အခန်း ၄၆၅

အခန်း။ ၄၆၅

ငါးမိနစ်ကြာပြီးနောက်တွင် သူတို့ အားလုံး တည်ငြိမ်သွားကြသည်။

ရွှီရန်က စတင် စကားပြောလိုက်သည်။

"ကဲ ဒီကိစ္စကို ခဏဖယ်ထားလိုက်ရအောင်"

"အခု အရေးအကြီးဆုံးကတော့ မြို့တိုင်းကို စနစ်တကျ ရှာဖွေဖို့ပဲ"

"မြို့တိုင်းက ဘုရားသခင်အဆင့် ရတနာတွေနဲ့ အချိန်ကျောက်မျက်၊ အာကာသကျောက်မျက်တွေကို အကုန်စုဆောင်းကြမယ်"

အဖွဲ့သားများက တစ်ပြိုင်နက် လက်မြှောက်ကာ "သွားကြစို့" ဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

မိစ္ဆာအင်အားစုသတ္တဝါများ မရှိတော့သည့်အတွက် သူတို့ခြောက်ယောက်လုံးသည် ကိုယ်ပျောက်ကျွမ်းကျင်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် မြို့တစ်မြို့ဆီသို့ အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ပြေးသွားကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကြည်လင်သော သတ္တဝါများ၏ အလောင်းများစွာကို မြင်တွေ့နေရသည်။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများက မိစ္ဆာအင်အားစုသတ္တဝါများနှင့် မကျေနပ်မှု သတ္တဝါများ အတင်းအကျပ် ဆုတ်ခွာစဉ် နင်းချေမိကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ဘုရားသခင်အဆင့် ပင့်ကူတစ်ကောင်ပင် နင်းချေခံထားရပြီး ၎င်း၏ မည်းမှောင်နေသော ခြေထောက်ရှစ်ချောင်းမှာ မြေကြီးထဲတွင် စိုက်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရွှီရန်က "နဂါးဖက်တီး အဲဒီပင့်ကူခြေထောက် ရှစ်ချောင်းကို ဂရုတစိုက် သိမ်းထားလိုက် ဒါက ဘုရားသခင်အဆင့် ကြည်လင်သော သတ္တဝါရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပဲ။ အရမ်းမာကျောတယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဒါကို ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မျှော်စင်ကို ပြန်သယ်သွားလိုက် သူတို့ ဒီထဲကနေ တစ်ခုခု အသစ်အဆန်း ထွင်နိုင်ကောင်း ထွင်နိုင်လိမ့်မယ်"

ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မျှော်စင်တွင် ကောင်းကင်ဘုံလက်မှုပညာရှင်သည် မိစ္ဆာအင်အားစုသတ္တဝါများ၏ အကြွင်းအကျန်များကို လေ့လာပြီး နတ်ဘုရားသတ် အဖွဲ့အတွက် လက်နက်သစ်များ တီထွင်ပေးနေသည်။

ယခင်က မိစ္ဆာအင်အားစုသတ္တဝါများ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အခွံပေါင်း ငါးသန်းကျော်ကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ရေး ဝတ်စုံသစ်များကို တီထွင်ပေးခဲ့ဖူးသည်။

ကျူးယွီဟန်က ရယ်မောလျက် "ဒီလောက်အထိ ဘုရားသခင်အဆင့် သတ္တဝါရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မျှော်စင်တစ်ခါမှ မရဖူးဘူးထင်တယ်။ အဲဒီ သုတေသီတွေသာ သိသွားရင်တော့ အစ်ကိုကို အရမ်း လေးစားသွားလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။

ရွှီရန်သည် ဘုရားသခင်အဆင့် သတ္တဝါများကို ယခင်ကတည်းက သတ်ခဲ့သော်လည်း အကုန်လုံးမှာ ပြာဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အံ့ဖွယ်အဖွဲ့က ဘုရားသခင်အဆင့် သတ္တဝါများကို စတင် သတ်ဖြတ်နိုင်သည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် မျှော်စင်ဘက်သို့ အလောင်းများ ရောက်မလာသေးပေ။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော သွေးစွမ်းအင် သန်းပေါင်းများစွာရှိသည့် မိစ္ဆာအလောင်းများကို ကြည့်ကာ ရွှီရန်က ပြုံးလျက် "အဲဒီ သုတေသီတွေသာ ဒီကို ရောက်လာရင် အိပ်မက်ထဲမှာတောင် ရယ်မောနေလိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ တွေးမိရင်း ရွှီရန်၏ မျက်လုံးများမှာ ထူးခြားသော အကြံဉာဏ်တစ်ခုကြောင့် တောက်ပလာသည်။

