အခန်း ၂၅၅

အပိုင်း(၂၅၅) တမင်လုပ်တာလား

နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်း။

အရုဏ်ဦး အလင်းရောင်က ခပ်ရေးရေးသာ ရှိသေး၏။

ယနေ့သည်လည်း မိုးဖွဲဖွဲ ရွာသွန်းနေသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်သည်။

ကားအပြင်ဘက်မှ စိုစွတ်သောလေက ကားအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး အေးစိမ့်စိမ့် အပူချိန်ကြောင့် ချန်းရီ၏ ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားသည်။

မိုးဖွဲဖွဲလေးက တောက်လျှောက် ရွာသွန်းနေပြီး ရပ်တန့်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။

ယာဉ်တန်း လက်ထောက် ရှောင်ဖူ ရောက်လာပြီး ချန်းရီကို လာရန် လာရောက်ခေါ်ဆောင်သည်။

တဲအတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ ခေါင်းဆောင်ချူက ထူးထူးခြားခြား လက်ဖက်ရည်ဝိုင်း ပြင်ဆင်ထားသည်ကို ချန်းရီ တွေ့မြင်ရသည်။

သူ့ကို မနက်ခင်း လက်ဖက်ရည်တိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် ပုံပေါ်နေ၏။

ခေါင်းဆောင်ချူ တစ်ယောက်တည်း ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေး အပါအဝင် တင်းတုံ ပါ ရှိနေသည်။

သေချာသည်မှာ ထိုမိန်းကလေး နှစ်ယောက်ကလည်း အဘိုးကြီး ကျူးဇီကျိုက်အပေါ် အလွန် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြပုံရသည်။

ရိုးရှင်းသော နှုတ်ခွန်းဆက်စကားများ အပြန်အလှန် ပြောဆိုပြီးနောက်။

ခေါင်းဆောင်ချူက အားလုံးကို လက်ဖက်ရည် ငဲ့ပေးသည်။

ထို့နောက် ယမန်နေ့က ရလဒ်အကြောင်းကို ခေါင်းဆောင်ချူ စတင် ပြောပြသည်။

"စာချုပ် လမ်းစဉ်မှာ အစွမ်းတစ်မျိုး ရှိတယ်... မင်းရဲ့ လက်မှတ်ကို ရတာနဲ့ အဲဒီလက်မှတ်ကို အခြေခံပြီး စာချုပ် စည်းမျဉ်းတွေကို သူ သတ်မှတ်နိုင်တယ်"

"ဒါကြောင့် မနေ့က သူ မင်းလက်မှတ်ကို လိုချင်တာက... မင်းဆီမှာရှိတဲ့ ထင်းခုတ်ဓားမနဲ့ သေနတ်ကို လိုချင်လို့ပဲ"

ထိုအကြောင်းကို ပြောနေစဉ် ခေါင်းဆောင်ချူ၏ မျက်လုံးများက ဘယ်ဘက် အောက်ထောင့်ဆီသို့ သဘာဝမကျစွာ ရွေ့လျားသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ထိုအတိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည့်အလား ပုံဖော်နေ၏။

ခေါင်းဆောင်ချူဆီမှ ဤအဖြေကို လျင်မြန်စွာ ကြားရသောအခါ ချန်းရီက အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤအစွမ်းက အလွန်တရာ ကြောက်မခန်းလိလိပင်။

သူ ကိုယ်တိုင် လုံလောက်အောင် သတိရှိနေခဲ့၍သာ တော်တော့သည်။

ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေးမှာမူ အလန့်တကြား အသက်ရှိုက်သွင်းမိသည်။

ထိုအဘိုးကြီးသာ သူမကို လာရှာခဲ့ပါက သေချာပေါက် ကျော့ကွင်းထဲ သက်ဆင်းမိမည်ဟု တွေးကာ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကံကောင်းနေမိ၏။

ထိုအဘိုးကြီး၏ ဇာတ်လမ်းက သူမ၏ စိတ်နှလုံးကို အလွန် လှုပ်ခတ်စေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုဇာတ်လမ်းကို ကြားရပြီးနောက် သူမ၏ မျက်ဝန်းများပင် မျက်ရည်ဝဲလာနိုင်ကြောင်း ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေးက တွေးမိနေသည်။

တင်းတုံကလည်း ကျောချမ်းနေရှာသည်။

သူမသာ ထောင်ချောက်ထဲ ကျမိပါက အခြေအနေ ကောင်းမည်မဟုတ်ဟု တွေးနေမိသည်။

"ဒီအစွမ်းက အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်"

ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေးမှာ မနေနိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်စွာ ပြောသည်။

