အခန်း ၂၁
Vol. 3 Ch. 21
အပိုင်း (၂၁)
မနက်စာ စားပြီးနောက်...
လျူယွမ်က စုချင်းရွှယ်ရဲ့ ဘေးနားသို့ လျှောက်သွားကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာအယာ ငုံ့လိုက်ပြီး သူမရဲ့ အနည်းငယ် စူထွက်နေတဲ့ ဗိုက်ကလေးကို ခပ်ဖွဖွလေး နမ်းလိုက်သည်။
"ဖေဖေ အလုပ်သွားတော့မယ်နော်။ အိမ်မှာ လိမ္မာရမယ် ဟုတ်ပြီလား"
ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ သံယောဇဉ်ကိုတော့ သူတို့ မွေးဖွားမလာခင် ကတည်းက ကြိုတင်ပြီး တည်ဆောက်ထားရမည် မဟုတ်ပါလား။
"ခဲအို... စိတ်ချပါ၊ ကျွန်မ အိမ်မှာ အစ်မကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးထားပါ့မယ်"
စုယွီမော့က သူမရဲ့ ရင်ဘတ်ကို တဖြန်းဖြန်း ပုတ်ရင်း အာမခံချက် အပြည့်နဲ့ ကတိပေးလိုက်သည်။
လျူယွမ်က သူမကို တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီး - "နင့်ကို အားကိုးရမယ်ဟုတ်လား။ ငါတို့မိသားစု တစ်နေ့ သုံးနပ်လုံး ငတ်နေလိမ့်မယ်"
စုယွီမော့တစ်ယောက် အထိနာသွားသည့်အလား မြေပြင်ပေါ်မှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်တော့သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဘဲ အိမ်ခြံဝင်းထဲက အနားယူထားတဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေက အတွင်းအပြင် အားလုံးကို ကူညီပေးကြတာမို့ လျူယွမ်အနေနဲ့ သူ့ဇနီးရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် စိတ်အေးသွားရသည်။
"မောင်ရယ်... စိုးရိမ်မနေပါနဲ့၊ ကျွန်မက နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲဥစ္စာ၊ အဲဒီလောက်အထိ နုနယ်လှတာ မဟုတ်ပါဘူး"
စုချင်းရွှယ်က ခြေဖျားလေးထောက်ပြီး လျူယွမ်ရဲ့ ပါးပြင်ကို နမ်းလိုက်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည် - "ဒီနေ့ည ပြန်လာရင် ဘာစားချင်လဲ။ ကျွန်မ ချက်ထားပေးမယ်"
လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဗျူရို၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး နဝမဌာနခွဲ။
လျူယွမ်တစ်ယောက် ရုံးခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။
"... ရုံးတက်ချိန် မှတ်တမ်းတင်ပြီးပါပြီ"
ရုံးတက်လက်ဗွေနှိပ်စက်က ရဲခနဲ လင်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး စက်ရုပ်ဆန်ဆန် အသံကြီးက ရုံးခန်းတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည် -
"ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ကျင့်စဉ်လှိုင်း အတက်အကျကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရပါသည်။ ဂုဏ်ယူပါတယ် ဌာနခွဲမှူး လျူယွမ်၊ သင်သည် သိုင်းပညာရပ်၏ တတိယအဆင့်ကို တရားဝင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး သိုင်းသူရဲကောင်းအဆင့်၏ အစောပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်"
"သင်၏ လစဉ် လစာငွေကို ယွမ် ၃၀,၀၀၀ အထိ တိုးမြှင့်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ S-အဆင့် ခစားခွင့်များကို ရရှိခံစားနိုင်ကာ ကျင့်စဉ်ဂေဟာသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မြေကမ္ဘာအဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခွင့် ရရှိမည် ဖြစ်သည်"
ဝုန်း...
