်အမ နှစ်ကောင်က ပြီးပြည့်စုံစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ကြပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာလိုတော့သဖြင့် သူတို့၏ အင်အားက ပို၍ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းနေခဲ့သည်။
သူတို့ကို တိုက်ခိုက်နေသော ကျင့်ကြံသူလေးဦးမှာ အစီအရင်များကို အထူးပြုသော အစီရင်ထောင်ချီဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့က မိုးပြာရောင်ရေဖားပြုတ်ကို အစီအရင်ဖြင့် ထောင်ဖမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မိုးပြာရောင်ရေဖားပြုတ်၏ အရေပြားမှ ထွက်လာသော မိုးပြာရောင် ရေတံတွေးများက အစီအရင်ဆုံချက်များကို ဆက်တိုက် ပျော့ပျောင်းသွားစေပြီး တိုက်စားပစ်လေသည်။
သူတို့၏ ကြမ်းတမ်းသော ခွန်အားများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူတို့က အစီအရင်ထောင်ချောက်ကို အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ပြီး အစီရင်ထောင်ချီဂိုဏ်းမှ တပည့်လေးဦးကို အလွန်ခက်ခဲပြီး အန္တရာယ်များသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့သည်။
သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း မြင်သောအခါ သူတို့ထဲမှ ဝမ့်ကျန့်ရှင်းအမည်ရှိ တပည့်တစ်ဦးက သူ၏ အားကောင်းသော ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် သူ၏ ဘယ်ဘက် တစ်ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးမှ အသက်ရှူသံများကို အာရုံခံမိသွားသည်။
သူက သူ၏ အဖော်များကို ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်၏။ "ဘယ်ဘက်ကို သွား... တစ်ကီလိုမီတာ အကွာအဝေးမှာ လူတွေ ရှိတယ်..."
အခြားသုံးဦးက ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရက်စက်ပြီး ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ တောက်ပသွားကြသည်။
ထို့နောက် သူတို့က မိုးပြာရောင်ရေဖားပြုတ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် ရုန်းကန်နေစဉ် တိုက်ပွဲကို ကျန်းယဲ့တို့ ရှိရာနေရာဆီသို့ တမင်သက်သက် ဖြစ်စေ၊ မတော်တဆဖြစ်စေ လမ်းကြောင်းပြောင်းရန် စတင် ကြိုးစားကြတော့သည်။
"ဝုန်း..."
ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲသံများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲ၏ ဟိန်းဟောက်သံများက ပို၍ နီးကပ်လာချေသည်။
ဝမ်ဟွာချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ... သူတို့ ဒီဘက်ကို လာနေသလိုပဲ..."
ထင်သည့်အတိုင်းပင်... အသက်ရှူအကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အစီရင်ထောင်ချီဂိုဏ်းမှ တပည့်လေးဦးက ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးပြာရောင်ရေဖားပြုတ် နှစ်ကောင်ကို သူတို့ဆီသို့ ဦးဆောင် ခေါ်လာကြသည်။
သူတို့က တိုက်ခိုက်ရင်း ဆုတ်ခွာနေကြပြီး မိုးပြာရောင်ရေဖားပြုတ်များ အမီလိုက်လာခြင်းကို အနည်းငယ် ဟန့်တားရန် တစ်ခါတစ်ရံ မန္တန်များ ပစ်လွှတ်နေခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ် မိုးပြာရောင်ရေဖားပြုတ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ရပ်တန့်မသွားသော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။
ရုတ်တရက် မိုးပြာရောင်ရေဖားပြုတ်က အားကောင်းသော ရေတိုင်ကြီးတစ်ခုကို ပန်းထုတ်လိုက်ရာ အစီရင်ထောင်ချီဂိုဏ်းမှ တပည့်များက အလျင်စလို ပစ်လွှတ်လိုက်သော အစီအရင်ပြားများနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။
"ဘုန်း..."
ဧရာမ ပေါက်ကွဲမှုလှိုင်းကြီး ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေလေသည်။ ပေါက်ကွဲမှု ဗဟိုချက်နှင့် အနီးဆုံးရှိ သစ်ပင်ကြီးအချို့မှာ ထက်ပိုင်းပင် ကျိုးသွားရသည်။
ကျိုးပဲ့နေသော သစ်ကိုင်းတုတ်ကြီးများနှင့် လွင့်စင်လာသော ကျောက်တုံးကြီးများ၊ မြေကြီးများက အမြောက်ဆံများကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ အစီအစဉ်မကျစွာ လွင့်စင်ထွက်လာသည်။
အချို့မှာ ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ရှိရာ နေရာသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်လာခဲ့သည်။
"ချီးပဲ..." လီတောက်ချင်းက မနေနိုင်ဘဲ ကျိန်ဆဲလိုက်၏။ "ဒါ အပြစ်မဲ့တဲ့သူတွေ ထိခိုက်နစ်နာရတာပဲ..."