အခန်း ၁၇၆

အခန်း (၁၇၆)

လက်သီးဆုပ်ကြီးသူက နိယာမကို ပြဌာန်းသည်၊ ချောင်ယဲ့ကို ကွပ်မျက်ခြင်း

ချင်လော့၏ အသံသည် စစ်သေနာပတိချုပ်စံအိမ်တစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းထွက်သွားရာ ချောင်ယဲ့သည် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်အတူ ဒေါသလည်း အလိပ်လိုက် ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဒီနဝမမင်းသားက တကယ့်ကို ထောက်မညှာဘဲ မောက်မာလွန်းတယ်။ သူက အောင်မြင်မှု အနည်းအကျဉ်းလောက် ရရုံနဲ့ တခြားလူတွေကို ဒီလောက်အထိ အလွယ်တကူ စွပ်စွဲပုတ်ခတ်ရဲတာလား"

"ငါက ကျန့်ရှန်းတပ်မတော်ရဲ့ ဒုတိယစစ်သူကြီးဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်အထက်လူကြီးလည်း ဟုတ်တယ်။ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ဒုတိယအဆင့် စစ်သူကြီးတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အလွယ်တကူ အရှက်ခွဲရဲရတာလဲ"

ချောင်ယဲ့သည် ချင်ဖန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် အလွန်ပြတ်သားတည်ကြည်သော လေသံဖြင့် သူ၏ မကျေနပ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

ချင်ဖန်က ချောင်ယဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။ အကယ်၍ ချောင်ယဲ့သာ အမှန်တကယ် ပြတ်သားရဲရင့်သူဖြစ်ပါက ယခုအချိန်တွင် အပြင်သို့ထွက်ကာ ချင်လော့နှင့် သေသေချာချာ အခြေအတင် အငြင်းပွားပြီး အထက်လူကြီးဟူသော အရှိန်အဝါကို အသုံးပြုကာ ချင်လော့ကို အင်အားသုံး ဖိနှိပ်သင့်ပေသည်။

သို့သော် ယခုမူ ချောင်ယဲ့သည် တစ်လှမ်းမျှပင် မရွေ့လျားဘဲ ရှိနေခြင်းမှာ မိမိအား ဝင်ရောက်ဖြေရှင်းပေးစေလို၍သာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ သူသည် ချင်လော့၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသော အင်အားဖြစ်သည့် မဟာသူတော်စင် ရှစ်ပါးကို ကြောက်ရွံ့နေဆဲပင်။ ဤအင်အားသည် သူ့ကို အမှုန့်ခြေပစ်ရန် လုံလောက်လှသည်။

စစ်သူကြီး ချင်ရှောင်ကိုယ်တိုင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်မလာပါက မည်သူမျှ သူ့ကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ငါ့ရဲ့ နဝမညီတော်က အတင့်ရဲလွန်းနေပြီ!"

"စစ်သူကြီးချောင်... ငါတို့ အတူတူ အပြင်ထွက်ပြီး သူ ဘယ်လိုပြဿနာမျိုး ရှာချင်နေလဲဆိုတာ သွားကြည့်ကြတာပေါ့"

ချောင်ယဲ့က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး "ပဉ္စမမင်းသား... အရင်ဆုံး ကြွတော်မူပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ချင်ဖန်သည် အားနာနာဖြင့် ငြင်းပယ်ခြင်းမရှိဘဲ စစ်သေနာပတိချုပ်စံအိမ်၏ ပင်မတံခါးကြီးဆီသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် ရင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ချင်လော့နှင့် ထိပ်တိုက် တိုးလေတော့သည်။

ထိုနှစ်ဦးသား အပြန်အလှန် စိုက်ကြည့်မိကြစဉ် တစ်ဦး၏မျက်ဝန်းထဲတွင် တစ်ဦးက ပြင်းထန်သော ရန်ငြိုးရန်စများနှင့် ဖုံးကွယ်မထားသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"နဝမညီတော်... ဒါက စစ်သေနာပတိချုပ်စံအိမ်တော် ဖြစ်တယ်။ မင်းက ဘယ်လိုသတ္တိနဲ့ ဒီနေရာမှာ ဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းရဲရတာလဲ" ချင်ဖန်က ချက်ချင်းပင် မင်းသားတစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်ကာ ချင်လော့ကို ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။

