အခန်း ၆၁၅

အခန်း (၆၁၅) - ကုချန်၏ မှာကြားချက်၊ ချီဖျန့်ဧကရာဇ်၏ သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုနှင့် သံသယဝင်ခွင့်မရှိခြင်း

ထိုသို့မဟုတ်ပါက အနာဂတ်တွင် ချီဖျန့်ဧကရာဇ်သည် နတ်ဆိုးနယ်မြေ၌ ဆက်လက် ပေါ်ထွက်လာသောအခါ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး သေချာပေါက် သံသယဝင်လာမည်ဖြစ်၏။ ထိုအချိန်မှ အလောတကြီး ဖြေရှင်းနေရမည်ထက် ယခုကတည်းက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးအား ချီဖျန့်ဧကရာဇ် အသက်ရှင်နေသေးပြီး ကိုယ့်အစွမ်းအစဖြင့် လွတ်မြောက်သွားသည်ဟု အထင်မှားအောင် လှည့်ကွက်ဆင်ထားလိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေသည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင်မူ ချီဖျန့်ဧကရာဇ်သည် ကုချန်၏ အစေခံ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင်လည်း ကုချန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော လျှို့ဝှက်ဝှက်ဖဲတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

" အရှင်သခင်… "

မကြာမီမှာပင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ အမြင်တွင် အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ချီဖျန့်ဧကရာဇ်သည် တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ကုချန်၏ရှေ့တွင် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

" အင်း... ထတော့ "

ကုချန်သည် ချီဖျန့်ဧကရာဇ်ကို မတ်တတ်ရပ်ရန် ညင်သာစွာ လက်ကာပြလိုက်ပြီးနောက် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် ချူးဧကရာဇ်တို့ကို ညွှန်ပြကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

" သူတို့ရဲ့ အနေအထားကလည်း မင်းနဲ့ အတူတူပဲ… ငါ့ရဲ့ အစေခံတွေချည်းပဲ… မင်းက အခု ငါ့အစေခံ ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ သူတို့နဲ့ ရင်းရင်းနှီးနှီးနေပါ… ဒါပေမယ့် မှတ်ထားရမှာက အပြင်မှာ ဆက်ဆံတဲ့အခါ အရင်ကလိုပဲ ပုံမှန်ဆက်ဆံပါ… တခြားသူတွေ သံသယမဝင်အောင် ဘာထူးခြားမှုမှ မပြနဲ့ "

ယခုအခါ ချီဖျန့်ဧကရာဇ်၊ ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် ချူးဧကရာဇ်တို့ သုံးဦးစလုံးမှာ ကုချန်၏ အစေခံများ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်၏ မူလသဘောသဘာဝ ထိန်းချုပ်ခြင်း ပညာရပ်ကြောင့် ဤသုံးဦးစလုံးသည် ကုချန်အပေါ် အကြွင်းမဲ့ သစ္စာရှိကြပြီး မည်သည့် သစ္စာဖောက်လိုစိတ်မျှ မရှိကြပေ။

သို့သော် သူတို့သည် ကုချန်အပေါ် သစ္စာရှိသော်လည်း သူတို့အချင်းချင်းကြားရှိ ဆက်ဆံရေးမှာမူ ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့၏ သစ္စာခံရာ ပစ်မှတ်မှာ ကုချန်သာဖြစ်ပြီး သူတို့အချင်းချင်းကြားတွင် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး မရှိခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ပြည်တွင်းရေး ပဋိပက္ခများ မဖြစ်ပွားစေရန် ကုချန်က သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ကြိုတင်၍ ပေါင်းစပ်ပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်တို့သည် အစေခံများအနေဖြင့် ကုချန်၏အမိန့်ကို မဖီဆန်ရဲကြပေ။

