အခန်း (၃၃၉)
Vol. 34 Ch. 339
အခန်း (၃၃၉) လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို သစ္စာဖောက်ခြင်း
ရွှယ်ကျိုး၏ သဘောထားက ပြတ်သားနေပြီး တစ်လက်မမျှပင် အလျှော့မပေးရန် ငြင်းဆန်လိုက်၏။
"နှစ်လုံးပဲ။ ယူမလား... မယူဘူးလား။ အဲဒီထက် ပိုတောင်းရင် ဒီအရောင်းအဝယ်ကို ဆက်ပြောနေစရာ အကြောင်းမရှိဘူး..."
သူက စိတ်မရှည်မှုများကို တမင်သက်သက် ထုတ်ဖော်ပြသကာ ဖိအားပေးလိုက်သည်။
ခါမဲဒါအီချီရိုက အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်နေရာတွင် ရှိနေသော ယိုချွမ်ကို မသိစိတ်မှနေ၍ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ယိုချွမ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများက အေးစက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခါမဲဒါအီချီရို၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားပြီး... ဆေးလုံး တစ်ပုလင်းလုံး တောင်းလိုက်ခြင်းက အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ်လွန်ကဲလွန်းပြီး ယိုချွမ်ကို အမျက်ထွက်သွားစေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။
သူက မျက်နှာပန်းလှအောင် အလျင်အမြန် ရယ်မောလိုက်ကာ "ဟားဟား... နောက်နေတာပါ.... နောက်နေတာပါ။ ကျွန်တော်တို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လက်တွဲလုပ်တာဆိုတော့... နှစ်လုံးပဲ ထားလိုက်ပါ။ သူငယ်ချင်းဖွဲ့တဲ့ သဘောလို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်ကြတာပေါ့..."
တုစုံက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ အဖုံးက အလိုအလျောက်ပွင့်သွားပြီး မှိန်ပျပျ ဆေးရနံ့များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် အနီရင့်ရောင် ဆေးလုံးနှစ်လုံးက ထွက်ပေါ်လာကာ ခါမဲဒါအီချီရိုထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။
ခါမဲဒါအီချီရိုက သူ၏ရှေ့တွင် လွင့်မျောနေသော ဆေးလုံးများကို ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်သော လောဘနှင့် ဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်နေချေသည်။ သူက အလျင်အမြန် လက်လှမ်းကာ ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်၏။
ဆေးလုံးက ကိုင်တွယ်ကြည့်ရာတွင် အနည်းငယ် အေးစက်နေပြီး ထူးခြားသော ဆေးရနံ့တစ်မျိုး ရှိလေသည်။
ခါမဲဒါအီချီရိုမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် တုန်ရီလုမတတ်ပင် ဖြစ်သွားရသည်။
ဟားဟား... အလုပ်ဖြစ်သွားပြီ....
သူက ကျန်းယဲ့ပြီးရင် အင်မော်တယ်လောကရဲ့ ဆေးလုံးတွေကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ ဒုတိယမြောက်လူပင်။
သို့သော်လည်း သူက ပျော်ရွှင်မှုထဲတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် ဆေးလုံးကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည့် အချိန်လေးမှာပင် တုစုံ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထူးဆန်းသောအရာ တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသည့်အလား အံ့သြမှုနှင့် သံသယဖြစ်မှုများ ဖြတ်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီးနောက် ၎င်းကို အလျင်အမြန် ဖုံးကွယ်သွားကြောင်း သတိမထားမိခဲ့ချေ။
ခါမဲဒါအီချီရိုက သွေးတိတ်ဆေးလုံးနှစ်လုံးကို သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်လိုက်ပြီးနောက် လူခြောက်ယောက်ကို ကြီးမားသော ဝမ်းသာမှုများဖြင့် ကြည့်ကာ တက်ကြွစွာ ပြောလိုက်၏။
"ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေတဲ့ စီနီယာရဲ့ နာမည်က ကျန်းယဲ့လို့ ခေါ်တယ်။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကတော့... အဲဒါက နောက်တစ်ကိစ္စပဲလေ..."
