အခန်း ၁၁၉၅

အခန်း ၁၁၉၅ ဆေးပင်ဥယျာဉ်

လေတိုက်သံပင် မကြားရဘဲ တိတ်ဆိတ်လွန်းလှသော နေရာသို့ လုံချန်းနှင့် မြွေဘုရင် ရောက်ရှိသွားသည်။

​"ဘယ်သူမှမရှိတဲ့ နေရာမှာ ဘုရင်လုပ်နေလို့ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။ အပြင်မှာ လောကကြီးကို အုပ်စိုးတာကမှ ပိုကောင်းသေးတယ်" လုံချန်းက ပြောသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အဝေးတွင် ရှိနေသည့် နန်းတော်ကြီး တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည် သွားလိုက်ကြသည်။ ထိုနေရာမှာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး လေးဦး အခုလေးတင် ထွက်ခွာသွားသော နေရာ ဖြစ်သည်။

​နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ ကျယ်ဝန်းသည့် ခန်းမကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နေရာအနှံ့တွင် ရှေးဟောင်းရနံ့များ သင်းပျံ့နေပြီး နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိသော ရှားပါးဆေးပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​"အင်း... သိပ်တော့ မထူးခြားပါလား။ သားရဲနယ်မြေက ဆေးပင်တွေလောက်တောင် မကောင်းဘူး" မြွေဘုရင်က စိတ်ပျက်စွာ ပြောသည်။

​"ငါ့အတွက်တော့ ဒီနေရာက ပိုအရေးကြီးတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီဆေးပင်တွေကို ငါ ကိုင်တွယ်လို့ ရတာကိုး" လုံချန်းက ဖြေသည်။ သူသည် ရွှင်းအတွက် ခန္ဓာကိုယ် ဖန်တီးရာတွင် လိုအပ်မည့် သက်တန့် ဂျင်ဆင်းနှင့် အလင်းရောင် မူလပန်းကဲ့သို့ ရှားပါးဆေးပင်များကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။

​သူသည် ဆေးပင်များကို ခူးဆွတ်ကာ အချိန်ကို ရပ်တန့်ပေးနိုင်သည့် ရှေးဟောင်းလက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ နေရာက ကျယ်လွန်းသဖြင့် တစ်ယောက်တည်း ခူးဆွတ်ရန် မလွယ်ကူကြောင်း သိလိုက်သောအခါ လုံချန်းသည် အတွင်းကမ္ဘာထဲမှ မိသားစုဝင်များဖြစ်သော ရွှယ်၊ မေ၊ မင်ယု၊ ကျိချင်းနှင့် မင်ရန်တို့ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။

​မိသားစုဝင်များ ရောက်လာသောအခါ နဂါးဥယျာဉ်၏ လှပမှုနှင့် ဆေးပင်ရှားပါးမှုတို့ကြောင့် အံ့ဩကုန်ကြသည်။ လုံချန်းက သူ ဖမ်းထားသော သွေးနဂါးကို ခေါ်ပြလိုက်သောအခါ မိသားစုဝင်များမှာ နဂါး၏ ကြီးမားသော အသွင်အပြင်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

​အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး လေးဦးမှာ မည်သည့် နဂါးကိုမျှ မတွေ့ရသဖြင့် စိတ်ပျက်နေကြသည်။ သူတို့သည် နဂါးဗိမာန်တော်၏ ရတနာဗိမာန်တော်ဆီသို့ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

​"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရတနာတွေကိုတော့ မထိနဲ့နော်။ လောဘတက်ပြီး အသက်အရင်းမခံကြနဲ့" မြောက်ပိုင်း ဗိုလ်ချုပ်က ထပ်မံ သတိပေးလိုက်သည်။

​သူတို့သည် မျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ရတနာများစွာကို မြင်တွေ့ရသည်။ အဆင့်မြင့် အစီရင်များဖြင့် ကာကွယ်ထားသော ရတနာများကို သူတို့သည် ဝေးဝေးကသာ ကြည့်ရှုကြသည်။

​"အင်မော်တယ်လောကရဲ့ အကောင်းဆုံး ရတနာတွေပဲ။ ဧကရာဇ်တွေ လက်ဆောင်ပေးထားတာဆိုတော့ အံ့ဩစရာတော့ မရှိပါဘူး" တောင်ပိုင်း ဗိုလ်ချုပ်က မှတ်ချက်ပြုသည်။

​သူတို့သည် အဆင့်ဆင့် တက်လာရင်း နောက်ဆုံးတွင် အပေါ်ဆုံးထပ် ဖြစ်သော အဆင့် ၄၀ သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင်မူ လုံချန်းတို့ ဖျက်ဆီးလိုက်သော ကွဲအက်နေသည့် နဂါးရုပ်တုကို တွေ့ရှိသွားကြသည်။

​သူတို့ ထိုရုပ်တုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ...

​