အခန်း ၁၂၀၄
Vol. 113 Ch. 1204
အခန်း ၁၂၀၄ တစ်ခုခု ရယူခြင်း
အမျိုးသမီးအားလုံး လက်နက်မပါဘဲ မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်ကို မြင်သောအခါ လုံချန်းအနေဖြင့် သူတို့အား အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မှန်း သိသော်လည်း မတိုက်ခိုက်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သဖြင့် သူတို့ကို သနားရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ထို့အစား သူသည် မင်းသမီး၏ အနီးနားသို့သာ နောက်တစ်ကြိမ် ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့သည်။
သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားနေကြသော အမျိုးသမီးများသည် သူ ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြရသည်။ သူ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားနိုင်သည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။
မင်းသမီးရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့် အချိန်တွင်မှ လုံချန်းသည် သူမ၏ အနောက်၌ မတ်တပ်ရပ်နေကြောင်း သူတို့ သတိပြုမိသွားကြလေသည်။
"မင်းသမီး... သတိထား" သူတို့က အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်ကြသည်။
မင်းသမီး မီမီသည်လည်း ထိုအချိန်တွင် လုံချန်းကို သတိပြုမိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် လုံချန်းထံမှ ဘေးသို့ ခုန်ရှောင်ရင်း အလျင်အမြန် အလှမ်းဝေးအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။
"မင်းသမီး... မင်းရော မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေပါ ငါ့ခြေထောက်တွေကို ချိုးဖို့ နေနေသာသာ ငါ့အနားကိုတောင် ကပ်နိုင်မယ် မထင်ဘူးနော်။ အနည်းဆုံးတော့ ငါကိုယ်တိုင် အနားကပ်ခွင့် မပေးမချင်းပေါ့" လုံချန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဒီကစားပွဲကို ဆက်ကစားချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ငါ့ဘက်က ပြဿနာမရှိပါဘူး။ တစ်နေ့ခင်းလုံး ပတ်ကစားပေးလို့ ရတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ငါက မင်းတို့ကို သတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ" သူက ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။
"နင်... အခုချက်ချင်း အညံ့ခံစမ်း။ နင့်မှာ ထွက်ပြေးစရာ လမ်းမရှိတော့ဘူး။ နင် အမြဲ ပတ်ပြီး အချိန်ဆွဲနေလို့ မရဘူး" မင်းသမီးက လုံချန်းကို လက်ညှိုးထိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူမ လက်မြှောက်လိုက်သောအခါ သူမ ပတ်ထားသော တံဘက်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လျှောကျသွားခဲ့သဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာမှာ နီရဲသွားခဲ့ရသည်။ သူမသည် ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ကိုင်းညွတ်ကာ ၎င်းကို ကောက်ယူပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။
"အို... ငါ ဘယ်လောက်အထိ အချိန်ဆွဲနိုင်မလဲဆိုတာ သိရင် မင်း အံ့ဩသွားလိမ့်မယ်။ အထူးသဖြင့် မင်းက ငါ့ကို အဲဒီလိုမျိုး ခဏခဏ လာပြီး ဆုလာဘ် ပေးနေမယ်ဆိုရင်ပေါ့" လုံချန်းက မချိပြုံးပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အနည်းဆုံးတော့ အခု ငါ့မှာ ဘာကန့်သတ်ချက်မှ မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ အလောတကြီး ဖြစ်နေဖို့ မလိုတော့ဘူးလေ" သူက ထပ်မံဖြည့်စွက် ပြောဆိုသည်။
"နင်... နင့်ကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်မယ်" မင်းသမီးက ပြောဆိုကာ လုံချန်းအား ကိုယ်တိုင် ရိုက်နှက်ရန် ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။
သူမ လှုပ်ရှားလိုက်သော အရှိန်အဟုန်မှာ လျှပ်စီးထက်ပင် မြန်ဆန်ပုံရသော်လည်း ကံဆိုးစွာဖြင့် သူမ၏ တံဘက်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် လျှောကျသွားပြန်သည်။ သူမသည် လုံချန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် အာရုံစိုက်လွန်းနေသဖြင့် ၎င်းကို သတိပင် မထားမိခဲ့ချေ။