ရုံးခန်းတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။
"အမလေး ဘုရားရေ... ဌာနခွဲမှူးက သိုင်းသူရဲကောင်းအဆင့်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီလား"
"ကျုပ်ဖြင့် မယုံနိုင်ဘူး။ မကြာသေးခင်ကတင် ဌာနခွဲမှူးက အဆင့်မြင့် သိုင်းသမားတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်လား"
"ဒီအရှိန်နှုန်းကတော့... ဗျူရိုညွှန်ကြားရေးမှူးတောင် အဲဒီလောက် မမြန်ခဲ့ဘူး။ ငါတို့စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ဌာနခွဲမှူး ကိုးယောက်ထဲမှာ လျူဌာနခွဲမှူးက အမြန်ဆုံးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် သိုင်းသူရဲကောင်းအဆင့် ရှိသူတစ်ယောက်သည် ညွှန်ကြားရေးမှူးအဆင့် အရာရှိကြီးအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီနေပြီ ဖြစ်သည်။
ကိုယ်ဝန် ရှစ်လရှိနေပြီဖြစ်တဲ့ ဒုဌာနခွဲမှူး လင်းဝေဝေက အားကျမှု၊ ဝမ်းမြောက်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မျက်နှာလေးနဲ့အတူ ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက်ကို အမြန် ကိုင်ဆောင်လာခဲ့ပြီး -
"ဂုဏ်ယူပါတယ် ဌာနခွဲမှူး။ စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပြီး သိုင်းလောကရဲ့ သိုင်းသူရဲကောင်းအဆင့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီပဲ"
"မင်း... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဆင့် ထပ်တက်သွားပြန်တာလဲ"
ယဲ့ချိုးဟုန်က သရဲ မြင်လိုက်ရသည့်အလား ပြာပြာသလဲ ပြေးဝင်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာထက်တွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ရှုံ့တွသွားခဲ့သည်။
သူကိုယ်တိုင်က သိုင်းသူရဲကောင်းအဆင့် ဖြစ်သော်လည်း လျူယွမ်၏ ကျင့်စဉ်တက်လှမ်းမှု အရှိန်အဟုန်က သူ၏ မာနကို နင်းခြေဖျက်ဆီးနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
သူက စိတ်အာရုံထဲရှိ ဗြဟ္မာဘုံမှ ဆရာကြီး၏ ဝိညာဉ်ဆီသို့ လှည့်၍ ပြောလိုက်သည် -
"ဆရာကြီး မို... သူ့ရဲ့ ရွှေလက်ချောင်းက ဆရာကြီးထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေသလိုပဲ"
"ဟမ့်... ဘာတွေ လောနေတာလဲ" အိုမင်းရင့်ရော်နေသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်က လုံးဝ မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရပြီး - "အခု ငါမင်းကို ငါတို့ မဟာဗြဟ္မာဘုံရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံးနဲ့ အခြေခံအကျဆုံး နိယာမတရားဖြစ်တဲ့ 'ဗြဟ္မာကျမ်းစာ' ကို သင်ပေးမယ်။ ဒါက မင်းကို သူ့ထက် အဝေးကြီး အပြတ်အသတ် သာလွန်သွားစေလိမ့်မယ်"
ယဲ့ချိုးဟုန်က ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး - "ဗြဟ္မာကျမ်းစာက ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးမားလို့လဲ ဆရာကြီး"
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းက မဟာဗြဟ္မာအရှင်မြတ်ဟာ အတုမဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေနဲ့အတူ မဟာဗြဟ္မာကောင်းကင်ဘုံကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး တစ်ခေတ်တစ်ခါက ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့ပြီးတော့ မဟာကမ္ဘာပေါင်း သုံးထောင်ကို နှိမ်နင်းခဲ့တာကွ" ဆရာကြီးမို၏ အသံတွင် ကြည်ညိုလေးစားမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး - “အင်မော်တယ်တွေ၊ သိုင်းပညာရှင်တွေ၊ မိစ္ဆာတွေ၊ သတ္တဝါတွေ၊ သရဲတစ္ဆေတွေ၊ လူသားတွေ... မျိုးနွယ်စုအားလုံးက လာရောက် ဦးညွှတ် အလေးပြုခဲ့ကြရပြီး သက်ရှိအားလုံးက ခစားခဲ့ကြရတာကွ။ သူကတော့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ထိပ်သီးနတ်ဘုရားတွေထဲမှာ အသာလွန်ဆုံးပဲဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာ မလိုဘူး"
ယဲ့ချိုးဟုန်က အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး - "အဲဒီနောက် ဘာဆက်ဖြစ်လဲ ဆရာကြီး"
"အဲဒီနောက်တော့..." ဆရာကြီးမို၏ လေသံက ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဆီ ပြောင်းလဲသွားကာ - "အရှင်မြတ်က ပျက်ဆီးခြင်းလက္ခဏာငါးပါး နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သူ့ရဲ့ သက်တမ်းက ကုန်ဆုံးခါနီးဖြစ်နေချိန်မှာ... အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံက မိမိကိုယ်ကိုယ် သူတော်ကောင်းတွေလို့ ကြွေးကြော်ထားတဲ့ မြေခွေးအိုကြီးတွေရဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ်။ အရှင်မြတ်က ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး သက်ရှိ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရကာ အခုအချိန်ထိ အသက်ရှင်လား သေလား မသိရတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မဟာဗြဟ္မာဘုံကတော့ သူ့ကို အရှင်သခင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားတုန်းပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်က နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းတိုင်အောင် မပြောင်းလဲခဲ့ဘူး"
"နားထောင်ရတာ... ဗြဟ္မာအရှင်က တကယ့် ဒဏ္ဍာရီတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးပိုင်းမှာ လူယုတ်မာတွေရဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာကို ခံလိုက်ရတာကတော့ တကယ့်ကို ရင်နာစရာ သနားစရာ ကောင်းလှတယ်..."
