အခန်း ၂၅၈

အပိုင်း(၂၅၈) အကျင့်ပုပ်သော လူ

ချန်းရီက မနက်ဖြန်တွင် ရိက္ခာပစ္စည်းများ ရှာဖွေစုဆောင်းမည့် အလုပ်အတွက် ပြင်ဆင်နေချိန်၌ပင်။

ကျိုးရှောင်ရှောင်က သတိကြီးစွာဖြင့် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

ချန်းရီသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ရာ သူ၏ သွေးရောင်မျက်လုံးများမှာ ဤအချိန်၌ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။

ချန်းရီ၏ သွေးရောင်မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျိုးရှောင်ရှောင်မှာ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အလိုအလျောက် တုန်ယင်သွားကာ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်မိသွားသည်။

"ငါ့ကို လာရှာတာလား"

ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် ခေါင်းငုံ့ထားပြီး ချန်းရီကို လုံးဝ မကြည့်ရဲပေ။ သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို အမြင့်သို့ မြှောက်ထားပြီး လက်ထဲတွင် ဟွာဇီး ဆေးလိပ်ဘူးကို တင်ထားသည်။

ဤအချိန်တွင် သူမသည် နတ်ဆိုးတစ်ပါးထံသို့ ပူဇော်ပသနေသည့် သတ္တိကြောင်သော ဘာသာဝင်တစ်ဦးနှင့် တူနေလေသည်။

ထိုအချိန်၌ ကောင်မလေးမှာ စကားတစ်ခွန်းပင် မဟထွက်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရှာသည်။

ချန်းရီက ကျိုးရှောင်ရှောင် လက်ထဲမှ ဟွာဇီးကို မြင်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို အကူအညီ တောင်းချင်လို့လား"

ကျိုးရှောင်ရှောင်က စကားပြန်မပြောပေ။

ချန်းရီ၏ ခါးနောက်ဘက်မှ မိုးမခကိုင်း တစ်ကိုင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟွာဇီး ဆေးလိပ်ဘူးကို ရစ်ပတ်ကာ ချန်းရီ၏ လက်ထဲသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် မိုးမခကိုင်းမှာ ကျောဘက်သို့ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းသွား၏။

ယခင်ရက်များကဆိုလျှင် ချန်းရီသည် ရိုးရှင်းသော ကိစ္စရပ်အချို့ကို လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် မီးခိုးငွေ့များကို အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဆေးလိပ်များက တဖြည်းဖြည်း ရှားပါးလာပြီဖြစ်၍ ခြိုးခြံချွေတာကာ သောက်သုံးနေရပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် သူမ၏ လက်ဖဝါးကို သစ်ရွက်များဖြင့် ပွတ်တိုက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဓာတ်လိုက်သွားသလိုမျိုး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသည်။

"ပြောလေ... ငါ့ဆီက ဘာသိချင်လို့လဲ"

"ကျွန်မ... ကျွန်မ သိချင်လို့ပါ... အစ်ကိုချန်း အဲဒီတုန်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အစွမ်းနိုးထလာခဲ့တာလဲ ဆိုတာကိုပါ"

ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် သတ္တိမွေးကာ အနည်းငယ် ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချန်းရီက မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော မေးခွန်းမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ် ကိစ္စကိုတော့ သေချာပေါက် ပြောပြ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် တစ်ဖက်လူထံမှ ပစ္စည်းကို ယူထားပြီးဖြစ်ရာ အလကားတော့ ယူ၍ မရနိုင်ပေ။

တရားမျှတရေး ယာဉ်တန်း၏ အခြေခံစည်းမျဉ်းက တရားမျှတမှုပင် ဖြစ်သည်။

ချန်းရီက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါက သဘာဝအတိုင်း အစွမ်းနိုးထလာတဲ့သူလေ... မင်း ငါ့ကို သိတာ ဒီနေ့မှ ပထမဆုံးနေ့မှ မဟုတ်တာ"

