အခန်း (၁၂၁၃-၁၂၁၄)
Vol. 122 Ch. 1213-1214
အခန်း ၁၂၁၃ - ကောင်းကင်လူသား တို့၏ အုပ်စုများ
ထိုနန်းတော်ကြီးမှာ အလွန်ပင် ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး အသက်ဝင်လှသည်မှာ ကောင်းကင်ယံတွင် တကယ်ပင် ဆွဲဆန့်ထားသယောင် ထင်မှတ်ရသည်။
သို့သော် လီယန်ချူက သူ၏ နတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပုံရိပ်ယောင်သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ဤထူးဆန်းသည့် မြင်ကွင်းမှာ အချိန်ကြာမြင့်ခြင်း မရှိဘဲ တစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
မြင်သာရုံသာ မြင်နိုင်ပြီး၊ လက်နှင့် ထိတွေ့၍ မရနိုင်ပေ။
လီယန်ချူသည် လက်ချောင်းများကို အသုံးပြု၍ တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေသော်လည်း အချို့သော အချက်အလက်များကိုမူ မှိန်ဖျော့ဖျော့ တွက်ချက်မိသည်။
"ဒီနန်းတော်က နတ်ဘုံနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား။"
သူသည် မနေနိုင်ဘဲ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ပိုမိုအသေးစိတ် တွက်ချက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရှင်းလင်းစွာ မသိနိုင်တော့ပေ။
ဗေဒင်နှင့် တွက်ချက်ခြင်း ပညာရပ်မှာ မိမိ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့် အလွန်အမင်း ဆက်စပ်နေသည်။ လောကကြီးတွင် အကြောင်းတရားများ အလွန်ပင် နက်နဲ ရှုပ်ထွေးလွန်းသဖြင့် အချို့သောအရာများကို မည်သို့မျှ တွက်ချက်၍ မရနိုင်ပေ။
………………
ယုချွမ်လောက
နောက်ဆုံးအကြိမ် ခွန်လွန်တောင် တိုက်ပွဲတွင် အောင်မြင်စွာ ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့သည့် ရှူခုံးဂိုဏ်း မှ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်း မှ ခေါင်းဆောင်တို့သည် ယခုအချိန်တွင် တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ရှိနေကြသည်။
တစ်ဦးမှာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကြီးမားထွားကျိုင်းသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဦးမှာမူ ခန္ဓာကိုယ် တုတ်တုတ်နှင့် အဘိုးကြီး ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်သည်။
ယုချွမ်၏ ကောင်းကင်ယံတွင်လည်း ဤထူးဆန်းသည့် မြင်ကွင်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ရှူခုံးဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အဆင့်အတန်း အလွန်မြင့်မားသူ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောသည်။
"ခုနက ပေါ်လာတဲ့ နန်းတော်က ဒဏ္ဍာရီထဲက တောက်ဟိုင် နန်းတော် ဖြစ်ပုံရတယ်။ ဒါက ဒီနန်းတော် ပေါ်ထွက်တော့မယ်ဆိုတာကို ပြနေတာလား။"
ယုချွမ် ကျင့်ကြံရေးလောက၏ ဤကြီးမားသည့် ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ယခုအချိန်ထိ တက်လှမ်းမသွားကြသေးခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင်။
ဤအေးစက် ရက်စက်သော ကျင့်ကြံရေးလောကတွင်၊ သူတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အခြားသော ဂိုဏ်းချုပ်များအတွက် မည်သို့မျှ နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ဝမ်ချွမ် ဘုရားကျောင်းမှ ခေါင်းဆောင်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် -
"ဒါက တောက်ဟိုင် နန်းတော် အစစ်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပေါ်ထွက်လာမယ်ဆိုရင်တောင် ဘယ်သူက သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို တွက်ချက်နိုင်မှာလဲ။"
ရှူခုံးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သည်
"မင်းတောင်မှ မတွက်နိုင်ဘူးလား။"
ဝမ်ချွမ်ဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။
"အမိတ္တာဗုဒ္ဓ၊ တွက်ချက်နိုင်တာပေါ့။"
ရှူခုံးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်မှာ မျက်မှောင်ပို၍ ကြုတ်လာသည်။ ဤအရပ်မြင့်မားသော အဘိုးအိုသည် ဒေါသအလျောက်ပင် ဩဇာအာဏာ ပြည့်ဝနေပြီး အသံကို တိုး၍ ပြောသည်။
"ဒါဆို မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"
ဝမ်ချွမ် ဘုရားကျောင်း ခေါင်းဆောင်သည် လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။
"ဒီဘုန်းကြီး ပြောချင်တာကတော့... ဒီကိစ္စအတွက်ဆိုရင်တော့ ပိုက်ဆံ ပိုပေးမှ ဖြစ်မယ်"
ရှူခုံးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် မျက်လုံးပြူးသွားသည်
"ငလူး ရဟန်း! နောက်ဆုံးအကြိမ်တုန်းက ဓာတ်တော် ကို ဘယ်သူ ရှာပေးခဲ့လဲဆိုတာ မမေ့နဲ့ဦး"
သူပြောလိုက်သော ဓာတ်တော်မှာ လျှို့ဝှက်နက်နဲ သော
ဓာတ်တော်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ မူလက ဤကိစ္စအတွက် အခကြေးငွေအဖြစ် ပေးရန်ဖြစ်သည်။
ဝမ်ချွမ် ဘုရားကျောင်း ခေါင်းဆောင်မှာ တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် -
"အမိတ္တာဗုဒ္ဓ၊ ဘုန်းကြီး မေ့သွားခဲ့ပြီ။"
ရှူခုံးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ပင် ရယ်မောမိသည်။
"ဒီကိစ္စကို အရင်ကတည်းက ညှိနှိုင်းပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာလို့ ဈေးတင်နေရတာလဲ။"
ယခုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံရေးလောက၏ ဧရာမ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးနှစ်ဦးသည် အသေးအဖွဲ ကိစ္စများအတွက် အငြင်းပွားနေကြသည်။
ဝမ်ချွမ် ဘုရားကျောင်း ခေါင်းဆောင်က ခေါင်းခါသည် -
"ယုချွမ် တစ်ခုလုံးမှာ ဒီကိစ္စကို တွက်နိုင်တာ သုံးဦးပဲ ရှိတယ်။ ကျန်တဲ့နှစ်ယောက်က ဘုန်းကြီးထက် ပိုပြီး ရက်စက်ကြတယ်။ ဒါတောင် ကျုပ်တို့ နှစ်ဦးရဲ့ နှစ်ရှည်လများ ခင်မင်မှုကြောင့် ဈေးကို နည်းနည်းပဲ တင်ထားတာ။"
ရှူခုံးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အလွန်ပင် ရှေးကျသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်နှာကြွက်သားများပင် တုန်ယင်သွားသည်။
"အရင်တစ်ခါက အဲဒီ တာအိုဆရာလေးခေါ်ပြီး မင်းကို ရိုက်သတ်ခိုင်းလိုက်ရမှာ "
သူက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။
ဝမ်ချွမ် ဘုရားကျောင်း ခေါင်းဆောင်က တည်ငြိမ်စွာ
"ဒီအကြောင်းကို ဘုန်းကြီးလည်း တွေးနေတာပါပဲ။"
ရှုခုံးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်က မေးသည်
"တွေးမိပြီလား။"
ဝမ်ချွမ် ဘုရားကျောင်း ခေါင်းဆောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"မှန်ပါတယ်။"
ရှူခုံးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် -
"ဒီအဘိုးအိုက တစ်ခုခု ထူးခြားတဲ့ နတ်အတတ်ကို ထပ်လေ့ကျင့်လိုက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီ ဓာတ်တော်ကို အပြီးသတ် ပေါင်းစပ်ပြီး မဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ ဖြစ်သွားပြီလား။"
ဟု တွေးမိသည်။
"မင်း ဝဇီရ ဓာတ်တော်ကို အပြီးသတ် ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီလား။"
ဝမ်ချွမ် ဘုရားကျောင်း ခေါင်းဆောင်က ခေါင်းခါသည်
"ဒါတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘုန်းကြီး အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားလိုက်တာ၊ အရင်တစ်ခါက အသက်ရှင်ခဲ့တာက ရှေ့ဆုံးကနေ မတိုက်ခဲ့လို့ပါ။ ရှေ့ဆုံးက တိုက်တဲ့လူတွေက အကုန် သေကုန်ကြပြီ။"
ရှူခုံးဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် -
"။"
………………
ရက်အတော်ကြာ သွားခဲ့ပြီးနောက် လီယန်ချူသည် လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင် အစုလိုက်အပြုံလိုက်ကို အပြီးသတ် ဖော်စပ်လိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် လူ့လောက၏ မဟာလမ်းစဉ်တွင် ချို့တဲ့ချက်များ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အားနည်းချက်များကို ပိုမို ခံစားလာရသည်။
"ကျန်းချောင်ကျုံး၊ ချင်းယန်ဇီတို့ သုံးယောက်က ကောင်းကင်ကို ပြုပြင်ဖို့အတွက် သေဆုံးခဲ့ကြရတာ၊ သူများတွေရဲ့ ကြံစည်မှုကြောင့်ပေါ့။"
"အရင်မျိုးဆက်ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် ကူဟုန် ကလည်း ကျန်းချောင်ကျုံးရဲ့ ကြံစည်မှု ခံရတယ်လို့ ပြောကြပေမဲ့၊ ကျန်းချောင်ကျုံးကတော့ ဒီလိုကိစ္စ မရှိခဲ့ဘူးလို့ ဆိုတယ်။"
"အကယ်၍ ကျန်းချောင်ကျုံး ပြောတာ အမှန်ဆိုရင်၊ သူ့ကို ကြံစည်တဲ့သူနဲ့ အရင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကြံစည်တဲ့သူက တစ်ယောက်တည်းပဲလား။"
"အကယ်၍ တစ်ယောက်တည်းဆိုရင် ဒီလူရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ။"
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တွေးတောမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
မူလက သူသည် ကျန်းချောင်ကျုံး၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်အတိုင်း လူ့လောက၏ မဟာလမ်းစဉ်ကို အတူတူ ပြုပြင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင် ဤကိစ္စမှာ ထင်သလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
"လျှို့ဝှက်ချက်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေပြီး၊ ပြဇာတ်ထဲမှာလည်း ပြဇာတ်တွေ ရှိနေတယ်။"
လီယန်ချူသည် သူဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
……………………
နတ်ဘုရားလောက
ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါကြွယ်ဝပြီး ကျယ်ပြန့်လှသည်။ လှပဆန်းကြယ်သော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုသည် တိမ်တိုက်များ အလယ်တွင် ဝန်းရံလျက် ကောင်းကင်ယံတွင် ဆွဲဆန့်ထားသည်။
အောက်ဘက်တွင် ကြီးမားသော နတ်တောင်ကြီးတစ်ခု ရှိပြီး တောင်စောင်းများမှာ မတ်စောက်ကာ တိမ်တိုက်များအထိ မြင့်မားသော်လည်း၊ ဤနန်းတော်နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက သာမန်အတိုင်းသာ ဖြစ်နေသည်။
နန်းတော်ထဲတွင် အရပ်ရှည်သော အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ သူ၏ ပုံပန်းမှာ အလွန်ပင် ခန့်ညားပြီး ရွှေရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
သူ၏ မျက်ဝန်းမှာ အေးစက်စက် လျှပ်စီးများကဲ့သို့ ထက်မြက်နေပြီး လူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့သွားစေနိုင်သည်။
နန်းတော်ကြီးထဲတွင် တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားနေသည်။