"မင်းတို့ ထင်သလောက်လည်း မစွမ်းပါဘူး... ဒီအစွမ်းမှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတယ်... ပထမအချက်က စာချုပ်အလွတ် တစ်ခု လိုအပ်တယ်... ဘယ်စာရွက်မဆို သုံးလို့မရဘူး... သေချာပေါက် စာချုပ်အလွတ် ဖြစ်ရမယ်"

"ပြီးတော့ အဲဒီ စာချုပ်အလွတ်ပေါ်မှာ တခြား စာသားတွေ မပါရဘူး... အရေးအကြောင်းတွေ... အညစ်အကြေးတွေ... စုတ်ပြဲနေတာတွေ မရှိရဘူး... သာမန်လူ တစ်ယောက်က သူများပေးတဲ့ စာရွက်ပေါ်မှာ ကိုယ့်နာမည်ကို ဒီတိုင်း လွယ်လွယ် လက်မှတ်မထိုးနိုင်ဘူးလေ"

"လွယ်လွယ် ပြောရရင်တော့ ချန်းရီ... အရင်က မင်း စစ်ဆေးခဲ့တဲ့ အဲဒီ စာရွက်အလွတ်က သာမန် စာရွက်အလွတ် မဟုတ်ဘူး... အဲဒါက စာချုပ် စာရွက်အလွတ် တစ်ခုပဲ"

"ဒါကြောင့်ပဲ အဲဒီအဘိုးကြီးက မှတ်စုစာအုပ် အနေနဲ့ ဟန်ဆောင်ခဲ့တာ"

ထိုအခါမှသာ ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေးက သက်ပြင်းချကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

"နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ အချက်က ဒီလို စာချုပ်မျိုးက လူတိုင်းအပေါ် အလုပ်မဖြစ်ဘူး... ကျူးဇီကျိုက်က လမ်းစဉ် အဆင့် (၂) အစွမ်းပိုင်ရှင်ပဲ... သူသာ ချန်းချန်းကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ရင် အာနိသင်က အများကြီး လျော့ကျသွားမှာ"

"အထူးသဖြင့် ဓားနတ်ဘုရား လမ်းစဉ် လို အစွမ်းထက်တဲ့ လမ်းစဉ်မျိုးဆိုရင် ပိုဆိုးတယ်... သူက စာချုပ် အစွမ်းကို သုံးပြီး ချန်းချန်းကို တစ်ခုခု စေခိုင်းချင်တယ် ဆိုရင်တောင် အတော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

"နိမ့်တဲ့ လမ်းစဉ်ကနေ မြင့်တဲ့ လမ်းစဉ်အပေါ် သက်ရောက်တဲ့ စာချုပ် အစွမ်းက ထင်ထားသလောက် မပြင်းထန်ဘူး"

စွန်းချန်းချန်းက လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) ဖြစ်နေပြီး အဘိုးကြီးက လမ်းစဉ် အဆင့် (၂) သာ ရှိသေးသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုအဘိုးကြီးက စွန်းချန်းချန်းကို မရှာဘဲ လှည့်စားရ လွယ်ကူသော သူ့ကို လာရှာခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်။

"အဲဒီအဘိုးကြီးက ဘာလို့ တင်းတုံကို သွားမရှာဘဲ ငါ့ကို လာရှာရတာလဲ... ငါကပဲ အနိုင်ကျင့်လို့ ကောင်းနေလို့လား"

တင်းတုံက ဝင်ပြောသည်။ "ကျွန်မကိုလည်း လာရှာသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်က ကျွန်မ အလုပ်များနေလို့ သူ့ကို စကားမပြောအားခဲ့ဘူး"

ထိုအချိန်က တင်းတုံသည် သူမ၏ မျိုးစေ့များကို ပြုစုပျိုးထောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုမျိုးစေ့များသည် တင်းတုံ၏ ရတနာလေးများ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည်။ မိုးဆက်တိုက် ရွာသွန်းနေသောကြောင့် ပြဿနာ တစ်ခုခု ဖြစ်မည်စိုး၍ တစ်နေ့လျှင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သွားရောက် ကြည့်ရှုချင်နေခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားကိုရော လာရှာသေးလား"

ချန်းရီက ခေါင်းဆောင်ချူကို ကြည့်ကာ မေးသည်။

ခေါင်းဆောင်ချူက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးလျက် "ငါ့ကိုလည်း လာရှာတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက ငါ အလုပ်များနေလို့"

ထိုအချိန်က ခေါင်းဆောင်ချူသည် တဲထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ လက်ဖက်ရည် သောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအဘိုးကြီးကိုသာ ဧည့်ခံပါက လက်ဖက်ရည် တိုက်ရမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့၏။