"ငါ့မှာ တခြား ဝါသနာဆိုလို့ သိပ်မရှိဘူး... ဆေးလိပ်လေး သောက်ရတာကိုပဲ သဘောကျတာ"

"အဲဒီနေ့က အိပ်ရာက နိုးလာတော့ ငါက အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်နေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရတာပဲ"

"ငါ့ရဲ့ အစွမ်းက ဆေးလိပ်ငွေ့နဲ့လည်း သက်ဆိုင်နေတယ်လေ"

"ငါ ဘယ်လို အစွမ်းနိုးထလာသလဲဆိုပြီး မင်း မေးချင်တယ်ဆိုရင်တော့... ဒါက ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးပဲ"

ကျိုးရှောင်ရှောင်မှာ သိပ်ပြီး ကျေနပ်မှု မရှိလှပေ။ သူမသည် ချန်းရီကို ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း ဆက်လက်၍ မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကို... အစ်ကိုချန်း အဲဒီတုန်းက တခြား ခံစားမှုမျိုးရော မရှိခဲ့ဘူးလား... ဥပမာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပူထူလာတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ထဲမှာ စွမ်းအင်တွေ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေတာမျိုးလေ"

ချန်းရီသည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြန်လည် စဉ်းစားဟန်ပြုလိုက်သည်။

"အဲဒီအချိန်က ငါ အိပ်ပျော်နေတော့ ဘာခံစားချက်မှ မရှိလိုက်ဘူး... ဖြစ်နိုင်တာကတော့... မင်း ထယ်ရှီးကို သွားမေးကြည့်ပါလား... သူ အခုလေးတင် သတိရလာပြီလို့ ကြားတယ်"

"ငါ မင်းဆီက ဆေးလိပ်တစ်ဘူး ယူထားတာဆိုတော့ အလကားတော့ မယူပါဘူး... ငါ လွှတ်လိုက်တာလို့သာ သွားပြောလိုက်... မင်း သိချင်တာကို သူ သေချာပေါက် အလေးအနက် ပြန်ဖြေပေးလိမ့်မယ်"

ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ ရင်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း လေးလံသွားသည်။

မည်သည့် အဖြေကိုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

ဆေးလိပ်တစ်ဘူးပါ ဆုံးရှုံးလိုက်ရသေးသည်။

မျက်မှောက်ရှိ ဤအမျိုးသားသည် တကယ်ကို အကျင့်ပုပ်လွန်းလှသည်။

သူက ဘယ်တုန်းကမှ ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ပေ။

အမဖန်ကတောင် သူ့ကို လူကောင်းဟု ပြောနေသေးသည်။

ကိုယ်ဝန်ဆောင်လျှင် သုံးနှစ်လောက် ထုံထိုင်းသွားတတ်သည်ဆိုသော စကားက အမဖန်ကို ရည်ရွယ်ပြောထားခြင်းများ ဖြစ်နေမလားပင်။

သူမကို ဦးလေးထယ်ရှီးဆီ သွားမေးခိုင်းနေသေးသည် ဟုတ်လား။

သူမ သွားပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်းရီ၏ မျက်နှာပေးစရာ မလိုဘဲနှင့်တောင် ဦးလေးထယ်ရှီးက သူမ၏ မေးခွန်းကို အလွန် အလေးအနက်ထားပြီး ပြန်ဖြေပေးလိမ့်မည်။

အကျင့်ပုပ်တဲ့ လူ။

ချန်းရီသည် ကျိုးရှောင်ရှောင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ်တော့ သနားသွားမိသည်။

