အခန်စ (၂၂၃-၂၂၄)

အခန်း။ ၂၂၃

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းသည် မသိမသာ ရေရွတ်မိသွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းအစုံ၌ ပြင်းပြသော အရိပ်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားတော့သည်။

"ဒါက... နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တိုင်တိုင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားနက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ လျှို့ဝှက်ရတနာပေါ့"

အမှန်တကယ်တော့ ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းတင်မကဘဲ ဝမ်ပင်းကိုယ်တိုင်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဝမ်ပင်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ ပဟေဠိ၏အဖြေ ပေါ်ထွက်လာတော့မည့်အပေါ်၌သာ ဖြစ်ပြီး ထိုလျှို့ဝှက်ရတနာဆီမှ တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူ့နောက်ကွယ်တွင် အနန္တစနစ်ကြီး ရှိနေပါလျက်နှင့် မည်သည့်ကံကောင်းခြင်း အခွင့်အလမ်းကိုမှ သူ တောင့်တနေစရာ မလိုတော့ပေ။

လူတိုင်းက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဝိုင်းအုံကြည့်ရှုနေကြစဉ် ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းက ပထမဆုံး စကားပြောလာသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်... အဲဒီလျှို့ဝှက်ရတနာကို ထုတ်ပြီး ကျွန်မတို့ကို အကဲခတ်ခွင့်ပေးပါဦး"

ဝမ်ပင်းက အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏စိတ်အာရုံကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ စေလွှတ်လိုက်၏။

စိတ်အကြံတစ်ခုဖြင့် လက်ဖဝါးကို ဖြန့်လိုက်ရာ သံမဏိပေလွှာအချို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယင်းပေလွှာတို့သည် မိုးပြာရောင်သန်းနေပြီး သိပ်သည်းလှသော စာလုံးများဖြင့် ထွင်းထုထားသည်။ ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းနှင့် ဝမ်ပင်းတို့သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ယင်းစာလုံးများကို မှတ်မိသွားကြသော်လည်း ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းက ပို၍ နှုတ်သွက်လှသည်။

သူ့မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာပြီး အလျင်အစလို ပြောလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်... ဒါက နဂါးနံရံစာသားတွေပဲ။ သာမန်လူတွေကတော့ လုံးဝအဓိပ္ပာယ်ဖော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မတို့လို ဝဲကယက်မှော်ဆရာတွေပဲ နားလည်နိုင်တာ။ ကျွန်မ ဖတ်ပြပေးပါရစေ"

ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းသည် ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး ငါလည်း နားလည်ပါတယ်"

ဝမ်ပင်းက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး ပထမဆုံး သံမဏိပေလွှာပေါ်သို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။ ခဏမျှ စူးစိုက်ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူက ခပ်အေးအေးပင် ရေရွတ်လိုက်၏။

"အာဏာလွှမ်းမိုးခြင်းအတတ်... နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်စဉ်လား"

ဝမ်ပင်း ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် ချင်ထျန်၏ မျက်ဝန်းအစုံက ချက်ချင်းဆိုသလို တောက်ပပူလောင်လာတော့သည်။

အားအင်ချည်းနဲ့နေသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကိုပင် ဂရုမစိုက်အားဘဲ ဓားကို မြေကြီးတွင်ထောက်ကာ အားယူမတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ သို့သော် ဝမ်ပင်းကမူ ထိုပေလွှာကို တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်ပြီးနောက် အခြားသော သံမဏိပေလွှာနှစ်ခု၏ အောက်သို့ အသာအယာ ဖိထပ်ထားလိုက်သည်။

ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းမှာမူ ဝမ်ပင်းတစ်ယောက် နဂါးနံရံစာသားများကို အမှန်တကယ် နားလည်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဒီစာသားတွေကို ဝဲကယက်မှော်ဆရာတွေပဲ သဘောပေါက်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလား။

သူ အတွေးပွားနေစဉ်မှာပင် ဝမ်ပင်းက ဒုတိယမြောက် သံမဏိပေလွှာကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြန်သည်။ ခဏမျှ အာရုံစိုက်ပြီးနောက်တွင်လည်း သူ၏မျက်နှာထက်၌ မည်သည့်ခံစားချက် အရိပ်အယောင်မျှ ထင်ဟပ်မလာခဲ့ပေ။

"အဝါရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့် ဆန်းကြယ်သော သွေးကြောသိုင်းကွက်"

သူက ထိုပေလွှာကို ဘေးသို့ ဖယ်ထုတ်လိုက်ရင်း မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် သူဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒါ... ဒါကပဲ လျှို့ဝှက်ရတနာလား"

ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းသည် ဝမ်ပင်း၏ တုံ့ပြန်ပုံကို ကြည့်ကာ ဆွံ့အမှင်တက်လျက် စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။

"နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်စဉ်ဆိုတာ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်ရှိတဲ့ ဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ အသက်ပဲ။ သာမန်အဆင့်နိမ်နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူလောက်ကတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထိခွင့်ရပါ့မလဲ။ ဘယ်လောက်တောင် တန်ဖိုးကြီးလဲဆိုတာ အပိုပြောနေစရာတောင် မလိုဘူး။ ငါကိုယ်တိုင် ဝဲကယက်မှော်ဆရာ ဖြစ်နေတာတောင်မှ ဒီကျင့်စဉ်ကို လေ့လာခွင့်ရဖို့ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုထဲကို ခြေစုံပစ်ဝင်ရဦးမှာ။ သာမန်လူတွေဆိုရင်တော့ ဝေးလာဝေး သင်ယူဖို့ နေနေသာသာ စိတ်တောင် ကူးရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထို့အပြင် အဝါရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့် ဆန်းကြယ်သော သွေးကြောသိုင်းကွက် ဟူသည်မှာလည်း တန်ဖိုးအားဖြင့် နက်နဲသောအဆင့်ကျင့်စဉ်နှင့် အလားတူပင်ဖြစ်ပြီး အဆင့်အတန်း အနည်းငယ်မျှသာ ကွာဟပေလိမ့်မည်။

သာမန် အဝါရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့် သွေးကြောသိုင်းကွက်ကိုမူ ရှားပါးသည်ဆိုစေဦးတော့၊ အဆင့်နိမ်နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူအများအပြား ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သော ဟန်ယွမ်သည်ပင် အဝါရောင်အဆင့် အဆင့်မြင့် သွေးကြောသိုင်းကွက်တစ်ခုကို မနည်းကြိုးစား၍ ရယူထားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဆန်းကြယ်သော သွေးကြောသိုင်းကွက်ကမူ ထိုသို့မဟုတ်ချေ။

ယင်း၏ ရှားပါးမှုမှာ ဝဲကရက်မြေပုံတစ်ခုထက် မနိမ့်ကျလှဘဲ တန်ဖိုးချင်းလည်း မတိမ်းမယိမ်းပင်။

ဤအရာနှစ်ခုတည်းနှင့်တင် အပြင်တွင် ထုတ်ရောင်းလိုက်ပါက ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်ရှိသော အင်အားကြီးဂိုဏ်းအသစ်တစ်ခုကို ကောင်းစွာ တည်ထောင်နိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ပင်းသည် မည်သို့မျှ မလှုပ်ခတ်ဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို သူမ မြင်တွေ့နေရသည်။

ထို့ထက်မက ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်နှင့် အဆင့်နိမ်နက်နဲသောအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် မည်သည့်လောဘစိတ်နှင့် အံ့ဩတုန်လှုပ်ခြင်း အရိပ်အယောင်ကိုမျှ ပြသခြင်းမရှိကြချေ။

လောကကြီးတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီလား။

အခုချိန်မှာ နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်စဉ်တွေက လမ်းဘေးမှာ နေရာတကာ ပြန့်ကျဲနေပြီလား။

အမှန်တကယ်တော့ မသေမျိုးဂိုဏ်းအတွင်း၌ တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ရာများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်း သူမအတွက်မူ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ခြင်းမှာ အသားကျနေသည့် သဘာဝတစ်ခု ဖြစ်မှန်း သူမကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ဤအချိန်တွင် ဝမ်ပင်းသည် တတိယမြောက် သံမဏိပေလွှာအပေါ်၌ မျှော်လင့်ချက် သိပ်မထားတော့ဘဲ ယင်းပေလွှာဆီသို့သာ စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်။

"ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဝဲကရက်မြေပုံ ဖန်တီးမှုကျမ်းစာလား"

ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်း၏ မျက်ဝန်းအစုံက ပြူးကျယ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးနေသော လေလွင့်သူတစ်ဦးရှေ့သို့ ပေါက်စီပူပူလေးတစ်လုံး ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဝမ်ပင်းကမူ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရဖြစ်မနေသကဲ့သို့ စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းလည်း မရှိပေ။

"ဒီပစ္စည်းတွေကို ငွေကြေးအဖြစ်ပဲ ပြောင်းလဲလို့ရမယ့်ပုံပဲ"

ဤအရာများကို ထုတ်ရောင်းလိုက်ပါက များပြားလှသော ဝင်ငွေကို ရရှိမည်ပင်။

ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို အဆင့်မြှင့်တင် ပြုပြင်မွမ်းမံရန်အတွက်လည်း လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

"ကျွန်တော်တို့ ပျံလွှားငါးကျွန်းစုက ဝယ်ပါမယ်"

ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းနှင့် ချင်ထျန်တို့သည် ပြိုင်တူ စကားပြောလာကြသည်။

