အခန်း (၂၇၆၉-၂၇၇၀)
Vol. 277 Ch. 2769-2770
အခန်း (၂၇၆၉) - နိုင်ငံတော်၏ အရှေ့တံခါးဝတွင် စောင့်ကြပ်ခြင်း
ဖန့်ချန်သည် ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ သမာဓိခုံရုံးဆိုသည်မှာ ချင်းမင်အဖွဲ့၏ ဗဟိုချက်မနေရာတွင် တည်ရှိပြီး တောက်ပလင်းလက်နေကာ ရွှေရောင်အဆင်းနှင့် ပြည့်နှက်နေသည့် နေရာမျိုး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရှိ ဂုဏ်ထူးဆောင် ကောင်းကင်အရှင် များသည် မည်သို့သော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည်ကိုလည်း ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် ကြည့်ရှုချင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်ကို နောက်ပါးမှ လိုက်ပါသွား၍ ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ သမာဓိခုံရုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူ၏မျက်လုံးထဲသို့ ရောက်လာသည်မှာ ကမ္ဘာပျက်မည့်ကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ ထဲတွင် အက်ကြောင်းများက နေရာတိုင်း၌ ရှိနေသည်။
ထိုအက်ကြောင်းများထဲမှ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပြင်းထန်သော ချော်ရည်ပူများ စီးဆင်းထွက်လာပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေပွေများ၊ အေးစက်လှသော မြူခိုးဖြူများ တိုက်ခတ်လာသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ နားစည်ကို ထိခိုက်စေလောက်သည့် စူးရှရှ အော်ဟစ်သံများလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုအက်ကြောင်းများ၏ အပြင်ဘက်တွင် ရွှေရောင်တံဆိပ်ခတ်ထားသည့် တားမြစ်နယ်မြေ အကာအကွယ်များ ရှိနေသောကြောင့် ထိုအရာများ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေထဲသို့ ပျံ့နှံ့မသွားစေရန် တားဆီးထားသည်။
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ အတွင်းကမ္ဘာသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားသည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေထဲမှ မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရင်း ဘေးနားရှိ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးပြီး ပြောသည်။
“မင်း အခုမြင်နေရတဲ့အရာတွေက ရေခဲတောင်ထိပ်ဖျားလောက်သာ ရှိပါသေးတယ်။ ဟင်းလင်း ပြင်နယ်မြေထဲက အန္တရာယ်တွေက မင်းထင်ထားတာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပါတယ်။ ငါတို့ ချင်းမင်မှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ တံခါးပေါက်တွေ အများကြီးရှိပြီး သူတော်စင် အများအပြားကို စောင့်ကြပ်ဖို့ စေလွှတ်ထားတာကို မင်းသိမှာပါ၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
“သိပါတယ်။” ဖန့်ချန်၏ အမူအရာ တုန်လှုပ်သွားသည်။
“အင်း၊ ချင်းမင်ရဲ့ သမာဓိခုံးရုံး တည်ရှိတဲ့နေရာက အကြီးမားဆုံးသော ဟင်းလင်းပင်နယ်မြေ တံခါးပေါက်တွေ စုဝေးရာနေရာပဲ။”
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်က ဆက်ပြောသည်။
“သမာဓိခုံရုံးထဲက ဂုဏ်ထူးဆောင် ကောင်းကင်အရှင်တွေက ဒီနေရာမှာ အလှည့်ကျ စောင့်ကြပ်ပေးကြတယ်။ ဒါမှ ဒီဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေနဲ့ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေထဲက မသိရှိရသေးတဲ့ အန္တရာယ်တွေ ချင်းမင်ထဲကို ထိုးဖောက်မဝင်လာအောင် ကာကွယ်တာပါ။ ငါတို့ ချင်းမင်တင်မကဘူး၊ လင်ချုံ၊ ရှန်းချုံ၊ ပိလော့၊ လင်ယောင်ဆိုတဲ့ မဟာမိတ်လေးခုရဲ့ သမာဓိခုံရုံးတွေလည်း သူတို့ဘက်က အကြီးမားဆုံးသော ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ တံခါးပေါက်များ စုဝေးရာနေရာမှာပဲ တည်ရှိကြပါတယ်။”
“နိုင်ငံတော်၏ အရှေ့တံခါးဝတွင် စောင့်ကြပ်ခြင်း……”
