အခန်း ၁၂၀၁
Vol. 113 Ch. 1201
အခန်း ၁၂၀၁ လိုက်လံခြင်း
သူ ပျံသန်းနိုင်သောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်ရန် လုံချန်းအား တာဝန်ပေးအပ်ထားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လုံချန်းထံသို့ မည်သူမျှ အနီးကပ်မလာစေရန် သို့မဟုတ် သူ့အား အနှောင့်အယှက် မပေးစေရန် သေချာစေရန်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပြီးခဲ့သော ငါးလတာကာလအတွင်း ဤတောင်တန်းများဆီသို့ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရောက်ရှိမလာခဲ့ပေ။
နောက်ထပ် နံနက်ခင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မြွေဘုရင်သည် အိပ်ရာမှ နိုးထလာခဲ့သည်။
"ဒီဘဝက အရမ်းပျင်းဖို့ကောင်းတယ်။ ဘာလို့ သူ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့မိပါလိမ့်။ တော်ပါပြီ။ သူက ကျင့်ကြံချင်ရင် မြို့ထဲမှာပဲ ရွေးထိုင်ပါတော့။ ဘာလို့ ဒီလို စိတ်ရှုပ်စရာ နေရာကို ရွေးရတာလဲ"
မြွေဘုရင်က ပျင်းရိငြီးငွေ့စွာဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။ သူသည် မည်သူမျှ ရောက်မလာကြောင်း သေချာစေရန် ပတ်ပတ်လည်သို့ ထပ်မံ၍ ပျံသန်းစစ်ဆေးနေပြန်သည်။
သူသည် ဤသို့ နံနက်၊ နေ့လယ်၊ ညတိုင်း လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။
မြွေဘုရင် ဂူအတွင်းမှ ထွက်လာချိန်တွင် အဝေးမှ လူတစ်စုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ လပေါင်းများစွာအတွင်း ဤဒေသ၌ လူများကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုလူစုတွင် အမျိုးသမီးများသာ ပါဝင်ပုံရသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသော အမျိုးသမီးမှာ အသက်နှစ်ဆယ်စွန်းစွန်း အရွယ်ခန့် ရှိပုံရသည်။ သူမ၌ လှပသော ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် နက်ပြာရောင် မျက်လုံးများ ရှိလေသည်။ သူမ၏ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော အသားအရေမှာ တောက်ပသည့် နေရောင်အောက်တွင် လင်းလက်နေသည်။
သူမသည် ခြေမျက်စိအထိ ရှည်လျားသော လှပသည့် အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
သူမနောက်တွင် အမျိုးသမီး အယောက်နှစ်ဆယ်ခန့် လိုက်ပါလာပြီး၊ သူတို့မှာမူ စစ်သည်တော်များအလား သံချပ်ကာများ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။
'စစ်တပ်တစ်ခုခု ဒီကို လာနေတာလား'
မြွေဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း တွေးလိုက်သည်။ သူသည် လုံချန်းအား သတင်းပို့ရန် နောက်သို့ ပြန်လှည့်၍ ပျံသန်းသွားလေသည်။
ပြန်ရောက်သည့်အခါ လုံချန်းမှာ နိုးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ လုံချန်းသည် သမ်းဝေရင်း လက်များကို ဆန့်ထုတ်နေသည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ"
မြွေဘုရင် အလျင်အမြန် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လုံချန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။
"လူတချို့ တောင်တန်းထဲကို ဝင်လာကြတယ်။ ဒီဘက်ကို တက်လာနေကြတယ်"
မြွေဘုရင်က လုံချန်းအား သတင်းပေးလိုက်သည်။
"အို... အချိန်ကိုက်ပဲ။ ငါလည်း ပြီးပြီ။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက တည်ငြိမ်သွားပြီ။ ငါ့ရဲ့ အနှစ်သာရလည်း လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားပြီ။ နောက်တစ်ဆင့် ထပ်ပြီး ဖောက်ထွက်လို့ ရပြီ"
လုံချန်းက လက်ဆစ်များကို ချိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ဤလောကရှိ စစ်သည်တော်များကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုသည်။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများက သူ့အား အဆင့်တက်ရန် အထောက်အကူ ပြုနိုင်၊ မပြုနိုင် သိချင်နေသည်။ ထိုသို့ စုပ်ယူခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ကောင်းကင်ဘုံ ကပ်ဘေး လျှပ်စီးကို စုပ်ယူခြင်းနှင့် အလှမ်းဝေးမည် ဖြစ်သော်လည်း စမ်းသပ်ကြည့်ရန် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။
"ငါ့ကို သူတို့ဆီ ခေါ်သွား"
လုံချန်းက မြွေဘုရင်ကို ပြောလိုက်သည်။