လက်ဖက်ခြောက်များက ပိုပိုပြီး ရှားပါးလာသောကြောင့် ခေါင်းဆောင်ချူက နှမြောနေပြီး လက်ထောက်ရှောင်ဖူကို တိုက်ရိုက် ငြင်းခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်ချူ၏ ကပ်စေးနဲမှုကြောင့် ပြဿနာအချို့ကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ချန်းရီက ထိုအခါမှ သဘောပေါက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါကြောင့်ကိုး... "

စကားမဆုံးသေးသော်လည်း ချန်းရီ ဆိုလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို အခြား အဖွဲ့ဝင်များက နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယာဉ်တန်းတစ်ခုလုံးတွင် ချန်းရီ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်က အကြမ်းတမ်းဆုံးဟု ထင်ရပြီး သူ၏ နာမည်ကလည်း ယာဉ်တန်းထဲ၌ အဆိုးရွားဆုံး ဖြစ်နေကြောင်း သတိပြုရမည်။

ထိုအဘိုးကြီး မည်မျှပင် တုံးအပါစေ... စကားပြောရ လွယ်ကူမည့်သူများကို အရင်ရွေးချယ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလော။

ဤသို့ဆိုလျှင် အကြောင်းပြချက်က ရှင်းလင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုအဘိုးကြီး၏ နောက်ဆုံး ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်ခဲ့၏။

အကယ်၍ ကျူးဇီကျိုက်သာ ရှိနေပါက သေချာပေါက် ငိုယိုပြီး ပြောပေလိမ့်မည်။

'မင်းကို လာရှာချင်တယ် ထင်နေလား... တခြားလူတွေက ငါ့ကို စကားပြောဖို့ အချိန်မရှိလို့ မင်းဆီမှာ လာစမ်းကြည့်တာပါကွာ' ဟု ညည်းတွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

"ဒီအဘိုးကြီးက တော်တော် ကောက်ကျစ်တာ... အရင်က နတ်ဆင်ရွာကို သွားတုန်းကလည်း ဒီစာချုပ် အလွတ်နဲ့ ချန်ရုံကုကို လှည့်စားခဲ့သေးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာက ချန်ရုံကုက ဓားနတ်ဘုရား လမ်းစဉ် မဟုတ်ပေမဲ့ လမ်းစဉ် အဆင့် (၃) ဖြစ်နေတော့ သိပ်ပြီး မနစ်နာ ခဲ့ဘူး"

"ထင်မထားတာက ချန်ရုံကု ဆိုတဲ့ အဘိုးကြီးက အဲဒီအကြောင်း တစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့တာပဲ... ငါ ဒုက္ခရောက်တာကို ကြည့်ချင်လို့ နေမှာပေါ့"

"ဒီအဘိုးကြီး... တကယ်ကို စဉ်းလဲတာပဲ"

ထိုစဉ်က ချန်ရုံကုသည် စာချုပ် အစွမ်းအကြောင်းကိုသာ ခေါင်းဆောင်ချူအား ပြောပြခဲ့ပြီး စာချုပ် အလွတ်၏ ထောင်ချောက်အကြောင်းကိုမူ လုံးဝ ထည့်မပြောခဲ့ပေ။

သူကိုယ်တိုင် အလိမ်ခံခဲ့ရသဖြင့် ခေါင်းဆောင်ချူကိုလည်း အလိမ်ခံရစေချင်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

"ဒီအဘိုးကြီးတွေက တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပိုပြီး ကောက်ကျစ်ကြတာပဲ"

"သောက်အဘိုးကြီး... နောက်တစ်ခါ ငါ့ရှေ့ ပေါ်မလာစေနဲ့"

ခေါင်းဆောင်ချူသည် ချန်ရုံကု၏ ကောက်ကျစ်သော အကြံအစည်များအတွက် အလွန် ဒေါသထွက်နေသည်။

အဝေးတစ်နေရာမှ ရွာသူကြီး ချန်ရုံကုသည် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်မှ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း နှာချေလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

သူ့ပါးစပ်မှလည်း တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေ၏။

"ချူချယ်ဆိုတဲ့ ခွေးကောင်... ထောင်ချောက်ထဲများ ကျသွားမလား မသိဘူး... မြေခွေးလေးလို ကောက်ကျစ်တဲ့ သူ့အကျင့်နဲ့ဆိုရင်တော့ ခက်နိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ကျူးဇီကျိုက်ကလည်း သာမန်လူ မဟုတ်ဘူးလေ... သူတို့နှစ်ယောက်သာ ဆုံမိရင် တော်တော် ကြည့်ကောင်းမှာပဲ... နှမြောစရာကောင်းတာက ငါ မမြင်လိုက်ရတာပဲ"

ချန်းရီက တဲအတွင်းကို ပတ်ဝန်းကျင် အနှံ့ ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် သံသယ ဝင်သွားသည်။

