အခန်း ၁၁၉၃
Vol. 113 Ch. 1193
အခန်း ၁၁၉၃ ရတနာဗိမာန်တော်
"အဲဒီနေရာက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်၊ ပထမဆုံး သွားလည်ဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ" ဟမြွေဘုရင်က အနီးအနားရှိ အဆောက်အအုံ တစ်ခုကို ညွှန်ပြရင်း ပြောသည်။
"အဲဒီနေရာက ဘာနေရာလဲဆိုတာ မင်း သိလို့လား" လုံချန်းက မျက်လုံးလှန်ရင်း မေးသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"အဲဒီနေရာက နဂါးအသစ်တွေ မွေးဖွားတဲ့ နေရာ။ အခုတော့ အဲဒီနေရာက ဘာမှ မရှိတော့ဘူး။ သွားတာ အချိန်ကုန်ရုံပဲ ရှိမယ်" လုံချန်းက ခေါင်းခါရင်း ဖြေသည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှည်လျားသော မျှော်စင်ပုံစံ အဆောက်အအုံ တစ်ခုကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟိုဘက်ကို သွားကြမယ်"
"အဲဒါ ဘာနေရာလဲ"
"အဲဒါက ရှေးခေတ် ဧကရာဇ်တွေက နဂါးတွေကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းဆည်းထားတဲ့ ရတနာဗိမာန်တော်ပဲ" လုံချန်းက ရှင်းပြသည်။
"ဒါဆိုရင် အကောင်းဆုံး ရတနာတွေ အဲဒီမှာ ရှိမှာပေါ့။ သွားစစ်ကြည့်ရအောင်" မြွေဘုရင်က သဘောတူလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် လေပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသော ထိုမျှော်စင်ဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားကြသည်။ လုံချန်းသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ ဤနေရာတွင်မူ နဂါးသင်္ချိုင်းကဲ့သို့ အန္တရာယ်ရှိမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်ထားသည်။
မျှော်စင်အတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ လုံချန်းမှာ အင်မော်တယ်လောကတွင် တွေ့ရခဲသည့် အဆင့်မြင့် လက်နက်များကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ ဒီလက်နက်တွေက အထွတ်အထိပ် အဆင့်တွေချည်းပဲ"
"ဒါက ပထမထပ်မှာတင် ဒီလောက်ရှိနေတာ။ အပေါ်ထပ်တွေဆိုရင် ပိုတောင် အဖိုးတန်ဦးမယ်" မြွေဘုရင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။
လုံချန်းသည် နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဒိုင်းတစ်ခုဆီသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။ "မထိနဲ့"
"ဘာလို့လဲ"
"ဒီပစ္စည်းတွေပေါ်မှာ အဆင့်မြင့် အစီရင်တွေ ခင်းထားတယ်။ ဒါကို ထိလိုက်တာနဲ့ တခြားနေရာတစ်ခုခုနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ ခလုတ် တစ်ခုခု အလုပ်လုပ်သွားလိမ့်မယ်။ ဘာဖြစ်လာမလဲ မသိနိုင်ဘူး" လုံချန်းက ရှင်းပြသည်။
သူသည် အခြားပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ အားလုံးတွင် အဆိုပါ အစီရင်များ ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ "ဒီအစီရင်တွေက ဧကရာဇ်တွေ ကိုယ်တိုင် ခင်းထားတာ ဖြစ်ရမယ်။ နောင်လာနောက်သားတွေ သူတို့ပေးခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်တွေကို ပြန်မယူသွားနိုင်အောင် လုပ်ထားတာ" သူက သုံးသပ်လိုက်သည်။
"အဲဒီတော့ ငါတို့ ဘာမှ မရတော့ဘူးပေါ့။ အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေ ကြားထဲမှာ ရောက်နေပြီး ဘာမှ စားလို့မရတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ပြန်ကြရအောင်" မြွေဘုရင်က စိတ်ပျက်စွာ ပြောသည်။
"ဒါကို ပြတိုက်တစ်ခုလိုပဲ သဘောထားပြီး လေ့လာကြည့်ကြတာပေါ့။ ငါတို့ ကံကောင်းပြီး အဓိက အစီရင်ကို တွေ့သွားရင် ဒီအစီရင်တွေ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လို့ ရနိုင်တယ်" လုံချန်းက မျှော်လင့်ချက် မဆုံးရှုံးဘဲ ပြောသည်။
သို့သော် အချိန်ဓားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူသည် ဤနေရာမှ ဘာမှ မရလျှင်ပင် အရှုံးမရှိကြောင်း စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
သူတို့သည် ထပ်ဆင့်ပေါင်း ၄၀ ကျော်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင်မူ ဘာမျှမရှိဘဲ ရွှေရောင် နဂါးရုပ်တု တစ်ရုပ်သာ ရှိသည်။
"ဒါက ဘာရတနာလဲ" လုံချန်းသည် ထိုရုပ်တုဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ "ဘာအစီရင်မှလည်း မပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထိမနဲ့နော်"
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီရုပ်တုကို ငါ စိတ်မဝင်စားပါဘူး" မြွေဘုရင်က ပြောကာ အလှည့်တွင် သူ့အမြီးမှာ ရုပ်တုကို မတော်တဆ ထိမိသွားပြီး ရုပ်တုမှာ လဲကျသွားတော့သည်။