"မင်းက မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေပေမဲ့ လောလောဆယ်မှာ မဟာချင်အင်ပါယာ ကျန့်ရှန်းတပ်မတော်ရဲ့ တပ်မှူးငယ်တစ်ယောက်သက်သက်ပဲ။ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒုတိယစစ်သူကြီးချောင်ကို စွပ်စွဲဝံ့ရတာလဲ။ ဒါက အောက်လူက အထက်လူကို ပုန်ကန်တာပဲ! ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဥပဒေတွေကို မင်း ဘယ်နား သွားထားလိုက်ပြီလဲ။ အမြန်ဆုံး ပြန်ဆုတ်သွားစမ်း၊ မဟုတ်ရင် စစ်သူကြီးကြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာက ထွက်လာတဲ့အခါ မင်းကို သေချာပေါက် ပြစ်ဒဏ်ခတ်လိမ့်မယ်!"

မိမိအား ပြစ်တင်မောင်းမဲနေသော ချင်ဖန်ကို ကြည့်ရင်း ချင်လော့၏ မျက်နှာတွင် အထင်သေးရွံရှာသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ချင်ဖန် စကားပြောပြီးသွားသောအခါမှ ချင်လော့က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"ပြောလို့ ပြီးပြီလား။ ပြောလို့ ပြီးရင်လည်း ဖယ်စမ်း။ မင်းကလည်း ကျန့်ရှန်းတပ်မတော်ရဲ့ တပ်မှူးငယ်တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါ့ကို ဒီနေရာမှာ လာပြီး လက်ညှိုးငေါက်ငေါက်ထိုးဖို့ မင်းမှာ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ"

"မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ပါးအနေနဲ့ ငါ့မှာ အင်ပါယာကို သစ္စာဖောက်တဲ့သူတွေကို ကွပ်မျက်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်။ ချောင်ယဲ့က ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ထျန်းဝူစစ်သူကြီး ယန်ကျန်နဲ့အတူ ကြံစည်ပြီး ငါ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါက နိုင်ငံတော်ပုန်ကန်မှုပဲ!"

"ပဉ္စမနောင်တော်... မင်းက ဒီနေရာမှာ ဒီလူ့ဘက်ကနေ ရပ်တည်ပြီး ကာကွယ်ပြောဆိုပေးနေတာက ဘာသဘောလဲ။ မင်းကလည်း မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်ပါလျက်နဲ့ ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာကို သစ္စာဖောက်လိုက်ပြီလား။ အကယ်၍သာ အဲလိုဖြစ်ခဲ့ရင် ငါ့အနေနဲ့ တရားဥပဒေကို စောင့်သိဖို့အတွက် ဆွေးမျိုးသားချင်း သံယောဇဉ်တွေကို ဖြတ်တောက်ပြီး နှိမ်နင်းရလိမ့်မယ်!"

"လူတို့... ချောင်ယဲ့နဲ့ ချင်ဖန်ကို ဖမ်းဆီးကြစမ်း! ခုခံဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူမှန်သမျှကို ကြံရာပါအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ရှင်းလင်းပစ်!"

ချင်လော့က ချင်ဖန်ကို တောက်ပပြင်းထန်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ချင်ဖန်၏ ကျောရိုးတစ်ခုလုံး အေးစိမ့်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ချင်လော့တစ်ယောက် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကို ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ကြောင်း ခန့်မှန်းထားသော်လည်း ယခုလောက်အထိ ဥပဒေမဲ့ ပြုမူလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့မိပေ။ ချင်လော့သည် စစ်သေနာပတိချုပ်စံအိမ်တော်ကြီးအတွင်း၌ပင် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်လော့သည် ချင်ဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ခုနစ်သိန်းကျော်သည် တကယ့်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းလှပေသည်။ ချင်ဖန်က မိမိ၏ တံခါးဝအထိ ကိုယ်တိုင် လာရောက်အပ်နှံနေမှတော့ သူ့ကို အမိအရ မသိမ်းပိုက်ဘဲ နေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ချေ။

"သူက ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိလှတာလဲ။ ရူးသွားပြီလား။ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေ အားလုံးကို လွှတ်ပစ်လိုက်ပြီလား"

"ချင်လော့... လျှောက်ပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့! ချောင်ယဲ့က ရန်သူနဲ့ ပူးပေါင်းတယ်လို့ မင်းပြောနေတာ သက်သေရှိလို့လား" ချင်ဖန်က နောက်သို့ နှစ်လှမ်းမျှ ဆုတ်လိုက်ပြီး တည်ကြည်လေးနက်သော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သက်သေလား... သဘာဝကျစွာပဲ ရှိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းကလည်း ရန်သူနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်ဆိုတဲ့ သံသယရှိနေတာမို့ မင်းကို ငါက သက်သေအထောက်အထားတွေ ထုတ်မပြနိုင်ဘူး! မင်းတို့အားလုံးကို ဖမ်းဆီးပြီးတဲ့ အခါကျမှ သက်သေတွေကို အကွက်ချပြီး ထုတ်ပြပေးမယ်! လှုပ်ရှားကြစမ်း!"