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုစာသားလေးက ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ထိုလမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများအရ ဤဒေသ၏ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေသည် အပေါက်အပြဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည့် ပုံစံမျိုးကို သူခံစားမိသည်။ အချိန်တိုင်း၊ အခိုက်အတန့်တိုင်းတွင် မတူညီသော အရာများ၏ ထိုးဖောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည့်အလား ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သမာဓိခုံရုံးတည်ရှိရာသို့ တကယ်ရောက်သွားလျှင် မည်သို့သော မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လာမည်နည်း။
“ရှူလုံ အကြီးကဲက 'တံခါးပေါက်များ စုဝေးရာ' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သုံးသွားတယ်။ စုဝေးရာ ဆိုတော့……”
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ကူးထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို မှန်းဆမိလာသည်။
“ရောက်ခါနီးပြီ။”
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်က ရုတ်တရက် ပြောသည်။ အနီးအနားတွင် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် အဖုံးအုပ်ထားသည့် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုက နေရာတစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ချင်းမင် စစ်ဆေးရေးဌာန ဖမ်းဆီးရေးဌာနမှ အကြီးအကဲ ရှူလုံ၊ သမာဓိခုံရုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် လျှောက်ထားတယ်။”
ထိုအသံသည် ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ မကြာမီပင် ထိုရွှေရောင် တားမြစ်အကာအကွယ်တွင် တံခါးပေါက်တစ်ခု ပွင့်လာသည်။ ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်၏ စိတ်ဆန္ဒအရ အတွင်းကမ္ဘာသည် အလွန်မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ထိုတံခါးကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ ဖန့်ချန်၏ အကြည့်ထဲတွင် တံခါးသည် အမြန်ပိတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူသည် ဤဟင်းလင်းပြင် နယ်မြေထဲမှ မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်လျှောက်တွင် ရေတွက်၍ မကုန်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ တံခါးပေါက်များက ပြွတ်သိပ်နေသည်။ အနီးအနားတွင် တံခါးပေါက်ရှေ့၌ ထိုင်၍ အတွင်းကမ္ဘာ စွမ်းအားများကို သုံးကာ တံခါးထဲမှ ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်များကို ဖိနှိပ်ထားသည့် သူတော်စင်များကို မြင်နိုင်ပြီး၊ အဝေးတွင်မူ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်ကိုသာ မြင်ရသည်။
“အကြီးအကဲ၊ ဒီနေရာမှာ တံခါးပေါက် ဘယ်လောက်ရှိလဲ။” ဖန့်ချန် အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။
“အရေအတွက်က တိုးနေတာပဲ။ ငါအခု မင်းကို ဂဏန်းတစ်ခု ပြောပြလိုက်ရင်တောင် နောက်တစ်မိနစ်မှာ နောက်ထပ် ဂဏန်းတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။”
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်က ပြုံးကာ ပြောသည်။
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩရုံမှလွဲ၍ မတတ်နိုင်တော့ပေ။ မကြာမီပင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောက်ပသော ကြယ်တာရာများမှာ မှေးမှိန်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ အတွင်းကမ္ဘာများက သူ၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လေးမျက်နှာရှိ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေများတွင် အတွင်းကမ္ဘာများ အများအပြား ရပ်တည်နေသည်။ ကြီးမားခမ်းနားလှပြီး မြူခိုးအလွှာလေးတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးပေါက် တစ်ခုစီ၏ အထဲတွင် လူတစ်ယောက် သို့မဟုတ် အများအပြား ရပ်နေသည်ကို အနည်းငယ် မြင်နိုင်သည်။