တုစုံက ယင်းကို မျှော်လင့်ထားပုံရလေသည်။ မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ သူက ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သွေးတိတ် ဆေးလုံး နောက်ထပ်နှစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာပြီး ခါမဲဒါအီချီရိုရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားပြန်သည်။
ခါမဲဒါအီချီရိုက ဆေးလုံးများကို အလျင်အမြန် လက်ခံလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်က လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။
တကယ်တော့ သူက ဒီကမ္ဘာမှာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွေကို ဘယ်လို အတိအကျ ခွဲခြားထားသလဲဆိုတာကို လုံးဝ မသိချေ။ တရုတ်အွန်လိုင်းဝတ္ထုတွေထဲက ကျင့်ကြံခြင်းစနစ် သဘောတရားတွေကို သူ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပေမယ့်လည်း... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါက စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်လမ်းတွေထဲကလေ။ သူ လွဲမှားသွားပြီး လူမိသွားမှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယင်းကို ဖြစ်သလို မပြောရဲချေ။
ထို့ကြောင့် သူက ရေငုံနှုတ်ပိတ် နေသည့် နည်းဗျူဟာကို အသုံးပြုကာ လေးနက်ဟန်ဆောင်လျက် ပြောလိုက်၏။ "စီနီယာကျန်းယဲ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က... သဘာဝကျကျပဲ ခင်ဗျားတို့ထက် အဆင့်ကြီးတစ်ခုလုံး ပိုမြင့်နေတာပေါ့..."
သူ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်၏။ 'ဒီလိုပြောတာ သေချာပေါက် မှားနိုင်စရာ မရှိဘူးမလား။ အဆင့်ကို အရင် မြှင့်ပြောထားလိုက်မယ်...'
ယင်းကို ကြားသောအခါ ရွှမ်ကူက အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။ "ရွှေအမြုတေအဆင့်... ဟုတ်လား..."
သို့သော်လည်း သူက ချက်ချင်းပင် ယင်းကို ပယ်ချလိုက်၏။ "မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာက အခြေတည်အဆင့်နဲ့ အဲဒီအောက် ကျင့်ကြံသူတွေကိုပဲ ဝင်ခွင့်ပြုတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ ရှိတယ်လေ။ တကယ်လို့ သူက ရွှေအမြုတေအဆင့်ဆိုရင် အထဲကို လုံးဝ ဝင်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူကများ သူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖိနှိပ်ထားဖို့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုခုကို သုံးထားတာလား..."
ခါမဲဒါအီချီရိုက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားရသည်။
ဒီလူတွေက အခြေတည်အဆင့်တွေပဲ... သူတို့အထက်က အဆင့်ကို ရွှေအမြုတေအဆင့်လို့ ခေါ်တာကိုး။
ထို့အပြင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ရွှေအမြုတေအဆင့် ဝင်ခွင့်ကို ကန့်သတ်ထားလေသည်။
သူက သူ၏ လိမ္မာပါးနပ်သော အဖြေနှင့် သူရရှိလိုက်သော အချက်အလက်များအတွက် တိတ်တဆိတ် ကျေနပ်သွားရသည်။
သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ သြော်... အဲဒီလိုကိုးဟူသော ဖြတ်ခနဲ အမူအရာနှင့် တိတ်တဆိတ် စိတ်သက်သာရာရသွားမှုတို့ကို အကဲခတ်ကောင်းသော မော့ချန်က သတိပြုမိသွားကြောင်းကို သူ အနည်းငယ်မျှပင် မသိခဲ့ချေ။
ထို့နောက် ခါမဲဒါအီချီရိုက ရွှမ်ကူ၏ စကားကို အတည်ပြုပေးလိုက်၏။
"ဟုတ်တယ်။ စီနီယာကျန်းယဲ့က ရွှေအမြုတေအဆင့်ပဲ... ဒါပေမယ့် သူက အထဲကို ဝင်လာဖို့အတွက် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို သုံးပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖိနှိပ်ထားတာ။ တခြား မေးစရာ ရှိသေးလား..."
ထို့နောက် သူက ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်ပြန်သည်။ "ဒါပေမယ့် အဲဒါက လျှို့ဝှက်ချက်တချို့နဲ့ သက်ဆိုင်နေမယ် ဆိုရင်တော့... ဆေးလုံး နှစ်လုံးလောက်နဲ့တော့ မရိုးရှင်းဘူးနော်..."
ထိုစကား၏ နောက်ကွယ်ရှိအဓိပ္ပာယ်မှာ ယိုချွမ်နှင့် အခြားခြောက်ဦးအတွက် လုံးဝ ရှင်းလင်းနေလေသည်။
အကျိုးအမြတ်သာ တန်ရင် ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ချက်ကိုမဆို ရောင်းစားမယ်ပေါ့...