"ကောင်းပြီ... နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်စဉ်နဲ့ ဆန်းကြယ်သော သွေးကြောသိုင်းကွက်ကို လိုချင်တဲ့သူက အခုပဲ ငွေချေနိုင်တယ် ငါရောင်းမယ်"

ဝမ်ပင်းက ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဝဲကရက်မြေပုံ ဖန်တီးမှုကျမ်းစာကို ချန်ထားလျှင် အသုံးဝင်နိုင်သည်ဟု တွေးမိသော်လည်း ကျန်အရာများကို ရောင်းချလိုက်ပါက တန်ဖိုးကြီးလှသော ပမာဏကို ရရှိမည်မှာ အသေအချာပင်။

ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းကမူ ထိုသူတို့ မတတ်နိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေမိသည်။

"ကျွန်တော် နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်စဉ်ကို လိုချင်ပါတယ်"

ချင်ထျန်က မဆိုင်းမတွပင် ပြောလိုက်သော်လည်း ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏မျက်နှာမှာ အေးခဲသွားတော့သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် သူ၌ ထိုမျှများပြားသော ပမာဏကို မတတ်နိုင်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခြင်းပင်။

နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်စဉ်ဆိုသည်မှာ တန်ဖိုးဖြတ်၍ရသော်လည်း အပြင်ဈေးကွက်တွင် ဝယ်ယူရန် မလွယ်ကူလှချေ။

အကယ်၍ အမှန်တကယ် အရောင်းအဝယ်ဖြစ်မည်ဆိုပါက အနည်းဆုံးတော့ အဖြူရောင်သလင်းကျောက် အလုံးသုံးရာခန့် ပေးချေရပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ပင်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါသိပြီ နောက်ကျရင် ဆန်းဝူမြို့ကို ငွေယူပြီး လာရှာခဲ့လိုက်"

ချင်ထျန်၏ မျက်နှာထက်တွင် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဝမ်ပင်းကို ချက်ချင်း လက်အုပ်ချီ၍ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ပင်း၏ အကြည့်များက ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူမက အလျင်အစလို ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်မကတော့ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဝဲကရက်မြေပုံ ဖန်တီးမှုကျမ်းစာကို လိုချင်ပါတယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမ တုံ့ဆိုင်းသွားမိပြန်သည်။

ထိုဖန်တီးမှုမြေပုံကို ဝယ်ယူရန်အတွက် သူမတွင် လုံလောက်သော အဖြူရောင်သလင်းကျောက် မရှိချေ။

"တကယ်ပဲ... နောက်ထပ် လူမွဲတစ်ယောက်ပါလား"

ဝမ်ပင်းက မတတ်သာသည့်အလား သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း လျှို့ဝှက်ရတနာများကို သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားရသော်လည်း ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းမှာ ဒေါသမထွက်နိုင်အားချေ။ အဖြူရောင်သလင်းကျောက် အလုံးနှစ်ဆယ်ကို သုံးစွဲ၍ ခွေးတစ်ကောင်ကိုပင် အလွယ်တကူ ဝယ်ယူနိုင်သော သူမကဲ့သို့ လူမျိုးကိုမှ ငွေမရှိဘူးဟု အပြောခံလိုက်ရခြင်းပင်။

သို့သော်ငြား သူမမှာ မည်သို့မျှ ပြန်လည်မချေပနိုင်ဘဲ ဆွံ့အလို့သာ နေရတော့သည်။

ဝမ်ပင်းက ချက်ချင်းပင် ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ မသေမျိုးဂိုဏ်းထဲကို ဝင်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒါကို အခမဲ့ ဖတ်ရှုခွင့်ပေးမယ်"

ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး မဆိုင်းမတွပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်တော့သည်။

"မင်း သေချာရဲ့လား ဒါက ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ရောက်တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းမသေမချင်း ဘယ်တော့မှ စွန့်ခွာခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"

"ကျွန်မ မထွက်ပါဘူး... ဘယ်တော့မှ မထွက်ပါဘူး"

ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းသည် တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်ပြနေတော့သည်။ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဝဲကရက်မြေပုံ ဖန်တီးမှုကျမ်းစာသာ ရှိနေပါက သူမကို မောင်းထုတ်လျှင်ပင် သေချာပေါက် ထွက်သွားမည် မဟုတ်ချေ။

ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်း သဘောတူသည်ကို မြင်မှသာ ဝမ်ပင်း၏ ရင်ထဲမှ အပူတုံးကြီး ကျသွားတော့သည်။ ယခုအခါတွင် ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းကို ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားရန်နှင့် စူးစမ်းရှာဖွေရေးခရီးစဉ်ကို အဆုံးသတ်ရန်သာ ကျန်တော့သည်။