သူ၏ ရှေ့တွင် လူနှစ်ဦး ဒူးထောက်နေကြသည်။ ထိုသူနှစ်ဦးလုံးမှာ အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား များ ဖြစ်ကြပြီး စွမ်းအားကြီးမားကြသော်လည်း၊ ထိုအရပ်ရှည်သည့် အမျိုးသား၏ ရှေ့တွင်မူ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကာ ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။
ဤအရပ်ရှည်သည့် အမျိုးသားမှာ နတ်ဘုရားလောကမှ နတ်ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သည့် ကူယန် ဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်တွင် သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောသည်
"ကျဆင်းနေတဲ့ ကန်ယွမ် ကမ္ဘာတစ်ခုတည်းမှာ လူအင်အား အများကြီး ထပ်ခါတလဲလဲ ဆုံးရှုံးနေရတာ၊ အခုထိတောင် မသိမ်းပိုက်နိုင်သေးဘူးလား။"
သူ၏ လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။
အောက်တွင် ဒူးထောက်နေသော အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား နှစ်ဦးမှာမူ အလွန်ပင် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။
တစ်ဦးမှာ အသက်အရွယ် နည်းငယ် ကြီးရင့်ပြီး -
"ဒါတွေအားလုံးက အဲဒီ တာအိုဆရာလေးရဲ့ ရဲတင်းမှုကြောင့်ပါ၊ လူသတ်တာကို အမဲလိုက်သလို လုပ်နေတာ၊ အဲဒီလို မဟုတ်ရင် အစောကတည်းက သိမ်းပိုက်ပြီးပြီ"
ဟု ရှင်းပြသည်။
နတ်ဘုရင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုကောင်းကင်လူသားမှာ ရေခဲပြင်ထဲ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"မကြာသေးခင်က အက်ကြောင်းတွေထဲက အရာတွေ မကြာခဏ အုံကြွနေတော့ ဒီဘုရင်လည်း လက်မလွတ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးတဲ့အခါမှာတော့ ငါးရောင်ခြယ်အလံ ကို ယူသွားရင်တောင် အသုံးမဝင်ဘူးလို့ တွေ့ရတယ်။ အဲဒီ တာအိုဆရာက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်လို့လား။"
သူ၏ လေသံမှာ ပို၍ တည်ငြိမ်လာလေလေ၊ အောက်တွင် ရှိနေသော အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား နှစ်ဦးမှာ ပို၍ ကြောက်ရွံ့လာလေလေ ဖြစ်သည်။
အရင်က ပြန်ဖြေသည့်သူက အသက်ကို ဝအောင် ရှူသွင်းလိုက်သည်။
"သူ့လက်ထဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်လက်နက်တွေ ရှိနေလို့ပါ၊ အဲဒီလို မဟုတ်ရင် လူအင်အား ဒီလောက်အထိ ဆုံးရှုံးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
နတ်ဘုရင်က အေးစက်စွာဖြင့် ပြောသည်
"ဒါဆိုရင် သူက ကူယိုဟွမ် ကိုတောင် သတ်ခဲ့တာပေါ့၊ သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူးလား "
ထိုကောင်းကင်လူသားမှာ ချွေးပြန်သွားသည်။ ကူယိုဟွမ်မှာ နတ်ဘုရင် ကူယန်၏ နှစ်သက်ခြင်း ခံရသူဖြစ်ပြီး၊ အရင်တစ်ခါက ကမ္ဘာကို ကျော်ဖြတ်ကာ ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ရာတွင် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် ဒုတိယအကြိမ် လူအင်အား အပြည့်အစုံနှင့်ဆင်းလာခဲ့သော်လည်း အသတ်ခံလိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဤကိစ္စမှာလည်း တားမြစ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နတ်ဘုရင်မှာ ယနေ့တွင်မူ ဤအကြောင်းကို သူကိုယ်တိုင် ဖော်ထုတ်ပြောဆိုလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ချက်ချင်းပင် နန်းတော်အတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
နတ်ဘုရင်မှာ ဩဇာအာဏာ ပြည့်ဝသော အမူအရာဖြင့် -
"ငါက ငါးရောင်ခြယ်အလံကို ပြန်လည် ဖော်စပ်ပြီးပြီ၊ ကောင်းကင်ဓား ကိုလည်း ယူသွားပါ။ ကူချဲ့ ကို ခေါ်ခဲ့၊ ဒီဘုရင် မှာစရာ ရှိတယ်။"
အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား နှစ်ဦးမှာ ခေတ္တ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
အဆင့်ကိုး အဆင့်တူသော်လည်း စွမ်းအားမှာ အတက်အကျ ရှိသည်။
ကူချဲ့မှာ အလွန်အားကောင်းသည့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း စွမ်းအား အလွန်ပြင်းထန်သည့် စစ်သူကြီးတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ လူသဘာဝမှာ အေးစက်ပြီး ရက်စက်တတ်သည်။ တစ်ချိန်က ကမ္ဘာတစ်ခုကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးခဲ့ဖူးပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် အချိန်အတော်ကြာ သိမ်းဆည်းခံထားရပြီးမှ ပြန်လည် လွှတ်ပေးခဲ့သည်။
စစ်သူကြီး ကူရှင်း နှင့် ယှဉ်ပါက သူ၏ အတွေ့အကြုံမှာ နည်းသေးသည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကမ္ဘာများကို သိမ်းပိုက်စဉ်က ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင် ရရှိခဲ့ဖူးသည်။
ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းငါးပါး ကို မကြုံသေးဘဲ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားသည်။
အကယ်၍သာ သံကြိုးကို ဖျက်ဆီးပြီး ထိုခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် နောက်ထပ် နတ်ဘုရင် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ကူချဲ့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် လူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကြီးမားပြီး မျက်လုံးမှာ အလွန် ရှည်လျားကာ မျက်ခုံးမှာ စောင်းလျက်ရှိသည်။ ခါးတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ချိတ်ဆွဲထားပြီး ရွှေချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
နတ်ဘုရင် ကူယန်သည် သူ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အမိန့်ပေးပြီးနောက် ငါးရောင်ခြည်အလံနှင့် ကောင်းကင်ဓား ဟူသော နတ်ဘုရင် ရတနာနှစ်ခုကို ပေးအပ်လိုက်သည်။
ကူချဲ့ ထွက်ခွာသွားသောအခါ လူအင်အားကို စုဆောင်းကာ အောက်ဘက်ကမ္ဘာမှ ဆက်သွယ်မည့်သူကို အကြောင်းကြားပြီး ကမ္ဘာကို ကျော်ဖြတ်ဆင်းသက်ရန် အခမ်းအနားကို ပြင်ဆင်စေသည်။
သူ ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင် လှပသော ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံသည်။ လက်ရှည်များမှာ လွင့်နေပြီး အရေပြားမှာ နုနယ်လှကာ မျက်လုံးမှာ တောက်ပနေသည်။
ကောင်းကင်လူသားများမှာ မူလကပင် အလွန် လှပကြသော်လည်း ဤအမျိုးသမီးမှာမူ အလှတရား၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည်။
ငယ်ရွယ်သည့် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးထဲတွင် အဆင့် (၁) မှာ ဤအမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။ လူငယ်အများအပြားထဲတွင် သူကိုသာ အလေးပေးကြသည်။
ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က အသွင်သဏ္ဍာန် ပေါ်လာပြီး လီယန်ချူနှင့် စကားပြောဆိုခဲ့သည့် အမျိုးသမီးမှာလည်း သူပင် ဖြစ်သည်။
ကူချဲ့သည် ဤအမျိုးသမီးကို တွေ့သောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ခြေလှမ်း ရပ်လိုက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဤအမျိုးသမီးက ပြုံးပြီး -
"ကမ္ဘာ့နေရာ ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ။" ဟု မေးသည်။
ငယ်ရွယ်သည့် အမျိုးသမီးမှာ အထူးအခွင့်အရေး ရှိသူ ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် နတ်ဘုရင်တစ်ပါး၏ နှစ်သက်သူ ဖြစ်သည်။
ကူယိုဟွမ်မှာ ငယ်ရွယ်ပြီး သွေးဆူနေသဖြင့် သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် စိန်ခေါ်သော်လည်း အနိုင်မရခဲ့ပေ။
ယခုအခါတွင် ထိုအမျိုးသမီးမှာ ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေး ရရှိထားပြီး နက်နဲလှသည်။
သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အမြဲတမ်းမြင့်မားသည်။
ထို့အပြင် ကောင်းကင်လူသား မျိုးနွယ်ထဲမှ အမျိုးသားအများအပြားမှာ သူ့ကို ချစ်ခင်ကြသည်။
ကူချဲ့က -
"ကန်ယွမ် ကမ္ဘာကို သွားမလို့ပါ။ အမိန့်အရ လူငယ် တာအိုဆရာတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဒီကမ္ဘာကို သိမ်းပိုက်ရမှာပါ။"
လူငယ် တာအိုဆရာ… ဤလှပသော အမျိုးသမီးသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"သူ့လက်ထဲမှာ လူအများကြီး သေဆုံးခဲ့ရပြီး သူ့နာမည်ကလည်း ကျော်ကြားနေတာ၊ သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ သေချာလား။"
ကူချဲ့ ခေါင်းညိတ်သည်
"သူ့နာမည်က ကျော်ကြားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့နာမည်ကလည်း ဓားတစ်လက်၊ လှံတစ်ချောင်းနဲ့ ရုန်းကန်ပြီး ရလာတာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်မှာပါ။"
ဤငယ်ရွယ်သည့် အမျိုးသမီးမှာ ကူယု ဟု ခေါ်သည်။ ထိုသို့ ပြောလိုက်သောအခါ သူမ ပြုံးရွှင်သွားသည်။
"သူ့ကို ကြည့်ရတာ ခန့်ညားပြီး နတ်ဘုရင်တစ်ပါးလို ပုံစံရှိပေမဲ့၊ တကယ်တော့ အရိုင်းစိုင်းဆန်တဲ့ ကောင်တစ်ကောင်ပါ။ သူ့ကို တွေ့ရင် သတိထားပါ။"
သူမသည် လီယန်ချူနှင့် စကားပြောစဉ်က ထိုလူငယ် တာအိုဆရာမှာ အမြဲတမ်း ဆဲဆိုနေသည်ကို ယခုထိ မှတ်မိနေသည်။
ကူချဲ့ တုန်လှုပ်သွားပြီး ဂူယုကို အေးစက်စက် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
ဤထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူသည် ထိုလူငယ် တာအိုဆရာကို အကဲဖြတ်မှု မြင့်မားနေသည်။
စိတ်ထဲတွင် မတွေ့ဖူးသေးသော လူငယ် တာအိုဆရာအပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
"ဒီတစ်ခါ နတ်ဘုရင် စီစဉ်တာက အလွန်သေချာတယ်၊ အကယ်၍ သူ့ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင် ငါပြန်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"
စကားပြောပြီးနောက် သူသည် လူအင်အားကို ခေါ်ဆောင်ကာ တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် ထွက်ခွာသွားသည်။ အလွန်ပင် ဩဇာအာဏာ ရှိလှသည်။
ဘေးနံဘေးတွင် ပါသွားသည့်သူများမှာလည်း ကောင်းကင်လူသား မျိုးနွယ်၏ ထိပ်တန်း သူရဲကောင်းများ ဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးစီမှာ နည်းလမ်းများ၊ နတ်လက်နက်များ ရှိကြသည်။
ကူယုသည် သူ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ -
"ကူရှင်းတောင်မှ ငါးရောင်ခြယ်အလံကို ယူပြီး ကျဆုံးသွားပေမဲ့ အဲဒီ တာအိုဆရာကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ဘူး။ ကူချဲ့က အစွမ်းထက်ပေမဲ့ ယုံကြည်မှု လွန်ကဲလွန်းနေတယ်။ သူ ဘာတွေ ကိုင်ထားတာလဲ။"
သူမ၏ မျက်ဝန်းမှာ တောက်ပသွားပြီး -
"ဒါမှမဟုတ်…."