သူမသည် သူ့အနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သူမ လက်ထဲတွင် နောက်ထပ် ချီဓားတစ်လက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် သူ့ကို မသေစေဘဲ အပြစ်ပေးနိုင်ရန်အတွက် အသက်အန္တရာယ် မရှိသော နေရာများကိုသာ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ မြန်ဆန်သော်လည်း လုံချန်းအတွက်မူ တော်တော်လေး နှေးကွေးနေပုံရသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုထဲမှ အသေးငယ်ဆုံးသော အစိတ်အပိုင်းလေးများကိုပင် သူ သေချာ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။
သူမ၏ ရွေ့လျားမှုစွမ်းရည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ ဤစွမ်းရည်ကို ဖော်ဆောင်ရန်အတွက် သူမသည် ပျံသန်းခြင်းနှင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ခြင်းကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုနေကြောင်း သူ မြင်နိုင်သော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား သူမ၏ စွမ်းရည်မှာ မည်သည့်အပြစ်အနာအဆာမျှ မရှိဘဲ ပြီးပြည့်စုံနေခဲ့သည်။
အနည်းဆုံးတော့ သူ ရှာဖွေနိုင်သည့် အားနည်းချက်မျိုး မရှိချေ။
မီမီ၏ အရှိန်အဟုန်ကြောင့် အံ့အားသင့်ခဲ့ရသော်လည်း လုံချန်း၌ အာရုံခံနိုင်စွမ်း အသာစီး ရရှိထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာလည်း သူမထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်ခဲ့သည်။
မင်းသမီးသည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားခဲ့သဖြင့် သူမ၏ အစောင့်များပင် သူမကို မမြင်နိုင်ခဲ့ကြချေ။ သို့သော် လုံချန်းက ပို၍ပင် မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ ပုခုံးကို ထိမှန်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော သူမ လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။
မီမီ၏ လက်ကို ဖမ်းဆုပ်လျက် လုံချန်းသည် သူမ၏ လက်ကို နောက်သို့ လိမ်ပစ်ကာ ကျောပြင်တွင် ကပ်၍ ချုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
"ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ မင်းသမီး... တစ်နေ့ခင်းလုံး ဒီလို လုပ်နေလို့ ရတယ်။ ဒီလိုမျိုး နီးနီးကပ်ကပ် ရှိနေရတာကို ငါက သဘောမကျတာမှ မဟုတ်ဘဲ" သူက မီမီ၏ လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ချုပ်ကိုင်ရင်း သူမ၏ နားစည်နားသို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ သူမ လက်ထဲမှ ချီဓားမြှောင်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် လုံချန်းသည် သူမအား အကြာကြီး ချုပ်မထားခဲ့ချေ။ သူသည် သူမကို ထပ်မံလွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အဝေးတစ်နေရာတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဘာမျှမလုပ်ခဲ့သည့်အလား မြင်ကွင်းကို လာကြည့်ရုံသက်သက်အလား လက်ပိုက်လျက် နံရံအား ကျောမှီကာ ရပ်နေခဲ့သည်။
"ငါ မင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေး ပေးမယ်။ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားပြီး ငါ့အကြောင်းကို မေ့လိုက်တော့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ မင်းကို နှစ်ခါတောင် လွှတ်ပေးပြီးပြီ။ တတိယအကြိမ်ဆိုရင်တော့ မင်းဆီကနေ တစ်ခုခု မရဘဲနဲ့ ငါ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးနော်" သူက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသော မင်းသမီးအား ပြောလိုက်သည်။
"နင်က အရမ်း ထောင်လွှားလွန်းနေတာပဲ။ မင်းသမီးက ကောင်းကင်ဘုံ ကတိသစ္စာပြုထားလို့ နင့်ကို အလျှော့ပေးထားတာကို နင်က သူ့ကို ဒီလို စကားမျိုး လာပြောရဲတယ်ပေါ့လေ။ နင်က ငါတို့ဆီကနေ ပတ်ပြီး ပြေးနေတဲ့ လူယုတ်မာ အဆင့်ပဲ ရှိတာပါ" အမျိုးသမီးများထဲမှ တစ်ဦးက လုံချန်းအား ထောင်လွှားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ငါက ထွက်ပြေးနေတာ ဟုတ်လား။ မင်းပြောတာ မှန်တယ်ပဲ ထားပါတော့။ ကောင်းပြီ... ငါ နောက်ထပ် မပြေးတော့ဘူး။ ဘယ်လိုလဲ။ အဲဒါက မင်းတို့ကို ကျေနပ်စေတယ်ဆိုရင်လည်း ဖြစ်ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားဦး၊ ဒါကို တတိယအကြိမ် ကြိုးစားမှုလို့ ငါ သတ်မှတ်မှာ။ ဒါကြောင့် ငါ မတိုင်ခင်က ဘာပြောခဲ့လဲဆိုတာ သတိရဦး" လုံချန်းက ပြန်လည် ချေပလိုက်သည်။
"ကြည့်ကြသေးတာပေါ့" အမျိုးသမီးများက ပြောဆိုကာ လုံချန်းရှိရာသို့ ပြေးဝင်သွားကြပြန်သည်။
...
