အခန်း ၄၆၁

အခန်း။ ၄၆၁

ယခုအချိန်တွင် ကန်းယင်းမြို့စားသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အဝေးရှိ ပျောက်ကွယ်သွားသော ညစ်ညမ်းမှုများကို ငေးမောကြည့်ရှုနေသည်။

သူကြည့်နေသည့် နေရာမှာ အံ့ဖွယ်အဖွဲ့၏ လက်ချက်ဖြင့် ပျက်စီးသွားသော မှိုမြို့တော်တည်ရှိရာ နေရာပင်။

"မှိုမြို့တော်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲဆိုတာ စုံစမ်းလို့ ရပြီလား"

ကန်းယင်းမြို့စားက မေးလိုက်သည်။

မကြာမီပင် စာကလေးဖြူ တစ်ကောင် ရောက်ရှိလာပြီး "မြို့စားကြီး ကျွန်တော် ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ မှိုမြို့တော်ထဲက သတ္တဝါတွေ အကုန်လုံး သေဆုံးနေပါပြီ။ တစ်ကောင်မှ အသက်မရှင်တော့ပါဘူး။ ပူဇော်ရာ နေရာတွေအားလုံးလည်း ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး ညစ်ညမ်းမှုတွေလည်း လွင့်စင်ကုန်ပါပြီ" ဟု အစီရင်ခံသည်။

ထိုစာကလေးမှာ ကန်းယင်းမြို့၏ အကောင်းဆုံး ထောက်လှမ်းရေး ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကန်းယင်းမြို့စားသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ကောင်းပြီ မင်း သွားတော့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တံခါး ပိတ်သွားသည်နှင့် သူသည် သူဘာသာ ရေရွတ်နေမိသည်။

"မှိုမြို့တော်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ရှင်နိုင်တဲ့ မြို့စားတောင် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး ပူဇော်ရာ နေရာတွေအားလုံး ဖျက်ဆီးခံရတယ်။ ညစ်ညမ်းမှုတွေတောင် ပျောက်ကွယ်သွားတယ်ဆိုတော့..."

သူ မည်မျှပင် တွေးတောနေပါစေ တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားမိသည်။

ပူဇော်ရာ နေရာများသည် ကပ်ဘေးအဆင့် ညစ်ညမ်းမှုဇုန်ရှိ မြို့တစ်မြို့၏ အသက်သွေးကြောများ ဖြစ်ကြသည်။

မြို့စား၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ထိုပူဇော်ရာ နေရာများကြောင့်ပင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခြင်းပင်။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ပူဇော်ရာ နေရာ၏ စွမ်းအင် မကုန်ဆုံးသရွေ့ မြို့စားမှာ ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်ခြင်းပင်။

သန်းနှင့်ချီသော နှစ်များအတွင်း စုဆောင်းထားသည့် စွမ်းအင်များမှာ မည်သို့မျှ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ မသိပေမဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာကတော့ အကောင်းဆုံးပဲ"

ချက်ချင်းပင် လျှို့ဝှက် အမိန့်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

ကန်းယင်းမြို့အတွင်း ကင်းလှည့်မှုကို တိုးမြှင့်ပြီး ခုခံရေး စနစ်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

သူ၏ အတွေ့အကြုံအရ အမြဲတမ်း သတိရှိရှိဖြင့် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။

သူ၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ သန်း ၂၅ သန်းအထိ ရှိသော်လည်း စိတ်ချလုံခြုံမှု မရှိသေးသဖြင့် ခုခံရေး စနစ်များကို အဆင်သင့် ပြင်ဆင်ထားခြင်းပင်။

...