ကျားမလေးက "အစ်ကိုကြီး တစ်ခုခု ဖြစ်နေတာလား" ဟု မေးသည်။

ရွှီရန်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကျူးယွီဟန်ကို ကြည့်ကာ "ယွီဟန် မင်း တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဖွဲ့သားများမှာ ဘာမှန်း မသိဘဲ ငေးကြည့်နေကြသည်။

"ငါ ဘယ်လို ဉာဏ်ကောင်းလို့လဲ"

ရွှီရန်က ကပ်ဘေးအဆင့် ညစ်ညမ်းမှုဇုန်ကို ကြည့်ကာ "ဒီအခြေအနေကို ကြည့်လေ မိစ္ဆာအင်အားစုသတ္တဝါတွေ ဒီနေရာကို ပြန်မသိမ်းနိုင်တော့ဘူး။ ဒါဆိုရင် ဒီနေရာမှာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို ဘာလို့ မတည်ဆောက်ရမှာလဲ။ ဒါဆို ကောင်းကင်ဘုံတောင်ထိပ်မျှော်စင်က လူတွေ ဒီအလောင်းတွေကို လာလေ့လာလို့ ရတာပေါ့" ဟု ပြောသည်။

ရွှီရန်၏ အဆိုပြုချက်ကြောင့် အဖွဲ့သားများမှာ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားကြသည်။

ယခင်က ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်တည်ဆောက်ရန် စွမ်းအား သန်းတစ်ဝက် သုံးစွဲရမည် ဖြစ်သဖြင့် အန္တရာယ်များလှသည်။

သို့သော် ယခုမူ မိစ္ဆာအင်အားစုသတ္တဝါများ မရှိတော့သလို နေရာတိုင်းတွင် အစီအရင်များ ရှိနေပြီး သူ၏ အစီအရင် ထွင်းထုနိုင်စွမ်းမှာလည်း တိုးတက်လာပြီ ဖြစ်ရာ ယခင်ကလောက် စွမ်းအင် သုံးစွဲစရာ မလိုတော့ပေ။

"ဘာတွေ စောင့်နေမှာလဲ။ အခုပဲ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို ထွင်းထုကြစို့"

အဖွဲ့ဝင်များက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်ကြသည်။

ရွှီရန်က ခေါင်းခါလျက် "အခုတော့ မလိုသေးဘူး။ အစီအရင် ထွင်းဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ စုဆောင်းရဦးမယ်။ မြို့အတော်များများက ရတနာတွေနဲ့ ပစ္စည်းတွေကို စုဆောင်းပြီးမှပဲ စလုပ်ကြမယ်" ဟု ပြောသည်။

မကြာမီ သူတို့သည် မြို့တစ်မြို့၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။

မြို့ထိပ်တွင် သိုးခေါင်း သုံးခု တပ်ဆင်ထားသည်။

"ဒါ အေရီမြို့ဖြစ်မယ် မြို့စားက သိုးသုံးကောင် ဖြစ်မယ်"

ကျူးယွီဟန်က ခန့်မှန်းသည်။

ကျားမလေးက မြို့ထဲသို့ တန်းဝင်သွားကာ "ဘယ်မြို့ပဲဖြစ်ဖြစ် အခုတော့ လူသားတွေအတွက် လုံခြုံတဲ့ ဇုန်ပဲ" ဟု ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

ကျန်သူများမှာမူ မျက်နှာကို လက်ဖြင့် အုပ်၍ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ အချိန်စောလွန်းနေသေးသည်ကို သူတို့ သိနေကြသည်။

"ဒီနေရာမှာ အာကာသကျောက်မျက်ရှိနေတာကို ငါ ခံစားမိတယ်။ မြန်မြန်သွားကြရအောင်၊ ငါတော့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူး"

ကျူးယွီဟန်ကလည်း "ဒီနေရာမှာလည်း အချိန်ကျောက်မျက်ရှိနေတာကို ငါ ခံစားမိတယ်" ဟု သဘောတူလိုက်သည်။

ရွှီရန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

ကျောက်မျက်နှစ်မျိုးစလုံး ပါဝင်သော မြို့မှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