“ကောင်းပင်ငါးပါးရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် ကောင်းကင်အရှင်တွေ အကုန်လုံး ရောက်လာကြပြီ။”
ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်က ပြုံးကာ ပြောသည်။
“သွားတော့။”
ဖန့်ချန်သည် မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးပေါက်မှ ချက်ချင်း ထွက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်ဆန္ဒဖြင့် သူ၏နောက်တွင် အရှိန်အဝါများ တောက်ပလာကာ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်သွားပြီး ထိုအတွင်းကမ္ဘာများကို မောင်းနှင်ကာ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်လာသည်။ တခြားသော အတွင်းကမ္ဘာများနှင့် ယှဉ်လျှင် သူ၏အတွင်းကမ္ဘာမှာ အနည်းငယ် ပိန်ပါးပြီး ရိုးရှင်းလွန်းနေသည်။
“အဲဒါက သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်းက ဖန့်ချန်လား။”
“အခု လူငယ်တွေထဲမှာဆိုရင် သူကပဲ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီမလား။”
“သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းကတော့ နှမြောစရာပါပဲ။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ငါတို့ရဲ့ အင်အားတွေ အများကြီး ကုန်သွားခဲ့ရတယ်။”
“မနှမြောပါဘူးဟ၊ အကြီးကဲငါးဦး ရဲ့ ပါရမီက ဖန့်ချန်နဲ့ တခြား လူသားအမျိုးသမီးတစ်ယောက်လောက်ပဲ နောက်ကပ်နိုင်တာလေ။”
အတွင်းကမ္ဘာများကြားမှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဂုဏ်ထူးဆောင် ကောင်းကင်အရှင်များသည် ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှာပင် သူတို့၏ အမြင်များကို ဖုံးကွယ်ခြင်းမရှိဘဲ ပြောဆိုနေကြသည်။ ဖန့်ချန်သည် ဘာမျှမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်နေလိုက်သည်။
အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျောင်းသားအများအပြား ရောက်ရှိလာသည်။ အကြီးကဲငါးဦး ဦးဆောင်သော ကျန်းထန်းဝမ် ခန်းမ နှင့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်းမှ ထူးချွန်သူများ ဖြစ်သည့် ရှဲ့အာမန်၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ၊ ဝမ်ချုံစုန်း၊ ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်၊ ဆွေ့ရှန်းကျီး၊ လွမ်းထိုက်ကူတို့ အားလုံး စုဝေးလာကြသည်။ အယောက်တစ်ရာကျော်ရှိပြီး အားလုံးမှာ ဖန့်ချန်နှင့် ရင်းနှီးသူများ ဖြစ်ကြသည်။
“အဲဒါ ဖန့်ချန် မဟုတ်လား။”
“သူ အပြင်ထွက်လာပြီလား။”
အကြီးငါးဦးနှင့် အဖွဲ့သည် ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာ အရှိန်အဝါကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။
“အစ်ကို ဒီတစ်ခေါက် ကျင့်ကြံတာ အောင်မြင်မှုတွေ ဘယ်လောက်ရခဲ့လဲ။”
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် ချက်ချင်း လာရောက် မေးမြန်းသည်။ ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်တို့လည်း သိချင်နေကြသည်။ အနှစ်နှစ်ထောင်ကြာအောင် မတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် သူသည် ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့စဉ်ကထက် မည်မျှ ပိုမို အစွမ်းထက်လာမည်ကို အားလုံး သိချင်နေကြသည်။
“ရသင့်သလောက်တော့ ရပါတယ်။ မင်းတို့ရော”
ဖန့်ချန် ပြုံးကာ မေးသည်။
“ ဒီတစ်ခေါက် လင်နယဲ့ အဆင့်မြင့် ဘွဲ့ရခဲ့တယ်၊ တိုးတက်မှုတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အာမန်ညီမလေးလောက်တော့ မတော်သေးဘူး။ အာမန်က ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် ဘွဲ့ကို ရသွားပြီ၊ အကြီးကဲငါးဦးတို့ထက်တောင် သာသွားပြီ။”