ထိုငယ်ရွယ်လှပသည့် အမျိုးသမီးသည် ပြုံးလိုက်ပြီး တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ထွက်ခွာသွားကာ အခြား နတ်ဘုရင်တစ်ပါးထံသို့ သွားရောက်ကာ ဤကိစ္စကို အကြောင်းကြားလိုက်သည်။
ထို နတ်ဘုရင်မှာ ကျက်သရေရှိပြီး ဂါဝန်ရှည်မှာ မြေကြီးပေါ်တွင် တရွတ်တိုက် ပါလာသည်။ အပေါ်တွင် နဂါးနှင့် ဖီးနစ်ပုံစံများကို ထိုးထားသည်။
ကြားလိုက်သောအခါ တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်
"မင်းက တကယ်ကို ထက်မြက်တာပဲ၊ မင်းခန့်မှန်းတာ မှန်တယ်။ အဲဒီ တာအိုဆရာကို သတ်ဖို့အတွက် ကူယန်က သူ့ရဲ့ သွေး တွေကို အများကြီး ပေးထားပြီး ကူချဲ့ကို ယူခိုင်းထားတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ပွား တစ်ခုခု ပေးထားတာ ဖြစ်မယ်။"
ငယ်ရွယ်သည့် အမျိုးသမီးက ပြုံးသည် -
"အဲဒီလိုဆိုရင် သူက နောက်ပိုင်းမှာ ဆရာ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးပေါ့။"
ကောင်းကင်လူသားတွေကြားမှာလည်း အငြင်းပွားမှုတွေ၊ အုပ်စုတွေ ရှိကြသည်။
ထိုအမျိုးသမီး နတ်ဘုရင်မှာ ကူယန်နှင့် အနည်းငယ် ပဋိပက္ခ ဖြစ်နေသည်။
ထိုအမျိုးသမီး နတ်ဘုရင်က -
"အဲဒီ လူငယ် တာအိုဆရာက သူ့ရဲ့ သွေးကို ဘယ်လောက်အထိ ကုန်ဆုံးအောင် လုပ်နိုင်မလဲဆိုတာ ပေါ်မှာ မူတည်တယ်။"
နတ်ဘုရင်၏ သွေးမှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးသည်။ အကယ်၍ ထုတ်လွှတ်လိုက်လျှင် စွမ်းအားကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။
ကူယုက -
"အကယ်၍ ကူချဲ့ကိုလည်း အဲဒီ လူငယ် တာအိုဆရာက သတ်လိုက်ရင်ကော။"
အမျိုးသမီး နတ်ဘုရင်က ခေါင်းခါသည်
"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူက ငါတို့ လူမျိုးရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်စေခဲ့ပေမဲ့ နတ်ဘုရင် အဆင့်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး လိုနေသေးတယ်။ အခု သူ့ကို သတ်တာက သွေးကုန်ဆုံးမှု လောက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
ကူယု ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် စကားမပြောတော့ပေ။
နတ်ဘုရင်များမှာ သွေးကို လွယ်လွယ်နဲ့ မကုန်ဆုံးစေချင်ကြပါ။ သွေးကုန်ဆုံးသွားလျှင် အဆင့်တူသူများကြားတွင် ကွာဟချက် ရှိသွားလိမ့်မည်။
ငယ်ရွယ်သည့် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးထဲတွင် မီးခွက် ကိုင်ထားသည့် အမျိုးသား၏ နောက်ကွယ်မှ နတ်ဘုရင်မှာ ထိုသို့ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သွေးကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ချိတ်ပိတ်ထားသော နယ်မြေမှ တည်ရှိမှုနှင့် သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲ ဖြစ်ခဲ့ရပြီး နတ်ဘုရင်များကြားတွင် အားမရှိတော့ဘဲ အာဏာများလည်း လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
ကူယိုဟွမ်၏ နောက်ကွယ်မှ နတ်ဘုရင်မှာ အမြဲတမ်း အင်အားကြီးမားပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ အမှန်တကယ်ပင် ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။
ကူယု စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်ပြီးနောက် -
"ဆရာ၊ ကူယန် နတ်ဘုရင်က ဒီလောက်အထိ အင်အား သုံးနေတာက ကန်ယွမ်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့သက်သက်လား။"
"ကူယိုဟွမ် သေတဲ့အချိန်တုန်းကလည်း သူ ဒီလောက်အထိ ဒေါသထွက်တာ မတွေ့ခဲ့ရဘူး။"
ကူယိုဟွမ် သေဆုံးပြီးနောက် ကူယန် နတ်ဘုရင်မှာ အချိန်အတော်ကြာ လှုပ်ရှားမှု မရှိခဲ့ဘဲ ထိုကိစ္စကို ကိုယ်တိုင် မမေးမြန်းခဲ့ပေ။
ထိုအမျိုးသမီး နတ်ဘုရင်က ခေါင်းခါသည်
"ဖြစ်နိုင်တာက ကူရှင်း အောက်ဘက်ကမ္ဘာမှာ အမှားအယွင်း ဖြစ်သွားတာပဲ။ အရင်တစ်ခါက သူက တာအိုဆရာကို သတ်ဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘူး။"
သူတို့မှာ အရင်တစ်ခါက ကူရှင်း အောက်ဘက်ကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်ရခြင်းမှာ ခွန်လွန်မှန် အပိုင်းအစများကို စုဆောင်းရန် ဖြစ်ကြောင်း မသိကြပေ။
ထို့ကြောင့် ကူယန် နတ်ဘုရင်က ယခုအချိန်တွင် အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေသည်ကို အံ့သြနေကြသည်။
ကောင်းကင်လူသားတို့၏ အုပ်စု ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာလည်း အလွန်ပင် ပြင်းထန်သည်။
ထို့အပြင် ကောင်းကင်လူသားတို့မှာ နတ်ဘုံအတွက် စစ်ပွဲများ ဆင်နွှဲကာ အရင်းအမြစ်များ စုဆောင်းကြသည်။ နတ်ဘုရင်များ နောက်ကွယ်တွင်လည်း ကိုယ်စီ အားကိုးရာ ရှိကြသည်။
ပုံမှန်ကိစ္စဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အလွန် နက်နဲသော အကျိုးအမြတ်များ ပါဝင်နေသည်။
ဤနတ်ဘုရင်များ၏ မျက်လုံးတွင် လီယန်ချူမှာ အရည်အချင်း ပိုကောင်းသော လူငယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး ထို့ထက် ပိုမို သုံးစွဲရန် မလိုအပ်ပေ။
သူတို့၏ အကြည့်မှာ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး သို့မဟုတ် အခြားသော ကိစ္စများအပေါ်တွင်သာ ပိုမို ရှိနေသည်။
နတ်ဘုရင်၏ ပြိုင်ဘက်မှာ နတ်ဘုရင် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး တော့ မဟုတ်နိုင်ပေ။
ထို ငယ်ရွယ်လှပသည့် ကောင်းကင်လူသားမှာလည်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဒေါသ အလွန်ကြီးပြီး စိတ်ဓာတ် ခိုင်မာတဲ့ တာအိုဆရာလေး၊ နောက်ခံ မရှိတာကတော့ နှမြောစရာပါပဲ။ ဒီလောကမှာ တိုက်နိုင်ရုံနဲ့ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး။"
ဤကောင်းကင်လူသား လှပသူမှာ စိတ်ထဲတွင် ကြမ်းတမ်းသော စကားလုံးများကို ခဲယဉ်းစွာပင် ဆဲဆိုလိုက်သည်။
………………
လီယန်ချူမှာ ချင်းယွန်းကျောင်းတွင် ကျင့်ကြံခြင်း မပြုဘဲ တောင်တန်းကြီးများစွာသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဆုန်တောင် သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ကမ္ဘာကြီး မပြောင်းလဲမီက ဆုန်တောင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ဤတောင်ပေါ်တွင် အလွန်ပင် ကြီးမားပြီး သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဝူတုံး သစ်ပင်တစ်ပင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူသည် တောင်ပေါ်တွင် အချို့သော ကျင့်ကြံသူများကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။
အဖြူရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး အချို့မှာ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အဖြူရောင် ဝတ်စုံ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ခေါင်းဆောင်မှုဖြင့် ဤနေရာသို့ လေ့ကျင့်ရန် ရောက်ရှိလာသည်။
သူတို့မှာ ရှေးခေတ်က လေကို ထိန်းချုပ်သည့် ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင် ပြန်လည် ထွန်းကားလာခဲ့သည်။
ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံ အမျိုးသားက တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။
"ဒီနေရာက ရှေးခေတ် ဆုန်တောင်ပဲ။ စာအုပ်မှတ်တမ်းတွေအရ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက ဒီတောင်မှာပဲ ကျင့်ကြံခဲ့ကြတာ။"
နုနယ်သေးသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦးက မေးသည်
"ဆရာ၊ အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းရဲ့ အပျက်အစီးတွေကို ရှာလို့ရနိုင်မလား။"
ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံ အမျိုးသားက ပြုံးပြီး -
"ဒါက ဒီတစ်ခါ မင်းတို့ကို လေ့ကျင့်ဖို့ ခေါ်လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုပဲ။"
"ဂိုဏ်းထဲက စာအုပ်တွေက အများစု ပျောက်ဆုံးသွားပြီ။ အကယ်၍သာ ရှာတွေ့နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့ လင်ယွန်း ဂိုဏ်းကို ပိုမို တောက်ပလာအောင် လုပ်နိုင်မယ်။"
အသက်အရွယ် နည်းငယ် ကြီးသည့် လူငယ်တစ်ဦးက မေးသည် ။
"ကျွန်တော်တို့ လင်ယွန်းဂိုဏ်းရဲ့ တိမ်စီးနည်းလမ်းက မြောက်ပင်လယ်ကို မနက်ပိုင်းမှာ သွားပြီး ညနေပိုင်းမှာ ဆန်တောင်ကို ပြန်လာနိုင်မှာလား။"
သူသည် မျိုးရိုးမြင့်မားသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်ရေး အဆင်ပြေကာ ဇနီးမယား အများအပြား ရှိသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင် ဤကျင့်ကြံရေးလမ်းစဉ်ကို ချစ်ခင်သွားပြီး လင်ယွန်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ကာ တိမ်စီးနည်းလမ်းကို သင်ယူရန် ဖြစ်သည်။
"သေချာပေါက်ပေါ့၊ ဒီတိမ်စီးနည်းလမ်းမှာ တောင်တက် တိမ်စီးနည်းလမ်း ရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လင်ယွန်းဂိုဏ်းရဲ့ လင်ယွန်းနည်းလမ်းက အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး တစ်ရက်ကို ကီလိုမီတာတော်တော်များ ပြန်လာနိုင်တယ်။"