သို့မှသာ နယ်မြေအသစ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ငရဲမီးအဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကိုလည်း ဆောင်ရွက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူမက ဤကဲ့သို့ စိတ်ကူးယဉ်မှုများတွင် နစ်မျောနေစဉ်အတွင်း မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားက ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် ယင်းက သယ်ဆောင်လာသော သတင်းစကားမှာ ဝမ်ပင်းကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့၏။

သူတို့သည် ဟန်ယွမ်၏ ခြေရာကို လွဲချော်သွားခဲ့ကြခြင်းပင်။

သို့သော်ငြား သူ ထွက်ပြေးသွားစဉ်အတွင်း မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားသည် သံကြိုးဖြင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်းကို ရိုက်ချိုး ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံး ပေါင်ရင်းမှ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

ယင်းက ဟန်ယွမ်သည် ခန္ဓာကိုယ် ထက်ဝက်မျှဖြင့်သာ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုခုကို သုံး၍ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

သို့သော် ခန္ဓာကိုယ် ထက်ဝက်မျှ ပြတ်တောက်သွားပြီးနောက်တွင် ရလဒ်နှစ်ခုသာ ရှိပေလိမ့်မည်၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်း သို့မဟုတ် သွေးသွန်၍ သေဆုံးခြင်းပင်။

"ပါရမီရှင်ဆယ်ဦးရဲ့ စမ်းသပ်ပွဲ ပြီးဆုံးမှသာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေကို ပိတ်သိမ်းမှာ။ ယွီမို... ချင်မို... မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဒီမှာပဲ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံနေကြဦး"

ယွီမိုနှင့် ချင်မိုတို့က ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် ရရှိလာသော တိုက်ပွဲသိမ်းပစ္စည်းများကို စာရင်းပြုစုပြီးနောက် သီးသန့်ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။

ချန်မိုကျင့်စဉ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်သားဓာတ်ချီစွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေပြီး နတ်ဘုရားရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ကြွယ်ဝလှသောကြောင့် သစ်သားဓာတ်ချီစွမ်းအင်များမှာ ကုန်ဆုံးနိုင်ဖွယ်မရှိသကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်နေတော့သည်။

ချင်မိုသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်၏ အဆင့် ၉ မှသည် အဆင့် ၁၂ အထိ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ယွီမိုသည်လည်း အဆင့်နိမ်နက်နဲသောအဆင့်မှသည် အလယ်အလတ်နက်နဲသောအဆင့်သို့ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့၏။

သို့သော်ငြား ထိုအချိန်၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မြူနှင်းများ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သဖြင့် ပါရမီရှင်ဆယ်ဦး၏ စမ်းသပ်ပွဲကြီးမှာ ကပ်ဘေးတစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိခဲ့ကြချေ။

နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တိုင်တိုင် ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သော စမ်းသပ်မှုနယ်မြေကြီးက လူတိုင်း၏မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လွင်ထင်ရှားလာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားရတနာများနှင့် အဖိုးတန်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များမှာလည်း အလျှံပယ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မူလက ဘေးမှကြည့်ရှုနေသူများဖြစ်ကြသော လူပေါင်းတစ်သောင်းကျော်တို့သည် မည်သူမျှ တားဆီး၍မရနိုင်လောက်အောင် ထိုနယ်မြေထဲသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။

ပါရမီရှင်ဆယ်ဦး၏ စမ်းသပ်ပွဲကြီးမှာ အတင်းအဓမ္မ ရပ်တန့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ အသေအချာမသိကြသော်လည်း ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အကြီးအကဲနှင့်တကွ အင်အားကြီးအဖွဲ့သုံးခု၏ ခေါင်းဆောင်များအားလုံးကမူ ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ရတနာကို တစ်စုံတစ်ဦးက သေချာပေါက် ရယူသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုပင်။

အခန်း။ ၂၂၄

အချိန်ကာလ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေသည်လည်း လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ် မတည်ရှိတော့ချေ။

ထိုနေ့ နံနက်စောစောတွင် ဝမ်ပင်းသည် သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို အလယ်အလတ်နက်နဲသောအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် သစ်သားဓာတ်ချီစွမ်းအင်များကို အသုံးပြု၍ နောက်ထပ်တစ်ရက်ခန့် ဆက်လက်ကျင့်ကြံပြီးမှသာ မသေမျိုးဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်၌ စိမ်းသက်သော လူစိမ်းများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့သည် တောအုပ်အတွင်းသို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်ရှိလာကြပြီး ကုန်းမြေအသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသကဲ့သို့ ဝမ်းသာအားရဖြင့် အော်ဟစ်ကာ ဆူညံနေကြသည်။

ဝမ်ပင်းကမူ ဤသူတို့သည် အပြင်မှ အသစ်ဝင်ရောက်လာသူများဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