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောပြပြီးနောက် ရှဲ့အာမန်ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန်သည် ရလဒ်ကို ကြိုသိပြီး ဖြစ်သဖြင့် မအံ့ဩပေ။
အကြီးကဲ ငါးဦးတို့၏ ရလဒ်ကို မေးလိုက်ရာ -
“ငါတို့ကတော့ ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်မြင့်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ကြိုးစားမှပဲ ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်ကို တက်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး နည်းနည်းလေး ရှိမှာ။”
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ပြောသည်။
အကြီးကဲငါးဦးတို့လည်း ဖန့်ချန်နှင့် အနည်းငယ် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူ၏ တိုးတက်မှုကို မေးမြန်းကြသည်။
“အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာ အနည်းငယ်ကို ထပ်ပြီး ပုံဖော်လိုက်နိုင်တယ်။”
ဖန့်ချန် အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။
အကြီးကဲငါးဦးတို့လည်း အံ့ဩခြင်း မရှိသော်လည်း ကိုယ်တိုင် ကြားလိုက်ရသည့်အခါ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။
“မင်းတို့ လူငယ်တွေ စကားပြောနေတာ ရပ်လိုက်ကြတော့။ ဒီတစ်ခါ အစည်းအဝေးက ဆန်းနယဲ့ နယ်မြေ တံခါးပေါက်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ နောက်ဆုံးအစည်းအဝေး ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
ရုတ်တရက် ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေထဲတွင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မည်သူမှန်း မသိသော်လည်း သူက ဆက်ပြောသည်။
“အရင်ဆုံး မင်းတို့ထဲက ဘယ်နှစ်ယောက်က ဆန်းနယဲ့နယ်မြေကို သွားပြီး လမ်းကြောင်း ရှာဖွေပေးဖို့ ဆန္ဒရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ကြရအောင်။”
ရှိနေသူများအားလုံးသည် ချက်ချင်း လက်ခံကြောင်း ပြသလိုက်ကြသည်။ ဆန်းနယဲ့ တံခါးပေါက်သည် အန္တရာယ်နှင့် အမည်မသိ အရာများ ရှိနေသော်လည်း၊ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးများလည်း ရှိနေနိုင်သည်ကိုး။ သူတို့သည် ထိုအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံလိုကြပေ။
“အရင်က မရှင်းပြလိုက်ရဘူး။ ငါတို့ စဉ်းစားကြည့်တာတော့ ဆန်းနယဲ့ နယ်မြေထဲမှာ အသက်စွမ်းအင် နဲ့ အသက်အစားထိုးတာက အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူး။”
“ဒီလိုဆိုရင်တောင် မင်းတို့ ဆက်ပြီး သွားချင်သေးလား။”
ထိုစကား ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ရှိနေသူများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ အသက်စွမ်းအင်အစားထိုးတာ အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူးလား။
ဖန့်ချန်သည် ရှူလုံ အကြီးကဲက သူ့ကို အသက်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် စွမ်းရည်အနည်းငယ်ကို ရွေးခိုင်းခဲ့သည်မှာ ဤ ကောင်းကင်ငါးပါး အကြီးအကဲများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ပတ်သက်နေကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
အခန်း (၂၇၇၀) - စာရင်း
“ဒါပေမဲ့…… ကောင်းကင်ငါးပါး ရဲ့ ကောင်းကင်အရှင်တွေရဲ့ ကောက်ချက်က တကယ်ပဲ မှန်ကန်ပါ့မလား။ သူတို့က ဘာကို အခြေခံပြီး ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေထဲမှာ အသက်စွမ်းအင်အစားထိုးခြင်းက အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူးလို့ ကောက်ချက်ချလိုက်တာလဲ။”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် တွေးနေမိချိန်၌ စီကုကျိ က သူ၏ကိုယ်စား မေးမြန်းလိုက်သည်။