ယဲ့ချိုးဟုန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သနားကရုဏာ စိတ်အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူက "ဗြဟ္မာကျမ်းစာ" စာအုပ်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...
အမလေး ဘုရားရေ...
သူ့မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပြင်းထန်သော ငလျင်တစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဗြဟ္မာအရှင်မြတ်၏ လမ်းညွှန်ချက်
မဟာလမ်းစဥ်သည် ရက်စက်လှပြီး သက်ရှိအားလုံးကို လောင်စာထင်းကဲ့သို့ သတ်မှတ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသည် ကရုဏာကင်းမဲ့ပြီး အရာအားလုံးကို ခွေးများကဲ့သို့ ဆက်ဆံသည်။
ဗြဟ္မာဆိုသည်က ဘာလဲ။
သာမန်လူသားများ၊ အများပြည်သူများအတွက်မူ အရင်းအမြစ်များသည် အဆုံးမရှိ မကုန်နိုင်ပေ။
တောအုပ် ဆိုသည်မှာ ထင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။
သာမန်လူသားများကို လောင်စာအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ကံတရား၏ မီးတောက်ကို ဖိုအဖြစ် သုံးကာ ငါ၏ တရားခန္ဓာကို သွန်းလုပ်အံ့။
"ကျွန်တော် စောစောက ပြောတဲ့စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းတယ်ဗျာ။ ဒီဗြဟ္မာကလည်း လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး" ယဲ့ချိုးဟုန်သည် စာမျက်နှာအစကို ဖတ်ရုံတင်တင်ဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်ခနဲ အေးစက်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။
"ဟမ့်... မင်းရဲ့စိတ်ထဲမှာ အကောင်းအဆိုး ခွဲခြားချင်တဲ့စိတ် ရှိနေသရွေ့တော့ ဒီဘဝမှာ နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ဘယ်တော့မှ ရောက်မှာမဟုတ်ဘူး။ ခွန်အားကြီးသူတွေရဲ့ မျက်စိထဲမှာတော့ မင်းက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင် ဖြစ်နေမှာပဲ" ဆရာကြီးမိုက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး - "မင်း အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ ကျရင်တော့ မဟာလမ်းစဥ်ရဲ့ ကရုဏာမဲ့မှုကို သဘာဝအတိုင်း နားလည်လာလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ မင်း မကျင့်ချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ငါ ဒီကျင့်စဉ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ရုံပဲ"
"မလုပ်ပါနဲ့၊ မလုပ်ပါနဲ့၊ ကျွန်တော် ဖတ်ပြီးသွားပြီလေ"
ယဲ့ချိုးဟုန်ကတော့ လက်မလွှတ်နိုင်ပေ။ ဒါက ကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တကယ့်ကို ရှားပါးလွန်းလှသည်။
"တကယ်လို့ မင်းက ကျင့်ကြံဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ဒီအချက်တစ်ချက်ကို မှတ်ထားပါ" ဆရာကြီးမို၏ လေသံက အလွန်တရာ ယုတ်မာကောက်ကျစ်သော လေသံဆီ ပြောင်းလဲသွားပြီး -
"နောက်နောင် မင်းနဲ့ တွေ့ဆုံရမယ့်သူတွေထဲမှာ ဗြဟ္မာကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံတဲ့သူ ရှိလာခဲ့ရင် သူက မင်းရဲ့ ရန်သူပဲ၊ မင်း သူ့ကို သတ်ရမယ်။ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်တဲ့ တစ်ယောက်တည်းသောသူသာလျှင် ဗြဟ္မာကျမ်းစာကို အဆုံးစွန်ထိ တတ်မြောက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ထိပ်သီး ဖြစ်လာနိုင်တာ၊ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ နောက်ဆုံးမှာ အာဟာရဓာတ်တွေ သက်သက်ပဲ ဖြစ်သွားကြမှာ"