ပထမဦးဆုံးလူ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဒုတိယ၊ တတိယလူများလည်း မကြာမီပင် ထပ်မံရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဝမ်ပင်းသည် လူပေါင်းဆယ်ဂဏန်းခန့်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရတာနဲ့တင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေကြီးအကြောင်း လူတွေအကုန် သိကုန်ပြီဆိုတာ ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သဘောမပေါက်ဘဲ နေမလဲ။ အားလုံး ပေါက်ကြားသွားပြီပဲ"

သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့သည်မှာ လူအုပ်ကြီးသည် ကျိုင်းကောင်အုပ်များကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေအတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး တိုးဝှေ့ဝင်ရောက်လာကြပြီး သူတို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အဖိုးတန်ပစ္စည်းမှန်သမျှကို တစ်ခုမကျန် လုယက်ကာ ယူဆောင်သွားကြခြင်းပင်။

ဝမ်ပင်းသည် မတတ်သာသည့်အဆုံး ထိုနေ့၌ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ချင်မို၊ ယွီမိုနှင့် ချင်ထျန်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်နေခြင်းမှာလည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ချေ။

ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းမှာမူ သူမ၏မြေးမလေး ဖြစ်သူက အပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သဖြင့် အစောကြီးကတည်းကပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ နေအိမ်၌ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြရန် သူတို့ ကြိုတင်ကတိပြုထားခဲ့ကြသည်။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေမှ ထွက်လာပြီးနောက် ချင်ထျန်သည် မြို့ထဲသို့မဝင်မီ လမ်းခွဲရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူ မထွက်ခွာမီ ချင်မို၏ ပုခုံးကို အသာအယာပုတ်ကာ မှာကြားလိုက်၏။

"မသေမျိုးဂိုဏ်းမှာ ကျင့်စဉ်ကို ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံပါ။ ပျံလွှားငါးကျွန်းစုရဲ့ ကျွန်းသခင်နေရာကို ဘယ်သူပဲ ထိုင်ထိုင် အရေးမကြီးဘူး။ မင်းရဲ့ အနာဂတ်က ပျံလွှားငါးကျွန်းစုထဲမှာတင် ပိတ်လှောင်မနေသင့်ဘူး။ အသေးအဖွဲလေးအတွက်နဲ့ ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်လိုက်နဲ့"

သူ၏အဖိုးက ဤသို့မမှာကြားမီကတည်းကပင် သူသည် ပျံလွှားငါးကျွန်းစု၏ ကျွန်းသခင် ဖြစ်လိုစိတ် လုံးဝမရှိတော့ချေ။

မသေမျိုးဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူသည် အရာရာကို ပိုမိုနားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့ရပြီး အရေးအကြီးဆုံးမှာ ပျံလွှားငါးကျွန်းစုသည် အလွန်တရာ သေးငယ်လွန်းလှသည်ဟူသောအချက်ပင်။

"အဆင့်မြင့်နက်နဲသောအဆင့်ဆိုတာ အပြင်မှာသာ ဟုတ်ချင်ဟုတ်မယ်။

ဒီမှာတော့ ဘာတန်ဖိုးရှိမှာတဲ့လဲ။

ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေထဲမှာဆို တောင်စောင့်ခွေးကြီးကတောင် အဲဒီအဆင့်သမားတွေကို စိတ်ကြိုက် သတ်ပစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလား။

ကောင်းပါပြီ... မင်းအဖေအတွက်တော့ စိတ်မပူနဲ့တော့။ ငါပဲ သူ့ကို ပြောပြလိုက်မယ်။ မင်း သွားလို့ရပြီ"

"အဖိုး... ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဂရုစိုက်ပါဦးနော်"

တိုတောင်းလှသော နှုတ်ဆက်ခြင်း ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဝမ်ပင်းသည် ဖုန်းယွမ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ မြို့အတွင်း၌ စစ်အုပ်ချုပ်ရေး ထုတ်ပြန်ထားခြင်း မရှိသကဲ့သို့ သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ဝရမ်း သို့မဟုတ် ဆုငွေထုတ်ပြန်ထားခြင်းလည်း မရှိသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဇန်ထိုင်မိသားစုအိမ်၌ ဇန်ထိုင်ချင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် သူတို့ ငါးဦးသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မြို့ပြင်သို့ အေးဆေးစွာ ထွက်ခွာခဲ့ကြတော့သည်။

ကျိတ်ကျဲဘုံတောင်တန်း၏ အဓိကခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း ပါရမီရှင်ဆယ်ဦး၏ စမ်းသပ်ပွဲကြီးမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေ ပွင့်လာခဲ့သဖြင့် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်း သုံးခုတို့သည် ကျိတ်ကျဲဘုံတောင်တန်း၏ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ စုံညီစွာ စည်းဝေးနေကြသည်။

သို့သော်လည်း ချင်းခုန်းတောင်တန်းနှင့် ပျံလွှားငါးကျွန်းစုမှ လူများကမူ ရောက်ရှိလာခြင်း မရှိကြချေ။