“လူကြီးမင်းတို့…… အကြီးအကဲများခင်ဗျား၊ ဆန်းနယဲ့ နယ်မြေထဲမှာ အသက်စွမ်းအင်အစားထိုးခြင်းက အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူးဆိုတာ ဘယ်အချက်အလက်ကို အခြေခံပြီး ကောက်ချက်ချလိုက်တာလဲဆိုတာ သိခွင့်ရှိမလား။”
စီကုကျိ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ရှိနေသော်လည်း လေသံထဲတွင်မူ ယခင်အတိုင်းပင် မာနကြီးပြီး နာခံခြင်းမရှိသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။ အထူးသဖြင့် “အကြီးအကဲ” ဟူသော စကားလုံးကို အလေးပေး၍ ဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
“ဒီကောင်တော့ သူ့ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားကို ဘယ်တော့မှ ပြင်နိုင်တော့မှာလဲ မသိဘူး။”
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ တို့အဖွဲ့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲတွင် အားမလိုအားမရ ဖြစ်သွားကြသည်။
“အရင်က ဖန့်ချန် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေမှာ ဆန်းနယဲ့နယ်မြေ တံခါးပေါက်ကို ရခဲ့တုန်းက အဲဒီ စစ်ဆေးသူက ဘာပြောခဲ့လဲ။”
“သူက အရင်တုန်းက ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် ကျောင်းသားတွေက ဆန်းနယဲ့နယ်မြေထဲမှာ သေဆုံးသွားလို့ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ရတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။”
“ဖန့်ချန်က ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် ဘွဲ့ကို ရခဲ့လို့သာ ဒီနေရာက ဆန်းနယဲ့နယ်မြေကို ပြန်ဖွင့်ပေးလိုက်တာလေ။”
“ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် ကျောင်းသားတစ်ယောက်က သူ့ကိုယ်သူ တကယ်သေဆုံးသွားအောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလား။”
“အဲဒီအချိန်တုန်းက နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေက ငါတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးပိုင် မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဘယ်အဖွဲ့အစည်းပိုင်လဲ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက အဲဒါကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့ အင်အားစုက ဆန်းနယဲ့ ကျောင်းသား အများအပြားကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့မှာပဲ။ ဘာလို့များ နောက်ဆုံးမှာ ဘာအရိပ်အယောင်မှ မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတာလဲ။ အဲဒီ ဆန်းနယဲ့ ကျောင်းသားတွေက ဘယ်ရောက်သွားကြလဲ။”
“ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ ဆန်းနယဲ့နယ်မြေထဲမှာပဲ တိုက်ပွဲဝင်ရင်း သေဆုံးသွားတာလို့ ငါတို့ ကောက်ချက်ချတယ်။”
“အသက်စွမ်းအင်အစားထိုးခြင်း လုပ်လို့မရတဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ပေါ့။”
“နေရပ်ကို ပြန်လို့မရတော့တဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ပေါ့။”
ထိုစကားလုံးများမှာ ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ စီကုကျိ အပါအဝင် သူတော်စင်များမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ စကားမဆိုနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတော်စင် အားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
“အကယ်၍ ဒီလောက် အန္တရာယ်ကြီးမှန်း သိလျက်နဲ့ တစ်ကြိမ်သွားကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်တာကို ဘာလို့ သူတို့က ဆန်းနယဲ့နယ်မြေထဲကို အကုန်လုံး သေဆုံးတဲ့အထိ ဆက်သွားနေကြတာလဲ။”
သူတော်စင်များအားလုံး ရှဲ့အာမန် ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“မသွားမဖြစ်တဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိနေလို့ ဖြစ်မှာပါ။”
အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖန့်ချန်၏ အမူအရာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထိုအသံမှာ လုကျိုးယွမ် ၏ အသံဖြစ်သည်။ ရှဲ့အာမန်သည် ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ မျက်လုံးထဲတွင် အတွေးများစွာဖြင့် ငေးမောနေသည်။
“အခုတော့ ဆန်းနယဲ့နယ်မြေထဲကို သွားမသွားဆိုတာကို မင်းတို့ ဆုံးဖြတ်ကြတော့။”
“……”
စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရှိနေသည့် ကျောင်းသားများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အကြောင်းပြန်လိုက်ကြသည်။
သူတို့၏ အဖြေမှာ ယခင်အတိုင်းပင် - သွားမည်
“လူငယ်တွေဘက်ကတော့ ပြဿနာမရှိတော့ဘူး။ သူတို့မှာ ဆန်းနယဲ့နယ်မြေထဲကို သွားဖို့ သတ္တိရှိကြတယ်။ မင်းတို့ရော ”
“ကျွန်တော်ကတော့ ဒီကိစ္စကို သေချာစဉ်းစားသင့်တယ်လို့ မြင်တယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ဆန်းနယဲ့နယ်မြေ တံခါးကို ဖွင့်ရမယ်ဆိုရင်တောင် သွားမယ့် သူတော်စင်အရေအတွက်ကို ၁၀ ယောက်ထက် မပိုစေရဘူး။ ဖန့်ချန် မသွားသင့်ဘူးလို့ ကျွန်တော် အကြံပြုတယ်။”
ဂုဏ်ထူးဆောင် ကောင်းကင်အရှင် တစ်ဦးက အကြံပြုချက်တစ်ခု ပေးလာသည်။ ထိုသူမှာ ဂုဏ်ထူးဆောင် ကောင်းကင်အရှင်များစွာထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ဖန့်ချန်နှင့် အရင်းနှီးဆုံးသော သူလည်း ဖြစ်နေသည်။
“ချင်ဟော်ဆွေ့ က ငါ့ကို ဆန်းနယဲ့နယ်မြေထဲ မသွားစေချင်ဘူး။”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
“ဒါက တကယ်မသွားစေချင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့မှာ သူပုန်စိတ်ရှိတယ်ဆိုတာကို သိပြီး အဲဒီအတွက် လောင်းကြေးထပ်နေတာလား။ တကယ်ကို ခက်ခဲတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ။”
ခဏရပ်ပြီးနောက် သူသည် စိတ်ထဲတွင် ရယ်မောလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်နှင့်ပင် ဖြစ်စေ၊ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုမူ ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤဆန်းနယဲ့နယ်မြေ တံခါးကို မဖြစ်မနေ ဖွင့်ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။ အမှန်တရားကို သိရှိထားသူတစ်ယောက်အနေဖြင့်၊ ဆန်းနယဲ့နယ်မြေ တံခါးနောက်ကွယ်တွင် သူတော်စင်ဧကရာဇ်နန်းဆောင်ကို ဆန့်ကျင်သည့် အင်အားစုတစ်ခု ရှိနေနိုင်သည်ဟု သူယူဆထားသည်။
“ဒီကမ္ဘာမှာ အမှန်တရားကို သိတဲ့သူ အများကြီးရှိတယ်။ သူတို့လည်း တစ်စုံတစ်ရာကို လေ့လာထားပြီးသား ဖြစ်နိုင်တယ်၊ အဲဒါတွေကို အကိုးအကား ပြုလုပ်ပြီး အသုံးပြုသင့်တယ်။”
ဖန့်ချန် စဉ်းစားနေချိန်တွင် သမာဓိခုံရုံး၌ ငြင်းခုံမှုများမှာ တစ်ဝက်ကျော် ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သည်။ ရှိနေသော ကျောင်းသားများသည် ထိုငြင်းခုံသံများကို နားထောင်ရင်း ကောက်ချက်တစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ငါးပါး သမာဓိခုံရုံးမှ ဂုဏ်ထူးဆောင် ကောင်းကင်အရှင်များတွင် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အသံသုံးမျိုး ရှိနေသည်။
ပထမတစ်ခုမှာ ဆန်းနယဲ့နယ်မြေ တံခါးကို ဖွင့်ရန် လုံးဝ မသဘောတူသည့် အသံဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအသံမျိုးမှာ အလွန်နည်းပါးပြီး အခြားသူများ၏ ဆဲဆိုခြင်းကို ခံရလေ့ရှိသည်။
ဒုတိယတစ်ခုမှာ ဆန်းနယဲ့နယ်မြေ တံခါးကို မဖြစ်မနေဖွင့်ပြီး ဆန်းနယဲ့ အဆင့်ရှိ ထူးချွန်သူအားလုံးကို သွားရောက် စူးစမ်းခိုင်းရန် ဖြစ်သည်။
တတိယတစ်ခုမှာ တံခါးကိုဖွင့်ရန် သဘောတူသော်လည်း ၁၀ ယောက်ထက်မပိုသော ထူးချွန်သူများကိုသာ စေလွှတ်ရန်ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးနှစ်ခုမှာ အရေအတွက်အားဖြင့် တူညီနေကြပြီး အဓိကအားဖြင့် ထိုအဖွဲ့နှစ်ခုကြားတွင်သာ ငြင်းခုံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတစ်ခေါက် ဆန်းနယဲ့နယ်မြေ တံခါးဖွင့်ဖို့က မဖြစ်မနေ ဖြစ်လာတော့မယ်။”