ချင်လော့၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ လီမို၊ ယဲ့လန်နှင့် သူတော်စင်စုတို့သည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ဝုန်း!

မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်တရာပင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ချောင်ယဲ့၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် အလွန်ဆုံးမှ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်ကမှ မဟာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ မဟာသူတော်စင် သုံးဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မည်သို့လျှင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။

"ပဉ္စမမင်းသား!" ချောင်ယဲ့၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် အကူအညီတောင်းခံနေသော အကြည့်များသည် ချင်ဖန်ထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ချင်ဖန်၏ မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း တည်ကြည်ခက်ထန်နေသည်။ သူက လေးနက်သော လေသံဖြင့် "အဘိုးယွီ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု နိုးထလာပြီး လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သော အသံတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။

ချင်ဖန်၏ တာအိုစောင့်ရှောက်သူဖြစ်သော မဟာသူတော်စင်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိ အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် သူ၏ ပုံရိပ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖော်ထုတ်ပြသလာခဲ့သည်။ သူသည် သူတော်စင်စု၊ ယဲ့လန်နှင့် အခြားလူများကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်

"လူကြီးမင်းတို့... မင်းတို့တွေ စည်းကျွံလာနေပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ချင်လော့ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ချင်ဖန်၌ လျှို့ဝှက်ဝှက်ဖဲများ အများအပြား ရှိနေပြီး သူ၏ တာအိုစောင့်ရှောက်သူသည်လည်း ထိုအရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအဘိုးအိုသည် ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်သော သူတော်စင်စုထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ချောင်ယဲ့အတွက် ယဲ့လန်နှင့် လီမိုဟူသော အင်အားအနည်းငယ်နည်းပါးသည့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ယဲ့လန်နှင့် လီမိုတို့ မိမိထံသို့ တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချောင်ယဲ့၏ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းသွားပြီး "အစ်ကိုကြီးချန်... ငါ့ကို ကူညီပါဦး! အရင်က အစ်ကိုကြီး ငါနဲ့ ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့ ကိစ္စကို အခု ငါ သဘောတူပါပြီ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မဖြစ်ဘူး၊ မဖြစ်ဘူး... စစ်သူကြီးချောင်၊ မင်းက သဘောတူပေမဲ့ ငါက သဘောမတူနိုင်ဘူး။ ငါ အဘိုးချန်က နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် သက်တမ်းရှည်ရှည် နေချင်သေးတယ်။ မင်းအတွက်ပဲ ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်"

ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် ထိုအသံသည် ထပ်မံထွက်ပေါ်မလာတော့ချေ။

စစ်သေနာပတိချုပ်စံအိမ်တော်အတွင်း၌ အခြားသော မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး ရှိနေသေးသော်လည်း သူတို့သည် လှုပ်ရှားရန် စိတ်ကူးပင် မရှိကြချေ။ ချင်လော့တစ်ယောက် လူမည်မျှ ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း၊ ထို့ပြင် ချင်လော့၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သူရှိနေသည်ကိုလည်း မည်သူမျှ မရေရာချေ။

အကယ်၍သာ ချင်ဧကရာဇ် ဖြစ်နေခဲ့ပါက သူတို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းသည် သေတွင်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အဘိုးချန် ပြောသကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် အသက်ရှင်လိုကြသေးသည်။

ဝုန်း! ဝုန်း!

ယဲ့လန်နှင့် လီမိုတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ချောင်ယဲ့သည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။

ချင်ဖန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ အမူအရာသည် အလွန်အမင်း ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ သူက ချင်လော့ကို ကြည့်ကာ "နဝမညီတော်... မင်းက စည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်နေပြီ!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"စည်းမျဉ်းတွေလား..." ချင်လော့က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး

"ဟားဟားဟား... မင်းက ငါ့ကို စည်းမျဉ်းတွေ ဖောက်ဖျက်တယ်လို့ ပြောနေတာလား။ မင်းတို့ တိတ်တဆိတ် ကြံစည်လှုပ်ရှားတာကျတော့ စည်းမျဉ်းဖောက်ဖျက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါကကော မင်းလိုမျိုး ငါ့ကို တိတ်တဆိတ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ဖို့အတွက် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကို လွှတ်ရမှာလား။ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာတော့ ညီအစ်ကိုတွေလိုမျိုး ရိုသေလေးစားမှု ပြသပြီး ကွယ်ရာမှာတော့ အသက်လုပွဲ ဆင်နွှဲနေကြတာလား"