သူ့လက်ထဲရှိ ဟွာဇီး ဆေးလိပ်ဘူး၏ ပလတ်စတစ် အခွံပေါ်တွင် သေးငယ်သော အရေးအကြောင်းများစွာ ရှိနေခြင်းက ဤအမျိုးသမီးသည် ၎င်းကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ဖွက်ထားခဲ့ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရိက္ခာပစ္စည်းများ ရှားပါးနေပြီး လူများက မြို့ထဲသို့ သွားရောက်ကာ ရိက္ခာရှာဖွေရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲကြကြောင်းကို သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤဟွာဇီး ဆေးလိပ်ဘူးသည် ဤအမျိုးသမီး၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှားပင်။

ဤအမျိုးသမီးက တော်တော်လေး သနားစရာ ကောင်းနေပုံရသည်။

ချန်းရီက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဤအမျိုးသမီးတွင် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်လာနိုင်သည့် အရည်အချင်း ရှိ၊ မရှိကို စနစ်က စစ်ဆေးပေးနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို သူ မသိပေ။

ယခင်က စနစ်ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားများ မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ အမြဲတမ်း အသုံးပြုခဲ့ပြီး အခြားသော နေရာများတွင် လုံးဝ အသုံးမပြုခဲ့ဖူးပေ။

ထို့အပြင် အချို့သော အရေးကြီးသည့် အချက်အလက်များကို စနစ်ထံမှ မေးမြန်းပါက သတ်ဖြတ်မှတ်များ ပေးချေရမည် ဖြစ်သည်။

ချန်းရီကဲ့သို့ ကပ်စေးနဲသော ကောင်သည် စနစ်အား မေးခွန်းမေးရန်အတွက် သတ်ဖြတ်မှတ်များကို အလွယ်တကူ သုံးစွဲလေ့ မရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချူချယ်သည်လည်း မေးခွန်းများစွာ၏ အဖြေကို သိထားပြီး ထိုကောင်သည် စနစ်ကဲ့သို့ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည်။

"စနစ်... ကျိုးရှောင်ရှောင်က အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်လာဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလား"

စနစ်က အလျင်အမြန်ပင် အဖြေပေးလာသည်။

[လမ်းစဉ်ဆေးထိုးအပ်သာ မရှိလျှင် ကျိုးရှောင်ရှောင် အစွမ်းပိုင်ရှင် ဖြစ်လာနိုင်သည့် ရာခိုင်နှုန်းမှာ သုညနှင့် အဆုံးမဲ့ နီးစပ်နေပါသည်]

ချန်းရီ "..."

ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် ချန်းရီ၏ ကားဘေးမှနေ၍ အထီးကျန်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ထိုအမျိုးသမီးသည် မိုးဖွဲဖွဲလေးထဲတွင် လက်သီးထိုးခြင်းနှင့် ခြေကန်ခြင်းများကို အလွန် အလေးအနက်ထားကာ လေ့ကျင့်နေသည်ကို ချန်းရီ မြင်လိုက်ရသည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် အလေးအနက် ရှိလှသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ကျရောက်နေပြီ ဆိုလျှင်တောင်မှပင်။

လူသားများကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ကြီးမားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးရှောင်ရှောင်က သူမ၏ အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ကာ ရယူလိုသော အရာများသည် ချန်းရီအတွက်မူ အများအပြား အလွယ်တကူ ဖန်တီးထုတ်လုပ်နိုင်သော အရာများသာ ဖြစ်နေသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးက လူတိုင်းကို တရားမျှတမှု ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း။

အမှန်တကယ်တော့ တရားမျှတမှု ဆိုသည်မှာ ဘယ်သောအခါမှ တည်ရှိမနေခဲ့ပေ။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးရှောင်ရှောင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချန်းရီက ယာဉ်တန်းထဲရှိ အခြားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ အစွမ်းနိုးထလာနိုင်မည့် ရာခိုင်နှုန်းကို စနစ်ထံ ထပ်မံ မေးမြန်းခဲ့သည်။

ရရှိလာသော ရာခိုင်နှုန်းများမှာလည်း သုညနှင့် အဆုံးမဲ့ နီးစပ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ချန်းရီသည်လည်း စိတ်ဝင်စားမှု ကင်းမဲ့သွားတော့သည်။

