အခန်း ၂၄
Vol. 3 Ch. 24
အပိုင်း (၂၄)
မနက်စောစော…
မနက်စာ စားသောက်ပြီးနောက် လျူယွမ်နှင့် စုချင်းရွှယ်တို့သည် လက်ချင်းချိတ်ကာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ရန် အပြင်ထွက်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
ကိုယ်ဝန် ခုနစ်လရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း အိမ်ထဲမှာချည်းပဲ အောင်းနေသည်က မကောင်းလှပေ။ အပြင်ထွက် လမ်းလျှောက်ပေးခြင်းက ကလေးအတွက်လည်း အကျိုးရှိသည်။
ထိုစဉ် အိပ်ရာမှ မနိုးတနိုးဖြင့် ထလာသော ခယ်မဖြစ်သူ စုယွီမော့သည် မျက်နှာပင်မသစ်ရသေးဘဲ အစာစားရန်အတွက် အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
"အိုးထဲမှာ ဟင်းကျန်သေးတယ်၊ နင့်ဘာသာနင် နွှေးစားလိုက်တော့" စုချင်းရွှယ်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
စုယွီမော့က နာခံမှုရှိစွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ရေချိုးခန်းထဲသို့ အရင်ဆုံး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
သူမသည် နတ်ဘုရားအနွယ်ဝင်တစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း အဆင့်ရှစ် သိုင်းဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်ရက်ဆက် ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စားသောက်ပြီး ကိတ်မုန့်နှင့် နို့လက်ဖက်ရည်များကို အမြဲမပြတ် စားသုံးနေသူဖြစ်ရာ သဘာဝအတိုင်းပင် စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများကို ပြန်လည်စွန့်ထုတ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။
ကိစ္စဝိစ္စများ ရှင်းလင်းပြီးနောက် သူမသည် အနည်းငယ် ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်ရင်း ရေဆာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ၏ အကြည့်က အခန်းထဲသို့ ဝေ့ဝဲသွားပြီး ဘေစင်ပေါ်တွင် တင်ထားသည့် ပန်းရောင်ခွက်လေးဆီသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
ထိုခွက်ထဲတွင် ရေများပြည့်နေပြီး ထူးဆန်း၍ မွှေးပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေလေသည်။
"ဘုရားရေ… ဒီခွက်က အဆင့်ကိုး နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ပဲ"
သူမသည် ထိုခွက်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် ထိုးထွင်းသိမြင်လိုက်သည် - "ဒါက အတိုင်းအဆမဲ့တဲ့ အသက်စွမ်းအားတွေကို သိုလှောင်ထားနိုင်ပြီး ရေကို သန့်စင်ပေးနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတိုင်အောင် မပုပ်မသိုးအောင်လည်း တားဆီးပေးနိုင်တာပဲဟ"
သူမသည် ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အထဲရှိ ရေအားလုံးကို တစ်ကျိုက်တည်းဖြင့် မော့သောက်ပစ်လိုက်တော့သည်။
"ဂတ်… (လေချဉ်တက်သံ)။ အရသာရှိလိုက်တာ။ ‘အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ဘုံ’ မှာတောင် ဒီလို နတ်သုဒ္ဓါမျိုးကို ငါတစ်ခါမှ မမြည်းစမ်းဖူးဘူး"
စုယွီမော့သည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားလောက်အောင် အလွန်အမင်း သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် သွေးကြောများထဲတွင် အတိုင်းအဆမဲ့သော အသက်စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်သွားကာ အဆုံးမဲ့အသက်ဓာတ်တို့၏ ပဲ့တင်သံကိုပင် ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဈေး ထိပ်တွင်...