"စည်းမျဉ်းတွေကို အဝေးကြီး သွားပစ်လိုက်စမ်း ပဉ္စမနောင်တော်။ ဒီနေ့ ငါ မင်းကို ပြောလိုက်မယ်... ဟန်ဆောင်လွန်းမနေနဲ့။ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ မူလကတည်းက ဘာစည်းမျဉ်းမှ မရှိဘူး။ ဘယ်သူ့ရဲ့ လက်သီးဆုပ်က ပိုကြီးလဲ... အဲဒီလူကပဲ စည်းမျဉ်းတွေကို ပြဌာန်းတာ! ဒီနေ့မှာတော့ ငါ ချင်လော့ရဲ့ လက်သီးဆုပ်က ပိုကြီးတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါကပဲ စည်းမျဉ်းပဲ!"

ချင်လော့၏ စကားများသည် ကွယ်ရာတွင် ပုန်းအောင်းကြည့်ရှုနေသူများကို တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံမိစေသည်။ ချင်လော့ ပြောသည်မှာ တကယ်ပင် အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပေသည်။

ချင်ဖန်၏ မျက်နှာသည် အလွန်ပင် ခက်ထန်နေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများ လင်းလက်သွားပြီး သူ၏ မွေးရာပါသူငယ်အိမ်နှစ်ထပ် ပေါ်ပေါက်လာကာ ချင်လော့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ထဲမှာ ဒီလို ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ထူးခြားဆန်းပြားသူတစ်ယောက် ရောနှောပါဝင်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး။ ချင်လော့... မင်း တကယ်ကို တော်တာပဲ!"

"အခုမှ သိတာလား..." ချင်လော့က လှောင်ပြုံးပြုံးကာ "ပဉ္စမနောင်တော်... လက်ဆောင်တစ်ခုရရင် ပြန်ပေးရတာက ယဉ်ကျေးမှုပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီနေ့ ငါလည်း မင်းကို ကြီးမားတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးရမှာပေါ့!"

သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ စုမု ပေါ်လာပြီး ချင်ဖန်ထံသို့ သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကိုပင် ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် လုံလောက်လှသည်။

"စုမု... မင်းလို သစ္စာဖောက်ကောင်!"

ချင်ဖန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မှေးမှိန်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။ သူသည် အန္တရာယ်ကို တစ်လှမ်းကြိုတင် သိရှိလိုက်ပြီး တစ်ချက်အတွင်း...

စုမု၏ တိုက်ကွက်သည် ချင်ဖန်၏ ပုံရိပ်ယောင်ကိုသာ ထိမှန်ပြီး ကွဲကြေသွားစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် တိုက်ကွက်တစ်ခုနှင့်အတူ ချင်ဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ သာမန်လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုနှင့်အတူ ထိုချက်သည် စုမုအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။

"မင်းက ဘယ်လိုသတ္တိနဲ့ ငါမင်းသားကို လုပ်ကြံရဲတာလဲ၊ တကယ့်ကို အတင့်ရဲလွန်းတယ်!"

ချင်ဖန်က အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူ၏ လက်ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ချေဖျက်လိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံထံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် စစ်သေနာပတိချုပ်စံအိမ်တော်၏ နက်ရှိုင်းရာအရပ်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သည်။

"ကျန့်ရှန်းတပ်မတော်မှာ အရေးကြီးတဲ့ စစ်ရေးကိစ္စတွေ ရှိနေပါတယ်၊ စစ်သူကြီးကြီးကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးဖို့ လျှောက်ထားအပ်ပါတယ်!"

ချင်ရှောင်သည် နိုးထလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါသည် စစ်သေနာပတိချုပ်စံအိမ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ၏ အသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း!"

ချောင်ယဲ့သည် ယဲ့လန်၏ ဓားချက်ကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာရသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချင်လော့သည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ့အနီးသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ အစွမ်းကုန် လှုပ်ရှားစေပြီး ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသော ချောင်ယဲ့ကို လူသားဧကရာဇ်အလံတော်အတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် ဆွဲသွင်းလိုက်တော့သည်။

ဝိညာဉ်ချေမှုန်းခြင်း!