"ဒါက တကယ့်ကို အဆိပ်ရှိတဲ့ ပိုးကောင်တွေကို အချင်းချင်း ကိုက်ခိုင်းပြီး မွေးမြူသလိုပဲ၊ ရက်စက်လွန်းတယ်" ယဲ့ချိုးဟုန်က ကြောက်လန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည် - "ဆရာကြီးတို့ရဲ့ မဟာဗြဟ္မာကောင်းကင်ဘုံမှာ ဒီကျင့်စဉ်ကို ကျင့်တဲ့သူ ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိလဲ"
"ဟူး..." ဆရာကြီးမိုက ဝမ်းနည်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး - "တစ်ချိန်ကတော့ ဒီလမ်းစဉ်ကို အတူတူ ကျင့်ကြံကြတဲ့ ပါရမီရှင် ရာနဲ့ချီ ရှိခဲ့ဖူးတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနစ်နှစ်က အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အရှင်သခင် စုကျန့်နန်က သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ အခုဆိုရင်တော့ အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့မယ် ထင်တယ်"
"ဒါဆို ကျွန်တော်က အလကား အမြတ်ရလိုက်တာပေါ့" ယဲ့ချိုးဟုန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက တောက်ပသွားခဲ့သည်။
"မင်းက ဘာတွေ ဝမ်းသာနေတာလဲ ကောင်စုတ်လေးရဲ့" ဆရာကြီးမိုက သွားကြိတ်လိုက်ပြီး - "အဲဒီနေ့က ငါတို့ မဟာဗြဟ္မာဘုံတစ်ခုလုံး သွေးပင်လယ်ဝေခဲ့ရပြီး ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်လေးပဲ လွတ်မြောက်ခဲ့တာ။ မင်း မှတ်ထားပါ... တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်း ဗြဟ္မာကျမ်းစာကို တတ်မြောက်သွားခဲ့ရင် အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အရှင်သခင် စုကျန့်နန်ကို သွားသတ်ပြီး ငါတို့ မဟာဗြဟ္မာပြည်အတွက် ကလဲ့စားချေပေးရမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် ကတိပေးပါတယ်"
ယဲ့ချိုးဟုန်က နှုတ်ကနေ ကတိပေးလိုက်ပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ဒါက "တစ်နေ့နေ့မှာ ဖြစ်နိုင်ရင်" လို့သာ တွေးထားပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် တတ်မြောက်နိုင်ပါ့မလားတောင် မသေချာသေးပေ။
အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံဆိုတာ အဝေးကြီးမှာ ရှိတာမို့ လောလောဆယ် ရှေ့ကကိစ္စကိုပဲ အရင် ဖြေရှင်းရပေမည်။
သူက ကျင့်စဉ်စာအုပ်ကို စိတ်ဝင်တစား လေ့လာနေစဉ်မှာပဲ လက်တစ်ဖက်က သူ့ပုခုံးကို လှမ်းပုတ်လိုက်သည်။
"ချိုးဟုန်... မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ၊ အဲဒီလောက်တောင် အာရုံစိုက်နေရအောင် မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်ထဲမှာ ဝိညာဥ်အဖိုးကြီးတစ်ယောက် ရှိနေတာလား"
လျူယွမ်ရဲ့ အသံလေးက ခပ်တိုးတိုး လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။
ယဲ့ချိုးဟုန်တစ်ယောက် ထိတ်လန့်သွားလွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး လွှတ်ခနဲ ခုန်တက်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။
"မင်းကပဲ ‘သူခိုးက လူဟစ်’ နေပြန်ပြီ" သူက စိတ်ထဲက ပျာယာခတ်မှုကို ဖုံးကွယ်ရင်း ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည် - "မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်ထဲမှာလည်း သေချာပေါက် ဆရာကြီးတစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ။ လအနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် ပထမအဆင့်ကနေ စတုတ္ထအဆင့်အထိ ရောက်သွားတာ ဒုံးပျံစီးထားသလိုပဲ။ ဒီအတိုင်းဆို မင်းက ငါ့ကိုပါ ကျော်တက်သွားတော့မှာ"
လျူယွမ်က ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ရှိနေကာ -
"မင်း တစ်ခုခု မှားနေသလိုပဲနော်။ ငါက စကားအဖြစ် စလိုက်တာကို ဘာလို့ အဲဒီလောက်အထိ တုန်လှုပ်သွားရတာလဲ"
ယဲ့ချိုးဟုန် : "..."
သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးအတွေးအမြင်တွေ အားလုံးကို ဒီကောင့်ရဲ့ အရှေ့မှာ အဝတ်ဗလာနဲ့ ရှိနေသလိုမျိုး လုံးဝ အကဲခတ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူက စကားလမ်းကြောင်းကို အမြန်လွှဲလိုက်ပြီး - "မင်း ငါ့ကို ဘာကိစ္စရှိလို့ ခေါ်တာလဲ"
"ငါမှတ်မိသလောက်တော့ မင်းက ဗြဟ္မာဘုံက ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ကျင့်ထားတာ မဟုတ်လား" လျူယွမ်က လိုရင်းကို တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည် - "အဲဒီကျင့်စဉ်ထဲမှာ ဗြဟ္မာဘုံရဲ့ သမိုင်းကြောင်းတွေ မှတ်တမ်းတင်ထားတာ ရှိလား။ ငါ နည်းနည်း သိချင်လို့ပါ"
ဝုန်း...
ယဲ့ချိုးဟုန်နှင့် ဆရာကြီးမိုတို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း စိတ်ထဲမှာ ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။
"မဖြစ်နိုင်တာ။ လျူယွမ်က တကယ်ပဲ သတိထားမိနေတာလား"
"သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိသွားတာလဲ"
"ဒီကလေးကတော့ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်"
"လျူယွမ်... မင်းက ဌာနခွဲမှူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီးတော့ ဘာလို့ ဗြဟ္မာဘုံအကြောင်းကို လာမေးနေရတာလဲ" ယဲ့ချိုးဟုန်က တည်ငြိမ်အောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားရင်း မေးလိုက်သည်။
“လေနက်ပင်လယ်အော်ကနေ ခိုးဝင်လာတဲ့သူက ဗြဟ္မာဘုံက ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်" လျူယွမ်က ဒီစကားကို တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ လျှောက်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ သူက သူ့ရဲ့ ယောက္ခမဖြစ်သူ ‘ယိုကွမ်း’ ကွယ်လွန်ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်း နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို စုံစမ်းစစ်ဆေးချင်နေတာ ဖြစ်သည်။
"မင်းမှာ သက်သေရှိလို့လား" ယဲ့ချိုးဟုန်က မေးလိုက်သည်။
လျူယွမ်က ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီး - "ငါက အမှုစစ်တာပဲ၊ သက်သေလိုလို့လား"
ယဲ့ချိုးဟုန် : "..."