အဖြူရောင် ဝတ်စုံ အမျိုးသားက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောသည်။
ဤလူငယ် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများမှာ အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။
ယခုအခါ ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေးခေတ် လေကို ထိန်းချုပ်သည့် ဂိုဏ်းများ ပြန်လည် ထွန်းကားလာသည်။
အချို့သော အဆင့် ခွဲခြားမှုမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။
မူလက အဆင့်သုံးဆင့်သာ ရှိသည်
ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ယင်ဝိညာဉ်၊ ယန်ဝိညာဉ်။
လေကို ထိန်းချုပ်သူများမှာမူ ထိုသို့ မဟုတ်ဘဲ အဆင့်ကိုးမှ အဆင့်တစ်အထိ အဆင့်များ သတ်မှတ်ထားသည်။
(လေကိုထိန်းချုပ်တာက ရှေးခေတ် လေကိုကျင့်ကြံစုပ်ယူတာပါ)
အထူးသဖြင့် ရှေးခေတ် လေကို ထိန်းချုပ်သည့် ဂိုဏ်းများမှာ ဤအဆင့်ကို ဆက်လက် အသုံးပြုသည်။
ယခင်က ယန်ဝိညာဉ်မှာ ရှားပါးသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ယန်ဝိညာဉ်များ ရှိနေသည်။
ဤအဖြူရောင် ဝတ်စုံ အမျိုးသားမှာ အဆင့်သုံး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ယန်ဝိညာဉ် အစောပိုင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားပြီး တောအုပ်ထဲတွင် တစ်ဦးတစ်ယောက် လေပေါ်တွင် စီးနင်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုသူမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ခန့်ညားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ သန်မာကာ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ခြေအောက်တွင် အနီရောင် တိမ်တိုက်တစ်ပွင့်ကို စီးနင်းကာ ဆုန်တောင် ဝူတုံးသစ်ပင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားနေသည်။
လင်ယွန်းဂိုဏ်းမှ လူငယ်အချို့က ဤမြင်ကွင်းကို သတိပြုမိပြီး မနေနိုင်ဘဲ -
"သူ့ရဲ့ အနီရောင် တိမ်တိုက်က အလွန် လှတာပဲ" ဟု ပြောသည်။
"မှန်တယ်၊ အနီရောင် တိမ်တိုက်ကို မြင်ရတာ အလွန် အစွမ်းထက်တယ် "
"ငါသာ ဒီလို တိမ်တိုက်တစ်ပွင့် ပိုင်ဆိုင်ရင် ကောင်းမှာပဲ"
တစ်ဦးက မေးသည်
"ဆရာ၊ ကျွန်တော်တို့ နည်းလမ်းတွေက အနီရောင် တိမ်တိုက်ကို ထုတ်နိုင်မလား။"
အဖြူရောင် ဝတ်စုံ အမျိုးသားက ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်ကာ -
"သေချာပေါက် ရတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ ကံကြမ္မာအပေါ် မူတည်တာပေါ့။"
ယခုခေတ်တွင် တပည့် လက်ခံရန် မလွယ်ကူသဖြင့် သူပြောချင်ရာ ပြောလိုက်သည်။
ထို့အပြင် သူသည် ဘာမှ အမှား မရှိဟုလည်း ထင်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သင်မတတ်နိုင်လျှင် သင်၏ ကိုယ်ပိုင် အပြစ်သာ ဖြစ်ပြီး လင်ယွန်းဂိုဏ်းနှင့် ဘာဆိုင်လို့လဲ။
ထိုစကားကို ပြောလိုက်သောအခါ လူငယ်များမှာ ပိုမို စိတ်ဝင်စားလာသည်။
သို့သော် ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံ အမျိုးသားမှာ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဒီလောက် ခန့်ညားတဲ့ တာအိုဆရာလေးက တစ်လောကလုံးကို သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ လီတာအိုဆရာ များလား။"
သူသည် ချက်ချင်းပင် အခက်အခဲ ရှိသည်ဟု တွေးမိကာ အနီရောင် တိမ်တိုက် ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းသို့ ဦးညွတ်လိုက်သည်။
"လီတာအိုဆရာ မတွေ့ပါစေနဲ့၊ အပြစ်ရှိရင် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ ကျွန်တော်က လင်ယွန်းဂိုဏ်းကို ပိုမို တောက်ပလာအောင် ပြောလိုက်တာပါ။"
ဟု တွေးလိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် တစ်လောကလုံးကို အနိုင်ယူပြီး မိစ္ဆာ များထံမှ ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး အလွန် ကျော်ကြားသည်။
ယခုအခါ ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း မိစ္ဆာ များ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေခြင်း မရှိပေ။
ကျင့်ကြံရေးလောကမှာ ငြိမ်းချမ်းနေပြီး လီတာအိုဆရာ သည် မိစ္ဆာ များကို အပြီးတိုင် သုတ်သင်လိုက်သောကြောင့် ယခုကဲ့သို့ လှပသော ကျင့်ကြံရေးလမ်းကြောင်းကို ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ မိစ္ဆာများသာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေလျှင် ဘယ်သူက ကျင့်ကြံနိုင်မှာလဲ။
…………
လူတစ်ဦး၏ နာမည်၊ သစ်ပင်၏ အရိပ်အယောင်
လီယန်ချူသည် ကန်ယွမ် ကမ္ဘာတွင် နာမည်ကြီးသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဒဏ္ဍာရီများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
များစွာသော နတ်ဘုရားများသည် လူသားလောကကို အုပ်စိုးလိုသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ဤကိစ္စ တစ်ခုတည်းကပင် ကျင့်ကြံရေးလောကအတွက် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိစေသည်။
အကယ်၍သာ လူ့လောက၏ ကံကြမ္မာ ပျောက်ဆုံးသွားလျှင် ကျင့်ကြံရေးလောကသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
လီယန်ချူသည် သူ၏ အနီရောင် တိမ်တိုက်ကို မည်သူက အလွန်အမင်း ချီးမွမ်းနေမှန်း မသိပေ။
သူသည် ဝူတုံးသစ်ပင် အောက်သို့ ရောက်လာသည်။ ဝူတုံးသစ်ပင်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားပြီး အမွှေးရနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်။
လီယန်ချူသည် ဝူတုံးသစ်ပင်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဝူတုံးသစ်ပင်တွင် နတ်ငှက် တစ်ကောင် ရှိနေသည်။
သာမန်လူများ မမြင်နိုင်သော်လည်း ဝူတုံးသစ်ပင်မှ စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေသည်။
လီယန်ချူ၏ အသက်ရှူသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ငှက်တစ်ကောင်က ပျော်ရွှင်စွာ အော်လိုက်သည်။
မြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှပသည်။
"ခွန်လွန်မှ ကျင့်ကြံသူ ချင်းလွမ် တွေ့ဆုံရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။"
အမျိုးသမီးက ဦးညွတ်လိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် ဤနေရာတွင် ချင်းလွမ်ကို ထပ်မံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားဘဲ -
"ပြန်တွေ့တာ ဝမ်းသာပါတယ်၊" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ချင်းလွမ်က -
"ဆုန်တောင်မှာ ဝူတုံးသစ်ပင် ရှိတယ်၊ ကျွန်မက ရတနာ ပေါ်ထွက်လာမယ်လို့ တွေးမိလို့ ဒီနေရာမှာ နေနေတာပါ။"
ဟု ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးမှာ တောက်ပသွားသည်
"ရတနာ ပေါ်ထွက်လာတော့မှာလား။"
ထိုသို့ ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ စိတ်ဝင်စားသွားတော့သည်။
အခန်း ၁၂၁၄ - ဆုန်တောင်မှ စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်
ချင်းလွမ်သည် နန်းတွင်းသူတို့ ဝတ်ဆင်သည့် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် တရွတ်တိုက် ပါလာသည့် သူမ၏ ဂါဝန်စမှာ ပန်းချီကားထဲမှ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးအလား တင့်တယ်လှသည်။ သူမသည် လီယန်ချူနှင့်အတူ ဝူတုံးသစ်ပင်ကြီးအောက်တွင် စကားပြောဆိုနေကြသည်။
၎င်းမှာ ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဆုန်တောင်ထဲတွင် ရတနာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့မည်ဟု ကြိုတင် အာရုံခံမိခဲ့သည်။
လီယန်ချူနှင့် စကားပြောနေဆဲမှာပင် တောင်ထဲမှ ခရမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့တန်းတစ်ခု ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လွင့်မျောကာ တောက်ပသော ရောင်ခြည်များမှာ လူတို့၏ မျက်စိကိုပင် ပြန်လည် ထိခိုက်စေသည်အထိ တောက်ပနေသည်။
ချင်းလွမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး -
"တာအိုဆရာက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာ အလွန်ကောင်းတာပဲ၊ ဆုန်တောင်ကို ရောက်တာနဲ့ ဒီရတနာက ချက်ချင်းကို ပေါ်ထွက်လာတာပဲ" ဟု ဆိုသည်။
လီယန်ချူမှာမူ စကားမပြောနိုင်အောင်ပင် ရယ်မောလိုက်ရသည်။
"ကံကြမ္မာ အလွန်ကောင်းသူ" ဟူသော ချီးကျူးစကားကို သူကိုယ်တိုင်မှာမူ အမှန်အတိုင်း မဟုတ်ဟု ခံစားရသည်။
ထို ထူးဆန်းသော စွမ်းအားရှိသည့် သင်္ချိုင်းထဲမှ အဘိုးအိုသည်ပင် ကြည့်ဖူးပြီးဖြစ်ရာ၊ သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။
သူနှင့် ချင်းလွမ်တို့သည် တောင်ပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့များ ဆူပွက်နေသည့် နေရာသို့ ပျံသန်းသွားကြရာ အဆောက်အအုံ လိုဏ်ဂူတစ်ခု ပေါ်ထွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လိုဏ်ဂူ၏ အပေါ်ဘက်တွင် "ဇီရှောင် (ခရမ်းရောင်ကောင်းကင်) လိုဏ်ဂူ" ဟူသော စာလုံးကြီး သုံးလုံးကို ရေးထိုးထားသည်။
ချင်းလွမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်လာသည်။