ထို့ကြောင့် ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ လူငါးဦး သို့မဟုတ် ခြောက်ဦးခန့်သာ ထိုင်နေကြသည်။

အဓိက ထိုင်ခုံနေရာတွင် ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်ရှိသော မီထျန်းဂိုဏ်းမှ လူသုံးဦး ထိုင်နေကြပြီး သူတို့၏ ဘေးနားတွင် အလယ်အလတ်နက်နဲသောအဆင့်ရှိ သတ်လတ်ပိုင်းကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးက မတ်တတ်ရပ်လျက် ရှိနေသည်။ မုတ်ဆိတ်မွေး ဗရပွနှင့် ထွားကျိုင်းလှသော သတ်လတ်ပိုင်းလူကြီးတစ်ဦးသည် အဓိကထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏မျက်နှာရိပ်မှာ အလွန်တရာ တင်းမာခက်ထန်နေ၏။

"သခင်ကြီး နန်ဟောက်... လက်ရှိအချိန်မှာတော့ လျှို့ဝှက်ရတနာကို ဘယ်သူပိုင်ဆိုင်ထားလဲဆိုတာ မပြတ်သားသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ကတိပေးရဲပါတယ်။ အကယ်၍ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့ ဒါမှမဟုတ် ကျိတ်ကျဲဘုံတောင်တန်းက လူတစ်ယောက်ယောက်ကသာ ရရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့က သခင်ကြီးဆီကို အရင်ဆုံး လာရောက်ဆက်သမှာ အသေအချာပါပဲ"

စကားပြောလိုက်သူမှာ မိုးပြာရောင်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသော လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် အရှေ့အိုင်ဒေသရှိ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အကြီးအကဲများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သူ မုရုံချင်းပင်။

သူ၏ဘေးနားတွင်မူ ဖုတ်ကောင်ကဲ့သို့ ခြောက်ကပ်သော မျက်နှာရှိသည့် ကျိတ်ကျဲဘုံတောင်တန်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဟန်ဖေးယွဲ့ မတ်တတ်ရပ်နေ၏။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အရှေ့အိုင်ဒေသ၌ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်ဒြပ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသော်လည်း မုတ်ဆိတ်ဗရပွနှင့် နန်ဟောက်၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ မည်သို့မျှ ဂုဏ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

နတ်ဘုရားနက်နဲသောအဆင့်ဟူသော နာမဝိသေသနတစ်ခုတည်းနှင့်တင် ထိုနှစ်ဦးအား ခေါင်းပင်မမော့ရဲအောင် ဖိနှိပ်ထားရန် လုံလောက်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် အစွမ်းထက်လှသော မီထျန်းဂိုဏ်း၏ ကိုယ်စားလှယ်လည်း ဖြစ်သည်။

နန်ဟောက်က အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ အခုဆိုရင် ဆယ်ရက်ကျော်တောင် ရှိနေပြီ။ ဘာလို့ သတင်းတစ်စုံတစ်ရာမှ ထွက်မလာသေးတာလဲ။ လျှို့ဝှက်ရတနာကို ရရှိပြီးတဲ့နောက် မင်းတို့လူတွေက အတွင်းထဲမှာပဲ ပုန်းအောင်းနေကြလို့ ငါ့လူတွေ ရှာမတွေ့တာပါလို့တော့ ဆင်ခြေမပေးနဲ့"

နန်ဟောက်၏ စကားများကြောင့် ထိုနှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားကြရသည်။

သို့သော်ငြား သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း သူတို့၏လူများ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို အမှန်တကယ် မသိရှိကြချေ။

ထိုအချိန်၌ပင် ခန်းမဆောင်၏ အပြင်ဘက်မှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲ... အရေးပေါ်သတင်း ပို့သပါတယ်"

မုရုံချင်းက ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် သားရဲစီးနင်းရာ၌ အသုံးပြုသည့် နှာကွင်းကြိုးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူတစ်ဦးသည် အမောတကောဖြင့် အပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

"သခင်ကြီး ဟန်ယွမ်... ကျဆုံးသွားပါပြီ"

မုရုံချင်း၏ မျက်နှာရိပ်မှာ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သတင်းပို့သူကို ဆွဲကိုင်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ... အသေအချာ ပြောစမ်း"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်ကျော်က သခင်ကြီး ဟန်ယွမ်က ဟွမ်လီမြို့ကို ရုတ်တရက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ ခန္ဓာကိုယ် ထက်ဝက်ပဲ ကျန်ရှိပါတော့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ဘက်က သူ့ရဲ့အသက်ကို ဆွဲဆန့်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ သူက ရက်အနည်းငယ်ပဲ ခံပြီး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရပါတယ်၊ သူရရှိထားတဲ့ ဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်လွန်းတာမို့ ကျွန်တော်တို့လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး"