“အကယ်၍ သူတို့ ခန့်မှန်းသလို အထဲမှာ အသက်စွမ်းအင်အစားထိုးခြင်းက အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူးဆိုရင်၊ မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်သလောက် အခြားသူတော်စင်တွေကို ကာကွယ်ပေးလိုက်ပါ။”
အကြီးကဲငါးဦး တို့သည် ဖန့်ချန်အား စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မှာကြားလိုက်သည်။
“တက်နိုင်သလောက် ငါ လုပ်ပေးပါ့မယ်။”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထိုအစည်းအဝေးမှာ နောက်ဆုံးတွင် တစ်လခွဲနီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ရလဒ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ငါတို့ ဆန်းနယဲ့နယ်မြေ တံခါးကို ဖွင့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။”
“စာရင်းမှာ ပါဝင်သူများက”
လူသားမျိုးနွယ်စု - ဖန့်ချန်၊ ရှဲ့အာမန်၊ ဝမ်ချုံစုန်း
အသက်ကိုးသက်နဂါးမျိုးနွယ် - ရှန်တုရှင်း၊ ရှန်ရှိုးယွမ်
ပြစ်ဒဏ်ပေး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် - ယင်ရှန်းရူး၊ ယင်တန့်
သူတော်စင်ဝိညာဉ်မျိုးနွယ် - ဖူချန်ချူ၊ ဖူယာယာ၊ ဖူရှီလင်
ချီထျန်းမျိုးနွယ် - စီကုကျိ၊ စိကုရှန်း၊ တန်ခယ်ရွှမ်
ယန်တန်းမျိုးနွယ် - ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ ၊ ဆွေ့ရှန်းကျီး၊ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်
လောဘကြီးသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် - ဖန်လီပန်၊ ဖန်ရုကန်
ဝိညာဉ်မျိုးနွယ် - ဖန်ရွှေ၊ ရှန်ထင်ဖန်း
ကောင်းကင်စစ်သည်မျိုးနွယ် - လွမ်းထိုက်ကူ
......
အမည်စာရင်းပေါင်း လေးဆယ်ကျော်ကို ဖတ်ပြလိုက်သည်။ အမည်ခေါ်ခံရသူများမှာ စိတ်ထဲတွင် လေးလေးနက်နက် ဖြစ်သွားကြသည်။ အမည်မခေါ်ခံရသည့် သူတော်စင်များမှာမူ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
“ရှီးမျိုးနွယ်မှ ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်၊ ဆန်းနယဲ့နယ်မြေကို သွားရောက် စူးစမ်းရန် လျှောက်ထားသည်။”
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် ၏ အမူအရာမှာ မကောင်းလှပေ။
“ရှီး မျိုးနွယ်မှာ ဒီနှစ်ပိုင်းတွေအတွင်း ယင်သူတော်စင်တွေ အများကြီး ပေါ်လာတဲ့အတွက် စာရင်းထဲမှာ ထည့်သွင်း စိစစ်နေဆဲပဲ၊ အခုချက်ချင်း သွားဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ တခြားသွားမယ့်သူတွေက အပြင်က အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ရမှာတင်မကဘဲ အတွင်းထဲမှာ ကမောက်ကမတွေ ဖြစ်မလာအောင်ပါ အမြဲစောင့်ကြည့်နေရမှာကို စိုးရိမ်ရတယ်။”
ဂုဏ်ထူးဆောင် ကောင်းကင်အရှင်တစ်ဦးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်၏ မျက်နှာမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ရှင်းရှင်းလေးပဲ၊ ငါ့မျိုးနွယ်ကို ဖိနှိပ်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှာနေတာ။”
“ငါတို့မျိုးနွယ်က အင်အားနည်းလို့ အနိုင်ကျင့်ခံရမှာလား။ အဆင့်မြင့်မျိုးနွယ်ဆိုတာ ဂုဏ်ယူစရာလား ”
ရှီးမျိုးနွယ်မှ ဂုဏ်ထူးဆောင် ကောင်းကင်အရှင်အချို့က လှောင်ပြောင်သံများဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဆက်ဆံရေး ပျက်ပြားသွားလောက်သည်အထိ မဟုတ်ဘဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည့် လေသံမျိုးသာ ဖြစ်သည်။
“ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်၊ မင်း တကယ်ပဲ သွားချင်တာလား။”