ယိုချွမ်က အခြားငါးဦးကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အပြုံးက ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားရသည်။
ခါမဲဒါအီချီရိုက သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို အရှက်မရှိ သစ္စာဖောက်ခြင်းအပေါ် အထင်သေးရမည့်အစား ယိုချွမ်တို့ ခြောက်ယောက်မှာ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေကြလေသည်။
ဤအတွင်းပိုင်း သွေးကွဲမှုနှင့် သစ္စာဖောက်များအတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အခွင့်အရေးများက... သူတို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံမှ ပေးပို့လိုက်သည့် အရာပင်။
ယိုချွမ်က စကားကို လှည့်ပတ်မနေတော့ဘဲ အရေးကြီးဆုံး မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက် မေးလိုက်၏။
"မင်းတို့ ခေါင်းဆောင် ကျန်းယဲ့ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အဲဒီ... တခြားသူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း ပိတ်လှောင်နိုင်တဲ့ မှော်လက်နက်က အတိအကျ ဘာလဲ..."
ယင်းကို ကြားသောအခါ ခါမဲဒါအီချီရို၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားပြီး သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဖြန့်ကားကာ ချက်ချင်း လက်လှမ်းပေးလိုက်၏။
ယင်းကို မြင်သောအခါ တုစုံက သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကွဲပြားသော ဆေးလုံးငါးလုံးက ခါမဲဒါအီချီရိုရှေ့သို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။
ခါမဲဒါအီချီရိုက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး သူ၏ အသံတွင် လောဘများ ပြည့်နှက်နေချေသည်။
"ဒီတစ်ကြိမ် ကျွန်တော်က မတူညီတဲ့ ဆေးလုံးမျိုးစုံ ငါးပုလင်းလိုချင်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကို ကျင့်ကြံခြင်း စာအုပ်တစ်အုပ်လည်း ပေးပါ... ဘယ်အဆင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ခံပါတယ်..."
"မင်းရဲ့ လောဘက တော်တော်ကြီးတာပဲဟ..." ယိုချွမ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ရာ သူ၏လေသံတွင် မကျေနပ်မှုနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများ ရှင်းလင်းစွာ ပါဝင်နေလေသည်။
သို့သော်လည်း ခါမဲဒါအီချီရိုမှာ လုံးဝ စိုးရိမ်မနေချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြန်ပြောလိုက်၏။
"ဒီမေးခွန်းက ပေးရတဲ့ ဈေးနဲ့ လုံးဝ တန်ပါတယ်။ အဖြေကို သိသွားရင် ခင်ဗျားတို့ သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာတွေ့ကောင်း ရှာတွေ့သွားနိုင်တယ်... မဟုတ်ဘူးလား..."
သူက တစ်ဖက်လူ၏ အားနည်းချက်ကို တိကျစွာ ရိုက်ခတ်လိုက်ခြင်းပင်။
ယိုချွမ်က သူ့ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေပြီး အကျိုးအပြစ်များကို ချိန်ဆနေပုံရကာ နောက်ဆုံးတွင် တုစုံကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်၏။
တုစုံက အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ်ငါးလုံးနှင့် အတော်လေး ဟောင်းနွမ်းနေပုံရသော မီးခိုးဖျော့ရောင် ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ပစ္စည်း ခြောက်ခုက လေထဲတွင် အတူတကွ လွင့်မျောလာလေသည်။
"ပြန်လည်နုပျိုခြင်းဆေးလုံး၊ သွေးတိတ်ပေါင်ဒါ၊ သန့်စင်ခြင်းဆေးလုံး၊ အနှစ်သာရအားဖြည့်ဆေးနဲ့ ချီစုဆောင်းခြင်းဆေးလုံး တစ်ပုလင်းစီပဲ။ ဒီကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းထဲမှာက လိပ်အသက်ရှူခြင်း နည်းစနစ်လို့ခေါ်တဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခု ပါတယ်..."
ခါမဲဒါအီချီရိုက သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြိုသိပ်ကာ ဆေးလုံးများနှင့် ကျောက်စိမ်းမှတ်တမ်းအားလုံးကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ထည့်လိုက်၏။ သူ၏ လက်ထဲရှိ အလေးချိန်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ စိတ်အခြေအနေက အလွန်တရာ ကောင်းမွန်သွားရသည်။
ထို့နောက် သူက ရှက်ဟန်ဆောင် မနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်၏။
"ကျန်းယဲ့ ယူလာတဲ့မှော်လက်နက်က ကိုယ်ပျောက် ဝါးခမောက်လို့ ခေါ်တယ်။ သူ အဲဒါကို ဆောင်းထားသရွေ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေတစ်ခုမှ သူ့ကို အနည်းငယ်လေးတောင် ထိခိုက်စေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အားလုံးက အလိုအလျောက် ပြန်ကန်ထွက်သွားလိမ့်မယ်..."