"တကယ်တော့ ရှေးခေတ် နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ လိုဏ်ဂူ ပေါ်ထွက်လာတာပါလား၊ ငါ့ရင်ထဲမှာ ကြိုတင် အာရုံခံမိနေတာ မဆန်းပါဘူး"
သူမနှင့် လီယန်ချူတို့သည် လိုဏ်ဂူရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။ လိုဏ်ဂူ၏ အပေါ်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရှစ်ကွက် ရုပ်ပုံကို ရေးထိုးထားပြီး၊ တံခါးကြီး နှစ်ချပ်မှာ ပိတ်လျက်ရှိနေကာ လူတို့ကို ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါ တစ်ရပ်ကို ခံစားရစေသည်။
ချင်းလွမ်၏ လက်သည် ထိုနေရာသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရှစ်ကွက် ရုပ်ပုံပေါ်မှ မီးတောက်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
သူမသည် သာမန်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ချင်းလွမ်မှာ နတ်ငှက်တစ်ကောင် ဖြစ်သည့်အတွက် မီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသူဖြစ်ရာ မီးကို ဘာကြောင့် ကြောက်ရမည်နည်း။
သို့သော်လည်း ဤမီးတောက်မှာ သူမ၏ လက်ပေါ်သို့ ကူးစက်လာသောအခါ ချင်းလွမ်မှာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။
"အို"
သူမမှာ နာကျင်လွန်းသဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။ နှင်းဆီပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော သူမ၏ လက်ဖဝါးမှာ မီးလောင်ကျွမ်းတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။
နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ ကျင့်ကြံသူတို့မှာ မူလကပင် ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်သူများဖြစ်ပြီး၊ ရှေးခေတ် နတ်ငှက် ချင်းလွမ်အကြောင်း ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။
ချင်းလွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်လာပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်ခုံးများမှာ တွန့်ချိုးသွားသည်။
ယခုအချိန်တွင် မီးဆိပ်များမှာ သူမ၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေပြီး လက်ဖဝါးမှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရကာ၊ မည်မျှပင် စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးသော်လည်း အကျိုးမထူးပေ။
လီယန်ချူက -
"ဒီမီးက ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား" ဟု မေးသည်။
ဤမီးမှာ ကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်လာသည်နှင့် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်စေသည်။ ချင်းလွမ်မှာ ယခုမျက်ရည်များ ဝဲနေပြီး အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းနေသည်။
"တာအိုဆရာ ဒီမီးတောက်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တယ်၊ သတိထားပါ "
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မီးတောက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် နာကျင်မှုကို မဖြေရှင်းနိုင်ဘဲ၊ နှုတ်ခမ်းကိုသာ တင်းတင်းစေ့ကာ သည်းခံနေရသည်။
"ငါ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေးပါ။"
လီယန်ချူက ပြောရင်း ချင်းလွမ်၏ လက်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။
ထိုနန်းတွင်းသူပုံစံ အလှမယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားသည်။ လက်ပေါ်မှ နာကျင်မှုများသာ ရှိနေသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားစရာ အကြောင်းအရင်း တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။
လီယန်ချူ၏ နားလည်ထားသည့် မီးတောက်၏ လမ်းစဉ်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်သည်။ မီးကို အုပ်ချုပ်သည့် ပုံစံထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသည်။
သူသည် ချင်းလွမ်၏ လက်ကို ကိုင်ထားရင်း စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ချင်းလွမ်မှာ လက်ပေါ်မှ မီးလောင်သည့် နာကျင်မှုများ ရုတ်တရက် လျော့ကျသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး -
"တာအိုဆရာရဲ့ အတတ်ပညာက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ "
လီယန်ချူသည် ချင်းလွမ်၏ လက်ကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် သူမ၏ လက်ခုံကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသည့် မီးဆိပ်အနည်းငယ်မှာ ပြယ်ပျောက်သွားသည်။
သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လူတစ်ယောက်၏ မီးဆိပ်ကို ဖြေရှင်းပေးခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အနည်းငယ် ပိုမို ပွတ်သပ်မိသွားသည်။
ရုတ်တရက် နာကျင်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်၊ ဤသို့သော လူငယ်လေးတစ်ယောက်၏ လက်ကို ကိုင်ထားရခြင်းမှာ ချင်းလွမ်အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာတွင် သွေးရောင်ဖြာသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာပင် ပျော့ခွေသွားသည်။
လီယန်ချူက သူမ၏ လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး -
"ဘယ်လို ခံစားရလဲ" ဟု မေးသည်။
ချင်းလွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်
"ဘာမှ မဖြစ်တော့ပါဘူး။"
ဤအမျိုးသမီးမှာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ပြီး ပါးပြင်မှာ ထိလိုက်ရုံဖြင့် ပြိုကျနိုင်လောက်အောင် နုနယ်လှသည်။ ယခုအခါတွင် သွေးရောင်ဖြာနေသဖြင့် ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။
လီယန်ချူက သူမ၏ မျက်နှာ နီရဲနေသည်ကို မြင်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ -
"ဒီမီးဆိပ်က ဒီလောက်မြန်မြန် မျက်နှာပေါ် ရောက်သွားတာလား"
ဟု ပြောသည်။
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချင်းလွမ်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် နီရဲသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
သူမသည် ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး ဇီရှောင် လိုဏ်ဂူကို ကြည့်ကာ စကားလမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်သည်။
"ငါ ဘာမှ မဖြစ်တော့ပါဘူး၊ ဒီမီးတောက်ကသာ အလွန် ပြင်းထန်နေတာ၊ အသွင်မမြင်ရတဲ့ ကံကြမ္မာ မီးတောက်နဲ့ တူနေတယ်"
လီယန်ချူသည် မီးမျိုးစုံကို သန့်စင်ခဲ့ရာတွင် အသွင်မမြင်ရတဲ့ ကံကြမ္မာ မီးတောက်လည်း ပါဝင်သည်။
သူ၏ အကြည့်များမှာ လိုဏ်ဂူပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်။
ချင်းလွမ်မှာ သူ၏ အာရုံစိုက်မှု သူမဆီမှ ပျောက်သွားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
"ဒီအသွင်မမြင်ရတဲ့ ကံကြမ္မာ မီးတောက်ကြောင့် ငါ့စိတ်ထဲက တပ်မက်မှုတွေ တုန်လှုပ်သွားတာပဲ "
သို့သော် သူမသည် လီယန်ချူ၏ ဘေးတိုက်မျက်နှာကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဒီလောက်တောင် ဘယ်အရာမှစိတ်မဝင်စားတဲ့လူ၊ ဒီအသက်အရွယ်နဲ့ ဒီလောက် အဆင့်မြင့်တာ မဆန်းပါဘူး။"
တကယ်တော့ သူမသည် လီယန်ချူကို မှားယွင်းစွာ အကဲဖြတ်မိခြင်းဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် မိန်းမပျိုများနှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မနေခဲ့သော်လည်း၊ ဤအချိန်တွင် ထိုအရာကို မစဉ်းစားမိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူသည် ဆိုင်ရှင်မကို ခြေအိတ်၊ သူနာပြု ဝတ်စုံများ ချုပ်ခိုင်းနိုင်သည့် "ခွေးကောင်" ဖြစ်သည်။
ယခုခေတ်စကားအရ ဆိုရလျှင် ထိုလူ့လောကတွင် အကျော်ကြားဆုံး မြေပြင်နတ်ဘုရားမှာ ယခုမြင်ရသည်မှာ အလွန်ပင် စိတ်ဓာတ်ထိန်းချုပ်ထားပုံ ပေါက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူက လက်ညှိုးကို ထောင်လိုက်ပြီး "နံရံကို ဖောက်ထွက်ခြင်း" စွမ်းအားကို သုံးလိုက်သည်။
သူ ကျင့်ကြံသည့် အချိန်မှစ၍ နည်းမျိုးစုံကို ဖောက်ခွဲရန်အတွက် ဤနည်းလမ်းမှာ အံ့ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဇီရှောင် လိုဏ်ဂူ၏ အကာအကွယ်ကို မည်သို့မျှ ဖောက်ထွက်၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။
ရှစ်ကွက် ရုပ်ပုံလည်ပတ်နေသဖြင့် လီယန်ချူ၏ စွမ်းအားများမှာ တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။"
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
တားဆီးမှု ပိုပြင်းထန်လေ၊ လိုဏ်ဂူထဲတွင်ရှိသည့် အရာများမှာ ပို၍ အစွမ်းထက်လေ ဖြစ်သည်။
"ဒီရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ရှေးခေတ် နတ်ဘုရား လိုဏ်ဂူ၊ တံခါးကြီးရဲ့ အခြေအနေကတင် သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြနေပြီ။"
လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ လက်ကို ကျောက်နံရံပေါ်သို့ ဖိလိုက်သည်။