"မောင်… ကျွန်မ ဟင်းသီးဟင်းရွက် သွားဝယ်လိုက်ဦးမယ်၊ ကျွန်မကို မစ်ခ်တီးတစ်ခွက်လောက် ဝယ်ပေးလို့ ရမလား"
စုချင်းရွှယ်သည် ရုတ်တရက် - "ရေခဲ အများကြီး ထည့်ခိုင်းဦးနော်"
“ငါတို့သမီးလေးက ဒီလောက်အအေးဒဏ်ကို တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား" လျူယွမ်က သူမ၏ ဗိုက်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"မကြောက်ပါနဲ့" စုချင်းရွှယ်က သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ပြရင်း - "မောင့်မိန်းမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မီးဖိုလေးတစ်ခုလိုပဲ"
ဒါက အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ညဘက်တွင် လျူယွမ်တစ်ယောက် ဇနီးသည်နှင့်အတူ အိပ်စက်သည့်အခါတိုင်း သူမ၏ ပူနွေးနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ခံစားရလေ့ရှိပြီး ထိုအပူရှိန်က မမွေးဖွားသေးသော သူတို့၏ သမီးငယ်လေးထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤကလေးသည် ပါရမီ အလွန်ထူးခြားလှပြီး မိခင်ဝမ်းဗိုက်ထဲကတည်းက သာမန်ထက် ထူးကဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လျူယွမ်သည် မစ်ခ်တီးဆိုင်သို့ လမ်းလျှောက်သွားပြီး တန်းစီကာ မှာယူလိုက်သည်။
သူ ငွေချေလိုက်သည့် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဆိုင်မှ မိန်းမပျိုလေး၏ မျက်ဝန်းများက ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားကာ မည်သည့်အသိဉာဏ်မျှမရှိဘဲ ဝေဝါးသွားခဲ့သည်။
ဘယ်သူမှ သတိမထားမိသည့် ထောင့်တစ်နေရာတွင် သူမသည် အရောင်အဆင်းနှင့် အနံ့အသက်မရှိသော ဆေးမှုန့်ထုပ်လေးတစ်ထုပ်ကို မစ်ခ်တီးခွက်ထဲသို့ ကျွမ်းကျင်စွာ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် အဖုံးကို အမြန် ပိတ်လိုက်တော့သည်။
သူမ သတိပြန်ဝင်လာသည့်အခါတွင်မူ လောလောဆယ် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို လုံးဝ မမှတ်မိတော့ဘဲ ခဏတာ စိတ်လွတ်သွားသကဲ့သို့သာ ခံစားလိုက်ရသည်။
လျူယွမ်သည် မစ်ခ်တီးခွက်ကို ကိုင်ကာ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဝယ်ပြီးခါစ ဇနီးသည်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။
သူက မစ်ခ်တီးခွက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ထိုစဉ်…
စုယွီမော့က အနောက်ကနေ အမီလိုက်လာပြီး စုချင်းရွှယ်၏ လက်ထဲမှ မစ်ခ်တီးခွက်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။
"ခဲအို… ခဲအို၊ ညီမလည်း မစ်ခ်တီး သောက်ချင်တယ်"
လျူယွမ်က သူမကို မျက်လုံးလှန်ပြရင်း - “ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သွားဝယ်သောက်"
"အင်း… ဒီအနံ့က ရုတ်တရက်ကြီး ကျွန်မ အစားပျက်စေတယ်"
စုချင်းရွှယ်က နှာခေါင်းကို ရှုံ့လိုက်ရင်း လက်ထဲမှ မစ်ခ်တီးခွက်ကို ညီမဖြစ်သူထံသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ကမ်းပေးလိုက်သည် - "ရော့… ဒါ နင့်အတွက်၊ အလကားမဖြစ်စေနဲ့"
တစ်မိသားစုလုံးတွင် သူမသည် ညီမဖြစ်သူကို အလိုအလိုက်ဆုံးနှင့် အချစ်ဆုံး ဖြစ်သည်။
"ကျေးဇူးပဲ မမ။ မမက အကောင်းဆုံးပဲ" စုယွီမော့က မစ်ခ်တီးခွက်ကို လှမ်းယူရင်း - "ညီမ သွား တန်းစီပြီး မမတို့အတွက် နောက်ထပ် နှစ်ခွက် သွားဝယ်ပေးမယ်"
စုယွီမော့သည် ပိုက်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး အဝကြီး တစ်ကျိုက် သောက်လိုက်တော့သည်။