ရက်နှစ်ရက် ကုန်လွန်သွားသည်။

အံ့ဖွယ်အဖွဲ့က လိုဏ်ဂူထဲမှ ထွက်လာကြသည်။

"ဒီနှစ်ရက်အတွင်းမှာ အချိန်ကျောက်မျက်နဲ့ အာကာသကျောက်မျက်တွေကို ရှာတွေ့ခဲ့လား"

ရွှီရန်က လေထဲတွင် တောင်ပံခတ်နေသော နဂါးဖက်တီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"တွေ့ပြီ ရှာတွေ့ခဲ့တယ်"

နဂါးဖက်တီးက ပြန်ဖြေသည်။

နားနေသည့် နှစ်ရက်အတွင်း ရွှီရန်သည် နဂါးဖက်တီးကို ကျူးယွီဟန်၏ အချိန်စွမ်းအားနှင့် ကျားမလေး၏ အာကာသစွမ်းအားတို့နှင့် အသားကျအောင် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် အလားတူ အရှိန်အဝါရှိသော ရတနာများကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

နဂါးဖက်တီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျားမလေးက "ဘာစောင့်နေတာလဲ မြန်မြန်သွားရအောင်" ဟု ပြောသည်။

နဂါးဖက်တီးက သတိပေးသည်။

"သေချာစဉ်းစားဦး၊ အဲဒီနေရာက နှစ်ရက်လောက်ကတည်းက ခုခံရေး စနစ်တွေကို ဖွင့်ထားတာ။ မင်းတို့ကို စောင့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တဲ့အတွက် သွားရင် အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီမြို့က လေထဲမှာ မျှောနေတဲ့ မြို့ဖြစ်လို့ အလွယ်တကူ အဖမ်းခံရနိုင်တယ်"

ရွှီရန်က ကြားလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

နှစ်ရက်လောက်ကတည်းက ခုခံရေး စနစ်များ ပေါ်လာခြင်းမှာ မှိုမြို့တော်ပျက်စီးသွားပြီးနောက် အခြားမြို့များက သတိထားနေကြခြင်းပင်။

ဤမျှကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်အတွက် ကပ်ဘေးအဆင့် ညစ်ညမ်းမှုဇုန်ရှိ မြို့အားလုံးက သိရှိနေကြပုံပင်။

ရွှီရန်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "သွားကြမယ် ဘာလို့ မသွားရမှာလဲ" ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့က အတွေ့အကြုံ ရဖို့ ထွက်လာတာပဲ။ အခက်အခဲ ရှိတိုင်း နောက်ဆုတ်နေလို့ မဖြစ်ဘူး"

"ပြီးတော့ ဒီလို အခြေအနေက ကိုယ်ပျောက်ကျွမ်းကျင်မှုကို လေ့ကျင့်ဖို့ ပိုကောင်းတယ်။ အထူးသဖြင့် လေထဲမှာ ပျံသန်းနေတဲ့ မြို့မျိုးဆိုရင်ပေါ့"

ကျားမလေးက သဘောတူသည်။

"သွားမယ် ကျွန်မ အာကာသကျောက်မျက်ကို ရအောင် ယူမယ်"

ကျားမလေးမှာ အာကာသကျောက်မျက်ကို အမြဲလိုချင်နေသူ ဖြစ်သဖြင့် အခွင့်အရေး ရချိန်တွင် လက်မလွှတ်နိုင်ပေ။

"သဘောတူတယ်"

အခြားသူ လေးဦးကလည်း ရွှီရန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောတူလိုက်ကြသည်။

ချက်ချင်းပင် အားလုံးမှာ ကိုယ်ပျောက်ကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးပြုကာ နဂါးဖက်တီး၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် မြို့သစ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကန်းယင်းမြို့၌ ကန်းယင်းခံတပ်တွင် ကန်းယင်းမြို့စားသည် ထီးနန်းပေါ်၌ ထိုင်နေပြီး လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ဖြင့် ရှေ့တည့်တည့်ကို ငေးမောကြည့်နေသည်။

"ဒီနှစ်ရက်အတွင်းမှာပဲ ငါ့နှလုံးသားက အလိုလို တုန်လှုပ်နေရတယ်"