မြွေဘုရင်သည် လုံချန်းအား ကျူးကျော်သူများကို တွေ့ခဲ့သည့် နေရာသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားသည်။
"အမျိုးသမီးတွေပဲ ပါတဲ့ အဖွဲ့လား။ သူတို့က ဓားပြတွေ ဒါမှမဟုတ် တခြားဘာနဲ့မှလည်း မတူဘူး။ မင်းသမီးတစ်ယောက် ဦးဆောင်လာတဲ့ စစ်တပ်နဲ့ ပိုတူတယ်။ ပြီးတော့ ရှေ့ဆုံးက ဦးဆောင်လာတဲ့ အမျိုးသမီး... သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကလည်း မညံ့ဘူး"
လုံချန်းက မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
"သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရဆိုရင် သူက အနောက်ပိုင်းဧကရာဇ်ရဲ့ သမီးတော် ဖြစ်ရမယ်။ သူမှသာ ဒီလောက်သန်မာတဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို ဦးဆောင်နိုင်မှာ။ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်" သူက ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။
"မင်း သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဦးမှာလား" မြွေဘုရင်က မေးမြန်းသည်။
"မလိုပါဘူး။ အခုတော့ သူမနောက်ကို လိုက်ဖို့ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားသွားပြီ" လုံချန်းက ပြန်ဖြေသည်။
"ဘာလို့လဲ။ သူ့ကို သဘောကျသွားလို့လား" မြွေဘုရင်က ထပ်မေးသည်။
"လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။ ငါ သိချင်လို့ပါ။ ဒီလောက် ရာထူးမြင့်တဲ့သူက ဘာလို့ ဒီတောင်တွေဆီ ရောက်လာရတာလဲဆိုတာ သိချင်တယ်။ ဒီတောင်တွေမှာ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတာလဲ။ အဲဒါကို ကြည့်ရတာ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိမ့်မယ်"
လုံချန်းက သူ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖွင့်ဟရင်း အဖြေပေးလိုက်သည်။
"သူတို့ ဒီမှာ ရတနာတစ်ခုခု ရှာနေတာလို့ ထင်လား" မြွေဘုရင်က စုံစမ်းလိုက်သည်။
"ဘယ်သူ သိမှာလဲ။ ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ ငါတို့ စောင့်ကြည့်ရအောင်။ မင်း တိတ်တိတ်နေရမယ်၊ တစ်ခွန်းမှ မပြောနဲ့။ ငါတို့ အမိခံရလို့ မဖြစ်ဘူး"
လုံချန်းက မြွေဘုရင်အား သတိပေးလိုက်ရာ မြွေဘုရင်ကလည်း သဘောတူလေသည်။
...
အနောက်ပိုင်း အင်ပါယာမှ မင်းသမီးသည် တောင်တန်းများဆီသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် အလွန်လည်း သန်စွမ်းသည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ အနောက်ပိုင်း အင်ပါယာတွင် အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။
သူမထက် ကျင့်ကြံမှု ပိုမိုမြင့်မားသူများမှာ သူမ၏ မိဘများနှင့် အနောက်ပိုင်းဧကရာဇ်တို့သာ ရှိကြသည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုမျှ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိနေလင့်ကစား သူမအား စောင့်ကြည့်နေသူ ရှိနေမှန်းကိုမူ သူမ မသိခဲ့ချေ။ သူမကို စောင့်ကြည့်နေသူမှာ ကိုယ်ဖျောက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ရုံသာမက ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာလည်း သူမထက် ပို၍ မြင့်မားနေလေသည်။
စောင့်ကြည့်ခံနေရမှန်း မသိသော အမျိုးသမီးများသည် အထက်သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းသွားကြသည်။
"မင်းသမီး မီမီ၊ ဒါက တကယ် အလုပ်ဖြစ်မှာပါနော်" အစောင့်များထဲမှ တစ်ဦးက မင်းသမီးကို မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဖြစ်ရမှာပေါ့။ ငါ့မယ်တော်က ငါ့ကို ကိုယ်တိုင် ပြောပြထားတာ။ သူ မှားစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။ ဒါကြောင့် သံသယ မဝင်ပါနဲ့တော့" ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသမီးက ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
"ဒါဆို တကယ်ကို မှော်ဆန်မှာပဲ။ ဘယ်သူမှ မသိသေးတာ အံ့ဩဖို့ ကောင်းတယ်။ တခြားလူတွေသာ သိရင် ဒီနေရာက လူတွေနဲ့ ပြည့်နေမှာပဲ" အစောင့်က ပြန်ပြောသည်။