သူမ သောက်ပြီး နှစ်မိနစ်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း ရုတ်တရက် ညည်းညူသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်သွားကာ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ကပ်လျက် ဈေးဝယ်စင်တာ၏ သန့်စင်ခန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားတော့သည်။
သူမ၏ ဘောင်းဘီပေါ်တွင် ရဲရဲနီသော အကွက်တစ်ခုက လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
ဒါက ရာသီသွေး လာသလိုမျိုး ခံစားရတာပဲ။
စုချင်းရွှယ် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူမ၏ ညီမဖြစ်သူ ရာသီလာမည့်ရက်သည် ယနေ့ မဟုတ်ကြောင်းကို သူမ သေသေချာချာ မှတ်မိနေသည်။
"ဖြစ်နိုင်တာက ပတ်ဝန်းကျင်ပြောင်းလဲသွားလို့၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု မှားစားမိလို့နေမှာပါ" သူမ လောလောဆယ်တွင် အများကြီး မတွေးလိုက်မိပေ။
ဈေးဝယ်စင်တာတွင် ဈေးဝယ်နေစဉ် လျူယွမ်သည် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ယဲ့ချိုးဟုန်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။
ယဲ့ချိုးဟုန်သည် စုချင်းရွှယ်၏ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ဝန်ဗိုက်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများက အပြင်သို့ ပြူးထွက်မတတ် အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။
"မရီး… မရီးက ကိုယ်ဝန်ရှိနေတာလား"
"လျူယွမ်… မင်းကတော့ တကယ်ပဲ။ ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို ငါ့ကို ဒီလောက်အကြာကြီး ဖုံးကွယ်ထားတယ်ပေါ့လေ"
"မင်း ငွေပြန်မရချင်တော့ဘူးလား"
စုချင်းရွှယ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လှည့်စားလိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် - "ရချင်တာပေါ့။ အပြည့်အဝကို ပြန်လိုချင်တာ"
လွန်ခဲ့သည့် သုံးနှစ်အတွင်း လျူယွမ်သည် သူ၏ လုပ်ငန်းခွင်တွင် မင်္ဂလာဆောင်၊ ကလေးမွေး စသည့် ကိစ္စများအတွက် ငွေကြေးအတော်များများ လက်ဆောင်ပေးခဲ့ဖူးရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အတိုးအရင်းပါ မကျန် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
လျူယွမ်က ဇနီးသည်၏ ပခုံးကို ဖက်လိုက်ရင်း ယဲ့ချိုးဟုန်ကို ပြောလိုက်သည် - "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကလေး တစ်လပြည့်တဲ့အခါ ငါတို့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဗျူရိုက အထက်ကနေ အောက်အထိ၊ ဌာနတိုင်းနဲ့ ဝန်ထမ်းတိုင်းကို သေချာပေါက် အကြောင်းကြားမှာပါ"
စကားအနည်းငယ် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူတို့ လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ် ယဲ့ချိုးဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဘိုးကြီးမိုက ရုတ်တရက် စကားဆိုလာခဲ့သည် -
[ထူးဆန်းတယ်၊ လျူယွမ်ရဲ့ ဇနီးဆီကနေ အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေတဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ငါ ဘာလို့ အာရုံခံမိနေရတာလဲ...]
ယဲ့ချိုးဟုန်က စိတ်ထဲကနေ - [ဆရာကလည်း အာရုံခံစားမှု လွန်ကဲနေတာနေမှာပါ၊ ဒါက ပုံမှန်ဖြစ်လေ့ရှိတဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတစ်ခုပါပဲ]
အဘိုးကြီးမို - [ဖြစ်နိုင်တာပဲ...]
...