"အဲဒီ သေခါနီး အဘိုးကြီးရော ဘယ်ရောက်သွားလဲ"

ခေါင်းဆောင်ချူ၏ မျက်နှာတွင် ခက်ခဲသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြောသည်။

"ရှောင်ရီ... တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ... ငါ... သူ ထွက်ပြေးသွားပြီ"

ချန်းရီက ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထရပ်သည်။

"ထွက်ပြေးသွားတယ် ဟုတ်လား... အဲဒီအဘိုးကြီးဆီမှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ အများကြီး ရှိတာကို... ခေါင်းဆောင်ချူ... မင်းက သူ့ကို အလွတ်ပေးလိုက်တာလား"

ခေါင်းဆောင်ချူက လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြရင်း မျက်နှာ ပိုပျက်သွားသည်။

"ငါ... ငါလည်း မသိလိုက်ဘူးလေ... အဲဒီအဘိုးကြီးဆီမှာ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတွေ ရှိသေးတယ်... သူ့ခေါင်းပေါ်က သာမန်လို့ ထင်ရတဲ့ ဆံပင်တစ်ပင်ပဲ"

"ဆံပင်တစ်ပင်က သဘာဝလွန်ပစ္စည်း ဖြစ်နေမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... အဲဒီဆံပင်ကပဲ သူ့ကို ထွက်ပြေးဖို့ ကူညီပေးသွားတာ"

"ဒီတစ်ခါတော့... ငါ့အမှားပါ... ငါ ပေါ့ဆသွားတယ်"

"သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတွေရော... အကုန် ပါသွားတာလား"

ယမန်နေ့က ချန်းရီသည် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် အလုပ်များနေခဲ့သဖြင့် အဘိုးကြီးထံမှ ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် ခေါင်းဆောင်ချူအပေါ် အနည်းငယ် ယုံကြည်မှု ရှိနေသောကြောင့် ထိုအဘိုးကြီးထံတွင် ပစ္စည်းများစွာ ရှိနိုင်သည်ဟု တွေးကာ ခေါင်းဆောင်ချူကို အရင် ရှာဖွေခွင့် ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်ချူက ထိုအနည်းငယ်သော ယုံကြည်မှုကိုပင် မထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။

နောက်ထပ် အကြောင်းရင်း တစ်ခုမှာ အဘိုးကြီးထံမှ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများထက် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကားက လက်ရှိတွင် အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စရပ် ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

နောက်ပိုင်းတွင် ချန်းရီက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ပစ်ကပ်ကား အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ကိစ္စများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ထိုသဘာဝလွန်ပစ္စည်းများကို သွားရောက် ကြည့်ရှုလိုခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က ခေါင်းဆောင်ချူသည် အရေးကြီးသော စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများ လုပ်ဆောင်နေချိန် ဖြစ်သောကြောင့် ချန်းရီက မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင်မူ အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ချေပြီ။

အနှေးနှင့်အမြန် ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်ဟု တွေးကာ ထိုစဉ်က သူ အလျင်မလိုခဲ့မိပေ။

လက်ထဲ ရောက်ပြီးသား အစာက ထွက်ပြေးသွားမည်ဟု မည်သူကမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ခေါင်းဆောင်ချူက အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက်ဖြင့် ပြောသည်။

"မရှိတော့ဘူး"

ဤစကားကို ပြောချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်ချူ၏ မျက်လုံးများက ချန်းရီကိုပင် တည့်တည့် မကြည့်ရဲတော့ပေ။

ထိုအဘိုးကြီးထံတွင် ချန်းရီ သိထားသလောက် သဘာဝလွန်ပစ္စည်း လေးခု ရှိနေကြောင်း သတိပြုရမည်။

ယခုတော့ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်းရီ ဒေါသပေါက်ကွဲမည့် အခြေအနေကိုပင် ခေါင်းဆောင်ချူ ကြိုတွေးထားပြီး ဖြစ်သည်။

ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေး အပါအဝင် တင်းတုံတို့ နှစ်ယောက်စလုံးလည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေကြ၏။

ထိုအရာများက သဘာဝလွန်ပစ္စည်း လေးခု... အနည်းဆုံး သဘာဝလွန်ပစ္စည်း လေးခု ဖြစ်နေကြောင်း သိထားရမည် မဟုတ်ပါလော။

သူတို့သာဆိုလျှင်လည်း သေချာပေါက် နှမြောတသ ဖြစ်နေကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ချန်းရီသည် ဒေါသပေါက်ကွဲခြင်း မရှိဘဲ ခေါင်းဆောင်ချူကို အလွန် တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမည်ဟု မည်သူကမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

"ခေါင်းဆောင်ချူ... မင်း တမင်သက်သက် လုပ်တာမလား"

ဆက်ရန်...