ချင်းလွမ်မှာ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်သည်။
"သတိထား ဒီမီးတောက်က အလွန် ပြင်းထန်တယ်"
သို့သော် လီယန်ချူ၏ လက်မှာ နံရံပေါ်တွင် တင်လိုက်သော်လည်း ဘာမျှ မဖြစ်ဘဲ နာကျင်မှုကို မပြခဲ့ပေ။
ချင်းလွမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် -
"ကောင်းကင်လူသား ငါးဦးကိုတောင် အနိုင်ယူနိုင်တဲ့သူဆိုတော့ ဒီမီးကိုလည်း အလွယ်တကူ တုံ့ပြန်နိုင်တာပဲ။" ဟု တွေးလိုက်သည်။
ထို့ကြောင့် သူမသည် စိတ်ကို ငြိမ်ထားပြီး လီယန်ချူ တံခါးဖွင့်နေသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် ကျောက်နံရံပေါ်တွင် လက်တင်ပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်ရန် ကြိုးစားသည်။
သို့သော် ရှစ်ကွက် ရုပ်ပုံသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းများကို ပေါက်ကွဲစေပြီး လီယန်ချူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပြန်လည် ဖြေရှင်းလိုက်ရာ၊
ကျော်လွန်၍ မရနိုင်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။
ထိုအချိန်တွင် မီးတောက်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လီယန်ချူဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ လောင်ကျွမ်းလာသည်။
ကံကြမ္မာ မီးတောက်သည် လူ၏ စိတ်ထဲရှိ တပ်မက်မှုကို လှုံ့ဆော်နိုင်ပြီး၊ လူ၏ စိတ်ခံစားမှု ခုနစ်ပါးနှင့် ဆန္ဒခြောက်ပါးကို ပေါက်ကွဲစေနိုင်သည်။
အချိန်ကြာလာလျှင် နတ်ဘုရားပင် ဖြစ်ပါစေ၊ မည်သို့မျှ မတားဆီးနိုင်ပေ။
လီယန်ချူသည် ဇီရှောင် လိုဏ်ဂူတံခါးရှေ့တွင် ရှိနေသော်လည်း၊ ဤနေရာ၏ အကာအကွယ်ကို အတိအကျ မြင်နေရသည်။
မီးတောက်များ ဝိုင်းရံထားသော်လည်း သူမှာမူ တည်ငြိမ်နေပြီး ဘာမှ မဖြစ်သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
လီယန်ချူက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်
"မီးတောက်တင်မကဘူး၊ ဒီအပေါ်မှာ အလွန် ပြင်းထန်တဲ့ မန္တန်တစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရည်ပျော်စေပြီး လူကို မီးဆိပ်တွေ တက်လာစေနိုင်တယ်။"
ချင်းလွမ်မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမသည် ဤစက်ဝိုင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။
လီယန်ချူသည် မန္တန်ကိုးလုံး ၏ နည်းလမ်းကို ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်ရာ မန္တန်များအပေါ်တွင် အလွန် ထူးချွန်ပြီး အမှားအယွင်းများကို လျင်မြန်စွာ မြင်နိုင်သည်။
သို့သော် ဤမန္တန်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရှစ်ကွက်ကို အခြေခံထားသဖြင့် ဖောက်ထွက်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။
လီယန်ချူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နဖူးပြင်ပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်မျက်လုံး မှာ တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာပြီး နတ်ရောင်ခြည်များ တောက်ပနေသည်။
ကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ရှုရာတွင် အားနည်းချက်ကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိသွားပြီး လက်ငါးချောင်းကို ဖြန့်ကာ တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်သည်။
"ဘုန်း"
တံခါးကြီးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်သွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရှစ်ကွက် ရုပ်ပုံမှာ ရေစီးကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ချင်းလွမ်မှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ တာအိုဆရာကြီး၏ မန္တန်နည်းလမ်းမှာ ဤမျှတိုင် မြင့်မားနေသည်မှာ။
မန္တန်ကို ဖောက်ထွက်ပြီးနောက် လီယန်ချူမှာ အထဲသို့ ချက်ချင်း မဝင်ဘဲ တံခါး နှစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"အထဲမှာ ပါဝင်နေတဲ့ ကံကြမ္မာ မီးတောက်က အံ့ဩစရာပဲ၊ အကယ်၍သာ စုဆောင်းနိုင်ရင် ဒါလည်း အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။"
လီယန်ချူသည် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ရာ ချင်းလွမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
လီယန်ချူက ခေါင်းလှည့်ပြီး နန်းတွင်းသူပုံစံ အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီက မီးတောက်က အလွန် ပြင်းထန်တယ်၊ စုဆောင်းမလား"
ချင်းလွမ်မှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် -
"တာအိုဆရာ ဘာကြောင့် ဒီလို တွေးရတာလဲ ဒီမီးတောက်က ကိုယ်ပေါ်ကို လောင်ကျွမ်းရင် ကျင့်ကြံမှုတွေ အကုန်လုံး ပြာကျသွားလိမ့်မယ်၊ ရှောင်ဖို့တောင် မလွယ်ဘူး၊ ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် စုဆောင်းရဲပါ့မလဲ "
ချင်းလွမ်မှာ ရှေးခေတ် နတ်ငှက်တစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း ဤမျှအထိ မတွေးရဲပေ။
လီယန်ချူက -
"ဒါဆိုရင်တော့ ငါအားမနာတော့ဘူး။"
သူသည် ငြင်းဆိုမှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မီးမျိုးစုံ ပေါ်လာပြီး သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်၊ နေမင်းမီးတောက်၊ အကုသိုလ်မီးတောက်၊ ရွှမ်ကျီကောင်းကင်မီးတောက် စသည်တို့ ပါဝင်ပြီး၊ ထိုအထဲတွင် ကံကြမ္မာ မီးတောက်လည်း ပါဝင်သည်။
သူသည် မီးအမျိုးမျိုးကို သုံးရောင်ခြယ်မီးတောက်အဖြစ် သန့်စင်လိုက်သော်လည်း လိုအပ်သလို ပြန်လည် ခွဲထုတ်နိုင်သည်။ မီးအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုမှာ စိတ်ကူးအတိုင်း ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် နက်နဲသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ကံကြမ္မာ မီးတောက်ကို လှုံ့ဆော်ပြီး ဤနေရာရှိ ကံကြမ္မာ မီးတောက်ကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။
ကံကြမ္မာ မီးတောက်မှာ ပြင်းထန်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းလာသည်။
သာမန် နတ်ဘုရားများအတွက်ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သေကြောင်းကြံစည်မှုပင် ဖြစ်သည်။
ကံကြမ္မာ မီးတောက်ကို အမြဲတမ်း ငြိမ်းသတ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ အခုတော့ မီးတောက်ကို ကိုယ်တိုင် လောင်ကျွမ်းစေသည်။ ဤသည်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။
အသွင်မမြင်ရသော ကံကြမ္မာ မီးတောက်မှာ ယခင်က ထိုနေရာရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရှစ်ကွက် မန္တန်ကြောင့် မြင်သာထင်သာ ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက သာမန်အချိန်တွင် ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနေလျှင်လည်း အသွင်မမြင်ရပေ။
ချင်းလွမ်မှာ ရှေးခေတ် နတ်ငှက် ဖြစ်သည့်အတွက် ယခုအခါတွင် အချို့သောအရာများကို နားလည်လာပြီး သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများပင် စီးကျလာသည်။
"ကံကြမ္မာ မီးတောက်နဲ့ လောင်ကျွမ်းခြင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ အကြီးမားဆုံး အတားအဆီးဖြစ်တယ်။ ဒီလူက အဲဒါကိုတောင် ယူသုံးချင်နေတယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေရာက မီးတောက်က ဒီလောက်တောင် ထူထဲနေတာ၊ တာအိုဆရာရဲ့ လုပ်ရပ်က တကယ်ကို ရဲတင်းလွန်းတယ်။ အနည်းငယ် အမှားလုပ်မိရင် နောက်ဆုတ်မရနိုင်တော့ဘူး မဟုတ်လား "
သူမမှာ တစ်ခဏမျှ စိုးရိမ်ပူပန်သွားပြီး လီယန်ချူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။
လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ကံကြမ္မာ မီးတောက်မှာ အလွန်ပင် ဆူပွက်နေသည်။
ဤနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် မီးတောက်မှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။ ယခင်က သူအရည်ဖျော်ထားသည့် မီးတောက်များမှာ ပိုးစုန်းကြူး၏ အလင်းရောင်နှင့်ပင် တူသည်။
ဤအချိန်တွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလာရာ သာမန် နတ်ဘုရား တစ်ပါးဆိုပါက လီယန်ချူထက်ပင် ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားနေပါစေ၊ ယခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူသည် မီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး လမ်းစဉ်ကို နားလည်ထားပြီးဖြစ်ရာ၊ ဤသည်မှာ မီးကို အုပ်ချုပ်သည့် နတ်ဘုရားထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီး အမှန်တရားကို တိုက်ရိုက် ထိတွေ့နေသည်။
သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကံကြမ္မာ မီးတောက်ကြောင့် မထိခိုက်ရုံသာမက၊ ဤမီးတောက်ကိုပါ သန့်စင်ကာ မိမိပိုင်အဖြစ် သိမ်းယူလိုက်သည်။
ချင်းလွမ်သည် ဘေးတွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး သူမ၏ လက်ထဲတွင် ရှိသော ကျောက်စိမ်းလက်များကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ထိုမြင်ကွင်းကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းလေးမှာ ဟနေပြီး ပြန်မပိတ်နိုင်တော့ပေ။