"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"ဟန်ယွမ်က အဆင့်မြင့်နက်နဲသောအဆင့်တစ်ဝက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီအရှေ့အိုင်ဒေသတစ်ခုလုံးမှာ သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်မယ့်သူ ဘယ်သူရှိနေလို့လဲ"

ထို့အပြင် တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့အား သက်တမ်းကို ရင်းနှီးရသည့် လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို အတင်းအဓမ္မ ထုတ်သုံးစေခဲ့ခြင်းပင်။

အတောင်ပံမျိုးနွယ်စုမှ မိစ္ဆာကြီး၏ ကူညီစောင့်ရှောက်မှုသာ မရှိခဲ့ပါက ဟန်ယွမ်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ထိုနေ့၌ပင် ဟွမ်လီမြို့သို့ ချောချောမောမော ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

"သူတို့က လျှို့ဝှက်ရတနာကို လုယူသွားပြီး... အမှုဆောင် ရှမ်းလုံ၊ အကြီးအကဲ ပိုင်ဖုန်းနဲ့ စီနီယာ ဟန်ကျန်းတို့ကိုပါ သတ်ပစ်လိုက်ကြတာပါ"

နောက်ဆုံးအမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဟန်ဖေးယွဲ့နှင့် မုရုံချင်းတို့သည် ပြိုင်တူပင် အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိကြတော့သည်။

မသေမျိုးဂိုဏ်းက လျှို့ဝှက်ရတနာကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီလား။

ထိုမျှမကသေးဘဲ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် ကျိတ်ကျဲဘုံတောင်တန်းမှ လူများကိုပါ သတ်ဖြတ်ခဲ့ရာတွင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိသော ဘိုးဘေးကြီး နှစ်ဦးပင် ပါဝင်သွားခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် နန်ဟောက်သည် ဝုန်းခနဲ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

"မသေမျိုးဂိုဏ်း ဟုတ်လား... မင်းတို့ကပဲ အရှေ့အိုင်ဒေသမှာ သူတို့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ မရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

သူသည် ကျိတ်ကျဲဘုံတောင်တန်းနှင့် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူများ မည်သို့သေဆုံးသည်ကို စိတ်မဝင်စားချေ။ သူ ဂရုစိုက်သည်မှာ လျှို့ဝှက်ရတနာ တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။

သူ သိရှိထားသရွေ့ ထိုလျှို့ဝှက်ရတနာကို ချန်ရစ်ခဲ့သူမှာ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဝဲကယက်မှော်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ဖန်တီးမှုကျမ်းစာကို ချန်ထားခဲ့နိုင်ချေ ရှိသည်။ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့် ဝဲကရက်မြေပုံ ဖန်တီးမှုကျမ်းစာဆိုသည်မှာ တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်သော ရတနာဖြစ်ရာ သူသည် တောက်ပသောအလင်းမှန်အိုင်ဒေသမှနေ၍ ဤအရာအတွက် အထူးတလည် လာရောက်ခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် ယခုမူ ထိုအရာ အလုခံလိုက်ရပြီဟူသော သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည်။

မုရုံချင်းသည် ဒေါသထွက်နေရန်ပင် မေ့လျော့သွားပြီး အလျင်အစလို ပြန်လည်တင်ပြလိုက်ရသည်။

"သခင်ကြီး... အကြောင်းကြားစရာ ရှိလို့ပါ။ ဟို... မသေမျိုးဂိုဏ်းဆိုတာ ကြယ်ပွင့်အဆင့်တောင်မရှိတဲ့ အဆင့်မရှိအတန်းမရှိ အဖွဲ့အစည်းလေးတစ်ခုပါ။ ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုတဲ့လူကလည်း အဆင့်နိမ်နက်နဲသောအဆင့်က သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့... သူတို့နောက်ကွယ်မှာ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ အကာအကွယ်အင်အားကြီးတစ်ခု ရှိနေသလိုပဲဗျ"

"တောက် အဆင့်မရှိတဲ့ ဂိုဏ်းစုတ်တစ်ခုကများ ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာကို လာလုယီတယ်ပေါ့။ တကယ်ကို သေတွင်းရှာနေကြတာပဲ"

နန်ဟောက်၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ လင်းလက်သွားပြီး မူလက ထိုအရာကို ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုခုက ယူဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

"သခင်ကြီး... ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့က သခင်ကြီးဟန်ယွမ်က အဆင့်မြင့်နက်နဲသောအဆင့်တစ်ဝက် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ သူတို့လက်ထဲမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ရတာပါ"

"ဟက်... အဆင့်မြင့်နက်နဲသောအဆင့်တစ်ဝက်နေရာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပိတ်မိနေတဲ့လူတစ်ယောက်ကများ အစွမ်းထက်တယ်လို့ ပြောပိုင်ခွင့်ရှိလို့လား။