လူသားများကြားတွင် အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် ရာခိုင်နှုန်း အလွန်နည်းပါးသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

ယာဉ်တန်းထဲတွင် လူဦးရေ ဒါဇင်အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း အစွမ်းပိုင်ရှင် ငါးယောက် ရှိနေသည်ကို အထင်မသေးလိုက်နှင့်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သာမန်လူများ သေဆုံးသွားခဲ့ရာမှ ဒါဇင်အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှ မရရှိခဲ့သော်လည်း သိုင်းလေ့ကျင့်ခြင်းကို လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။

ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမသည် ပို၍ အလေးအနက်ထားကာ ပိုမို ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

ရွှီနန်ကလည်း မနက်ဖြန်အတွက် အစီအစဉ်များကို ယာဉ်တန်းထဲတွင် ကြေညာခဲ့သည်။

ယာဉ်တန်းသည် လူသားများ နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော နေရာများသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်ကာ အသက်ရှင်သန်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ရိက္ခာပစ္စည်းများကို ရှာဖွေစုဆောင်းမည် ဖြစ်သည်။

လိုက်ပါလိုသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ အနေဖြင့် ယခုပင် သူ့ထံတွင် စာရင်းလာပေးနိုင်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။

လူအများကို မထင်မှတ်ထားစေခဲ့သည့် အရာမှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံးနီးပါးက ရိက္ခာရှာဖွေရာတွင် လိုက်ပါလိုကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ရွှီနန် ကိုယ်တိုင်လည်း မထင်မှတ်ထားခဲ့သော အရာဖြစ်သည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ နှစ်ဦးကို အနည်းငယ် မေးမြန်းကြည့်လိုက်မှသာ အားလုံး ဘယ်လို တွေးနေကြသလဲ ဆိုတာကို သိလိုက်ရသည်။

"အစ်ကိုချန်းက အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်နေတာ... သူ့နောက်လိုက်ပြီး ပစ္စည်းရှာထွက်ရင် သေချာပေါက် လုံခြုံမှာပဲ"

"ဟုတ်တယ်လေ... မမလေးစွန်းလည်း ပါသေးတယ်... ဘုရားရေ... အဲဒါက ဓားနတ်ဘုရား လမ်းစဉ်လေ... ဓားနတ်ဘုရားဆိုတာ အရင်က တီဗီထဲမှာပဲ မြင်ဖူးခဲ့တာ"

"ထယ်ရှီးကလည်း တော်တော် ကြမ်းတာပဲ"

"ခေါင်းဆောင်ချူကလည်း သိပ်ကို... အဟမ်း... အဟမ်း..."

ချန်းရီနှင့် အခြားသူများ၏ အံ့မခန်းနိုင်ဖွယ် စွမ်းရည်များကို အားလုံးက ပထမဆုံးအကြိမ် သိရှိခဲ့ကြခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။

နတ်ဆင်ရွာ ကိစ္စကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ထိုတိုက်ပွဲသည် အားလုံး၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် နက်ရှိုင်းသော မှတ်မှတ်ရရ အထင်ကြီးမှုများ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ချန်းရီ တစ်ယောက်တည်းက မရေမတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် ဝိညာဉ်ဆိုးများကို တားဆီးခဲ့သည့် အချိန်တွင် လူအများအပြားက ချန်းရီကို သူတို့၏ စံပြအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်းရီသည် ချဉ်းကပ်ရန် အလွန် ခက်ခဲပုံပေါ်နေလျှင်တောင်မှပင်။

ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေး၏ နောက်ဆုံး ဓားပျံစီးကာ ပျံသန်းသွားမှုက လူအများအပြား၏ သိမြင်နားလည်ထားမှုများကို ပို၍ပင် ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ဆက်ရန်...