ဤအချိန်တွင် သူမသည် ထိုနေရာမှ မီးတောက်များ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားသည်ကို ခံစားနေရပြီး၊ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူမှာ အသက်ရှူနှုန်း တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိပေ။
လီယန်ချူက နောက်ဆုံးတွင် ဤမီးတောက်များကို သန့်စင်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ပြုံးကာ စွမ်းအားကို ရပ်လိုက်သည်။
"ဒီမီးတောက်တွေကို စုဆောင်းရတာနဲ့တင် ဒီတစ်ခေါက် လာရတာ အလကားမဖြစ်တော့ဘူး။"
နောက်တစ်ဆင့်တွင် သူသည် ချင်းလွမ်နှင့်အတူ ဤလိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်။
လိုဏ်ဂူထဲတွင် ရှေးခေတ် နတ်ဘုရားတို့၏ နည်းလမ်းများ ရေးသားထားသည့် ကျောက်စိမ်းစာလိပ်အချို့ကို သိမ်းဆည်းထားသည်။
ထို့အပြင် ဆေးဝါးများနှင့် နတ်လက်နက်များမှာမူ မရှိတော့ပေ။
ထိုင်ခုံပေါ်တွင် သန့်ရှင်းနေပြီး ထိုရှေးခေတ် နတ်ဘုရားမှာ တက်လှမ်းသွားသလား သို့မဟုတ် အခြားသော အဖြစ်အပျက် တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားသွားသလား မသိနိုင်ပေ။
ချင်းလွမ်က -
"ထူးဆန်းတယ်၊ ရတနာ ပေါ်ထွက်လာမယ်လို့ ခံစားရတာ၊ ဘာကြောင့် လိုဏ်ဂူထဲမှာ ဘာလက်နက်မှ မတွေ့ရတာလဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
လီယန်ချူသည်လည်း ဤနေရာကို စစ်ဆေးနေသည်။
ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် နည်းလမ်းများမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ပြီး၊ အပြင်ဘက်သို့သာ ပေါက်ကြားသွားလျှင် ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် ရူးသွပ်မှုများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
သူတို့နှစ်ဦးအတွက်မူ သူတို့ကိုယ်တိုင်၏ နည်းလမ်းမှာပင် အလွန် ပြင်းထန်နေပြီဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ အတည်ပြုချက်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
ချင်းလွမ်သည် အထဲတွင် လိုက်လံ ရှာဖွေသော်လည်း ဘာမျှ မရခဲ့ပေ။
"တံခါးမှာ စီရင်ထားတဲ့ မန္တန်ကနေ ကြည့်ရင် ဒီလူရဲ့ စွမ်းအားက ငါ့ထက် သာလွန်တာ သေချာတယ်၊ မန္တန်အစီရင်အတတ်ပညာကလည်း အလွန် နက်နဲတယ်။ ကံမကောင်းတာက ရတနာ မကျန်ခဲ့တာပဲ။"
ချင်းလွမ်က နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။
လီယန်ချူ၏ စိတ်အာရုံမှာ ထက်မြက်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာ မမှန်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် ချင်းလွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ချင်းလွမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး -
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်ရာ ချင်းလွမ်၏ နောက်တွင် လက်ရှည်များကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဘွားအိုတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အိုမင်းရင့်ရော်နေသော်လည်း လူတို့ကို ဒေါသအလျှောက် အာဏာရှိစေသည့် ခံစားချက်ကို ပေးသည်။
"မင်းရဲ့ နောက်မှာ အဘွားအိုတစ်ယောက် ပါလာတယ်"
လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်။
ချင်းလွမ်မှာ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်တွင် ဘာမျှ မရှိဘဲ၊ အဘွားအိုတစ်ဦးကို ဘယ်မှာ တွေ့ရမည်နည်း။
သူမ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် စစ်ဆေးသော်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
နတ်ဆရာ ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုအဘွားအိုက ရယ်မောရင်း -
"အလွန် အစွမ်းထက်တဲ့ ကောင်းကင်မျက်လုံးပဲ၊ ကျင့်ကြံထားတာ မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက ပေးထားတဲ့ စွမ်းအားပဲ။"
အဘွားအို၏ အသံမှာ အလွတ်သဘော ဖြစ်နေသော လိုဏ်ဂူထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသဖြင့် ချင်းလွမ်မှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဘယ်သူလဲ ထွက်ခဲ့ လူတွေကို ကြောက်အောင် မလုပ်နဲ့ "
ချင်းလွမ် နတ်ငှက်မှာ မူလကပင် အစွမ်းရှိသော်လည်း သူမသည် အဘွားအို ရှိနေသည်ကို မသိလိုက်ပေ။
ထိုအချက်က သူမကို အံ့အားသင့်စေပြီး စိတ်ထဲတွင် ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားစေသည်။
အဘွားအိုသည် လက်ချောင်းကို မြှောက်ကာ ချင်းလွမ်၏ နဖူးကို အသာလေး ခေါက်လိုက်သည်။ ချင်းလွမ်မှာ နာကျင်သွားပြီး "အို" ဟု အော်လိုက်ရာ ဦးခေါင်းမှာ ချက်ချင်း နီရဲသွားသည်။
"မင်း ဒီဝူတုံးသစ်ပင်အောက်မှာ မွေးဖွားတုန်းက မင်းကို အစောင့်အရှောက် လုပ်ပေးခဲ့တာ ငါပဲ၊ နောက်ပိုင်း မင်း ဥကွဲပြီး ထွက်သွားတဲ့အချိန်မှာ မင်းက ကျင့်ကြံမှု ရလာတော့ ငါ့ကို ပြန်ပြီး အော်ဟစ်နေတာလား "
အဘွားအို၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ချင်းလွမ်၏ စိတ်မှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။
သူမသည် ထိုဝူတုံးသစ်ပင်ကို အလွန် ရင်းနှီးသည်ဟု ခံစားရပြီး ဤနေရာတွင် ကံကြမ္မာ ပေါ်ထွက်လာမည်ကို သိခဲ့ခြင်းမှာ ဤအကြောင်းကြောင့်လား။
မွေးဖွားစအချိန်တွင် သူမမှာ အသိစိတ် မပွင့်သေးသဖြင့် ထိုမှတ်ဉာဏ်များ မရှိခဲ့ပေ။ ယခုအချိန်တွင် စိတ်ထဲတွင် အေးစက်စက် ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အကြည့်များမှာ မသေချာမရေရာ ဖြစ်နေသည်။
သူမသည် လီယန်ချူ၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် -
"တာအိုဆရာကြီး၊ ဒီလူက ငါ့နောက်ကို ဆက်လိုက်နေတုန်းလား"
ဟု မေးသည်။
လီယန်ချူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ထိုအဘွားအိုမှာ နေရာမှာပင် ရပ်နေပြီး ချင်းလွမ်နောက်သို့ အမြဲတမ်း မလိုက်နေပေ။
သူက လေးနက်စွာဖြင့် -
"မင်းက ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးသည်။
အဘွားအိုမှာ ဝိညာဥ်အပိုင်းအစ တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤသို့သော အံ့ဖွယ်စွမ်းအား ရှိနေခြင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာပင်။
အဘွားအိုက ရယ်မောရင်း -
"မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့လိုဏ်ဂူထဲကို ဝင်လာပြီးတော့မှ ငါ့နာမည်ကို လာမေးနေတာလား။"
"ငါ့နာမည်က လုန်ရှန်ပို ၊ ဇီရှောင် လိုဏ်ဂူရဲ့ ပိုင်ရှင်ပဲ။"
လီယန်ချူ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။
ထိုအဘွားအိုမှာ သန့်ရှင်းသော အရှိန်အဝါ ရှိပြီး လူသတ်မှုများ မရှိတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အပိုင်းအစ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
သူသည် ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် လက်ကို မြှောက်ကာ -
"ဒါဆိုရင်တော့ ကျုပ်ရဲ့ အမှားပါ။" ဟု ပြောသည်။
လုန်ရှန်ပိုက ပြုံးရင်း -
"မသိလိုက်ဘူး၊ မင်းက သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ပြင်းထန်ပေမဲ့ ဒီလိုအလေ့အကျင့်လည်း ရှိသားပဲ။"
ထိုအချိန်တွင် ချင်းလွမ်သည် လိုဏ်ဂူထဲတွင် အဘွားအိုတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို မြင်ရပြီး ဆံပင်ဖြူများဖြင့် တင့်တယ်သော ရုပ်ရည် ရှိသည်။
"ဒီလူက လိုဏ်ဂူထဲမှာ ရှိနေတာကို ငါလုံးဝ မသိခဲ့ဘူး၊ သူမ အသက်ရှင်နေတုန်းက ဘယ်လောက်အထိ ကျင့်ကြံမှု ရှိခဲ့မလဲ "
ချင်းလွမ်၏ အကြည့်များမှာ အံ့အားသင့်လျက် ရှိသည်။
လုန်ရှန်ပိုက ရယ်မောရင်း -
"ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်နဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကလည်း ယင်ယန် လမ်းစဉ်နဲ့ ကိုက်ညီတာပဲ၊ ဇီရှောင် လိုဏ်ဂူက ဒီအချိန်မှာ ပေါ်လာတာလည်း ဒီလမ်းစဉ်နဲ့ ကိုက်ညီတာပဲ။"
ဟု ပြောသည်။
လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ ဘာကို ဆိုလိုသလဲ မသိပေ။
လုန်ရှန်ပိုက -
"လာပြီးရင်တော့ ကံကြမ္မာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ အဓိက ကိုယ်ခန္ဓာက ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတော့မှ နတ်လက်နက်တွေနဲ့ ဆေးဝါးတွေကို အကုန် ယူသွားတာ၊ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ကို တစ်ခု နှစ်ခုလောက် ပေးလိုက်ဦးမှာ။"
ဟု ပြောသည်။
ဤလူမှာ အစွမ်းထက်ပြီး ယခင်က လိုဏ်ဂူထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသဖြင့် လီယန်ချူမှာ လုန်ရှန်ပို အမှန်တကယ် ဘာလုပ်ချင်သည်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ပေ။
"အကြီးအကဲ က ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လား "
လီယန်ချူက မေးသည်။
လုန်ရှန်ပိုက ပြုံးရင်း -