အေးပါ... တကယ်တော့ မလိုပါဘူး။
သူကတော့ ဗြဟ္မာပြည်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူသိထားတဲ့ အချက်အလက်အချို့ကိုသာ ရွေးချယ်ပြီး ပြောပြလိုက်နိုင်တော့သည်။
လျူယွမ်က နားထောင်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မှတ်တမ်းဂေဟာသို့ သွားရောက်ကာ မှတ်တမ်းများကို ရှာဖွေဖတ်ရှုခဲ့ပြီး ဗြဟ္မာဘုံအကြောင်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ မေးခွန်းအသစ်တွေ ရှိလာခဲ့ပြန်သည်။
"ပထမဆုံး အရှင်မြတ် ကျဆုံးသွားကတည်းက ဗြဟ္မာပြည်မှာ အရှင်မြတ်အသစ် မရှိတော့ဘူး၊ သူတို့ရဲ့ စုစုပေါင်း အင်အားကလည်း အများကြီး လျော့ကျသွားခဲ့တယ်။ အဲဒါကို ဘာဖြစ်လို့ လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနစ်နှစ်က အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံကို အသက်စွန့်ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာလဲ"
ဘေးနားမှာ ရှိနေတဲ့ ယဲ့ချိုးဟုန်က ရှင်းပြလိုက်သည် - "ဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်၊ ကလဲ့စားချေဖို့အတွက်ပဲ နေမှာပေါ့"
ဒါကလည်း ဆရာကြီးမိုက သူ့ရဲ့ စိတ်အာရုံထဲမှာ ရိုက်သွင်းပေးထားတဲ့ အချက်အလက် ဖြစ်သည်။
"ငါထင်တာတော့ ကိစ္စတွေက အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းနိုင်ဘူး" လျူယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး - "ဖြစ်နိုင်တာက အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံထဲမှာ ဗြဟ္မာဘုံက လိုချင်တက်မက်နေတဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
ယဲ့ချိုးဟုန်က ပေါ့ပေါ့တန်တန်ပဲ ပြောလိုက်သည် - "မင်း အတွေးလွန်နေတာပါ"
သို့သော် ဆရာကြီးမိုရဲ့ စိတ်အာရုံထဲမှာတော့ လှိုင်းတံပိုးများ ထန်သွားခဲ့ရသည် - "ဟင်... သူက ဒါကိုပါ မှန်အောင် ခန့်မှန်းနိုင်တာလား"
ဗြဟ္မာဘုံက အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံကို ကျူးကျော်ခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့... ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ [သက်ရှိ တားမြစ်နယ်မြေ] ရဲ့ တည်နေရာသြဒီနိတ်တွေဟာ စုကျန့်နန်ရဲ့ ဇနီးဖြစ်သူ ‘ယိုကွမ်း’ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ချိတ်ပိတ်ထားတယ်ဆိုတာကို မိစ္ဆာတွေဆီကနေ သိရှိခဲ့ရလို့ပင် ဖြစ်သည်။
ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ယိုကွမ်းကို ခေါ်ဆောင်မသွားနိုင်ခဲ့ကြပေ။
ဒါပေမဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိတဲ့သူက အလွန်တရာ ရှားပါးလှသည်။
ဆရာကြီးမိုကတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြောပြမှာ မဟုတ်သလို၊ ယဲ့ချိုးဟုန်ကိုတောင် အသိပေးမှာ မဟုတ်ပေ။
တစ်နေ့လုံး စာရွက်စာတမ်းတွေကို စစ်ဆေးပြီးနောက် လျူယွမ်တစ်ယောက် အလုပ်ဆင်းပြီး အိမ်သို့ အေးအေးလူလူ ပြန်လာခဲ့သည်။
သူက တိကျတဲ့ အမှန်တရားကို မရရှိသေးသော်လည်း၊ အမှန်တရားနဲ့ အလွန်နီးစပ်နေပြီဟု ခံစားနေရသည်။
သူ့ရဲ့ ယောက္ခမ ယိုကွမ်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေတာ သေချာသည်။
သူမ ကွယ်လွန်ပြီးနောက်မှာတော့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို သမီးကြီးဖြစ်သူ စုချင်းရွှယ်က ဆက်ခံရရှိထားပုံရသည်။
ဒါကြောင့်လည်း ယောက္ခထီးကြီးက သမီးကြီး စုချင်းရွှယ်အပေါ်ကို ပိုပြီး ဘက်လိုက်ကာ အလိုလိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါက အစားထိုး အနှစ်နာခံပေးခြင်း တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။
စုချင်းရွှယ်ကိုယ်တိုင်ကတော့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို အခုထိ သိဦးမှာ မဟုတ်သေးပေ။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက ကလေးဆန်လွန်းပြီး လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်း မရှိတာကြောင့် စုကျန့်နန်က သူမကို မပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
"လက်ထပ်တာ သုံးနှစ်ရှိပြီဖြစ်တဲ့ ဇနီးသည်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းအပြင် အားလုံးကို ငါ အကုန်သိတယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ မမျှော်လင့်ဘဲ သူမရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ငါမသိသေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေသေးပါလား"
"ဒီအတိုင်းဆိုရင်တော့... နောက်ဆို ငါ သူမကို ပိုပြီး သေသေချာချာ ‘လေ့လာ’ ရတော့မှာပဲ"