ငါတို့ မီထျန်းဂိုဏ်းထဲမှာ အဲဒီလိုအဆင့်ရှိတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်။ သူတို့အားလုံးက အဲဒီဟန်ယွမ်ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ကြတယ်။ နောက်ကျရင် မသေမျိုးဂိုဏ်းဆီ သွားမယ့်လမ်းကို ငါ့ကို အစီရင်ခံစမ်း။ လျှို့ဝှက်ရတနာဆိုတာ သူတို့လို လူမျိုးတွေ လက်ဝါးကြီးအုပ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး"

နန်ဟောက်သည် ခပ်အေးအေးပင် ပြောဆိုပြီးနောက် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းမှ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

အကယ်၍ ထိုသူတို့က လျှို့ဝှက်ရတနာကို အတင်းအဓမ္မ သိမ်းပိုက်ထားရန် ကြံစည်နေပါက ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပျက်စီးခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

နန်ဟောက် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မုရုံချင်းသည် သတင်းပို့သူကို ဆက်မေးလိုက်၏။

"သခင်ကြီး ဟန်ယွမ်က တခြား ဘာများမှာကြားခဲ့သေးလဲ"

"ပျံလွှားငါးကျွန်းစုက မသေမျိုးဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းပတ်သက်နေပါတယ်"

"သြော်... ဒါကြောင့်ကိုး ဂိုဏ်းအဆင့်မရှိအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နယ်မြေထဲကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝင်ရောက်နိုင်တာလဲလို့ ငါ စဉ်းစားနေတာ။ သူတို့က ပျံလွှားငါးကျွန်းစုနဲ့ လျှို့ဝှက်ပူးပေါင်းထားကြတာကိုး"

သူသည် ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်နေသော်လည်း လက်ရှိတွင် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ချေ။

ကျိတ်ကျဲဘုံတောင်တန်းနှင့် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့တို့တွင် ယခုအခါ အခြေအနေကို ထိန်းကျောင်းပေးနိုင်မည့် အဆင့်မြင့်နက်နဲသောအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမျှ မရှိတော့သဖြင့် ပျံလွှားငါးကျွန်းစု၏ အောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ပျံလွှားငါးကျွန်းစုသည် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်း၌ ဩဇာအာဏာရှိသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့ကို သွားရန်စရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ယခုအခါ အရှေ့အိုင်ဒေသကို သူက လွှမ်းမိုးထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ ဩဇာအာဏာမှာ ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မုရုံချင်းသည် ဟန်ဖေးယွဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ပျံလွှားငါးကျွန်းစုက လျှို့ဝှက်ရတနာအတွက်နဲ့ ပြင်ပရန်သူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ငါတို့ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ကျိတ်ကျဲဘုံတောင်တန်းက လူတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ဟန်... မင်း အနှစ်သာရသွေးကျမ်းစာကို ရေးသားနိုင်တယ်မလား"

သူသည် မုရုံချင်း၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်လိုက်သည်။ အနှစ်သာရသွေးကျမ်းစာဟူသည် သူ၏ သက်တမ်းကို ရင်းနှီး၍ ရေးသားရသော အသနားခံစာလွှာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အသက်ကို အသုံးပြု၍ ပျံလွှားငါးကျွန်းစုကို တိုင်ကြားမည်ဆိုပါက အထက်မှ လူကြီးများ သေချာပေါက် နားထောင်ကြပေလိမ့်မည်။

မုရုံချင်းက ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ဆီမှာ ဝိညာဉ် ဆေးဖက်ဝင်ဟင်းလျာတွေ ရှိသေးတယ်။ အဲဒါတွေက ဒီနှစ်အတွက် မင်းရဲ့ သက်တမ်းကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

"ဒါဆို... မသေမျိုးဂိုဏ်းက မဟာဗျူဟာမြောက် ကြိုးကိုင်သူဖြစ်ပြီး ပျံလွှားငါးကျွန်းစုက ကြံရာပါပေါ့လေ"

"မှန်တယ်... အဲဒီအတိုင်းသာ ရေးလိုက်"

မုရုံချင်းသည် ဤသို့ပြောဆိုပြီးနောက် တံခါးပြင်ပသို့ လှမ်းထွက်သွားတော့သည်။

သူသည် ပျံလွှားငါးကျွန်းစုမှ လူများ အဘယ်ကြောင့် ဤစည်းဝေးပွဲသို့ ရောက်မလာကြသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အောင်ပွဲခံပွဲတော်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆင်နွှဲနေကြသောကြောင့်ပင်။

သို့သော်ငြား ထိုအချိန်၌ မုရုံချင်းသည် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

အခုတော့ ပျော်ထားဦးပေါ့။ မကြာခင်မှာ မင်းတို့တွေ အကျိုးဆက်ကို သိစေရမယ်။