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ကျွန်မကို ဆန်းနယဲ့နယ်မြေ တံခါးဆီ ခေါ်သွားပေးပါ။ ကျွန်မစွမ်းအားက အကြီးကဲငါးဦးလောက် မတော်ပေမယ့် ထိပ်တန်းအဆင့်မှာ ရှိပါတယ်။”
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ရှီးမျိုးနွယ်က ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်ကို ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်၊ သူ ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်ပါခွင့်ပေးပါ ။”
ဖန့်ချန်သည် အတွင်းကမ္ဘာများဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လှောင်ပြောင်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မင်းက အာမခံပေးမယ် ဘာနဲ့ အာမခံမှာလဲ သမာဓိခုံရုံး ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ကိစ္စကို မင်းစကားတစ်ခွန်းနဲ့ ပြောင်းလဲနိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား။”
“ဆန်းနယဲ့နယ်မြေ တံခါးက ကျုပ်လက်ထဲမှာ ရှိတယ်။ ဘယ်သူ့ကို ခေါ်သွားမလဲဆိုတာ ကျုပ် ဆုံးဖြတ်မယ်၊ ခင်ဗျားတို့ အသက်ကြီးသူတွေရဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့ ကျုပ်ကို မဖိနှိပ်နဲ့။ ဂုဏ်ပုဒ်အကြောင်း ပြောရရင် စီကုကျိက ခင်ဗျားတို့ထက်တောင် သက်တမ်းပိုရှည်သေးတယ်။”
ဖန့်ချန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ထိုအသံကို မှတ်မိသည်။ ယဲ့ရှင်းရှန်း ဖြစ်သည်။ သမာဓိခုံရုံးထဲတွင် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ် မှ ကောင်းကင်အရှင်များ နေရာများစွာကို သိမ်းပိုက်ထားပုံရသည်။
စီကုကျိသည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် သဘောတူလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ သက်တမ်းအကြောင်း ပြောရရင် ငါတို့ အကြီးကဲငါးဦးရဲ့ သက်တမ်းကို ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်ဘူး။”
“မင်းတို့ အကြီးကဲငါးဦး……”
“ကဲပါ၊ ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်က ယင်သူတော်စင် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူ့ကို သွားခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ ရှီး မျိုးနွယ်ရဲ့ ယင်သူတော်စင် ပြဿနာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း ဒီနှစ်တွေအတွင်း စစ်ဆေးရေးဌာနတွေက အများကြီး ရှင်းလင်းပေးထားပြီးသားပါ။ သူတို့ တည်ငြိမ်သွားမှာပါ၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်ထွက်မလာရဲတော့ပါဘူး။”
လုကျိုးယွမ် ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ဖန့်ချန် နားလည်သွားသည်။ ထိုတစ်ကြိမ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွင် သူသည် အခြားတစ်ဖက်ကို သတိပေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ယဲ့ရှင်းရှန်း ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ပေ။ တခြားသော ဂုဏ်ထူးဆောင် ကောင်းကင်အရှင်များလည်း ဤကိစ္စသေးသေးလေးအတွက် ထပ်မငြင်းခုံတော့ပေ။ ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်၏ နာမည်မှာ စာရင်းထဲသို့ အလိုလို ရောက်ရှိသွားသည်။
စာရင်းထဲ မပါဝင်သည့် သူတော်စင်များက ဖန့်ချန်အား အကူအညီ တောင်းခံသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
“အစ်ကို၊ ကျွန်မလည်း သွားချင်တယ်……”
“မင်းက ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်ပဲ၊ ကျောင်းတော်မှာပဲ နေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်လိုက်ပါ။”
ဖန့်ချန် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“အစ်ကိုက ကျွန်မကို သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးလို သဘောထားနေတာလား၊ ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် လျှို့ဝှက်လက်နက် ဖြစ်ရမှာလဲ……”