ကျန်းယဲ့က တခြားလူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပိတ်လှောင်ဖို့ ဘယ်လိုမှော်လက်နက်ကို သုံးခဲ့လဲဆိုတာ သူ အတိအကျ မသိပေမယ့်... သူတို့ကို အဲဒါက ကိုယ်ပျောက်ဝါးခမောက်လို့ ပြောတာက လုံးဝ လိမ်ပြောတာတော့ မဟုတ်ဘူးလေ။
"ကိုယ်ပျောက်ဝါးခမောက်..." ကွေ့ရှို့နှင့် ရွှမ်ကူက တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး အော်ပြောလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ယခင်တိုက်ခိုက်မှုများက ထူးဆန်းစွာ ပြန်ကန်ထွက်သွားခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ချက်ချင်း သတိရသွားကာ... ခါမဲဒါအီချီရိုတွင်လည်း ထိုအရာမျိုး သေချာပေါက် ရှိနေမည်ဟု ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။
ယိုချွမ်က ချက်ချင်း ဆက်မေးလိုက်၏။ "ဒီ ကိုယ်ပျောက်ဝါးခမောက်က အကွာအဝေး ကန့်သတ်ချက် ဒါမှမဟုတ် အသက်ဝင်ဖို့ အခြေအနေတွေ ရှိလား..."
ခါမဲဒါအီချီရိုက ကျန်းယဲ့ မိစ္ဆာသားရဲနှစ်ကောင်ကို နှိမ်နင်းခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို သေချာ ပြန်သတိရကြည့်ပြီး အတည်ပြုကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
"အကွာအဝေး ကန့်သတ်ချက်တော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် အတိအကျ ဘယ်လောက်ဝေးလဲတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ကျန်းယဲ့က အဲဒီလောက် အသေးစိတ် မပြောပြထားဘူး..."
ယိုချွမ်၏ မျက်ဝန်းများတွင် တွေးတောနေသော အလင်းရောင်တစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး နောက်ဆုံး မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်ပြန်သည်။
"မင်းနဲ့ မင်းအဖွဲ့က တခြားအဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုလဲ..."
သူ၏ မေးခွန်းက သာမန်ကာလျှံကာဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တော့ အတော်လေး နက်ရှိုင်းလေသည်။
ခါမဲဒါအီချီရိုက မသိစိတ်မှနေ၍ "ကျွန်တော်တို့ ဆက်ဆံရေး ကောင်းပါတယ်" ဟု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ယိုချွမ်က အေးစက်စွာ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။
"မပြောခင် သေချာ စဉ်းစားနော်... ငါတို့ကို လှည့်စားဖို့ မကြိုးစားနဲ့..."
ခါမဲဒါအီချီရို၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်သွားပြီး တစ်ဖက်လူက သူနှင့် အခြားခရီးသည်များကြားရှိ အကွာအဝေးနှင့် အထီးကျန်ဖြစ်နေမှုကို သတိထားမိပြီးဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားချေသည်။
ထို့ကြောင့် သူက ရိုးရိုးလေးပဲ ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "ကျွန်တော်တို့ ဆက်ဆံရေး သိပ်မကောင်းပါဘူး။ သူတို့ ကျွန်တော့်ကို မကြိုက်ကြဘူး။ ဒါပေမယ့်..."
သူက လေသံပြောင်းလိုက်ရာ သူ၏ အသံတွင် မာနကြီးမှု အနည်းငယ် ပါဝင်လျက် ပိုမို ခိုင်မာလာလေသည်။
"ကျွန်တော့်ကို နှုတ်ပိတ်ဖို့ သတ်ပစ်မယ်ဆိုတဲ့ အတွေးမျိုးတော့ လုံးဝ မတွေးနဲ့။ ကျွန်တော့်ကို ဘာမှလုပ်ဖို့လည်း မစဉ်းစားနဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျန်းယဲ့က ကျွန်တော်တို့ အားလုံးကို ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ အပြင်ကို ပြန်ခေါ်သွားပေးရမှာမို့လို့ပဲ... ကျွန်တော်တို့က တစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှ လျော့သွားလို့ မရဘူး။ သူ ကျွန်တော့်ကို မကြိုက်ရင်တောင်မှ ကျွန်တော့်ကို ဘယ်တော့မှ စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်သလို... တကယ့် အန္တရာယ်ထဲကိုလည်း ဘယ်တော့မှ တွန်းပို့မှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်လို့ ကျွန်တော့် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် သူက ကျွန်တော့်ကို သေချာပေါက် ဂရုစိုက်ပေးလိမ့်မယ်..."
အခန်း ၃၃၉ပြီး၏။