"ဒါဆိုရင် ကျားမလေးနဲ့ ယွီဟန် သွားပြီးတော့ ကျောက်မျက်စွမ်းအားကို စုပ်ယူလိုက်ကြပါ။ နဂါးဖက်တီး၊ ကွမ်ရှင်း၊ တန်ချီချီနဲ့ နင်းရွှမ်တို့နောက်ကို လိုက်သွားပြီး မြို့ထဲက ဘုရားသခင်အဆင့် ရတနာတွေကို စုဆောင်းပါ။ မှတ်ထားပါ ဘုရားသခင်အဆင့် ရတနာတွေကိုပဲ ယူရမယ်။"

"ကျွန်တော်ကတော့ အစီအရင် ထွင်းထုဖို့ ပစ္စည်းတွေ ရှိမရှိ ရှာကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"

တာဝန်ခွဲဝေပြီးနောက် လူခြောက်ယောက်နှင့် နဂါးတစ်ကောင်သည် လေးဖက်လေးတန်သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားကြသည်။

မကြာမီပင် ကျားမလေးသည် အေရီမြို့၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် အဆောက်အအုံများ မရှိဘဲ ပေတစ်ရာခန့် အလွတ်ဖြစ်နေသဖြင့် သာမန်လူများအတွက်မူ ထူးဆန်းနေသည်။

သို့သော် ကျားမလေး၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ထိုဗလာကျင်းနေသော နေရာ၌ ရွှေရောင်နန်းတော်ကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။

ကျားမလေးသည် ရွှေရောင်နန်းတော်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ပြုံး၍ "တွေ့ပြီ" ဟု ပြောသည်။

သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လေထဲသို့ ထိတွေ့လိုက်သည်။ လက်ဝါးနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် သူမရှေ့တွင် ရေကန်တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ လှိုင်းထသွားသည်။

လှိုင်းများမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းစွန်းကို ရိုက်ခတ်ပြီး ပြန်လည် တုံ့ပြန်လာသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသော နန်းတော်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နန်းတော်၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ကြိတ်ဆုံကျောက် အရွယ်အစားရှိ အာကာသကျောက်မျက်တစ်ခု မြှုပ်နှံထားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျားမလေးက "အဲဒီ မိစ္ဆာအင်အားစု သတ္တဝါတွေက ဒီရတနာတွေကို တကယ်ကို အလဟဿ အသုံးချတာပဲ။ အာကာသကျောက်မျက်ကို အလှဆင်ဖို့လောက်ပဲ သုံးနေကြတာ" ဟု ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

သူမကို များစွာ အကျိုးပြုနိုင်သော အာကာသကျောက်မျက်ကို ဤသို့ အသုံးချခြင်းမှာ မည်သူမဆို စိတ်ပျက်စရာပင်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူမ စိတ်ပြေသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖြစ်တာက ပိုကောင်းပါသေးတယ် သူတို့သာ ဒီကျောက်မျက်ရဲ့ တန်ဖိုးကို မသိလေ ငါရဖို့ ပိုလွယ်လေပဲ"

ထိုသို့ပြောကာ ကျားမလေးသည် လေထဲသို့ ခုန်ပျံတက်သွားပြီး နန်းတော်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိကာ အာကာသကျောက်မျက်ကို လက်ဖြင့် ထိ၍ စွမ်းအားများကို စတင် စုပ်ယူလိုက်သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျူးယွီဟန်သည် အချိန်အရိုးအမြစ်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် အဆောက်အအုံတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုအဆောက်အအုံမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေပြီး တိမ်များကြားတွင် နာရီတစ်ခု ဆွဲထားသည်။

" အချိန်ကျောက်မျက်က အဲဒီနာရီပေါ်မှာပဲ"

ကျူးယွီဟန်က ပြောသည်။ သူမသည် လေထဲတွင် ခြေလှမ်းလှမ်း၍ တစ်ခဏချင်းပင် နာရီပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အတွင်းရှိ အချိန်စွမ်းအားကို ခံစားမိသောအခါ ကျူးယွီဟန်က "ဟုတ်ပြီ ဒါပဲ" ဟု ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အချိန်ကျောက်မျက်ကို ထိ၍ စွမ်းအားများကို သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ စတင် စုပ်ယူလိုက်သည်။

...

အေရီမြို့၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် လှပသော မိန်းကလေး သုံးယောက်သည် ဝိုင်းစက်နေသော နဂါးပျံလေး၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။

သူတို့မှာ ကွမ်ရှင်း၊ နင်းရွှမ်၊ တန်ချီချီတို့ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ တစ်ခုခု တွေ့ကြပြီလား"

တန်ချီချီက မေးလိုက်သည်။