"မိစ္ဆာအင်အားစုဘက်မှာ တစ်ခုခုတော့ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲ ဖြစ်တော့မယ်လို့ ခံစားနေရတယ်"

"ဟား"

ထိုသို့ တွေးတောမိရာမှ ကန်းယင်းမြို့စားက ရယ်မောလိုက်မိသည်။

"မိစ္ဆာအင်အားစုမှာ ဘာဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ။ အမြင့်မြတ်ဆုံး သတ္တဝါတွေ ရှိနေပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နည်းပညာတွေနဲ့ဆို ဘာမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

သူ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေစဉ်မှာပင် လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားသည်။

"ဟင်"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကန်းယင်းသိမ်းငှက်၏ တောင်ပံများ ဖြန့်ကားလာပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှု တစ်ခု ဆိုက်ရောက်လာသည်။

"ခွပ်~"

အရိုးများ ကျိုးသွားသည့် အသံနှင့်အတူ ဘုရားသခင်အဆင့် ကန်းယင်းသိမ်းငှက်မှာ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"တုံ့ပြန်မှုကတော့ တော်တော် မြန်တာပဲ"

အမျိုးသမီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘုရားသခင်အဆင့် ကန်းယင်းသိမ်းငှက်က တောင်ပံများကို ဖြန့်လိုက်ရာ သူ၏ ရှေ့တွင် လူသားတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လာရောက်သူမှာ ကျားမလေး ဖြစ်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

သူမ၏ ကိုယ်ပျောက်ကျွမ်းကျင်မှုကို ရွှီရန်က လမ်းညွှန်ပေးထားခြင်း ဖြစ်ရာ ယခင်မြို့တွင် ဘုရားသခင်အဆင့် ပိုးကောင်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေလျှင်ပင် သူမကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုမူ သူမ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီး တိုက်ခိုက်မှုမှာလည်း ကြိုတင်ကာကွယ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အလားတူပင် ဘုရားသခင်အဆင့် ကန်းယင်းသိမ်းငှက်မှာလည်း အလွန် အံ့အားသင့်နေသည်။ ကန်းယင်းခံတပ်အတွင်းသို့ လူသားတစ်ဦး မည်သို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်လာသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။

ကန်းယင်းမြို့မှာ လေထဲတွင် မျှောနေသော မြို့ ဖြစ်ပြီး သုံးရက်မြောက်နေ့မှစ၍ ခုခံရေးစနစ်များကို အဆင့်မြှင့်တင်ထားခြင်းပင်။

လူသားတစ်ဦးက တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာပြီး လေတိုက်ခတ်သံမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မသိလိုက်ဘဲ သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေနိုင်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာပင်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ"

ဘုရားသခင်အဆင့် ကန်းယင်းသိမ်းငှက်က မေးသည်။

စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ မြင့်မြတ်သော အာရုံဖြင့် ကျားမလေးကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

သူမမှာ ယွဲ့အဆင့်လူသားမျှသာ ဖြစ်ပြီး သွေးစွမ်းအင် သန်း ၃ သန်းသာ ရှိသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူမ၏ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန် အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှသည်။

သူမ၏ လက်သီးချက်တွင် စွမ်းအားများ ပါရှိသဖြင့် လေတိုက်ခတ်မှု ဖြစ်ပေါ်သွားရာ သိမ်းငှက်ကဲ့သို့ လေကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း မြင့်မားသော သတ္တဝါအတွက်သာ အဖမ်းခံလိုက်ရခြင်းပင်။

ကျားမလေးက လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး "မဖြစ်နိုင်တာ ဘာမှ မရှိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အခု မင်း ငါ့ကို တွေ့သွားပြီဆိုတော့ ငါ ပြန်တော့မယ်။ နောက်တစ်ခါကျရင် မင်း ငါ့ကို လုံးဝ မြင်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူမ၏ မျက်စိရှေ့မှာပင် ကျားမလေး၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရှိန်အဝါများမှာလည်း ကင်းစင်သွားသည်။