သုံးမိနစ်... လုံချန်းအနေဖြင့် အစောင့်အားလုံးကို ဒူးထောက်သွားအောင် ပြုလုပ်ရန် သုံးမိနစ်သာ အချိန်ယူခဲ့ရပြီး ၎င်းမှာ သူ အတည်အလင်းပင် မတိုက်ခိုက်ရသေးသော အချိန်တွင် ဖြစ်သည်။
ပျော်စရာကောင်းသော အခြေအနေတစ်ခုဟု သူ ထင်မှတ်မိသောကြောင့် သူသည် သူတို့ကို အမှန်တကယ် နာကျင်အောင် မလုပ်ခဲ့ချေ။ သူသည် တကယ်တမ်း စိတ်ဆိုးခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။ မည်သို့ဆိုစေ ဤသည်မှာ သူ့အပြစ်သာ ဖြစ်သည်။
"မင်းသမီး... မင်းကော စမ်းကြည့်ချင်သေးလား" လုံချန်းက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသော မင်းသမီးကို မေးလိုက်သည်။
"ငါတို့ ရှုံးပြီ။ နင့်ကို ငါတို့ မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး။ နင် သွားနိုင်ပြီ" သူမက လုံချန်းအား ပြောလိုက်သည်။
"အာ... မင်းသမီး၊ မင်း တစ်ခုခု အထင်မှားနေပုံရတယ်။ နင်က ငါ့ကို လွှတ်ပေးရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါကသာ မင်းတို့ကို လွှတ်ပေး၊ မလွှတ်ပေး ဆုံးဖြတ်ရမှာလေ။ ငါ သတိပေးထားတဲ့ ကြားထဲက ဒါက ငါ့ကို တတိယအကြိမ်မြောက် လာတိုက်ခိုက်တာပဲ။ ငါက ဒီအတိုင်း လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးလို့ မရဘူးလေ" လုံချန်းက သဘောကျဟန်ဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"နင် ဘာလိုချင်လို့လဲ" မင်းသမီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"မင်းကကော ဘာပေးနိုင်လို့လဲ" လုံချန်းက ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ရွှေလား၊ ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာတွေလား၊ အံ့ဖွယ်ဆေးဝါးတွေလား၊ ကြိုက်တာပြော။ နင် ဘာလိုချင်လဲ။ လမ်းမှာတွေ့တဲ့ သူတောင်းစား တစ်ယောက်ကို ပေးလိုက်တယ်လို့ပဲ ငါတို့ သဘောထားလိုက်မယ်" မင်းသမီးက နှာခေါင်းရှုံ့ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အာ... ဒါဆို ငါက ဒီနေရာမှာ သူတောင်းစားနဲ့ အဆင့်တူသွားတာပေါ့" လုံချန်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်။ ဒီလောက် သန်မာနေပြီးတော့မှ ငါတို့လို လူငယ်တွေနဲ့ လာတိုက်ခိုက်တယ်။ အခုလည်း ငါတို့ကို ငွေညှစ်ဖို့ ကြိုးစားနေသေးတယ်။ အဲဒီလို အဆင့်ထိ ရောက်နေပါရက်နဲ့ ရတနာတွေကို မက်မောနေသေးတဲ့ နင်လို သန်မာတဲ့ ကျင့်ကြံသူက သူတောင်းစား မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်ရမှာလဲ" မင်းသမီးက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အဲလိုလား။ ကောင်းပြီ... ငါ ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ" လုံချန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသော မင်းသမီး၏ ထံသို့ တိုးကပ်သွားခဲ့သည်။
မင်းသမီးနှင့် လက်မအနည်းငယ်အကွာ အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသော အခါတွင်မှ သူသည် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
သူသည် တစ်ခုခုကို တောင်းဆိုတော့မည့်အလား လက်ကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း သူ့လက်မှာ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ။ ထို့အစား သူသည် မင်းသမီး၏ ဦးခေါင်း အနောက်ဘက်သို့ လက်ကို ပို့လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသော မင်းသမီးအား မိမိထံသို့ ရုတ်တရက် ဆွဲခေါ်လိုက်လေသည်။
မီမီအနေဖြင့် မည်သို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သတိပင် မထားမိလိုက်မီမှာပင် ယောက်ျားတစ်ဦး၏ နှုတ်ခမ်းများက သူမ နှုတ်ခမ်းထံသို့ ထိကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
လုံချန်းသည် မီမီ၏ နှုတ်ခမ်းများကို နမ်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဘဝတွင် ပထမဆုံးသော အနမ်းကို ပေးလိုက်လေသည်။
သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သော အရာတစ်ခုကို လက်ခံရရှိလိုက်သဖြင့် မီမီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရသည်။ ယောက်ျားတစ်ဦး၏ နှုတ်ခမ်းများက သူမ နှုတ်ခမ်းများကို ထိတွေ့နေခဲ့သည်။
လုံချန်းသည် သူမကို နမ်းရှုံ့နေစဉ်အတွင်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မိမိနှင့် ထိကပ်လျက် တင်းကျပ်စွာ ဆွဲကပ်ထားခဲ့လေသည်။