"ဒါက အဓိက ကိုယ်ခန္ဓာရဲ့ အကြောင်းပဲ၊ ငါလည်း မသိဘူး၊ ကျော်ဖြတ်ပြီး တက်လှမ်းသွားတာ ဖြစ်နိုင်သလို၊ ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ် ပျက်စီးပြီး သေဆုံးသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ် အပိုင်းအစနဲ့တော့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"
လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဤကိုယ်ခွဲ နည်းလမ်းမှာ အလွန် နက်နဲပြီး ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ် ပေါ်ပေါက်လာကာ သီးခြား ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
လုန်ရှန်ပိုသည် လီယန်ချူ၏ စိတ်ကို မြင်ပြီး ပြုံးရင်း -
"ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ခွဲ နည်းလမ်းက အလွန် ဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ရင် စိတ်မိစ္ဆာတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်၊ မသင်တာ ပိုကောင်းတယ်။"
သူမ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ သင်ပေးလိုသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ စိတ်မပါတော့သည့်ဟန် ရှိသည်။
ချင်းလွမ်က မျက်လုံးပြူးပြီး -
"ငါက တကယ်ပဲ ဒီဝူတုံးသစ်ပင်အောက်မှာ ဥကွဲပြီး ထွက်လာခဲ့တာလား " ဟု မေးသည်။
လုန်ရှန်ပိုက -
"ဒါပေါ့၊ မင်း ဒီနေရာကို ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါမှာ အလွန် ရင်းနှီးတယ်လို့ မခံစားရဘူးလား အဲဒါက မင်းရဲ့ သွေးကြောထဲက မှတ်ဉာဏ်ပဲ၊ အစပိုင်းမှာ အသိစိတ် မပွင့်ခင်ကတည်းက တချို့ အရာတွေကို မှတ်မိနေမှာပါ။" ဟု ပြောသည်။
သူမ ပြောလိုက်မှ ချင်းလွမ်မှာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤနေရာကို ရင်းနှီးသည်ဟု ခံစားရပြီး အခြားနေရာများတွင် မရှိခဲ့ပေ။
သူမက ထိုနေရာမှာ ဝူတုံးသစ်ပင် ထူးဆန်း၍ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဤသို့သော အကြောင်းရင်း ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။
လုန်ရှန်ပိုက ပြုံးရင်း -
"မင်းနဲ့ ငါနဲ့လည်း ကံကြမ္မာ အနည်းငယ် ရှိတယ်၊ ငါ မင်းကို နည်းလမ်းတစ်ခု သင်ပေးမယ်၊ နာမည်က "ဇာတိက လွတ်လပ်ခြင်း အတတ်ပညာ" လို့ ခေါ်တယ်၊ ဆုန်တောင်ရဲ့ စစ်မှန်သော လမ်းစဉ် ပဲ၊ ခွန်လွန်ထက် မနိမ့်ဘူး၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အရှိန်အဝါတွေကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး လူတွေ စိုးရိမ်တာကို ရှောင်ရှားနိုင်မယ်။"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချင်းလွမ်မှာ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။
"အဘွားအိုက ငါ ခွန်လွန်မှာ အဖမ်းခံရတာကို သိနေတာလား "
လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ဤအတွေး ရှိသည်။
ချင်းလွမ်မှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် -
"အဘွားအို၊ နောက်ဘာတွေ သိသေးလဲ" ဟု မေးသည်။
လုန်ရှန်ပိုက -
"တောင်အများကြီးထဲမှာ ခွန်လွန်ကသာ ထူးခြားပြီး ကောင်းကင်ဘုံ အများကြီးထဲမှာလည်း ပါဝင်တယ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြဿနာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ပြောဖူးတယ်၊ မင်း ဥကွဲပြီး ထွက်လာပြီး ဆုန်တောင်မှာ မနေဘဲ ခွန်လွန်ကို သွားတာ၊ အဲဒီတုန်းက ငါ မင်း ကပ်ဘေးတစ်ခု ကြုံရမယ်လို့ တွက်ချက်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါလောက်ပဲ။"
ဟု ပြောသည်။
ချင်းလွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
လုန်ရှန်ပိုက လက်ချောင်းကို ထောက်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခု ချင်းလွမ်၏ နဖူးဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။
ချင်းလွမ်မှာ မသိစိတ်အရ ရှောင်ရှားချင်သော်လည်း လုန်ရှန်ပိုနှင့် တစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဖူးသည် မဟုတ်လား။
ထိုအစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်အပိုင်းအစမှာ ဘာလုပ်မည်ကို မည်သူသိမည်နည်း။
ကိုယ်ခန္ဓာကို သိမ်းပိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိသည်မဟုတ်။
သို့သော် ဤအလင်းတန်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး တစ်ချက်တည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ချင်းလွမ်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် စာသားများ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ "ဇာတိက လွတ်လပ်ခြင်း အတတ်ပညာ" ဖြစ်သည်။
ထိုနည်းလမ်းမှာ အလွန် ရှင်းလင်းပြီး နက်နဲခက်ခဲခြင်း မရှိဘဲ၊ ဤအတိုင်း ကျင့်ကြံပါက သဘာဝအတိုင်း စွမ်းအားများ ရရှိလာမည် ဖြစ်သည်။
ချင်းလွမ်မှာ ဤနည်းလမ်း၏ နက်နဲမှုကို မြင်ပြီး လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။
"အဘွားအို သင်ကြားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
ဤစကားမှာ အမှန်တကယ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။
လက်ရှိ အခြေအနေတွင် ဤနည်းလမ်းမှာ သူမ သင်ယူခဲ့သမျှထက် ပိုမို မြင့်မားပြီး ရှင်းလင်းသည်။
လုန်ရှန်ပိုက ရယ်မောရင်း -
"ငါ ကပ်ဘေးကို တွက်ချက်တုန်းက မင်း ပြန်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမယ်လို့ တွက်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် ကံကြမ္မာကို တွက်လို့ မရတဲ့သူ တစ်ယောက် ရှိသေးတယ်။" ဟု ပြောသည်။
ချင်းလွမ်က တောင်ထဲတွင် အလုံပိတ်ထားသည်မှာ နှစ်နှစ်ထောင် ကြာပြီဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ ချင်းလွမ် မွေးဖွားစအချိန်ကတည်းက လုန်ရှန်ပိုမှာ ဆုန်တောင်ထဲတွင် ရှိနေပြီးသားဖြစ်သည်။
သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ နက်နဲပြီး သူမ နေထိုင်သည့် ခေတ်မှာလည်း အလွန် ရှေးကျသည်။
လီယန်ချူက -
"အကြီးအကဲက ဒီလောက် ကြာတဲ့ အရာတွေကို တွက်ချက်နိုင်တာလား " ဟု မေးသည်။
လုန်ရှန်ပိုက ရယ်မောရင်း -
"အကြီးအကဲ ဆိုတာ အလှမ်းဝေးတယ်၊ မင်းလည်း ငါ့ကို အဘွားအိုလို့ ခေါ်ပါ၊ နားထောင်လို့ ကောင်းတယ်" ဟု ပြောသည်။
လီယန်ချူမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ အဘွားအို ရှင်းပြပေးပါ။"
လုန်ရှန်ပိုက ရယ်မောရင်း -
"ငါက နတ်တွက်ချက်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို လေ့လာခဲ့ပေမဲ့၊ အချို့သော သဘာဝ စွမ်းအား တွေကြောင့်ပဲ၊ မဟုတ်ရင် ဒီလောက် စွမ်းအား ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"
ဟု ပြောသည်။
လီယန်ချူမှာ နောက်တစ်ခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤလုန်ရှန်ပိုမှာ မူလက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။
သဘာဝ စွမ်းအား ဆိုသည်မှာ အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုး ကျင့်ကြံသူများသာ ရှိသည့် အရာဖြစ်သည်။
လုန်ရှန်ပိုက ရယ်မောရင်း -
"သူမကို ဇာတိက လွတ်လပ်ခြင်း အတတ်ပညာ သင်ပေးတာက သူမရဲ့ ခွန်လွန် အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ဖို့ပဲ၊ မင်းရဲ့ ဒီစွမ်းရည်တွေကို ငါက ဖြည့်စွက်ပေးနိုင်ရုံပဲ၊ မင်းကို "ယင်ယန် ပြောင်းပြန်" နည်းလမ်း သင်ပေးမယ်၊ ဒါလည်း ကံကောင်းခြင်းပဲ။"
ဟု ပြောသည်။
ယင်ယန် ပြောင်းပြန်မှာ အလွန် အစွမ်းထက်သော နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး လီယန်ချူ သင်ယူထားသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။
လုန်ရှန်ပို ပြောသည်မှာ ပေါ့ပါးသော်လည်း နည်းလမ်းမှာမူ အလွန်ပင် ပြင်းထန်သည်။
လီယန်ချူလည်း သူမ၏ အမွေကို လက်ခံလိုက်သည်။ ယင်ယန် ပြောင်းပြန်နည်းလမ်းမှာ အလွန် ရက်စက်ပြီး လီယန်ချူ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
လုန်ရှန်ပိုက ပြုံးရင်း -
"သူမက ဇာတိက လွတ်လပ်ခြင်း အတတ်ပညာနဲ့ နည်းလမ်းတွေကို မြန်မြန် ပြောင်းနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ယင်ယန် ပြောင်းပြန်က စိတ်ရှည်ဖို့ လိုတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီကျင့်စဉ်က တစ်ရက်နဲ့ မပြီးဘဲ ကြာရှည်စွာ လေ့ကျင့်ရမယ့် အလုပ်ပဲ။"
ဟု ပြောသည်။
လီယန်ချူက ဤစကားကို ကြားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အဘွားအို ဒီနည်းလမ်းအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
ချက်ချင်းပင် လက်ငါးချောင်းကို ဖြန့်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် အနက်နှင့် အဖြူရောင် ငါးနှစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး နက်နဲသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ဤသည်မှာ ယင်ယန် ပြောင်းပြန်ကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်သည့် အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။
လုန်ရှန်ပို - "………………"