"မှန်တယ်။ ကံကောင်းတာက ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။ နင်တို့အားလုံးလည်း ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားရမယ်။ နင်တို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က တခြားသူကို ပြောရင် ဘာပြစ်ဒဏ်ခံရမလဲဆိုတာ သိတယ်မလား" မီမီက အခြားသူများအား လေးလေးနက်နက် သတိပေးလိုက်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းသမီး။ ဘယ်သူမှ မသိစေရပါဘူး" အစောင့်များက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း လျှောက်တင်ကြသည်။
"ကောင်းပြီ" အမျိုးသမီးများသည် တောင်ပေါ်သို့ ဆက်လက် တက်သွားကြသည်။ နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။
"ဘယ်မှာလဲ" အစောင့်များက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးမြန်းကြသည်။
"အဲဒါကို ရဖို့ မလွယ်ဘူး။ ငါ့မယ်တော်က လျှို့ဝှက်ထားဖို့ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတွေ လုပ်ထားတာ။ ဒီအရာနဲ့မှ ငါတို့ ဝင်လို့ ရမှာ" မီမီက သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ထုတ်ယူရင်း အခြားသူများကို ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေသော ပို၍ကြီးမားသည့် ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူမသည် သူမ၏ ကျောက်တုံးငယ်ဖြင့် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီးအား ထိလိုက်သည်။ ကျောက်တုံးနှစ်တုံး ထိတွေ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်တုံးကြီးမှာ မြေပြင်အောက်သို့ နစ်ဝင်သွားပြီး မြေကြီးအတွင်းမှ အပေါက် တစ်ပေါက် ပွင့်လာလေသည်။
အောက်သို့ ဆင်းသွားသော လှေကားထစ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
"အမြန်လာကြ၊ ပိတ်သွားလိမ့်မယ်"
မီမီက အခြားသူများအား ပြောဆိုရင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ကျန်သူများလည်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် လုံချန်းသည် အရိပ်အသွင် ပြောင်းခြင်း ပညာအား အသုံးပြု၍ မိမိကိုယ်ကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားစေရန် ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်ကာ မြွေဘုရင်ကိုလည်း ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ အခြားအမျိုးသမီးများ၏ အနောက်မှ ပွင့်နေသော အပေါက်ကြီး မပိတ်မီလေးတွင် သူလည်း အတွင်းသို့ ခုန်ဝင်လိုက်လေသည်။
လုံချန်းသည် ဂူတစ်ဂူကဲ့သို့သော နေရာ အတွင်း၌ ရပ်နေမိကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အမျိုးသမီးများမှာမူ ရှေ့တွင် လျှောက်လှမ်းသွားနေကြသည်။
'စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်။ လျှို့ဝှက်ဂူ။ ဒီကို မင်းသမီးကို ရောက်လာအောင် ဆွဲဆောင်တဲ့အရာက ဘာလဲဆိုတာ သိချင်တယ်' လုံချန်းက တွေးတောရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူသည် မိန်းကလေးများနောက်သို့ လိုက်ပါသွားရာ မကြာမီ ထိုဥမင်လှိုဏ်ခေါင်း လမ်းဆုံးရှိ ခန်းမကြီးတစ်ခန်းအတွင်း သူတို့ ရပ်တန့်သွားကြသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ လုံချန်းသည် ဤအခန်းအတွင်း၌ ရေကန် တစ်ကန်မှလွဲ၍ မည်သည့်အရာမျှ မရှိကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ မည်သည့်ရတနာကိုမျှ မတွေ့ရချေ။
'ရတနာက ရေကန်အောက်မှာ ရှိနေတာလား' သူ တွေးတောမိသည်။
ရတနာ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနိုင်မည်နည်းဟု သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူ့မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားစေမည့် အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
မင်းသမီးသည် မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်ပင် အဝတ်အစားများကို စတင် ချွတ်နေသည်။ သူမသည် ဖိနပ်များအား ချွတ်ပြီး ဝတ်စုံကိုလည်း ချွတ်ချလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူမသည် အဝတ်အစား လုံးဝ ကင်းစင်လျက် ဗလာကျင်းသွားလေသည်။
လုံချန်းသည် သူမ အနောက်ဘက်တွင် ရပ်လျက်လုံးဝန်းသော တင်ပါးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် မည်သို့ ဖြစ်ပျက်နေသနည်းဟု တွေးတောရင်း ပါးစပ်အနည်းငယ် ဟသွားလေတော့သည်။