ထိုနေ့ညနေတွင် စုယွီမော့ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း ဗိုက်ကို နှိပ်ကာ ညည်းတွဲ၍ လူးလိမ့်နေခဲ့သည်။
“မမ… ညီမ ဗိုက်ထဲက အရမ်းနာနေတယ်… ရာသီလာရင် တစ်ခါမှ ဒီလိုမျိုး ကိုက်ခဲတာမျိုး မရှိဖူးပါဘူး၊ ဒီတစ်ခါ ဘာဖြစ်တာလဲ မသိဘူး…"
"ဝါး… နောက်ဆို ရေခဲနဲ့ မစ်ခ်တီးကို ဘယ်တော့မှ မသောက်တော့ဘူး…"
လျူယွမ် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက သနားစရာကောင်းသော အမူအရာဖြင့် လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ရင်း - "ခဲအို… ညီမကို ဗိုက်လေး လာနှိပ်ပေးပါဦး"
"ငါ သွားပြီး ဆရာဝန် ခေါ်ပေးမယ်" လျူယွမ်က လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
စုချင်းရွှယ်၏ မျက်နှာအမူအရာကလည်း လေးနက်သွားခဲ့သည်။
တစ်ခုခုတော့ မဟုတ်တော့ပေ။ သူမ၏ ညီမသည် အဆင့်ရှစ် သိုင်းဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးဖြစ်ရာ မည်သို့နည်းဖြင့် ရာသီလာစဉ် ဗိုက်ကိုက်ခဲခြင်းမျိုး ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။
မကြာမီပင် သမားတော်အဘွားစွန်းကို လျူယွမ်က ဖိတ်ခေါ်လာခဲ့သည်။
အဘွားစွန်းသည် အရင်ဆုံး စုချင်းရွှယ်၏ သွေးကြောကို သေသေချာချာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးပြီး ကိုယ်ဝန် အခြေအနေ တည်ငြိမ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူမသည် စုယွီမော့၏ ကုတင်နံဘေးတွင် ထိုင်ကာ သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်သို့ လက်ချောင်းများ တင်လိုက်ပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်း ပျက်သွားခဲ့သည်။
“ယွီမော့… ဒါက နင့်ရဲ့ ရာသီသွေး မဟုတ်ဘူး" သူမက လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည် - "နင် ဒီနေ့ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချတဲ့ ဆေးတွေ သောက်မိသေးလား"
"ဘာ…" စုယွီမော့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကုတင်ပေါ်မှ ဝုန်းခနဲ ထထိုင်လိုက်ရင်း - “သမီးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလို အရာတွေကို စားမှာလဲ။ သမီးက အပျိုစစ်စစ်ပဲ ရှိသေးတာကို"
"သေသေချာချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်စမ်း၊ ဒီနေ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာ ဘာစားမိသေးလဲ" အဘွားစွန်းက ဖိအားပေး မေးမြန်းလိုက်သည်။
"မနက်က မမ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ထမင်းကျန်ဟင်းကျန်တွေကို စားတယ်…"
စုချင်းရွှယ်က ခေါင်းခါပြရင်း - "ဒါတွေက ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ငါလည်း စားတာပဲလေ"
"ဒါဆိုရင်… ရေခွက်ထဲက ရေကို သောက်မိတယ်"
ဘယ်ခွက်လဲ။
"ရေချိုးခန်းထဲမှာ မမနဲ့ ခဲအိုတို့ ထားတဲ့ ပန်းရောင်ခွက်လေးလေ"
လျူယွမ်က သူမ၏ နားရွက်ကို ဆွဲလိမ်လိုက်ရင်း - "နင် နောက်ဆို အဲဒီခွက်နဲ့ ရေမသောက်နဲ့တော့"
စုယွီမော့က မကျေမနပ်ဖြစ်စွာဖြင့် - "ခွက်ဆိုတာ ရေသောက်ဖို့ မဟုတ်လို့ ဘာလုပ်ဖို့လဲ။ ခဲအိုကလည်း ထူးဆန်းလိုက်တာ"
အဘွားစွန်းက ခေါင်းခါလိုက်ရင်း - "ဒီခွက်ထဲက ရေက အသက်စွမ်းအားတွေ ပါဝင်နေတာမို့ ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျစေမယ့် အာနိသင် သေချာပေါက် မရှိနိုင်ဘူး"
"ဒါဆိုရင်… အဆုံးသတ်မှာ ကျွန်မ သောက်လိုက်မိတာက အဲဒီရေခဲမစ်ခ်တီးပဲ" စုယွီမော့က စားပွဲပေါ်ရှိ တစ်ဝက်မျှသာ ကျန်တော့သည့် မစ်ခ်တီးခွက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း - "အဲဒါပဲ"
အဘွားစွန်းက ချက်ချင်းပင် လမ်းလျှောက်သွားပြီး မစ်ခ်တီးခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ လက်ချောင်းဖြင့် တို့ယူ၍ လျှာပေါ်တွင် တင်ကာ မြည်းစမ်းလိုက်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ ဒါက အလွန်အမင်းကို ပြင်းထန်ပြီး အာနိသင်ကြီးမားတဲ့ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချဆေးပဲ"