နောက်ဆုံးမှာကြားချက်မှာ နေ့စဉ် ဆက်ဆံရေးများတွင် ရှာနာနတ်ဆိုးဧကရာဇ်တို့ အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ပြသမိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသုံးဦးစလုံးမှာ နတ်ဆိုးနယ်မြေ၏ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း အရင်က သိပ်မရင်းနှီးကြသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော ရန်ငြိုးများပင် ရှိခဲ့ကြ၏။

ယခု သူတို့အားလုံး ကုချန်၏ အစေခံများ ဖြစ်သွားကြပြီဖြစ်ရာ အနာဂတ်တွင် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးများ၌ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှု ပြသမိပါက အခြား နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များ၏ မနာလိုမှု သို့မဟုတ် သံသယများကို ဆွဲဆောင်မိမည်လားဆိုသည်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကုချန်က ဤသို့ အထူးတလည် မှာကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုချန်၏အမိန့်ကို ကြားသောအခါ သူတို့သုံးဦးစလုံး ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့ကာ ရိုသေစွာ ပြန်လည် ဖြေဆိုကြ၏။

" ဟုတ်ကဲ့ပါ… ဒီလက်အောက်ငယ်သားတို့ နားလည်ပါပြီ "

" အင်း "

သူတို့ ရိုသေစွာ အမိန့်နာခံသည်ကို မြင်သောအခါ ကုချန်သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ချီဖျန့်ဧကရာဇ်သည် ခေါင်းကို မဝံ့မရဲ မော့ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

" အရှင်သခင်... ဟိုကောင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးကို ဒီအတိုင်း ထွက်သွားခွင့် ပြုလိုက်တော့မလို့လား… အခုက သူ့ကို နှိမ်နင်းဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲလေ! "

ချီဖျန့်ဧကရာဇ်မှာ အနည်းငယ် မကျေမချမ်း ဖြစ်နေ၏။

ယခု သူသည် ကုချန်၏ အစေခံ ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ရာ သူ၏အမြင်များလည်း လိုက်ပါပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ ကုချန်ထံ သစ္စာခံခြင်းမှာ သူ၏ဘဝတွင် ဂုဏ်အယူရဆုံးနှင့် အမှန်ကန်ဆုံး လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားနေရ၏။

သို့သော် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ ယခင် သစ္စာဖောက်ခဲ့သော လုပ်ရပ်က ချီဖျန့်ဧကရာဇ်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသအမျက်များ ကျန်ရှိနေစေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ချီဖျန့်ဧကရာဇ်သည် ဤအခွင့်အရေးကို ယူ၍ ကုချန်အား နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီးကိုပါ 'နှိမ်နင်း' ရန် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ကာ သူ၏ ရင်ထဲမှ အမုန်းတရားများကို ဖြေဖျောက်ချင်ခဲ့၏။

သို့သော် ချီဖျန့်ဧကရာဇ်၏ လှုံ့ဆော်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကုချန်မှာ အနည်းငယ်မျှ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

သူသည် ချီဖျန့်ဧကရာဇ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

" ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မင်းက မေးခွန်းထုတ်နေတာလား "

ကုချန်၏ ဤမျှ တည်ငြိမ်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ခံရချိန်တွင် ချီဖျန့်ဧကရာဇ်မှာ ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ပျံလာတော့သည်။

သူသည် အလျင်အမြန်ပင် ဒူးထောက်ချလိုက်ကာ အကြိမ်ကြိမ် ရှင်းပြလေတော့၏။

" ဒီလက်အောက်ငယ်သား မဝံ့ရဲပါဘူး… မဝံ့ရဲပါဘူး! "

ထိုအချိန်ရောက်မှသာ သူ့ရှေ့ရှိလူမှာ သူ၏ အသက်နှင့်သေခြင်းကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သော အရှင်သခင်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် အရှင်သခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များအပေါ် အစေခံတစ်ဦးအနေဖြင့် မည်သည့် သံသယမျှ ဝင်ခွင့်မရှိကြောင်းကို ချီဖျန့်ဧကရာဇ် အမှန်တကယ် နားလည်သဘောပေါက်သွားတော့သည်။