ဘုရားသခင်အဆင့် ကန်းယင်းသိမ်းငှက်မှာမူ ဘာမျှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေရသည်။ သို့သော် နာကျင်နေသော သူ၏ တောင်ပံများက အဖြစ်အပျက်မှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ခဏအကြာတွင် သူ သတိပြန်ဝင်လာပြီး မှိုမြို့တော်ပျက်စီးသွားသည်ကို ပြန်တွေးမိကာ "ဒါဆို မှိုမြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာ လူသားတွေ ဖြစ်နေမလား" ဟု တွေးတောမိသည်။

...

နောက်ပြန်ဆုတ်လာသော ကျားမလေးမှာ လိုဏ်ဂူသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် စိတ်ညစ်နေသည်။

ကျားမလေး၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ရွှီရန်က "ဘာဖြစ်တာလဲ ချောင်းရိုက်တာ မအောင်မြင်ဘူးလား" ဟု မေးသည်။

ကျားမလေးက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

"အသေးစိတ် ပြောပြပါဦး"

ရွှီရန်က မေးသည်။

ကျားမလေးက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အကုန် ပြန်ပြောပြသည်။ ရွှီရန်မှာ ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။ ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် သူ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ပြဿနာကို တွေ့ပြီလား"

ကျားမလေးက မေးသည်။

"တွေ့ပြီ မင်း ပြောပြချက်အရ အပေါ်က ဘုရားသခင်အဆင့်က ကန်းယင်းသိမ်းငှက်ပဲ။ သူက ငှက်မျိုးနွယ်ဝင် ဖြစ်တဲ့အတွက် လေကို အာရုံခံနိုင်တယ်။ မင်းရဲ့ လက်သီးချက်က အရမ်း ပြင်းထန်လွန်းလို့ သာမန်လူတွေ မသိနိုင်တဲ့ လေတိုက်ခတ်မှု ဖြစ်သွားပြီး အဲဒါကြောင့် မင်း အဖမ်းခံလိုက်ရတာ"

ရွှီရန်က ရှင်းပြသည်။

"ပြီးတော့ ကန်းယင်းသိမ်းငှက်ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပျံသန်းခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့ ဘုရားသခင်အဆင့် အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့် တိုက်ခိုက်မှု မရောက်ခင် တစ်ခဏလေးမှာပဲ သူ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့တာပါ"

ကျားမလေးကလည်း ထိုအချိန်ကို ပြန်တွေးကြည့်လိုက်သည်။

လက်သီးထိုးလိုက်သည့်အချိန်တွင် သူမ၏ ဆံပင်အနည်းငယ် လွင့်သွားသည်ကို သတိရသွားသည်။

"အစ်ကိုကြီး တကယ်ကို ထက်မြက်တာပဲ အဲဒါကိုတောင် တွေ့နိုင်တယ်ပေါ့"

အခြား အဖွဲ့ဝင်များကလည်း ချီးကျူးကြသည်။

"ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဦးနှောက်က တကယ်ကို တိကျတဲ့ စက်တစ်လုံးလိုပါပဲ။ ဒီလို အသေးအမွှားလေးတွေကိုတောင် မလွတ်တမ်း မြင်နိုင်တယ်"

"ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စွမ်းက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ"

ရွှီရန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ "မင်းတို့ နောက်တစ်ခါ ကိုယ်ပျောက်ကျွမ်းကျင်မှုလေ့ကျင့်တဲ့အခါ လေစီးကြောင်းကို အာရုံခံပြီး လေနဲ့အတူ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ပါ။ ဒါဆိုရင်တော့ အဖမ်းခံရနိုင်ခြေ လျော့နည်းသွားလိမ့်မယ်"

"လေနဲ့အတူ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ်"