သူမက လှည့်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် စုချင်းရွှယ်ကို ကြည့်ကာ - "ချင်းရွှယ်… တစ်ယောက်ယောက်က နင့်ဗိုက်ထဲက ကလေးကို လုပ်ကြံချင်နေတာပဲ"
ထို့နောက် လုံးဝ မှင်တက်နေသည့် စုယွီမော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“ယွီမော့… နင်က နင့်အစ်မအတွက် ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို ကိုယ်စား ကာကွယ်ပေးလိုက်တာပဲ"
"ဝါး…" စုယွီမော့သည် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက်မှ အကျယ်ကြီး အော်ငိုလိုက်တော့သည် - "ဒီကမ္ဘာက လူတွေက တကယ့်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းတယ်။ သမီး အိမ်ပြန်ချင်ပြီ"
အဘွားစွန်းက သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည် - "စိတ်မပူပါနဲ့၊ နင် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်ကောင်းသွားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ချင်းရွှယ်… သမီး နောက်ပိုင်း အပြင်ထွက်တာကို လျှော့ရမယ်၊ ပြီးတော့ စားသောက်သမျှ အရာအားလုံးကိုလည်း သေသေချာချာ စစ်ဆေးရမယ်"
စုချင်းရွှယ်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
သူမကို လုပ်ကြံချင်နေသည့်သူက ဘယ်သူနည်း။
နတ်ဘုရားလား၊ သွေးမိစ္ဆာဧကရာဇ်လား၊ ဒါမှမဟုတ်… လုံးဝ အခြားတစ်ယောက်ယောက်လား။
လျူယွမ်ကတော့ အများကြီး မစိုးရိမ်လှပေ။ သူ၏ [အကျပ်အတည်းကြားမှ ရှင်သန်ခြင်း] ဆိုသည့် စွမ်းရည်အရ ကလေးက သေချာပေါက် ဘေးကင်းမည် ဖြစ်သည်။
အဘွားစွန်းသည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး မှုံမှိုင်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အနားယူနေသော အဘိုးအိုများအားလုံးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
"ချင်းရွှယ် ဒီနေ့ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချဆေး သောက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်။ ငါ စစ်ဆေးကြည့်ရသလောက် ဒီဆေးရဲ့ နာမည်က [ကောင်းကင်ဘုံပျက်သုဉ်းခြင်းဆေး] ပဲ"
"ဘာ…"
လီဖျောင်ရန်၏ လက်ထဲမှ စစ်တုရင် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသည် ချက်ပြားခုံပေါ်သို့ "တောက်" ခနဲ အသံဖြင့် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည် - "ဒါက နတ်ဘုရားအနွယ်ဝင်တွေရဲ့ ကိုယ်ဝန်ကို ဖျက်ချဖို့အတွက် သီးသန့်အသုံးပြုတဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ဆေးပဲ။ ငါတို့ကမ္ဘာမှာတောင် မရှိဘူး"
ကျန်းချင်းရွှမ်က အမြန် တွက်ချက်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် - "ဒါဆိုရင် ချင်းရွှယ်က တကယ့် နတ်ဘုရားမတစ်ပါးပဲပေါ့။ သူမက သူမရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို တကယ် ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ"
ချန်ကျိုကုန်းက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် - "လျူယွမ်လေးရဲ့ ကံတရားက တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းတယ်။ အမှိုက်ပုံထဲကနေ နတ်ဘုရားမတစ်ပါးကို ကောက်ရရုံတင်မကဘူး၊ ကိုယ်ဝန်ပါ ရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားတဲ့ ကံတရားလဲ"
ဆရာကြီးချင်က သူ၏ မေးစေ့ကို သပ်လိုက်ရင်း ရုတ်တရက် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။
"နေဦး… တကယ်လို့ ချင်းရွှယ်က နတ်ဘုရားမဆိုရင် သူမရဲ့ အသက်က အနည်းဆုံး နှစ်ထောင်ချီ ရှိနေမှာပေါ့… ဒီတော့ ဝါစဉ်အရဆိုရင် သူမက ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘွားတွေရဲ့ မျိုးဆက် ဖြစ်မနေဘူးလား"
တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည့် ဝမ်ကျန့်ကော်သည် သူ၏ စာဖတ်မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည် -
"အဆင်ပြေပါတယ်၊ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြန်အလှန် ခေါ်ကြတာပေါ့။ သူမက ငါတို့ကို ‘အဘိုး’ လို့ ခေါ်ရင်၊ ငါတို့ကလည်း သူမကို ‘အဘွား’ လို့ ပြန်ခေါ်ကြတာပေါ့"